داستان سينما: يك اديسه قسمت اول: تولد سينما
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
1944 جنگ جهاني دوم سواحل نورماندي
دسته ايي از گروهان متفقين در زير آب
توسط تير بار هاي آلماني تيرباران شده اند
روي آب جهنمي به پا شده است
گلوله ها به فلز برخورد كرده و صداي آن شنيده مي شود
دوربين اتفاقات را دنبال مي كند
اين صحنه در در ساحلي آرام در ايرلند فيلمبرداري شده است
اما كارگردان اسيتون اسپليبرگ
با گلوله ، خون و بمب ها اين آرامش را بهم مي ريزد
اين دروغي است كه حقيقت را مي گويد
اين معناي فيلمسازي است
هنري كه ما را وادار مي كند تا حضور در آن مكان را احساس كنيم
زني جوان در پاريس چشم هايش را بسته است
تا گرماي آفتاب روي صورتش را احساس كند
در آن زمان كه او قادر به ديدن نيست يك اتفاق كوچك در خيابان در حال وقوع است
نور سفيد رنگي تمام تصوير را ميگيرد بين پيرزن و زن جوان ارتباطي برقرار مي شود
ما مي خواهيم به درون تصوير برويم تا بتوانيم به پير زن كمك كنيم
اين معناي فيلمسازي است
سينما وسيله ايي براي همذات پنداري است
صحنه ساحل نورماندي و صحنه زن فرانسوي
با استفاده از نور ، صدا و حقيقيت اين موضوع را اثبات ميكند
سينما مي تواند بسيار بزرگ و باشكوه باشد
داستان سينما داستان آن شكوه و عظمت است
داستاني شگفت انگيز و سرشار از غافلگيري
در نگاه اول شما ممكن است فكر كنيد كه داستان سينما در مورد صحنه هايي
مثل اين صحنه از كازابلانكا است
فيلم هايي با داستاني جذاب و ستارگاني كه در آن حضور دارند
ولي كازابلانكا يك فيلم كلاسيك هاليوودي است
اينگريد برگمن همچون ساير ستاره هاي هاليوودي است
با چشماني درخشان
كل فيلم در استوديو فيلمبرداري شده است
فيلم هاي اين چنيني مثل كازابلانكا
براي اينكه بتوان آن ها را به عنوان زندگي واقعي در نظر گرفت بيش از حد رمانتيك هستند
در عوض در ژاپن فيلم هاي مثل اين فيلم بسيار به زندگي واقعي شبيه هستند ،اين فيلم ها فيلم هاي كلاسيك واقعي اند
فيلم هاي رمانتيك داراي ريتم تندي هستند
ولي در اين صحنه از فيلم خاطرات يك جنتلمن مستاجر داستان متوقف مي شود
يك گربه يك ساعت ديواري ، يك كتري كه در آن آب به زودي جوش خواهد آمد
تقريبا همه كادر مربعي فيلم با مربع ها ومستطيل هاي كوچكي پر شده است.
كه آرامش و حسي خوب همچون آرامش حضور در معابد قديمي يوناني را تداعي مي كند .
پس فيلم هاي هاليوود كلاسيك نيست فيلم هاي ژاپني كلاسيك هستند
با صحبت كردن در باره ي باكس آفيس و فروش فيلم ها
اين باور به وجود مي آيد كه پول سينما را پيش مي برد
از طريق فروش بليط ها
يا با بازاريابي
يا با نمايش جهان پر زرق وبرق
يا با مراسم هاي افتتاحيه
و فرش قرمز
اما اينطور نيست
پول سينما را پيش نمي برد
سرمايه دارها از درون انسان ها خبر ندارد
و يا نمي دانند كه سينما چه هنر والايي است
حال كه پول سينما رو پيش نمي برد پس محرك آن چيست ؟
جواب : ايده ها
حال تماشا كنيد چطور نمايي از حباب ها به يك ايده در تاريخ سينما تبديل مي شود
در اين صحنه از فيلم « مرد بيگانه » محصول سال 1946 ساخته
كارگردان بريتانيايي كارول ريد
مردي دچار دردسر شده است
او مشكلاتش را در حباب هاي تشكيل شده روي نوشيدني اش مي بيند
حالا به دومين نماي بسته از حباب هاي يك نوشيدني نگاه كنيد
دوباره ، شخصيتي دچار دردسر شده است و تو فكر فرو رفته است
از آن جا كه كارگردان فيلم ژان لوك گدار كارهاي كارول ريد را دوست داشته و آن ها را ستايش مي كرده است
احتملا بيست سال بعد زماني كه اين صحنه را فيلمبرداري مي كرده
به فيلم «مرد بيگانه» فكر كرده است
حالا به فيلم «راننده تاكسي »ساخته مارتين اسكورسيزي و محصول 1976 نگاه كنيد
از آنجا كه اسكورسيزي عاشق فيلم هاي ژان لوك گدار و كارول ريد است
به همين خاطر از همان ايده استفاده مي كند. شخصيت به حباب ها نگاه ميكند
و در آن مشكلاتش را مي بنيد و يا مي توان گفت او به كهكشاني تشكيل شده در آب نگاه ميكند
ايده هاي تصويري بيش از پول و بازاريابي
در پيشبرد سينما نقش دارند
يك نو آوري و خلاقيت درون اين ايده ها نهفته است
هميشه پول و صنعت سينما كارساز نيست زماني كه در تاريكي نشسته ايم
اين تصورات و ايده هاي بصري اند كه در ما هيجان به وجود مي آورند نه پول و بازار فيلم
ولي اگر اين سرمايه داران نيستند كه سينما را كنترل مي كنند ، پس چه كساني آن را اداره مي كنند ؟
چه كسي مي داند چطور به درون ذهن و تفكرات شما وارد شود ؟
ديويد لينچ مي داند
باز لورمن مي داند
و يا به شكل ديگر سميرا مخملباف مي داند
داستان سينما يك اديسه يك فيلم جاده ايي در سرتاسر جهان است تا در آن
ابداع گران ، مردم و فيلم هايي كه
به اين هنر متعالي و توصيف ناپذير زندگي بخشيده اند را پيدا كند
هنر سينما
و حالا سوپرايز سوم
در دهه 70 ميلادي شما با صحنه هايي اين چنيني آشناييد
دوربين همچون گلوله ايي با سرعت به سمت جلو مي رود تاير ماشين جيغ مي كشد
در خيابان ماشيني در حال تعقيب قطاري است اين يك داستان جذاب خواهد بود
فيلم هاي جديد آمريكايي بسيار با شكوه اند و در اينجا در داكار سنگال
در فيلم هاي دهه 70 شان هيجاني همچون خيابان هاي لس آنجلس وجود دارد
اين يك غافلگيري واقعي است
خيلي از تصورات ما از فيلم و سينما اشتباه است
حال زمان آن رسيده است كه دوباره نقشه تاريخ سينما
را در ذهنمان ترسيم كنيم
تاريخ سينمايي ما در ذهن داشته ايم اساسا غلط است و به واسطه كوتاهي ما ( در شناخت فيلم هاي جهان ) نژادپرستانه است
«داستان سينما يك اديسه »
يك تاريخ سينماي هيجان انگيز و غير قابل پيشبيني خواهد بود
شما را سر جايتان ميخكوب خواهد كرد و شبيه به يك ماشين سواري پر هيجان خواهد بود
1918 سال هاي 1895 تا جهان با شكل جديدي از هنر آشنا مي شود
نيوجرسي ،ساحل شرقي آمريكا
يك مادر و دو دخترش در حال رفتن به سينما هستند
چرا ما اينجا هستيم ؟
چون اين جا يك اتفاق فوق العاده رخ داده است
در دهه 1890 سينما در اينجا متولد شد
ليون ، فرانسه.
