..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اونها در وزن خاطرات سهيم بودن
اونها مسئوليتيو قبول کردن که ديگران ديگه نميتونستن تحمل بکنن
اغلب اونها همديگه رو، افراد مجروح يا ضعيف رو حمل ميکردن
اونها عفونتهايي در بدنشون داشتن
اونها صفحات شطرنج،بسکتبال تيم اوبراين،مولفچيزهايي که آنها حمل ميکردند
لغتنامه هاي ويتنامي به انگليسي تيم اوبراين،مولفچيزهايي که آنها حمل ميکردند
درجات نظاميشون،مدالهاي ستاره هاي برنزي و قلبهاي بنفش تيم اوبراين،مولفچيزهايي که آنها حمل ميکردند
کارتهاي پلاستيکي همراه با آئين نامه رفتار حرفه اي با خودشون حمل ميکردن
اونها بيماريهايي با خودشون حمل ميکردن که در بينشون مالاريا و اسهال خوني بود
اونها شپش و کرم حلقه دار(نوعي عفونت قارچي پوستي)و زالو و خزه شاليزار
و قارچهاي انگلي و عفونتهاي مختلف با خودشون حمل ميکردن
اونها خود اون سرزمين رو با خودشون جابجا ميکردن
ويتنام
ممنون
وقتي به گذشته ها طي اون ماهها و سالها نگاه ميکنم ميتونم بهتون بگم
که ما با همسران و مادران
اون دسته از شماهايي که اسراي جنگي بودين ملاقات ميکنيم
اونها شجاعترين،با عظمت ترين زناني بودند و هستند که
من در طول عمرم ديده ام
و حالا اگه اونها به من جام به سلامتي نوشيدن رسمي منو بدن
من با اون آرزوي سلامتي خواهم کرد
امشب..
در 24 مي 1973(خرداد)
رئيس جمهور نيکسون
همه اسراي جنگي بازگشته و خانواده هايشان را
به واشنگتن دعوت کرد
در ميان آنها اورت آلوارز بود
اولين خلبان سرنگون شده برفراز ويتنام شمالي.
گاهي اوقات حس ميکنم که توجه بسيار زيادي
به ما ميشد،اسراي جنگي.
و در مورد اون ادماي بيچاره اي که در نبرد جنگيدند چي؟اون بچه ها؟ اورت آلوارز،اسير جنگي
ميدوني،که به خونه اومدن،ميدوني، مقطوع العضو ها. اورت آلوارز،اسير جنگي
مجروح شده با صدمات جنگ
در مورد اونها چي؟
ما چالشهاي خودمونو داشتيم
و راه حل مواجه شدن با اينها
هنوز حفظ افتخار و شرافتمون بود
اين همون چيزيه که بود
دکتر هال کوشنر
که براي بيش از 5 سال اسير جنگي بود
قادر نبود تا حضور يابد
او همراه خانواده اش باري ديگر در ولي فورج گرد هم جمع شده بودند
ما به ولي فورج در پنسيلوانيا پرواز کرديم
و من نزديک هليکوپتر اومدم و همسرم
و دخترمو ديدم
که از وقتي 2/5 ساله بود نديده بودمش هال کوشنر،اسير جنگي
و اون متولد 1963 بود هال کوشنر،اسير جنگي
خب اون دهسالش بود
و پسرم که هرگز نديده بودمش
يک هفته پيش از تولد پنجسالگيش بود
و اون يک کراوات کوچک و يک کت کوچک پوشيده بود
و مامان و بابام.
و مادرم تنها کسي بود که بر عواطفش غلبه کرد
و من فقط
اون يک لحظه درک ناشدني محض بود
و ما همديگه رو بغل کرديم
و پسر کوچکم يک پرچم داشت،پرچم،پرچم امريکا.
مثل بسياري از ازدواجهاي اسراي جنگي
ازدواج هال کوشنر ادامه نيافت
جنگ ويتنام
در 29 مارس 1973(فروردين)
آخرين سربازان آمريکايي ويتنام جنوبي را ترک کردند
کمتر از 200 تفنگدار دريايي باقي ميماندند
با ماموريت حفاظت از دفاتر کنسولي
و سفارت امريکا
و ديگر تاسيسات در سايگون.
هزاران آمريکايي ديگر،از جمله ماموران سيا
ديپلماتها و پيمانکاران
همچنين در آنجا باقي ميماندند
طي دو سال بعدي
قواي ويتنام شمالي و جنوبي
به توحش عليه يکديگر ادامه ميدادند
و مردم ويتنام خودشان را
همانجايي ميديدند که در ابتدا بودند
دچار يک جنگ داخلي بظاهر بي پايان
و تقلا برسر نوع آينده اي که انها ميداشتند
براي ايالات متحده نبرد خاتمه يافته بود
ولي جنجال برسر جنگ نه.
بهترين چيزي که شما ميتونيد راجع ويتنام بگين
اين بود که خونهاي قطعي براي دلايل تيم اوبراين،ارتشي
نامعلوم و غير قطعي در حال ريخته شدن بود
اون خونها قطعا ريخنه شد
اون اجساد،اون بيوه ها،اون يتيمها.
اونها معلوم و قطعي بودن
هيچکس مخالف اون نيست،آدمهاي مرده ،مرده بودن
ولي بر سر درستي جنگ مناقشه بزرگي بود
مردم باهوش درستکار
نميتونستن افکارشون رو با جنگ وفق بدن
و بياد ميارم که از خودم ميپرسيدم
ارزشش رو داشت؟ استوارت هرينگتون،افسر اطلاعاتي
ممکنه همش يک اشتباه بزرگ بود و ميدوني
همش در مورد چي بود؟
ما يک فراخوان رو پاسخ گفتيم
من و احتمالا 2/5 ميليون آمريکايي جوان ديگه
که به اونجا رفتيم
اين هدفي بود که به اون تلاش مي ارزيد
و گاهي اوقات،کارها موفقيت آميز به پايان نميرسن
و اون افراد با کلاههاي سفيد پيروز نميشن
ولي اون موفق نميشه
يا اينکه اساسا
از درستي هدف جدا نميشه
قسمت ده وزن خاطرات (مارس 1973(اسفند)-به بعد)
کميته فرعي رسمي ميشه سناتور سم اروين،از کاروليناي شمالي
شب در پي شب،طي بهار،تابستان
و پاييز 1973
آمريکاييها شاهد بودند که دولت نيکسون
به آرامي فرو ميپاشيد
اخاذي رسوايي واترگيت
فهرستهاي دشمنان(ليست سياه)
حقه هاي کثيف روزنامه:هدف تفرقه افکني بين دموکراتها بود،يک شاهد اين را ميگويد
يک معاون رئيس جمهور وادار به استعفا شد
شهادت کذب،لاپوشاني
سواستفاده از قدرت رياست جمهوري نوارهاي(ضبط) نيکسون
نوارهاي ضبط سري کاخ سفيد
آقاي باترفيلد آيا شما از نصب
هرگونه وسايل شنود
در دفتر بيضي رئيس جمهور آگاه بوديد؟
من از وسايل شنود(استراق سمع)آگاه بودم
بله،قربان
عصر بخير
امشب کشور در ميان آنچه ممکن است
جديترين بحران قانون اساسي
در تاريخش باشد است.
من به رئيس جمهور درمورد اين حقيقت که
تقاضاهاي طلب پول در حال مطرح شدن جان دين،مشاور حقوقي اسبق کاخ سفيد
توسط هفت متهم محکوم شده هستند گفتم جان دين،مشاور حقوقي اسبق کاخ سفيد
او از من پرسيد هزينه اون چقدره؟
من بهش گفتم من ميتونم تنها تخمين بزنم
ممکنه باندازه يک ميليون دلار يا بيشتر زياد باشه
او بمن گفت که مشکلي نيست
من هيچ اطلاع قبلي از ورود بي اجازه به واترگيت نداشتم
من نه در آن مشارکت داشتم نه درمورد
هرگونه فعاليتهاي لاپوشاني بعدي اطلاعي داشتم
يک موضوع مايوس کننده در مورد
رفتن به کانادا اين بود که جک تاد،مونترال(کانادا)
اون منو خارج از اون مناقشات اينجا رها کرد جک تاد،مونترال(کانادا)
من تا امروز درموردش حس دلسردي و ياس دارم
زمانيکه رسوايي واترگيت آشکار شد،جک تاد
که از ارتش ايالات متحده فرار کرده بود
و به کانادا فرار کرده بود
هيچوقت انقدر عصباني
انقدر از شيفتگي خارج شده،انقدر دور از آگاهي و اطلاعات به روز
با آنچه ايالات متحده بنظر ميرسيد دچارش شده نبود
او از خودش ميپرسيد:"چط.ر ما گذاشتيم اين گروه جنايتکار به قدرت برسند؟"
بعد او تصميمي گرفت که هميشه از بابتش پشيمان است:
او شهروندي آمريکاييش را انکار کرد
من فکر ميکردم اون يک عمل سياسي بود
انکار کردن شهروندي آمريکاييم
و اون احمقانه ترين کاري بود که در عمرم مرتکب شدم
من يک شهروند کاناداييم و بهش افتخار ميکنم
اون يک کشور فوق العادس ولي اينجا من يک آمريکاييم
خوب اون موافقتنامه موسوم شد
به موافقتناتمه پايان جنگ
و بازگرداندن صلح در ويتنام.
و البته که يک حسن تعبير بزرگ بود
اون نه به جنگ پايان داد نه صلح رو برگردوند.
و اگه شما به مفهوم اون نگاه کنيد جان نگروپونته،وزارت خارجه
اون واقعا يک موافقتنامه عقبنشيني بود
ما نيروهامون رو در ازاي
اسراي جنگي عقب ميکشيديم
اونها دو موضوعي هستند که با موافقتنامه صلح
قطعي بودند
ما سربازامون رو خارج کرديم و اسرامون رو پس گرفتيم
مابقي فقط قالبي از ابهام و عدم وضوح بودن
و حتي يک موضوع لعنتيو حل نميکرد
آمريکاييها موافقت کردند
تا اجازه بدن 145 هزار سرباز ويتنام شمالي
پس از اتش بس در جنوب بمونن
چطور ما ميتونيم بگيم اون يک اتش بس خوب يام کوانگ تي،ارتش ويتنام جنوبي
بود در صورتيکه 145 هزار سرباز
در کشورمون باقي ميموندن؟
و بعد از اون آتش بس
ويتنام شمالي فورا شروع به حمله گردند
نه ويتنام شمالي يا جنوبي
هيچ قصدي بر نظارت بر اتش بس
که در معاهده صلح امضا شده در پاريس
در 27 ژانويه 1973 آنرا ملزم کرده بود نداشته بودند
حتي قبل ازينکه مرکب معاهده خشک شود
هر طرف بدنبال اين بود تا هرچقدر که ميتوانست قلمرو بيشتري را تصاحب کند
در آنچه که معروف به "جنگ پرچمها "شد
طي سه هفته از آتش بس
از قبل حدود 3 هزار مورد نقض معاهده از دو طرف اتفاق افتاده بود
رئيس جمهور ويتنام جنوبي وين وان تيو
که حالا پنجمين ارتش بزرگ دنيا را رهبري ميکرد
اصرار داشت که ارتش ويتنام جنوبي هر سانتيمتر از ويتنام جنوبي را بگيرد و حفظ کند
چيزي که آنها قادر نبودند تا آنرا
حتي با کمک تقريبا 600 هزار سرباز آمريکايي انجام دهند
در همين حين،ويتنام شمالي به تاينين
نزديک مرز کامبوج حمله کرده بود
به اين اميد که يک پايتخت رقيب خودشانرا در جنوب
تاسيس کنند
هانوي موشکهاي سطح به هوا در نزديک کيسان
درست زير منطقه غيرنظامي شده مستقر کرد
در همان زمان سربازان ارتش ويتنام جنوبي به مناطق تحت محاصره
ويتنام شمالي حمله کردند
نبرد بمدت چندين ماه ادامه يافت
هانوي يک بزرگراه آسفالته جديد
درون خود ويتنام جنوبي ساخت
که از طريق ان کاروانهاي 200-300 وسيله نقليه
بزودي شروع به حرکت ميکردند
کاميونها،تانکها،توپهاي سنگين در روشناي روز حرکت ميکردند
و شروع به نصب يک خط لوله غول آسا
براي سوخت رساني به وسايل نقليه شان در جنوب کردند
نيکسون بطور خصوصي به رئيس جمهور تيو وعده داد
که او با نيروي هوايي آمريکا
در صورتيکه سايگون به نظر برسد که بطور جدي تهديد ميشود تلافي ميکند
ولي در واشنگتن،هفته هاي متمادي
همزمان با اينکه اسرار واترگيت مدام فاش ميشد
نفوذ نيکسون بر کنگره مدام تضعيف ميشد
در ژوئن 1973،يک کنگره با انرژي
که ديدگاههاي اکثريت آمريکاييان را بازتاب ميداد
به توقف همه عملياتهاي نظامي در زمين
يا آسمان ويتنام،لائوس يا کامبوج تا 15 اوت
راي داد
و تاکيد کرد که آنها بدون تاييد کنگره روزنامه:منابع مالي جنگ متوقف شد،کنگره،نيکسون تا 15 اوت مهلت داد
از سر گرفته نشوند
"آمريکا خواستار صلح است"
سناتور ادوارد کندي از ماساچوست اينرا اعلام کرد
"کنگره در عزم خود براي پايان کشتار راسخ است"
براي ترک ويتنام جنوبي
وقتي همه چيزي که داشتيم در پايان بهشون ارائه ميکرديم پول بود
سزاوار سرزنش بودن بود
و بيحرمتي به فداکاريهاي همه سربازان
خودمون و ويتنام جنوبي بود
فکر ميکنم اون وظيفه اخلاقي
از يک تعهد فلسفي لوئيس سورلي،ارتش
