..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بایگانی، ساختمانیه که...
‫...در گوشه‌ای آرام از محوطه‌ی ‫قصر سائیونکوکو قرار گرفته.
‫و هیچ ارتباطی با اداره‌ی دولتی مرکزی ندارد.
‫کار اینجا، چیزی به جز رسیدگی از ‫کتاب‌های خاک‌گرفته‌ای که...
‫...افراد زیادی از حضورشون خبرندارن، نیست.
‫پدر.
‫اوه شوره.
‫می‌شه یکم چای بخوریم؟ ‫ایشون ران شوئه-ساما هستن.
‫می‌شناسیشون، درسته؟
‫آه، آره...خوش اومدین عالـ...،شوئه-دونو.
‫حالتون خوبه، شوکا-دونو؟
‫خب، بیاید چای رو آماده کنیم، ‫ران شوئه-ساما.
‫او-اوهوم.
‫من به محض اینکه کارم ‫تموم بشه، بهتون ملحق می‌شم.
قورباغه‌ی توی چاه چیزی از اقیانوس نمی‌دونه
‫اوی، سه‌ران.
‫فرمانده ران.
‫یه لحظه بیا اینجا.
‫این کیه؟
‫ری کویو. توی بخش امور داخلی‌ـه ‫و یکی از دوستان قدیمی منم هست.
‫کی دوست قدیمی‌ـته؟
‫ما صرفاً با همدیگه آشناییم.
‫احیاناً شما معاون وزارت بخش امور داخلی هستین؟
‫توی سن شونزده سالگی، جوون‌ترین کسی که...
‫..امتحانات سراسری رو با ‫نمره‌های بالا قبول شد؟
‫اینجا رو ببین کویو، حسابی معروفی.
‫ولی الان که صبحه توی ‫بخش‌ـتون کاری ندارین؟
‫این‌جا توی بایگانی چیکار می‌کنید؟
‫در واقع، هر دوی ماها برای ‫کارمون اینجاییم، مثل خودت.
‫یعنی می‌گی...؟
‫درسته، مثل تو، کویوو و من هم ‫به خدمت امپراتور منصوب شدیم.
‫ولی کل این ماه کار زیادی برای انجام دادن نداشتیم.
‫تو ملازم خانوادگی شوره-دونو هستی، درسته؟
‫بـ-بله.
‫حالا که هیچ‌کدوممون کاری ‫برای انجام دادن نداریم.
‫...اومدیم ببینیم شوره-دونویی که ‫براشون کار می‌کنی...
‫...چطور با امپراتور کنار میان.
‫بفرمایید، نوش جان.
‫خوشمزه‌ست. پس باید ‫مزه‌ش اینطوری باشه.
‫همیشه مجبور بودی «چای بابا» رو بخوری؟
‫«چای بابا»؟
‫چای تلخی که پدرم درست می‌کنه.
‫آره. اما من «چی بابا»‌یِ شوکا رو هم دوست دارم.
‫آدم خوبیه.
‫زیاد به بایگانی میای؟
‫آره.
‫حتی با اینکه یه افسر نظامی هستی؟
‫خـ-خب...تو همنشین کو هستی درسته؟
‫اوه، خبر داری؟
‫آره.
‫دیروز وقتی که به اقامتگاه سلطنتی ‫رفته بودم از سوشویی شنیدم.
‫که اینطور. چرا به اقامتگاه ‫سلطنتی رفته بودی؟
‫خب، من...چیزه...!
‫نکنه از عالیجناب پیامی گرفتی؟
‫خب، چیزه...؛ آه!
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫بـ-بفرمایید! شوکا-دونو! یکمی چای میل کنید!
‫شوره، تو شاهزاده‌ی خانواده‌ی کو هستی، درسته!
‫پس چرا انقدر توی پختن شیرینی‌جات ‫خوبی؟ و به علاوه اون...!
‫دستام؟
‫همه‌شون ترک خوردن، شبیه ‫دستای یه شاهزاده خانوم نیستن.
‫راستش از وقتی که وارد ‫قصر سلطنتی شدم خیلی بهتر شدن.
‫ما خیلی فقیریم.