دو هم كلاسي در حال رفتن به سينما اند
با احتمال قوي تر نسبت به نيو جرسي سينما در اين جا متولد شده است
چه چيزي در نيوجرسي است كه ما را به سينما برساند ؟
ما اين مرد را پيدا مي كنيم توماس اديسون اديسون سرشار از اشتياق و جنون براي اختراع كردن بود
اينجا دفتري است كه اديسون در آن لامپ حبابي
و دستگاه فونو گراف را اختراع كرد
اين ميز اوست با دسته بندي مرتب و چيدماني
با وسواس خاص همچون شخصيت خودش
اين كارخانه اديسون است
وسايل و ماشين هاي زيباي عصر ويكتوريايي كاملا مشهود اند
به اين تابلو روي ديوار نگاه كنيد روي اين تابلو جمله ايي
از جاشوآ رينولدز نقاش نوشته شده است
هيچ ترفند و و راهي وجود ندارد كه انسان را
از مشغول به انديشيدن باز دارد
اديسون اين جمله را دوست داشت و از آن استفاده كرد و در سرتاسر كارخانه آن را قرار داد
چون همكاران وي نمي خواستند كه آن جمله فقط روي يك ديوار باشد
كارخانه اديسون ، كارخانه ايده ها بود
قبل از اديسون ، بازار هاي سرگرمي
، سيرك ، فانوس خيال. و شعبده بازي وجود داشت
تصاوير در آينه ها باز تاب مي شدند و يا در دورتادور جعبه ها مي چرخيدند
اين فقط در شهرهاي رويايي (شهر بازي) اتفاق نمي افتاد
بلكه در شهر هاي معمولي مثل اينجا : ليدز در انگلستان نيز اتفاق افتاد
جورج ايستمن آمريكايي اولين كسي بود كه ايده قرار دادن تصاوير را پشت سر هم ارائه داد
اديسون و همكارش ديكسون به اين فكر افتادند
كه اگر اين عكس ها را در جعبه ايي بچرخانند
توهم حركت به وجود خواهد آمد
به اين اختراع اديسون كه نامش « ماريا سياه » نگاه كنيد
اديسون و ساير كساني كه عاشق ابداع گري در سينما بودند
فهميدند كه وراي اين دستكاه و ماشين هايي كه سينما به آن احتياج دارد
سينما به نور احتياج دارد
احتمالا آن ها فكر نمي كردند كه سينما «هنر نور » خواهد شد
ولي هر طور شده ، اديسون با ساخت اين جعبه چرخدار
سعي كرد كه بالا آمدن خورشيد را دنبال كند
به وسيله اين جعبه چرخدار اديسون اولين قدم
در كارگرداني را برداشت
اديسون بر اين باور بود كه سينما اتاق تاريكي است كه نور ماده اصلي آن است
او در اين جا چند فيلم كوتاه ساخت
به عنوان مثال بوسه اين زوج
لحظه ايي كه همه مردم آن را درك مي كردند
وقتي كه براي ديدن فيلم شما مجبور بوديد
به درون چيزي مثل اين نگاه كنيد پس اين كافي نبود
اين وسيله خيلي كوچك و خصوصي بود سينما بايد بزرگتر مي شد
و اين اتفاق افتاد
اينجا در اين خانه در ليون
در ذهن اين دو مرد سرشار از اشتياق لوئي لومير و برادرش آگوست
اين برادر ها نيز به اندازه اديسون خلاق و مشتاق بودند
به خصوص لوئي كه در زمينه مكانيكي و تكنيكي بسار باهوش بود
او فهميد كه قلابي كه كه منجر به حركت در آمدن ماشين ريسندگي مي شود در براي
جلو بردن فيلم نيز مي توان از آن استفاده كرد- اين چنين نوار فيلم جلو مي رود ، مي ايستد ، جلو مي رود ، ظاهر مي شود ،
جلو مي رود ،مي ايستد ،ظاهر مي شود
اين يكي از اولين دوربين هاي لومير هاست
از پشت دوربين نوري وارد مي شد
و دوربين به پروژكتور تبديل مي شد
براي توصيف ثمره اين دستگاه اين جمله از لئو تولستوي را در نظر بگيريد
«ماشين هاي پر سر و صدا همچون طوفان هاي بشر مي مانند
اين يكي از اولين فيلم هاي برادران لومير گرفتند
يك مستند كوتاه از زندگي روزمره
كارگران از كارخانه ايي خارج مي شوند اين كارخانه خود لومير هاست
حال اين همان كارخانه است مكان تولد اولين فيلم تاريخ سينما
سرچشمه و مبدا آن
اين براي لومير ها كافي نبود كه فقط فيلم هاي خانگي ضبط كنند
آن ها دوست داشتند كه فيلم ها را نمايش دهند
نه مثل اديسون در يك جعبه و فقط به چند نفر بلكه به گروهي از مردم
در 28 دسامبر سال 1895
در ساختماني در بلوار كاپوسين پاريس
فيلم خود را در پروژكتور گذاشتند
نور از درون آن به روي صفحه نمايش افتاد اين خارق العاده بود
امروز درك آن جادو و براي ما مشكل است
اين يكي از اولين فيلم هاي برادران لومير است كه در بلوار كاپوسين
فيلمبرداري و پخش شد
گفته شده است كه تماشاچيان حاضر در سالن دچار وحشت شده اند
چون فكر مي كردند كه قطار وارد سالن مي شود
اين مسئله امروزه خنده دار به نظر مي رسد ولي به اين نگاه كنيد
پروژكتور نور را روي ساختماني در ليون قرن بيست و يكم انداخته شده است
كه منجر به يك تصوير هراس آور مي شود
تصاوير ديجيتالي كه ما نمونه اي آن را قبلا نديده بوده ايم
شوك اين تصاوير براي ما همچون شوك ورود قطار لومير هاست
چيزي كه اتفاق افتاده است ستاره ايي نوراني است
براي اولين بار پا به اين جهان گذاشته است
نه لوميرها ، نه اديسون و
نه ساير ابداع گران سينما مي دانستند كه فيلم ها
چقدر بزرگ وباشكوه خواهند شد
فيلم ها به ما كمك كردند تا حس هاي مختلف را مثل حس فرار تجربه كنيم و يا تصورات جنسي مان را ببينيم
اتاق هاي گاز نازي ها را براي ما به تصوير كشيدند
ما را وسوسه مي كردن كه بخواهيم پرنسس ، قهرمان يا كابوي بودن را تجربه كينم
نه لومير و نه اديسون نمي توانستند تصور كنند
كه يك روز فلش بك در فيلم ها اختراع خواهد شد
آن ها نمي دانستند فلش بكي در آثار شكسپير است
آن ها نمي دانستند كه چكونه جنگ به تصوير كشيده خواهد شد
چگونه وحشت ساحل نورماندي به تصوير كشيده مي شود
سينما در ذهن ما يك حافظه تصويري مي سازد كه بتوانيم
زماني كه كسل ، ناراحت و يا شاد هستيم از آن استفاده كنيم
فيلم ها به بزرگترين آينه جهان تبديل مي شوند
و نيز به چكشي تبديل مي شوند كه با ضربه هايي متعدد واقعيت را شكيل ميكند
در اواخر سال 1896
بيشتر مردم جهان از اختراع جديد «سينما» با خبر شدند
تقريبا همه فكر مي كردند كه سينما عامه پسند بوده و بيشتر مخاطبانش طبقه كارگر مي باشند
اين جوك و غافلگيري هاي سينما خيلي ساده بودند و خيلي زود خسته كننده شد
به همين خاطر در حدود سال 1898 كارگردان هاي تازه كار
تصميم گرفتن كه تغييري در سينما به وجود بياورند و آن را از صنعت به هنر تبديل كنند
و چيزي هيجان انگيز به آن اضافه كنند
براي مثال . در پاريس يك شعبده باز به نام ژرژ مليه س
در شب اول تئاترش در بلوار كاپوسين از ان فيلم گرفت
آن فيلم از بين رفت ولي در آن فيلم اين اتفاق افتاد
دوربين جمع مي شود و دوباره شروع به كار مي كند
وقتي به حاصل اين كار نگاه مي كنيم گويي تراموا محو شده است
درست مثل اين مردم كه اينجا محو مي شوند
اين اولين حيله ي سينما است
در اين صحنه او دوباره با همان تكنيك به جاي تراموا ناپديد شده
يك مرد را ظاهر مي كند
ممكن است بگوييد اين بر اساس اتفاق اختراع شده است اما براي سينما قدمي به سمت جلو مي باشد
در جايي كه لوميرها اولين تصاوير مستند را فيلمبرداري كردند
مليه به اولين كارگردان جلوه هاي ويژه تبديل شد
فيلم ديگر او يعني « ماه در يك متري » نيز مردم را شگفت زده كرد
امروز در ليون در فستيوال نور ها ، ماه را بر فراز شهر
براي اداي دين به مليه س و برادران لومير
كه معني نام خانوادگي شان نور مي باشد ، مي درخشانند
در اين سال ها در ساير كشور ها سينما را يك چيز پيش پا افتاده و هنري فرعي مي دانستند
در حالي كه فرانسوي ها آن را خيلي جدي گرفتند
مورخ سينما ژان ميشل فردو
فرانسوي ها به واسطه انقلابي كه داشته اند
و همچنين داشتن روياي نمايش دادن چيزي به جهان و به خودشان
كاري متفاوت از ساير جهان .
