..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫روز نبرد بالأخره فرا رسید.
‫اوه، اوساتو-کون! لباس‌فرم تو با مال فرمانده رز یکیه!
‫اینوکامی سنپای؟
‫کله‌ی سحر بیدار شدی چیکار کنی؟
‫خب، راستش، با خودم گفتم پیاده‌روی صبح‌گاهی کنم.
‫بگذریم، نظرت راجع‌به زره‌م چیه؟
‫والا، نظر خاصی ندارم...
‫خوشگل نیست؟
‫ولی خوشگل بودنش به کنار، می‌خوای بدونی چی از همه خاص‌ترش کرده؟
‫داری می‌میری که بدونی، نه؟
‫آه...
‫این زره به گونه‌ای طراحی شده که جادوی رعد منو تقویت کنه!
‫و حرکتم رو محدود نمی‌کنه!
‫تن‌خورش فوق‌العاده نیست؟!
‫انگار واقعاً خرکیفی.
‫نمی‌دونستم تو بیشتر با این حال می‌کنی تا چیزهای ناز و دخترونه.
‫اصلاً هم این‌طور نیست.
‫من توی دنیای قبلی‌مون برای رسیدن به ‫آرامش قلبی انواع کاکتوس پرورش می‌دادم!
‫خب، گمونم سر ناز بودن اونا ‫باهم اختلاف نظر داشته باشیم...
‫پس درعوض تو باید قلب منو به آرامش برسونی، اوساتو-کون!
‫هـــــه؟! منطق این کجاست؟
‫بخدا با عقل جور درنمیاد!
‫خیلی لجبازی، اوساتو-کون.
‫ولی من که می‌دونم تو صرفاً از این طریق خجالتی بودنت رو پنهون می‌کنی.
‫درواقع تو یه تسونی!
‫سـ ـ سنپای، لطفاً آروم باش...
- ‫تسوندره؛ فردی که به ظاهر سرده ولی درواقع عاطفیه - ‫و اگه تسونی، دِره هم هستی!
‫برای دیدن وجه فرا فوق نازت دارم بال بال می‌زنم!
‫حالا، بیا باهم صمیمی بشیم!
‫بـ ـ بـ ـ بس کن! رمز بقای آدم‌ها در برقراری ارتباط با یکدیگره!
‫بیا یه گپ و گفت واقعی داشته باشیم!
‫در بعضی موارد بایستی به زور متوسل شد! ‫این هم یکی از اون موارده!
‫کا ـ کازوکی، به دادم برس! نــــــه!
‫سنپای، چیکار داری می‌کنی؟
‫هان، جداً اومد؟!
‫مزاحم کارم نشو، کازوکی-کون!
‫شیگلیس-سان صدامون می‌زنه. بیا بریم.
‫اوساتو-کون رو که به چنگ آوردم، میام!
‫بی‌زحمت از اینجا ببرش، کازوکی!
‫حله، اوساتو!
‫یادم می‌مونه، اوساتو-کون!
‫سوزونه نیستم اگه مجبورت نکنم قلبم رو به آرامش برسونی!
‫فعلاً، اوساتو.
‫یکی طلبت، کازوکی!
طرز استفاده‌ اشتباه از جادوی شفابخش
‫#10 لجام‌گسیخته؟! سروکله‌ی شوالیه سیاه پیدا می‌شه!
‫بنا به گزارش دیده‌بان‌هامون،
‫ارتش ارباب شیاطین باید تا نیم ساعت دیگه به مراتع برسه.
‫به محض اینکه سروکله‌شون پیدا شد، با یه ‫حملۀ جادویی پیش‌دستانه غافلگیرشون می‌کنیم.
‫شما دوتا به‌همراه شوالیه‌ها با سربازهای دشمن دست‌وپنجه نرم می‌کنید،
‫و مسیری به‌سوی فرماندۀ دشمن باز می‌کنید.
‫و درصورت امکان...
‫گردن فرمانده‌شون رو بزنید.
‫متوجه شدیم.
‫بیاید خبرهای خوبی به گوش لوید-ساما برسونیم!
‫بله!
‫کازوکی-کون، زیاد به خودت فشار نیار.
‫اشکالی نداره.
‫نمی‌خواد خودتو بابت من نگران کنی.
‫خودت چی، سنپای؟ دلت شور نمی‌زنه؟
‫ها؟
‫تو حتی سعی کردی با استفاده از اوساتو حواستو پرت کنی.
‫وقتی پای آدم‌های دیگه وسط باشه، حسابی زبر و زرنگ می‌شی.