‫برای همین من مجبورم هر روز سخت کار کنم.
‫و برای همین هم هست که ‫دستام به نرمی و لطافت...
‫...دست‌های یه شاهزاده خانوم نیستن.
‫ولی می‌دونی، برای من واقعاً فرقی نداره.
‫همه‌ی اینا بخاطر اینه که من، ‫سه‌ران و پدرم بتونیم با هم زندگی کنیم.
‫برای همین برام اهمیتی نداره.
‫سه‌ران؟
‫احتمالاً قبلاً یه جایی دیدیش.
‫چون اون هم به خدمت عالیجناب ‫و ارتش چپ اورین منصوب شده.
‫این‌همه خرده همه ‌جا ریختی، ‫درست عین بچه‌هایی.
‫من دیگه نوزده‌سالمه، بچه نیستم.
‫اوه؟ واقعاً؟ پس ‫یعنی همسن امپراتوری.
‫ها؟ چندتا مانجو خوری؟
‫پنج‌تا یا شش‌تا، شاید؟
‫اوخ!
‫زیاد خوردی!
‫اینا رو برات جمع می‌کنم، پس ‫با خودت ببر و بعداً بخورشون.
‫شوره مثل مامانای غرغروئه، نه؟
‫آره.
‫پدر.
‫ببخشید ببخشید.
‫اما خوبه. اینطور چیزا...
‫چرا...اون...؟
‫مثل اینکه شایعات در مورد ‫تمایلاتش درسته.
‫خانوم، اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اوه، تویی سه‌ران؟ ‫ترسوندیم.!
‫ناراحتی که عالجیناب نمیاد و...
‫...شبش رو با تو نمی‌گذرونه؟
‫ا-احمق نشو! من فقط...!
‫فقط؟
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫که اون واقعاً تنهاست.
‫داشتم به این چیزا فکر می‌کردم.
‫اولین باری که دیدمش و اسمش رو پرسیدم....
‫...فکر می‌کنی بهم چی گفت؟
‫گفت اسمش «ران شوئه» هست.
‫جالبه.
‫توی قصر چرخ بزنی و لباسای راحت ‫غیر رسمی بپوشی....
‫..عملاً داشته داد می‌زده که خودش امپراتوره.
‫خانوم. این کتابا چی‌ان؟
‫اینا؟ می‌خوام بخونمشون.
‫من به قصر اومدم تا امپراتور رو آموزش بدم، ‫برای همین هم باید آماده باشم.
‫فکر می‌کردم یه نجیب‌‌زاده‌ی احمقه.
‫ولی وقتی باهاش حرف زدم، ‫فهمیدم اصلاً اینطور نیست.
‫به طور عجیبی بچه‌‌ست، اما نه ‫کم‌حوصله‌ست و نه مغرور.
‫از همه‌ی اینا گذشته، به هرچیزی ‫که می‌گم، با دقت گوش می‌کنه.
‫اگه به حرفایی که مردم ‫برای گفتن دارن گوش کنه...
‫...حس می‌کنم با حرف زدن ‫می‌تونم باهاش کنار بیام.
‫اونطور که تصور می‌کردم ‫آدم بدی نیست.
‫برعکس، مطمئنم امپراتور خوبی می‌شه.
‫اوهوم، منم همینطور.
‫و برای همینه که باید مطالعه کنم.
‫مشاور شو!
‫اوه، شوره-دونو.
‫ازتون یه خواهش دارم، مشاور شو.
‫چی هست؟
‫می‌خوام مطالعه کنم. اما متوجه شدم ‫تنهایی کتاب خوندن کافی نیست.
‫برای همین امیدوار بودم شما ‫یه استاد بهم معرفی کنید.
‫اوه، خیلی‌خب! بسپرش به خودم!
‫بیاید با ساختار اصلی دربار شروع کنیم.
‫شوره-دونو، شنیدم که شما ‫به درخواست مشاور شو به قصر اومدین.
‫بله.
‫پس فکر کنم تا یه سطوحی دانش دارید.
