..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫وای.
‫مثل همیشه خیلی خفنن.
‫به‌نظرت قرار می‌ذارن؟
‫قبول کردنش سخته، ولی زوج خیلی‌خوبی‌ می‌شن.
‫حق می‌گی والا.
‫حرف ندارن.
‫خب، زمان حیاتی شورای دانش‌آموزی بالأخره فرا رسیده.
‫با اصلاح مقررات مدرسه، به قولی که ‫به دانش‌آموزها دادیم عمل می‌کنیم. رئیس شورای دانش‌آموزی اینوکامی سوزونه
معاون شورای دانش‌آموزی ریوسن کازوکی
‫بله، اینوکامی سنپای.
‫من تمام مدارکی رو که برای پیروزی توی بحث لازمه، آماده‌ کردم.
‫توی این دنیا، بعضی افراد همیشه در مرکز توجهات قرار دارن.
‫فعلاً، اوساتو. ‫می‌بینمت.
‫آره، فردا می‌بینمت.
‫من دقیقاً برعکسم.
دانش‌آموز عادی اوساتو کن
‫یه دانش‌آموز دبیرستانی عادی‌ام که همه فراموشش می‌کنن.
‫حتی اگه اتفاق غیرمعمولی برام بیفته،
‫به‌ندرت چیزی هیجان‌انگیزتر از اینه.
‫بزرگ و قوی بشید!
‫و اگه یه‌وقت دلتون خواست، می‌تونید لطفمو جبران کنید.
‫آره، حتماً.
‫اما توی قلبم، همیشه آرزوی...
‫یه زندگی خیالی و خارق‌العاده رو دارم.
‫#1 پام به یه دنیای دیگه باز شد!
‫نیستش.
‫حتماً یکی برش داشته. ‫شانس نیست که.
‫نه نه، نمی‌شه.
‫تو حق صاحبش نامردی می‌شه، و از طرفی ‫می‌خوام تا جای ممکن از دردسر دوری کنم.
‫کاش می‌شد از جادو استفاده کنم.
‫به‌نظر باید کمی منتظر بمونم.
‫بند نمیاد! ‫جان؟
‫تو، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫عــــــه؟
نکنه چتر نداری؟
‫هــــه، خب... بله.
‫که این‌طور.
‫ولی همه‌ی دانش‌آموزها بایستی هرچه زودتر از مدرسه برن.
‫حـ‌ ـ حق با شماست. پس من بدون فوت وقت می‌رم.
‫آه، صبر کن.
‫خونه فرستادن یه دانش‌آموز توی بارون، ‫وجهه‌ی شورای دانش‌آموزی رو خدشه‌دار می‌کنه.
‫پس، سنپای،
‫من چتر یدکیم رو به اوساتو-کون قرض می‌دم.
‫هـــه؟
‫عه کازوکی-کون، می‌شناسیش؟
‫بله. همکلاسی هستیم.
‫تابه‌حال باهم حرف نزده بودیم،
‫ولی اسمم رو می‌دونه.
‫اوساتو-کون، از این استفاده کن.
‫عجب، مثل اینکه برخلاف انتظار ریوسن کازوکی پسر خوبی‌ـه.
‫مـ ـ ممنونم، ریوسن-کون.
‫نمی‌خواد انقدر رسمی باشی. ‫ناسلامتی همکلاسی هستیم.
‫من چی صدات بزنم، خب...
‫اوساتو؟ یا اینکه، کن؟
‫اوساتو خوبه.
‫خوشم میاد به این اسم صدام بزنن.
‫حله، اوساتو.
‫منم اوساتو-کون صدات می‌زنم.
‫اشکالی که نداره، اوساتو-کون؟
‫عـــــــه؟
‫خـ ـ خیلی هم خوبه.
‫پس، اوساتو، بیا باهم بریم خونه.
‫آره. مطمئناً‌ کار سرنوشته که به‌هم برخوردیم.
‫یهویی فرصتِ «با دوتا از محبوب‌ترین ‫بچه‌های مدرسه پیاده تا خونه رفتن» برام پیش اومد؟
‫کل مدرسه از حسودی می‌ترکن.
‫عــــه؟
‫آه، هیچی، نشنیده بگیرید.
‫حقیقتش، انتظار نداشتم انقدر رفتار صمیمانه‌ای داشته باشی، کازوکی.