با سينما انجام دادند
ما آن را لومير (نور ) مي ناميم
درسته كه سينما را لومير به وجود آورد ولي پيش از آن اين لومير(نور )
فلسفه اصلي انقلاب فرانسه ،
كارهاي كانت و خيلي چيز هاي ديگر بود
با گذشته دهه ها فرانسوي ها بر اين اعتقاد بوده اند
كه سينما نشانه ايي است كه از طريق آن مي توان به ساير كشورها فهماند كه
در كشوري كه سينما درآن اختراع شده است فيلمسازها با ديگر فيلمسازهاي جهان متفاوت اند
در فرانسه اولين فيلمساز زن تاريخ سينما
آليس گاي بلاش كه دوست داشت كه كاري شبيه به كارهاي شعبده بازي مليه س انجام دهد شروع به كار كرد
برايتون انگلستان در عصر ويكتوريا دوران فعالي را تجربه مي كرد
شايد اين هيجان و نور دليل اين باشد يك عكاس محلي
به نام جورج آلبرت اسميت به يك از اولين مخترعان سينما تبديل شود
در يكي از اولين فيلم هايش از بالاي قسمت جلوي قطار
حركت تركي همچون حركت روح طراحي ميكند
كه به اسم «حركت شبح» مشهور است
درست مثل روحي كه فضا را مي شكافد و جلو مي رود
چيزي جادويي در اين نماها نهفته است
در يكي از بهترين مستند هاي تاريخ سينما درباره هولوكاست كلود لنزمن كارگردان
با خلق حركت دوربين روي ريلي كه يهوديان را به اتاق گاز مي برد
از «حركت شبح» براي بيان يك مسئله اخلاقي استفاده مي كند
در شكلي كاملا متفاوت كارگردان استنلي كوبريك از « حركت شبح»
در پايان فيلمش 2001 يك اديسه فضايي استفاده مي كند
دوربين در ميان رنگ هاي روشن كهكشهان به سمت جلو مي رود
دوربين همراه با شخصيت اصلي فيلم و خود فيلم
سفري و كشفي خارج از تن را تجربه مي كند
در سال 1900 اسميت اولين كلوزآپ تاريخ سينما را گرفت
تا پيش از او فيلمساز ها از نماهاي بازتر استفاده مي كردند
چون آن ها نمي دانستند نماهاي ديگر هم مي توان گرفت
و يا مي ترسيدند به سوژه نزديك شوند چون فكر مي كردند
با اين كار ممكن است مخاطب گيج شود
اسميت با اين نماي بسته گفت
مي خواهد غذا خوردن گربه را با جزئيات بيشتري نشان دهد
اين برش بين نماي باز و بسته نه تنها به كار آمد بلكه كاملا طبيعي به نظر رسيد
و به همين صورت كلوزآپ متولد شد
فيلم هاي برخي از فيلمساز هاي بزرگ را
را نمي توان بدون نماهاي بسته شان تصور كرد
دراين صحنه فوق العاده از فيلم اكتبر سرگئي آيزنشتاين
ماموران دولت پل را باز مي كنند
تا بتوانند جلوي وقوع شورش و انقلاب را بگيرند
اين نماي بسته از دست و موهاي زن مرده ايي
كه در حال افتادن از روي پل است
حس واقعي اين جنبش و عمق تراژدي را به مخاطب القا مي كند
در فيلم روزي روزگاري در غرب سرجيو لئونه
زماني كه چارلز برانسون در نماي كلوزآپ به چشم هاي هنري فاندا نگاه مي كند
ما متوجه مي شويم كه فاندا همان قاتلي است كه برانسون
همه عمر دنبال وي مي گشته است
به آمريكا بر ميگرديم انوك جي ركتور سينما به شكلي ديگر توسعه داد
و براي فيلمبرداري يك صحنه از مبارزه بوكس
به جاي استفاده از فيلم معمولي 35 ميليمتري از فيلم عريض 63 ميلي متري استفاده كرد
تصوير بازتر فعاليت هاي بيشتري را به تصوير مي كشيد
سينماي « تصوير عريض » متولد شد
هر چند كه امروز معمولي به نظر مي رسد اما تا سال 1953 از آن استفاده نشد
سينما همينطور جلو مي رفت
هرچند كه در ابتدا به عنوان يك هنري فرعي نوپا شناخته مي شد
وهمچون فست فود بامزه به نظر مي آمد
اما يك تفاوت مشخص داشت
و آن هم زبان جديدش بود
زباني از ايده ها
سال هاي اوليه 1900 ميلادي اتفاقات مهمي در زندگي بشر رقم خورد
اولين هواپيما پرواز كرد
آلبرت اينشيتين اعلا م كرد كه آن نوري كه در سالن سينما به روي پرده مي افتد
تنها چيز پايدار اين جهان خواهد بود
در اينجا در كپنهاگ ديگر فيزيكدان ها نظريه اينيشتن را گسترش دادند
كشتي تايتانيك غرق شد
جنگ جهاني اول آغاز شد
در قياس با اين اتفاقات و تغييرات بزرگ تغييرات و پيشرفت سينما ناچيز به نظر مي رسيد
اما اين طور نيست
در سال 1903 فيلمساز ها نشانه هاي بصري و چگونگي تصوير برداري را پيش بردند
ولي آن ها مجبور بردند با يك چيز آشنا بشوند «برش»
تدوين سينما را ساخت
براي اين كه چگونه اين اتفاق افتاد نگاه كنيد به فيلم زندگي يك آتش نشان آمريكايي
كه در سال 1903 توسط مرد مشهور پنسلوانيايي به نام ادوين سانتون پورت ساخته شد ، نگاه كنيد.