‫خب، می‌تونید برام چهار وزارت و ‫شش بخش جانبی رو بگید؟
‫چهار وزارتخانه می‌شن، وزارتخانه‌ی ‫امور ایالتی، وزارتخانه‌ی صدراعظم...
‫...دبیرخانه و وزارتخانه‌ی اندیشمندان.
‫شش بخش مربوط به وزارتخانه‌ی امور ایالتی...
‫...امور داخلی، خزانه، تشریفات، ‫نظامی، دادگستری و خدمات عمومی.
‫چیزای زیادی می‌دونین.
‫راستش، من همیشه دلم می‌خواست توی ‫آزمون سراسری شرکت کنم...
‫برای همین مدام زیر نظر پدرم درس می‌خوندم.
‫ولی وقتی فهمیدم خانوم‌ها ‫نمی‌تونن توی امتحان شرکت کنند...
‫...اون رویا رو به بچه‌ها سپردم و ‫توی معبد محلی تدریس می‌کردم.
‫پس یه معلم بودین؟
‫بله.
‫پس چیز زیادی برای اینکه ‫بخوام بهتون یاد بدم وجود نداره.
‫نه، اینطور نیست.
‫به نظر من یادگیری هیچ مرزی نداره.
‫راستی، فرمانده ران.
‫شما یه افسر نظامی هستین، درسته؟ ‫پس الان چرا شما دارین به من درس می‌دین؟
‫اوه خب، چون که...اومدش.
‫کویو-ساما؟
‫دوباره راهت رو گم کردی؟ کم کم به ‫این فکر افتادم که جات رو برای تدریس بگیرم.
‫خفه شو!
‫با اینکه می‌تونین یه نابغه در نظر بگیرینش..
‫...ایشون هیچ درکی از جهت‌ها نداره ‫و با سی قدم راهش رو گم می‌کنه.
‫هیچ درکی از جهت‌ها نداره؟
‫می‌شه چرت‌وپرت گفتن رو ‫تمومش کنی و خفه شی؟
‫دانش‌آموزت منتظرته.
‫خیلی ممنونم.
‫پس اون‌موقع که گفتی می‌خوای برای ‫این کشور مطالعه کنی، جدی بودی.
‫اون‌وقت اون امپراتور احمق...!
‫امپراتور احمق...!
‫این قصر با وجودی که بزرگه، ولی کوچیکه!
‫اگه کوچیکه، پس تو چرا توش گم می‌شی؟
‫خفه شو! می‌خوام بگم اون امپراتور ‫هنوز هیچی نمی‌دونه!
‫بعد اون‌وقت یه زنی اینجا ‫هست که مشتاق یادگرفتنه...
‫...چون که نگران این کشوره!
‫فقط بخاطر اینکه این امپراتور احمق...
‫بهت کاری نمی‌ده زیاد داغ نکن!
‫ببخشید...!
‫چیه؟
‫امپراتور احمق...یعنی، عالیجناب. ‫تا به حال از قصر بیرون رفتن؟
‫درست نمی‌دونم، ولی گمون نکنم.
‫تو ولی برعکس اون...
‫...همیشه جیم می‌زنی به یه منطقه‌ی ‫مشخص می‌ری تا با زنا خوش بگذورنی.
‫می‌خوای دفعه‌ی بعدی باهام بیای؟
‫نه خیلی ممنون.
‫«قورباغه‌ای که توی چاهه، ‫چیزی در مورد اقیانوس نمی‌دونه»
‫امپراتور هرچقدر هم که احمق باشه، ‫اگه جهان وسیع‌تری رو ببینه...
‫...ممکنه توی وجودش یه علاقه‌ای .به حکمرانی پیدا بشه
‫شوره، خونه‌تون نزدیک اینجاست؟
‫آره. درسته.
‫واو اینجا خیلی سرزنده‌ست.
‫توی این منطقه مغازه‌های مختلفی وجود داره.
‫عموماً فقط غذاست، ولی اینجا ‫عتیقه‌جات، دکوری‌جات...
‫لباس و کتاب و هرچیزی که بخوای هست.
‫آقا، من دو تا از اون‌ها رو می‌خوام.
‫بفرمایید.
‫تو هم یکی می‌خوری دیگه؟
‫خوشمزه‌ست!
