‫در این قسمت ما به سراغ فیلم های برادران کوئن
‫و فیلم های کوئنتین تارانتینو می رویم ‫سپس فیلم «رومئو و ژولیت » باز لورمن را بررسی می کنیم
‫تقریبا تمامی فیلم های ساخته شده در ۱۰۰ سال ‫اول سینما
‫به این شکل بودند
‫شما برای اینکه بخواهید نمایی بگیریدی که اینطور فضا را می شکند ‫و به سمت جلو برود مجبور بودید دوربین را به وسیله های متحرک وصل کنید
‫اگر شما می خواستید که از یک گوزنی که عبور میکند ‫مثل الان در اینجا تصویر بگیرید
‫مجبور بودید که یک گوزن واقعی را پیدا کنید ‫و از آن فیلم بگیرد
‫مگر اینکه بخواهید در انیمیشن از آن استفاده کنید ‫که مثل بامبی آن را طراحی می کنید
‫تا اینکه عصر دیجیتال آغاز شد
‫به این نما نگاه کنید
‫دودی از داخل ساختمان ها بیرون می آید
‫نور خورشید از سمت راست به ساختمان تابیده می شود
‫به نظر دوربین روی هلیکوپتر است
‫همه این مسائل باعث می شوند ‫که شهر شبیه به یک شهر واقعی به نظر برسد
‫اما شهر واقعی نیست
‫این اسب های کوچک که گرد و خاک میکنند ‫حرکاتشان شبیه به گوزن در نمای قبل است
‫اما این طور نیست ‫اسب ها واقعی نیستند
‫اینجا مکانی است که در آن این نماها ‫ساخته می شدند
‫تقریبا بیشتر نماها در این مکان ها ‫در کامپیوتر ها طراحی می شدند
‫گریفیث برای اینکه این نمای ‫فوق العاده زیبا از یک شهر باستانی را بگیرد
‫مجبور شد که دوربین را به یک جرثقیل ‫بسیار غول آسا متصل کند
‫در اولین روز های عصر دیجیتال ‫ریدلی اسکات کارگردان
‫نیز می خواست نمایی به آن باشکوهی ‫از شهری باستانی بگیرد
‫نمایی که مردم در آن مثل ‫مورچه به نظر بیایند
‫کامپیوتر ها هسته اصلی سینما ‫در دهه ۱۹۹۰ بودند
‫به جای اینکه اطلاعات توسط ماده هالید نقره ایی ‫روی نگاتیو سلولوئیدی ثبت شوند
‫در عصر دیجیتال فیلم ها به صورت ‫اطلاعات صفر و یک ثبت می شدند
‫در سال ۱۹۲۱ یک پسر برق کار به نام ‫فالو فارنسوث زمینی را شخم زد
‫او با نگاه کردن به ردیف های ‫به وجود آمده روی زمین شخم زده به این فکر کرد که میتوان تصور کرد
‫که خط هایی اطلاعاتی روی نگاتیوهای ‫ثبت تصاویر می توان با سرعت بیشتری تصاویر را ضبط کنند
‫و هفتاد سال جلو می رویم ‫و با این صحنه مواجه می شویم
‫یک فلز مایع رفته رفته تبدیل به ‫ظاهر یک شخص می شود
‫کارگردان فیلم جیمز کامرون و گروه طراحش
‫تصاویر به داخل کامپیوتر ها اسکن کرده ‫و روی آن کار کردند
‫آن ها حرکت این فلز ها و بازتاب سطح آن ‫را طوری طراحی کردد
‫تا شبیه به مردی از جنس سرب به ‫نظر بیاید
‫این تکنیک امروزه با نام تکنیک تصویر سازی کامپیوتری ‫یا سی جی آی مشهور است
‫تصاویر زنده با تصاویر انیمیشن ‫قبلا در این صحنه
‫از فیلم « لنگرها را بکشید» که در آن جین کلی ‫با موشی به نام جری می رقصد استفاده شده بود
‫اما مهمترین تفاوت بین این دو شخصیت این بود که ‫جری کاملا دوبعدی به نظر می رسید
‫و نور روی او هیچ تغییری نمی کند
‫کاملا مشخصه که او نقاشی شده است
‫اما مرد سربی طوری به نظر می رسد که ‫گویا واقعا از او فیلمبرداری کرده اند
‫این سرب به کار رفته واقعی به نظر می رسد ‫به طوری که در این صحنه در هلی کوپتر
‫تصویر سر خلبان روی آن بازتاب می شود
‫Get out.
‫این نوع تکنیک واقعا ‫حیرت انگیز بود
‫گویا سینما دوباره متولد شده بود ‫یا دوباره آغاز به کار کرده بود
‫اولین انیماتور ها سیعی داشتند که ‫دایناسور ها را به تصویر بکشند
‫این خطوط کج و موج نشان می دهد که این ‫طراحی ها کار دست انسان است
‫اما حالا استیون اسپیلبرگ ‫تا جایی که می تواند آن ها را واقعی می سازد
‫به طوری که حتی ما می توانیم صدای نفس کشیدن ‫یک دایناسور را نیز درک کنیم
‫و یا جنس پوست دایناسور را کاملا درک کنیم
‫بازیگر ها در برابر این موجودات خیلی کوچک به نظر می رسند ‫و سایه این دایناسور تی رِکس
‫روی زمین کاملا مشخص است
‫این تنها تصاویر باقی مانده از کشتی غول پیکر ‫تایتانیک است
‫در این حرکت پن دوربین ‫ما زیبایی و شکوه عظیم این کشتی را می بینیم
‫اما می دانیم که این کشتی داستانی تراژیک ‫با خود دارد
‫هشتاد سال بعد جمیز کامرون این داستان تراژیک را که مدتها ‫بود انتظارش را می کشیدیم برای ما به تصویر می کشد
‫به طوری که گویا واقعا از آن اتفاق ‫تصویر گرفته است
‫کشتی در زیر نور مهتاب غرق می شود
‫او از عمق میدان زیاد استفاده می کند ‫تا در این نما بگوید که چقدر کشتی بزرگ است
‫و مردم از چه ارتفاعی به آب می پرند
‫سینمای دهه ۷۰ و فیلم هایی ‫مثل آرواره ها ، جن گیر و جنگ ستارگان
‫حرفشان این بود که مخاطب ‫چه چیزهایی می خواهد ببیند
‫اما سینمای دهه نود می گفت ‫مخاطب چه چیزهایی می تواند ببیند
‫این بسیار هیجان انگیز بود
‫سینما دوباره دیدنی و بسیار پرهیجان ‫شده بود
‫هیجانی درست مثل روز های اول ‫به وجود آمدنش داشت
‫اما بعد از اینکه این هیجان تمام شد ‫سوالات گذشته دوباره مطرح می شد
‫اولین سوال در باره ی میزان تحسین ‫ومیزان اخلاقی بودن فیلم ها بود
‫مردم واقعی دوست داشتند که حضور در چنین ‫صحنه های را تجربه کنند
‫صحنه ایی که در آن دوربین و شخصی ‫روی یک بال هوایپما اند
‫این واقعا تجربه ایی ترسناک است
‫بعد از ساعت ها کار سخت ‫مردم کمی استراحت میکنند
‫پیتزا می خورند ‫و وارد دنیایی مثل این صحنه می شوند
‫با وجود این لذت بردن از این تجربه ترسناک ‫آیا صحنه ها حس واقعی بودن خود را از دست نداده اند؟
‫پرسش دوم یک پرسش ‫در مورد انسان است
‫سوالی که تم اصلی مستند داستان سینماست
‫سوالی در مورد خلاقیت
‫سوال اینجاست که آیا همه این تکنیک ها ‫و تکنیک ها سی جی آی به شکلی خلاقانه استفاده شدند
‫اولین فیلمی که در جریان اصلی به طور ‫کامل
‫با کامپیوتر ساخته شد ‫و بسیار خلاق نیز بود « داستان اسباب بازی » نام داشت
‫کارگردان فیلم جان لَسِتر و گروه سی جی اش ‫با روشی خلاقانه سعی کردند
‫سایه ها را خوب در آورده ‫و به حرکات و فضا عمق ببخشند
‫و سعی کردند دوربین را در مکان هایی قرار دهند ‫که شاید در دنیای واقعی وجود دوربین در این موقعیت ها غیر ممکن باشد
‫استفاده کردن از سی جی آی در این فیلم بسیار گران تمام شد ‫اما برای خلاقیت احتیاجی نیست که پول زیاد خرج کنید
‫بیشتر صحنه های فیلم « پروژه جادوگر بلیر» با دوربینی ‫نه چندان مجهز دیجیتال گرفته شده است
‫دوربینی که در بازار اینترنتی قابل خرید بود
‫جنس صدا و تصویر این فیلم ‫شبیه به فیلم های واقعی آرشیوی و گزارشی است
‫شخصیت ها برای اینکه صدایشان ضبط شود ‫مجبور بودند به دوربین نزدیک باشند چون میکروفون به دوربین وصل بود
‫سفیدی صورت بازیگرها به خاطر اثرات ویدوئی بودن دوربین ‫کمی سوخته به نظر می رسد
‫در همان سال سینمای دیجیتال ‫پا به آمریکا
