‫تو انسان ارزشمندی هستی.
‫من هرگز کاری نمی‌کنم که منجر به از دست دادن تو بشه.
‫می‌دونی که خواسته‌هامون با هم همسوـه.
‫برای همین از دستورات من پیروی کردی.
‫اگر با وجود این شک کردی که «ریگی به کفشمه»...
‫بدون که هرکاری می‌کنم برای یه چیز بزرگتره.
‫بذار بازم حرفمو تکرار کنم:
‫من دشمنت نیستم، و هیچ کاری که منجر به آسیب دیدن تو بشه، نمی‌کنم.
‫نیازی به ایمان یا اعتمادت ندارم.
‫الان فقط... با سرت این موضوع رو درک کن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫یالا بزن به چاک.
‫اوه، تا وقتی که درمان بشم نمی‌تونم برم.
‫استخونام شکستن ها.
‫آخ آخ آخ...
‫وای وای، چه بلوایی راه انداختی.
‫یاد قدیما افتادم.
‫سه سال پیش، وقتی برای بار اول همدیگه رو دیدیم.
‫فصاحت و سکوت ــــ پرده‌ی اول ــــ
‫یه روستا توی قاره‌ی پنجم.
‫این قاره که از مقر کلیسای جهانی توی قاره‌ی اول خیلی دوره،
‫چندان تمدن جادویی پیشرفته‌ای نداره.
‫یه روستای دور‌افتاده‌یِ کاملاً غیرجادویی ‫توی یه کشور معمولیِ کاملاً غیرجادویی.
‫یه تابوت! هی، اون یه تابوت بود، نه؟
‫آره آره. درسته.
‫از این بی‌حال‌وهوا‌تر نمی‌شد.
‫ولی توی این روستا... یه جادوگر هست.
‫مثل اینکه مدت‌ها اینجا زندگی می‌کرده،
‫ولی تا همین الان، هیچوقت آشوبی راه ننداخته بود.
‫که همین نشون می‌ده، چطور کسی پی به حضورش نبرده.
‫ولی اخیراً، اتفاقات عجیب یکی پشت دیگری رخ دادن.
‫و در نهایت، آشوب توجه‌هات رو به خودش جلب کرد.
‫حالا که این اتفاق افتاده، باید فوراً ‫ تا قبل از اینکه جناز‌ه‌ی کسی پیدا شه...
‫جادوگره رو زیر بال و پر خودمون بگیریم.
‫بریم.
‫خب، اینم خریدای بقالی. ‫چیز دیگه‌ای لازمه بخریم؟
‫فالول، چیزی هست که دلت بخواد؟
‫عـــه، تعارف نکن دیگه.
‫آخرین دسته‌ی برگ چای و چیزای رنگ‌شده ‫عالی بودن، برای همین شهردار پول بیشتری بهمون داد.
‫گاهی وقتا هم یه حالی به خودت بده.
- ‫شماها... - ‫چیکار‌ـــ
‫ببین چیکار کردین.
‫گاوهام!
‫اونا گاو‌های من بودن!
‫نمی‌دونم از چی داری حرف می‌زنی؟ ‫ما به گاوات چیکار داشتیم؟
‫هی، ولش کن. ما هیچ مدرکی نداریم، شهردار هم طرف اونه.
‫اگه قشرقی به‌پا کنی گور خودتو کنی.
‫کی جز یه جادوگر از پس همچین کاری بر میاد؟!
‫خارج از توان آدمیزاده، مثل روز روشنه!
‫حتماً یه جادوگر دیوونه این کارو کرده!
‫این پیش‌داوریه.
‫از نظر من که این حرفا دیگه قدیمی شده.
‫کریگ.
‫در مورد اتفاقیه که دو روز پیش افتاد؟
‫خودم شخصاً ندیدمش، ولی شنیدم یه چهارپا از آسمون افتاده...
‫هوم؟ ها؟
‫این چیه...
‫درسته... و تیک‌تیکه هم بوده.
‫یه آدمیزاد از پس همچین کاری بر میاد؟
‫شک دارم.