‫حق با توـه. یکم عصبی‌ام.
‫ولی، دروغ چرا، یکم هم هیجان‌زده‌م.
‫از زمانی‌که توی دنیای قبلی‌مون بودی، زمین تا آسمون فرق کردی.
‫آره، درسته. دیگه اثری از سوزونه‌ی اون‌موقع‌ها نیست.
‫ولی...
‫اوساتو-کون من رو طوری که هستم پذیرفته.
‫خبر نداشتم. باید سیر تا پیازشو برام تعریف کنی.
‫امروز نمی‌شه. اگه همه‌مون جون سالم به در بردیم، بهت می‌گم.
‫اگه جون سالم به در بردیم، ها؟
‫الان به‌خاطر اینم که شده دیگه باید زنده بمونی، مگه نه؟
‫سنپای...
‫آره. منم حسش کردم.
‫رسیدن!
‫جادوهاتون رو آماده کنید!
‫ما سردم‌دار این حمله‌ایم.
‫از پسش برمیای؟
‫از پسش برمیام...
‫باید بربیام!
‫شلیک!
‫خیلی‌خب!
‫اون توهم بود؟
‫هان؟ پس دشمن واقعی کجاست؟
‫طلسم توهم‌انگیزی!
‫دشمنان‌مون از سوی جنوب غربی میان!
‫بزن بریم، کازوکی-کون!
‫باشه!
- ‫تونگ. - ‫الک.
- ‫میل. - ‫گومول.
‫گورد.
‫تمام سیاه‌پوشان راه بیفتن.
‫همه‌ی مجروحین رو پیدا کنین و تن لش‌شون رو بیارین اینجا.
‫چشم!
‫برین... و زنده برگردین!
‫بله!
‫شما خاکستری‌پوشان، اورگا، اورورو، ‫اینجا توی چادر آماده به خدمت خواهید بود.
‫آروکو ازتون محافظت می‌کنه.
‫اما اگه مورد اضطراری پیش اومد، فرار کنین.
‫بله!
‫من و تو وقتی‌که تعداد مجروحین جنگی بالا رفت، می‌ریم.
‫تا اون‌موقع، همین‌جا مداوا می‌کنیم.
‫متوجه شدم.
‫بسیارخب. همه برن سر پست خودشون!
‫یعنی سنپای و کازوکی حالشون خوبه...
‫نگران دوست‌هاتی؟
‫عــــه؟ خب، بله مسلماً.
‫ولی یادت نره، خودتم قراره بری میدون جنگ. مراقب باش.
‫چشم.
‫آوردمشون!
‫چی؟! به این زودی؟!
‫این جنگه. پشت‌سرهم میان.
‫یالا شروع به مداوا کنید!
‫بـ ـ بله!
‫وحشتناکه...
‫آه، شرمنده. الان درمان‌تون می‌کنم!
- ‫مار... - ‫هــــــه؟
‫یه مار عظیم‌الجثه... پرتم کرد...
‫نکنه دوست اون هیولاست؟
‫فعلاً باید، تمرکزم روی درمان کردن باشه!
‫لعنت به ارتش ارباب شیاطین! ‫همچین هیولایی رو از کجا گیر آوردن؟!
‫حواستونو جمع کنین! سمی‌ـه!
‫آخه چطوری با این-
‫آدم‌ها خیلی ضعیفن.
‫واقعاً نیازی به اومدن من بود؟
‫تو مشتمی!
‫چـ ـ چرا...
‫آدم‌ها جداً خیلی ضعیفن.
‫چه رقت‌انگیز.
‫چه... خبره؟ تو دیگه... چه کوفتی هستی؟
‫خب، از کجا معلوم؟
‫باید همه رو... از این... مطلع کنم!
‫باید اعتراف کنم که بدجور سمجی.
‫ولی به‌نظر میاد مایه‌ی دردسر باشی.
‫بمیر.
‫هــــه؟
‫آب بوگندوی مخصوصم!
‫چی شد دقیقاً؟
‫حتی میون آدم‌ها هم، دشمنان دردسرسازی پیدا می‌شه.
‫آدم‌رباها.
‫عجب، پس اون یه آدم‌ربا بود؟
‫آدم‌ها خیلی جالبن!
‫امیدوارم بتونید از اینم بیشتر سرگرمم کنید!
‫هــــه؟ به‌نظر جالب میاد.
‫این یکی حالش وخیمه! سریع به دادش برسین!
‫اینجا!
‫تقریباً دیگه وقتشه.
‫اوساتو. آماده‌ای دیگه، نه؟
‫معلومه.