براي توقف کمونيسم منشا ميگرفت لوئيس سورلي،ارتش
حالا اون از وفاي به عهدهامون لوئيس سورلي،ارتش
به اين متفق بدبخت سابقمون منشا ميگيره لوئيس ورلي،ارتش
که اونها ما رو بعنوان متفق داشتند
جايي که اون يکيها، اتحاد شوروي
و چين کمونيست رو داشتند
فکر ميکنم اغلب آمريکاييها
دوست نداشتند تا اينو بشنوند که گفته بشه کمونيستها
متفقين وفادار تري نسبت به ايالات متحده بودن
ولي اين در حقيقت همون مساله بود
وقتي يکي افسوس ميخوره که ما ناگهان حمايتمون رو قطع کرديم
از برخي جهات
فکر ميکنم نتيجه نهايي همون ميبود
اگه ما به جنگ ادامه داده بوديم اون احتمالا رابرت گارد،از ارتش
به قيمت زندگيهاي بيشتر در طولاني مدت
بدون هيچ تغييري در نتيجه ميشد
در 18 ماه خونين
متعاقب امضاي موافقتنامه صلح
موقعيت ويتنام جنوبي بيشتر و بيشتر پرمخاطره شد
ولي تا تابستان 1974
آمرکاييهاي اندکي توجه نشان ميدادند
آنها ميخکوب چيزي شده بودند که داشت در کشور خودشان رخ ميداد
براي تحقيقات تمام و کمال
اينکه زمينه هاي کافي براي پيتر رودينک،رئيس،شوراي قضايي کنگره(از ناحيه نيوجرسي)
مجلس بمنظور اعمال پيتر رودينک،رئيس،شوراي قضايي کنگره(از ناحيه نيوجرسي)
قدرت مبتني بر قانون اساسي
براي اعلام جرم عليه ريچارد ام .نيکسون
رئيس جمهور ايالات متحده امريکا وجود دارد؟
آقاي دنيلسون؟ آري
آقاي دراينان؟ آري
آقاي رنگل؟ آري
خانم جوردن؟ آري
آقاي لات؟ نه
در 27 جولاي 1974(مرداد)
شوراي قضايي کنگره توصيه کرد
که رئيس جمهور به سواستفاده از دفترش متهم شود
در 9 اوت(مرداد) بجاي مواجهه با اتهامات
ريچارد نيکسون اولين رئيس جمهور در تاريخ آمريکا
شد که استعفا ميداد
هميشه بياد داشته باشيد
ديگران شايد از شما متنفر باشند
ولي آنهايي که از شما متنفرند پيروز نميشوند
مگر اينکه شما از آنها متنفر شويد
و بعد شما خودتان را ويران ميکنيد
در کاخ رياست جمهوري در سايگون
رئيس جمهور تيو در دفترش را بست
و از ديدن ديگران اجتناب کرد
او بقاي ويتنام جنوبي را
بر قول شخصي نيکسون شرط بسته بود
که تجاوز ويتنام شمالي با
نيروي هواي آمريکاي تجديد شده مواجه ميشود
تنها پس از چند روز از رفتن رئيس جمهور جديد جرالد فورد
به کاخ سفيد
کنگره بودجه کمک نظامي
و اقتصادي که نيکسون
قول داده بود تا به سايگون برساند را نصف کرد
اوضاع در ويتنام جنوبي مدام وخيمتر ميشد
همراه با عدم حضور نظامي آمريکا
يکي از هر پنج کارگر شهري بيکار شد
قيمتها سر به فلک کشيد
اشتباهات بسياري توسط آمريکاييها انجام شد
ولي بزرگترين اشتباه
ايجاد حس وابستگي بود
اشتباه ديگه ايجاد ارتشي مبتني بر تصوري بود که از خودشون داشتند
ارتشي که براي نبرد در يک جنگ افراد ثروتمند ايجاد شده بود زوانگ وان ماي اليوت، سايگون
و ويتنام جنوبي انقدر فقير بود
که قادر نبود اون نوع از جنگ رو تاب بياره
تيو مدام استبدادش را با بستن روزنامه ها
محدود کردن احزاب مخالف
فروش مناصب سياسي و نظامي بيشتر کرده بود
ائتلاف کاتوليکها و بودائيها او را به
فساد در همه جنبه هاي زندگي ويتنام جنوبيها متهم ميکردند
و خواستار استعفايش شدند
هزاران تظاهرکننده
به خيابانهاي سايگون ريختند
در همين اثنا،ارتش ويتنام جنوبي با حقوقي که بطور مزمن کمتر از استحقاقش ميگرفت
حقوقش کمتر شد
ارتش شروع به متلاشي شدن کرد
20 هزار سرباز هر ماه از خدمت فرار ميکردند
اغلب به خانه ميگريختند تا به خانواده هاشان کمک کنند در چنين
زمانه سختي زنده بمانند
آن دسته از افراد ارتش ويتنام جنوبي که ايستادند و جنگيدند
اغلب مجبور بودند تا بدون تسليحات پيشرفته اي بجنگند
که استفاده از ان را توسط آمريکاييها آموزش ديده بودند
اغلب تجهيزاتي که نيکسون فراهم کرده بود
نامناسب براي جنگي بود که حالا ويتنام جنوبي درگير آن بود
هواپيما که براي آن خلبانان يا خدمه زميني
آموزش ديده وجود نداشت
توپخانه و وسايل نقليه نظامي
که براي آن قطعات يدکي وجود نداشت
و کنگره ايالات متحده خيال اينرا نداشت که بيشتر از اين فراهم کند
سوخت کم شد
همينطور مهمات کاهش يافت
بزودي توپچيها در ارتفاعات مرکزي
ميتوانستند تنها چهار گلوله توپ در روز شليک کنند
و افراد پياده نظام فشنگهايشان به 85 گلوله در ماه محدود شد
با يک نارنجک و 85 فشنگ در ماه
چجوري ميتونيد بجنگيد؟
بعد ازينکه شما همه 85 فشنگتون رو شليک ميکرديد
شما ديگه نميتونيد بجنگيد يام کوانگ تي،ارتش ويتنام جنوبي
شکست اجتناب ناپذير بود يام کوانگ تي،ارتش ويتنام جنوبي
در نوامبر 1974(آبان)
اداره سياسي حزب کمونيست و شوراي نظامي مرکزي در هانوي
بمنظور بحث پيرامون استراتژي تشکيل جلسه دادند
برخي اعضا بر رعايت احتياط اصرار داشتند
آنها نگران اين بودند که درصورتيکه سعي کنند
سايگون را به مرحله فروپاشي خيلي زود هول بدهند
آمريکاييها باز ميگردند
آنها محاسبه کردند که پيروزي نهايي در 1976 فرا ميرسيد
لي زوان دبيرکل حزب موافق نبود
او گفت:"حالا که ايالات متحده خارج شده است
براي آنها سخت خواهد بود که به عقب برگردند"
او دستور يک حمله آزمايشي داد
تا بفهمد آيا آمرکاييها با نيروي هوايي
همانطور که آنها طي تهاجم عيد پاک 2/5 سال
قبل عمل کرده بودند مداخله ميکنند؟
در دسامبر 1974(آذر)
قواي ويتنام شمالي به فوکلانگ
در شمال شرق سايگون حمله کردند
آنها طي سه هفته کل ايالت را تسخير کردند
و هزاران مدافع ارتش ويتنام جنوبي را کشته يا اسير کرده بودند
ايالات متحده در پاسخ هيچ کاري نکرد
رئيس جمهور فورد گرفتار ساير مشکلات
تورم،بيکاري،تنشها در خاور ميانه...
يک کنفرانس خبري برگزار کرد
که هيچ کمکي به ويتنام جنوبي نميکرد
آيا شما هرگونه
اقدامات اضافي فراتر از اقدامات تکميلي
براي کمک به دولت ويتنام جنوبي در نظر داريد؟
من هيچ گونه اقدامات بيشتري
فراتر از مواضع تکميلي
در اين زمان پيشبيني نميکنم
واشنگتن به نظر ميرسيد که هيچ علاقه اي
در برآورده کردن قولهاي سري نداشت
که نيکسون مکررا به تيو داده بود
تيو حيرت زده شد
با پرچم کمونيستي
که در يک مرکز ايالتي نزديک شمال سايگون کاشته شد
از نظر من علامت واضحي بود
بعد من با خانوادم تماس گرفتم و به اونها گفتم
که حتي باوجود اينکه ماموريتم قرار بود تا ماه اوت(مرداد) طول بکشد استوارت هرينگتون،افسر اطلاعاتي
من زودتر درخانه خواهم بود استوارت هرينگتون،افسر اطلاعاتي
و بعد بي سرو صدا در هر مرحله يک جعبه کوچک
از وسايلم رو به خارج از ويتنام پست ميکردم
حالا ويتنام شمالي يک حمله جديد را
بر شهرهاي ارتفاعات مرکزي انجام دادند
از جمله آنها بنميتوت بود
که در آن نيروهايشان تعدادشان از ارتش ويتنام جنوبي بيش از حد پراکنده شده بسيار بيشتر بود
به نسبت تقريبا شش به يک.
بنميتوت طي دو روز سقوط کرد
و اينجا دومين ايالتي بود که سقوط ميکرد
و آن نسبتا سريع سقوط کرد
اون موقع،اونها فهميدند که
خب،ما مجبور نيستيم تا 1976 منتظر بمونيم جيمز ويلبانکس،مشاور ارتش
ما ميتونيم همين حالا براش اقدام کنيم جيمز ويلبانکس،مشاور ارتش
هانوي از فقدان پاسخ
آمريکاييها خوشنود بود
ولي همه تهاجمات قبلي که لي زوان باعثش شده بود
در 1964
در 1968
در 1972
با شکست پايان يافته بود
در اين زمان او بسمت ژنرال وو وين زاپ
معمار پيروزي بزرگ بر فرانسه
در دين بين فو متمايل شد
که طي تهاجم تت به حاشيه رانده شده بود
لي زوان فهميد
که به يک ژنرال بزرگ نياز داره
تا جنگ رو
به يک پايان ظفرمندانه برسونه.
وقايع در سرفرماندهي نشون داد که از اون به بعد هوي دوک ،از ويتنام شمالي
ژنرال زاپ فرماندهي کامل جنگ رو در اختيار داشت
سرفرماندهي ارتش ويتنام جنوبي بمدت چند هفته
به تيو هشدار داده بود که نيروهاي از قبل ضعيفش
به تعداد چنان کمي گسترش يافته اند
که ديگر ممکن نبود از کل کشور دفاع کرد
او با عصبانيت حرف آنها را رد کرده بود
ولي حالا ناگهان او نظرش را تغيير داد
تيو به سربازانش دستور داد تا ارتفاعات را رها کنند
تا زير آتش عقبنشيني کنند
و بعد به منظور بازپس گيري بانميتات مجتمع شوند
آن تقريبا يک وظيفه غيرممکن
با وجود يک طرح به دقت محاسبه شده بود
تيو هيچکدام را نداشت
نتيجه فاجعه بار بود
اون يک وضعيت گيج کننده بود
دستورات نامناسب صادر ميشدند فام دوي تات،ارتش ويتنام جنوبي
که باعث هرج و مرج ميشد
و سرانجام
همه چيز فرو پاشيد
طي يک هفته
پليکو و کانتوم به دست دشمن افتاد
بعد از 30 سال جنگ بي نتيجه
ناگهان ما فهميديم باو نين،از ارتش ويتنام شمالي
سايگون داشت از دست ميرفت باو نين،از ارتش ويتنام شمالي
حتي يک سرباز معمولي مثل من ميتونست اينو ببينه
به نقل از ديپلماتهاي غربي اينجا در سايگون
ويتنام جنوبي در حال ترک ارتفاعات مرکزي است
چون آنها اميد دارند تا از شکست کامل اجتناب کنند
گفته ميشود عقبنشيني تلاشي است
تا افراد و تجهيزاتي که ممکن است در ديگر مناطق بسيار پرجمعيت تر
کشور به شدت مورد نياز باشند حفظ شود
رئيس جمهور تيو فراميني صادر کرد تا غيرنظاميها
و نيروهاي محلي به حال خود رها شوند
وقتي هرکسي سربازان ما رو ميديد که عقب نشيني ميکنند
و ميشنيد کمونيستها در حال آمدن هستند
وحشتزده ميشدند و فرار ميکردند
همچنين بسياري از سربازان ما خويشاوندانشون رو همراه خودشون داشتند
اونها هم بايد خارج ميشدن
همزمان با فرار ارتش ويتنام جنوبي به سمت جنوب
400 هزار غيرنظامي همراه آنها گريختند
دشمن جاده هاي اصلي را مسدود کرد
بنابراين آنها مجبور بودند تا از جاده هاي فرعي متروکه استفاده کنند
هزاران نفر براثر آتش توپها
و مسلسل ويتنام شماليها
مردند و کشته شدند
زير دست و پاي پناهندگان همراهشان له شدند
زير تانکهاي در حال عقب نشيني له شدند
توسط بمبهاي ويتنام جنوبي منفجر شدند
که توسط خلباناني فرو ريخته ميشد که انها را با دشمن اشتباه ميگرفتند
گزارشگران آن را کاروان اشکها ناميدند
بعد هوي سقوط کرد
ما مستقيما به سمت هوي رفتيم هو هوو لان،از ارتش ويتنام شمالي
ما هوي رو آزاد کرديم و يه سمت دانانگ رفتيم
نيروهاي آلت دست پراکنده شدند
و يونيفرمهاشون رو در ميوردند و رها ميکردند
در 29 مارس 1975(فروردين)
ويتنام شماليها وارد دانانگ
دومين شهر بزرگ ويتنام جنوبي شدند
غيرنظاميان و سربازان مثل هم تلاش کردند تا فرار کنند
يک گزارشگر آمريکايي به ياد مياورد:"دانانگ تسخير نشد
آن بدليل ترس خودش فروپاشيد".