‫هست مگه نه؟
‫اولین باره که حین راه رفتن ‫چیزی می‌خورم و اصلاً هم بد نیست.
‫منتظر بمون.
‫شوره-سنسی!
‫ریووشین!
‫این مدت کجا بودین؟
‫خب، یکمی سرم شلوغ بود.
‫چیزه، شوره-سنسی، ‫سه‌ران کجاست؟
‫این پسر خوشتیپ کیه؟
‫اوه! راست می‌گه!
‫خوشتیپ؟! اینطور فکر می‌کنی؟
‫خب فکر کنم اگه سه‌ران نیستی اهمیتی ‫نداشته باشه، بیا با هم بازی کنیم!
‫اوه، صبر کنید! هی!
‫شوره-سنسی!
‫کینرن توی دردسر افتاده!
‫چی؟
‫یه همچین شونه‌ی نکبتی‌ای اینقدره؟ ‫منو دست ننداز!
‫امـ-اما...!
‫این از چوب شمشاد واقعی ساخته شده...
‫...و بازم قیمتش خیلی معقوله.
‫هر کسی می‌تونه هر ‫چی که دلش می‌خواد بگه!
‫درسته. هر کسی می‌تونه ‫هر چیزی که می‌خواد بگه.
‫چی؟
‫یعنی می‌خوای بگی نمی‌تونی ‫هنر دست رو توی این قطعه ببینی؟
‫حتماً کوری که نمی‌بینی دیگه.
‫چی گفتی؟
‫اگه بخوای به این رفتارت ادامه بدی...
‫...فقط انگار داری داد می‌زنی چقدر بی‌سلیقه‌ای.
‫مشکلی باهاش نداری؟
‫شوره-سنسی! ‫ممنونم!
‫حرفشم نزن! از اینا بگذریم، مادرت چطوره؟
‫خب، از صبح سرما خورده و توی رختخوابه.
‫پس برای همین تو اومدی مغازه؟
‫فهمیدم! ‫یه ایده‌ای دارم.
‫ازتون خیلی ممنونم، شوره-سنسی.
‫مغازه رو بسپر به ما ‫دوتا و برو از مادرت مراقبت کن، باشه؟
‫بله!
‫خیلی‌خب! بیا یه ‫عالمه پول دربیاریم.
‫خوش اومدین! ‫گیره‌مویی می‌خواین؟
‫یالا! تو هم صداشون کن!
‫من؟ داری از من می‌خوای؟
‫درسته! کس دیگه‌ای ‫رو اینجا می‌بینی؟ یالا.
‫خـ-خـ-خوش اومدین.
‫بلندتر بگو!
‫خوش اومدین!
‫ای وای، چه پسر خوش‌قیافه‌ای!
‫خوش اومدین! نظرتون چیه یه ‫گیره‌ی مو برای خودتون بخرین؟
‫خدایا، چقدر خوشگله.
‫بهتون تخفیف ویژه هم می‌دم.
‫می‌خواین امتحانش کنید؟ ‫بیا بزن به موهاشون.
‫ایـ-اینطوری؟
‫خوشگله!
‫بهتون خیلی میاد!
‫آو! خـ-خیلی بهتون میاد!
‫ایـ-اینطور فکر می‌کنین؟
‫بله.
‫باشه پس می خرمش.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫خیلی خوبه که همچین پسر خوش‌قیافه‌ای ‫گیره‌ی مویی به سرمون بزنه.
‫منم می‌خوام! منم!
‫برای منم یکی انتخاب کنید!
‫باشه باشه! هل ندین! هل ندین! ‫منتظر بمونید تا نوبتتون برسه!
‫امپراتور داره فروشندگی می‌کنه؟ ‫گمونم تنبیه سوء استفاده از اسم منه؟
‫سه‌رانه!
‫واقعاً محافظ درستی‌ـه.
‫بدون اینکه خیلی نزدیک بشه ‫حواسش به امپراتور هست.
‫شدیداً منتظر روزی‌ام که ‫رو در رو امپراتور رو می‌بینی
‫حواسم هست خوب ادبش کنم.