‫هرچی نباشه، من برای اینکه دست‌راست شما باشم، آموزش دیدم.
‫که اینطور. پس لازم نیست نگران چیزی باشم.
‫نگران بودین؟ از شما بعیده.
‫ماشالا در هر موقعیتی هم حاضرجوابی.
‫اورگا، اورورو. اینجا رو می‌سپریم به شما.
‫چشم.
‫لطفاً برید هرچند نفر که دلتون می‌خواد نجات بدین.
‫زخمی نشین، باشه؟
- ‫باشه. - ‫ما رفتیم.
‫به تو می‌سپرمشون.
‫چشم. قول می‌دم ازشون محافظت کنم.
‫بزن بریم.
‫الک یه‌حرفی زده که رفته روی مخم.
‫چی حرفی؟
‫یه شوالیه‌ی دشمن با زره سیاه هست.
‫به گفته‌ی یه سرباز مجروح، از یه‌نوع جادوی خطرناک استفاده می‌کنه.
‫مراقب باش.
‫زره سیاه؟
- ‫چی شده؟ - ‫آه، هیچی...
‫برای آخرین‌بار تو رو یه نصیحتی می‌کنم.
‫تو نمی‌تونی دستت رو به خون آلوده کنی، مگه نه؟
‫بله... وظیفه‌ی من نجات آدم‌هاست.
‫اگه بتونی حتی موقعی که توی مخمصه افتادی هم ‫اینو بگی، یه احمق به تمام معنایی.
‫خب حالا. به نادونی مثل تو ‫یه تکنیک ویژه یاد می‌دم.
‫این حرفو آویزه‌ی گوشت کن، چون فقط یه‌بار می‌گمش.
‫اگه واقعاً مجبور شدی یه دشمن رو از پا دربیاری...
‫حتماً یه‌نوع حرکت فوق خفنه...
‫فقط به‌خاطر من فکرتون تا اینجاها قد داده؟
‫معلومه که نه.
‫خیلی ممنونم.
‫خواهش.
‫تو برو سمت راست. من می‌رم سمت چپ.
‫اطاعت، فرمانده!
طرز استفاده اشتباه از جادوی شفابخش
‫پس میدون جنگ این شکلیه...
‫بمیر!
‫تو باید شفابخش باشی!
‫از سر راه برو کنار!
‫پرواز کرد...
‫تـ‌ ـ‌ تو...
‫وقتی کولت کرده بودم درمانت کردم.
‫اگه حتی بعد از کمی استراحت احساس کردی ‫حالت خوش نیست، لطفاً به پشت جبهه عقب‌نشینی کن.
‫خیلی ممنونم، خانم قهرمان!
‫در این ناحیه‌ بیشتر دشمن‌ها رو قلع و قمع کردیم.
‫قربان، لطفاً به نیروهای مجروح‌تون ‫دستور بدین که به پشت جبهه عقب‌نشینی کنن.
- ‫ما جلو می‌ریم. - ‫اطاعت!
‫سنپای! حالت خوبه؟
‫البته!
‫تا دژ شیاطین هنوز راه درازی در پیش داریم.
‫نباید با اینجا موندن وقت تلف کنیم.
‫شنیدم یه مار هیولای دردسرساز توی میدون جنگ هست.
‫آره، ولی تمرکز ما باید روی باز کردن مسیری ‫به‌سوی فرمانده دشمن باشه.
‫حق با توـه.
‫بیا کاری رو که لازمه تموم کنیم ‫تا بتونیم هرچه سریعتر به کمک‌شون بریم.
‫بیا بریم.
‫دوستان، ما-
‫پیداتون کردم.
‫اون دیگه کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی این شوالیه با تمام شیاطینی که ‫تاحالا دیدیم فرق داره...
‫همه سرجاشون بمونن!
‫نه! وایسین!
‫بگیر که اومـــــد!
‫چرا اون شوالیه مقاومت نکرد؟
‫درد رو احساس نمی‌کنه؟
‫هـــــه؟
‫سر راهی، نخاله.
‫همگی، برگردین عقب! بجنبین!
‫تو... چه غلطی کردی؟!
‫نــــــه!
‫عـــه، جادوی نور. اولین‌باره می‌بینم.
‫سنپای، این برای چی بود؟
‫با این‌یکی نمی‌تونی رو در رو بجنگی. ‫غلط نکنم جادوش...
‫انعکاس.
‫کازوکی-کون؟!