ما پس از اينکه دانانگ سقوط کرده بود به اون رسيديم
من مامور يک خونه شدم
که به يک افسر ارتش ويتنام جنوبي تعلق داشت
چمدونهاشون در وسط خونه افتاده بودند لي مين خويي،ارتش ويتنام شمالي
اونها نتونسته بودن با خودشون ببرن لي مين خويي،ارتش ويتنام شمالي
من وارد يک اتاق کوچيک شدم
دختر خونه مشغول خياطي يک لباس بود
ولي نتونسته بود تمومش کنه
يک همسايه بعدا بمن گفت که اون خانواده سوار يک لنج فرار کردند
اون کرجي اونها رو به يک کشتي ميبرد
ولي لنج غرق شد
اونها همشون مردند
کل خانواده.
من از اينکه شب در اون خونه باشم وحشت داشتم
من اعتقاد داشتم که اون ارواح مرده به اون خونه برميگردن
من خيلي وحشتزده بودم ، از بعضي دوستهام خواستم با من بمونن
در همون ساحلي که تفنگداران دريايي ايالات متحده
نزديک ده سال قبل پياده شده بودند
و درگيري نظامي آمريکا در ويتنام را آغاز کردند
16 هزار سرباز ارتش ويتنام جنوبي مشغول نبرد برسر جا
با 75 هزار غيرنظامي وحشتزده
سوار بر ناوگان سردستي آماده شده از کشتيهاي باري و قايقهاي ماهيگيري
به مقصد جنوب به سمت خليج کمران,وونگ تاو و سايگون بودند
هرجايي که آنها فکر ميکردند سربازان شمالي ممکن است تعقيبشان نکنند
هزازان نفر در حال تلاش براي رسيدن به قايقها غرق شدند
هزاران نفر ديگر با توپهاي دشمن
که بر آن ساحل ميباريد کشته شدند
اون عروسکهاي خيمه شب بازي در حال فرار بودند
قبلا،ما کل يکسال رو با استفاده از يک نقشه ميجنگيديم هو هوو لان،از ارتش ويتنام شمالي
در سال 1975،ما نقشه ها رو هر روز عوض ميکردم هو هوو لان،از ارتش ويتنام شمالي
ما پيشروي بيشتري در يک روز
نسبت به 20 سال داشتيم
دانانگ،تامکي
کوانگ گاي،کوينون
نانرانگ،خليج کمران.
ويتنام شماليها مدام نزديک و نزديکتر
به سايگون ميشدند
گيج کننده بود که در سايگون نشست جو گالووي،روزنامه نگار
سرتيترهاي روزانه رو جو گالووي،روزنامه نگار
با موضوع سقوط همه اين نواحي نوشت
شما با دهسال ارزش تاريخي چهارمين شهر بزرگ ويتنام جنوبي رها شد
از رمق ميفتاديد چهارمين شهر بزرگ ويتنام جنوبي رها شد
و ميديديد همه اون متلاشي ميشد چهارمين شهر بزرگ ويتنام جنوبي رها شد،نوشته جوزف گالوي
در پايان مارس(فروردين)
18 لشکر ويتنام شمالي
همراه با 5 لشکر احتياط
حالا عليه در اصل
6 لشکر ويتنام جنوبي آرايش گرفته بودند
عدم تعادل نيروها فرانک اسنيپ،سيا
حدود 3 يا چهار به يک،به نفع کمونيستها بود فرانک اسنيپ،سيا
اون نفس گير بود
ويتنام شماليها حالا تصميم داشت
تا بسمت سايگون حرکت کنند
و آنرا قبل از روز تولد هوشي مين در 19 مي بگيرند
براي توماس پولگار
رئيس مقر سيا در سايگون روشن بود
که زمان آغاز آماده شدن براي تخليه فرا رسيده است
هنوز حدود 5 هزار آمريکايي در سايگون وجود داشت
و همچنين باندازه
200 هزار ويتنام جنوبيايي و خانواده هاشان بودند که
با ايالات متحده همکاري داشته بودند
ولي گراهام مارتين سفير موافق نبود
او يک جنگجوي جنگ سرد مصمم بود
که منصوب شده بود تا به تيو اطمينان دهد
که حمايت آمريکا ادامه ميابد
و احساساتش تنها با مرگ پسرش
در ويتنام شدت گرفته بود
او به يک دستيار گفت:او سفير
نشده است تا ويتنام را
به کمونيستها بدهد.
او گفت:سيا داشت هشدار غيرضروري ميداد
هيچ حمله اي به سايگون درکار نبود
و بنابراين هيچ تخليه اي انجام نميشد
رئيس جمهور تيو همچنان به اصرار به اينکه همه چيز از دست نرفته است ادامه ميداد
او گفت:ارتش ويتنام جنوبي آماده بود تا آخرين فشنگ
و تا آخرين دانه برنج بجنگد.
درست در 65 کيلومتري شرق سايگون
نيروهاي ويتنام شمالي به شهر
زوان لاک در بزرگراه شماره يک حمله کردند
آخرين مانع در راهشان بسمت سايگون.
هرچند تعداد نفرات و تسليحات ويتنام جنوبي بسيار کمتر بود
فرمانده آنها از عقب نشيني سرباز زد
او مصمم بود تا دشمن را از پايتختش دور نگه دارد
تو مطمئني که ميتوني زوانلاک رو حفظ کني؟
قطعا،قطعا
من به شما اطمينان ميدم
من به شما اطمينان ميدم که ميتونم زوانلاک رو حفظ کنم
حتي باوجود اينکه دشمن ،ميدوني،از دو برابر
يا شايد سه برابر قواي من استفاده ميکنه
ولي مشکلي نيست،قربان
مشکلي نيست
يک تراژدي انساني عظيم
براي دوستانمان در ويتنام و کامبوج رخ داده
در 10 آوريل(فروردين)
رئيس جمهور فورد درخواست کرد تا به يک جلسه مشترک کنگره
براي کمک اضطراري به سايگون بپيوندد
اگر آنها نپذيرند و سايگون سقوط کند
کنگره و نه کاخ سفيد بايد سرزنش شود
در زمان 5 رئيس جمهور و 12 دوره کنگره
ايالات متحده درگير هندو چين بوده
ميليونها آمريکايي خدمت کردند
هزاران نفر کشته شدند
و تعداد بيشتري مجروح ،اسير يا مفقود شدند
رئيس جمهور از کنگره 722 ميليون دلار
کمک نظامي درخواست کرد
هيچ تشويق و تحسيني درکار نبود
اغلب قانون گذاران و راي دهندگانشان
فکر ميکردند که براي ايجاد هرگونه تغييري خيلي دير شده است
کنگره در پايان عليه هرگونه کمک نظامي راي داد
فکر نميکردم براي ملت بزرگي
مثل ايالات متحده رفتاري مثل اون خوب باشه
چون تا آنزمان
ما درخواست خون سربازان آمريکايي رو نکرده بوديم بوي زيم،ديپلمات ويتنام جنوبي
منظورم اينه که در لحظه آخر اونها اونجوري از ما دست شستن
برازنده يک ديپلمات نيست تا از کلمات زشت
عليه آمريکا استفاده کنه
ولي من در موردش عميقا احساس تاسف ميکنم
ما همه قوانين کتابيو در مورد بيرون بردن مردم شکستيم
اون افسران جوان اين کارو کردن
درحاليکه سفير به مانع تراشي فرانک اسنيپ،سيا
در مقابل سفارت و واشنگتن ادامه ميداد
طرحهاي تخليه نهايتا برنامه ريزي شدند
چهار گزينه وجود داشت:
انتقال از طريق دريا با کشتيهاي باري لنگر انداخته در بندر سايگون
انتقال از طريق پرواز با خطوط هوايي تجاري
انتقال با پرواز نظامي
و بعنوان اخرين چاره
تخليه از طريق هليکوپترها
به يک ناوگان کوچک از کشتيهاي نيروي دريايي ايالات متحده
در درياي چين جنوبي.
سفير مارتين همچنان علاقه کمي نشان ميداد
او گفت:کوچکترين علامتي که ايالات متحده
براي ترک ويتنام جنوبي نشان دهد
باعث ايجاد ترس و وحشت در خيابانها ميشد
در 21 آوريل
زوان لاک سرانجام بدست ويتنام شمالي افتاد
ارتش ويتنام جنوبي دليرانه بمدت 12 روز خونين مقاومت کرد
بزرگراه شماره يک اکنون تمام راه به سمت سايگون باز شده بود
آن روز عصر رئيس جمهور تيو استعفا کرد
سيا چهار روز بعد تيو را مخفيانه به تايوان برد
در آنجا يک ديپلمات آمريکايي براي او يک
پيام خصوصي از جانب رئيس جمهور فورد رساند
برا ي او زمان خوبي نبود تا از آمريکا ديدن کند
احساسات ضد جنگ خيلي قوي بودند
تيو گفت:دشمن ايالات متحده بودن خيلي راحت است
ولي
دوست آن بودن خيلي مشکل است.
اخبار استعفاي تيو
هزاران ويتنامي وحشت زده را
با عجله به فرودگاه تان سون نات فرستاده بود
با اميد اينکه از کشورشان خارج شوند
برخي ويزاي خروج داشتند،بسياري نداشتند
تفنگداران دريايي آنچه در توان داشتند براي ايجاد نظم به کار گرفتند
سرگروهبان خوان والدز افسر وظيفه
مسئول گارد حفاظتي سپاه تفنگداران دريايي در سايگون بود
او يکي از اولين تفنگداراني بود که
در 1965 در ويتنام پياده شده بود
مردم سعي ميکردند تا به تفنگداران دريايي رشوه بدن
ميدوني،اونها پول ،جواهرات رو اونجا ميوردن
تا اونها رو از کشور خارج کنن
من فکر ميکنم تقريبا هر تفنگدار دريايي که کنار دروازه بود خوان والدز،تفنگداران دريايي
با اين نوع از رشوه ها مواجه شد خوان والدز،تفنگداران دريايي
ولي اونها مجبور بودند جلوي اونها رو بگيرن،اره اره
خانواده زوانگ وان ماي اليوت
در 1954 از هانوي فرار کرده بودند
در پشت سر خواهر بزرگترش تانگ
که به قواي هوشي مين ملحق شده بود بجا گذاشته بودند
حالا 20 سال بعد
با نزديک شدن ويتنام شماليها به سايگون
آنها با چشم انداز
فرار بار ديگر مواجه شدند
مادرم نميخواست بريم
او گفت که نميخواست تا بار ديگه يک پناهنده بشه زوانگ وان ماي اليوت، سايگون
او دفعات خيلي زيادي پناهنده شده بود زوانگ وان ماي اليوت، سايگون
علاوه بر اين خواهرم تانگ داشت ميرسيد
و ما رو بعد از اين همه سال ملاقات ميکرد
مادرم گفت که ميخواست بمونه و تانگو ببينه
پدرم مصمم بود که بريم
ولي اون ميترسيد که اگه بمونيم کشته بشيم
اون از دست مادرم عصباني شد و با هم بحث و جدل کردند
ولي در پايان مادرم تسليم پافشاري
پدرم شد که ما بايد..اونها بايد از ويتنام برن
ميدونستم که پايان داشت نزديک ميشد
وقتي شما در مرکز توفان هستيد
مجبوريد بيرون بريد
وقتي خودم و خانواده نزديکم
و پدرم و خانواده نزديکش
به فرودگاه تان سان نات رفتيم
در تمام مدت ميگفتم اين ديوانگيه،ميدوني
چرا چرا ما مجبوريم تحت چنين شرايطي کشورو ترک کنيم؟
خيلي تحقير آميز بود فان کوانگ تو،سايگون
و من اون تحقيرو با خودم به ايالات متحده ميبرم فان کوانگ تو،سايگون
وقتي تو صف رفتم تا براي شغلي ثبت نام کنم
ميدوني،من
من به اونها جنگ در ويتنام رو يادآور ميشدم
که امريکاييها ازش متنفر بودن
شما بايد يک کشور و يک رويا رو از دست بديد
تا اون حقارتو حس کنيد
والدينم 9 تا بچه داشتن
8 پسر و من
چهار برادرم در جنگ با فرانسه کشته شدن
تا زمان پيروزيمان،همه هشت برادرم کشته شده بودند
من نخواسته بودم تا ازدواج کنم
ولي مافوقهام منو متقاعد کردن: وين وان تانگ،از قواي ويت کنگ
"اگه تو فقط روي جنگ بدون توليد مثل وين وان تانگ،از قواي ويت کنگ
تمرکز کني
رزمندگان آينده مان از کجا خواهند آمد؟"
خوشبختانه من ازدواج کردم
و دو پسر داشتم
وقتي اونها بزرگ شدن اونها هم به ارتش پيوستند
و بعد در 1975
وقتي ما در آستانه پيروزي بوديم
در اول فوريه
دو پسرم کشته شدن
ما هميشه يک تاج گل
براي قبرش در آرلينگتون ميفرستاديم
بخشي به خاطر يادبودش البته ژان-ماري کراکر، مادر ستاره طلايي
ولي همچنين به اين فکر ميکرديم اگه ديگر مردم عزادار اونجا هستن
يا فقط افرادي که فقط مشغول ديدار از اونجا هستند تا اداي احترام کنن
براي اونها خوبه که بدونن اون افراد
اون سربازان به خاطر آورده ميشن
امروز...