‫خیلی پول درآوردیما نه؟
‫فکر کنم مخارج درمان مادر ‫کینرن تا یه مدت تأمین شد.
‫خسته‌ای؟
‫نه. چطور بگم؟ ‫خب، بهم خوش گذشت.
‫خوشحالم که این رو می‌شنوم. ‫کمک کردن به آدم‌ها خیلی خوبه.
‫کمک کردن به آدم‌ها...
‫این‌جا خونه‌ی ماست.
‫واقعاً فقیرین.
‫حالا نمی‌خواد به روم بیاری.
‫بـ-ببخشید.
‫مشکلی نیست. دیگه حقیقته.
‫خب شوره. تو قبلاً به ‫بچه‌ها درس می‌دادی؟
‫درسته.
‫تو خیلی باانرژی هستی و ‫کارت توی فروش هم خوبه.
‫اینا درخت گیلاسن؟
‫بله. درخت‌های گیلاس ما ‫دیگه شکوفه نمی‌دن.
‫الان هشت ساله.
‫هشت سال؟
‫هشت سال پیش که بعد از سقوط...
‫امپراتور، کشمش سر تاج‌وتخت شدت گرفت...
‫با اون جنگی که برای حکمرانی به راه افتاد...
‫...مدیریت دربار آشفته شد.
‫در نتیجه ماهایی که بیرون از دیوار‌های ‫قصر زندگی می‌کردیم، ضربه‌ی بدی خوردیم.
‫خیلی از اشراف‌زاده‌ها در خونه‌شون رو به روی مردم بستن...
‫...و جسد افرادی که از گرسنگی مرده بودن ‫جلوی دروازه‌ها روی هم انباشه می‌شد.
‫پدر و سه‌ران هرکاری در توانشون بود انجام دادن...
‫...تا توی اون دروان سخت به ‫مردم کمک کنند.
‫...اما کار چندانی از ما نیومد.
‫احتمالاً بزرگترین کمکی که تونستیم در ‫اختیار مردم قرار بدیم، باغمون بود.
‫ما درختان پربار زیادی داشتیم و ‫و یه حوض بزرگ توی محوطه.
‫...برای همین تونستیم میوه‌ها و ‫ماهی‌های توی حوض رو با مردم شریک شیم.
‫در نتیجه، دیگه هیچ ماهی‌ای توی ‫حوض باقی نموند...
‫...و از طرفی سال‌ها زمان می‌بره ‫تا درخت‌ها دوباره میوه بدن.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم. الان ‫دیگه حتی گل‌ها هم شکوفه نمی‌دن.
‫چون که ما همه چیز رو خوردیم.
‫خیلی از آدم‌ها جلوی ‫چشم‌هامون مردن.
‫شوره-چان، می‌شه برای آرامش روح این بچه...
‫ارهو بزنی؟
‫هر روز و هر روز، به دفعات غیرقابل شمارشی ارهو زدم.
‫طوری بود که انگار داریم ‫تنها برای مرگ زندگی می‌کنیم.
‫چرا باید بود برای تجربه‌ی ‫همچین چیزهایی زندگی کنیم؟
‫پدر و سه‌ران روز به روز لاغرتر می‌شدن.
‫من خیلی می‌ترسیدم.
‫هر شب، خواب می‌دیدم ‫مردن و منو تنها گذاشتن.
‫روزهای وحشتناکی بود.
‫شوره.
‫برای همین به قصر اومدم.
‫دیگه از اینکه کاری ازم نیاد و فقط ‫از روی بیچارگی گریه کنم خسته شدم.
‫برای همین، دفعه‌ی بعد، اگه کاری ‫هست که ازم بربیاد، انجام می‌دم.
‫چیزی که خواستارش هم اونقدرا بزرگ نیست.
‫قصد ندارم از این حرفای احمقانه بزنم و بگم....
‫...«لطفاً کشوری بساز که همه ‫همه‌ی مردم زندگی شادی داشته باشن»
‫چون شاد بودن و یا نبود یه چیز شخصی‌ـه.
‫برای همین نیازی نیست که امپراتور ‫مسئولیتش رو بپذیره.
‫زندگی هر کس مربوط به خودشه.