‫چـ ـ چه خبره؟
‫داخل زرهت؟
‫کازوکی-کون، حالت خوبه؟
‫آره، این‌که چیزی نیست...
‫ولی، بعد از حمله‌ی بی‌مبالانه‌ت، شکم به یقین تبدیل شد.
‫جادوی این شوالیه...
‫هر صدمه‌ای که به اون زره وارد بشه، ‫به عامل اون صدمه منعکس می‌شه!
‫هـــــه؟
‫عــــه، اینجا یه زبل خان داریم.
‫هیچ‌کس تابه‌حال فرتی ازش سر درنیاورده بود.
‫فرار مرار نداریما.
‫شما دوتا به‌نظر آدم‌های خرزروی میاین.
‫می‌خوام قبل از مردن هی دست‌وپا بزنین و دست‌وپا بزنین و دست‌وپا بزنین.
‫لعنتی! این دیگه چه کوفتیه؟
‫نمی‌تونم مداواش کنم؟
‫نکنه بلایی سر سنپای و کازوکی اومده؟
‫بمیر!
‫تو چنگمی!
‫حالتون خوبه؟
‫هان؟
‫تو اون سربازه هستی...
‫بابت یکم پیش خیلی ممنونم.
‫نـ ـ نه، قابلی نداشت.
‫چـ ـ چیزه، اینو-
‫آه، نه، می‌دونی اون دوتا قهرمان کجان؟
‫هــــه؟
‫باید جلو و مرکز خط مقدم باشن.
‫خیلی ممنونم.
‫مراقب باش!
‫خدایا کمکم کن به‌موقع برسم!
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫به‌جای من به حساب نخاله‌ها برسین.
‫کازوکی-کون، باید تاوقتی که سربازها سر بقیه رو گرم می‌کنن،
‫این شوالیه رو فوراً شکست بدیم.
‫ولی آخه چطوری؟
‫اگه اون زره تمام صدمه‌های وارده رو منعکس می‌کنه، ‫هیچ کاری از دستمون برنمیاد...
‫ریسکش بالاست، ولی یه‌چیزی هست که می‌خوام امتحان کنم.
‫هــــــه؟ موندم دارین چه نقشه‌ای می‌ریزین.
‫سنپای، این خیلی خطرناکه.
‫به‌هرحال، اگه اتفاقی هم بیفته ‫اوساتو-کون هست که درمان‌مون کنه.
‫هنوزم همون‌قدر که توی دنیای قبلی‌مون بودین، بی‌پروائین.
‫مذاکره‌ی استراتژیک بالأخره تموم شد؟ ‫خب، پس بریم تو کارش!
‫بزن بریم، کازوکی-کون!
‫چشم!
‫دیدش رو مختل کردم.
‫تونستیم؟!
‫انعکاس.
‫گفتم شاید نمی‌تونه صدمه‌ای رو که ‫نتونسته ببینه منعکس کنه...
‫ولی بی‌فایده بود.
‫صدمه‌ی وارده به پشتش منعکس نشد؟
‫کازوکی-کون! بیا یه‌بار دیگه امتحانش کنیم!
‫چی-
‫متوجه شدم!
‫این‌دفعه یه‌چیز جالب‌تر نشونم بدین!
‫فهمیدم قصد داری چیکار کنی، سنپای.
‫این برگ برنده‌تونه؟
‫روش کور کردن مال عهد بوقه...
‫حمله‌ی من منعکس نشد.
‫همون‌طور که فکر می‌کردم، نمی‌تونه حملاتی رو ‫که پیش‌بینی نکرده، منعکس کنه.
‫و حالا که قلق توانایی‌ش دستم اومده...
‫کازوکی-کون! الان دیگه می‌تونی کارشو بسازی!
‫مزاح کردم.
‫انعکاس.
‫کا ـ‌ کازوکی-کون...
‫خیال کردی حمله‌ای رو که بلافاصله حس ‫نکردم، نمی‌تونم منعکس کنم؟
‫پس، امیدوار بودی اون حمله نذاره بگم «انعکاس»، مگه نه؟
‫اینکه بتونم حمله‌ای رو ببینم یا حس کنم هیچ اهمیتی نداره.
‫انعکاسِ صدمه من، خودکار نیست، بلکه به اراده‌ی خودمه.
‫من زخم پشتم رو عمداً‌ منعکس نکردم.
‫و برای اعمال طلسم، لازم نیست «انعکاس» رو به زبون بیارم.
‫به زبون ساده، هیچ‌کسی توی دنیا نمی‌تونه بهم صدمه بزنه.
‫اوساتو-کون...
‫متأسفم...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.