‫کره جنوبی اسپانیا ‫مکزیک و آلمان گذاشته بود
‫و در سال ۲۰۰۱ و سال ۲۰۰۲ ‫جورج لوکاس
‫دو فیلم از سری فیلم های جنگ ستارگان ‫را بدون استفاده از نگاتیو سلولئیدی ساخت
‫و همان طور که در داستان سینما پیش از این نیز ‫دیده بودیم
‫سینماگران آسیای در این مورد نیز ‫خلاق تر به نظر آمدند
‫این فیلم خانه خنجر های پرنده ساخته ‫ژانگ یمو است
‫این زن یک رقاص کور است
‫مردی برای اینکه زن نابینا را اذیت کند ، لوبیایی را به سمت ‫یکی از طبل ها می اندازد تا دور تا دور زن صدا ایجاد کند
‫دوربین همراه لوبیا به سمت جلو ‫رفته و ناگهان تغییر مسیر می دهد
‫لوبیا با کامپیوتر طراحی شده است
‫حرکات لوبیا و دوربین نیز ‫با کامپیوتر ساخته شده است
‫بعد آستین لباس دختر شمشیری ‫را که با سی جی آی ساخته شده از از جا بر میدارد
‫سپس مرد یک بشقاب که آن هم با سی جی آی ساخته ‫شده را به سمت دختر پرتاب میکند
‫دختر می بیند یا نمی بینید ‫مهم این است که ما میبینیم
‫تصاویر طوری طراحی شده اند ‫که ساخت آن ها در گذشته غیر ممکن بود
‫تمامی این تکنیک با تفکرات فلسفی و هنر رقص چینی ‫ادغام شده است
‫این یک استفاده خلاقانه فراموش نشدنی از سیستم دیجیتال است
‫خلاقیت تم اصلی داستان سینماست
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اما همان طور که گفته شد در دهه ۹۰ ‫نوع فیلم
‫از سلولئید به دیجیتال ‫تغییر پیدا کرد
‫در همین حال اتفاقات جلوی دوربین نیز تغییر پیدا کرده بود
‫واقعیت و واقع گرایی در سینما روز به روز ‫کمرنگ تر میشد
‫زندگی دیگر مدرن نبود ‫زندگی پست مدرن و لذت بخش تر شده بود
‫در دهه ۹۰ فیلم های آمریکایی ‫مثل «فهرست شیندلر» و « محرمانه لس آنجلس» و
‫سکوت بره ها به ژانر های فیلمهای دهه ۴۰
‫شکل جدیدی داده بودند
‫آن دوران ، دوران آیرونی و ‫پست مدرنیسم بود
‫دورانی که ایده اصلی آن نه ساخت واقعیت ها ‫بلکه بازسازی واقعیت ها بود
‫همانطور که گفته شد بسیاری از فیلمسازها ‫بر این تلاش بودند که ژانر های قدیمی را احیا کنند
‫و یا قسمتی از فیلم های قدیمی را بر دارند ‫و یا فیلمی در مورد فیلم های قدیمی بسازند
‫حتی کارگردان های سینمای نوین آمریکا ‫در دهه ۷۰ نیز دست به این کار زدند
‫به طور مثال مارتین اسکورسیزی این کار را کرد
‫به پایان فیلم « رفقای خوب» نگاه کنید
‫مثل خیلی از فیلم های وی ‫موضوع آن در مورد گنگستر هاست
‫اما چیزی که آن را از سایر فیلم های گنگستری ‫متمایز میکند این گنگستر است
‫که مستقیم به دوربین نگاه میکند ‫این حرکت بسیار پست مدرن است
‫I'm an average nobody.
‫I get to live the rest ‫of my life like a schnook.
‫و سپس در جایی دیگر جو پشی به سمت ‫لنز دوربین تیراندازی میکند
‫این نما واقعا شوک کننده است ‫اما باید به یاد داشته باشیم در یکی از قدیمی ترین فیلم های
‫تازیخ سینما یعنی فیلم سرقت بزرگ قطار ‫نیز چنین نمایی بوده است
‫اسکورسیزی این نما را می شناخت ‫و از آن استفاده کرد
‫فیلمی که به فیلمی دیگر اشاره دارد
‫این شیوه خاص سینمای دهه ۹۰ است
‫فیلم های دهه ۹۰ آمریکایی به فیلم های ‫قدیمی به شکلی زیبا و لذت بخشی ادای دین می کردند
‫به طور مثال در این فیلم نوآر ‫که محصول سینمای دهه ۴۰ آمریکاست
‫دو قاتل در راه رفتن به جایی اند ‫تا شخصی را بکشند
‫تاریکی و سایه های موجود ‫در فیلم از سینمایی اکپرسیونیستی آلمان الهام گرفته شده بود
‫و براساس ویژگی و تیپ شخصیت ها ‫قاتل ها زیاد با هم صحبت نمیکنند
‫فقط کمی دیالوگ میگویند
‫حال با این صحنه مقایسه کنید ‫که در آن نیز دو قاتل می خواهند شخصی را بکشند
‫این صحنه مربوط به یکی از مهم ترین و تاثیر گذارتین فیلم های ‫گنگستری دهه ۹۰ آمریکا فیلم « قصه عامه پسند » است
‫نور تصویر نسبت به فیلم قبلی بسیار بیشتر است ‫و شخصیت ها بسیار
‫پر حرف تر از فیلم قدیمی اند
‫آن ها خیلی با هم حرف می زنند
‫آن ها در مورد چیز های مختلفی ‫مثل ماساژ پا صحبت میکنند
‫این کاری است که هرگز همفری بوگارت آن را انجام نمی داد
‫این صحنه روح زمانه جدید آمریکا ‫وارد هنر فیلمنامه نویسی کرده بود
‫آن ها برای مدتی داستان فیلم را متوقف کرده ‫و باهم بحث می کنند
‫They have no sense of humor ‫about this shit!
‫You know what I'm saying؟
‫It's an interesting point.
‫Come on. ‫Let's get into character.
‫به طوری که گویا آن ها شخصیت های ‫اصلی فیلم نیستند
‫به طوری که گویا آن فراموش کرده اند ‫که در یک فیلم اند
‫What's her name again؟
‫Mia.
‫برای تاکیید روی دیالوگ ها ‫دوربین ثابت از پشت سر
‫بازیگران را به تصویر می کشد ‫به طوری که ما بیشتر می شنویم تا ببنیم
‫Take care of her؟
‫No, man.
‫Just take her out, you know؟
‫Show her a good time. ‫Make sure she don't get lonely.
‫You gonna be taking ‫Mia Wallace out on a date؟
‫It is not a date.
‫You know, it's just... ‫it's like if you were
‫going to take your buddy's wife ‫to a movie, or something.
‫It's just good company, ‫that's all.
‫It's not a date.
‫It's definitely not a date.
‫این تاکید روی مسائل سورئالیسمی ‫مخصوص سبکی است
‫که به سبک تارانتینویی مشهور شده است ‫سبکی که از روی نام نویسنده و کارگردان فیلم
‫کوئنتین تارانتینو برداشته شده است
‫این سبک تارانتینویی در عین حال که بسیار واقع گرا می باشد ‫به همان اندازه از زندگی واقعی دور است
‫البته تارانتینو فقط به خاطر ‫دیالوگ هایش مشهور نشد
‫درست مثل اسکورسیزی نیز ‫او مدام به فیلم های مختلف ارجاع میداد
‫به طور مثال تارانتینو این استاد هنگ کنگی ‫که ما به تازگی با او آشنا شده ایم را
‫استاد یوئن وو پینگ را در آمریکا بسیار معروف کرد
‫تارنتینو برای سری فیلم های «بیل رابکش» استاد ‫یوئن را برای طراحی صحنه های رزمی است استخدام کرد
‫و حالا به این صحنه از فیلم ‫سگ های انباری نگاه کنید
‫در نمایی با لنز تله هاروی کایتل با عینکی دودی بر روی چشم ‫با دو اسلحه به سمت ماشین پلیس تیراندازی میکند
‫پنج سال قبل در فیلم هنگ کنگی شهری در آتش ‫ساخته رینگو لام
‫بازیگر فیلم دنی لی نیز عینک دودی سیاه رنگ به چشم زده ‫و با دو اسلحه به سمت ماشین پلیس تیراندازی میکند
‫و اینجا نقطه اوج فیلم ‫سگ های انباری تارنتینوست
‫سه سارق الماس به طور همزمان به سمت ‫هم اسلحه نشانه می روند
‫یک مثلث مرگ
‫در یک انبار
‫جاسوس پلیس غرق در خون روی زمین افتاده است
‫یک نمای باز و واید ‫و سپس چند نمای کلوزآپ
‫سارقین موقع سرقت دچار اشتباه ‫شده اند
‫Joey, if you kill that man, ‫you die next.
‫Repeat.
‫If you kill that man, ‫you die next.
‫Larry, we have been friends...