‫باید خودشون راه خودشون رو از ‫هزاران مسیری که در پیش دارن انتخاب کنند.
‫راه خودشون رو انتخاب کنند...!
‫هرچند، زمان‌هایی هست که یه ‫شخص قادر به انتخاب نیست.
‫اگه مشکل مربوط به یه بلای طبیعی‌ـه، ‫در اون صورت چاره‌ای جز تسلیم شدن نداریم.
‫ولی میشه جلوی مشکلاتی که خود ‫آدم‌ها به وجود میارن رو گرفت، نه؟
‫پس تو برای همین به قصر اومدی؟
‫چون یه عالمه کار هست که مردم ‫می‌تونن برای بهبود اوضاع انجام بدن.
‫اما باز هم، کارهایی هست که ‫شهروند‌های عادی هر چقدر هم که تلاش بکنند...
‫...نمی‌تونن انجام بدن.
‫و این کار امپراتوره که توی ‫این مواقع اوضاع رو سامان بده.
‫ولی حتی اگه پادشاه هم بخواد شونه خالی کنه، ‫اون‌وقت کی دیگه می‌تونه اوضاع رو، روبه‌راه کنه؟
‫من نمی‌دونم تو چرا به وظایف ‫حکومت‌رانی‌ـت عمل نمی‌کنی...
‫...اما الان که دیگه تاج و تخت رو ‫پذیرفتی، نمی‌تونی نادیده‌ش بگیری.
‫باید همه‌ی تلاشت رو بکنی.
‫در عوضش، من هم در کنارت همه‌ی تلاشم رو می‌کنم.
‫اگه تو بخاطر اینکه کوچیکترین شاهزاه بودی هیچ آموزشِ ‫سیاسی‌ای ندیدی، پس من هم همراهت درس می‌خونم.
‫وقتایی که احساس ناامنی می‌کنی، ‫در کنارت می‌مونم.
‫اگه می‌خوای شکایتی کنی، هر ‫چقدر که بخوای بهت گوش می‌دم.
‫و اگه می‌خوای گریه کنی، ‫زود باش هرچقدر می‌خوای گریه کن.
‫من یه مقام رسمی نیستم، پس نیازی ‫نیست جلوی من وجهه‌ی خودت رو حفظ کنی.
‫من اینجا نیومدم تا فرزند‌ت رو باردار ‫شم یا اینکه تنبیه‌ت کنم.
‫من اومدم تا ازت حمایت کنم.
‫من اومدم که کنارت بمونم و حمایتت ‫کنم تا به عنوان امپراتور بلند شی.
‫خب، اینا حرفایی بودن که دوست ‫داشتم اگه امپراتور رو دیدم، بهشون بگم.
‫ولی هنوز نتونستم.
‫حالا که تو شخصاً امپراتور رو می‌شناسی ‫می‌شه حرفایی که گفتم رو بهشون بگی؟
‫و اگه علاقمند بودن، من فردا بعدازظهر ‫توی بایگانی منتظرشون هستم.
‫باشه. حتماً پیغامت رو بهش می‌رسونم.
‫چایی...سرد شد.
‫می‌رم یکم دیگه درست کنم.
‫خانوم.
‫سه‌ران.
‫واقعاً طاقت آوردی.
‫حتی یادآوردی اتفاقات هشت سال پیش...
‫باید برات سخت بوده باشه.
‫متأسفم. دیگه حالم خوبه.
‫مطمئنم امپراتور فردا به بایگانی میان.
‫ما رو به اسم شی ریووکی می‌شناسن.
‫از طرف مردی که ما رو به خوبی ‫می‌شناسه پیغامی دریافت کردیم.
‫بله و جوابتون؟
‫بیاید حکومت کنیم.
‫ممنونم.
‫می‌شه ازت یه سوال بپرسم؟
‫چی؟
‫تو واقعاً مردا رو به زن‌ها ترجیح می‌دی؟
‫خب، آره.
‫خب پس خوبه.
‫خـ-خب، حالا مشکل جانشینی ‫رو داریم که بعداً در موردش حرف می‌زنیم.
