‫نرو.
‫هیچ‌وقت درست‌حسابی بهت نگفتم...
‫که می‌دونستم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫۱ آگوست، ۲۰۲۰
‫شینجوکو
‫آه... اینم بالاخره تموم شد.
‫حیف شد که جوونی من این‌شکلی نبود...
‫خب! حالا که دیگه پایان مانگای مورد علاقمم دیدم...
‫کم‌کم‌ وقتشه که...
‫...زندگی خودمم تموم کنم!
‫هوی!
‫خطریه‌ ها.
‫فقط... دلم می‌خواست منم یه شانسی ‫تو یه رابطه عاشقانه‌ی پرشور مثل این مانگا داشتم!
‫ولی به لطف بدنم، هیچ‌وقت چنین اتفاقی نمیفته...
‫برای همینه که باید بمیرم.
‫سربه‌سرم نذار.
‫گوش کن!
‫اگه به بدنم دست بزنی...
‫بعدش، عـا... به یه بیماری لاعلاج مبتلا می‌شی...
‫...و می‌میری!
‫جدی می‌گما!
‫هیچ دلخوشی‌ای ندارم که بخوام ‫به‌خاطرش با چنین بدنی زندگی کنم.
‫برای همینه که باید بمیرم.
‫«شلپ»؟
‫عــه؟
‫چـــی شـــد؟
‫عـه؟ کار من بود؟
‫بیماری لاعلاجی که با لمس‌کردن ‫منتقل می‌شه؟ نشنیدم قصه‌شو!
‫ایول!
‫روش‌های خودکشی این دوره‌زمونه چه‌قدر خز شدن!
‫خب؟ دستمو همه‌جات مالیدما.
‫یعنی حالا چی می‌شه؟ کجام درد می‌گیره؟ ‫بیرونم؟ یا شایدم داخلم؟
‫داره میاد.
‫هَــن؟
‫بدشانسیم!
‫هـا؟
‫معذرت... می‌خوام.
‫باز کار خودمو کردم.
‫یه آدم دیگه رو هم بدبخت کردم.
‫و همه‌شم به‌خاطر اینه که ‫خیلی لفتش دادم تا تمومش کنم.
‫هــوی.
‫حالا گرفتم چی شد!
‫«مریضی» و این داستانا فقط ‫بهونه‌ت بود که زندگی مردمو به چاک ندی!
‫چی شد؟ کله‌ی همون یاروئه؟
‫ایول!
‫این یعنی... تو هم از خودمونی.
‫بـ ـ بدنش... داره خودشو ترمیم می‌کنه؟
‫انگاری داشِتون امروز رو شانسه.
‫نــــــــــــه!
‫زامــبــی!
‫ز ـ زامبی!
‫هوی ضعیفه... چه گهی خوردی...
‫...منو با اون کیسه گوشتای دوزاری یکی کردی!
‫نامیرا
‫من... آنددم!
‫خوش ندارم زود برم سر اصل مطلب، ‫ولی یه چندتا سؤال ازت داشتم.
‫قشنگ مطمئنم اون‌موقع شنیدم ‫گفتی «بدشانسیم داره میاد»، نه؟
‫نمی‌تونم دیگه اینورا ول بچرخم. باید بریم.
‫به نفعته سفت بچسبی.
‫عــه؟
‫وایــســا!
‫ترسناکه! خیلی ترسناکه! نه!
‫پشمات ریخت از این ساختمون ‫به اون ساختمون جست‌و‌خیز می‌کردم، ها؟
‫محض اطلاعت بگم، داشِت تیکه‌های ترکیده‌ی ‫پاشو با سرعت بالا ترمیم کرد و از نیروی شتابش واسه...
‫این یارو هرچی که هست، ‫فقط باید زود فلنگو ببندم و برم!
‫کجا با این عجله خانومی؟
‫هنوز یه چندتایی سؤال دارم. ‫تا جوابمم ندی قرار نیست جایی بری.
‫داری به پاهام دست می‌زنی‌ ها!
‫باز دوباره بدشانسیم فعال می‌شه! ‫ولم کن برم!
‫اگه از رو لباسات دست‌مالیت کنم خبری نمی‌شه، مگه نه؟
‫خـ ـ خب حالا، ولم کن فقط!
‫رواله، من که به کتفمم نیست، ولی ارتفاع زیاده‌ ها.
‫کِی رسیدیم اینجا؟
‫مُقر بیا این بدشانسی ‫ چه صیغه‌ایه تا کمکت کنم.