‫و حالا اینجا این صحنه ‫نقطه اوج فیلم شهری در آتش است
‫سه سارق الماس به سمت یکدیگر ‫اسلحه نشانه می روند
‫این جا هم یک مثلث مرگ ایجاد شده است
‫این بار هم ما در یک انبار هستیم
‫در اینجا جاسوس پلیس پایین تر از آنها ‫نشسته است
‫و دوباره نمای باز ‫و چند کلوز آپ
‫و این سارقین نیز در هنگام دزدی ‫دچار اشتباه شده اند
‫الان حالتی شبیه به دژا وو یا آشنا پنداری رخ داده است
‫فیلمسازی که در مورد تاریخ سینما ‫فیلم می سازد
‫البته تارانتینو فقط فیلم های اکشن ‫دوست نداشت
‫او این فیلم هنری ژان لوک گدار به نام ‫دسته جداافتاده ها را نیز بسیار دوست داشت
‫این تیتراژ فیلم گدار است
‫برش های سریع از چند نمای ‫کلوزآپ
‫و حروف آهسته آهسته در این برش ها ‫به روی تصویر می آیند
‫تارنتینو از نام این فیلم ‫به عنوان نام شرکت فیلمسازی اش استفاد کرد
‫دسته جداافتاده ها
‫او دیوونه تاریخ سینما بود
‫او به سبکی و سیاقی کاملا دهه نودی
‫با ترکیب رنگ سیاه و زرد ‫در اول تیتراژ فیلم قصه عامه پسند
‫لوگوی کمپانی اش به نام دسته جداافتاده ها ‫به معرض نمایش گذاشت
‫تارتینو از ایده های پست مدرنیسم در نوع ‫فیلمنامه نوشتن و روایت داستانش استفاده می کرد
‫اما به این صحنه از فیلم قاتلین بالفطره که الویر استون ‫آن را براساس فیلمنامه ایی از تارانتینو ساخت نگاه کنید
‫این صحنه به ما نشان می دهد که تارنتینو به خاطر علاقش به نگاتیو ‫آدم سنت گرا بوده است
‫زوجی جوان دست به حمله وحشیانه زده اند
‫اولویراستون این صحنه را با دوربین بسته شده به گیلید ‫و با رنگی سبز فیلمبرداری کرده است
‫این نمای نقطه دیدی نیز با نگاتیو فیلمبرداری شده ‫و پر از رنگ است
‫سپس دوربین به یک دوربین دستی ویدئوی تبدیل می شود
‫این ترکیب سبک های مختلف یکی از ویژگی های ‫هنر پست مدرنیسم بود
‫اما هیچ یک از این تصاویر ‫حقیقت را ثبت نمیکنند
‫واقعیت به لایه های مختلف ‫و تکه های مختلف تقسیم شده است
‫چهارمین فیلمساز های سینمای پست مدرن در دهه ۹۰ ‫بسیار عجیب و غریب و با استعداد بودند
‫سینما در شهر مینیستوتا فرزندانی به نام ‫جوئل و ایتن کوئن متولد کرد
‫آن ها دهه ۹۰ را با این تصویر بسیار زیبا ‫آغاز کردند
‫یک کلاه در جلوی تصویر روی زمین افتاده است
‫درخت ها واضح نیستند
‫بادی می وزد کلاه حرکت کرده ‫و وضوح تصویر نیز عوض می شود
‫حالا تصویر جنگل واضح می شود
‫و سپس داستان آغاز می شود
‫بردران کوئن در استفاده از تکنیک های بصری ‫و روایت داستان بسیار با دقت و استاد بودند
‫در اواسط دهه ۹۰ برداران کوئن به ‫دیدگاه و لحن کمدی_ تناقض فیلم هایشان با
‫تمرکز بر روی فیلم هایی شبیه به فیلم های فرانک کاپرا ‫افزودند
‫فیلم هایی که داستان آن ها در مورد مردان ساده لوحی است که ‫در دنیایی که برای آن غیر قابل درک است قرار می گیرند
‫این یکی از آن مردان ساده لوح است ‫که در بایگانی کار میکند
‫اما بعد او به یک مدیر عامل تبدیل می شود ‫که قدرت خود را با کشیدن سگاری بزرگ نشان می دهد
‫فیلم با رنگ آبی ‫فیلمبرداری شده است
‫آدم های تازه کار و ناشی ‫شخصیت های مورد علاقه بردران کوئن بودند
‫آدم هایی نه چندان جذاب بی عرضه ‫که در خیلی از کارها توانایی ندارند
‫آدم هایی که در دنیای فیلم های کاپرا ، پرستون استرجس ‫و یا هوارد هاکز قرار دارند
‫جورج کلونی در فیلم « او برادر کجایی ‫نقش یکی از این آدم ها که خلافکار هم است را ایفا میکند
‫کلونی در این فیلم شخصیتی بی عرضه ‫است که مدام چشمانش از تعجب باز شده
‫تصویر فیلم این بار به رنگ زرد طلایی است
‫حالا که صحبت از چشمهای خیره ‫از تعجب شد
‫اینجا به چشم های جف بریجز در فیلم ‫لبوفسکی بزرگ نگاه کنید که در این صحنه همچون یک بادباک پرواز می کند
‫او به برجی ساخته شده از ‫کفش های بولینگ نگاه میکند
‫او کفش هایش را از صدام ‫حسین می گیرد
‫جنگ در عراق در جریان بود ‫و برادران کوئن به این صورت به آن ارجاع دادند
‫بعد صحنه شبیه به صحنه از فیلم های موزیکال ‫دهه ۳۰ بازبی برکلی می شود
‫فیلم لبوفسکی بزرگ یک آدم بی حال و بی خیال ‫و زندگی او را با دنیای سورئال ترکیب می کند
‫این از علاقه برداران کوئن به ‫ژانر های قدیمی هالیوود و سیاست های دهه ۹۰ سرچشمه می گیرد
‫برداران کوئن گویا قلب پست مدرنیسم خود ‫را در درون شخصیت اصلی فیلم خود گذاشته اند
‫یکی از شجاع ترین فیلمساز های پست مدرنیسم ‫آمریکا در دهه ۹۰
‫یکی از برگترین فیلمساز های فیلم های بومی آمریکای ‫این مرد گاس ون سنت بود
‫او تحت تاثیر فیلم های مختلف ‫شیوه های مختلف و دوره های مختلف فیلمسازی بود
‫و در صحبت هایش مدام به آن ها ارجاع میدهد
‫فیلم « آداهو خصوصی من » ساخته گاس ون سنت ‫داستان این مرد جوان کلاه بردار و معتاد را روایت میکند
‫گاس ون سنت برای اینکه نشان دهد این مرد جوان ‫موقع ارضای جنسی اش چه حسی دارد
‫از تصاویر سقوط این انبار چوبی ‫استفاده می کند
‫کمتر پیش آمده که یک صحنه سکس در تاریخ سینما ‫به این شکل بصری روایت شود
‫من یه دور ه ای نقاش بودم ‫اما بعد تصمیم گرفتم دیگه نقاشی نکنم
‫آخرین تصویری که من نقاشی کردم ‫تصویری از یک دشت بود
‫و مطمئنا در صحنه ایی که آن انبار ‫چوبی در دشتی باز روی زمین می افتد
‫آن نقاشی روی من تاثیر گذاشته بود ‫و من عینا از آن استفاده کردم
‫فیلم پر از صحنه های دشت های بزرگ ‫در رنگی طلایی و جاده های پهن و خالی است
‫ون سنت قصد داشت از تصاویر دیگری نیز استفاده کند
‫تا به ما نشان دهد که ‫چگونه خود آگاه این جوان معتاد از بین می رود
‫اما وقت نداشت که این صحنه ها ‫را فیلمبرداری کند
‫اما یک تصویر داشتیم که آن هم تصویر ‫سقوط انبار چوبی به روی زمین بود
‫پیش خودم فکر کردم وقتی چنین صحنه ی خاصی ‫دارم صحنه ایی که یه جورایی
‫یه جورای می تونم بگم شبیه به صحنه فوران خون ‫از در آسانسور در فیلم درخشش استنلی کوبریک است
‫صحنه ایی که با جلوه های ویژه کم ساخته شده ‫بود و واقعا زیبا بود
‫به همین خاطر من تصمیم گرفت این صحنه را درست ‫در وسط ارضا شدن او بگذارم
‫چون این نیز یک سقوط بود ‫متوجه منظورم می شید
‫یک از مشهور ترین فیلم های گاس ون سنت ‫فیلم « فیل » است
‫که این فیلم نیز درمورد سقوط و انحطاط جوانان است
‫هیچ فیلمی در دهه ۹۰ نبود که به اندازه ‫این فیلم به این پیچیدگی به تاریخ سینما ادای دین کند
‫فیلم « فیل » داستان تیراندازی در مدرسه کلمباین ‫را بازسازی می کرد
‫فیلم از کادر ۳ در ۴ استفاده کرد که ‫اصلا مد نبود
‫ون سنت با استدی کم این مرد جوان ‫را دنبال میکند
‫دیالوگ های فیلم بسیار کم است
‫خشونت در این فیلم غیر قابل توجیه است
‫چهارده سال قبل آلن کلارک ‫در فیلمی به نام فیل
‫با استدی کم چند مرد آدمکش
‫در ایرلند شمالی دنبال کرده بود
‫کمپانی اچ بی او فقط به دنبال این نبود که ‫اتفاقات مدرسه کلمباین را بازسازی کند
‫بلکه یه جورایی اونا می خواستند که ‫فیلمی بسازند
‫به طور مستقیم به فیلم «،فیل» آلن کلارک ‫ارجاع دهد
‫و نام این فیلم نیز فیل شد
‫فکر میکنم استفاده از نام این فیلم ‫در واقع بیانه ایی بود
‫یک بیانه بسیار عجیب و انتزاعی در مورد ‫حادثه کلمباین بود
‫راه رفتن های طولانی ‫در فیلم فیل آلن کلارک
‫بر روی حرکت بازیگر ها در صحنه های بدون کات