آمريکا ميتواند حس غرورش را که پيش از
ويتنام وجود داشته پس بگيرد
ولي به آن با دوباره جنگيدن در يک نبرد نميتوان دست پيدا کرد
که تا آنجاييکه به آمريکا مربوط است تمام شده است
در 27 آوريل 1975(ارديبهشت)
راکتها در قلب سايگون فرود آمدند
اين علامتي براي ويتنام شماليها بود تا حمله اصليشان را
به شهر آغاز کنند
آنها از 5 طرف حمله کردند
فرمانده شان گفت:مثل هوريکان(توفان سهمگين).
کاخ سفيد دستور داد همه کشتيهاي باري آمريکايي
بدون انتظار به دريا بروند
تا همه مسافران را سوار کنند
حالا هيچ گونه انتقال سازمان يافته با کشتي ممکن نبود
وقتي کمونيستها شروع به گلوله باران توپخانه اي
شهر ساحلي وونگتا درست در جنوب شرقي سايگون کردند
هزاران نفر از مرد وحشت زده
به سختي به هر شناوري که ميتوانستند پيدا کنند
در آرزوي نجات توسط آمريکاييها وارد ميشدند
پيش ازينکه مهاجرت دسته جمعي خاتمه يابد
بيش از 60 هزار پناهجو از وونگتا
برداشته شدند
ولي هزاران نفر ديگر در پشت سر رها شدند
درحاليکه درمانده روي دريا شناور بودند
در سفارت آمريکا
سفير مارتين به هنري کسينجر تلگراف زد
که حالا وزير خارجه بود
که "نظر متفق القول
کارکنان عاليرتبه اينجا اين است که
هيچ حمله مستقيم يا جدي به سايگون وجود نخواهد داشت"
خيلي از ماها به اين فکر افتاديم که
آيا اون درکشو از واقعيت از دست داده بود
اون در روزهاي اخر با ذات الريه افتاده بود فرانک اسنپ،سازمان سيا
اون به شدت ضعيف شده بود
و احتمالا اون حس قضاوتشو تحت تاثير قرار داده بود
طراحان برنامه تخليه، بي سر و صدا دو نقطه را
درون سفارتخانه بعنوان
مناطق فرود بالقوه هليکوپتر طراحي کرده بودند
يک حياط داخلي که ميتوانست پذيراي هليکوپترهاي بزرگ باشد
و فرودگاه هليکوپتر روي سقف سفارتخانه
بمنظور هليکوپترهاي کوچک.
يک درخت تمبر هندي قديمي در مرکز حياط سفارت ايستاده بود
بارها و بارها تفنگداران دريايي از سفير مارتين خواستار
اجازه براي قطع آن شده بودند
بخاطر اينکه با نشست و برخاست هليکوپترهايي که
آنها مطمئن بودند بزودي آغاز خواهد شد،تداخل نداشته باشد
او هميشه اين تقاضاها را رد ميکرد
او گفت آن درخت نماد عزم آمريکايي بود
قطع آن پيام اشتباه ارسال ميکرد
در همين ضمن،ژنرال دونگ وان مين
که در کودتايي مشارکت کرده بود
که رئيس جمهور زيم را 12 سال قبل سرنگون کرده بود
بعنوان رئيس جمهور جديد ويتنام جنوبي سوگند خورد
او خواستار آتش بس فوري شد
و از امريکاييها خواست ظرف 24 ساعت ويتنام جنوبي را ترک کنند
در 29 آوريل(ارديبهشت) در 3:58 بامداد
راکتهاي ويتنام شمالي شروع به اصابت
به فرودگاه سان نوت کردند
ويتنام شماليها فقط داشتن
اين گلوله هاي توپ رو فليپ کاپوتو،روزنامه نگار
اين گلوله هاي توپ بزرگ 130 ميليمتريو فليپ کاپوتو،روزنامه نگار
به سراسر پايگاه هوايي پرتاب ميکردن فليپ کاپوتو،روزنامه نگار
که اساسا باند فرود رو نابود ميکرد
اون انقدر نزديک بود
که شما ميتونستين بالا سرتون صداي فرودشو بشنوين
دو تفنگدار محافظ
سرجوخه داروين جاج از مارشال تاون، آيوا
و سرجوخه چارلز مک ماون جونيور از وابورن، ماساچوست
در آن گلوله باران کشته شدند
انها آخرين سربازاني بودند که در ويتنام کشته شدند
# All along the watchtower... #
من هنوز اون سفير رو مقصر ميدونم
اين واقعه نبايد رخ ميداد
ميدوني،اگه اون سفير دست به عمل زده بود خوان والدز،از تفنگداران دريايي
و افراد رو بيرون از اونجا برده بود که او قرار بود اينکارو بکنه خوان والدز،از تفنگداران دريايي
اين اتفاق هرگز نميفتاد
باندهاي فرورد براثر گلوله باران سوراخ سوراخ شدند
و توسط لاشه هاي هواپيماها مسدود شدند
روي اون باندها ،بمبها و مخازن سوخت رها شده پراکنده شده بود
آمريکاييها گزينه هاي تخليه شان باتمام رسيده بود
زمان آن بود تا هليکوپترها
از ناوگان نزديک ساحل فرا خوانده شوند
امکان نداشت تا
همه ويتنام جنوبيهاي باقيمانده
تخليه شوند
آن درخت تمبر هندي در سفارت
سرانجام قطع شد
بنابراين هليکوپترها شروع به فرود آمدن کردند
بنابراين اونها مجبور شدند اين درخت بزرگ تمبر هنديو قطع کنند
قطعه قطعش کردند و کناري انداختن
و بعد اونها مجبور شدن تا از سازمان آتش نشاني
بخوان تا همه خرده ريزها و همه چيز اون درخت رو بشوره
تا وقتي هليکوپترها فرود ميان
اونها همه اون خرده ريزها رو
به درون موتورهاشون نکشن
درست بعد از 11 صبح
يک پيام از پيش اماده شده براي تخليه، از يک فرکانس
راديويي مخصوص در پايتخت پخش شد:
"دماي هوا در سايگون 105 درجه است و در حال افزايش است"
# I'm dreaming... #
قرار بود پس از آن آواز "کريسمس سفيد"
از بينگ کراسبي پخش شود
ولي مسئول پخش موسيقي نتوانست آنرا پيدا کند
و بجايش ورژن تنسي ارني فورد را پخش کرد
آمريکاييها و ويتناميها با مدارک مناسب
در مناطق از قبل آماده شده جمع آوري گرد آمدند
و سوار کاروانهاي اتوبوسها شدند
ويتنام جنوبيهاي خشمگين وقتي انها از ميان
خيابانهاي شلوغ به سمت فرودگاه حرکت ميکردند
به وسايل نقليه ضربه ميزدند
فليپ کاپوتو حالا مشغول پوشش خبري سقوط سايگون
در ميان تخليه شوندگان بود
ما از پايگاه هوايي سانوت تخليه شديم.
ولي به سفارت رفتيم و شما فقط اين هنگامه و بلوا رو ميديديد
اين جمعيت بيشمار مردم که به ديوارها فشار ميوردن
و تفنگداران دريايي روي ديوارها بودن
و مردم رو با قنداق تفنگ ميزدند تا مانع از اونها بشن فليپ کاپوتو،روزنامه نگار
تا مانع از اونها بشن از رو ي ديوارها توي سفارت بريزن فليپ کاپوتو،روزنامه نگار
افراد در حال تخليه در فرودگاه به گروههاي
50 نفري در هر هليکوپتر تقسيم شدند
و از يک راهروي دراز به سمت يک محوطه آسفالته در فرودگاه هدايت شدند
برخي در گروه کاپوتو در مورد
اينکه سرانجام"نور را در انتهاي تونل"ميبينند شوخي ميکردند
هليکوپترها بلند شدند
و در حال پرواز بسمت ساحل بودند
وشما ميتونستيد به پايين نگاه کنيد و همه چيزي که ميتونستيد ببينيد
همه اطراف سايگون،همه اطراف پايگاه هوايي
فقط اين ستونهاي عظيم دود بود که از ساختمانهاي در حال سوختن بلند ميشد
که ناشي از انفجار گلوله هاي توپ بود
و هرگز فراموش نميکنم که روي نوار ساحلي ميرفتيم
و کل ناوگان هفتم رو ميديدم..دهها و دهها
و اين ناوگان عظيم اونجا مثل اين بود
و اين صحنه رو فقط بعنوان يک حيرت محض به ياد ميارم
حس باور نکردن و آسايش در يک زمان.
همه جا از 10 هزار تا 12 هزار نفر ز مردم وجود داشتند
که سفارت رو محاصره کرده بودن
ما بنا بود امريکاييها رو از اونجا خارج کنيم
و ما قرار بود ويتنام جنوبيهايي که
برامون در سفارت کار ميکردن ببريم
عوامل سيا پشت سرمون بودن
و اونها به افرادي که قرار بود
بيرون ببريم اشاره ميکردن
ولي هر بار که شما دستتونو دراز ميکردين تا فرد خاصيو بگيرين
بقيه مردم دستاتونو ميگرفتن
و سعي داشتن شما رو با خودشون پايين بکشن،ميدوني
تا شما بتونين بهشون کمک کنين بيرون برن
برخي امريکاييها چنان به سرعت رفته بودند
که بيسيمها رو جا گذاشته بودن
بنابراين دوستاي ويتناميشون در اون بيسيمها
التماس ميکردن تا نجات پيدا کنن
من هان هستم،رانندت
من آقاي ناگ هستم،مترجمت
من فهميدم که امريکاييها اغلب در ويتنام چکار کرده بودن
اونها فراموش کرده بودن که اينها انسان بودن
تجارب من در ويتنام
اغلب مثل حمله بمب افکن ب-52 از بالاست. فرانک اسنپ،سازمان سيا
من هرگز مجبور نبودم تا با عواقب عملياتم مواجه بشم
من ميتونستم فقط اجازه بدم درهاي پرتاب بمب باز بشه
و همچنان باز بمونه
جاي ديگر در سفارت
تفنگداران دريايي ديوانه وار اسناد محرمانه را نابود کردند
بالاي سقف دو کوره بزرگ وجود داشت
که درست زير سکوي فرود هليکوپتر قرار داشت
و تفنگداران دريايي مدارک محرمانه رو
مدام ميسوزوندن
اما طبق نظر من حتي وقتي که ما رفتيم
هنوز اسناد محرمانه پشت سر جا گذاشته بوديم
خب وقتي هليکوپترها سرانجام شروع به رسيدن کردن
جريان هواي ايجاد شده به سمت پايين توسط اونها،اون کيسه ها رو پاره کرد
و اسناد محرمانه
در سراسر محوطه پارکينگ افتاده بودن
وقتي ويتنام شماليها رسيدن
اونها ظاهرا اون مدارک رو به هم چسبوندن
و اون يک فهرست خونيني شد که تونستن در دستگيري
افراد ويتنامي که براي ما کار کرده بودن استفاده کنن
مقامات سفارت کيسه هاي پول رو
در بشکه هاي نفت انداختن
و آتيشش زدن
ميليونها دلار از منابع مالي براي شرايط اضطراري
تبديل به دود شد
رئيس سيا توماس پولگار به واشنگتن اين را تلگرام کرد:
"اين پيام نهايي از مقر سايگون خواهد بود
اين نبردي طولاني بوده است و ما شکست خورده ايم
آنهايي که در يادگيري از تاريخ شکست خورده اند
مجبورند آن را تکرار کنند
بياييد اميدوار باشيم که ما تجربه ويتنام ديگري نخواهيم داشت
و اينکه ما درسهايمان را ياد گرفته ايم
پايان پيام از سايگون."
بيش از 50 هليکوپتر آمريکايي
حالا در آسمان سايگون در حال رفت و آمد بودند
افرادي که قرار بود تخليه شوند را از پشت بامهاي برنامه ريزي شده
همچنين سفارت برميداشتند
و آنها را به ناوگان دور دست در دريا انتقال ميدادند
بعد براي انتقال افراد بيشتر برميگشتند
برخي افسران درمانده ويتنام جنوبي
همچنين هليکوپترها را براي خودشان
و خانواده هايشان مصادره ميکردند
بطور خطرناکي در عرشه هاي
ناوهاي هواپيما بر آمريکايي ازدحام ميکردند
هيچ اتاقي براي آنان وجود نداشت
تصويري که در ذهنم مونده
عکس اون هليکوپتره
که داشتن به زور از کنار ناو هواپيما بر مينداختنش پايين
اون هليکوپتر نمايانگر همه چيز در ويتنام بود
منظورم اينه که اون آماده سازي،تجديد تدارکات رساني
آتش پشتيباني بود.اون همه چيز بود
به همه چيزي که ميتونستم فکر کنم اين بود:چه هدر رفت،چه هدر رفت
وقتي شاهد بودم همه اون امور آشکار شد
من حس مسئوليت ميکردم جيمز ويلبانکس،مشاور ارتش
شرمنده بودم
ما به اين مردم گفته يوديم
که ما اونجا هستيم تا از اونها حمايت کنيم
و نکرديم
حدود 9:15 شب آخر
پولگار اومد و گفت:ما همه بايد بريم
به ما دستور داده شده که با هليکوپترها اونجا رو ترک کنيم
بيا بريم
سفير مارتين خواسته بود تا آخرين نفري باشه که آنجا رو ترک ميکنه
ولي حدود ساعت چهار صبح 30 آوريل
يک هليکوپتر CH-46 روي سقف سفارت نشست
خلبان آن فراميني از خود رئيس جمهور با خود داشت
مارتين بايد همين حالا انجا را ترک ميکرد
او گفت:"داره اتفاق ميفته"
وقتي به مارتين کمک ميشد که سوار بشود
به او پرچم تا شده امريکا داده شد که
که روز قبل از ميله پرچم به اهتزاز در آمده بود
او در 4:58 دقيقه صبح از زمين بلند شد و به سمت دريا حرکت کرد
رئيس جمهور فورد همچنين دستور داده بود که از اين به بعد
تنها آمريکاييها تخليه شوند
دهها هزار ويتنام جنوبيايي
پشت سر رها ميشدند
و بيش از 400 نفر هنوز در حياط
سفارتخانه منتظر بودند
بارها و بارها به آنها اطمينان داده شده بود که
هليکوپترها در راهند تا آنها را بردارند
به من دستور داده شده بود
که با ويتناميها بمانم و دلگرم نگهشون دارم
به اين معني که "کوچکترين اشاره اي به اين نکن که
همه اين قولها و وعده هايي که ما به اونها داده ايم هيچ و پوچه"
من قلبا ناراحت بودم،اوقات سختي داشتم.