آتش نشاني بيرون از خانه از راه مي رسد و براي نجات يك مادر و دختر گير افتاده در بين شعله ها آمده است
ما در ابتدا صحنه بيرون از خانه و اتفاقات در خيابان را دنبال مي كنيم
حالا همان اتفاقات را از داخل خانه نگاه مي كنيم
چند سال بعد ، پورتر دوباره فيلم را تدوين كرد
اين بار بعد از اينكه آتش نشان مي رسد
ابتدا به داخل خانه مي رويم تا اولين تلاش ها برا نجات آن ها را ببينيم
سپس ، به بيرون مي رويم و مادر را مي بينم كه از نردبان پايين مي آيد
سپس دوباره داخل خانه مي رويم و ميبينيم كه آتش نشان در حال نجات دختر بچه است
و دوباره به بيرون باز مي گرديم
تماشاچياني كه داستان را دنبال مي كردند همه اتفاقات را فقط از داخل خيابان مي ديدند
اما اين خيابان از رو صفحه ناپديده شده و به مكاني ديگر
، به يك اتاق تبديل مي شود
چنين چيزي تا پيش از اين در سينما اتفاق نيافتاده بود
نسخه اوليه فيلم را مي توان تئاتري ناميد
چون در آن شكست در مكان اتفاق نمي افتد ولي تكران در زمان شبيه به تكرار در وقوع اتفاقات مي شد
در نسخه دوباره تدوين شده فيلم داراي يك خط زماني متداوم است
ما اتفاقات را مرتب شده پشت سر هم ميبينيم
كه در آن مكان تغيير پيدا ميكند
فيلمساز ها در حال آموختن ، تجربه كردن و انديشيدن به اينكه
امكان اين وجود دارد كه اتفاقات را پشت سر هم و از اين مكان به مكان ديگر نشان داده شوند ، بودند
اين ساخت سكانسهاي دنبال كننده را نيز ممكن بود
سينما هنري مستقل شده بود
اين جنبشي جدي بود
تقريبا تمامي صحنه هاي انتخاب شده از فيلم ها در داستان سينما
از چنين روايت داستان گويي استفاده مي كنند «تدوين تداومي»
در تدوين تداومي عبارت «بعد» مهم است
اين عبارت نشانه اصلي تدوين تداومي است
و اين عبارت سينماي تئاتر گونه را به سينما زنده تبديل كرد
ولي پورتر ؟ او همه چيز زندگي اش را
در دوران سقوط وال استريت در دهه 20 از دست داد و در سال 1941 مرد و به فراموشي سپرده شد
اينكه بخواهيم پرش هاي مفهومي هنر تدوين را فراموش كنيم كار ساده ايست
ولي 21 سال بعد از زندگي يك آتش نشان آمريكايي
نابغه سينماي كمدي باستر كيتون در صحنه ايي با استفاده از تكنيك دو تصوير مشابه
در ياد هاي ما ماندگار شد
كيتون در فيلم در نقش يك آپاراتچي سينما ظاهر شد
او خوابش مي برد
خواب سينما را مي بيند
خواب مي بيند وارد يك فيلم شده است
و سپس بوم
يك برش
جهان اطراف او به جهاني ديگر تبديل مي شود در حالتي
بسيار سريع
و بسيار عجيب
در سال 1907 اختراعات سينما قدمي ديگر به سمت جلو برداشت
به فيلم « اسبي كه رام شد » ساخته فيلمساز فرانسوي شارل پته نگاه كنيد
مردي اسب اش را در خيابان رها مي كند
تا براي رساندن غذا به مشتري طبقه بالا وارد خانه شود
اسب بوي خوراكي به مشامش مي رسد به سمت آن مي رود
كات به مرد در حال بالا رفتن از پله ها است
دوباره به اسب برگشت داده مي شود اما اسب كار جديدي نمي كند و
همچنان در حال خوردن است
به مرد بر ميگرديم كه حدود يك ثانبه جلو رفته است
دوباره به اسب بر مي گرديم
در فيلم زندگي آتش نشان آمريكايي هر برش نشان مي داد كه «بعد» چه اتفاقي افتاده است
اما در اين برش ها اين كه چه اتفاقي همزمان در حال رخ دادن است به تصوير كشيده مي شود
اين ديگر تدوين تداومي نيست
اين تدوين موازي است
اين تدوين معناي بعد را نمي دهد بلكه معناي هم زمان رو مي دهد
فيلمساز هاي بزرگ از اين «همزماني » استفاده كردند
تا هيجان و كش مكش دو روايت داستان را در يك سكانس نمايش دهند
خيلي زود بعد از تدوين تداومي و تدوين موازي
نوعي ديگر از تدوين متولد شد
يك زن رو در رو به ما نگاه مي كند اين در حالي اتفاق مي افتد كه وي روي صحنه باشد
و ما تماشاچي باشيم
ولي اگر او اين كار را كند ، چي؟
در فيلم هاي اوليه سينما كمتر پيش مي آمد كه شخصيت ها
پشتشان اين چنين به دوربين باشد
ولي در اين فيلم محصول 1908 اين اتفاق براي اولين بار مي افتد
ولي اگر كارگردان اين اجازه را به بازيگر بدهد كه آزادانه بچرخد
و بازيگر اين چنيني به دوربين پشت كند
در چينين مواردي كارگردان بايد دوربين را
در جهت مخالف بازيگر قرار دهد
كه نام آن « نماي عكس العمل » است
كارگردان ها دوربين را جا به جا كردند تا به آن ها اين آزادي را بدهد
كه بتوانند هر نما را از هر زاويه ايي كه بخواهند فيلمبرداري كنند
اين آزادي مرز بين سينما و تئاتر به شكلي خوشايندي شكست
و اين جور به نظر رسيد كه طبيعت و ذاتي خاص به سينما داد
و او را در مركز هنر قرار داد
در دهه 60 ميلادي در فرانسه ژان لوك گدار از بردن دوربين به روبه روي
آنا كارينا براي نشان دادن صورت وي در شروع
فيلم « گذران زندگي » امتناع كرد اين واقعا شوكه كننده بود.
اين كلوز آپ را با كلوز آپ فيلم جي اسميت مقايسه كنيد
همان طور كه مي بينيد در كلوز آپ بازيگر مهم تر از صحنه به نظر مي رسد
فيلم ها همزمان با تغيير در ساختارشان
روز به روز پيشرفت مي كردند
دو باره به فيلم
زندگي يك آتشنشان آمريكايي بر مي گرديم
تماشاچيان فيلم نگران سلامتي شخصيت زن فيلم هستند
اين در حالي است كه آن ها نه مي دانند كه چه بازيگري نقش اين زن را بازي مي كند
و نه نامش را شنيده اند
شايد اگر آن ها اين بازيگر را مي شناختند و يا او را از فيلم هاي قبل به ياد داشتند
نگراني شان براي اين زن بيشتر مي شد
اين مسئله بعد ها به سينما تزريق شد به طور مثال در اين صحنه هنرپيشه زني كه لباس سفيد به تن دارد
و كلاهي بر روي سرش گذاشته است
كمي شناخته شده است ظاهرا او دختر شيطوني است
در سال 1910 تهيه كننده كارل ليمل به مطبوعات اعلام كرد كه كه اين دختر مرده است
در حالي كه واقعا اين طور نبود
زماني كه وي به شكل معجز آسايي در چنين صحنه ايي دوباره ظاهر شد
سرشار از انرژِي و سر زندگي به نظر مي رسد
لامل به مطبوعات گفت چند نفر به طوري وحشيانه به دختر حمله كرده
و لباس هايش را پاره كرده بودند
هر چند كه اين اتفاقات واقعيت نداشت اما در بين مردم بسيار سر و صدا به راه انداخت
و نام او بر سر زبان ها افتاد
فلورنس لارنس
لارنس خيلي زود مشهور شد
و در سال 1912 دستمزدش به 80000 دلار رسيد ولي بعدها در كارش دچار افول شد
و در سال 1938 در سن 48 سالگي با خوردن سم خودكشي كرد
لارنس اولين ستاره سينما بود و به الگويي براي ستاره شدن تبديل شد
الگويي كه شامل شايعات غلو آميز ، شهرت وتراژدي مي شود
در دانمارك اين هنرپيشه زن به نام آستا نلسون بسيار مشهورتر از لارنس شد
از آنجا كه در اروپا سانسور كمتري بود بازيگران سكسي تر و تحريك كننده تر بودند
مرد گرفتار شده است
زن در حالي كه لباس سياه تنگي پوشيده با رقص كمر و باسن خود را به مرد مي چسباند
هاليوود تحت تاثير شهرت نلسون قرار گرفت
و گلوريا سوانسون را به معرض نمايش گذاشت اما اين بار به جاي تمركز بر روي مسائل جنسي ، روي شكوه ،لاكچري بودن و طراحي لباس و صحنه تمركز كرد
هاليوود عنصر جديد ي را به ستاره سازي اضافه كرد
تقريبا تمام چهره اي سينمايي از طريق همين سيستم ستاره سازي تبديل به چهره شدند
به واسطه علاقه بيشتر و بيشتر مردم
به لارنس ،نلسون و سوانسون
فيلمساز ها سعي مي كردند كه چهره آن ها را شفاف و زيبا نشان دهند
اما اگر اين جور نبود اين تفكرات ستاره ها بود كه مخاطبان
را عاشق آن ها مي كرد
اين سيستم ستاره سازي است يك موضوع روانشناختي است كه سينما رو جلو مي برد
به خصوص سينماي آمريكا را
در سال هاي 1907 ، 1908 ، 1909 و 1910
سالن هاي كوچك سينمايي براي طبقه كارگر ساخته شد
در آمريكا نام اين سينما ها را «نيكلدئون» ( سينماي پنج سنتي ) گذاشتند
اين يكي از آن ها به نام تالي است كه در خيابان اسپرينگ در لس آنجس است
امروز اين جا همان مكان است
اين سينماي كوچك در سال 1914 در ليدز انگلستان تاسيس شد
و در اين گوشه اولين نيكلدئون در شهر تاسيس شد
در اوايل دهه 1910 ميلادي بهترين نوع فيلمسازي در جهان
در اين اينجا اتفاق افتاد. اسكانديناوي.