‫فـ ـ فراموشش کن! اصلاً امروز قصد مردن داشتم.
‫تهدیدهات یه‌ذره هم منو نمی‌ترسونن!
‫یه‌لحظه وایسا!
‫میفتم... دارم میفتم!
‫خیلی می‌ترســــم!
‫حرف می‌زنم! می‌گم حرف می‌زنم!
‫بنال.
‫ده سال پیش شروع شد.
‫فقط هشت سالم بود.
‫والدینم به یه سفر کاری می‌رفتن ‫ و داشتم بدرقه‌شون می‌کنم.
‫سال 2010
‫فرودگاه بین‌المللی توکیو
‫گفتن قراره برای یه هفته نباشن؛ ‫پس قبل از رفتن محکم بغلم کردن.
‫حدود نیم ساعت بعد...
‫ناگهان موتور هواپیماشون با مشکل مواجه شد.
‫تمام 270 سرنشین، از جمله والدینم...
‫فوت شدن.
‫اون موقع متوجه شدم، ‫با اینکه درجه‌ش تغییر می‌کنه...
‫آدمایی که منو لمس می‌کنن ‫ در نهایت آسیب می‌بینن.
‫اینطوری فهمیدم اتفاقی که ‫برای مامان و بابا افتاد تقصیر من بود.
‫و از اون موقع، دستم رو می‌پوشونم تا-
‫پس می‌گی قوی‌ترین میزان بدشانسی...
‫وقتیه که بغل می‌شی، درسته؟
‫وایسا! چیکار داری- ‫اصلاً به حرفم گوش دادی؟
‫آره، خوب شنفتم؛ حالا امتحانش می‌کنم.
‫ولم کن! چرا اینطوری بغلم می‌کنی؟
‫چونکه... تماس مستقیم لازمه، مگه نه؟
‫اینکه دلیل نمی‌شه!
‫فعلاً تا وقت دارم باید فرار کنم!
‫دروغگوی فسقلی!
‫اینطوری که اصلاً به‌درد نمی‌خوره!
‫ها؟
‫نـــه!
‫همم؟
‫جدی؟ خدایی؟
‫کل زندگیم تمومه... ‫چون پام رفت رو پوست موز؟
‫هیچ‌وقت نتونستم چیزی رو تجربه کنم!
‫مد! عشق!
‫وقت نکردم هیچ‌کار دخترونه‌ای بکنم... ‫نه حتی یدونه!
‫نه...! این‌شکلی نه!
‫من هنوز آماده نیستم!
‫منگل خانوم.
‫عمراً بذارم سقط شی.
‫نه الان که بالأخره پیداش کردم.
‫ها؟
‫قدرتی که یه مرگ واقعی بهم می‌ده!
‫یه قانونی هست که ‫ اونجا می‌خواستی ازم قایم کنی.
‫اگه اونو بفهمم، می‌تونم میزان بدشانسی رو ‫ حتی بالاتر ببرم، مگه نه؟
‫و شاید با قوی‌ترین میزان بدشانسی‌ای که داری...
‫...بتونم بالأخره این زندگی کوفتی رو تموم کنم.
‫حالا جشن داره شروع می‌شه!
‫وقتشه برگردیم مخفیگاه و ‫ ته‌توی این قدرت بدشانسی رو دربیاریم.
‫بله؛ به‌نظر میاد همراه گونه‌ی جدید، ‫ در مسیر مخفیگاهشه.
‫اطاعت می‌شه.
‫بعد از تأیید تواناییش، دستگیرش می‌کنیم.
‫HADAD & DAWN
‫مدت‌زمانی که بهت دست می‌زنم، ‫مقدار بدشانسی رو معلوم می‌کنه!
‫بعدش نوبت سطح تماسه!
‫لباساتو بکَن! می‌خوام تا می‌تونم ‫ به بیشترین سطح بدنت...
‫...بچسبم.
‫فکر کردی کجا می‌ری، ضعیفه؟
‫امکان نداره جلو تو لخت بشم!
‫تو رو خدا فقط بی‌خیال شو!
‫اینا واس خاطر اینه که از اول داری ‫ قوانین رو ازم قایم می‌کنی.
‫کجاش تقصیر منه؟ ‫دلم نمی‌خواد بهت بگم!
‫اشکالش کجاس! چیز مهمی نیست!
‫برای قلبم چیز مهمیه!
‫چه یال درازی.
‫همه‌شو دید!