هوا تاريک بود بنابراين من مجبور نبودم در مورد
درمورد نگاه کردن به چشمهاي اين افراد نگران باشم استوارت هرينگتون،افسر اطلاعاتي
ولي من توجيهي تراشيدم
"بايد برم دستشويي."
و به محوطه باز سفارت رفتم
يک مسير غيرمستقيم به در پشتي سفارت
به سمت دفتر دبيرخانه سفارت داشت
و من راهمو به پشت بام پيدا کردم
حدود 129 تفنگدار دريايي درساختمان سفارت باقي مانده بودند
انها نهايت تلاششان را کردند
تا به سفارتخانه عقب بکشند و به بالاي بام بروند
طوري که ويتناميها را هشيار نکنند که
آنها قرار است جا بمانند
ما خودمون رو درون سفارت محبوس کرديم
و خودمون رو بالا روي سقف رسونديم
دقيقا بعد ازينکه ما به پشت بام رسيديم
همه اين توده هاي انساني رو مشاهده ميکرديم
بعضي از اونها از قبل به ساختمان سفارت اومده بودند
و اون درها رو شکسته بودن
و اينطوري بود که ويتنام جنوبيها
تونستن داخل سفارت بشن
اين عمليات فصلي رو در تجارب آمريکا به اتمام رسوند
رئيس جمهور از همه آمريکاييها ميخواهد که در يک صف واحد قرار بگيرند
از اتهام زنيهاي متقابل درمورد گذشته اجتناب کنند
و براي انجام وظايف بزرگ که براي
انجام رسيدن باقي مانده به هم بپيوندند
حالا براي ارائه اطلاعات مشروح درمورد وقايع چند روز گذشته ران نسن،دبير رسانه اي کاخ سفيد
و پاسخگويي به سوالات شما ران نسن،دبير رسانه اي کاخ سفيد
وزير امور خارجه کسينجر.
آقاي وزير آيا شما مطمئنيد
که همه ان آمريکاييهايي که ميخواستند بيرون بيايند
خارج از سايگون هستند
و آيا شما اطلاعي از
تعداد آمريکاييهايي که پشت سر باقي مانده اند داريد؟
من هيچ اطلاعي از تعداد آمريکاييهايي که
پشت سر باقي مانده اند ندارم
من مطمئنم که همه آمريکاييهايي که
که خواستار خروج بودند
بيرون از ويتنام هستند
آنچه که حالا در اين کشور به آن احتياج داريم
التيام زخمها و پشت سر گذاشتن ويتنام است
يک دستيار به کسينجر يادداشتي داد
که ميگفت 129 تفنگدار دريايي
به طريقي روي بام سفارت جا مانده اند
هليکوپترها براي برداشتن آنها اعزام شدند
سرانجام تنها گروهبان والدز
و ده نفر از واحد امنيتي سفارت باقي ماندند
ولي بعد پس از گذشت يکساعت
هيچ نشاني از هليکوپترهاي ديگري نبود
بيسيمهايشان باتريش تمام شده بود
تفنگداران دريايي هيچ راهي نداشتند تا با ناوگان دريايي تماس بگيرند
تا بفهمند آيا هليکوپتري در راه است يا نه.
همه چيز متوقف شد
ما جا مونده بوديم
افراد دوروبر در افکار خودشون نشسته بودن
زياد صحبت نميکردند
ما تقريبا تصميم گرفتيم که قراره بجنگيم
از اين سلاحهاي سبک که داشتيم استفاده کنيم
و فقط تا پايان بجنگيم
ما دو ستون دود ديديم که داره از دريا مياد
وقتي نزديکتر شدن بعد ما تونستيم تشخيص بديم که
اونها هليکوپتر بودن
اون مايه آرامش بود
يکي از تفنگدارها فکر کنم گروهبان دوم سوليوان بود
دستيارم
منو گرفت و شروع کرد به کشيدن من به داخل
وقتي سطح شيبدار هليکوپتر بالا رفت
در ساعت 7:53 دقيقه 30 آوريل 1975
آخرين هليکوپتر از سقف سفارت بلند شد
سرگروهبان خوان والدز
آخرين آمريکايي بود که سوار هليکوپتر شد
دولت ويتنام جنوبي
کمتر از 5 ساعت براي ادامه حيات فرصت داشت
رئيس جمهور مين از کاخ رياست جمهوري در اواسط صبح سخنراني کرد
او اصرار داشت آنچه که از ارتش ويتنام جنوبي باقي مانده بود
به جنگيدن پايان دهد
او گفت:ما اينجا منتظر هستيم تا قدرت را به خاطر توقف
خونريزي بيهوده واگذار کنيم
اگر مين دستور تسليم نداده بود باو نين،از ارتش ويتنام شمالي
اوضاع وحشتناک ميشد باو نين،از ارتش ويتنام شمالي
ما همه ميمرديم
دوستام که در ارتش ويتنام جنوبي خدمت کردند
رئيس جمهور مين رو نفرين ميکردند
اونها ازش متنفر بودن چون به اونها دستور داد تسليم شوند
که اجازه ميداد کمونيستها پيروز بشن
دوستهام در آمريکا هنوز مين رو نفرين ميکنن
ولي اونها فراموش ميکنن
اگه اون دستور رو نداده بود
اونها زنده نميموندن و به آمريکا نميرفتن
و شهروند آمريکايي نميشدن
اونها همراه من در سايگون ميمردن
وقتي رئيس جمهور مين اعلام تسليم کرد فام دوي تات،ارتش ويتنام جنوبي
من هنوز هليکوپتر فرماندهي شخصيمو داشتم
هنوز يک خلبان داشتم
سرانجام تصميم گرفتم تا فرار نکنم
من مجبور بودم اونچه اتفاق ميفتاد رو بپذيرم
همه درمورد حمام خون صحبت ميکردن
من بعنوان يک کاتوليک نميتونستم خودکشي کنم
همچنانکه خيليهاي ديگه اينکارو کردن
بنابراين من سرنوشتمو پذيرفتم
هنگام ظهر
تانکهاي ويتنام شمالي که پرچمهاي ويت کنگ همراهشان در اهتزاز بود
دروازه هاي کاخ
رياست جمهوري را له کردند و وارد شدند
طي چند ساعت سربازان فاتح
سايگون را "شهر هوشي مين"ناميدند
در سراسر شهر،سربازان ويتنام جنوبي يونيفرمهايشان را پاره کردند
و نهايت تلاششان را کردند تا در جمعيت گم شوند
خانواده ها آلبومهاي عکسشان را ميسوزاندند
تا مدرکي نباشد که
پسران يا شوهرانشان هرگز براي ويتنام جنوبي جنگيده اند
سرهنگ تران ناک توان بيش از
12 سال با کمونيستها جنگيده بود
و از زخمهاي وحشتناکي نجات پيدا کرده بود که
در نبرد بينجا متحمل شده بود
او انچه را که از
گردان تفنگداران دريايي چهارم ويتنام جنوبي بجا مانده بود
در نزديکي بينهوا،30 کيلومتري شرق سايگون فرماندهي ميکرد
ژنرال فرمانده اش مدتها قبل
با رشوه خودش را به عرشه يک کشتي رسانده بود و از کشور فرار کرده بود
يک دوست آمريکاييش به توان اصرار کرده بود که او هم بيرون برود
او نپذيرفت
ولي من گفتم نه
من نميتونم از کشورم فرار کنم
سعي کردم با پاي پياده پيش خانواده ام در سايگون برگردم
ميخواستم بميرم تران گوک توان از تفنگداران دريايي ويتنام جنوبي
اون موقع ميخواستم فورا بميرم تران گوک توان از تفنگداران دريايي ويتنام جنوبي
ديگه نميخواستم زنده بمونم
فکز ميکنم خانوادم هنوز اونجان
بچه هام فقط حدود نه سال
و چهار سالشون بود
خب به اونها فکر ميکردم و داشتم پياده پيش خانوادم برميگشتم
يک افسر پليس ويتنام جنوبي
به سمت يک بناي يادبود به افتخار
آنهايي که در دفاع از ويتنام جنوبي کشته شده بودند رفت
به آن سلام نظامي داد،مدتي آنجا ايستاد
و بعد به سر خود شليک کرد و مرد.
اون يک پايان خيلي کثيف
به يک جنگ خيلي کثيف بود
احساس آرامش ميکردم
ولي همچنين حس اندوه داشتم وقتي تمام شد
حس آرامش داشتم چون اون کشتار،ويراني
سرانجام به پايان رسيد
و اهميت نميدادم که کدوم طرف برده
از نظر من ويتنام پيروز شد
مردم ويتنام پيروز شدن
چون اونها نهايتا ميتونستن طبيعي زندگي کنند
و ناراحت بودم چون ميديدم خانواده ام دوباره درحال فرار بود
و اين بار از وطنشون فرار ميکردن
و آيندشون خيلي نامطمئن بود
و ميدونستم که با پيروزي کمونيستها زوانگ وان ماي اليوت، سايگون
جامعه ويتنام خيلي زياد تغيير ميکرد زوانگ وان ماي اليوت، سايگون
لوکاک تام حالا در ارتش
ويتنام شمالي نزديک ده سال بود که جنگيده بود
که با درگيري خونين در روستاي يادرانگ
اولين جنگ در مقياس کامل جنگ آمريکا آغاز ميشد
حالا او ناظر پايان آن جنگ بود
نميتونستم بيرون به خيابانها برم
ياد همرزمان مرده ام ميفتادم
من زنده مونده بودم
ولي بر مرگشون ميگريستم
هروقت صداي اين آوازو ميشنوم لو کاک تام،از ارتش ويتنام شمالي
"تو رفته اي،سه بار رفته اي و هرگز برنميگردي" لو کاک تام،از ارتش ويتنام شمالي
نميتونم جلوي اشکامو بگيرم
چون برادرهاي درگذشته ام رو دوست دارم
ما سرانجام در ويتنام به پايان آن تونل رسيديم
و هيچ نوري آنجا نيست
آنچه آنجاست شايد به بهترين نحو توسط رئيس جمهور فورد گفته شد
"جنگي که تمام شد"
من اتفاقا در کنفرانسي در
دانشگاه تافت بودم
و رئيس دانشگاه اونجا سفير سابق بود
که برامون در اواخر اونروز سخنراني کرد
که معلوم شد يک روز سرنوشتساز بود
و اون گفت که بتازگي از واشنگتن
جايي که هواي بهاري زيبا بود لوئيس سورلي،ارتشي
و گلهاي نرگس زرد داشتن شکوفا ميشدند لوئيس سورلي،ارتشي
به بوستون که غم افزا و خاکستري مثل همان حسي که در قلبش داشت برگشته بود
و مردم اونو هو کرده بودن
من اونجا يونيفرم پوشيده بودم
يکي از بزرگترين پشيمونيهام اين بود که بلند نشدم
و اون افرادي که
به اون سفير و اندوهش
از سقوط ويتنام بي حرمتي کرده بودن سرجاشون ننشوندم
من از دفتر ملي سازمان کهنه سرابازان ويتنام عليه جنگ(يک سازمان غير انتفاعي براي مخالفت با سياستها و مشارکت آمريکا در جنگ ويتنام)تماسي
از برخي دوستهاي ايام قديمم داشتم
اونها داشتن جشن بزرگي ميگرفتن جان ماسگريو،از تفنگداران دريايي
مشروب خوريو و گفتن"روز بزرگيه،اينجور نيست؟" جان ماسگريو،از تفنگداران دريايي
و من گفتم"شما خليد؟"
گفتم:نه ،روز بزرگي نيست که ببيني
آمريکا داشت اونجوري از ويتنام ميرفت
بعد ازينکه ما حدود 60 هزار نفر از پسران و دخترانمون رو داده بوديم
اين چيزي براي جشن گرفتن نبود
ميدونستم ما داشتيم ميليونها ويتنام جنوبيايي که
به ما اعتماد کرده بودن رو ترک ميکرديم
کسايي که تمام اميدشون براي پيروزي به ما بود.