شايد به واسطه نور هاي شمالي است كه آن ها متفاوت به نظر مي آمدند.
و يا شايد به خاطراستفاده از مفاهيم سرنوشت ، انسان و مرگ در ادبيات اسكانديناوي است
كه در فيلم هاي دانماركي و سوئدي .
صداقت و زيبايي خاصي وجود دارد
براي مثال در سال 1912 خلاقانه ترين استفاده از نور تا به آن زمان را
مي توان در آثار بنجامين كريستنسن ديد
كريستينسن در اين تئاتر در كپنهاگ درس خواند
وي فيلم « مجهول رمز آلود » در سال 1913 ساخت
فيلمي سرشار از تصاوير خيره كننده ، برش هاي سريع است روياها در فيلم روي تصوير نقاشي مي شوند
اين يكي از شجاعانه ترين فيلم اول يك كارگردان در تاريخ سينماست
بعدها ، كريستنسن استوديو بزرگي در اينجا هلروپ از حومه هاي كپنهاگ تاسيس كرد
تا بتواند شاهكارش »هاكسان» را در باره ي سحر و جادو در دوران كهن بسازد
كريستنسن از چندين منبع نور و افكت هاي پيچيده در اين فيلم استفاده كرد
كريستينسن خود در نقش شيطان برهنه ظاهر شد
اين تلگراف در آرشيو فيلم دانمارك مي گويد
اين شاهكار شما يعني هاكسان اولين فيلمي است كه سالن سينما را پر كرده است
و تماشاچيان را وادار كرد كه ايستاده تشويق كنند.
كارگردان سوئدي ويكتور شوستروم يكي از بزرگترين كارگردان هاي سال هاي اول سينما بود
كه حتي از كريستنسن نيز تاثير گذارتر شد
شوستروم در ابتدا دونات مي فروخت اما خيلي زود خود را در اينجا «اسونسكا بيو » يافت
اولين استوديو فيلمسازي سوئد
و در سال 1913 فيلم « انگربرگ هولم » را در اين
استوديو ساخت فيلمي ناتوراليستي با تصاويري خير كننده
ولي هفت سال بعد در اسونسكا بيو
شوستروم يكي از مهمترين فيلم هاي چند لايه ايي دوران سينماي صامت را تحت عوان
كالسكه شبح ساخت
در اين فيلم چند داستان در داستان روايت مي شود چند حالت در حالت به مخاطب القا مي شود
در نور هاي آبي رنگ عصر يك شخص الكلي به اسم ديويد هولم
داستان عجيبي درباره يك كالسكه شبح
كه قرار است در سال جديد به آن جا برسد و روح ها مردگان را جمع كند ، تعريف مي كند.
اينجا در سمت راست شوستروم خود نقش هولم را بازي ميكند
بعد ها در داستان ديويد مي ميرد
شوستروم براي نشان دادن جدا شدن روح از تن وي از دو لايه تصوير استفاده ميكند.
راننده كالسكه از راه مي رسد و به وي زندگي وحشتناكي كه داشته است را نشان مي دهد.
زندگي كه كل آن در داستان هاي خيالي و افسانه ها باطل شد
شوستروم در به تصوير كشيدن زنان نيز بسيار ماهر بود.
مادر شوستروم زماني كه وي جوان بود مرد
او روز هايش را در اين كلبه در كنار دريا در غرب استكلهم سپري مي كرد
كريستنسن و شوستروم
به فيلمسازهاي مهم جهان تبديل شدند و نيز الگويي براي استعدادهاي اروپايي شدند
كه در سال هاي پيش رويشان براي آن چيزي كه مي خواهند
باشند ، جذب جايي كه مركز سينماي جهان است شوند
جذب جايي كه مركز سينماي جهان است شوند جايي به اسم هالييود
آن ها به همراه ستاره فيلم هاي سوئدي گرتا گاربو به آنجا مهاجرت كردند
و البته سال ها بعد ستاره ديگري به نام اينگريد برگمن نيز مهاجرت كرد
به واسطه مهاجرت اين افراد سينماي اسكانديناوي تا سال 1950
جايي در اين مستند نخواهد داشت
سال ها پيش در سرزميني دور از اسكانديناوي
باغي وجود داشت كه هيچ كس با ديدنش فكرش را نمي كرد كه در آينده چه بلايي سرش خواهد آمد
گل مريم
و اكاليپتوس در باران جلوه مي كنند
همانطور كه مي بينيد بهار در اين جا يك چيز شگفت انگيز است
اين باغ خيلي زود مورد تجاوز قرار گرفت
و در آن ساخت و ساز صورت گرفت سرمايه داران و هنرمندان
سرتاسر جهان جذب اين باغ شدند تا ابرهايي نقاش كنند كه با ابرهاي واقعي يكي باشد
تا مردمي خلق كنند كه به مردم واقعي شبيه باشند
اين جا مكاني است كه شما را مجبور ميكنند در طول روز جواهرات گران قيمت به خود آويزان كنيد
اين جا جايي است كه شكوه و جواني حرف اول را مي زند
جايي است كه مارلين ديتريش با پوشيدن لباس سياهي از جنس پر
در نمايي از قاب پنجره ايي در قطار زير نوري در ميان سايه ها ايستاده است
و ببيند كه چقدر باور پذير است
شكوه و جواني در اينجا متولد شده و همچون يك آزمايشگاه مورد آزمايش قرار مي گيرد
هيچ كس به اين فكر نمي كرد كه روزي در اين جا
ناله ، غم ، پيري تبعيض نژادي و يا تبعيض جنسيتي وجود خواهد داشت.