‫در فیلم فیل گاس ون سنت ‫و نیز فیلمی که قبل از پیش از آن ساخته بود یعنی جری تاثیر زیادی گذاشت
‫این نوع فیلم ها یک جورایی یاد آور بازی های ‫کامپیوتری اند
‫بازی های کامپیوتری نیز ‫یکی از مسائل تاثیر گذار بر روی سینمای دهه ۹۰ آمریکا بود
‫در این بازی با نام تومب رایدر ‫شخصیت به سمت جلو حرکت میکند
‫و مدام از مکانی وارد مکان دیگر می شود
‫آره ، بازی های کامپیوتری روی فیلم های جری ‫و آخرین روزها تاثییر زیادی گذاشتند
‫اصلا این فیلم ها از دل آن بازی ها بیرون می آمدند
‫من کامپیوتر بازی می کردم ‫تا بتونم بفهمم که این بازی ها چه تاثیری
‫بر روی شخصیت های اصلی حادثه ‫کلمباین داشته است
‫چون خود آن ها گفته بودند که زیاد ‫بازی کامپیوتری می کردند
‫و من نمی دونستم که منظورشون چیه
‫به همین خاطر من یک کامیپیوتر خریدم ‫و به دستیارم گفتم
‫خوب مرحله اول بازی تومب رایدر را ‫را نصب کن
‫و گفتم می خوام بدونم تومب رایدر چیه
‫اون گفت این فقط به بازیه
‫بازی های مختلفی زیادی هست
‫من گفتم بازی های زیادی تو بازار است؟ ‫طوری گفتم انگار هیچ چیزی از این موضوع نمی دونستم
‫اون به من گفت که شخصیت ها طبقه گفته خودشون ‫بازی « دووم» را بازی کرده بودند که بازی متفاوتی بود
‫و فکر میکنم که بازی دوم روی سیستم تو نیست
‫به همین خاطر من بازی تومب رایدر را شروع کردم ‫و واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم
‫و مثل خیلی از مردم که این بازی را بازی می کردند ‫من هم به این بازی معتاد شدم
‫و این بازی های کامپیوتری بودند که به من ‫ایده می دادند
‫در واقع ایده فیلم جری و اینکه اونجا چیکار کنیم ‫را بازی کامپیوتری به من گفتند
‫اینکه شما برای اینکه از نقطه الف به نقطه ب برید ‫باید این فاصله را بگذرانید
‫و بازی ها مثل فیلم ها نیستند که ‫کات بخوره
‫اینکه کات بخوره و شخصیت در نقطه بعدی باشد
‫در واقع شما باید این مسیرو کامل قدم بزنید
‫درست مثل واقعیت
‫و به همین خاطر من فکر کردم ‫میشه از این ایده در سینما هم استفاده کرد
‫البته این تاثیر پذیری به اندازه کافی ‫ون سنت را مجاب نکرد
‫تا اینکه او این شاهکار مجارستانی ‫را دید
‫فیلم تانگو و شیطان ساخته ی بلاتار ‫هنر و زیبایی قدم زدن شخصیت ها را به تصویر می کشد
‫دوربین به شکلی حماسه ایی جلو می رود ‫و بادی اکسپرسیونیستی کاغذ ها و آشغال ها را جابه جا می کند
‫حالا این صحنه را با این صحنه از فیلم جری ‫ساخته گاس ون سنت مقایسه کنید
‫این نوع عشق به زیبا تصیور کشدن ‫قدم زنی شخصیت ها
‫و حرکت آن ها در زمان واقعی ‫در دیگر فیلم گاس ون سنت
‫به نام « آخرین روزها» که داستان ‫خواننده مشهور راک کورت کوبی را بازگو می کرد
‫کاربردی نداشت
‫ما فیلم « فیل » را ساخته بودیم که ‫در آن نماهای طولانی و نماهای متفکر و حرکتی
‫در سالن ها و راهرو های مدرسه ‫یاد آور فیلم بلاتار بودند
‫ول حالا ... ما در خانه ایی بودیم که راهرو های ‫خیلی زیاد و طولانی ایی نداشت
‫مدیر فیلمبرداری ما به ما این ایده را داد ‫که فیلم را شبیه ژان دیلمن بسازیم
‫و ما آن موقع فکر کردیم شاید تکنیک استفاده شده در فیلم ژان دیلمین ‫نسبت به نماهای حرکتی در این فیلم کار آمدتر باشد
‫شاید ما در این فیلم ‫به نماهای ثابت بیشتری احتیاج داشتیم
‫فیلم ژان دیلمن پر از نماهای ثابت بود
‫فیلمی بلژیکی ساخته ‫شانتال آکرمن
‫آکرمن شخصیت و وسایل آشپزخانه ‫را در کادری مربعی به تصویر می کشد
‫خیلی از نماهای که ون سنت از شخصیت کورت کوبین گرفته ‫است بسیار شبیه به فیلم ژان دیلمن است
‫فیلم ژان دیلمن یکی از فیلم های مورد علاقه من است
‫ما در این مستند بخشی راجع به اوزو داشتیم
‫بله ..بله درسته
‫در آن قسمت ما تکه ایی از فیلم ژان دیلمن را نیز گذاشتیم ‫چون ارتفاع پایین دوربین در آن فیلم ادای دین به اوزو بود
‫بله
‫فیلم های اوزو هم در آنموقع در ذهن ما بود
‫اوزو همیشه دوربین را در
‫ارتفاع را در فاصله ۳۰ اینچی زمین ‫قرار می داد
‫و فکر میکنم از لنز با فاصله کانونی ۴۰ میلیمتر ‫یا کمی بیشتر استفاده می کرد
‫این در حالیه که ما به طور معمول دوربین را در ارتفاع ۳۶ اینچی ‫زمین قرار می دهیم
‫و از لنز ۳۵ میلیمتری استفاده میکنیم
‫اما این ادای دین ون سنت به سینمای گذشته محدود ‫به اوزو و فلم های هنری اروپا نشد
‫او خود ر ا آماده کرد که تا فیلم « روانی » هیچکاک را به صورت ‫فریم به فریم بازسازی کند
‫نسخه هیچکاک بر اساس داستانی واقعی ‫ساخته شده بود
‫اما نسخه بازسازی بر اساس فیلمی ‫ساخته شده بود
‫آن هیش بازیگر نقش اصلی نه خیلی شخصیتی ‫شبیه به آدم های واقعی بود
‫و اینجور هم نبود که خیلی بازیگر مشهوری باشد ‫و نقش یک آدم واقعی ر ایفا کند
‫به اولین روزهای عصر دیجیتال خوش آمدید
‫فیلم ون سنت فقط در چند مورد جزئی در این صحنه با ‫نسخه اصلی فرق داشت
‫در صحنه ایی که ما چند تصویر از آسمانی ابری در ‫وسط سکانس مشهور دوش حمام میبنیم
‫در لحظه مرگ ون سنت مردمک چشم ‫زن را نشان می دهد که منبسط می شود
‫و البته در دهه ۹۰ آن ها می توانستند ‫تصویری بیشتر از بدن عریان زن نشان دهند
‫ون سنت نمی توانست غرایز و تفکرات سورئالیستی ‫خودش را کنترل کند
‫ولی چیزی که مایه ی تعجب است این است که وی ‫اعتقاد دارد فیلمش بسیار متفاوت با فیلم هیچکاک است
‫هدف فیلم این بود که ‫ما بدونیم که بعد چه اتفاقی رخ خواهد داد
‫اگر شما توجه کنید ‫متوجه خواهید شد که این هدف عینا در این نسخه نیز هست
‫اینکه چه اتفاقی افتاد ‫و من از آن چه برداشتی کردم
‫این در حالی بود که زاویه دوربین شما ‫دقیقا مثل نسخه قبل بود
‫وبازی بازیگرها بر اساس هدف فیلمساز ‫جلو می رفت
‫و خوب البته روح و تفکر ‫فیلمساز ها فرق می کرد
‫فیلم روانی من عاری از مسائلی مانند
‫مسائل مهمی که در نسخه اورجینال بود ، است
‫فیلم من عاری از آن اتفاقات سیاه و ‫بحران های اساسی و روانی انسان است
‫می دونید ..نسخه من
‫از این بحران های اساسی سیاه و تاریک ‫ندارد
‫نسخه من چیز دیگری به جای آن دارد ‫چیزی که
‫که یک انسان روانی را به آن موجود تبدیل می کند
‫این می تونه نمونه این باشد که شما چطور یک کار ‫و یک اثر را کپی کنید
‫من فکر میکنم...فکر می کنم که راهی که من انتخاب کردم
‫این بود که به لحاظ ساختاری ‫به نسخه قدیمی شبیه بود
‫اما زبان فیلم مال خود من است
‫اساسا منظور من از زبان فیلم این است ‫که فیلم در مورد چیست
‫اینکه به طور کلی فیلم ها چه چیزی می خواهند بگویند
‫فیلم همه دارای یک سوژه و موضوع اند ‫اما این زبان فیلمه که سوژه اصلی فیلم ها است
‫حالا بعد از گاس ون سنت به ‫سراغ این مرد در اولین روزهای عصر دیجیتال می رویم
‫بارنی کسی است که سینما ، هنر و ایده های بصری در عصر دیجتال ‫را به پیش برد
‫روزنامه نیویورک تایمر او را ‫بزرگترین هنرمند نسل ما خواند
‫ماتیو بارنی قبل ورزشکار بود
‫و درست مثل یک ورزشکار ‫او کاری می کرد که بدنش خیس عرق می شد
‫در سینما نیز او کاری کرد که عرق سینما ‫در می آمد
‫در اینجا گویی او از یک صخره داخل سالن ‫بالا می ورد
‫اما این صحنه یک صحنه معمولی نیست
‫بارنی در این صحنه نقش یک شخصیت ‫را ایفا میکند
‫او در واقع در نقش یک هنرمند کار آموز بازی می کند که ‫می خواهد اثری هنری خلق کند
‫نام فیلم « کرمستر » است که از روی ‫ماهیچه ایی به نام کریمستر