هيچ چيزي براي جشن گرفتن وجود نداشت
فکر ميکردم اون فقط يکي از اندوهبارترين لحظاتيه
که در تاريخ آمريکا ديده بودم
بنابراين وقتي برخي سياستمداران آينده به دلايلي
فکر ميکنن لازمه اين کشور رو به جنگ بکشونن ديويد برينکلي،ان.بي.سي نيوز
اون ميتونه اينجا به قبرستان ملي آرلينگتون بياد
و ممکنه درست جايي اونجا بايسته
تا بيانيه بده و اونچه که در ذهن داره رو بگه
جنگ ويتنام 30 سال از 1945 تا 1975 طول کشيد
من يکي از افراد بسيار اندکي بودم
که شادي به خانه برگشتن رو تجربه ميکرد
من جلوي در پس از شش سال
جنگ ظاهر شدم
شش سال بدون يک نامه
بمدت شش سال مادرم بهيچوجه نميدونست من زندم يا مردم.
شما ميتونيد تصور کنيد شادي يک مادر رو؟
اون جنگ زنان رو بدبخت ترين
و خوشحال ترين افراد کرد
مادرم گريه کرد
ولي ما برامون معقول نبود
ويتناميها اونجوري هستن
مادرم فورا به همسايه هامون فکر ميکرد
که فقط يک اطلاعيه مرگ دريافت کرده بودند
در ساختمان آپارتمانمون
شش مرد جوان به خدمت سربازي رفته بودن
و من تنها کسي بودم که برميگشت
ما جرات نکرديم جشن بگيريم
جرات نداشتيم خوشحاليمون رو ابراز کنيم
چون همسايه هامون بچه هاشونو از دست داده بودند
در ويتنام حزب کمونيست پيروزي را جشن ميگرفت
و آنها استثناگرايي(عقيده اي که سيستم سياسي کشور يا...را مجاز ميداند که متفاوت باشد و از ديگران بهتر ميداند) داشتند
و استثناگراييشون براشون مشکل ساز شد
درست همونطور که استثناگرايي ما برامون مشکل ساز شد
بنابراين اونها کشور رو در مفهوم نظامي يکپارچه کردند تام والي،تفنگدار دريايي
و بعد اونها واقعا کشور رو بعد از اون يکپارچه نکردند تام والي،تفنگدار دريايي
اونها سعي کردند ولي شکست خوردند
در پايان هيچ حمام خوني
در مقياسي که بسياري از آن وحشت داشتند،درکار نبود
ولي صدها شايد هزاران نفر از مردم در نواحي روستايي
گمان ميرود که در اعمال انتقام جويانه
يا تلافي سياسي فردي کشته شده باشند
آنهايي که در رژيم تيو خدمت کرده بودند
از ژنرالها گرفته تا کارمندان دفتري معمولي
خواسته شد که تحت بازآموزي قرار بگيرند
به سربازان غير درجه دار اطمينان داده شد
آنها بايد تنها با سه روز مطالعه موافقت کنند
افسران لازم نبود که بيش از يک ماه در اين جلسات شرکت کنند
برخي فکر ميکردند اونها قرار بود
به اردوگاهها براي مدت کوتاهي بروند
ولي من اينجوري فکر نميکردم
من در يک اردوگاه بازاموزي بمدت
هفده و نيم سال توقيف بودم
من در ميان آخرين 100 نفري بودم که آزاد شدند
وقتي به اون اردوگاهها اشاره ميشد،رسانه ها صحبت از "رفتن براي مطالعه"ميکردند هوي دوک ،روزنامه نگار
هيچ کسي هرگز نگفت"رفتن به زندان"
اعتقاد بر اين است يک و نيم ميليون نفر
به شکلي تحت شستشوي مغزي قرار گرفتند
قبرستانهاي ارتش ويتنام جنوبي با بولدوزر با خاک يکسان شدند يا بسته شدند
همچنانکه ياد و خاطره يک ويتنام جنوبي مستقل
و افرادي که براي آن هدف مرده بودند
هر دو نابود شدند
اون کمونيستها
در تلاششون براي ريشه کني آثار و بقاياي
رژيم سابق
به ويتنام جنوبياييهايي که پسرانشان را
در جنگ از دست داده بودند اجازه
سوگواري،داشتن قبرهايشان و افتخار به ياد و خاطره شان نميدادند
آن باعث شکافي شد که تا امروز طول کشيده
که فاتحان با مغلوبان به نحوي
سازشي ندارند
ما يک کشور شده ايم
ولي من اينو ميگم: وين گوک(از ارتش ويتنام شمالي)
مردم ويتنامي هرگز بيش از وضعيتي که حالا دارند از هم متفرق نبوده اند وين گوک(از ارتش ويتنام شمالي)
اغلب ويتنام پس از 30 سال جنگ ويرانه است
گمان ميرود 3 ميليون نفر از شمال
و جنوب کشته شده باشند
با اين وجود تعداد بيشتري مجروح شده اند
هزاران کودک که پدرشان نظاميان آمريکايي بودند
پشت سر رها شده بودند
روستاها لازم بود بازسازي شود،زمين بايد دوباره احيا ميشد
شهرها از پناهندگان در حال انفجار بود
ميليونها نفر بيکار بودند
رئيس جمهور فورد يک تحريم اقتصادي اعمال کرد
واشنگتن از به رسيمت شناختن دولت جديد ويتنام سر باز زد
ولي ليزوان و همپيمانانش در دفتر سياسي حزب کمونيست
خوشبين ماندند
يکي از اعضاي کميته گفت:"هيچ چيز ديگري اتفاق نميفتد
مشکلاتي که حالا با آن مواجهيم در مقايسه با
پيش از اين،ناچيزند."
ليزوان دست به دامان کمک شوروي شد
تا کل ويتنام را به آنچه که او انرا
"يک پاسگاه مرزي غير قابل نفوذ نظام سوسياليستي"ميناميد تبديل کند
هانوي به زور کشاورزي را در جنوب در اولويت قرار داد
واقعا سرمايه داري را منسوخ کرد
صنايع را ملي کرد
و برنامه ريزاني را منصوب کرد تا آنرا در کل
در راستاي چارچوبهاي کمونيستي سفت و سخت اداره کنند
نتيجه يک فاجعه اقتصادي بود
تورم به ميزان زياد 700 درصد در سال افزايش يافت
مردم گرسنه شدند
هيچ چيزي وحشتناکتر از
آن ده سال پس از جنگ نبود
استاندارد زندگي ما کاملا فروپاشيد
اوضاع از اين بدتر نميشد
کاملا اوضاع وحشتناک بود
طي جنگ مردم ميتونستن سختيو بپذيرن
ولي بعد از جنگ
سياستهاي اقتصادي استاليني
اشتباهات بزرگي بودن
اون مشکلات اقتصادي کمونيسم بود
براي پيچيده کردن مشکلاتشان,
ويتنام خودش را بار ديگر در جنگ ديد
گرفتار بين منافع دو قدرت کمونيستي
که زماني وفادارترين متحدانش بوده اند
چين و اتحاد شوروي.
بعد ازينکه رژيم بيرحم مائوئيستي در کامبوج
به مناطق مرزي حمله کرد
سربازان ويتنامي با تشويق و تسليحات شوروي
در 1978 از مرز عبور کردند و ان رژيم را سرنگون کردند
يک سلسله عملياتهاي ضدشورش
بي حاصل دهساله متعاقب آن رخ داد
که برخي انرا "ويتنام ويتنام"ناميدند
پيش از تمام شدن آن
ويتناميها حدود 50 هزار مرد ديگر را از دست دادند
تقريبا به همان اندازه اي که آمرکاييها در جنگشان از دست داده بودند
چين کمونيست در همين ضمن
مصمم بود تا ويتنام را بخاطر تجاوز به کامبوج مجازات کند
و به مسکو نشان دهد آزادي عمل
در آسياي جنوب شرقي ندارد
85 هزار سرباز را براي حمله به شمال ويتنام فرستاد
آنها نواحي در امتداد مرز را
پيش ازينکه ويتناميها آنها را به عقب برانند ويران کردند
درياي چين جنوبي 1978،
آنها به تعداد 10 هزار نفر در ماه به ساحل ميرسند
خيلي سريعتر ازينکه ايالات متحده يا هر کشور ديگري
بخواهند آنها را بپذيرند
آنها بدنبال يک خاطره دست نيافتني هستند
وعده آمريکا
يک و نيم ميليون نفر از مردم نهايتا از ويتنام فرار کردند:
حاميان رژيم گذشته سايگون
پناهندگان مناطق جنگي جديد
در امتداد مرز کامبوج
و ساکنان چيني تبار ويتنام
که حکومت جديد بطور مخصوص با آنها بدرفتاري ميکرد
صدها هزار نفر از مردم سوار بر قايق مردند
سايرين در اردوگاههاي پناهندگان
در سراسر آسياي جنوب شرقي رنج کشيدند
حدود 400 هزار نفر سرانجام توانستند به آمريکا برسند
جايي که آنها در نزديکي هر ايالت اقامت گزيدند
آنها سخت کوش،مبتکر و ريسک پذير در کار
مشتاقتر در مشارکت در زندگي سياسي آمريکا
و بيشتر احتمال داشت تا شهروند آمريکا
نسبت به ساير گروههاي نژادي از آسيا بشوند
ولي براي نسل اول آمريکاييهاي ويتنامي تبار
خاطرات وطنشان هرگز نميشد که از بين برود
من حالا بعد از تقريبا 30 سال خيلي خوشحالم
که يک انتخاب خوب براي خودم ،براي خانواده ام انجام دادم
هرچند اي کاش ميتونستم به ويتنام برگردم تا همانجا بميرم تران گوک چائو،لوس آنجلس
ميخوام به بچه هام بگم که
خوب،ميخوام به ويتنام برگردم تا بقيه عمرمو اونجا زندگي کنم
ولي همچين جراتي ندارم
چون احساساتشون رو جربحه دار خواهم کرد
و نميخوام اونها
از من دچار سوءتفاهم بشن
بخاطر ميارم
همراه يکي از دخترهام
در يک چهار راه بودم و يک يارويي اومد پشت سر من
و بوق بلندي زد کارل مارلنتز،تفنگداران دريايي
وقتي به خودم اومدم کارل مارلنتز،تفنگداران دريايي
روي کاپوت ماشينش بودم کارل مارلنتز،تفنگداران دريايي
داشتم سعي ميکردم شيشه جلو رو با لگد خورد کنم
و رفتم و ...مردمي بودن که همه داشتن به من نگاه ميکردن
منظورم اينه که ديوانه واره،اين ديوونگيه
و بعد من شروع به گفتن کردم"خب،اين عجيبه"
من يجوري يواشکي به ماشينم برگشتم و ميدوني
دخترم که حدود چهارسالش بود به من نگاه ميکرد
"واو،موضوع چيه؟"
و من گفتم"همش بخاطر چي بود؟"
هيچ نظري نداشتم
هيچ فکر نميکردم که اون حتي به جنگ مربوط باشه
آن به اندازه خود جنگ قديمي است
يونانيان باستان آنرا "جنون الهي"ميناميدند
در جنگ داخلي آن "قلب سرباز "ناميده ميشد
طي جنگ اول جهاني "موج انفجار"
و "فرسودگي جنگ"در جنگ دوم جهاني ناميده ميشد
پس از جنگ ويتنام به آن نام جديدي داده شد
اختلال استرس پس از ضربه
PTSD.
و اونچه که شما ميدونيد اينه که اختلال استرس پس از ضربه از بين نميره
ولي حالا اگه کسي بوق بزنه
و اون منو از جا بپرونه،من هنوز
هنوز ضربان قلبم بالا ميره
و من اونجا 5 دقيقه ميمونم و مثل اينم
ولي"ده ،نه..اون فقط ي عوضيه
اون يک روز بد کاري داشته،هشت،هفت،شش
هيچ کس به تو شليک نميکنه،تو در اماني
هفت،شش،پنج،چهار،سه،دو،يک.