چه مثال نقصي است
چه جايي براي تولد دوباره بشر
اما هنوز مكاني است كه مردم ، ايده ها ، مدل ها و تغيير شكل دهندگان به آن جذب مي شوند ،
اين مكان همچون يك حباب شيشه ايي است كه بسيار درخشنده و عالي و در عين حال شكننده به نظر مي رسد
شما مي توانيد تصوير خود را در آن ببينيد
فيلم ها يك به يك در اين مكان ساخته شدند
همان طور كه گفته شد نام اين مكان هاليوود ( سرزمين مقدس) است.
اين يك نام فانتزي و خيالي است چون در اينجا تنها چيزي كه وجود ندارد قداست است
چرا سينماگران جهان به اينجا كشيده مي شدند ؟ به خاطر آب و هوا و نور خورشيد اينجاست ؟
يا به خاطر اينكه ، در ساحل شرقي در نيوجرسي و نيويورك فيلم ها
از طريق قانون كپي رايت ثبت شده و داراي حق انحصاري مي شدند
به اين مثال از قانون كپي رايت توجه كنيد :
تا سال ها فيلم ها به واسطه فشار ناشي
از چرخ دنده پاره مي شدند
برادران لاتام و برخي از شاگردان اديسون دست به كاري خلاقانه زدند
و قرقره ايي ساده تر را براي گردش نوار فيلم ساختند كه
به خاطر سرعت چرخش آهسته آن فيلم ها بدون اينكه دچار مشكلي شوند,
حركت داده شده و نمايش مي دادند
نام اين وسيله را «قرقره لاتام » گذاشتند و حق و امتياز آن نيز به مخترعان ساحل شرقي متعلق بود
به همين خاطر اگر كسي مي خواست از آن ها استفاده كند بايد پول مي داد تا حق استفاده از آن را بخرد.
اما در كاليفرنيا خبري از اين حقوق مالك نبود
و شما خيلي راحت مي توانستيد قانون را زير پا بگذاريد
اين خيابان اسپرينگ جنوبي در سال 1897 است
اين همان مكان در امروز است
همه چيز سريع اتفاق افتاده است
اولين استوديو در سال 1911 تاسيس شد استوديويي كه به خيمه و چادر شباهت داشت
اين استوديو در اينجا ساخته شد
اولين فيلم بلند جهان به نام داستان كلي گنگ » در لوكيشن هاي خارجي
در استراليا فيلمبرداري شد
در اين فيلم از نوري طبيعي و قاب رو در رو استفاده شد
هفت سال بعد سيسيل بي دوميل اولين فيلم بلند هاليوود در اينجا ساخت
فيلمي تحت عنوان مرد اسكوا --اسكوا به مردي سفيد پوستي گفته مي شود كه با زن سرخپوست ازدواج كرده باشد--
در اين فيلم يكي از مهمترين عناصر سينمايي
كه بعد ها مورد استفاده قرار گرفت، وجود دارد
يك مرد نجيب در تلاش است تا بتواند يك معامله خوب انجام دهد
او به سمت راست نگاه ميكند و پشت پنحره زني را مي بيند
كه از اين معامله سود خواهد كرد
نگاه شان لحظه ايي به هم گره مي خورد
مرد رنج را در صورت زن حس ميكند و با قاطعيت معامله را انجام ميدهد
حالا تصور كنيد كه دوميل و فيلمبردارش
دور بين را از اينجا برداشته
و به بيرون و دور از اتاق ببرند
و از آنجا زن را به تصوير بكشند
صحنه چيزي شبيه اين خواهد شد
اين طور به نظر مي رسيد كه زن به جاي نگاه كردن به مرد به جاي ديگر مي نگرد
در اين صورت اين صحنه ديگر چنين قدرتي نداشت
چون نگاه آن ها به وسيله برش با هم هماهنگ شده بود
مرد به راست نگاه ميكند و زن به چپ به همين خاطر بين آن دو رابطه احساسي شكل مي گيرد.
در اين دوران فيلمساز ها كشف كردند كه مي توانند
شخصيت ها را در نماهاي مختلف طوري به تصوير بكشند كه گويي به يكديگر نگاه ميكنند
يا زماني در ارتش در حال رژه رفتن به سمت يكديگرند
بايد دوربين در يك سمت خط فرضي 180 درجه
خطي فرضي كه بين دو شخصي كه به يكديگر نگاه ميكنند
يا با هم صحبت ميكنند كشيده مي شود ، بماند.
از آنجا كه اين قانون تازه شكل گرفته بود در اواخر دهه 1910 برخي از فيلمساز ها
اشتباها اين قانون را زير پا مي گذاشتند
در فيلم « مرد اسكوا » دوميل دچار اين اشتباه شد
مردي از لب پرتكاهي آويزان است.
او به سمت راست نگاه ميكند
صخره در سمت راست وي است.
سپس دوميل براي اينكه سقوط مرد را نشان دهد
به پايين صخره مي رود
اما او اين صحنه را در جهتي اشتباه به تصوير كشيده است
چون صخره جايش عوض شده
و سمت چپ كادر قرار گرفته است
اين صحنه خيلي ساده تر و درست به نظر مي رسيد اگر به اين صورت فيلمبرداري مي شد
اين اشتباه زماني بدتر مي شود كه دوستان مرد براي نجاتش مي آيند كه از سمت چپ كادر خارج ميشوند
اما در صحنه بعدي از سمت راست وارد كادر مي شوند به همين خاطر صحنه اين طور به نظر مي رسد كه آن ها براي رسيدن به هدفشان مسير اشتباهي را انتخاب كرده اند
اين كشف به يكي از اركان اصلي سينماي جريان اصلي تبديل شد
در اين صحنه از « امپراطور دوباره مي تازد » 60 سال بعد از اين شيوه قديمي استفاده ميكنند
اين كشفي بود كه ماندگار شد
دارث وادر در سمت چپ تصوير به سمت راست نگاه ميكند
و با زير دستش كه در كادري جدا به سمت چپ نگاه ميكند ، صحبت ميكند
به خاطر حفظ خط فرضي در اين صحنه ما اين را باور ميكنيم
كه آن ها به يكديگر نگاه ميكنند
زنان در پيدايش و شكل گيري سينماي آمريكا
تا پيش از دهه 1920 نقش مهمي داشتند
مورخ سينما كري بوشامپ
هاليوود توسط زنان ، مهاجرين و يهودي ها به وجود آمد
افرادي كه در آن دوران جايي در ساير حرفه ها نداشتند
به همين خاطر هاليوود جاي جذابي
براي افراد خلاقي بود كه در شغل هاي ديگر مورد پذيرش قرار نمي گرفتند
به همين خاطر تا قبل از سال 1925 نيمي از فيلمنامه نويسان زن بودند
اين اثبات ميكند كه زنان در اين شغل چقدر احساس راحتي مي كردند
شايد اولين زني كه فيلم كارگرداني كرد و اولين رئيس زن يك استوديو شخصي بود
آليس گاي بلاشه بود
بسياري از كمپاني هاي فيلمسازي در اون دوران بر روي پشرفت تكنولوژِي تمركز داشتند
شركت فيلمسازي گومون در آن سال ها شروع به ساخت فيلم هاي واقع گرايانه كرد
آليس گي بلاشه در آنجا منشي بود
در آنجا به او اجازه دادن براي بهبود كارش در ساعات بعد از كار
به كار كردن با دوربين بپردازد
آليس گي بلاشه نه تنها اولين كارگردان زن جهان بود
بلكه يكي از اولين فيلمساز هاي جهان نيز به شمار مي رود
او اولين كسي بود كه واقعيت را همراه با كش ومكش هاي داستاني وارد سينما كرد
چنين كاري منجر به اين شد كه ما امروزه گره گشايي و نقطه عطف
قهرمان پروري در فيلم هاي خود داريم