‫ولی در مورد اون هم صادقه.
‫اونم هرگز همچین کاری نمی‌کنه.
‫ها؟ ولی اون یه جادوگره.
‫چی باعث می‌شه این دوتا هیولا با بقیه‌شون فرق کنن؟
‫سلام با اجازه.
‫خیلی مایل نیستم نیستم توی یه دعوا دخالتی کنم،
‫ولی توی دعواتون کسی رو دخیل کردین که اومدن به دیدنش،
‫و حرف‌هاتون توجه‌م رو جلب کرد.
‫چرا می‌گی اون، یه جادوگر، نمی‌تونسته همچین کاری بکنه؟
‫تـ ـ تو کی هستی؟
‫چرا؟ چون حقیقته.
‫اوه؟
‫همه به خواهرم می‌گن جادوگر،
‫اما فارول فارمینگتون حتی یه طلسم هم نمی‌تونه بکنه.
‫عـــه.
‫ها؟ الان ازم انتظار داری چون نمی‌تونه از جادو ‫استفاده کنه، باور کنم گناهی نداره؟
‫هرکسی می‌تونه همچین بهونه‌ای دست‌وپا کنه.
‫آروم بگیر.
‫متأسفانه دیگه باید ازت بخوام ما رو تنها بذاری.
- ‫بذارش زمین. - ‫چشم.
‫برو خونه.
- ‫چشم. - ‫باشه.
‫می‌گم شماها... مجردین؟
‫نه،من زن دارم.
‫منم.
‫که‌اینطور... پس حسابی بهشون عشق بورزین.
‫نظرتون چیه سر راه براشون گل بخرین؟
‫فکر خوبیه. همین کارو می‌کنم.
محض تنوع چرا که نه؟
‫این الان... جادو بود؟
‫خب، فقط یه کوچولو.
‫چه ترسناک! جادو خیلی ترسناکه.
‫نکنه همه‌ی این جریانا زیر سر توـه؟
‫کی می‌دونه.
‫خب، شوخی‌ها به کنار.
‫گفت شوخیه.
‫بانوی جادوگر، من یه صحبتی باهات دارم.
‫دنبالت می‌گشتم.
‫من آشافم. همونطور که دیدی، یه ساحره‌ی رتبه‌ اول.
‫با توجه به اینکه تو یه جادوگری، ازت یه درخواست مهم دارم.
‫مشکوکه.
‫جناب شما خیلی مشکوکی.
‫اما، خب، تو بهمون کمک کردی، ‫پس گمونم یه تشکر بهت بدهکاریم.
‫اوی، مراقب باش.
‫الان زدی بهمون.
‫گوش می‌دی؟
‫اوی اوی؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم برای مقابله با یه حریف ‫از گوشت و خون به سه لایه حصار نیاز پیدا کنم.
‫بکش کنار! سر راهمی.
‫چقدر وحشی. الان دقیقاً برای چی مزاحمتم؟
‫جادوگره رو رد کن بیاد.
‫اون شکار خودمه.
‫امروز آدما چشونه؟
‫شماها از فالول چی می‌خواین؟
‫این صورتو...
این نشانو... یادته؟
‫اون نشان...
‫مثل اینکه آره.
‫این چیز وحشتناک چیه؟
‫ناپدید شد.
‫ازش محافظت کرد؟
‫دیدی؟
‫اون دیگه چه هیولایی بود؟
‫اون دختره اونجاست.
‫جادوگره‌ست! جادوگره همینجاست.
‫پس اون هیولا...
‫اوضاع پسه. مردم دیدن.
‫چی؟
‫نه، اشتباه می‌کنین!
‫فالول کاری نکرد!
‫اون کاری نکرد!
‫ما یتیمیم.
‫اهالی روستا با ما مثل بقیه رفتار نمی‌کنن،
‫ولی شهردار همیشه با ما خوب بود.
‫فالول از گیاه‌های توی باغمون و کوه‌های بیرون ‫برای رنگ‌رزی و چای استفاده می‌کنه.