و ميتونم کنترلش کنم
درحاليکه قبل ازين نميتونستم انجامش بدم
چون نميفهميدم چه خبره
درد اضافي که بسياري از کهنه سربازها حس ميکردند
اشتياق کشورشان به فراموشي جنگ بود
تعداد کمي بودند که رژه ميرفتند
به روشهاي بسياري همه از ويتنام به خانه به تنهايي امدند
وقتي خونه رسيدم
و مامان و بابام وينسنت اوکاموتو،ارتشي
برادرهام،خواهرهام،همسرم اونجا بودن وينسنت اوکاموتو،ارتشي
و همديگرو در اغوش گرفتيم و
نميتونستم با همسرم يا مادرم اونچه که ديده بودم رو
اون کارايي که در ويتنام کرده بودم در ميون بگذارم
ميتونستم با برادرهام درموردش حرف بزنم
ولي اونها،اونها ميدونستن که من نميخواستم اينکارو بکنم
و اينطوري شد که بعضي چيزها ناگفته موند،ميدوني
خوش برگشتي،وينس
تو تجربه دردناکي رو پشت سر گذاشتي ولي خوش برگشتي
در آوريل 1981
مجموعه اي از هشت معمار و مجسمه ساز
در يک آشيانه هواپيما در پايگاه نيروي هوايي
اندروز خارج از واشنگتن گرد هم جمع شدند
آنها آنجا بودند تا طرح برنده شده
براي يک يادبود ويتنام براي پايتخت کشور را از
بيش از 1400 طرح پيشنهادي انتخاب کنند
اين طرح يادبود، نظر يک کهنه سرباز تنهاي کله شق
تفنگدار سابق به اسم جان اسکراگز بود
که بعد از يک يادآوري خاطره دردناک جنگ
به همسرش گفت که او ميخواسته تا "يک بناي يادبود
براي همه افرادي که در ويتنام خدمت کرده بودند بسازد
آن اسامي همه افراد کشته شده را دربر خواهد داشت"
او همراه با ساير کهنه سربازان,
يک سازمان غيرانتفاعي تاسيس کرد
صندوق بناي يادبود کهنه سربازان ويتنام
عازم جمع آوري پول و طراحي شد
در پايان حدود 650 هزار آمريکايي
بيش از 8 ميليون دلار کمک کردند
داوران طرح شماره 1026 را انتخاب کردند
مايا لين يينگ 21 ساله
يک دانشجوي معماري از دانشگاه ييل
20 هزار دلار جايزه را برنده شد
طرح برنده شده او شامل
دو مثلث طويل از گرانيت سياه ميباشد که
درون يک تپه قرار داده ميشود و اسامي
57692 مرد يا زني که در جنگ کشته شده اند در ان حک ميشود
لين که والدينش از چين در دهه 40 به اوهايو مهاجرت کرده اند
فکر ميکرد که او برنده نميشد
چون طرحش خيلي عجيب و خيلي قوي بود
من يک ايده کلي داشتم که ميخواستم تا يک سفر رو شرح بدم
سفري که باعث ميشد شما مرگ رو تجربه کنيد
و جايي که شما بعنوان يک ناظر بوديد
جايي بود که شما هرگز نميتونستيد کاملا همراه مردگان باشيد
اون قرار نبود چيزي باشه که ميخواد بگه
"هيچ مشکلي نيست،همه چيز تموم شده"
چون اينطوري نيست
تفاوتها در مورد جنگ
احساسات مردم درمورد طرح پيشنهادي را متنوع ميکرد
برخي که معتقد بودند جنگ ناروا و غيراخلاقي بوده است
ميترسيدند که آن بناي يادبود به طريقي به معني ستايش کردن از آن باشد
سايرين ميترسيدند که طرح افراطي و خشن آن در توجيه
هدفي که براي آن آمريکاييها جنگيده بودند ناکام باشد
تام ولف نويسنده آنرا بعنوان
باجي به جين فوندا رد کرد
من به ادراکات هنري اهميتي نميدم
کسي که نيازي به آموزش هنر ندارد
تا اين طرح بناي يادبود را براي اونچه که هست ببيند: تام کارهارت،کهنه سرباز ويتنام
يک جاي زخم سياه
سياه اين رنگ جهاني
نشانه اندوه و شرمساري و تحقير
در همه نژادها و همه جوامع در سطح جهان.
در يک سوراخ مخفي شده براي اينکه انگار از شرمساري فرار کند
آقاي رئيس،اعضاي شورا
من بعنوان يک فرد صحبت ميکنم جانيس کانلي،شهروند
يک عضو مردم معمولي. جانيس کانلي،شهروند
تصاوير گراميداشت از جنگ در ويتنام چه چيزهايي هستند؟
يک چريک
در چند قدمي تير خورده
يک دختر لخت،شعله ور،در حال دويدن
جيغ زنان به سمت پايين يک جاده خاکي
فکر ميکنم حق با مايا لين باشه
که به ماوراي اين جور تصاوير رفته
او همه اون دردها و کشمکشهاي آن دوران ناخوشايند رو
در يک پيام ساده از فداکاري و قهرماني خاموش اورده
در يک راي گيري رسمي حمايت از طرح مايا لين
مادران ستاره طلايي آمريکايي براي بسياري صحبت کردند
آنها گفتند:"اين روزها
ميهن پرستي يک موضوع پيچيده است
ولي شايد اين دليلي باشد که
آن خطوط گرانيتي سياه وي شکل
به آرامي به آن زمين شيبدار ميپيوندد
تنها اين موضوع را درمورد جنگ ميرساند که
مردم ممکن است در مورد آن موافق باشند:
اينکه کسانيکه کشته شده اند بايد به ياد آورده شوند"
# When you're weary #
# Feeling small #
# When tears are in your eyes #
# I'll dry them all. #
وقتي شما از ماشين خارج ميشيد و به اون ديوار نزديک ميشيد
انرژي و قدرت اون شما رو ميگيره رايان کوزي،ارتشي
شما بلند ميشيد
شما اون اساميو ميبينيد
اون اساميو لمس ميکنيد
اون قويه
# Bridge over troubled water #
# I will lay me down. #
من ديوار ويتنام رو
رو دوست نداشتم
من اونرو يک چاله سياه زشت ميديدم
و اينکه گفته ميشه تنها افرادي که لوئيس سورلي،ارتش
يادشون گرامي داشته ميشه مردگان هستند
نه به اين دليل که قهرمان هستند بلکه چون اونها قربانيند
من نرفتم
تا
يک سال
اونها داشتن ميرفتن تا يک حلقه گل در جلوي
اسم هم اتاقيم يگذارن
من بايد،بايد ميرفتم
بنابراين من هر سال از اون به بعد
براي يادبود اونهايي که ما ،ما از دست داده بوديم رفته ام
و
من به سمت چپ پايين ميرم
و انگشتامو روي اون اسم ميکشم
شما به سمت اون ديوار ميريد
و حتي پسرم که زمانيکه اولين بار بردمش نه سالش بود وينسنت اوکاموتو،ارتشي
و شما بيش از 58 هزار اسم ميبينيد وينسنت اوکاموتو،ارتشي
و شما ميدونيد که نانوشته پشت يا کنار هر اسم
يک مادر يا يک پدر يا يک همسر يا يک دختر
هست که زندگيهاشون براي هميشه توسط
اون جنگ لعنتي متلاشي شده
من کنار اون ديوار بيش از يکبار بوده ام
وقتي به گذشته به اون جنگ نگاه ميکنم و ميدوني
به اونچيزهاي وحشتناک فکر ميکنم ،ميدوني نانسي بايبرمان،فعال ضد جنگ
ما به اون،ميدوني،کهنه سربازاني که از جنگ برميگشتند نانسي بايبرمان،فعال ضد جنگ
ميدوني،اونها رو بچه کشها و بدتر از اين خطاب ميکرديم
من،ميدوني،من درموردش احساس خيلي بدي دارم
ميتونم تنها بگم که ،ميدوني،ما هم بچه بوديم
ميدوني،درست مثل اونها که بچه بودن
اون منو ناراحت ميکنه،اون منو امروز هم ناراحت ميکنه
اون درد باعث ميشه فکر کنم به چيزهايي که گفتم
و به چيزهايي که ما در موردشون گفتيم
و من متاسفم
متاسفم
نميخواستم برم
و اون يک صبح تابستاني زيبا بود کارول کراکر،ساراتوگا اسپرينگز،نيويورک
اول به بناي يادبود آبراهام لينکلن رفتم.
يک مکان تسلي بخش براي بودن بود
و
و بعد از اون خيابون رد شدم و به سمت ورودي قدم زدم
و همونطور که ميدونيد در ابتدا،شما نميتونيد واقعا اون ديوارو ببينيد
و شما پايين ميريد و وارد يک تپه پوشيده از چمن ميشيد
و من وقتي چشمم به اون افتاد
من واقعا نفسم بند اومد
البته من گريه کردم
من رو کمک کردن بلند شدم و تونستم لمسش کنم
اسم برادرمو پيدا کردم
به اسم برادرم در گروهاني
که همه اون افراد ديگه بودن نگاه کردم
حس غم و اندوه بود
ولي حالا اون به هرحال تنها نيست
اون در گروهان اون افراد بود
و اون اونجا بود
براي مردم که در موردشون بدونن و فکر کنن
و اون فراموش نميشد
و گم نميشد
و اون بطور فوق العاده اي بري من شفابخش و تسلي بخش بود
همينطور که من از استخر بازتاب دهنده به سمت اون ديوار ميرفتم جان ماسگريو،از تفنگداران دريايي
تعداد بسيار زيادي اسم روي اون ديوارها بود جان ماسگريو،از تفنگداران دريايي
و يکهو بغض کردم
و فکر کردم"نميتونم اينکارو بکنم"
من نميتونم اينکارو همين حالا بکنم
و افتادم
و همه اون اشکهايي که جلوشونو گرفته بودم
گريه نميکردم،بي اختيار اشک ميريختم
روي زانوهام افتاده بودم و بي اختيار اشک ميريختم
نميتونستم جلوشو بگيرم،نميتونستم نفس بگيرم
و از خدا خيلي سپاسگذار بودم که اون اونجا بود
فکر ميکردم
اين قراره جانها رو نجات بده
اين زندگيها رو نجات ميده
من تحت تاثير زيباييش قرار گرفتم
و اينکه ويتنام در هنگام صلح از آسمون چجور به نظر ميرسيد
من يک حس اميد در وجودم داشتم
من به سختي بمدت چندين ماه با ديگران تام واللي
براي سازماندهي اين سفر و براي مذاکره در مورد رسيدنمون با تام واللي
با دولت ويتنام کار کرده بودم
چطوري؟
دره تويي تنتوم
من به ويتنام بعنوان يک کهنه سرباز برگشتم
تا از تاريخ درس بگيرم
و ببينم چطور اونجا تغيير کرده بود
تنها 200 آمريکايي
از 1975 به ويتنام اومده بودن
و اغلب اونها گزارشگرها بودن
و در جنوب بودن
خيلي از اون بچه ها،شما در اون خيابون قدم ميزديد
و اونها ميگفتن "Lien Xo, lien Xo,"
به معني "روسي"هست
و شما ميگفتيد “No lien Xo,من روسي نيستم
toi la nguoi My"... "من آمريکاييم"
و صورتشون باز ميشد و ميگفتن"آمريکايي"
و اون بسرعت از ميان
حياط مدرسه يا خيابون منتشر ميشد
که امريکاييها اينجا بودن
و اونها بيرون ميومدن و رفتارشون خيلي خيلي دوستانه بود
خداحافظ
تام واللي با تفنگداران دريايي در ويتنام خدمت کرده بود
16 سال بعد،آن کشور او را دوباره به خود جذب کرد
و او برنامه ويتنام
دانشکده کندي در دانشگاه هاروارد را پايه گذاري کرد
و به آموزش برخي از رهبران آينده کشور کمک کرد
من خيلي خيلي درگير ارتباط مجدد
بين ايالات متحده و ويتنام شدم تام واللي،تفنگدار دريايي
و اينکه اون رابطه چجوري اتفاق بيفته
من يک دهه از عمرمو صرف درست کردن اينکار گذاشتم
هرچند ايالات متحده
روابط ديپلماتيک با ويتنام نداشت
کهنه سربازان خودشان شروع به برگشتن کردند
از جاهايي که آنها جنگيده بودند بازديد ميکردند
با دشمنان قديمي ديدار ميکردند
درختان را ميکاشتند و مدارس را بنا ميکردند
سعي داشتند جنگ را پشت سر بگذارند
واللي بطور نزديکي با ساير کهنه سربازان
از جمله سه سناتور ايالات متحده کار ميکرد
که در ميان تاثيرگذارترين حاميان آمريکايي
براي عادي کردن روابط قرار داشتند
جان مک کين از آريزونا
که شش سال را بعنوان يک اسير جنگي دوام اورده بود
جان کري از ماساچوست
فرمانده سابق يک قايق تند رو
و باب کري از نبراسکا
از اعضاي سابق يگان ويژه نيروي دريايي آمريکا.
وظيفه شان آسان نبود
هانوي اصرار داشت ايالات متحده با وعده
فراهم کردن بودجه براي بازسازي غرامت دهد
ايالات متحده به سهم خود خواستار
يک گزارش کامل
از 2500 آمريکايي شد که بقايايشان
هرگز پيدا نشده بود
هانوي که خود بيش از 300 هزار مفقودي داشت
از همکاري سرباز زد نوشته روي قبر:سرباز گمنام
ولي وقايع هم در داخل ويتنام و هم بسيار فراتر از مرزهايش
به آرامي قضايا را جفت و جور کرد
کي مشکلات رو ميدونست؟ باو نين،از هانوي
اون کهنه سربازها باو نين،از هانوي
اونها خونشون رو در ميدان جنگ ريخته بودن
و حالا اونها به روستاهاشون برگشتند
و مجبور بودند تا به اون سبک ديوانه وار
در اون مزارع اشتراکي زندگي کنن
اون کشاورز-سربازان بودن که اين کشورو تغيير دادن
ليزوان در 1986 مرد
جانشينانش آنچه که آنرا دوي موي ميناميدند اقتباس کردند
يک اصلاحات عمل گرايانه تر در سياست اقتصادي.