‫که آلت مردها را بالا و پایین می کند ‫برداشته شده است
‫بارنی خود بالا می رود ‫اما سایر چیز ها پایین می آیند
‫ما اینجا در موزه گوگنهایم نیویورک هستیم
‫در فیلم بارنی این موزه ‫همچون واژن زن ها می ماند
‫ساختمان کرایسلر نیویورک همچون ‫یک آلت مردانه به نمایش گذاشته شده است
‫بارنی لباسی از نوع پارچه های شطرنجی اسکاتلندی پوشیده ‫به این علت که وی در سال ۱۹۹۲
‫او نقاشی از یک نی انبان اسکاتلندی ‫ساخته بود که پنج تا نی در آن بود
‫که هر کدام از نی جایی که او دوست داشت ‫در آن فیلم بسازد را نشان می داد
‫یکی از این مکان ها نیویورک بود
‫و به همین خاطر است که ما اینجاییم
‫ممکنه این فیلم خیلی تمثیلی و ‫سخت به نظر برسد
‫اما این فیلم قصد داشته تا زیبایی همچون این ‫فیلم صامت کمدی که
‫در آن هارول لوید از ساختمانی بالا می رود ‫ایجاد کند
‫در آن فیلم نیز لوید مثل بارنی با موانع زیادی روبه رو بود
‫بالا رفتن لوید مثل بارنی خط داستان را به حالت عمودی ‫در آورده که در ان اتفاقات کوچکی رخ می دهد
‫حالا بارنی به بالای موزه گوگنهایم رسیده است
‫او اینجا با استادش که یک مجسمه ساز است ‫با نام ریچارد سرا مواجه می شود
‫مردی که در اینجا لباس سیاه به تن کرده است
‫شخصی که در این صحنه وازلین را ذوب کرده ‫و آن را از این ساختمان
‫مارپیچ پایین می ریزد
‫دوباره ما شاهد یک بالا رفتن و یک پایین آمدن ‫دیگر هستیم
‫بارنی به شکلی عجیب و غریب عاشق ترکیب ‫و ساختار ماده وازلین بود
‫ما برای مدتی کوتاه در طبقات پایین ‫گروهی از پانکی ها را میبینم که ظاهرا موانع بارنی برای بالا رفتن بودند
‫اولین روز های سینمای دیجیتال ‫شامل فیلم هایی می شد که به فیلم ها و ایده های دیگر ادای دین می کردند
‫اما هیچ کدام به اندازه فیلم های بارنی پا را از ‫نسخه قدیمی و ایده قدیمی پیش نذاشتند
‫بارنی ۵ فیلم کریمتسر ساخت
‫که جهان این نوع فیلم ها مخصوص به خودش است
‫ورود دیجیتال و هنر پست مدرنیسم ‫به آمریکای دهه ۹۰
‫این کشور را شبیه به یک نوشابه گازدار ‫لیمونادی تبدیل کرده بود
‫اما فیلمسازها به شکلی دیگر ‫خلاقیت خود را نشان دادند
‫در واقع این بار خلاقیت از دل فیلم های هجوی ‫و طنز بیرون می آمد
‫دو تا از جسورانه ترین فیلم های هجو ‫در دهه ۸۰ و ۹۰
‫توسط پل فرهوفن ساخته شده ‫و توسط این مرد اد نویمر نوشته شده بود
‫نویمر همچون فیلم هایش ‫و زمانه اش
‫بسیار فعال و بسیار خلاق بود
‫اولین همکاری فرهوفن و نویمر ‫فیلمی تحت عنوان « پلیس آهنین » است
‫فیلم مشخصا در واکنش به دوران و عصر ریگانی ‫ساخته شد
‫فیلم یه جورایی مطمئمنا ‫در واکنش به
‫در واکنش به دهه ۸۰ دوره ایی که ‫تاجر ها همه کار می کردند بود
‫من یادمه در آن موقع ژاپنی ها خیلی پیشرفت کردند ‫و تاجر ها شروع کردن به خواندن کتاب های سامورایی
‫و به خودشون سامورایی ها قاتل می گفتند
‫در واقع این اندیشه یه جورایی ‫خشونتی واقعی در اتاق های جلسه
‫به وجود می آورد
‫این بخشی از ایده فیلم پلیس آهنین بود
‫You now have ۱۵ seconds ‫to comply.
‫این تاجر ها می خواهند از طریق این روبات ‫پول در بیاورند
‫روبات همچون شیر غرش میکند
‫ما در یک اتاق جلسه روسا هستیم
‫برش ها بسیار سریع هستند
‫رنگ تصویر تقریبا آبی است
‫من الان توانایی اینو دارم ‫که از نیروی فیزیکی استفاده کنم
‫من یک نظریه داشتم ‫که خوب البته مال من نبود
‫اینکه اگر شما از یک صحنه بسیار خشن در فیلم استفاده کنید ‫سپس یک شوخی بعد از آن بگذارید
‫خواهید دید که
‫مخاطب آن وحشت و حسی که از صحنه خشن داشته ‫است را در قالب خنده از خود بیرون می ریزد
‫Can you pull the plug ‫on this thing؟
‫Don't touch him!
‫He didn't hear it!
‫Dick, I'm very disappointed.
‫I'm sure it's only a glitch.
‫A temporary setback.
‫You call this a glitch!؟
‫اما تاجر ها دوباره تلاش می کنند ‫و این بار با ساخت یک پلیس روبات
‫آزادی بیشتری برای خود به وجود می اورند
‫آن ها یک پلیس مرده را تبدیل ‫به پلیس آهنین می کنند
‫What their parents only read ‫about in comic books.
‫Robo! ‫Excuse me, robo!
‫Any special message ‫for all the kids watching at home؟
‫Stay out of trouble.
‫نویمر با نوشتن این صحنه ها ‫برنامه های خبری تلویزیون که در آن مجریان می خندند را به سخره می گیرد
‫این نوع هجو را ما قبلا در سینما ‫و در آثاری مثل
‫فارغ التحصیل و یا تبصره ۲۲ ‫که هر دو را باک هنری نوشته بود دیده بودیم
‫من فکر میکنم افرادی مثل باک هنری ‫خوش شانس تر بودند
‫اونا تو دوره ایی کار می کردند که ‫آزادی بیشتری بود
‫آزادی که منجر می شد راحت ذهنیات خود را بسازند ‫و چنین آثار هجوی را خلق کنند
‫ما در عصر بازاریابی و مصرف گرایی
‫و یا فیلم های بسیار پر فروش هستیم
‫عصری که همه چیز در خدمت ‫جذب مخاطب های بیشتر است
‫سازندگان این فیلم ها چیزی شبیه به ان چیزی که خودشان سینمای چهار بخشی نامیدند می خواستند ‫آن ها دوست داشتند همه مخاطب ها فیلم هایشان را دوست داشته باشند
‫ان ها دوست داشتند تمام جهان فیلم هایشان را دوست داشته باشند
‫همه مردم جهان با هر فرهنگ و هر زبانی
‫ده سال بعد از فیلم پلیس آهنین
‫نویمر این بار فیلمنامه ایی فیلمی را نوشت ‫که به مراتب پست مدرن تر و هجو آمیز تر بود
‫فیلم بر اساس یک رمان ‫دست راستی متعصابانه ساخته شد
‫که داستان حمله موجودات فضایی ‫را به انسان ها را روایت می کرد
‫صحنه جنگ بین انسان ها و بیگانه ها ‫به هیجان انگیزی صحنه مبارزه در فیلم جنگ ستارگان است
‫این موجودات شبیه به حشره ‫کاملا توسط کامپیوتر ساخته شدند
‫همه چیز خیلی ظریف و زیبا ساخته شده است ‫و صداها بسیار بلند است
‫صحنه ای که جانی وارد میشه ‫جانی ریکو وارد
‫مغر اون موجود میشه ‫و با مغز اون موجود مواجه میشه
‫شاید همه آمریکایی ها ‫نه حالا فقط امریکایی ها
‫هر سربازی در هر کشوری ‫ممکن است با دیدن این صحنه بگوید
‫درسته تو خیلی باهوشی ‫اما من یک تفنگ دارم میدونی؟
‫حالا باهوش کیه؟
‫Do you know what this is؟
‫Sure you do.
‫You're some kind of big, fat, ‫smart bug aren't you؟
‫مسائل سیاسی فیلم سربازان سفینه فقط
‫به سخره گرفتن سربازها محدود نمی شود
‫این مسائل سیاسی به مراتب عمیق تر ‫از دل جایی غافلگیرکننده بیرون می آید
‫پل ورهوفن گفت همیشه دوست داشتم ‫فیلمی بسازم که داستانش
‫در آلمان سال ۱۹۳۵ اتفاق بیفتد ‫و شخصیت های اصلی ان عده ایی از نوجوانان باشند
‫گروهی از نوجوانان که دارند به بلوغ می رسند و وارد ‫زندگی واقعی می شوند...این فوق العاده است
‫و بعد آن اتفاقات در کشور می افتد ‫و مردم عضو حزب نازی می شوند
‫و چیزی که او را در این داستان تحت تاثیر قرار داد
‫او این طور توصیف کرد ‫که مهم اینکه هیچ کس فکر نمی کنه پیوستن به حزب نازی اشتباهه
‫من به پل گفتم ‫پل اونا نمی ذارند ما همچین فیلمی بسازیم
‫در هالیوود نمی توان در مورد آلمان نازی ۱۹۳۵ ‫فیلم ساخت
‫حزب نازی تازه به وجود امده ‫نازی که انقدر بد هم به نظر نمی رسید
‫اما زمانی که فیلم سربازان سفینه ‫ساخته شد
‫فکر می کنم حدود ۵ سال بعدش بود ‫که با خود گفتم
‫تو می تونی اون داستان را در قالب این فیلم روایت کنی
‫Officer on deck.