آليس اولين فيلم هاي درام كش و قوس دار را ساخت
اين يكي از مثال هاي ديدگاه شاعرانه گي بلاشه در سينماست
يك دختر بچه از دكتر مي شنود
كه قبل از اينكه در پاييز آخرين برگ از درخت روي زمين بيفتد خواهرش خواهد مرد
به همين خاطر دختر به بيرون مي رود تا برگ هاي درختان را دوباره به آن ها برگرداند
يكي از خلاق ترين فيلمسازها ي تاريخ سينما لويس وبر بود
اينجا در فيلم «سوء ظن » وي نقش اصلي فيلم را بازي ميكند
زني همراه با فرزندش در خانه است
او صداي يك مزاحم را مي شوند
به پنجره نگاه ميكند ، وي را
در يك پي او وي ( نماي نقطه ديد ) استثنايي مي بيند
زن با شوهرش تماس مي گيرد
وبر با استفاده از تكنيك تصوير جداگانه
حركات زن ، شوهر و مزاحم را به طور همزمان به تصوير ميكشد
مرد سوار اتوميبلش مي شود و با سرعت به سمت خانه مي آيد تا همسرش را نجات دهد
مرد توسط پليسي تعقيب مي شود كه
وبر آن را در نمايي خلاقانه در آينه بغل ماشين نشان ميدهد
مزاحم از پله ها بالا مي رود
يكبار ديگر دوربين وبر در موقعيتي قرار ميگيرد كه حس صحنه را القا مي كند
در نهايت پليس و شوهر زن به خانه مي رسند و وي را نجات ميدهند
سينما ساليان زيادي به كارگردان مردي
به نام ديويد وارك گريفيث اعتبار ميداد
اين در حالي است كه فرانسس ماريون شخصيت مهمتري نسب به وي بود
خوب ، فرانسس ماريون در بين نويسندگان مرد
و زن بين سال هاي 1915 تا 1935 بيشترين دستمزد را داشت
اين دستاورد و افتخار خارق العاده در آن دوران بود
در ضمن او تنها زن نويسنده ايي بود دو بار برنده جايزه اسكار بهترين فيلمنامه شد
اولين اسكارش را براي فيلم ( خانه بزرگ) كه
يك درام زنداني بود برد
دومين اسكارش را براي يك فيلم ورزشي بوكسي به نام «قهرمان » برد
چيزي كه من درباره اين زن دوست داشتم
اين بود كه وي اين ادعا را كه نويسندگان زن فقط مي توانند
ملودرام هاي گريه دار يا فيلم هاي زنانه بنويسند",
را رد كرد
نه ،اين زنان در تمامي ژانر هاي سينمايي فيلمنامه نوشتند.
زناني مثل فرانسس ، آدلا راجرز سنت جانز ، بس مرديت و آنيتا لوس.
منظورم اين است كه اين زنان بهترين بهتريناي نويسندگان بودند.
زماني كه تهيه كنند گان بزرگي مثل تالبرگ يا ميرز
مي خواستند فيلم هاي بزرگ بسازند مي دانستند كه روي اين نويسندگان زن بايد سرمايه گذاري كنند.
فرانسس ماريون فيلمنامه فيلمي تحت عنوان « باد » را نوشت
كه داستان زني را روايت مي كرد كه در كلبه ايي زندگي مي كند
باد دائما در حال وزيدن است شن همه جا را پوشانده
اين طور به نظر مي رسد كه وزش شديد باد به فيلم فضاي بصري خاصي داده است
مردي متجاوز به زور وارد كلبه شده و مي خواهد به زن تجاوز كند
زن به سمت او شليك كرده و جسدش را به ميان شن ها مي برد ،
باد شن ها را جابه جا مي كند جسد نمايان مي شود
همچون ترس زن
همچون ضمير نا خودآگاه وي
فيلم باد يك شعر حماسي است
برش ها و تدوين كاملا شبيه به فيلم هاي هيجان انگيز است ولي تصاوير همچون رويا مي مانند
فيلم هاليوودي اين چنيني سعي مي كردند چيز هاي را به
مخاطب هاي زن نشان دهند .كه با وجود اينكه در گذشته آن را تجربه يا احساس كرده اند اما تابه حال روي پرده سينما نديده بودند
خيلي از مردم آمريكا در طول عمرشان بيش از 30 كيلومتر از خانه
و كاشانه شان دور نمي شوند
به همين خاطر مردم در اين كشور بسيار بزرگ
در جامعه هاي كوچك خودشان محدود شده اند.
<به همين خاطر زماني كه فيلم ها ساخته شدند و 15000 سالن سينما
در دهه 1920 در سرتاسر آمريكا ساخته شد
و اينطور بسيار اتفاقي با رفتن به يك قسمت شهر و دادن
يك پنج سنتي ، يا يك ده سنتي يا يك 25 سنتي
وارد دنيايي جديد مي شديد كه دروازه هاي آن به روي شما باز مي شد.
مردم فقط پاريس را براي اولين بار نمي ديدند
بلكه شهرهاي نيويورك و سان فرانسيسكو نيز براي اولين بار جلوي چشم خود مي ديدند
مردم مدهاي زنان را تماشا مي كردند
آن ها زناني را ميبينند كه دست به كارهاي زده اند كه كسي جرئت انجام دادن آن ها را نداشت
با سر زبان افتادن نام فيلم ها و صحبت هاي مختلف در باره سينما
نرخ توليد فيلم خيلي سريع به بالاترين قيمت خود رسيد
كه وال استريت را نيز وارد ميدان كرد
وقتي كه پول به كاري تزريق بشه ، دستمزدها نيز بالاتر خواهد رفت
و سينما به شغلي تبديل شد كه هركس آرزوي بودن در آن را داشت
همان طور كه گفته شد فيلمساز هاي زن در دهه 1910 كمتر شناخته شده تر بودند
بر خلاف آنان اين مرد لاغر اندام قد بلند در اين صحنه خانوادگي استوديويي
كه با يك نقاشي از آسمان همراه شده است ، بسيار مشهور شد
مردم بر اين باورند كه گريفيث كلوزآپ و تدوين را ابداع كرد در صورتي كه اين طور نيست
ولي او كاري بسيار با ارزش تر براي هنر سينما انجام داده است
او مي گفت كه سينما بايد اين طور باشد : مثل وزش باد در درختان
تا پيش از گريفيث فيلم ها كاملا به صحنه هاي تئاتر شبيه بودن و روحي در آن ها وجود نداشت
گرفيث بادي در در خت هاي سينما دميد
و حسي همچون ديدن جهان ديگري را به مخاطب القا كرد
لطافت و حساسيت شخصيت و بازي ليليان گيش
با نرمي نور هاي صحنه
كاملا هماهنگ شده است
دهه ها بعد منتقد و فيلسوف بزرگ رلان بارت گفت
بعضي از تصاوير كه بدون برنامه ريزي قبلي گرفته شده اند با جزئيات طبيعي شان ما را تحت تاثير قرار ميدهند
بارت آن را « پونكتوم » ناميد عنصري در تصوير كه احساسات ما را بر مي انگيزد
كار هاي گريفيث سرشار از اين پونكتوم است گريفت با آن در درختان باد ميدمد
دراين صحنه از فيلم « راه شرق » در رودخانه ايي يخ زده و خطرناك
گريفيت نمي توانست اين اتفاق كه بازوي راست ليليان گيش به يخي بخورد
كه در كنار يك يخ شناور است را برنامه ريزي كند
ولي ما آن را يك لحظه واقعي در فيلم مي بينيم
گريفيث با يكي از بهترين فيلمبردار هاي سينما در آن دوران
يعني بيلي بيتزر كار ميكرد
بليتزر شفافيت و نور هاي اطراف كادر فيلم را دوست نداشت
به همين خاطر او با قرار دادن پارچه ايي دور تا دور هود لنز
