..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره رسیدم.
‫یه ماه از زمانی که کو شوره حرمسرای ‫امپراتوری رو ترک کرده می‌گذره.
‫پایتخت سائیونکوکو، کویو، زیر آفتاب سوزان رنج می‌بره.
‫دقیقاً چله‌ی تابستونه.
‫خیلی گرمه.
‫هوی! خودت رو جمع‌وجور کن.
‫یکی بعد از دیگری، مردم ‫زیر آفتاب شدید از هوش می‌رن...
‫تا اینکه خیلی زود، کارمندان ‫دربار امپراتوری کم شدن.
‫کمک گرفتن از هرکسی
‫توی این گرما زیاد از خودت کار نکش سه‌ران.
‫من صرفاً نگهبان انبار غلاتم، کارم ‫جوری نیست که زحمت زیادی داشته باشه.
‫پس فکر کنم مشکلی پیش نمیاد، ولی خب...
‫نیازی به نگرانی نیست. ‫مشکلی پیش نمیاد، دیگه میرم.
‫پس دوباره این موقع سال رسید.
‫بابت این گرمای شدید، خیلی ‫از مردم ناتوان شدن...
‫...و این موضوع داره روی ‫کار روزمره‌ی ما هم تأثیر می‌ذاره.
‫مخصوصاً وزارت خزانه‌داری که ‫از ابتدا هم کارمندای کمی داشت...
‫الان توی شرایط بحرانی‌ای هست.
‫همونطوره که شنیدین.
‫برای مقابله با این بحران، ازتون می‌خوام...
‫...کارمندان خودتون رو برای کمک ‫به وزرات خزانه‌داری بفرستید.
‫وزارت خزانه‌داری؟
‫کارمندامون رو بفرستیم ‫زیر دست اون آدم عجیب کار کنن؟
‫-چیکار کنیم؟ ‫-غیرمنطقی‌ـه.
‫اگه وزارت خزانه‌داری نتونه به درستی کار کنه...
‫...سهام‌ها به موقع تقسیم نمی‌شن.
‫فکر می‌کنم در اون صورت ‫برای همگی مشکل پیش میاد.
‫این یک خواهشه و یک دستور از طرف امپراتور نیست.
‫ولی به نظرتون نباید توی ‫چنین شرایطی به همدیگه کمک کنیم؟
‫اط-اطاعت می‌شه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫وزیر خزانه‌داری کو هم قدردانتون هستن.
خدایی؟
‫خب دیگه، بریم سراغ مسئله‌ی بعدی.
‫گزارش شده که تعداد راهزنان استان سا، روبه افزایشـ...
‫-و مسائل امروز به این ترتیب بود. ‫-راستش...
‫...یه موضوع دیگه هم هست که ‫مایلم در موردش صحبت کنیم.
‫موضوع مربوط به آزمون سراسری هست.
‫خواستار اینیم که اجازه داده بشه ‫تا خانوم‌ها نیز در این آزمون شرکت کنن.
‫می‌خواهیم که آزمون سراسری برای ‫خانوم‌ها هم آزاد باشه.
‫خب، چیزه...با اینکه تنهام‌، ‫ولی هنوز خودم می‌خوابم.
‫ناشـ...آه...!
‫«ناشناس» اینطوری تلفظ می‌شه.
‫نوشته «دلم برای صدای ساز ارهوی شوره خیلی تنگ شده.»
‫باز نوشته، «می‌خوام کنارت بخوابم ‫و گرمات رو حس کنم.»
‫یعنی چی؟
‫خب خب، نباید اونا رو بخونین.
‫برگه‌ها رو برگردونین، و از ‫پشتشون برای تمرین استفاده کنید!
‫تا دلتون بخواد کاغذ داریم.
!بلـــه
‫از بین تمام کارهای احمقانه‌ای ‫که اون پسر انجام می‌ده...
‫...بعضی‌هاشون به درد آدم می‌خورن.