‫Carry on.
‫Varial detail.
‫Dismissed.
‫خیلی ها لوکیشن فیلم را یک ‫اردوگاه می دونند
‫و من و پل تصمیم گرفتیم
‫تصمیم گرفتیم به کسی نگیم که چکار داریم می کنیم
‫ما تصمیم گرفتیم نگذاریم کسی متوجه بشود ‫که بگوید این آدم ها بدند
‫و این آدم ها خوبند
‫ما سعی کردیم همه شخصیت ها در میانه ‫قرار دهیم و خاکستری نشانشان دهیم
‫ما ساختار سه پرده ایی فیلمناممون ‫را جوری برنامه ریزی کردیم
‫که در نهایت نیل پاتریک هریس ‫یونیفرم نازی ها را از تن در بیاورد
‫و این تصمیم خیلی بحث بر انگیز بود
‫چون که قرار بود اون مسائل از قالب کلمات ‫و سخنانی که شخصیت می گفت به مخاطب انتقال داده شود
‫او یک سخرانی در مورد امار ‫و ارقام می گفت
‫و در نهایت می گفت ‫من هر روز آدم می کشتم
‫این ایده فوق العاده ایی بود
‫You don't approve؟
‫Well too bad.
‫We're in this for the species, ‫boys and girls.
‫It's simple numbers.
‫They have more.
‫And every day I have ‫to make decisions
‫that send hundreds of people ‫like you to their deaths.
‫Didn't they tell you, colonel؟
‫That's what ‫the mobile infantry's good for.
‫بعد ها بود که من و پل می خواستیم مطمئن بشیم
‫که مخاطبان متوجه آن لحظه شدند و پیام ‫ان را دریافت کرده باشند
‫و فکر می کنم که مردم آن لحظه را دوست نداشتند
‫یک بار در اکران خصوصی فیلم بودم
‫در صحنه ایی که بعد از ان ماجراها ‫شخصیت ها وارد حمام می شوند
‫حضار آن لحظه را دیدند ‫و به جورایی ناراحت شدند
‫چونکه تصویری جوری بود که ان ها ‫از دیدن ان خجالت می کشیدند
‫اما اتفاقی که در پایان فیلم است ‫به ما می گوید شاید این قهرمان های واقعی نبودند
‫شاید اونا آدم های معمولی یا چیزی دیگر باشند ‫من فکر می کنم آن اتفاق پایانی این شک را به وجود می اورد
‫اونا قهرماند یا نه ‫و یا همچنین چیزی..واقعا من نمی دونم
‫Whatcha thinking, colonel؟
‫این همان پایانی است که نویمر از ان صحبت می کرد
‫دشمن شکست خورده است
‫ان موجود بسته شده است
‫او ظاهرا از چیزی ناراحت است
‫It's afraid.
‫It's afraid!
‫موسیقی غرورآفرینی شروع به نواختن می کند
‫من فکر می کنم ژانر علمی تخیلی ‫به شما این اجازه را می دهد که
‫مسائل سیاسی را که شما اجازه ساختنش را ندارید ‫در قالب آن ژانر ارائه دهید
‫هر چند که منظور شما خیلی راحت ‫اونجور که در روش مستقیم نفوز دارد تاثیر نمی گذارد
‫ما تو فیلم میگیم این مسائل این جا نیست ‫کمی اونجاست
‫کمی تغییر مسیر داده است ‫من فکر می کنم شوخی ها نیز همین کار را می کنند
‫و اگر شما این دو را با یکدیگر ‫ترکیب کنید
‫اون موقع می تونید با یک قتل راه فرار برای خود ‫باز کنید
‫نویمر و ورهوفن ‫ژانر سیاسی و علمی تخیلی را باهم ترکیب کردند
‫تا یکی از تند ترین و انتقادی ترین فیلم های سرگرم کننده ‫هالیوود را بسازند
‫در سوی دیگر دنیا ‫در قاره ایی دور از آمریکا در دهه ۹۰
‫در استرالیا و نیوزلند فیلمساز ها نیز ‫زمانه خودشان را با زبانی
‫دیجیتال ، پست مدرنیسم و هجویه ایی ‫و البته بدون فشار به تصویر کشیدند
‫این کارگردان نیوزلندی جین کمپیون است
‫او تاکید دارد که یکی از مهم ترین مسائل تاریخ سینما
‫برای اینکه بتوانید بهتر فیلم بسازید این است که ‫ناخودآگاهی فعال داشته باشید
‫ناخودآگاه ذهن آدمی شبیه به ‫یک حیوان خانگی خجالتی ساکت است
‫شما باید شرایط را طوری ‫فراهم کنید که آن حیوان به شما اعتماد کند
‫و وقتی که او شروع کرد به آواز خواندن و بیرون آمد ‫شما بهش غذا می دهید و بهش توجه می کنید
‫شما نباید بهش بی محلی کنید ‫شما نباید ازش بترسید
‫و زمانی که من شروع به نوشتن کردم ‫به این موضوع فکر کردم
‫می دونید اولین بار که می نویسید ‫چه اتفاقی می افته
‫شما ساعت ها می نشنید و هیچ اتفاقی نمی افتد
‫در واقع شبیه به یک آزمون می ماند ‫که آیا شما چهار ساعت هم خواهید نشست؟
‫من همیشه فکر می کردم ‫باید چیزی خلق کنم
‫یک محیط امن ‫یک موقعیت شخصی برای خودم خلق کنم
‫این مسئله را نیز در موقع همکاری ‫با بازیگر ها و اشخاص مختلف نیز باید به کار ببریم
‫باید کاری کنید که ان ها نیز ‫در ایفای نقش خود از ناخوداگاهشان استفاده کنند
‫چون ان جا محل نبوغ است
‫ناخودآگاه ممکن است کمی خجالتی باشد ‫شما باید کاری کنید که آن احساس امنیت کند
‫اینا همش نشانه است
‫اینکه شما اشتباه کنید اهمیت ندارد
‫شما می تونید یک احمق باشید ‫اما اینم اهمیت ندارد
‫ما اینجاییم تا واقعییت را بسازیم ‫می دونید منظورم چیه؟
‫یکی از شاهکارهای جین کمپیون ‫فرشته ایی روی میز من نام دارد
‫دقیقا درمورد این مسئله است که خود کمپیون گفت
‫فیلم داستانی دختری خجالتی ‫با ناخود اگاهی فعال را روایت می کند
‫جنت فریم دختری است ‫که در این دنیا احساس ناامنی می کند
‫فریم به دنبال این است که یک معلم شود
‫کل کلاس به او نگاه میکنند ‫این تمرین آزمایشی اوست
‫در این لحظه فریم خشکش می زند ‫و حمله عصبی به او دست می دهد
‫کمپیون و بازیگرش کری فاکس ‫تمرکز خود را بر روی ته گچ می گذارند
‫کمپیون گچ را در نمایی بسته به تصویر می کشد
‫من نمی دونم چرا فکر میکردم که اون حرکت جواب میده ‫اما در اون لحظه فکر کردم که حتما جواب میده
‫من دنبال چیزی می گشتم
‫من وقتی به اون چیزی که می خواستم دست پیدا کردم که
‫از خودم پرسیدم ‫چه چیزی باید باشد که جنت سر خود را می چرخاند
‫چطور می تونم با تصویر این موضوع را انتقال بدم
‫فکر می کنم ایده ‫دنیای جنت بود
‫که خرد شده و در قالب یک تکه گچ ‫در آمده بود
‫من دوست داشتم بگم ‫ببین من واقعی ام
‫و گاهی وقت ها گیچ می شم ‫که چکار کنم
‫من خیلی مطئمن نیستم بتونم از پس این صحنه بربیام ‫یا اینکه هیچ حس دراماتیکی ندارم
‫اینا همه احساسات منه ‫می دونی منظورم چیه
‫اگر من در درون خودم این مسئله را احساس کنم ‫این مسئله به بیرون بروز می دهد و اتفاق می افتد
‫و دیگر تو مجبور نیستی چیزی بگی ‫چون تو داری وانمود می کنی
‫متوجه منظورم می شید
‫تا باید اونو ‫بیرون بریزی
‫یکی از چیز هایی که من بهش اعتقاد دارم اینکه ‫باید در برابر اسیب ها قوی باشیم
‫منظورم اینکه جلوی مشکلات و اسیب ها بایستیم
‫و سعی کنیم ‫همیشه مهربان و با لطفات باشیم
‫چون فکر می کنم این دو مورد ‫از بهترین خصوصیت های انسان اند
‫چون فکر می کنم رهبری و هدایت بازیگر ها ‫به شکلی دیکتاتوری درست نیست
‫این کار هایی که می دونید خودتون ‫مثل صحبت کردن با بلندگو سر صحنه
‫کار آمد نیست و استرس ‫بازیگر ها را بیشتر می کند
‫و بازیگر ها را آسیب پذیرتر می کند ‫و به همین خاطر بازیگر ها دنبال راه فرار می گردند
‫شما باید به آن ها ‫و هنرشان اعتماد کنید
‫اینکه هی بگید...همه آماده...یک دو سه ...بریم ضبط ‫و یا همچین چیز هایی
‫واقعا جواب نمیده
‫من همیشه سعی کردم فضایی ‫با آرامش و مهربانی زیاد فراهم کنم
‫کمپیون در فیلم « پیانو» با ‫استفاده از صدا و تصویر به عنوان عناصر ذهنی ودرونی
‫سعی دارد که دنیای درون یک دختر ‫که در حال بزرگ شدن است را به تصویر بکشد
‫این دوران بچگی دختر است که از ‫میان انگشتهایش دنیای بیرون را نگاه می کند
‫به نظر پرده ایی قرمز صفحه را پوشانده ‫و سپس کنار رفته و دنیا را به دختر نشان می دهد
‫The voice you hear ‫is not my speaking voice.