‫چیکارش کنم؟ ‫هیچ‌کس نمی‌تونه برام کوتاهش کنه!
‫هر آرایشگری آخرسر می‌میره!
‫چـ ـ چیکار داری می‌کنی؟
‫جم نخور. تا وقتی دستم روت بمونه، ‫بدشانسی سمتم نمیاد.
‫سریع تمومش می‌کنم.
‫ولی وقتی ولم کنی، ‫همه‌ی بدشانسی باهم بهت می‌خوره و...
‫واس کی نگرانی؟
‫ناسلامتی آنددم.
‫قبلاً آرایشگر بودی؟
‫سال‌ها پیش.
‫تموم شد.
‫برای اولین‌بار بدک نشد، مگه نه؟
‫واقعاً؟ واقعنی؟
‫از چی خجالت می‌کشی؟ ‫یه نگاه به آینه بنداز.
‫دیدی؟
‫اوه، چیزه... مرسی.
‫خیله‌خب! یه ربع دستم روت بود!
‫این‌یکی قراره از اون گنده‌منده‌هاش باشه، نه؟
‫از کجا بدونم؟
‫بدشانس
‫بسیار متشکریم... «آنلاک» ایزومو فوکو-سان.
‫به لطف تو... گاردش رو پایین آورد.
‫شماها کی هستین؟
‫قبل از اون...
‫مطابق پروتکل، آندد رو ‫تو این کپسول ویژه نگه می‌داریم.
‫حالا دیگه نمی‌تونه ترمیم بشه.
‫چرا باید همچین کاری-
‫شما طرف من نیستین؟
‫طرف تو؟ ما رو می‌گی؟
‫لطفاً شوخی رو تموم کن.
‫وظیفه‌ی ماست که هر خنثی‌سازی مثل شما...
‫یا هر «یوما»یی که دنیا رو ‫به آشوب می‌کشه رو دستگیر کنیم.
‫درباره چی حرف می‌زنه؟
‫با این‌حال، توانایی‌ت واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫شانس هرکسی که لمست کنه رو ‫خنثی می‌کنی و می‌کشیش.
‫یه توانایی که کاملاً مناسب یه آدمکشه.
‫هرچند، لمس‌کردنت از روی لباس، ‫فرد رو در امان نگه می‌داره.
‫نقطه‌ضعفت اینه که اگه شرایطش ‫ معلوم بشه، راحت قابل مقابله‌ست.
‫می‌خواین با قدرتم کاری کنین؟
‫خب، از اونجا که می‌تونیم ازش استفاده کنیم
‫مگه چیزی غیر کشتار هست؟
‫به‌طور قطع آندد هم ‫ به همین دلیل تو رو اسیر کرد.
‫ها؟
‫بالأخره سلاح خوفناکی هستی ‫ اگه در اختیارش باشی.
‫ا ـ اشتباه می‌کنی!
‫ممکنه فقط تازه امروز همو دیده باشیم، اما اون...
‫از بدشانسیم فقط رو خودش ‫ استفاده کرد تا بتونه بمیره.
‫خودتو با اون یکی ندون!
‫در مقایسه با شماها، اون زامبی-
‫پیشنهاد می‌دم حواست به حرفات باشه.
‫برای من فرق نمی‌کنه ‫ به‌جای اسیر گرفتن، از دستت خلاص شم.
‫اون زامبی... هیچ دستکشی دستش نداشت.
‫بدون هیچ ترسی... منو لمس کرد...
‫متأسفم، زامبی...
‫شاید برای این باشه که موهامو کوتاه کردی. ‫اما واقعاً خوشحال شدم.
‫خیلی ازت ممنونم، زامبی.
‫صاعقه؟ اینم بخشی از بدشانسی‌شه؟
‫نه... شرایط فعال‌سازی هنوز ایجاد نشده.
‫ممکنه از بدشانسی خودش بوده باشه.
‫نه.
‫اتفاقی نبود.
‫زامبی!
‫اطلاعات می‌گه گلوله روش سازگار نیست.
‫باید همه‌تون باهم تیکه‌تیکه‌ش کنید.
‫ممکنه نامیرا باشه، ‫اما توی مبارزه آماتوری بیش نیست!
‫دریافت شد!
‫آماتور؟ شاید الان باشم...
‫اما داستان گذشته فرق داره!
‫معمولاً، واسه همه‌شون جا ندارم.
‫پس یه چوب‌پنبه چپوندم تو مخم...
‫تا روی 100 سال خاطراتم سرپوش بذارم!