‫این هدیه‌ای از طرف جناب ناشناس‌ـه.
‫فرمودن می‌تونین از این‌‌ها ‫برای تحمل گرما استفاده کنید.
‫هرطوری به اینا نگاه کنی ‫می‌بینی که خیلی بزرگن.
‫این هدیه از طرف جناب ناشناس‌ـه.
‫«دیدم این گل‌‌های ناشناخته دارن شکوفه می‌کنن.»
‫منجوشاگه. گلی که به اسم ‫سوسن عنکبوتی هم شناخته می‌شه.
‫بی‌خیال، خونه‌ی من که قبرستون نیست.
‫این هدیه از طرف جناب ناشناس‌ هست.
‫تخم‌ مرغ آبپز برای چی؟
‫یه هدیه از طرف...!
‫امان از این پسر احمق.
‫ریووکی؟
‫شوره!
‫عاشقتم.
‫چی داری می‌گی؟
‫من می‌خوام با این پسر ازدواج کنم.
‫شرمنده ریووکی.
‫برادر.
‫سه‌ران خیلی بالغ‌تر و قابل اعتمادتره.
‫برامون آرزوی خوشبختی می‌کنی دیگه نه؟
‫آه، صبر کن...!
‫فعلاً خداحافظ برادر شوهر.
‫توی پیدا کردن خوشبختی خودت موفق ‫باشی، برادر کوچکتر واقعی من.
‫هـوی، صبر کن!
‫برید بیرون!
‫متأسفم.
‫انقدر رویای لذت‌بخشی بوده ‫که دست خودم نیست.
‫کابوس بود.
‫ولی اون خواب یه ذره هم ‫حقیقت داشت، اینطور نیست؟
‫نه! کابوس بود! کابوس!
‫یقیناً که شوره-دونو توی سن مناسب ازدواج هستن.
‫چه سه‌ران باشه یا نه...
‫...چیز عجیبی نیست که...
‫...کسی ازشون خواستگاری کنه.
‫ولی من همیشه براش نامه و ‫یه عالمه هدیه می‌فرستم.
‫می‌شه بپرسم آخرین هدیه‌ای ‫که براش فرستادین چی بود؟
‫یه عروسک حصیری.
‫خب چه معنی‌ای پشتشه؟
‫مشاور شو بهم گفت یه طلسم عشقه.
‫یه تار موم رو داخلش گذاشتم و ‫قبل از فرستادنش شدیدا روی شوره تمرکز کردم.
‫اینطوری عطش علاقه‌ی من بهش می‌رسه.
‫امـ-اما یه جوابم بهتون ‫نداده، داده؟
‫شاید نباید تحت اسم ناشناس می‌فرستادم.
‫احتمالاً نمی‌دونه هدیه‌ها از طرف کیه؟
‫همینه! ‫باید همین باشه.
‫راه خیلی طولانی‌ای‌ـه، نه؟
‫آره.
‫برای همینه که دارم به راه‌های دیگه‌هم فکر می‌کنم.
‫کویوو، نظرت چیه؟
‫باید دوباره نوشته بشه.
‫یه همچین چیزی هیچ‌وقت ‫موافقت وزیر کو رو جلب نمی‌کنه.
‫بعد از اینکه اونطوری احمقانه ‫یهویی این مسئله رو عنوان کردی...
‫...وزیر خزانه‌داری بدون اینکه حتی یه کلمه بگه جلسه رو ترک کرد.
‫فکر کنم بی‌صبر شدم.
‫غیرممکنه که یه لایحه رو وقتی ‫یه بار رد شده، قبول کنن.
‫نیازی به گفتن نداره که این لایحه از ‫اون‌هاست...
.باید از اول هم محتاطانه باهاش برخورد بشه
‫متوجه‌م، دوباره می‌نویسمش.
‫کویوو.
‫بله.
‫هر طور که شده این لایحه باید برای امسال تصویب بشه.