‫هـــــه؟ واسه چی آخه؟
‫چون تا الان تو رو فقط درحال حرف زدن با دخترهای کلاس‌مون دیدم.
‫من فقط چون اون‌ها سر صحبت رو باهام باز می‌کنن، جوابشونو می‌دم.
‫به عبارتی، پسرهای دیگه باهات حرف نمی‌زنن، کازوکی-کون.
‫سـ ـ سنپای!
‫شرمنده، شرمنده.
‫راستش خیال می‌کردم حرف زدن با ‫اینوکامی سنپای سخت‌ترم باشه.
‫هـــه؟ چه بی‌انصاف!
‫من یه سال‌سومی دبیرستانی عادی‌ام.
‫تو هیچ‌جات به «عادی» نمی‌خوره.
‫توی تمام دروس، شاگرد اول کلاس‌تونی و ‫توی تمام رشته‌های ورزشی هم حرف اول رو می‌زنی.
‫علاوه بر این، ظاهر و باطنت هم زیباست.
‫باید واقع‌بینانه‌تر به خودت نگاه کنی.
‫از تو بعیده انقدر بهم سخت‌ بگیری‌، کازوکی-کون.
‫صرفاً دارم تلافی چند لحظه پیش رو سرت درمیارم.
‫می‌گم، شما دوتا باهم قرار می‌ذارید؟
‫هان؟
‫عـــه؟ نه، این حرف بقیه‌ست...
‫چه حرفیه، معلومه که باهم قرار نمی‌ذاریم.
‫درسته.
‫ما صرفاً چون هردومون عضو شورای دانش‌آموزی ‫هستیم، زمان زیادی رو باهم می‌گذرونیم.
‫شوخی می‌کنین؟
‫چرا باید درمورد همچین مسئله‌ای شوخی کنیم؟
‫خب، خبر دارم که خیلی‌ها فکر می‌کنن ما باهم قرار می‌ذاریم،
‫ولی تو اولین کسی هستی که مستقیماً ‫درموردش ازمون پرسیدی، اوساتو-کون.
‫مـ ـ معذرت می‌خوام.
‫تعریف بود.
‫خیلی بهتر از اینه که پشت‌سرمون راجع‌بهش پچ‌پچ کنی.
‫می‌شه منم یه‌چیزی ازت بپرسم؟
‫اوساتو-کون، به این فکر کردی که بعد از ‫دبیرستان می‌خوای چیکار کنی؟
‫عــــه؟ گمونم، هنوز‌ نه.
‫که این‌طور. پس هنوز نه؟
‫سنپای، تو این سؤال رو از منم پرسیدی.
‫صرفاً کنجکاوم بدونم جواب دیگران چیه.
‫چون خودم هنوز هیچ برنامه‌ای ندارم.
‫هـــه؟ اینوکامی سنپای، تصمیم نگرفتی ‫بعد از فارغ‌التحصیلی چیکار کنی؟
‫تو سال‌سومی هستی. وضعیت جالبی نیست.
‫حق با توـه.
‫هنوز کاری رو که دلم بخواد انجامش بدم پیدا نکردم.
‫من بلافاصله به هر هدفی که برای خودم تعیین می‌کنم، می‌رسم.
‫کـ ـ که این‌طور.
‫پس افراد ممتاز این نگرانی رو دارن. ‫من که هیچ درکی ازش ندارم.
‫بعضی‌وقتا حس می‌کنم اینجا جایی نیست که بهش تعلق دارم.
‫سنپای و من مثل دو روی یک سکه‌ایم،
‫ولی گمونم این احساسش رو درک می‌کنم.
‫این صدای چیه؟
‫هــه؟ چی شده؟
‫اوساتو، تو الان صدای چیزی رو نشنیدی؟
‫مثلاً‌ صدای زنگ.
‫نه، من هیچی نشنیدم.
‫نه، می‌شنومش.
‫داره بلندتر می‌شه.
‫این صدا چیه؟ از کجا میاد؟
‫من واقعاً هیچی نمی‌شنوم.
‫حالتون خوبه؟
‫یه دایره‌ی جادو؟
‫ا ـ این دیگه چیه؟‌ از یه صحنه‌ی فیلمبرداری سر در آوردیم؟
‫نکنه... دروازه‌ای به یه دنیای دیگه‌ست؟
‫هان؟ راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫اوساتو-کون.
