..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
در این قسمت ما با فیلمی به نام فارنهایت 9/11 آشنا می شویم که دوباره حس واقع گرایی را به سینما برگرداند
و سپس با فیلم بلوار مالهالند آشنا می شویم که با رویاها و خواب های ما بازی می کند
قرن بیست و یکم آغاز شد و این آغاز
قرن جدید در فیلم ها نیز نمود پیدا کرد
مناظز طبیعی هنوز زیبا به نظر می رسیدند
شهر ها به مراتب زیباتر شده بودند
اتفاقات و تحولات خلاقانه ایی در سینما در سال های اخیر صورت گرفته بود
یکی از غافلگیر کنننده ترین این اتفاقات در بخش تدوین فیلم ها صورت گرفت
فیلم های کند گذشته آهسته آهسته به کار خود ادامه می دادند
اما این فیلم ها در سینمای قرن 21 ام غرق شدند
مسئله اصلی سینما در قرن بست و یکم موبوط به مسائل بنیادین و مسائلی که از آغاز سینما همراه این هنر بوده است می شد
تضاد و دو راهی بین واقعیت و خیال
این داستان آن تضاد و دوراهی است
داستان را از اینجا و از این فیلم لورل و هاردی شروع می کنیم
آن ها سعی دارند که یک پیانو را در کوه های آلپ همراه خود حمل کنند
این صحنه در استودیو فیلمبرداری شده و تصویر پشت سر آن ها نقاشی است
ما می دونیم که الان یک اشتباهی توسط آن ها رخ خواهد داد
همیشه همینجور بوده است
اما چه اتفاقی ؟
چه اتفاقی الان رخ خواهد داد؟
این سوالی است که همیشه فیلمساز ها از خود پرسیده و خواهند پرسید
اونا خیلی جدی به این موضوع فکر می کردند
در آن روزها همیشه سر صحنه شخصی بود که به او « وحشی » می گفتند
مرد وحشی شغلش این بود که مست می کرد و بعد از مستی ایده هایی عجیب و غریب به گروه فیلمسازی می داد
در این صحنه مرد وحشی به گروه فیلمسازی پیشنهاد داد که لورل و هاردی یک گوریل را ببینند
و اینجا گوریل می آید
این مسئله خیلی احمقانه اما در عین حال بامزه است
همه چیز روبه راهه
از الان به بعد راحت تر می تونیم پیش بریم
مرد وحشی خلاقیت داشت
گوریل زاده ذهن خلاق اوست
داستان سینما داستان خلاقیت است
داستان این گوریل است
و حالا به این صحنه نگاه کنید این یکی از سورئال ترین فیلم های هالیوود است ونوس مو طلایی
ما در یک کاباره هستیم کادر تصویر بسیار شلوغ است
نوز نرم از بالا به سر بازیگر ها تابیده شده است
این همان نوری است که روی صورت مارلن دیتریش می انداختند
و حالا مشخص میشه
که اینجا هم مارلین دیتریش است
او لباس گوریل را در می آورد و لباس وی به نرمی می درخشد
به خاطر اینکه از فلیتر پخش کننده نور روی لنز استفاده شده است
هالیوود در آن دوران خیلی سرگرم کننده ، پوچ و جدید بود
اما با آغاز هزاره جدید چه چیزی جدید بود
چه تحولی رخ داده بود
گوریل این قرن چه بود؟
در ابتدا ظاهرا گوریلی وجود نداشت
و سینما کاملا شبیه به کار و تجارت های دیگر بود
سینما با فیلم مستند در سال 1895 آغاز شد
جایی که در کادری مربعی کارگران از کارخانه خارج می شدند
اما مهم ترین خصوصیت فیلم های مستند در آغاز هزاره سوم
این بود که دوباره واقعیت را به سینما برگرداند
در ابتدا بعضی از این فیلم های مستند
در فروش نیز بسیار موفق بودند
این اولین باری است در کل تاریخ سینما که
فیلم های غیر داستانی بر روی پرده سینما غوغایی به پا می کنند
بخشی این مستندات از دل این اینجا بیرون می آید
جایی که دو برج دوقلو سقوط کرده و یک اتفاق تاریخی مهم را رقم زدند
این فیلم ها اتفاقات یازده سپتامبر را کاملا متفاوت با سینمای هالیوود به خوبی نشان می دادند
این نوع فیلم های واقع گرایانه در قیاس با فیلم های داستانی
به مراتب دراماتیک تر بودند در واقع واقعیت از گریزگرایی دراماتیک تر بود
این فیلم فارنهایت 9/11
یکی از پرفروش ترین فیلم های مستند
در تاریخ سینما است
فیلم داستان دو خانواده به نام بوش و سعود را روایت میکند
بوش درست زمانی که حمله به برج های دو
قلو را می شنود به تصویر کشیده شده است
کارگردان فیلم مایکل مور این تصاویر را به ما نشان می دهد
و صدایی روی تصویر گذاشته و ساعتی در گوشه کادر قرار داده است
تا یکی از بهترین لحظات تاریخ سینمای مستند را در سال 2004 لحظه ایی
که سیاست و دودلی و شک آمریکایی ها را نشان می داد به تصویر بکشد
وقتی که دومین هوایپما به برج ها می خورد
رئیس ستاد بوش به او می گوید
ملت آمریکا در خطر است
هیچ کس نمی دونه چکار کنه و هیچ کس هم
نمی تواند به بوش بگوید که چکار کند
و هیچ سرویس امنیتی نیز نمی تواند امنیت او را تضمین کند
آقای بوش روی صندلی می شیند وبرای بچه ها داستان « بز مهربون من » را می خواند
هفت دقیقه گذشته و هنوز کسی کاری انجام نداده است
زمانی که بوش روی صندلی در یک کلاس درس در فلوریدا نشسته ، به این فکر می کند که
شاید باید کاری می کرده است؟
فارنهایت 9/11 حدود 250 میلیون دلار فروخت
چنین چیزی در داستان سینما بی سابقه است
چون فروش این فیلم با فیلم های داستانی که در همان سال ساخته شده بود
مثل « برتری بورن » به یک اندازه بود
اما حالا به به فیلم برتری بورن نگاه کنید
و حالا تاثیرات سینمای مستند را در چنین صحنه هایی میبینید
کارگردان فیلم از سینمای مستند بیرون می آمد