‫فـ-فعلاً، بیا اصول مدیریت دولتی رو بخونیم.
‫بذار معلمت رو بهت معرفی کنم!
‫باعث افتخاره که بالأخره ملاقاتتون ‫کردم امپراتور، من ری کویوو هستم.
‫لطفاً همه‌ی تلاشت رو بکن امپراتور.
‫ران شوئه، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من همیشه وظیفه دارم از ‫شما محافظت کنم.
‫به علاوه، شنیدم یه نفر توی ‫اتاق بایگانی...
‫...از اسم من استفاده می‌کرده...
‫...برای همین خودم اومدم تا بررسی کنم.
‫از حالا به بعد، قراره تدریسمون ‫فشرده باشه، آماده باشید.
‫حتماً ممنون می‌شم.
‫خب پس عالیجناب بالأخره ‫یه علاقه‌ای پیدا کردن.
‫مثل اینکه آوردن شوره-دونو به قصر و استفاده از آگاهیش نسبت به...
‫مردم عادی، کار درستی بود.
‫شو، واقعاً ایده‌ی خیلی خوبی دادی.
‫نیازی به تعارف نیست.
‫خب حالا، سوال اینه که...
‫...امپراتور به ری کویوو...
‫...و ران شوئه گل می‌ده یا نه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو همیشه زندگی رو با بی‌خیالی گذروندی و حالا...
‫داری بین بارون چه رویایی رو دنبال می‌کنی؟
‫و در حالی که یه جایی داری با تنهایی می‌جنگی..
‫حتماً هر لحظه بغضت رو فرو می‌خوری...
‫می‌گی تنهایی از پسش برمیای...
‫تو هم درست مثل خودمی...
‫حتی اگه مجبور باشیم راه طولانی تر رو طی کنیم...
‫باز هم یه طورایی این مسیر رو ترجیح می‌دیم...
‫هر وقت که احساس شادی و یا خوشحالی می‌کنم...
‫همیشه به تو فکر می‌کنم.
‫می‌دونم که این فصل رنگارنگ ‫این احساس من رو بهت می رسونه...
‫فکر می‌کنم ریووکی از اون آدم‌هایی باشه که...
.شاهین توانا چنگال‌های خود را پنهان می‌کند
‫...اگه روی یه چیزی تمرکز کنه، ‫می‌تونه حسابی موفق بشه.
‫یکمی نظرم نسبت بهش عوض شد.
‫زیاد به خودت غره نشو گفتم یه ذره.
‫تو اتاق من چیکار می‌کنی؟ ‫گفتم یه ذره.
‫Hajimari no kaze yo todoke message
‫اولین نفس باد، پیامی برای من به همراه داره
‫"Itsudemo anata wo shijiteiru kara."
‫"من همیشه بهت باور دارم"
‫داستان‌های سائیونکوکو
‫Ano toki yume ni miteita sekai ni tatteiru no ni
‫قبلا اون رویا رو توی این دنیا می‌دیدم
‫miwatsu keshiki ni ashi wo sukoshi sukumase
‫اما حالا که به ‌این منظره نگاه می‌کنم، دچار تردید می‌شم!
‫dakedo ushiro furimukanaide
‫ولی من نباید به عقب نگاه کنم
‫aruite yuku koto kimeta kara
‫تصمیمم رو گرفتم که رو به جلو قدم بردارم
‫Miageta sora nanairo no niji
‫وقتی به آسمون نگاه می‌کنم، رنگین کمانی می‌بینم
‫anata mo mitemasu ka?
‫تو هم می‌تونی ببینیش؟
‫Hajimari no kaze yo todoke message
‫اولین نفس باد، پیامی برای من به همراه داره
‫yume ni kakedashita senaka mimamoru kara
‫چون من همیشه وقتی به سمت رویاهات میری از پشت سر بدرقه‌ات می‌کنم
‫Maiagaru kaze yo hi no hikari matoi
‫طوفان نور خورشید رو هدایت می‌کنه تا بالای سر ما بتابه
‫jiyuu no tsubasa de tsuyoku tobitatou
‫و بال‌های آزادی به من فرصت پرواز برفراز آسمون‌ها رو می‌دن