‫امیدوارم این تابستون ‫هرچه‌ سریعتر تموم شه.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫بله برگشتم...
‫اوه، سه‌ران خوش اومدی.
‫این کیه؟
‫خب، این...
‫عه! تو احیاناً اون گردباد کوچیک نیستی؟
‫سه‌ران؟
‫منو اینطوری صدا نکن، انسه!
‫درسته. پس جدی خودتی. ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اتفاقی شده، اتفاقی. ‫توی کیو یه کاری داشتم.
‫ولی چند روز بود که خوب غذا نخورده بودم.
‫هیمه-سان بعد از اینکه ‫از هوش رفتم جمعم کرد.
‫خب دیگه می‌تونی راهت رو بکشی و بری.
‫چی؟ خیلی سردی!
‫می‌تونی بری جلوی در خونه‌ی یکی دیگه غش کنی.
‫اگه دلت می‌خواد برات ‫معرفی‌نامه هم می‌نویسم.
‫خیلی بی‌رحمی.
‫سه‌ران. یهویی چی شد؟
‫خانوم، نباید هر کسی رو ‫جمع کنی بیاری تو خونه.
‫حتی اگه اون طرف پخش زمین شده باشه.
‫ولی گفت داره از شدت گرسنگی تلف می‌شه.
‫این نمی‌میره، من تضمین می‌کنم.
‫خب پس بیا بندازیمش ‫بیرون، همین الان.
‫شما دو نفر با هم آشنا نبودین؟
‫نه نیستیم.
‫آره، هستیم. الانم داشتیم خاطرات ‫قدیمیمون رو مرور می‌کردیم، مگه نه؟
‫ما دوستای قدیمی هستیم، نیستیم؟نه...سه‌ران؟
‫پس تو از دوستای سه‌رانی.
‫خب پس این‌جا رو خونه‌ی خودت بدون.
‫کم کم دیگه پدر هم از راه می‌رسه.
‫مثل اینکه خانواده‌ی خیلی ‫خوبی به سرپرستی گرفتنت.
‫به نظر خیلی خوشحال میای...چه خوب.
‫نمی‌تونم پول غذایی که می‌خورم رو بدم ‫ولی نظرت چیه براشون از خاطرات قدیمیمون بگم؟
‫اگه جرئت کنی و یه کلمه از گذشته‌ی من بگی...
‫...سرت رو می‌زنم.
‫داشتم شوخی می‌کردم!
‫انسه-کون هستین؟ ‫برای چی به کیو اومدین؟
‫خب، برای دیدن کسی اومدم.
‫ولی ملاقات باهاشون ‫کار راحتی نیست...
‫...برای همین فکر کنم ‫باید یه مدتی بمونم.
‫ایشون از مقامات بالا هستن؟
‫بـ-بله. می‌شه گفت.
‫پس پدر تو نمی‌تونی به یکی از...
‫...افراد دربار امپراتوری معرفی‌ـشون کنی؟
‫اگه دیگه چاره‌ای نداشتم ازتون کمک می‌گیرم.
‫آخه دراصل برای یه موضوع سری به کیو اومدم.
‫پس تا وقتی که کارت رو انجام بدی ‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫ارباب...!
‫دوست توئه مگه نیست، سه‌ران؟
‫نه، راستش دوست که نه.
‫آدم بدی که نیست. هست؟
‫درسته، اما...!
‫پس مشکلی نیست، هست؟
‫باید با دوستات مثل یه ‫شخص مهم رفتار کنی.
‫خب...!
‫پس اگر مشکلی با شرایط بد خونه‌ی ما نداری...
‫دیگه از اینکه بیرون بخورم ‫و بخوابم خسته شدم...
‫...در واقع از سرمم زیاده.
‫تعارف نکن و اینجا رو خونه‌ی خودت بدون.
‫پس با کمال میل پیشنهادتون رو ‫قبول می‌کنم، بازم می‌خوام لطفاً.