این تصاویر می توانستد با بسته شدن به استدی کم یا گیلید نرم تر به نظر بیایند اما تصاویر روی دست
و بی پرده مستند گونه در قرن بیست و یکم
بسیار هیجانی و زیباتر به نظر می رسیدند
به همین خاطر فیلم داستانی تحت شعاع مستند قرار گرفته بودند
سینمای مستند برای سال های متوالی سینمای جهان را در اختیار خود قرار گرفته بود
این فیلم تحت عنوان « بودن و داشتن » قبل از
فیلم فارنهایت9/11 ساخته شد و کمی کلاسیک تر بود
مستند از نوع مشاهده ایی و شخصیت محور است
پایان سال در یک مدرسه روستایی است
معلم آقای لوپز بازنشسته خواهد شد
این آخرین باری است که او بچه ها را می بیند
ارتفاع دوربین به اندازه قد بچه ها است اما بعد از آن
دوربین تیلت کرده تا غم در صورت معلم را به تصویر بکشد
در روز گاری که قهرمانان فیلم های داستانی از جا بر می خیزند
و با جهان مبارزه می کنند
آقای لوپز فقط ایستاده و نگاه می کند
این در حالی است که او یکی از فعال ترین و سر حال ترین شخصیت های سینما در سال 2002 بود
فیلم زیدان یک پرتره قرن بیست و یکمی ساخته
ساخته داگلاس گوردون و فیلیپ مارنو یکی از مستندهای اوایل قرن بیست و یک است
از خلاقانه ترین فیلم ها روزگار خود است
فیلم با یک لنز با فاصله کانونی بسیار زیاد فیلم برداری شده است
اما داستان فیلم داستان اتفاقات فوتبال نیست
فیلم داستان یک شخص در این مسابقه فوتبال را روایت می کند شخصیتی بزرگ و هیپنوتیزم کننده را روایت می کند
شخصیت اصلی فیلم زین الدین زیدان اسطوره فوتبال است
ما صدای نفس های او را می شنویم و ذهنیات او به صورت زیرنویس روی تصویر می آید بدون اینکه او کلمه ایی حرف بزند
زمان هایی که او تنها شده این ذهنیات وی غلیان میکند
درست مثل فیلم های آنتونیی
او از درون ویران شده است
فیلم شبیه به آثار نقاشی امپرسیونیستی است
He had two incompletely healed bullet holes
in his chest and another in his thigh.
در هزاره جدید این فقط فیلم های مستند نبودند
که می درخشیدند
به این صحنه از فیلم کشته شدن جسی
جیمز توسط رابرت فورد بزدل نگاه کنید
به نور رنگ و جنس تصور نگاه کنید رنگ سپیا است
وضوح تصویر در همه جا پخش و کم عمق است
هیچ تلاشی نشده که تصویر خیلی پر زرق و برق و خیلی قرن بیست و یکمی
و یا کامپیوتری شود
البته اینکه دور تادور تصویر واضح نیست
توسط کامپیوتر صورت گرفته است
اما روشی که به شکلی واقعی و در عین حال زیبا صورت برد پیت به تصویر کشیده است
یاد آور این نمای زیبا و در عین حال واقعی از صورت لیلیان گیش است
نمایی که نور با نرمی به اطراف او تابیده شده است
حالا بیایید به سراغ چرخه سینما برویم
و بگیم که کجاها رئالیسم بعد از اتفاقات یازده سپتامبر همچنان ادامه داشت؟
مستقیم به سراغ این صحنه عشق بازی می رویم
این صحنه ای از فیلم «اقلیم ها » ساخته نوری بیلجه جیلان است
فیلم یکی از بهترین فیلم های قرن بیست ویکم است
ما در ترکیه هستیم و کارگردان فیلم استاد نوری بیلجه جیلان
کل فیلم اقلیم ها را به صورت دیجیتال فیلمبرداری می کند
یک اتاق در هتل
یک زن در نمایی از کلوز آپ
صدای چکه کردن آب شنیده می شود
سپس تصویر به تصویر شوهر اسبق زن که نقش او را خود جیلان بازی می کند کات می خورد
وضوح تصویر در همه جا پخش و بدون عمق است و قسمتی از صورتها پنهان شده است
چشم ها غم دارند
سپس دوباره یکی از همان نوع نماها میبینیم
همه پلان ها و نماهای دارای وضوح تصویر خاص و برنامه ریزی شده ایی اند
در ادامه این صحنه وضوح تصویر به روی بالای سر جیلان متمرکز می شود
نه دیالوگ و نه هیچ موسیقی در کار است
و حالا این نما را میبینیم
در اینجا وضوح تصویر کجا متمرکز شده است
دست ها به ما نشان مید هند
وضوح در نزدیکی دوربین متمرکز است
ارتفاع دوربین در این صحنه پایین تر از تخت است
گویی در بالای سر این زوج غمگین هستیم
این فیلم یاد آور فیلم های برگمان در باره ی زوج های غمگین است
و حالا یک نور بدون فیلتر می بینیم
این نور یاد آور استفاده از نورهای بدون فیلتر در سینمای نئورئالیسم ایتالیاست
و این اتفاق تمام می شود حالا این اتفاق چی بود ؟ سکس؟
این صحنه شاید بهترین استفاده از تمرکز وضوح تصویر در تاریخ سینما را داشته است
واقع گرایی هنوز زنده بود
گوریل یا همان ایده اصلی قرن بیست ویکم
ایده بسیار قدیمی بود و مردم هنوز درگیر آن بودند
در آن دوران وجود فیلم های رئالیستی مثل اقلیم ها واقعا زیبا و لذت بخش بود
حالا از ترکیه به رومانی می رویم
همانطور که در این صحنه میبنید رومانی جایی
است که واقع گرایی در سینمای آن موج می زد
به سینمای نوین رومانی خوش آمدید
این آقای لازارسکو است
ما تمام شب او را از بیمارستان به بیمارستان دنبال کرده ایم
همه بیمارستان ها به خاطر تصادف یک اتوبوس پر هستند
همانطور که میبینیم حال او هی بدتر و بدتر می شود
و حالا او در حال مرگ است
این خانمی که لباس نارنجی به تن کرده است بهیاری است که در کل شب به آقای لازارسکو کمک کرده است
کارگردان فیلم کریستین پیو گفته است قصد داشته تا
دوربین وی همچون سریال آمریکایی ای آر حرکت کند