‫به‌نظرت توی این دنیای دیگه،‌ جادو و ‫هیولا و قهرمان پیدا می‌کنیم؟
‫هـــــه؟
‫اینوکامی سنپای از اینجور چیزها خوشش میاد؟
‫الان مشکل این نیست!
‫اوساتو. هوی،‌ اوساتو.
‫هــــــه؟
‫حالت خوبه، اوساتو؟
‫آ ـ آره.
‫کازوکی،‌ اینجا کجاست؟
‫ا ـ اون‌ها دیگه‌ کی‌ان؟
‫نمی‌دونم.
‫سنپای منم تازه بیدار کرد.
‫راستی. سنپای کو؟
‫هان؟
‫اوساتو-کون، حق با تو بود.
‫اینجا احتمالاً...
‫کبکش خروس می‌خونه!
‫مثل اینکه همه‌تون بیدار شدید.
‫حتم دارم ناگهانی سردرآوردن از اینجا شما رو گیج کرده-
‫تو کی هستی؟ چه بلایی سرمون آوردی؟
‫به چه جرئتی به لوید-ساما بی‌احترامی می‌کنی؟
‫کافیه.
‫من رو ببخش. می‌فهمم چرا پریشون شدید.
‫ولی لطفاً به حرفی که می‌خوام بزنم گوش بدید.
‫من لوید وول‌گاست لینگر هستم، پادشاه لینگر.
‫پادشاه؟
‫یه پادشاه واقعی!
‫چیزه، سنپای...
‫می‌خوام برم سر اصل مطلب.
‫ما شما رو به پادشاهی لینگر احضار کردیم...
‫تا به‌عنوان قهرمان بهمون خدمت کنید. ‫هان؟ قهرمان؟
‫ایــــــــــــــول!
‫توروخدا بیشتر از این تصویری که ازت توی ذهنم دارم رو خراب نکن!
‫دوسال پیش، مورد حمله‌ی پادشاه شیاطینِ این دنیا قرار گرفتیم.
‫پادشاه شیاطین؟
‫ا ـ ارباب شیاطین؟!
‫دارن یه بحث جدی می‌کنن! به خودت مسلط باش!
‫بله. اون با ارتشش به قلمروی ما حمله کرد.
‫به سختی تونستیم حمله‌شون رو دفع کنیم، ولی ‫ارباب شیاطین قدرت ارتشش رو بسط داده.
‫خدا می‌دونه دفعه‌ی بعدی چی پیش میاد.
‫درنتیجه به‌عنوان آخرین راه چاره، ‫با برگزاری یه مراسم مذهبی ممنوعه،
‫معروف به احضار قهرمان، ‫اشخاص برجسته‌ای رو از یه دنیای دیگه احضار کردیم،
‫که می‌تونن با ارباب شیاطین مقابله کنن.
‫ممنوعه! احضار!
‫حتماً‌ شوخیت گرفته!
‫قهرمان‌ها یا ارباب‌های شیاطین به یه ورم هم نیستن.
‫به چه حقی بدون رضایت‌مون ما رو میاری اینجا؟
‫فوراً به دنیای خودمون برمون گردون!
‫متأسفم، ولی این‌کار امکان‌پذیر نیست.
‫احضار قهرمان فقط به‌صورت یک‌طرفه کار می‌کنه.
‫می‌تونه افراد رو بیاره اینجا، ولی نمی‌تونه برشون گردونه.
‫پس چه بلایی قراره سرمون بیاد؟
‫من خانواده‌م توی دنیای خودم هستن.
‫و همین‌طور سنپای و اوساتو.
‫عذر می‌خوام، ولی ما چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫چطور ازم انتظار داری قبول-
‫صبر کن. صبر کن، کازوکی.
‫ازت ممنونم که به‌خاطرمون عصبانی شدی،
‫ولی جنگ و دعوا راه انداختن هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫مگه نه؟
‫بهتون قول می‌دم که در آینده‌ای نه چندان دور ‫راهی برای برگردوندن‌تون پیدا می‌کنم.
‫تا اون‌موقع، حاضرید کمکمون کنید،
‫قهرمانان؟
‫اعلی‌حضرت، می‌تونم سؤالی ازتون بپرسم؟
‫البته.