‫دیگه به اندازه‌ی کافی خوردی.
‫خوش برگشتی.
‫برات چایی آماده می‌کنم، بشین.
‫می‌گم، یکم مانجو درست کردم.
‫مانجو؟
‫شوره-ساما وقتی توی حرمسرای امپراتوری ‫بودن بهم یاد دادن.
‫اوه، پس نظرت چیه به عنوان ‫خوراکی با چای بخوریمشون؟
‫ممنون که زحمتش رو قبول کردی ‫و کورین رو به استان سا برگردوندی.
‫نه، چیزی نبود.
‫همسر مشاور سا، که کورین رو پذیرفتن...
‫آه، چطور بگم...زن عجیبی بودن.
‫ایشون زن خارق‌العاده‌ای هستن که .تا مدت‌ها توی ذهن آدم می‌مونن
‫بله.
‫اگه کورین پیش یک همچین شخصی بمونه، ‫مطمئنم که به زوی حالش خوب می‌شه.
‫...یا شایدم امیدوارم اینطور بشه.
‫کورین خوب می‌شه. همسر ایشون ‫و کورین هر دو مشاور سا رو دوست داشتن، نه...
ایشون کسیه که بیشتر از کورین ،مشاور سا رو دوست داشتن
و همچنین تنها زنی هستن که مشاور سا .از کورین بیشتر دوستش داشتن
‫ایشون علاوه بر اهمیت زیادشون، ‫زن خیلی قوی‌ای هم هستن.
مطمئنم موندن در کنار همچین زنی .اوضاع رو درست می‌کنه
‫بله.
‫امیدوارم کورین به زودی دوباره لبخند بزنه.
‫خب دیگه بذار امتحان کنم.
‫مانجو‌هات رو.
‫آه، بله بفرمایید.
‫اوه، خوشمزه‌ست! به اندازه‌ی ‫مانجوهای شوره خوشمزه‌ست.
‫شوکا-ساما، چای‌های شما هم...خیلی خوشمزه‌ن.
‫نه، خوب نیست. این هیچ‌وقت تأییدیه‌ی ‫وزارت خزانه‌داری رو نمی‌گیره.
‫ارتش اورین که از کاخ نگهبانی می‌کنه ‫باید برای دستگیری راهزنا بره؟
‫همونطور که می‌دونی، ارتش استان ‫سا نیروی کمی داره...
‫...پس مایلن تا هر نیرویی رو جذب کنن.
‫ما خودمون نیرویی برای اینکه در ‫اختیارشون قرار بدیم، نداریم.
‫نیازی به نگرانی نیست، ‫من خودم می‌تونم برم کمک.
‫این جناب همه‌ش دنبال یه ‫فرصته که شمشیر بکشه ها.
‫...خب حالا که دارین این موضوع رو بررسی می‌کنید،
‫چرا از این فرصت استفاده نمی‌کنید،
‫...تا اون مرد رو به ارتش اورین برگردونین؟
‫از «اون مرد» ...
‫گمون کنم منظورتون نگهبان انبار غلاته، درسته؟
‫فرمانده کوکو و هاکو هم خیلی اصرار دارن.
‫داری کجا می‌ری؟
‫کجا رو دارم برم؟
‫مهمونی شام برای امشبه دیگه؟ ‫خودت هم برای همین...
‫آره، اما خونه‌ی شور-دونو اون طرفیه.
‫من می‌خوام از مسیر طولانی برم، اشکالی داره؟
‫خوش اومدین، لطفاً بفرمایید.
‫خونه و حیاط مثل قبل شدن.
‫چون همه‌ی پولی که مشاور ‫شو داده بود رو خرج کردیم.
‫همه‌ی پونصد سکه رو؟
‫شنیدم خرج چیزایی مثل...
‫...بازسازی مدرسه‌ی معبد و ‫اهدا کردن به پزشک‌های محلی شده.