تصوير را تنگ تر و تاريكتر كرد
طبق گفته خودش وي «سبك و كلاس خاصي به فيلمبرداري اضافه كرد
سبكي كه تماشاي فيلم را براي يك نسل تحت تاثير قرار داد
گريفيث و بيتزر از كاركرد روانشناختي لنز ها در فيلم با خبر شدند
آن ها با استفاده از نورهاي نرم و نيز استفاده از نور هاي پشتي كه
هاله ايي نوري در موهاي بازيگر ايجاد ميكردند كه منجر به اين مي شد كه بازيگر از پس زمينه جدا گردد
آنچه كه گريفيث و بيتزر با ذهن خلاقشان در سال هاي 1914 و 1915 انجام دادند
يا با هاي لايت كردن نور
يا با حركت دوربين به صورت نماي تركينگ و همچنين درك نماها خارجي
يكي از نقاط عطف تاريخ سينما است
آن دو اين فيلم تاريخي در باره ي يك ايالت تقلبي ساختند كه علاوه بر اينكه پرچم نژاد پرستي در دست دارد
قدرت سينما را نيز به رخ مي كشد اين كاري است بسيار خطرناك
توليد يك ملت» اين طور به نظر مي رسد كه
كه در زادگاه خود گريفيث در ايالت كنتاكي فيلمبرداري شده است
اما اين فيلم در اين جا در نزديكي لس انجلس فيلمبرداري شده است
فيلم داستان جنگ هاي داخلي آمريكا را روايت ميكند
گريفيث در اين فيلم حماسه را با روابط عاطفي و ممنوعه همراه كرده است
يك افسر جنوبي به خانه باز ميگردد تا مادرش را ببيند مادرش دستهايش را به دور افسر مي اندازد
فقط دست هاي مادر مشخص است
و چيزي ديگر از او مشخص نيست
چنين تصويري كه با چنين ظرافتي نژاد پرستي را به تصويرر ميكشد بسيار خطرناك است
سناتور سياه پوست در فيلم دائم الخمر و فاسد به تصوير كشيده شده اند
در اين صحنه گريفيث از موسيقي واگنر استفاده كرده است
خانواده كامرون مورد حمله سرباز هاي سياه پوست قرار ميگيرند
گروه كوكلاكس كلان به شكلي هيجان انگيز و قهرمانانه
خانواده را نجات مي دهند
بعد چند روز از نمايش فيلم مخاطبان سياه پوست فيلم مورد حمله احزاب قرار گرفتند
گروه كوكلاكس كلان در سال 1860 از بين رفت
اما در اواسط دهه 1920 دوباره عضو گيري كرد تعداد اعضاي آن به حدود 4 ميليون نفر رسيد
به صحبت در باره ي باد در درختان بپردازيم
بيش از 80 سال بعد دي جي اسپوكي
صحنه هاي حساس و خطرناك «تولد يك ملت » آناليز كرده
و با كشيدن خطوطي روي آن ها اين صحنه ها را تغيير داده است
يك سال بعد از «تولد يك ملت » گريفيث
اين فيلم حماسي ايتالياي را تحت عنوان كابيريا تماشا كرد
او به شدت تحت تاثير حركات روي ريل دوربين
و طراحي صحنه مثل اين صحنه كه در آن از مجسمه فيل
در پلكان استفاده شده است ، قرار گرفت
وي بر اساس رمان هاي چارلز ديكنز
فيلمي سه ساعت و نيمي به نام «تعصب »را ساخت
كه داستان عشق در طول تاريخ را روايت مي كرد
اين فيلم تعصب مردم بابل را
در زمان زندگي حضرت مسيح با تك رنگ سپيا به تصوير مي كشد
در سكانس كشتار بارتولامه مقدس در قرون وسطي
صحنه هاي خشن به صورت تك رنگ آبي فيلمبرداري شده است
و در دنياي گنگستر هاي امروزي با ماشين هاي براق و لوكس و نيز لباس هاي فريبنده نيز از تك رنگ آبي استفاده شده است.
گريفيث در اين صحنه از تدوين موازي استفاده مي كند
وي گفت : از آنجا كه ديكنز در داستان هايش از برش موازي استفاده مي كرد من نيز از آن استفاده كردم
گريفيث داستان «الف» را تا جايي جلو مي برد سپس وارد داستان «ب» مي شد
داستان «ب» را به همان مقدار جلو مي برد سپس دوباره به داستان «الف» باز مي گردد
و آن را از آن جايي كه رها كرده بود ادامه مي دهد
همان طور كه قبلا گفته شد برش ميان يك زمان و زمان ديگر به اين معني است-
كه ما يا «همزمان» را ميبينيم و يا «بعد »را
برش هاي گريفيث در بين دوران هاي مختلف تاريخ هيچ يك از اين معاني را شامل نمي شد
اين برش ها به اين معني است كه «:نگاه كنيد ، اين اتفاقات و ماجرا هاي
مختلفي در دوران مختلف تاريخ هستند كه همگي يك خصلت بشر را بازگو ميكنند
تعصب يا فقدان عشق را
تدوين به وسيله ايي براي نمايان كردن ذهنيات تبديل شد
اگر از مردم بپرسيم چيزي از
ماجرا يا داستان فيلم دستگيرشان نشده
ولي درباره ي معني سكانس مي توانند حرف بزنند
بعد ها بزرگان سينماي شوروي مثل آيزنشتاين در مورد اين نوع تدوين نوشتند
اما خيلي دور از از آنجا در ژاپن
در سال 1921 مينورو موراتا اين فيلم را تحت عنوان ارواح در راه اند را ساخت
دو خط داستاني كاملا مجزا
در پايان فيلم به يكديگر مي رسند
دو مجرم سابقه دار از داستان اول
پسري را در برف از داستان دوم پيدا مي كنند
در هر دو داستان يك چيز مهم وجود دارد و آن اميد است اما پسر مي ميرد
اين يكي از بي نظيرترين استفاده ها از تدوين موازي در آسيا است
فيلم «ارواح در راه اند» اولين شاهكار سينماي ژاپن است
در لس آنجلس امروزي يك مركز خريد در بلوار هاليوود
جايي كه اسكار در آن برگزار مي شود
اين مكان ماكت باز سازي شده از دروازه بابلي ها در فيلم « تعصب » است
اما نسخه اصل آن مايل ها دور تر از مركز خريد در اين جا واقع شده است
و از آنجا كه هاليوود اهميتي به تاريخ خود نمي دهد اين مكان ويران شد
اما چه تاريخي
چه ايده هايي
حركت هاي دالي دوربين روي كرين
و يا حتي روي يك بالون تا با ارتفاع گرفتن همچون باد اين چيز هاي بزرگ آويزان را به روي پرده بيارند
از عمر سينما فقط 20 سال گذشته بود كه اين صحنه فيلمبرداري شد
شكل جديدي از هنر متولد شده بود
فيلمسازهاي اسكانديناوي اثبات كردند كه اين هنر ، هنر نورهاست
سينماهاي نيكلودئون راه را براي ساخت سالن هاي باشكوه سينما باز كردند
مكان هاي شبيه به كليسا هاي بزرگ و باشكوه
و يا شبيه به پرستشگاها ي مصري يا گنبد هاي چيني
باغي به نام هاليوود فانتزي ها را دريافت كرد و آن ها را وارد جهان كرد
هنر تدوين ثبت و برش دادن تجربه هاي زندگي مدرن است
مخلوق هاي جديد به نام ستاره هاي سينما معروفترين انسان هاي روي زمين هستند
آن ها اينحا در دنياي ديگر ، دنياي گريزان از واقعيت و زندگي روزمره زندگي ميكنند
داستان سينما به نظر به نقطه عطف خود رسيده است
اما نه ، اين تازه شروع داستان سينماست
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.