‫چرا ما رو قهرمان صدا می‌زنید؟
‫شما هیچ شناختی ازمون ندارید.
‫چون‌که...
‫وِلشی. ‫بله.
‫دایره‌ی جادوی احضار قهرمان، به‌منظورِ ‫انتخاب اشخاص برجسته طراحی شده.
‫مطمئنم موقع احضار شدن صدای زنگ شنیدید.
‫این یعنی شما قهرمان هستید.
‫که این‌طور. اون صدا...
‫هان؟
‫ولی فکر کنم اوساتو...
‫هان، آره، من هیچی نشنیدم.
‫عـــــه، که یعنی... من ناخواسته پام به این دنیا باز شد؟
‫خب کازوکی-ساما،‌ سوزونه-ساما و اوساتو-ساما.
‫لطفاً از این گوی بلورین برای اندازه‌گیریِ قابلیت‌های جادویی‌تون استفاده کنید.
‫وای.
‫می‌شه با یه گوی بلورین اندازه گرفتش؟
‫بله. فوراً آماده‌ش می‌کنم.
‫اوساتو، مطمئنی مشکلی نداری؟
‫ولشی-سان گفت با اینکه قهرمان نیستم، ‫شاید بتونم از جادو استفاده کنم.
‫ازشون ممنونم که بین من و شما دوتا فرق قائل نمی‌شن.
‫منظورم این نبود.
‫نه تنها مجبور شدی بیای اینجا،
‫بلکه صرفاً اتفاقی درگیر احضار شدی.
‫نباید به‌خاطرش عصبانی باشی؟
‫اوه.
‫با عصبانی شدن مشکلی حل نمی‌شه.
‫به‌نظرم بهتره منم دنبال یه چیزی بگردم که از پسش برمیام.
‫جداً کارت درسته.
‫واقعاً؟
‫ولی شک ندارم اینوکامی سنپای خیلی کاردرست‌تر از منه.
‫خیلی خوش‌بینه.
‫گمونم حق با توـه.
‫ولشی-سان، آماده نشد؟ آماده نشد؟
‫ما هم باید سعی کنیم مثل اون خوش‌بین‌تر باشیم.
‫فکر نکنم قضیه فقط خوش‌بینی باشه، ‫ولی لازم نیست راجع‌بهش بفهمه.
‫لطفاً دست‌هاتون رو روی گوی بذارید، سوزونه-ساما.
‫برو که رفتیم!
‫عوض شد.
‫این رنگ نشان از میل ذاتی به جادوی رعد داره.
‫مانای زیادی هم دارید. فوق‌العاده‌ست.
‫رعد...
‫به‌نظر خوشحال میاد.
‫اج‌لرد؛ کسی که فاز برمی‌داره. ‫جادوی رعد به اج‌لرد درون همه‌مون سیخ می‌زنه.
‫خیلی‌خب، کازوکی-ساما، نوبت شماست.
‫چشم.
‫وای، این رنگ جادوی نورـه.
‫نور؟ به چه دردی می‌خوره؟
‫کور کردن دشمن‌ها؟
‫ازش برای تابش اشعه‌های لیزری استفاده می‌کنی،‌ کازوکی-کون.
‫یا شمشیرهای نوری.
‫هان؟
‫سنپای، کازوکی روحشم خبر نداره درمورد چی حرف می‌زنید.
‫زبون درازی می‌کنی، اوساتو-کون.
‫البته،‌ من که بدم نمیاد.
‫تصویر بی‌نقصی که از داشتم، میلیون‌ها تیکه شد!
‫جادوی نور حرف نداره.
‫افراد انگشت‌شماری می‌تونن ازش استفاده کنن.
‫نور نیروی شیطانی رو دفع می‌کنه-
‫درمقابل شیاطین، قدرت بی‌نظیری داره.
‫کـ ـ که این‌طور؟
‫بله.
‫خب، اوساتو-ساما، نوبت شماست. ‫دست‌هاتون رو روی گوی بذارید.
‫بـ ـ بله.
‫موندم که اصلاً من قدرت جادویی دارم.
‫اگه داشته باشم، امیدوارم بتونم ازش ‫برای کمک به سنپای و کازوکی استفاده کنم.