‫But my mind's voice.
‫I have not spoken ‫since I was ۶ years old.
‫No one knows why. ‫Not even me.
‫پیانو تنها فیلمی ساخته یک زن است
‫که برنده جایزه نخل طلا جشنواره کن شد
‫همان طور که گفته شد بسیار از فیلمنامه نویسان ‫پر در آمد هالیوود زن بودند
‫اما فیلمسازی کاملا شغلی ‫مردانه بود
‫۵۰در صد زن های جهان ‫مشغول به کار ند
‫اما فقط ۳ درصد از ان ها فیلمساز اند
‫که اونا هم در شرایط و موقعیت ‫خاصی فیلم می سازند
‫و این مسئله واقعا برای من دردناک است
‫چون که به نظر من ‫زنان علاقه و دیدگاهی متفاوت بیشتری دارند
‫علاقه زن ها به سینما بیشتر است ‫و بیشتر از مردها به سینما اهمیت می دهند و جای رشد بیشتری دارند
‫و بیشتر می توانند ارتباط برقرار کنند ‫و خود را تطبیق بدهند
‫اما به نظر من مردها بیشتر به ‫مسائل هویتشان
‫و خود آگاهی انسان ها ‫و مسائل شناخت خود و از این چیز ها درگیر بودند
‫سلیقه مرد ها در مورد مواردی مثل انفجار های زیاد ، ویرانی های بیشتر ‫انسان های قدرتمند و یا چیز هایی مثل مرد عنکبوتی بود
‫من فکر نمی کنم زنی به این ‫مسائل فکر کند در واقع من فکر میکنم
‫چیزی که برای زن ها مهم است این است ‫شخصیت هایشان تغییر نکنند
‫منظورم اینکه ‫این بامزه است که اونا تغییر کنند اما
‫می دونید منظورم چیه ‫من میگم باید بین چیزی که زن ها انجام می دهند و کارهای مرد ها تعادل ایجاد شود
‫و فکر میکنم مرد ها در خیلی از ‫کارهای سینما کنترل را به دست گرفته اند
‫آن ها می توانند بهتر سلایق مردانه ‫را درک کنند
‫اما بخش اعظمی از مخاطبان ‫زن ها اند
‫شاید یکی از بزرگترین خیانت ها به جامعه زن این است
‫که آن ها می خواهند زن ها را ‫از درون زاویه دید یک مرد ببینند
‫و به همین خاطر آن ها شیفته کاری که مردان میکنند می شوند
‫اگر جین کمپیون را اینگمار برگمان سینما استرالیا بدانیم
‫که در مورد تنش های عصبی انسان فیلم ‫می سازد
‫این مرد باز لورمن و دنیای پر زرق و برق اش ‫یادآور کارهای وینست مینه لی است
‫فیلم های جین کمپیون در دهه ۱۹۲۰ ‫هم می توانست ساخته شود
‫اما فیلم های باز لورمن عصر پست مدرن دهه ۹۰ ‫را به تصویر می کشید
‫باز لورمن سینمای دیجیتال را در اولین روزهای ‫ورودش احیا کرد
‫درست مثل خود وی و حرف هایش ‫فیلم هایش نیز به طور مداوم
‫به همه چیز ارجاع داده می شدند ‫از شکسپیر گرفته تا فیلم های بالیوودی
‫من فکر می کنم بین آثار شکسپیر ‫و فیلم های بالیوودی ارتباطی است
‫در واقع چیزی که بین آن ها مشترک است ‫یک جورایی شبیه به محک زدن با چشم بسته است
‫و یا میشه گفت در سبک و سیاق و یا. ‫دیدگاه و نمایشی آرمانی از هنر نیز مشترک اند
‫چیزی که آن ها بیشتر روی آن تمرکز می کنند ‫سرگرم کردن و درگیرکردن مخاطب است
‫هر انسانی با هر فرهنگ ، رنگ ‫و هر نژادی
‫باید درگیر داستان شده ‫و آن را دنبال کند
‫آن ها برای اینکه یک ایده فوق العاده بزرگ را ‫به مخاطب انتقال دهند آن را در قالب تجارب احساسی بیان میکنند
‫لورمن از تمامی این ایده ها ‫در مورد هنر و احساس آدمی استفاده کرد
‫و در سینمایی که نام آن را ‫سینمای مشارکتی گذاشت
‫یکی از مهم ترین فیلم های دهه ۹۰ که
‫نسخه ایی بسیار سرزنده و پر زد و خورد ‫از رومئو ژولیت است را ساخت
‫نوشته های روی تصویر ، آتش بازی ها ‫تصاویر جداگانه ، فلش فوروارد و صدای گروه کر به عنوان موسیقی در این صحنه مشخص است
‫A dog of the house of Capulet!
‫شکسپیر داستان رومئو و ژولیت را ‫با شوخی و یک کمدی تقریبا زننده آغاز میکند
‫میدونید منظورم چیه؟ ‫می خوام بگم که خیلی معمولی شروع می شه
‫در واقع خود اون شوخی ها ‫به ما می گه که داستان قابلیت فیلم شدن داره
‫خود اون شوخی ها به ما می گه که فیلم باید بامزه ‫خنده دار و سرزنده باشد
‫تا مخاطب را رفته رفته درگیر ‫کند و او را خلع سلاح کرده
‫و سپس به طور ناگهانی ‫او را وارد داستان رمانتیکش کند
‫رومئو
‫لئوناردو دی کاپریو در صحنه که از پشت به او نور تابیده شده ‫و با لنزی تله به تصویر کشیده شده است
‫در داستان پسر ها در میدان اصلی شهر ‫با هم قرار می گذارند
‫اما ما الان در یک رومئو ژولیت متفاوت ‫و معاصر هستیم
‫داستانی که در شهری امروزی ‫در میامی اتفاق می افتد
‫جایی که در آن مذهب و سیاست ‫باهم ترکیب شده است
‫امروزه در شهرهای آمریکا هیچ میدان اصلی ‫شهری وجود ندارد
‫اما تا دلتان بخواهد ‫پمپ بنزین است
‫چون که دیگه کسی اسب سواری نمی کنه ‫همه پشت ماشین خود در حال حرکتند
‫اون ماشین کجا همو ملاقات می کنند ؟ ‫یک از اون جاها پمپ بنزینه دیگه
‫پس میدان اصلی شهر کحاست؟ ‫همان پمپ بنزین است
‫اگر ما بخواهیم به ‫فیلم های دیگر ادای دین کنیم چطور ؟
‫اگر ما بخواهیم مثل سرجیو لئونه باشیم ‫چطور است؟
‫اگر بخواهیم فیلممون شبیه به وسترن باشد چی ؟
‫درسته ؟
‫تنها راهش اینکه همون کارو بکنیم
‫طوری باید بسازم که گویا لئونه صحنه تیراندازی اش ‫را از میدان اصلی شهر به پمپ بنزین آورده و به سبک و سیاق کمدی بسازد
‫نظر شما چیه ‫آیا ما می تونیم این کار را انجام بدیم یا نه
‫اگر شما به اون سکانس نگاه کنید ‫فکر کنم
‫حداقل بگید که اون صحنه واقعا ‫در آن لوکیشن جواب داده است
‫حالا چه شما با کل آن موافق باشید یا مخالف ‫اما ما این کارو کردیم
‫I will bite my thumb at them ‫which is a disgrace to them, if they bear it.
‫او دقیقا از دیالوگ ها طنز شکسپیر استفاده کرده است
‫اما در اینجا شمشیر ها جای خود را ‫به اسلحه داده اند
‫و شوالیه های در داستان ‫در فیلم در قالب چند جوان خیابانی با پیراهن های هاوایی در آمدند
‫I do bite my thumb, sir.
‫Do you bite your thumb at us, sir؟
‫Is the law of our side, ‫if I say aye؟
‫No.
‫No, sir, I do not bite my thumb at you, ‫sir, but I bite my thumb, sir.
‫Do you quarrel, sir؟
‫Quarrel, sir!
‫No, sir.
‫But if you do, sir, I am for you: ‫I serve as good a man as you.
‫No better؟
‫در این صحنه، تیر اندازی بین افراد در نماهای کلوز آپ ‫شبیه به آثار سرجیو لئونه به تصویر کشیده می شود
‫یک حرکت دوربین
‫Draw, if you be men!
‫Part, fools!
‫You know not what you do.