دوربین روی دست مدام می چرخد و حرکت می کند و آدم
ها زیر این نور فلوئورسنت سبز رنگ به تصویر میکشد
او از این تکنیک استفاده میکند تا لازارسکو را در تمام شب دنبال کند که
در نهایت به روز و مرگ لازارسکو و همچنین شایستگی انسانی بزرگ مثل این بهیار ختم می شود
فیلم مرگ آقای لازارسکو
یکی از بهترین فیلم های واقع گرا در سینمای امروز جهان است
فیلم به زیبایی به ما می گوید حتی در این قرن بسیار خطرناک نیز ما می توانیم کنار هم بمانیم
فیلمساز های آرژانتینی نیز در هزاره سوم
سعی داشتند که فیلم های واقعگرایانه بسازند
این فیلم « زنی بدون سر» ساخته لوکرسیا مارتِل است
ورونیکا یک دندان پزشک ثروتمند است
گوشی او زنگ می خورد
او به چیزی یا کسی می زند
اکثرا در فیلم ها صحنه های تصادف دارای تدوین و برش های سریعی اند
اما این جا هیچ برشی در کار نیست
ورونیکا شروع به گریه کردن می کند
در اینجا یک موسیقی راک به عنوان یک موسیقی کنترپوان شنیده می شود
او سعی دارد که آرام شود
دوربین ثابت و وضوح تصویر در همه جا پخش است
در ادامه او به رانندگی ادامه می دهد
ما میبنیم او با چه چیزی تصادف کرده است
یک موقعیت بسیار حساس و هیجان انیگز پیچیده در فیلم به ساده ترین شکل ممکن همچون کل فیلم روایت می شود
در ادامه او می ایستد
احتمالا او ضربه مغزی شده است
و همان طور که در ادامه فیلم خواهیم دید او این راز را
از خانواده و اطرافیان و یا حتی از خودش نیز مخفی نگه میدارد
شما فکر میکنید که دروبین همراه او به بیرون خواهد رفت اما دوربین اینجا باقی می ماند
سپس صدای رعد و برق و سپس باران میبینم
او از وضوح خارج میشود سر او از قاب خارج می شود
این زنی است که سرش را از دست داده است
عزلت و تنهایی ورونیکا در این فیلم بدون هیچ زرق برقی و به زیبایی به تصویر کشیده می شود
این فیلم یکی از بهترین فیلم های تاریخ سینمای آمریکای لاتین است
و حالا به سراغ کشور مکزیک در قرن بیست و یک می رویم
در سینمای این کشور نیز فیلم ها به شکلی واقع گرایانه زندگی انسان ها را به تصویر می کشیدند
به این صحنه نگاه کنید
یک نمای بسته از دست یک مرد تقریبا سیاه پوست که دست یک زن سفید پوست را گرفته است
سپس به این صحنه کات می خورد
این صحنه یادآور نقاشی مشهور دوران رنسانس یعنی تابلو در سوگ حضرت مسیح اثر مانتنیا است
زن لاغر تر ، پول دارتر واز طبقه اجتماعی بالا است
مرد راننده اوست
مرد فقیرتر ، چاق تر و رنگ پوستش تیره تر است
و در ادامه دوربین بالا می رود
موسیقی شبیه به موسیقی تشیع جنازه است
ما در اتاقی خالی شبیه به مرده شور خانه هستیم
گویا در این صحنه ما از زاویه دید خدا به آن ها می نگریم
و یاشاید از زاویه دید مارکس به این دو می نگریم فاصله طبقاتی به بهترین شکل ممکن تصویر میشود
تنها راهی که آن دو را به یک دیگر متصل میکنه این لمس دستانشان است
که در این مورد این لمس دستان یک بر اساس غریزه جنسی است
چند لحظه قبل که آن دو با یکدیگر سکس داشتند دوربین این چنین حرکت می کند
دوربین به سمت جهان بیرون می رود
و در این نمای سه دقیقه ایی بدون کات
چند کارگر را نشان می دهد که در حال نصب آنتن تلویزون اند
سپس هتلی را نشان می دهد که از سری هتل های ماریوت است که پاتوق پولدار ها و توریست ها است
این داستانی است که در مکزیک امروز جریان دارد
نا برابری و فاصله طبقاتی در مکزیک موج می زند
کارگردان فیلم کارلوس ریگاداس با استفاده از این نما به شکلی حماسی
این معضل اجتماعی بسیار بزرگ را دراماتیزه کرده و از برابری سخن می گوید
سینما این چرخه را به ما نشان میدهد
که حتی در این دنیا پر از فاصله طبقاتی
دو انسان به راحتی با هم ارتباط برقرار کرده اند و جهانی بین خود خلق کرده اند
سینمای واقع گرا در هزاره سوم هنوز به اندازه کافی قدرت نداشت
سینمای کره در آن روزها واقعیت را کمی سیاه تر میدید
به سینمای واقع گرا کمی چاشنی خشونت اضافه کرده بود
به این نوع سینمای به وجود آمده در کره جنوبی سینمای جدید کره می گویند
از دهه 1920 و همچنین دهه طلای 1960 در سینمای کره فیلم های خوبی پیدا می شد
اما در سال 2003 اکران سه فلم نشان داد
که سینمای کره چقدر جسور و قدرتمند است
این فیلم « واحه » است ساخته چانگ دونگ لی
ما در یک جشن خانوادگی هستیم
در جمع بیشتر مردی که به تازگی از زندان آزاد شده حرف می زند
بیشتر حرف ها چرت و پرت است
مرد شخصی ضد اجتماع است او با خودش مهمانی ناخوانده آورده است
او همراه خود این زن که در جلوی تصویر نشسته و دچار بیماری فلج مغزی است را آورده است
این موقعیت واقع ناراحت کننده است
این مطلب زمانی ناراحت کننده تر می شود که ما بعد ها متوجه می شویم
که زن ، دختر مردی است که شخصیت اصلی به جرم قتل پدرش به زندان افتاده است
زن و مرد اولین باری که با یکدیگر ملاقات کردند مرد به دختر تجاوز کرده بود
و با این وجود همچنان بین آن ها دوستی برقرار است
شاید به این خاطر است که هر دو توسط خانواده شان طرد شده اند
سینمای جدید کره جنوبی بسیار عصبانی و تکان دهنده بود