‫خوشگله، مثل یه زمرد می‌مونه.
‫آره. رنگ آرامش‌بخشی‌ـه.
‫ولشی-سان، این چه‌نوع انرژی جادویی‌ایه؟
‫بـ ـ باید بهش بگم.
‫هـــه؟
‫باید بهش بگــــــــــــــم!
‫ولشی-سان؟
‫شما دوتا لطفاً همین‌جا بمونید! ‫ولشی-سان! ولشی-سان!
‫راه نداشت به گوشمالی دادنم کفایت کنی؟!
‫لوید-ساما!
‫آه، ولشی.
‫فهمیدی سوزونه و کازوکی چه قابلیت‌های جادویی‌ای دارن؟
‫هردوشون قابلیت‌های بی‌نظیری دارن.
‫ولی مهم‌تر از همه، اوساتو-ساما...
‫اوساتو چی شده؟
‫نگو که میل ذاتی به جادوی تاریک داره.
‫گوی بلورین سبز شد.
‫چی؟ مطمئنی؟!
‫بله. به عبارت دیگه، اوساتو-ساما ‫میل ذاتی به جادوی نادر و غیرمعمول-
‫ادامه نده، اسمشو نیار!
‫هــــه؟ یعنی به همچین جادوی وحشتناکی میل ذاتی دارم؟
‫باید هرچه زودتر اوساتو رو از قلعه بفرستیم بیرون.
‫کجا باید بره؟ چه جایی براش از همه امن‌تره؟
‫بـ ـ بهتر نیست موقتاً بفرستیمش توی شهر؟
‫فـ ـ‌ فکر خوبیه.
‫فوراً اقدامات لازم رو انجام بده.
‫ببخشید، من متوجه نمی‌شم.
‫من خطرناکم یا چی؟
‫کس دیگه‌ای نیست که این میل ذاتی رو داشته باشه؟
‫چـ ـ چرا، یـ ـ یکی هست، ولی...
‫اون نه! به هزار و یک دلیل، اون نه!
‫خـ ـ خوب نیست.
‫چـ ـ چرا اد همین الان؟
‫لوید-ساما، مراسم احضار چطور پیش رفت؟
‫قهرمان‌ها از راه رسیدن؟
‫رـ رز، فکر می‌کردم امروزو مرخصی گرفتی.
‫حتماً‌ شوخی‌تون گرفته.
‫من به پادشاه خدمت می‌کنم. هرگز...
‫تو یه قهرمانی؟
‫ا ـ‌ اون قهرمان نیست.
‫اون پسرو ما از روی سهل‌انگاری آوردیم اینجا.
‫اون عادیه. اون یه پسر به‌شدت عادیه.
‫عـــه، که این‌طور؟
‫هوی، پسر. ‫بله؟
‫اسمت چیه؟
‫ا ـ اوساتو هستم.
‫اوساتو؟ من رزم.
‫فرمانده‌ی گروه نجات پادشاهی.
‫از دیدنت خوش‌وقتم.
‫آه، بله.
‫گروه نجات؟
‫بیشتر بهش می‌خوره جون آدم‌ها رو بگیره، نه اینکه نجاتشون بده.
‫ر ـ رز-ساما، قهرمان‌ها توی اتاق گوی بلورین هستن.
‫راهنمایی‌تون می‌کنم. ‫که این‌طور.
‫پس لوید-ساما، با اجازه مرخص می‌شم.
‫بـ ـ باشه.
‫اوساتو، بعداً‌ تصمیم می‌گیرم با تو چیکار کنم.
‫یه اتاق برات تدارک می‌بینم. می‌تونی اونجا استراحت کنی.
‫آه، ولی هنوز چیزی راجع‌به جادوم بهم نگفتید.
‫اون رنگ سبز چه‌نوع جادویی‌ـه؟
‫گفتی سبز؟
‫هـــه؟ بله.
‫لوید-ساما، این پسرک رو قرض می‌گیرم.
‫ولشی، اوساتو رو ازش دور کن!
‫ا ـ الساعه!
‫رز! ‫صبر کـــــن!
‫لوید-ساما!
‫من از این پسر یه کاربر جادوی شفابخش تمام‌عیار می‌سازم!
‫صبر کن، رز!