‫عـــه. توی همچین سن کمی برای امپراتور ‫کار می‌کنید، چه خفن.
‫امپراتور فعلی چطور آدمیه؟
‫یه بچه‌ی نوزده‌ساله‌ست.
‫درسته، یه بچه‌ی نوزده‌ساله‌ست.
‫تو هم می‌شناسیش، هیمه-سان؟
‫مـ-می‌شه گفت.
‫اما باز هم ممکنه غافلگیرمون کنه و ‫ شخص مهمی بشه.
‫حداقل پتانسلیش رو داره.
‫اوه؟
‫راستی انسه-دونو شنیدم که ‫شما اهل استان سا هستین.
‫اوضاع راه تا به اینجا چطور بود؟
‫می‌پرسین چطور بود.
‫فکر کنم منظورتون بابت راهزناست، درسته؟
‫خیلی فعال شدن.
در چه مورد حرف می‌زنین؟
‫اخیراً گزارش‌هایی در مورد حمله‌ی ‫راهزن‌های استا سا داشتیم.
‫ارتش اورین هم داره سرباز می‌فرسته...
‫...تا به شهر برای دستگیری راهزن‌ها کمک کنه.
‫و با توجه به این اوضاع...
‫...می‌خوام از سه‌ران بخوام ‫که ایشون هم بهمون کمک کنن.
‫می‌خواین سه‌ران بره و راهزن‌ها رو بگیره؟ ‫اما سه‌ران فقط نگهبان انبار غلاته.
‫مشاور سو و مارشال‌هامون هم ‫روی این موضوع اصرار دارن...
‫...و اصلاً نه قبول نمی‌کنن.
.همه‌شون مجذوب مهارت‌های سه‌ران شدن
...اما
‫یه کار موقته، خیلی زود دوباره ‫برمی‌گردن سر کار خودشون.
‫البته شاید.
‫فرمانده ران، نظرتون در مورد این مرد چیه؟
‫هم با مهارته، هم انرژی‌ـش تمومی ‫نداره هم استخدام کردنش خرجی نداره.
‫عه، یه لحظه یه لحظه من خودم اینجا کار دارم.
‫خب، اگه سه‌ران اینطور می‌گه، پس ‫حتماً مهارت‌های انسه-دونو هم حرف نداره.
.حرف نداره
‫پس یه دوست قابل اعتماده.
‫اما حتی اگه ایشون هم برای ‫کمک بهمون بیان...
‫...من هنوز هم دست از تلاش ‫برای متقاعد کردن شما بر نمی‌دارم.
‫واقعاً؟ متوجه هستم.
‫سه‌ران.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫سعی می‌کنم تا قبل شام به خونه برگردم.
‫سعی می‌کنم تا جایی که می‌شه کار رو بپیچونم...
و اگه خطری بود...
‫...آدم‌های دیگه رو سپر خودم می‌کنم.
‫انسه جای من رو می‌گیره.
‫مشکلی داری، مفت‌خور؟
‫نه.
‫بهتره‌ی همه‌ی تلاشت رو برای کمک به خانوم بکنی.
‫اگه اتفاقی بیفته، سرت رو می‌برم.
‫باشه باشه.
‫انقدر نگران سه‌ران هستید؟
‫نه...فقط الان تابستونه و...
‫تابستون؟
...هیچی هیچی
‫کویوو-ساما، باز هم می‌خواین؟
‫آه، خب، اگه می‌شه دوباره برام بریزین.
‫-و می‌خواستم ازتون یه خواهش کنم. ‫-چی شده؟
‫از من هم می‌خواین راهزن‌ها رو دستگیر کنم؟
‫نظرتون چیه یک ماه توی دربار امپراتوری کار کنید؟
‫به نظر میاد توی دردسر افتادی مرد جوان.
‫مشاور شو.
‫اوه، این در مورد اجازه دادن به خانوم‌ها ‫برای شرکت توی آزمون سراسری‌ـه؟ عجب.