این صحنه پایان یکی دیگر از فیلم های کره ایی محصول سال 2003 است
نام فیلم « خاطرات قتل » ساخته بو جونگ هو است
داستان فیلم در اواخر دهه 80 اتفاق می افتد
یک قاتل زنجیره ایی ده زن کره ایی را به قتل رسانده است
یک داستان واقعی که برای کشور کره یک ننگ به شمار می رود
این افسر پلیس قصد داشته قاتل را پیدا کند
او ماشینش را متوقف می کند و به سمت جوی آبی می رود
که اولین قربانی این قتل ها را در آنجا پیدا کرده است
یک دشت بزرگ و زرد رنگ که یاد آور صحنه معروف
هواپیمای سم پاشی در شمال از شمال غرب آلفرد هیچکاک است
دوربین از نمای نقطه دید به سمت جوی می رود
یک جورایی این تصویر یاد آور فیلم های دیوید لینچ است
گویا راز و خاطرات این قتل های زنجیره ایی در این تونل پنهان شده است
و حالا این صحنه دختری آنجا می آید
او ظاهرا قاتل را دیده است
مکالمه ایی بین او و مرد صورت می گیرد نما ساده و دوربین ثابت است
در کل فیلم کاراگاه های فیلم به دنبال سرنخی و یا تصویری از قاتل بودند
اما حالا این مرد متوجه میشود که همه چیز خیلی ساده و معمولی بوده است
او به دوربین زل می زند
شاید قاتل یکی از ماست
یکی از عصبانی ترین فیلم های کره جنوبی این فیلم « اولدبوی » است
ما در یک دنیای تاریک و خیلی خاصی هستیم
این مرد به مدت 15 سال بدون اینکه بفهمد چرا زندانی شده بوده است
حالا او بیرون آمده و بسیار عصبانی است او به شکلی عجیب و غریب و خنده داری عصبانی است
او می خواهد انتقام بگیرد
این فیلم بر اساس یک کتاب کمیک ژاپنی از سری کارتون های مانگایی است که در این صحنه کتاب را میبینیم
این مرد جایی که در آن زندانی شده بود را پیدا میکند
او می خواهد با این چکش این گروه نگهبان را لت و پار کند
و همچون یک کتاب کارونی مسیر حرکت چکش برای او نقاشی می شود
زمانی که او به زندان می رسد ما این صحنه مبارزه بسیار خاص و فراموش نشدنی را میبینم
ما در کریدور زندان هستیم
دیواری که نزدیک ماست خراب می شود
صحنه شبیه به مستند های حیات وحش است که گویا چند موش کور
در لانه های زیر زمینی خود در حال مبارزه با هم اند
دوربین عقب تر می رود وصحنه شبیه به یک سلول
در کتاب کارتونی می شود
شخصیت اصلی با 14 نفر مبارزه می کند
درست شبیه به ابر قهرمان های کتاب های کامیک
دوربین از فاصله دور فقط به صورت دالی حرکت میکند
از هیچ دوربین روی دستی در مبارزه استفاده نشده است
این فیلم به واقع گرایی فیلم لومیر در ابتدای تاریخ سینما نیست
سینمای نوین کره جنوبی در سال 2003
در واقع کاری در تضاد با واقع گرایی انجام داد
تصاویر و صحنه ها بسیار خاص شبیه به رویا و یا شعبده بازی بودند
مثل فیلم « ماه در یک
متری» اثر ژرژ ملیه س
این یکی از اولین فیلم های علمی تخیلی سینما ست
که خیلی شبیه به آثار تئاتر است در واقع فیلم شبیه نمایشی رویایی بود
در هزاره جدید فیلم ها به همان اندازه که واقع گرا بودند به رویا نیز شبیه بودند
گوریل یا خلاقیت در سینمای قرن بیست ویکم
به همان اندازه که ناتورالیستی بود به همان اندازه هم شبیه به رویا است
دوباره چرخه تاریخ سینما کامل می شود
در یکی از مشهورترین فیلم های آمریکایی که در مورد رویا ساخته شده است
فیلم « جادوگران شهر آز » دختری به آن طرف یک رنگین کمان می رود
و با مردمی که در دنیای واقعی می شناخته آشنا می
شود و با آن ها کفش های روبی اسلیپر به پا می کند
و بعد ها می فهمد که هیچ جایی خانه خودش نمی شود.
بهترین فیلمی که در هزاره جدید در مورد رویا ساخته شده است فیلم « بلوار مالهالند» است
فیلم طوری است که گویا یک نفر در مورد فیلم جادوگر شهر آز و رویاهایش خواب می بیند
فیلم داستان دختری را روایت می کند که دوست دارد پله های ترقی و ستاره شدن را طی کند
بلوار مالهالند جایی است که ستاره های سینما در آن زندگی میکنند
دختر به جای طی کردن پله های ترقی به خواب می رود و وارد خود آگاه خود میشود
در عمق خودآگاه این دختر یک گروه رقص را میبینیم
که مال زمانی است که دختر یک بچه بوده است
این مال زمانی است که او در اوج معصمویت بوده است
چند نفر در جلوی صفحه ایی بنفش رنگ می رقصند
سایه هایی آن ها منجر می شود که پنجره هایی از دیجیتال ساخته شده ببینیم
و در درون این پنجره ها ما لایه های مختلف تصویر را ببینیم
این دختر است که در نور زیاد لبخند می زند
اما زمانی که دختر بزرگ شده است عاشق دختری دیگر می شود
و زمانی که به او حسادت می کند از یک قاتل می خواهد که او را بکشد
دیوید لینچ کارگردان این صحنه ها را خیلی معمولی فیلمبرداری کرده است
او این نماهای عکس العمل و یا نماهای کلوز آپ را در نور طبیعی در کافه ایی به نام وینکیس گرفته است
در گوشه ایی از کافه مردی ایستاده است
دختر این مرد را میبینید
زمانیکه دختر در حال تدارک قتل دوستش است مرد به او نگاه می کرده است
بنگ
گویا مرد متوجه شده است که دختر می خواهد یک جنایت کند
به همین خاطر ما در خواب دختر این مرد را میبینیم
که در پشت دیوار کافه وینکیس با
هیولایی ترسناک روبه رو می شود
دوربین روی دست است
صدای غرشی روی تصویر شنیده می شود