‫وگرنه...
‫سیم‌پیچیم قاط می‌زنه!
‫حالا گرفتم؛ سر به نیست‌شدنم ‫ واس‌خاطر بدشانسیِ تو نبود.
‫بدشانسیِ اون سلمونی، صاعقه بود.
‫گمونم باید تأخیرهای این جنگولک‌بازیت هم تست کنم.
‫زامبی...
‫پس تو نه‌تنها یه نامیرایی... بلکه ‫به‌خاطر زندگی طولانی مهارت‌هایی رو هم کسب کردی.
‫بگی نگی؛ حداقلش ‫ از شما دوزاری‌ها بیشتر خرحمالی کردم.
‫بله درسته.
‫راستشو بخوای، الان باید ‫ به یه مورد محرمانه رسیدگی کنم.
‫سرت رو بدون ترمیم‌شدن تحویل بده.
‫اگه همکاری نکنی، بجاش سر این دختر رو می‌زنم.
‫برای چی؟ چه فایده داره؟!
‫اوه، البته که داره.
‫اون به‌نظر میاد حساب زیادی روت باز کرده.
‫چته؟ نمی‌خوای بجنگی؟
‫منو بگو واسه جنگیدن باهات ذوق کردم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫«چیکار» که، دارم سرمو واس‌خاطر جونت می‌دم.
‫اونکه معلومه، اما تو هم اسیر می‌کنن!
‫آره انگاری.
‫پس بس کن دیگه! اونکارو نکن!
‫دیگه بسمه... آدمای اطرافم ‫ فقط صدمه می‌بینن... می‌میرن...
‫حتی نامیرایی مثل تو...
‫پس، لطفاً بی‌خیال من شو! ‫نمی‌خواد نگران...
‫جانم؟
‫بابا گوش بده چی می‌گم!
‫چقدر زر می‌زنی.
‫تصمیمِ تو قد پشکل برام مهم نی.
‫امروز حال داد؛ اگه بعداً همو دیدیم، ‫بیا یه جشنی چیزی بگیرم.
‫واقعیت اینه که، من می‌دونم...
‫...که چطور می‌شه قوی‌ترین میزان بدشانسی رو فعال کرد.
‫این ممکنه خوب پیش نره، ولی...
‫تو... الان چیکار کردی؟
‫چیز خاصی نبود. ‫فقط به‌خودم گفتم حال می‌ده،
‫که بتونی بدون نگرانی یکی رو لمس کنی!
‫بگیر که اومد! بدشانسیم!
‫داری چی برا خودت-
‫حالا دوزاریم افتاد.
‫بزن به‌چاک!
‫باشه!
‫شرمنده‌تم، دادا.
‫ریدیم بت.
‫وقتی...
‫با من و اون در میفتی، ‫ بدون که شانست ته کشیده!
‫ایول! این شد یه‌چیزی!
‫زامبی...
‫پرام ریخ.
‫اولین‌باره با شهاب‌سنگ شاخ‌به‌شاخ می‌شم.
‫زامبی!
‫گفتم که زامبی نیستم، آنددم.
‫اونجا خوب کمک رسوندی. ‫بدشانسیِ خوبی بود.
‫خب مطمئن نیستم بشه گفت خوب.
‫ادامه دارد
‫آ ـ آمم، اسم من ایزومو فوکوـه! ‫اسم تو چیه؟
‫یاد ندارم. آندد مگه چشه؟
‫نه نمی‌شه! پس گمونم ‫ باید خودم یه اسم بهت بدم.
‫اندی! چون یه آنددی!
‫هرطور عشقته.
‫هوم!
‫ولی بازما، یه بوس همچین کرد، ها؟
‫اوهوم.
‫پس بریم تو کار س‍××.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫چرا در می‌ری؟
‫«آندد» اندی.
‫«آنلاک» ایزومو فوکو.
‫تو هم باید کنجکاو باشی!
‫این داستان‫ ماجراجویی‌شون ‫ به‌سوی باشکوه‌ترین مرگ ممکنه.
‫آندد و آنلاک
‫پیش‌نمایش
‫دختری که جاشو توی دنیا پیدا می‌کنه.
‫هرچند، سایه‌ای دیگر ‫ این جایگاه رو دور و دورتر می‌کنه.
‫یونیون
‫قسمت دوم
‫دفعه بعد در آندد آنلاک، قسمت 2: یونیون.
‫جستجویی برای باشکوه‌ترین مرگ ممکن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.