‫اگه پشت این لایحه اون انگیزه‌های ‫ناپاک نبود، ازتون تعریف می‌کردم.
‫پیرمرد حرومزاده.
‫مثل اینکه اخیراً سخت کار می‌کنید.
‫...‫نکنه قصد دارین توی جلسه‌ی بعدی مطرحش کنین؟
‫برای شوره‌ست.
‫شوره بخاطر من سخت تلاش کرد...
‫...حالا نوبت منه که برای ‫اون همه‌ی تلاشم رو بکنم.
‫اون چیه؟
‫ایـ-اینو می‌گین؟
‫یه غذای معروف لذیذ از یه ‫جزیره‌‌ی شرقی ـه، ترشی آلو خشک.
‫ترشی آلو خشک.
‫حتی اگه بخواین هم بهتون نمی دم. ‫گیرآوردنشون کار خیلی سخته.
‫دستیار شخصی وزیر ارشد؟
‫حتی اگه کارمندا هم کم باشن، نمی‌شه .که همچین شغل مهمی رو به من بدین
‫فقط باید وظایف خودتون رو انجام بدین، ‫کار چندان مهمی نیست.
‫علاقه‌ای ندارین؟
‫نمی‌خواین به قصری که اون پادشاه ‫احمق توشه، برگردین؟
‫اینطور نیست. منم از ‫اونجا بودنم لذت بردم.
‫و همونطور که فرمانده ران گفتن، اون پتانسیل ‫این رو داره که امپراتور فوق‌العاده‌ای بشه.
‫اما اگه برگردم...
‫...رویایی که هیچوقت واقعی نمی‌شه ‫دوباره زنده می‌شه.
‫چه فرصت خوبی.
‫کم پیش میاد شانس ‫کار کردن توی قصر پیش بیاد.
‫نمی‌دونم چرا داری تعلل می‌کنی، هیمه-سان؟
‫توی زندگی، بهتره حسرت کارهایی ‫که کردی رو بخوری...
‫تا حسرت کارهایی رو بخوری ‫که انجامشون ندادی، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫انسه.
‫با اینکه دوست ندارم تأییدش کنم، ‫ولی حق با اونه خانوم.
‫شوره اگه دوست داری انجامش ‫بدی من هم مشکلی ندارم.
‫سه‌ران.
‫پدر.
‫با کمال میل قبول می‌کنم.
‫فقط خانوم‌ها اجازه‌ کار کردن ‫توی دربار امپراتوری رو ندارن...
‫...برای همین باید لباس مردونه بپوشید. ‫-نمی‌شناسنم؟
‫نیازی به نگرانی نست.
‫با ظاهری که شما دارین، ‫غیرممکنه کسی متوجه بشه زن‌اید.
‫قراره وزیر ارشد متوجه دختر بودن شوره-دونو بشن، نه؟
‫احتمالاً حق با توئه.
‫ولی من به اون دختر اعتماد دارم.
‫آینده‌ای که امپراتور دارن براش تلاش می‌کنن ‫چیزی‌ـه که باید منتظرش باشیم.
‫مگه نه انجون.
‫-واقعاً بهت میاد. ‫-بله.
‫هیچکس متوجه نمی‌شه دختری.
‫واقعاً پسر خوبی شدی.
‫الان باید خوشحال بشم، یا ناراحت؟
‫خب دیگه می‌رم.
‫به سلامت.
‫هوی!
‫-تو هم می ری. ‫-ها؟ منم؟
‫معلومه. کنارش باش... ...اگه اتفاقی براش بیفته
‫سرم رو می‌بری درسته؟ ‫فهمیدم فهمیدم
‫هوی، وایسا هیمه-سان!
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم دوباره به اینجا بیام.
‫این وزیر ارشد چطوری آدمی‌ان؟
‫خیلی توانا هستن و گفته می‌شه ‫که نخست‌وزیر بعدی می‌شن...