شک وارد شده آن قدر زیاد است که همه چیز ساکت شده است
گویا این هیولا تصویر کاری ترسناکی است که دختر می خواهد انجام دهد
دختر خواب نمی بیند که خودش با اون هیولا مواجه شده بلکه خواب میبیند که مردی که او را میدیده با هیولا مواجه می شود
در ادامه در این مکان در کاباره ایی به نام سیلینسیو در ناخود آگاه دایان هستیم
کاباره شبیه به شهر آز در فیلم جادوگر شهر آز است
اینجا نقطه اوج خواب و رویای دایان است
او شروع به لرزیدن میکند به این خاطر که نا خودآگاه وی جریان پیدا کرده است
یک جادوگر نور آبی را ظاهر می کند و سپس غیب می شود
به طوری که گویا ما زیر آبیم
فیلم « بلوار مالهالند » بسیار خلاقانه بود چون فیلم جادوگر شهر آز را
با شب های سیاه فیلم نوآر و ذهن لانه خرگوشی دیوید لینچ باهم ترکیب می کرد
و حالا در هزاره ی جدید به سراغ
یک فیلم فوق العاده دیگر مرثیه ایی برای یک رویا که یک جورایی در مورد رویا بود می رویم
کی می خواد وقت تلف کنه ؟
فیلم زندگی آدم های معتاد را به شکلی حزن انگیر به تصویر می کشد
فرشته ها می گند الان وقتشه باید شروع کنیم
لعنتی ، من فردا باید به برادی زنگ بزنم
برادی کیه؟
رابط عزیزمه
او یک مشت آشغال داره
آدم درستیه
این یکی از بهترین فیلم هایی است که نشان می دهد اعتیاد چطور زندگی انسان ها را نابود میکند
سرعت فیلم تند شده است در این صحنه از لنز فیش آی استفاده شده است
وقتی یه نیم کیلو فروختم بازنشسته می شم
می دونی یعنی چی؟
یعنی دیگه خبری از دعوا نیست دیگه رفت و آمدم خیلی راحت تر میشه
لعنتی
حاصل کار چیه؟
این حاصل کار است
این زن می خواهد وارد یک برنامه تلویزیونی شود به همین خاطر او سعی دارد با خوردن قرص های لاغری خود را لاغر کند
حالا او در آپارتمانش تنهاست و می ترسد
نور های اطراف وی می لرزند دوربین به او متصل است و همچون گیروسکوپ حرکت میکند
فیلم دارن آرنوفسکی یک رویای دیوانه وار
در قرنی و روزگاری ترسناک است
اگر داستان سینما در قرن جدید را
داستان فیلم های واقع گرا و فیلم های رویا گونه بدانیم
خود داستان به قدیمی داستان سینما در طول تاریخ می شود
هیچ چیز جدیدی وجود ندارد
اما در هزاره جدید
فیلمساز هایی بودند که واقعیت و خیال را به شیوه جدید با یکدیگر ادغام کردند
مرز بین واقعیت و خیال در این فیلم ها بسیار کمرنگ بود
واقعیت و خیال خیلی به هم نزدیک بودند
ببینید ما اینجا در استکلهم چی پیدا کردیم
فیلم های بی نظیر این مرد روی اندرسون را پیدا کردیم
فیلم هایی که در آن واقعیت و خیال
به شکلی جدید در هم ادغام شده بود
کمتر کسی در داستان سینما چنین کاری کرده بود
من توی یک خانواده از طبقه کارگر بزرگ شدم
و با آن دنیا بزرگ شدم
دنیایی که در آن مردم یکدیگر و یا خود را کوچک می کردند و این واقعا تاثیر گذار بود
در فیلم سرودهایی از طبقه دوم روی اندرسون
این مرد در وسط تصویر که کل بدنش از خاکستر پر شده تمامی دارایی کارش را آتش زده است
این یک معضل احتماعی بسیار جدی است
رنگ این تصویر سبز کدر است
اما به طور ناگهانی فیلم تبدیل به یک موزیکال فانتزی می شود
اینکه فقیر یا بی پول باشیم دلیل
نمیشه که ناراحت و یا بدبخت باشیم
این ناراحتی و بدبخت بودن نتیجه این سوال است که می پرسیم اینکه پولدار بودن چه حسی دارد؟
آیا پول داشتن به خوشبختی و خوشحال بودن ربط داره؟
من فکر می کنم امروزه یا حداقل در
سی سال اخیر مردم خود را گم کردند
اونا گم شدند
این پایان بی نظیر فیلم سرودهایی از طبقه دوم است
در اینجا سمبل ها مذهبی در این آشغالدونی خارج از شهر دیده می شوند
ما یک جاده با چوب درست کردیم
و آت و آشغال ها را در
جای درستش قرار دادیم
به همین خاطر است که آن صحنه این طور به نظر
می رسد که گویی این مکان یک شهر مدرن بزرگ است
این صحنه گویا آخرالزمان است این صحنه
در نمایی بدون برش و 10 دقیقه ایی است
مردمی که تمام مدت آن جا بودند از روی زمین بلند می شوند
گویا روز عدالت الهی فرار رسیده است
این موضوعی بود که من خیلی بهش علاقه داشتم
منظورم موضوع پرسش انسان از گناهکار بودنش است
اینکه گناه های فردی باشند و یا گناه های جمعی
ما یک گناه فردی داریم و یک گناه جمعی داریم
این دو از خصوصیات بشر اند
ما در این دنیا مسئولیت داریم
و باید احساس گناه دشاته باشیم
ما باید با یکدیگر صلح کنیم تا
بتونیم از شر این حس گناه خلاص بشیم
و من فکر میکنم
باید این روی جامعه اثر بگذارد
این روی عصر ما نیز تاثیر خواهد گذاشت این موضوع اصلی فیلم سرودهایی از طبقه دوم است
اندرسون از یک سبک منحصر به فرد بصری نیزاستفاده کرد
تا حقارت ، احساس گناه انسان را با لحنی طنز به تصویر بکشد
او از رنگ های خفه استفاده می کرد
رنگ های مورد علاقه او خاکستری و سبز اند
او عاشق پرسپکتیو زیاد بود و از نور های تخت شمال اروپا استفاده می کرد
این یک رویای خالی و ناراحت کننده است
دوربین به ندرت حرکت می کند
من نمی خوام حتی یک نما از فیلمم معمولی باشه و یا گیرایی نداشته باشه
منظورم اینکه به لحاظ
بصری گیرایی نداشته باشه
می خوام بگم که در فیلمسازی مدرن و فیلمهای مدرن