‫و شهردار چیزایی که می‌سازه رو به آشناهاش می‌فروشه.
‫محصولاتش محبوبن.
‫این...
‫تعجب می‌کنی که انقدر خوشمز‌ه‌ست، نه؟
‫این بهترین چاییه که تا به حال خوردم.
‫اون نمی‌تونه از جادو استفاده کنه، ولی می‌گه ‫اینم بخشی از دانش جادوییه که به ارث برده.
‫که اینطور.
‫تو هم یه فنجون می‌خوای؟
‫خوشمزه‌ست.
‫چه عجیب.
‫انتظار داشتم سرم دادوبیداد کنی ‫که طلسم رو بردارم، ولی آروم گرفتی.
‫گمونم خوشت نمیاد دست‌وپای بی‌خود بزنی.
‫و من هم وقتی بیهوش بودی آزمایشت کردم،
‫اما هیچ اثری از پیشرفت جادویی ندیدم.
‫ولی بازم انقدر سرسختی که حتی ‫یه خراشم برنداشتی. و اون قدرت وحشیانه...
‫به نظر من که یه آدم عادی نیستی.
‫اون نشان روی گردنت.
‫نشون می‌ده تحت نفرین یه جادوگری، درسته؟
‫نفرین یه جادوگر؟
‫اگه حدسم اشتباه نیست، پس امیدوار بودی اون ‫بهت یه سرنخ در مورد کسی که نفرینت کرده، بده.
‫یا اینکه شک داشتی که خودش نفرین رو اعمال کرده.
‫چطوره از همینجا شروع کنیم؟
‫اما اول، می‌شه یه فنجون چای دیگه بخورم؟
‫خب، بذار ببینم. تو...؟
‫اسمم؟ اوئِنت.
‫خوشوقتم اوئنت.
‫ازت می‌خوام صحت حرفام رو تأیید کنی.
‫فالول، نمی‌تونه صحبت کنه، درسته؟
‫اوهوم، درسته.
‫هیچکدوم از «جادوگر»های خانواده‌ی ما نمی‌تونستن حرف بزنن.
‫حتی نمی‌تونن توی از گلوشون صدایی در بیارن.
‫چی؟ بهم گفته بودی مریضه که.
‫خب، آخه... داستان عجیبیه، نیست؟
‫خب همین الان انقدر چیزای عجیب دیدیم که گفتم راستشو بگم.
‫که اینطور. و برای همین نمی‌تونه طلسمی ادا کنه.
‫شماها چقدر در مورد جادو می‌دونین؟
‫هیچی...
‫ممنون.
‫پس در اون صورت، وقت یه درسه.
‫به طور کلی،
‫کسی که انرژی جادویی داره با ‫ردیابی نشان‌های مرموز طلسم رو ادا می‌کنه.
‫یا نشان‌های مرموز از پیش نوشته‌شده رو پر از جادو می‌کنیم،
‫یا با استفاده از انرژی جادویی خودِ نشان مرموز رو می‌نویسیم.
‫مهمون من.
حرومی ـــ
‫خشکش زد؟
‫خب، بگذریم...
‫همونطور که می‌بینین، نوشتن، پایه‌ی جادو رو تشکیل می‌ده.
‫طلسم روی کلمات خاصی که اسمشون «نشان مرموز»ـه تکیه داره.
‫اما استثناهایی وجود داره.
‫و فالول، به نظر من دودمان تو هم یکی از اون استثناهاست.
‫منشأـش؛ «جادوگر عرفانی» لونا فارمینگتون.
- ‫یه متحبر توی جادوی آوایی که تمام طلسم‌هاش رو با کلمات بیان می‌کرد. - ‫نیایش
‫ولی از اون‌جایی که تو نمی‌تونی از صدات استفاده کنی، ‫طبیعتاً نمی‌تونی طلسمی رو هم ادا کنی.
‫واقعاً؟
‫خیلی چیزا بلدی.
‫همه‌ی ساحره‌ها انقدر در مورد جادوگرها اطلاعات دارن؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫علی‌الخصوص که تعداد خیلی کمی در مورد جادوگر عرفانی دانشی دارن.