‫می‌دونم دنبال کاربر جادوی شفابخش می‌گردی!
‫ولی باور کن اوساتو ناخواسته پاش به این دنیا باز شد!
‫هان؟ از اینجا بردنش؟
‫منظورتون از این حرف چیه؟ اوساتو جونش در خطره؟
‫آه، نه، قرار نیست کشته یا چیزیشون بشه.
‫پس...
‫اوساتو-ساما به مکانی نه چندان دور از اینجا برده شدن.
‫به گروه نجات خارج از شهر.
‫گروه نجات؟
‫گوی بلورین حاکی از این بود که اوساتو-ساما ‫میل ذاتی به جادوی شفابخشی دارن.
‫کاربران جادوی شفابخش خیلی معدودن.
‫و رز-ساما هم از جمله اون افراد انگشت‌شمارن.
‫ایشون قصد دارن اوساتو-ساما رو به‌عنوان زیردستشون آموزش بدن.
‫به‌نظر که چیز بدی نمیاد.
‫نمی‌دونم این رو چطوری توضیح بدم.
‫روش‌های آموزش رز-ساما یکم نامتعارفن.
‫زیردست‌هایی که پرورش می‌دن، خب...
‫عـــــه؟
‫من یه کاربر جادوی شفابخشم؟
‫من؟
‫دست کم، تمایل داری که باشی.
‫برای همین آوردمت به گروه نجات.
‫از امروز، اینجا خونه‌ی توـه.
‫آها.
‫پسرها، بیاید تو.
‫بله!
‫ما رو صدا زدید، رئیس؟
‫چقدر خوفناکن!
‫ایشون اوساتوـه. از امروز، تحت مراقبت ماست.
‫دست از پا خطا نکنید.
‫حرف، حرف شماست!
‫من تونگ ام. از آشناییت خوش‌وقتم، تازه‌وارد.
‫من میل ام. از آشناییت خوش‌وقتم، تازه‌وارد.
‫من اَلک ام. از آشناییت خوش‌وقتم، تازه‌وارد.
‫من گومول ام. از آشناییت خوش‌وقتم، تازه‌وارد.
‫من گورد ام. از آشناییت خوش‌وقتم، تازه‌وارد.
‫مـ ـ معذلت می‌خوام!
‫من یه قربانی‌ام؟ می‌خواد منو به خوردشون بده؟
‫هوی، نادون‌ها!
‫تازه‌وارد رو نترسونید!
‫رئیس، این صرفاً نحوه‌ی خوشامدگویی ما به یه‌نفره!
‫برخوردمون باهاش خیلی هم بامحبته!
‫جدی؟ فکر نکنم بدونن معنی کلمۀ «بامحبت» چیه!
‫این‌ها زیردست‌های منن، ولی کاربر جادوی شفابخش نیستن.
‫دو کاربر جادوی شفابخش دیگه توی گروه نجات هستن،
‫ولی معمولاً جاهای دیگه‌ای کار می‌کنن.
‫پس...
‫پس؟
‫نحوه‌ی استفاده از جادوی شفابخش رو توی سرت فرو می‌کنم.
‫«باهاش صمیمی نشو.»
‫تک تک ذرات وجودم دارن این رو داد می‌زنن!
‫ببخشید، اگه امکانش هست، می‌خواستم یکی دیگه بهم آموزش-
‫آموزش از فردا شروع می‌شه.
‫خودتو آماده کن.
‫پس، چیزی که «من»‌ می‌خواستم دود شد رفت هوا؟!
‫می‌تونی اتاق...
‫تونگ، اتاق تو جای اضافه داره، مگه نه؟
‫بهش بگو چیکار کنه.
‫چشم، متوجه شدم.
‫امروز، شام بخور و کمی استراحت کن.
‫فاتحه‌ت خونده‌ست داداش.
‫رئیس خودش آموزشت می‌ده.
‫قراره جهنم رو به چشم ببینی.
‫دعا کن بلایی بدتر از جهنم سرت نیاره.
‫وای، پسر.
‫قراره چی به سرم بیاد؟
‫مطمئنم یه‌جوری از پسش برمیام.
‫بهتره بخوابم.
‫یه کاربر جادوی شفابخش از یه دنیای دیگه، ها؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
نحوه‌ی استفاده‌ اشتباه از جادوی شفابخش