نماهای معولی و نه چندان جذاب خیلی دیده می شوند
به این خاطره که این فیلمساز ها
تمام نیرو و دقت خود را روی
لحظاتی خاص مثل صحنه قتل
متمرکز می کنند
بله روی موقعیت های احمقانه متمرکز می کنند
به همین خاطر است که سینما به
اندازه هنر نقاشی با کیفیت نیست
شما باید عاشق هر نما بشید
به همین خاطر است که فیلم های اندرسون در سینمای روزگار جدید بسیار منحصر به فرد شده اند
او این دقت در طراحی پلان ها را با
شوخی های بامزه بصری ترکیب می کند
او عاشق لورل و هاردی است
به طور مثال او عاشق سادگی این نما از یکی از فیلم های لورل و هاردی است
در کادری مربعی و متقارن
دو شخصیت اصلی ایستاده اند
لور ل و هاردی در عین حال که بامزه بودند تراژیک هم بودند
در واقع آن ها همیشه دو بازنده بودند
اونا آرزو دارند که وارد طبق متوسط جامعه یا طبقه بالای جامع بشوند
اونا تلاش می کنند تا به آنجا برسند
تلاش می کنند که توسط اون طبقه ها پذیرفته
شوند اما همیشه شکست می خورند همیشه
این فقط یه شوخی بامزه نیست
این یک تراژدی اجتماعی است
و البته یک تراژدی سیاسی است
این قصه آدم های درمانده
و فلک زده ای است که
می خواهند در طبقات بالای جامعه پذیرفته شوند
روی اندرسون از گوریل خلاقیت به خوبی استفاده کرد
او بیشتر فیلم ها خودش را خود تهیه می کند در استودیوی که متعلق به خودش است
او یک تاریخ سینما متعلق خودش دارد
هیچ کس تا پیش از او این جور واقعیت
و خیال را در هم ادغام نکرده بود
سینمای قرن بیست و یکم از
دنیای فیلم های قدیمی تر ساخته شده بود
همان طور که دیدیم در دهه 60 استنلی دانن کارگردان آواز در باران
از تکنیک جدا کردن تصویر استفاده کرد تا قواعد سانسور را کنار بزند
او کاری کرد که به نظر دو عاشق در یک تخت کنار هم اند
او دو نما را جداگانه به صورت همزمان با دو دوربین
فیلمبرداری کرد و آن ها را در کنار هم قرار داد
حالا به هزاره جدید می آییم
به این صحنه از فیلم قانونهای جذاب بودن ساخته راجر آوری توجه کنید
شنبه صبح است و ما در یک دانشگاه آمریکایی هستیم
ما به مدت چند دقیقه قبل دیدیم که این دو دانشجور
از خواب پا شدند و در نهایت به کلاس رفته اند
آوری نیز مثل دانن از تکنیک تصویر جداگانه استفاده
میکند اما این بار شخصیت ها به دوربین نگاه میکنند
در واقع به جای اینکه به یکدیگر نگاه کنند
به مانگاه می کنند
تا حالا اونجا ندیده بودمت
این حس به ما دست می دهد که وسط یک صحبت عاشقانه هستیم
آره بله دوران بدی داشتی
شنبه لعنتی
من نمی تونم این کلاسو تحمل کنم من این درسو حذف میکنم
آره منم همینطور
جدی؟ اوهوم من فکر میکنم تغییر کردم
بعد دختر می گوید جشماتو به من نشون بده
و یک دست می آید و عینک پسر را در می آورد
چشماتو نشونم بده
دست پسر نیست
سپس دوربین عقب کشیده و می چرخد و دو
شخصیت و دنیاهایشان را به هم متصل میکند
ما از دل ماجرا به عنوان یک شخصیت بیرون می رویم و نقش مشاهده گر پیدا می کنیم
تمامی حرکت های دوربین تصویر کامپیوتر ساخته شده اند
و دو تصویر توسط سیستم تدوین دیجتال به یکدیگر متصل شده اند
در فیلم ها همیشه سعی شده است که ملاقات بین دو شخص خیلی خاص و منحصر به فرد به تصویر کشیده شود
کم پیش آمده که ملاقات دو شخصیت اصلی به این زیبایی طراحی شده باشد
در فیلم « آواتار» سیستم های کامپیوتری
دنیای واقعی را را با دنیای فانتزی
در قرن جدید به شکلی جدیدی ترکیب میکنند
درد نیای واقعی این شخصیت یک تفنگدر دریایی است
که روی ویلچر است و نمی تواند راه برود
اما این جا در ماموریت به سیاره پاندورا او حضور دارد
او در قالب یک موجود جدیدی
که با دقت ساخته شده است
با نهایت سرعت می دود و این طرف و آن طرف می پرد
کارگردان کانادایی فیلم جیمز کامرون دوربین را همراه با حرکات این موجودات
حرکت میدهد در اینجا شخصیت اصلی وجود شن ها را بین انگشتان پاهایش حس میکند
هی تفنگدار
گریس؟
خب کی باورش میشه تو این کارو کردی؟
سریع فکر کن
تمامی این صحنه ها حتی قسمت های مهم نیز
همان طور که انتظار می رود توسط کامپیوتر ساخته شده است
حالات صورت شخصیتها نیز کامپیوتری است
این مستند به ما نشان میدهد که صورت شخصیت ها توسط دوربین ها کوچکی فیلمبرداری شده است
صحنه ایی که در آن فیلم های علمی تخلیلی ساخته می شد شبیه به یک کارخانه است
نورهای بسار زیاد ، سیستم های کامپیوتری در این کارخانه مشخص اند اما در این جا خبری از آن سیاره پاندورا نیست
کارگردان فیلم جیمز کامرون عاشق پروسه ساخت فیلمش است
می دونید این کار توسط یک فیبر کربنی که به در جلوی آن یک دوربین
کوچک متصل شده صورت می گیرد
سپس دوربین یک نمای بسته از صورت شخصیت ها می گیرد یک نمای کلوز آپ بدون زاویه
و خوب خیلی سخته که بازیگر ها مدام بدوند
بپرند ، فریاد بزنند ، جیغ بکشند از روی اژده ها بپرند
از روی درخت ها و صخره ها بپرند
ما حالات صورت شخصیت ها متناسب با
هر یک از این حرکات تغییر میدادیم
این دو تصویر جداگانه در این مستند قبل و بعد از جلوه های کامپیوتری را نشان میدهد
سینمای قرن بیست و یکم راز احساسات بشر را وارد
دنیای دیجیتال و الکترونیکی میکند.