- ‫خب؟ - ‫ها؟
‫فالول از نواده‌های یه جادوگر عرفانی‌ـه.
‫با جادوگری که طلسمت کرده همخونی داره؟
‫از یه دودمان متفاوت بودن هیچ کوفتی رو ثابت نمی‌کنه.
‫اون هرزه بدن‌ها رو عوض می‌کنه.
عــه؟
‫پس یعنی داری می‌گی نمی‌تونه از جادو استفاده کنه؟
‫پس اون چیزی که منو پرت کرد توی آسمون چی بود؟
‫آره، مشکل همونه.
‫منظورم این نیست که با یه تناقض روبه‌رو ایم.
‫مشکل اینه که ما اینجا دشمن داریم.
‫اون چیزه دقیقاً اینطور به‌ نظر می‌رسید ‫انگار که فالول ساختتش.
‫اما فالول نمی‌تونه از جادو استفاده کنه.
‫با توجه به این فرض،
‫یه نفر از پشت پرده جریان رو جوری چیده تا اینطور به‌نظر بیاد.
‫حالا که خیلی‌ها دیدنش، ‫اگه اتفاقات بیشتری رخ بده،
‫همه‌ی تقصیرا میفته گردن «جادوگر خبیث».
‫محض اطمینان، اصلاً توی این روستا جادوگری هست؟
‫نه. هیچکس.
‫شنیدم اتفاقات عجیب کوچیک از یه ماه پیش شروع شدن.
‫اون‌موقع‌ها... غریبه‌ای به اینجا اومده؟
‫نه راستش.
‫خب، گمونم من حسابم.
‫من و بابام حدود نصف سال پیش به اینجا اومدیم.
‫هرچند، هیچکدوممون از جادو سر در نمیاریم.
‫کریگ و پدرش به ما خیلی کمک کردن!
‫اونا هم مثل شهردار از ما محافظت کردن!
‫نیازی نیست انقدر محافظه‌کار باشین.
‫من به هرمظنونی که پیدا می‌کنم حمله نمی‌کنم.
‫نصف سال خیلی زیاده. اون بی‌گناهه.
‫هومم... پس سرنخی نیست.
‫گویا مهمونمون هنوز قانع نشده.
‫می‌ترسی؟
‫یه زن هیولایی، یه ساحره‌ی مرموز و اهالی روستا...
‫شماها رو دشمن‌های زیادی دوره کردن.
‫مجبوری اینطوری بگی؟
‫نگران نباشین. من اومدم تا از الان به بعد از شماها محافظت کنم.
‫اجازه بدین دوباره خودم رو معرفی کنم.
‫من از یک سازمان مخفی جادو، به وسیله‌ی جادو و برای جادو اومدم:
‫سازمان طنین جادویی.
‫بانوی جادوگر، شما همراه من به سازمان میاین؟
‫من برگشتم.
‫دیر اومدی.
‫ها! بازم داری چایی‌های فالول رو می‌خوری؟
‫اون آخریش بود.
‫تقصیر من نیست، خیلی خوشمزه‌ست.
‫خدا رو شکر بازم گرفتم.
‫اوه، اون واسه یه مدتمون کافیه.
‫فالول دیگه باید ازمون پول بگیره.
‫ما باهاش تسویه می‌کنم، فقط نه با پول.
‫اوه، راستی امروز...
‫نظرت چیه؟
‫هیچوقت تا حالا به‌طور جدی به اینکه ‫روستا رو ترک کنیم فکر نکرده بودم.
‫به‌نظر واقعی نمیاد.
‫آخه، تو می‌تونی تصور کنی این جهنم هیچوقت تموم بشه؟
‫ولی بازم، اما حرف گفتنی اینه که بعد از رفتن ما اوضاع بهتر می‌شه؟
‫ولی خودمونیم، اون یارو خیلی مشکوکه.
‫به هیچکدوم از حرفایی که می‌گه اعتماد ندارم.
‫فردا برمی‌گردم.