‫...اما مرد عجیب و مرموزی هستن.
‫از خانواده‌ی کو هستن، ‫اسمشون کو کیجین هست.
‫چی؟ نکنه کیجین به همون معنی‌ «عجیب»‌ـه؟
‫درسته. اما اسم واقعی‌ـشون این نیست.
‫وقتی که آدم‌های اطرافشون کیجین ‫یا همون عجیب صداشون می‌زدن...
‫...تصمیم گرفتن اسمشون رو عوض کنن.
‫پس حتی توی دربار امپراتوری هم از ‫این آدم‌های جالب پیدا می‌شه.
‫راستی دبیر ری...
‫...گفتین بیست‌دقیقه‌ای به ‫وزارت‌خونه‌ی خزانه‌ی داری می رسیم...
‫...ولی الان تقریباً دو ساعت شده، اینطور نیست؟
‫این وزارت‌خونه‌ی خزانه‌داری کی جابه‌جا شد؟
‫گم شدیم پس.
‫کو شو-دونو و رو انسه-دونو رسیدن.
‫ایشون وزیر ارشد وزارت خزانه‌داری، کو کیجین هستن.
‫این یارو جدی...
‫عجیبه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو همیشه زندگی رو با بی‌خیالی گذروندی و حالا...
‫داری بین بارون چه رویایی رو دنبال می‌کنی؟
‫و در حالی که یه جایی داری با تنهایی می‌جنگی..
‫حتماً هر لحظه بغضت رو فرو می‌خوری...
‫می‌گی تنهایی از پسش برمیای...
‫...تو هم درست مثل خودمی
‫حتی اگه مجبور باشیم راه طولانی تر رو طی کنیم...
‫هر وقت که احساس شادی و یا خوشحالی می‌کنم...
‫همیشه به تو فکر می‌کنم.
‫می‌دونم که این فصل رنگارنگ ‫این احساس من رو بهت می رسونه...
‫دوباره به این قصر اومدم...
‫...یه آدم عجیب رو ملاقات کردم.
‫سفر هزار فرسنگی با یه قدم شروع می‌شه
‫با اینکه تا به حال آدم‌های عجیب زیادی دیدم...
‫..اولین باره مردی رو می‌بینم که ماسک می‌پوشه.
‫Hajimari no kaze yo todoke message
‫اولین نفس باد، پیامی برای من به همراه داره
‫"Itsudemo anata wo shijiteiru kara."
‫"من همیشه بهت باور دارم"
‫داستان‌های سائیونکوکو
‫Ano toki yume ni miteita sekai ni tatteiru no ni
‫قبلا اون رویا رو توی این دنیا می‌دیدم
‫miwatsu keshiki ni ashi wo sukoshi sukumase
‫اما حالا که به ‌این منظره نگاه می‌کنم، دچار تردید می‌شم!
‫dakedo ushiro furimukanaide
‫ولی من نباید به عقب نگاه کنم
‫aruite yuku koto kimeta kara
‫تصمیمم رو گرفتم که رو به جلو قدم بردارم
‫Miageta sora nanairo no niji
‫وقتی به آسمون نگاه می‌کنم، رنگین کمانی می‌بینم
‫anata mo mitemasu ka?
‫تو هم می‌تونی ببینیش؟
‫Hajimari no kaze yo todoke message
‫اولین نفس باد، پیامی برای من به همراه داره
‫yume ni kakedashita senaka mimamoru kara
‫چون من همیشه وقتی به سمت رویاهات میری از پشت سر بدرقه‌ات می‌کنم
‫Maiagaru kaze yo hi no hikari matoi
‫طوفان نور خورشید رو هدایت می‌کنه تا بالای سر ما بتابه
‫jiyuu no tsubasa de tsuyoku tobitatou
‫و بال‌های آزادی به من فرصت پرواز برفراز آسمون‌ها رو می‌دن
‫کو کیجین، یه مرد مرموز