زمانيکه جنگ سرد به پايان رسيد،کمک شوروي ناپديد شد
و هانوي سرانجام شروع به کمک به تيمهاي نظامي ايالات متحده
در جستجوي بقاياي آمريکاييها کرد
معماران عادي سازي روابط
ويتناميها هستند
آمريکاييها نيستن
و عادي سازي ويتنام
يک راهبرد حزب کمونيست ويتنام
براي الحاق به جهان است
اونها ميخوان به جهان بپيوندند
و ايالات متحده اونرو براي اونها به منظور پيوستن به جهان سخت ميکنه
بنابراين جان مک کين اصرار داره
اره،شما ميخواين عادي سازي داشته باشين؟
همه زندانيان شما لازمه که از اردوگاههاي باز آموزي بيرون بيان
شما عادي سازي ميخواين؟
جان کري..."من همه اطلاعات درمورد مفقودينو لازم دارم"
در سال 1994
بعد ازينکه ويتناميها تقاضاهاي آمريکاييها را براورده کردند
ايالات متحده تحريم تجاري خود را تعليق کرد
عادي سازي کامل در سال بعد رخ داد
سفير جديد آمريکا پت پترسون بود
که شش سال را بعنوان اسير جنگي در هانوي گذرانده بود
در نوامبر 2000
رئيس جمهور بيل کلينتون به ويتنام سفر کرد
اولين بازديد رئيس جمهور آمريکا از آن کشور
از زمانيکه ريچارد نيکسون از سربازان آمريکايي آنجا
در 31 سال پيش،ديدن کرده بود
حالا ميتونيم چيزي بگيم که رئيس جمهور باراک، اوباما،هانوي،2016
که زماني غيرقابل تصور بود: رئيس جمهور باراک، اوباما،هانوي،2016
امروز،ويتنام و ايالات متحده شرکاي هم هستند رئيس جمهور باراک، اوباما،هانوي،2016
ما نشان داده ايم که دلها ميتوانند تغيير کنند
واينکه يک آينده متفاوت زماني ممکنه
که ما زندانيان گذشته نباشيم
برخي از هم رزمهام که در شهرها زندگي ميکنن
اغلب کهنه سربازان آمريکاييو ملاقات ميکنن
اونها به زبون همديگه صحبت نميکنن
ولي اونها از ديدن همديگه انقدر خوشحالن
که همديگه رو بغل ميکنن
اونها با همديگه مثل کهنه سربازها رفتار ميکنن
ما گذشته رو پشت سرمون گذشتيم
حتي باوجود اينکه هنوز گلوله هايي در بدنم دارم لي کونگ هوان(ويت کنگ)
ميخوام تا اون فصل جنگ رو ببندم لي کونگ هوان(ويت کنگ)
حالا ما بايد به آينده نگاه کنيم
وقتي بچه هامون بتونن براي درس خوندن به آمريکا برن
و بهترين،زيباترين چيزها رو از آمريکاييها
ياد بگيرن
و با مردم اونجا اشنا بشن
من به ويتنام برگشتم
من با سازمان کهنه سربازهاي ايالتي تماس گرفتم
اين يک سازمان عظيم از کهنه سربازهاي ويتناميه
همه دشمنان قبلي
ولي حالا يک ذره مسنتر شديم،مثل من مايک هيني،ارتش
ميدوني،اونا آدمايي در سن من هستن،پدربزرگها
و بعد ازينکه وارسي اوليه همديگه رو انجام داديم
و اين يک موضوع سياسيه يا نه
اونها نميشد ازين مهربانتر و دوست داشتني تر باشن
اونها منو زير بال و پرشون مثل يک سرباز برادر گرفتن
ما خاطرات دردناکمون،داستانهامون رو با همديگه مبادله کرديم
و من يک کم مراسم گرفتم،به افتخار افرادي که از دست داده بودم
به افتخار دشمنان ويتنامي که کشته بوديم
و فقط به اونها ميگفتيم،ميدوني،اونها ميتونستن حالا در آرامش باشن
اون يک سفر فوق العاده بود
ميدوني،
شما نزديکتر نميشديد،ولي تا حدي به آرامش ميرسيديد
تا حدي به آرامش ميرسيديد. تا حدي به آرامش ميرسيديد
در ويتنام،زمين به ميزان زيادي ترميم شد
دشمنيهاي قديمي عمدتا دفن شده است
ولي ارواح باقي مانده اند
آمريکاييها و ويتناميها
با هم کار ميکنند تا مکانهايي که
عامل نارنجي زمين را مسموم کرده است پاکسازي کنند
مهمات منفجر نشده،نيمه پنهان در زمين
هنوز هر ساله جانهايي را ميگيرد
مادران و پدران مسن از ويتنام شمالي
هنوز در جنوب پرسه ميزنند
بدنبال کشف
آنچه که برسر پسران و دخترانشان آمده هستند
سربازان در يگان من
والدينشون به من اعتماد کردن تا دنبالشون بگردم
برخي از اجسادشون هرگز پيدا نشده
و من روز و شب احساس گناه ميکنم
در روياهام
من توسط صحنه هاي بيرحمانه جنگ و مرگ تسخير ميشم لو کاک تام،ارتش ويتنام شمالي
فکر ميکنم به اين خاطره که من به تعهدم عمل نکرده ام لو کاک تام،ارتش ويتنام شمالي
من اونها رو براي خانواده هاشون پيدا نکرده ام
هر روز مردم با من تماس ميگيرن و ميپرسن
پسرم در اين گروهان از اون هنگ خدمت کرده
اون در ميدان جنگ کشته شده
آيا پيداش کردي؟
من مجبورم جواب بدم که پيدا نکرده ام
فکر ميکنم شما ميتونستيد بگيد که جنگ ويتنام
يک سرود قهرمانانه است
ولي اون همچنين يک تراژدي بزرگه
حالا در ويتنام ما شروع به تفکر دوباره در مورد جنگ ميکنيم وين گوک،ارتش ويتنام شمالي
تا سوالاتيو بپرسيم وين گوک،ارتش ويتنام شمالي
آيا جنگ براي رسيدن به عدالت لازم بود؟ وين گوک،ارتش ويتنام شمالي
آيا جنگ درست بود؟
جنگ تموم شده
حالا ما لازمه تا بر زندگي تمرکز کنيم
اون چيزي که بيشترين اهميتو داره پيدا کردن برخي معاني
برخي درسها در جنگ براي زندگيهامونه
وقتي ما نهايتا به سرعت از ويتنام خارج شديم
ما شروع کرديم به شک کردن در مورد خودمون
و اون يک احساس غريبه براي يک آمريکايي بود سم ويلسون،ارتشي
ما بندرت در مورد خودمون شک ميکنيم
اين تبديل به تلخ ترين ،تفرقه انگيزترين
يا تلخ ترين در درجه دوم و تفرقه انگيزترين در درجه دوم
جنگ در کل تاريخمون شد
و ما هنوز از اون آسيب ميبينيم
ما در مورد ويتنام احساس گناه ميکنيم
بيش از چهار دهه بعد از پايان جنگ تابلو نوشته:پسرم در ويتنام براي چي کشته شد؟آمريکا
چنددستگيهايي که آن بين آمريکاييها ايجاد کرد تابلو نوشته:پسرم در ويتنام براي چي کشته شد؟آمريکا
هنوز کاملا التيام پيدا نکرده است تابلو نوشته:پسرم در ويتنام براي چي کشته شد؟آمريکا
درسهايي که آموخته شد و بعد فراموش شد
تفرقه هايي که کمتر شد و بعد گسترده شد
اسرار قديمي که فاش شد و اسرار جديدي که مخفي شدند
جنگ ويتنام يک تراژدي
بي اندازه و غيرقابل جبران بود
ولي معاني ميتواند در داستانهاي فردي
افرادي که از آن زنده بيرون آمدند يافت شود
داستانهاي شجاعت و رفاقت
و استقامت
درک و بخشش
و نهايتا مصالحه
اونها در وزن خاطرات سهيم بودند
اونها باريو بردوش کشيدند که ديگران نميتونستن تحملش کنن
اغلب اونها همديگه رو حمل ميکردند،زخميها يا ضعيفها رو. تيم اوبراين:يک نويسنده است و هنوز در حال تقلا براي درک کردن آنچه هست که پشت سر گذاشته است
اونها عفونتهايي با خودشون داشتن کارول کراکر يک مشاور خانواده در شمال نيويورک
اونها صفحات شطرنج کارول کراکر يک مشاور خانواده در شمال نيويورک
توپهاي بسکتبال هوي دوک:يک مورخ پرخواننده شد و در شهر هوشي مين زندگي ميکند
ديکشنريهاي ويتنامي به انگليسي هوي دوک:يک مورخ پرخواننده شد و در شهر هوشي مين زندگي ميکند
درجات نظامي،مدالهاي ستاره برونزي و قلب بنفش بيل ارهارت: يک معلم،شاعر و نويسنده در فيلادلفيا
کارتهاي پلاستيکي نوشته شده با آيين نامه حرفه اي با خودشون حمل ميکردن دونگ وان ماي اليوت:مجددا به خواهرش ملحق شد،داستاني در مورد خانواده از هم جدا شده اش نوشت و در کاليفرنيا زنگي ميکند
اونها بيماريهايي با ودشون حمل ميکردن راجر هريس: يک آموزگار شد و 41 سال در مدارس دولتي بوستون کار کرد
که از جمله اونها مالاريا و اسهال خوني بود راجر هريس: يک آموزگار شد و 41 سال در مدارس دولتي بوستون کار کرد
اونها با خودشون شپش و کرم حلقوي و زالو مت هريسون:بعد از 20 سال از ارتش بازنشسته شد و در کانيتيکت زندگي ميکند
جلبک شاليزار و انواع قارچها رو با خود حمل ميکردند لي مين خويي:يک روزنامه نگار و داستان نويس در هانوي است
اونها با خودشون خود زمين رو حمل ميکردند...ويتنام هال کوشنر:مجددا ازدواج کرد و يک چشم پزشک است و در فلوريدا زندگي ميکند
اون مکان...اون خاک رو. کارل مارلنتز:نزديک سياتل زندگي ميکند و 30 سال را صرف نوشت يک داستان در مورد جنگ خود کرد
يک گرد و خاک قرمز-نارنجي پودري کارل مارلنتز:نزديک سياتل زندگي ميکند و 30 سال را صرف نوشت يک داستان در مورد جنگ خود کرد
که چکمه هايشان و لباسهاي کار و صورتهاشونو ميپوشاند ژنرال مريل مکپک:نيروي هوايي را طي جنگ اول خليج فارس فرماندهي کرد و در اورگون زندگي ميکند
اونها آسمون رو با خودشون حمل ميکردند جان ماسگريو:در کانزاس زندگي ميکند و به رزمندگان جنگهاي آمريکا مشاوره ميدهد
کل جو رو. جان ماسگريو:در کانزاس زندگي ميکند و به رزمندگان جنگهاي آمريکا مشاوره ميدهد
اونها آب و هوا را با خودشون حمل ميکردن وين گوک:يک معلم و نويسنده محترم در ويتنام است
رطوبت،بارانهاي موسمي وين گوک:يک معلم و نويسنده محترم در ويتنام است
بوي گند قارچها و پوسيدگي،همش رو. بو نين:اولين سرباز پياده نظام ويتنام شمالي شد که در مورد جنگ ويتنام نوشت.او در هانوي زندگي ميکند
اونها جاذبه رو با خودشون حمل ميکردن بو نين:اولين سرباز پياده نظام ويتنام شمالي شد که در مورد جنگ ويتنام نوشت.او در هانوي زندگي ميکند
اونها مثل قاطرها حرکت ميکردن وينسنت اوکاموتو:يک قاضي در دادگاه عالي بخش لوس انجلس است
در روشناي روز اونها آتش تير تک تيرانداز رو دريافت ميکردن وينسنت اوکاموتو:يک قاضي در دادگاه عالي بخش لوس انجلس است
در شب اونها مورد حمله خمپاره قرار ميگرفتن. وينسنت اوکاموتو:يک قاضي در دادگاه عالي بخش لوس انجلس است
اونها درون تونلها ميخزيدند و پيش قراول ميشدن تران گوک توم:9 سال را در يک اردوگاه بازآموزي گذراند و حالادر هيوستن زندگي ميکند
و زير آتش پيشروي ميکردن تران گوک توم:9 سال را در يک اردوگاه بازآموزي گذراند و حالادر هيوستنزندگي ميکند
ولي اون يک جنگ نبود فان کوانگ تو:يک قاضي امور مهاجرت در کاليفرنياي شمالي شد
اون فقط يک رژه بي پايان بود فان کوانگ تو:يک قاضي امور مهاجرت در کاليفرنياي شمالي شد
روستا به روستا بيل زيمرمان:يک مشاور سياسي در کاليفرنياي جنوبي است
آنها بخاطر خود رژه ،قدم رو ميرفتن بيل زيمرمان:يک مشاور سياسي د رکاليفرنياي جنوبي است
اونها به آهستگي و در سکوت پيشروي ميکردن
به سمت جلو خم ميشدن،در مقابل گرما،بدون تفکر
همه خون و استخوان،با ناله هاي ساده,
با پاهايشان سربازي ميکردن
به بالاي تپه ها ميرفتن و به شاليزارها پايين ميومدن
و از رودخانه ها عبور ميکردن و دوباره بالا و پايين ميرفتن،فقط خم ميشدن
يک قدم و بعد قدم بعدي و بعد ديگري
اونها پاهاشونو وادار به حرکت ميکردن
اونها استقامت ميورزيدن
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
# وقتي خودمو در اوقات گرفتاري ميديدم #
# مريم مقدس پيشم مياد #
# سخنان حکيمانه ميگه #
# بگذار باشه #
# و در ساعت تاريکيم #
# اون درست مقابل من مي ايسته #
# سخنان حکيمانه ميگه #
# بگذار باشه #
# سخنان حکيمانه نجوا ميکنه #
# بگذار باشه #
# و وقتي اون مردم دلشکسته #
# که در جهان زندگي ميکنن موافقن #
# يک پاسخ وجود خواهد داشت #
# بگذار باشه # # بگذار باشه #
# با وجوديکه اونها ممکنه درگذشته باشن #
# هنوز شانسي هست که اونها ببينن #
#يک پاسخ وجود خواهد داشت #
# بگذار باشه # # بگذار باشه #
#اره يک پاسخ وجود خواهد داشت #
# بگذار باشه #
# سخنان حکيمانه نجوا ميکنه #
# بگذار باشه #
#و وقتي شب ابرآلوده #
# هنوز يک نور است که منو روشن ميکنه #
# تا فردا ميتابه #
# بگذار باشه #
#من با صداي موسيقي بيدار ميشم #
# مريم مقدس پيشم مياد #
# سخنان حکيمانه ميگه #
# بگذار باشه #
# يک پاسخ وجود خواهد داشت #
# بگذار باشه #
# يک پاسخ وجود خواهد داشت #
# بگذار باشه #
# سخنان حکيمانه زمزمه کن #
# بگذار باشه #