‫نگران نباش. ما به اینکه زیاد دشمن داشته باشیم عادت کردیم.
‫چیز جدیدی نیست.
‫یه‌طوری از پسش بر میایم.
‫مثل همیشه که بر اومدیم.
‫اینم مثل همیشه‌ست.
‫می‌گم فالول...
‫تو بهشون اعتماد داری؟ به اون یارو آشاف؟
‫آره. حق با توـه.
‫خیلی‌خب! امشب یه چیز خیلی خوشمزه‌ درست می‌کنم.
‫درکش نمی‌کنی؟
‫منظورت پناه دادن به یه جادوگره؟
‫یه جادوگر که جادویی نداره فقط یه بار اضافه‌ست.
‫واسه چی می‌خوایش؟
‫عه، پس الان دیگه باورت شده نمی‌تونه طلسمی ادا کنه؟
‫اگه یه نفرو به اندازه‌ی کافی از نزدیک ببینم، ‫می‌تونم بفهمم اون هرزه توشه یا نه.
‫واقعاً؟ خدا رو شکر که شکت ازش برطرف شد.
‫ولی به نظر من «بار اضافه» نیست.
‫یادته وقتی نشانت رو دید چه واکنشی نشون داد؟
‫مشخصاً یه چیزی یادش اومد.
‫یادت رفته؟
‫شاید اون ضربه‌ای که پرتت کرد هوا باعث شده حافظه‌ت یکم تاب برداره.
‫از من بپرسی، نباید از اینکه تشخیصش داد غافلگیر بشیم.
‫شاید خودشم یه نشان مشابه یه جایی روی بدنش داره.
‫به‌نظرت عجیب نیست؟
‫صدای اون دختر منبع جادوشه.
‫نسل‌هایی از جادوگرها و فقط جادوگرها، صداشون رو از دست دادن...
‫و دیگه نتونستن آوایی رو تولید کنن.
‫پس، احتمالش هست اونم تحت طلسم باشه؟
‫جادوگرهای آوایی قدرت بی‌نظیری دارن.
‫شاید یه جادوگر دیگه ترسیده و ‫اونو با یه نفرین مهروموم کرده.
‫خب که چی؟ اینطوری که معلوم می‌شه چقدر بی‌مصرفه.
‫نفرین یه جادوگر دردسر خالصه‌ـــ
‫دقیقاً دردسره.
‫از بین بردن یه طلسم یه چالشه.
‫یا می‌شه گفت چالش می‌شد، اگه فقط دو راه برای انجامش بود.
حرومی! تو چی‌ـ
‫الان نه!
‫از انتهای مسیر صدای هیاهو می‌شنوم.
‫کریگ!
‫اینجا چه خبر شده؟ چی شده؟
‫برگشته!
‫اون هیولا دوباره سروکله‌ش پیدا شده!
‫و بعدش، شهردار...
‫چقدر وحشتناک.
‫از بین این‌همه آدم بزرگترین حامیش رو...
‫پس تمام مدت حق با ما بود.
‫اون دختر یه شیطانه.
‫نباید بذاریم زنده بمونه.
‫داره بدتر می‌شه!
‫سروکله‌ی یه «شکارچی جادوگر متخصص» پیدا شد و ‫همه‌ی اهالی روستا رو برد خونه‌ی فالول.
‫یه نقاب عجیب روی صورتش بود و...
‫یه جلاد!
‫اوضاع خیلی بده!
‫منم باهات میام!
‫این شد دوبار.
‫جلاد‌ها جفت جفت کار می‌کنن.
‫تو... اون یکی هستی.
‫برای فشار دادن ماشه فقط به همین سرنخ نیاز داشتی؟
‫گفتی من بی‌گناهم،
‫ولی کل این مدت بهم شک داشتی؟
‫آدم بزرگا منصفانه بازی نمی‌کنن.
چه خبره؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫می‌خوام بهت نشون بدم عشق چیه.
- ‫قسمت بعدی: «فصاحت و سکوت: پرده‌ی آخر.» - فصاحت و سکوت - پرده‌ی آخر