اما خیلی دورتر از هالیوود در تایلند در هزاره سوم
آپیچاتپونگ ویراستاکول دست به کاری خلاقانه تر می زند
به این صحنه از فیلم بیماری مناطق گرمسیری نگاه کنید
کِنگ یک سرباز تایلندی
و دوست قدیمی اش دونگ اینجا نشسته اند
دو مرد خجالتی در تایلند که زیر نورهای طبیعی نشسته اند
آن ها در نماهای طولانی در روزهای خسته
کننده تابستان به تصویر کشیده شده اند
پس زمینه تصویر شبیه به نقاشی است
در حدود نیمه فیلم به طور ناگهانی فیلم و تصاویر آن عوض می شود
این بار تصویر کاملا سیاه است و سپس دوباره داستان آغاز می شود
این بار ما در جنگل هستیم
صدای حشره ها ، قورباغه
و جیرجیرک شنیده می شود
این بار سرباز کنگ زیر نور مهتاب ایستاده است
او یک درخت پر از کرم شب تاب می بیند
درخت شبیه به برج ایفل نورانی شده است
ما میبنیم که دوست او دونگ تبدیل به یک ببر شده است
سرباز باید او را شکار کند
ویرِستاکول کارگردان نشان می دهد که روح از بدن سرباز به شکل یک بوفالو جدا می شود
کنگ نفس نفس میزند او بی قرار و نگران است
او زندگی و مرگ را می بیند او جیای الهه
یونانی کره زمین و مادر غولان را میبیند
روح سرباز را به داخل جنگل می برد
نه تنها شخصیت دوست سرباز به یک ببر تبدیل شده است
بلکه خود فیلم نیز از یک فیلم ناتورالیستی در مورد دو دوست
به یک فیلم با داستانی اساطیری در
مورد شکارچی و شکار تبدیل می شود
تا به حال در تاریخ سینما این طور
قصه و تم اصلی یک فیلم تغییر پیدا نکرده بود
مرد وحشی و ایده گوریل را به یاد بیاورید
آخرین مثال ما از سینمای خلاقانه
هزار سوم فیلم های این مرد الکساندر سوخوروف است
این فیلم « مادر و پسر » اوست
ما در یک کلبه روستایی در روسیه هستیم
مادر در بستر مرگ است پسرش از او مراقبت می کند
مادر خوشحال است که در آغوش پسرش جان می دهد
نوری درخشان از درخت های بیرون تابیده می شود
آن ها در گوشه یکدیگر نجوا میکنند
حس آرامشی بی نهایت در این صحنه است
در هنر ما در مورد اتفاقاتی که ممکن است بیفتد یکی از این موارد عشق است
اما هنر می گوید عشق ممکن است وجود داشته باشد
مادر و پسر یکی از فیلمهای است که سینمایی که به « سینما با ریتمی کند » مشهور است را دوباره زنده کرد
تصاویر فیلم های سوخوروف به زیبایی تصاویر فیلمهای استادش آندری تارکوفسکی است
من دنبال نقاشی می گشتم من آثار نقاشان هنر رمانتیک آلمان و بین این نقاشی ها ، آثار
من تمامی رنگ هایی که می خواستم در فیلمم استفاده کنم رنگ های نرم ، رنگ هایی ترکیب شده با آب لوکیشن بعضی از صحنه های فیلم ما
فیلمسازها می خواهند همه چیز را سریع انجام دهند
اگر شما کاری را سریع انجام بدید و هیچ چیز عمیق و پر محتوایی دیگه پشت آن کارتون نخواهد بود
در این صحنه سوخوروف تصویر را به صورت مورب کش داده است گویی تصویر یک لاستیک بوده و او آن را کش داده
یک نوع دیدگاه روانشناختی است وقتی تصاویر کمی پیچیده می شوند
و سعی میکند که این پیچیدگی را درک کند و یا به تصاویر نزدیک تر شود و این همان چیزی است که من می خوام
خیلی از منتقدین بر این باور بودند که فیلم « مادر و پسر» بهترین فیلم عصر خود است
اما بعد ها سوخورف این فیلم را ساخت این شاید خلاقانه ترین فیلمی است که ساخته شده است
این شاید غول پیکرترین گوریل تاریخ سینما باشد
ما در در اواخر قرن نوزدهم میلادی
در موزه هرمتیج در سن پتزبورگ هستیم این اشراف زادگان تزاری کل شب را جشن گرفته اند
و در اینجا همچون سیلی عظیم از روی پله ها به سمت پایین می روند
اما انقلاب نزدیک است
این شاید آخرین مهمانی باشکوه آن ها باشد
سوخورف کارگردان این اتفاق
و آخرین روزهای و نفس های این طبقه اشرافی
به شکلی خلاقانه و فوق العاده
در قالب یک فیلم تک پلانی به تصویر می کشد
حتی یک برش در کل فیلم دیده نمی شود
این نما حدود 1300 متر حرکت میکند
و 13 گالری و 867 نفر را که شامل
شوالیه ها ، کارمندان موزه ، جاسوس ها و برگزار کنندگان
جشن و همچنین نشانه های وحشت را به تصویر می کشد
همه این در 90 دقیقه فیلم نشان داده می شوند
سوخوروف و گروهش برای ساخت این فیلم شش ماه تمرین کرده بودند
فیلمبرداری روز 23 ام دسامبر آغاز شد
در روزی که فقط 4 ساعت نور داشتند
که این اجازه می داد آن ها فقط دو برداشت بروند
برداشت اول بعد از پنج دقیقه کنسل شد
سپس برداشت دوم بدون وقفه تا پایان ادامه داشت
فشار باور نکردنی بر گروه فیلمبرداری وارد بود
استدی کم بسیار سنگین بوده است به همین خاطر اپراتور آن مجبور بوده گاهی وقت ها از شدت درد زانویش را خم کند
این تصاویر مستند لحظه ایی ممنونم
از همگی تشکر میکنم ...ما فیلمو تموم کردیم درسته ؟ بله
بخار دهان آن ها نشان می دهد که هوا چقدر سرد بوده است
دوربین روی دست این پایان خستگی آن ها را نشان میدهد