‫ترکیب بندی فیلم نیز شبیه به آثار لئونه است ‫صدای ساز دهنی نیز یادآور فیلم های اوست
‫یکی از بزرگترین چالش های باز لورمن این بوده است ‫که چطور صحنه مشهور داستان
‫به شکلی خلاقانه به تصویر بکشد
‫جایی که رومئو و ژولیت برای ‫اولین بار همدیگر را میبینند
‫مخاطب امروز می دونه که چه اتفاقی ‫قرار ه بیوفته
‫اما اینکه این اتفاق به چه صورت ارائه بشه ‫اینکه آیا با مذاق آن ها خوش می آید یا نه
‫آیا اونا از چیزی که دیدند ‫لذت بردند
‫این ها می تونه تعلیق هایی باشه ‫که قبل از وقوع اتفاق صورت می گیره
‫و فکر میکنم آن صحنه برای مخاطبی که می دونه چه اتفاقی می افته ‫غافلگیر کننده است
‫آن صحنه کمی پیچیده است
‫ما در میامی هستیم ‫من فکر کنم
‫آن صحنه یک چیز خودش جوش ‫کمی هنرمندانه و خلاقانه است
‫آن شب ما برای شام به یک کلوپ رفتیم
‫وقتی که من به دستشویی رفتم ‫آن صحنه شکل گرفت
‫و من اونجا بود که به مشکل ‫ومسئله اصلی فیلم فکر کردم
‫من رفتم دستشویی و نشستم ‫به مشکل اساسی فیلمم فکر کردم
‫و وقتی که داشتم دستهامو می شستم ‫به آینه روبه رو ام نگاه کردم و موهای یک دختر را در آن دیدم
‫و پیش خودم فکر کردم ‫این بهترین اتفاقیه که می تونه تو فیلم بیفته
‫اتفاقی مثل اینکه من از توی دستشویی دختر ‫را دیدم
‫وقتی از دستشویی بیرون آمدم ‫دستمامو خشک کردم
‫و موهامو راست و ریس کردم ‫صحنه نگاه دختر و پسر پشت آکواریوم جلوی چشمم آمد
‫و به همین راحتی اتفاق افتاد ‫و گفتم این دقیقا همون چیزی که من می خوام
‫این جور شد که اون صحنه شکل گرفت
‫در واقع آن صحنه ترکیبی از آموزه هایی آکادمیک
‫مثل علم روش شناسی و یا کارهایی ‫مثل پردازش کردن و از این کارا
‫که جهان دور تادور ما گسترش داده اند ‫و مسئله شانس باشد
‫و این جور بود که اون صحنه از ‫دل این مسائل بیرون آمد
‫لورمن در فیلم مولن روژ این ایده های خلاقانه را ‫نیز بیشتر پیش برد
‫او فیلم را با این حرکت دوربین آغاز می کند
‫دوربین دور تا دور مدل ها و کوچه های تنگ ‫پاریس که توسط کامپیوتر ساخته شده اند حرکت میکند
‫و سپس به سمت بالا و به سمت اتاق زیر شیروانی ‫رفته و شاعری را به ما نشان میدهد
‫چهره او غمگین است ‫چون او به تازگی عشقش را از دست داده است
‫یک روسپی زیبارو
‫سپس ما از طریق فلش بک ‫به کاباره معروف به نام مولن روژ می رویم
‫جایی که داستان عاشقانه در آن اتفاق افتاده بود
‫این دنیای دیوانه بار و قرمز رنگ باز لورمن است ‫که در آن مدام آوازهایی پست مدرن در باره ی عشق خوانده می شود
‫در یک قسمتی از این صحنه ‫گروهی از دخترها تکه ایی از یک آواز قدیمی
‫از لیدی مارمالاد را می خوانند ‫همزمان گروه مرد ها وارد می شوند
‫و همگی با هم آهنگ بوی روح جوانی می ده ‫را از گروه راک نیروانا می خوانند
‫هیچ کس تا به حال در تاریخ سینما نتوانسته بود ‫سینمای سرجیو لئونه را با دنیای ام تی وی و یا سریال های اسپانیایی
‫دنیای مد و لباس ‫و فیلم های پر زد و خورد هنگ کنگی
‫با هم ترکیب کند
‫در سرزمین باز لورمن سینما ‫دیگر جنس واقی بودن خود را از دست داده بود
‫این یکی از اهداف سینمای دیجیتال ‫بود
‫لورمن سه فیلم « سالن رقص مخصوص ‫و رومئو ژولیت
‫و مولن روژ را سه گانه ایی ‫به نام پرده قرمز رنگ نامیده است
‫او برای ساخت آن فیلم ها ‫قوانینی برای خود تعیین کرد
‫قوانینی که با قانون های لارس فن تریر ‫و مکتب بسیار مشهور دوگما ۹۵
‫بسار متفاوت بود
‫اولین قانون باز لورمن این بود ‫که داستان به شکلی چشم گیر و جذاب روایت شود
‫شما باید احساس کنید
‫منظورم اینکه در فیلم مولن روژ در ‫دیالوگ های آغازین فیلم
‫اینکه مرد می گه زنی که دوست داشتم مرده ‫او ستاره مولن روژ بود
‫فیلم رومئو ژولیت با دیالوگی ‫این چنینی آغاز می شود
‫آن دو با مرگ خود ‫به درگیری بین خانواده شان خاتمه دادند
‫در واقع مستقیم به شما در همان ابتدا ‫گفته می شود که دو عاشق در فیلم خواهند مرد
‫و به همین روال فیلم حماسی به نام تایتانیک ‫که اون نیز در آثار سینمای مشارکتی است
‫در آغاز فیلم تایتانیک ‫یا حدودا در سکانس های آغازین فیلم
‫ما متوجه می شیم که یکی از ‫عشاق در زیر آب مرده است
‫به همین خاطر این یک قانون است ‫اینکه شما بدانید داستان چگونه پایان می یابد اما همچنان برای مخاطب جذاب باشد
‫در دوتا از فیلم های سه گانه پرده قرمز رنگ
‫مخاطبان در مسیر فیلم همچنان سرزنده ‫و با هیجان فیلم را دنبال می کنند
‫این ها یه جورایی اتفاقات بعد از ماجرای اصلی است
‫یادتونه گفتم شما باید یک شگرد داشته باشید ‫درسته؟
‫یک شگرد یا نقشه ایی ‫که بتونه فاصله بیاندازه
‫اما خب یک فیلم موزیکال بدون موسیقی ‫چگونه امکان پذیره؟
‫شما باید شگردی رو کنید که بتواند ‫تجارب فیلمسازی شما را افزایش دهد
‫به همین خاطر شما هیچ وقت شکست نخواهی خورد ‫و دیگر نمایش اتفاقات از داخل یک سوراخ قفل در نخواهد بود
‫این یک مسائل روانشناختی است
‫می دونید چی می گم؟ ‫منظورم اینکه در مورد فیلم سالن رقص مخصوص
‫حتی دراماتیک ترن صحنه های ‫فیلم نیز دارای صحنه رقص هستند
‫همش دارند می گند وس بیا اینجا برقص
‫و در مورد فیلم رومئو و ژولیت ‫این زبان فیلم است
‫اونجا که شخصیت می گه تو با انگشتت به من ‫توهین کردی؟
‫و در آخر در مولن روژ ‫قطعا یک ترانه و موسیقی است
‫I was made ؟؟
‫for loving you, baby ؟؟
‫you were made for loving me ؟؟
‫the only way of lovin' me ؟؟
‫baby, is to pay a lovely fee ؟؟
‫just one night ؟؟
‫there's no way ؟؟
‫'cause you can't pay ؟؟
‫in the name of love ؟؟
‫one night ؟؟
‫in the name of love ؟؟
‫این یکی از بهترین لحظات بصری در فیلم های موزیکال است ‫در زیر نور مهتاب ، دو عاشق روی پشت بام قرار گذاشته اند
‫نماها یا نماهای عکس العمل است ‫یا نماهای دو نفره از شخصیت ها
‫اما موسیقی موجود در صحنه ‫موسیقی ترکیبی از موسقی پاپ دهه ۹۰و موسیقی دیگر است
‫و همچون دیالوگ گفته می شود ‫در واقعیت این کار توسط دی جی ها انجام می گیرد
‫Don't leave me this way ؟؟
‫you think that people ؟؟
‫would have had enough ؟؟
‫of silly love songs ؟؟
‫I look around me ؟؟
‫and I see it isn't so ؟؟
‫در سینمای مشارکتی ‫به خصوص در فیلم های موزیکال
‫وقتی که شما موزیکال را برای ژانر خود انتخاب کردید ‫باید از خطوط بیشتر دیالوگی در داستان فیلم استفاده کنید
‫خطوطی خیلی دقیق به دنبال هم می آیند ‫درست مثل ریاضیات
‫به همین خاطر شما می تونید زمان برای خودتان بخرد ‫و می تونید لحظاتی که انسان ها تجربه اش کردند را به مخاطب نشان دهید
‫صحنه های که شخصیت می گه اوه ..دوست دارم...دوست دارم ‫در یک موقعیت کاملا روانشناختی
‫ممکن است این تاثیر را بگذارد ‫که واقعا دوست دارم
‫و موسیقی وبیان احساسات ‫اون اتفاق را می تونه برای ۳ دقیقه بیشتر طولانی کند
‫و ما می توانیم در به تصویر کشیدن تجارب احساسی شخصیت ها ‫پا فراتر از واقعیت بگذاریم
‫و اینجاست که رمانتیسیم به وجود می آید ‫یعنی اینکه ما به جای اینکه زندگی واقعی را بسازیم
‫چیزی که دوست داریم در زندگی واقعی باشد ‫را می سازیم
‫چیزی که فراتر از زندگی واقعی
‫چیزی بهتر و فراتر از زندگی
‫این همان کاری است ‫که خیلی از فیلمسازها
‫در دوران عصر دیجیتال در آخرین روز های ‫هزاره دوم کردند
‫داستان سینما پر از ‫اتفاقات طوفانی و باز خوردهایش بود
‫و پر از شیدایی انسان ها و در نهایت از خود باختگی بود
‫و سپس وارد قرن بیست ویکم می شویم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.