این اشک های ذوق نشان دهنده این است که آن ها کاری جدیدی در داستان سینما صورت داده اند
دوربین های تلویزیون این لحظه فراموش نشدنی را به تصویر کشیدند
دوربین دور گروه می چرخد
آن ها خسته اند
سوخوروف یکی از مهم ترین فیلمساز های قرن بیست ویکم است
یکی از جسورترین فیلمساز ها در استفاده از ایده های بصری است
او و فیلمساز های شبیه به او با کارهایی که کردند اعلام داشتند
اگر داستان سینما را داستان خلاقیت ها ، عشق
و شکستن قواعد بدانیم
آینده آن چیست؟
استاد دی آنجلو در این جا در محل کارش در چینه چیتا
وسایل صحنه برای فلینی می ساخته است . فلینی سال هاست که مرده
آیا هنوز آدم هایی مثل فلینی هستند که قواعد سینما را زیر و رو کنند؟
شاید این اتفاق در سال 2046 بیفتد
شاید در سال 2046 فیلم به چیزی شبیه به فیلم « سرآعاز » کریستوفر نولان شبیه باشند
فیلم سرآغاز فیلمی بسیار خلاقانه است که لایه های مختلف واقعیت را به تصویر می کشد
شاید این فیلم استعاره ایی از آنچه که برای سینما اتفاق خواهد افتاد است
به این صحنه نگاه کنید
لئوناردو دی کاپریو و دوستانش در یک هواپیما از خواب بیدار می شوند
آن ها با یکدیگر خواب می دیدند
دوربین به نرمی حرکت می کند
رنگ تصویر ترکیبی از رنگ سبز و آبی است
موسیقی پر کننده ایی شنیده می شود
آن ها همچنان گیج اند
آن ها از اینکه بعضی از مسائل خصوصی شان در خواب با یکدیگر مشترک بوده خجالت می کشند
آن خواب دیده اند که در این ون بوده و سپس از بالای پل سقوط کرده اند
سرعت این صحنه شاید 1000 فریم بر ثانیه باشد
هیچ صدای طبیعی شنیده نمی شود
اما در این خواب آن ها خوابی دیگر میبینند
آن ها خواب میبینند که در هتلی هستند که جاذبه زمین در آنجا وجود ندارد
رنگ تصویر نارنجی شده است
دوربین شناور است
بازیگر به سیم متصل شده اند
و در این مسیر خواب در خواب آن ها خوابی دیگر می بینند خواب چهارم
آن ها خواب می بینند که در یک مکان پوشیده از برف به سبک جیمز باند در حال مبارزه اند
حالا دوربین روی دست است
اکشن به اوج خود می رسد صداها طبیعی شده اند
رنگ سفید کل تصویر را احاطه کرده است
آن ها با هم زندگی میکنند و با هم می میرند
شاید این اتفاقی است که در سینما در سال 2046 اتفاق می افتد
بازی کردن بازی های که در آن مردم با یکدیگر زندگی میکنند و با یکدیگر می میرند
یا اینکه سینما و مردم در دنیای یوتیوب غرق شوند
شاید اتفاقاتی وحشتناک تر رخ دهد
به این صحنه از فیلم آفتاب ابدی یک ذهن پاک نگاه کنید
دو عاشق جوئل و کلمانتین در حال دویدن
در ایستگاه مرکزی مترو هستند
مردم اطراف آن ها ناپدید می شوند چون آن ها بخشی
از پروسه پاک کردن ذهن جوئل و کلمنتین هستند
پروسه ای که در آن تمامی خاطرات عشق آن دو در حال پاک شدن است
سپس این پروسه شست و شوی مغزی به کابوس تبدیل می شود
این صحنه شبیه به برنامه تلویزیونی است که درمورد یک جنایت ساخته شده است
دوربین مدام حرکت میکند و این طرف آن طرف با نوری روی خودش سرک می کشد
گذشته آن ها ، قصه های آن دو از بین می رود
دختر دیگر هیچ صورتی ندارد
شما دارید اونو پاک میکنید
نمی دونم
من حلش می کنم
من روی تختمم اینو می دونم
مغزم
منم بخشی از تخیلات توام جوئل
چه کمکی از آنجا می تونم بهت بکنم ؟
من در ذهن توام
چشم های یک شخص دیگر برعکس است
اگر همچنین اتفاقی برای سینما بیفتد چی؟
شاید یه روش دیجیتال یا یک چیز ایدئولوژیک بیاید
سینما را ممنوع و یا پاک کند
دیگر چیزی برای دیدن وجود نخواهد داشت
تنها چیزی که باقی می ماند این انبار های بزرگ و اتاق ها اند
جایی که گنج هایی بزرگی
در آن جا نهفته است
با این وجود بعد ها زمانی که ما عاشق سینما شویم
شاهکار های سینما را به یاد خواهیم آورد و درمورد آن ها و داستان هایشان صحبت خواهیم کرد
و در مورد افرادی که این شاهکار ها را خلق کرده اند نیز صحبت خواهیم کرد
در مورد مکان هایی که آنها آنجا فیلم ها را ساخته اند
و جهان بینی آن ها و موضوعاتی که در فیلم هایشان مطرح شد صحبت خواهیم کرد
ما حتی مکان هایی که فیلمساز ها آن جا نشسته و صحبت کرده اند را نیز به یاد خواهیم آورد
یا شاید در آینده فیلم ها بخش اعظمی اززندگی ما را تحت شعاع خود قرار دهند
این جا شهر اوگانابوگو در کشور بورکینافاسو است سال 2011 است
در مرکز شهر این نماد بزرگ به یاد و احترام به سینما قرار داده شده است
شاید خیلی از شهرها در آینده چنین کاری بکنند
در سال 2011
فیلمساز های سرتاسر جهان
در این میدان شهر گرد هم آمده دست های هم را در این گرمای سوزان گرفته اند
و سه دور به دور این نماد می چرخند
تا یاد فیلمساز های درگذشته در سال های پیش را گرامی بدارند
و البته یاد فیلم هایی که فراموش شده اند
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.