‫بدشانسیم همیشه باعث مرگ مردم می‌شد.
‫پس حس کردم لایق زندگی‌کردن نیستم.
‫نامیرا
‫ولی بعدش آنددی رو دیدم که واسش سرگرم‌کننده بودم.
‫اولش، ازش بدم اومد، ولی...
‫کنارش‌بودن بهم کمک کرد حس کنم ‫منم می‌تونم یه‌کم بیشتر به زندگی‌کردن ادامه بدم.
‫حداقل، این چیزی بود که فکرشو می‌کردم.
‫چطوری کارمون به اینجا کشید آخه؟
‫اگه یه بوس اون‌طوری کرد...
‫اگه *** کنیم که دیگه حتی یه بدشانسی خرکی‌تر میاد سراغم!
‫یه بدشانسی خرکی که قوانین پایه در مورد ‫نقطه‌ی تماس و مدت زمانو به پشمش می‌گیره!
‫بیا تا داغیم بزنیم به این تئوری!
‫عجب آشغالیه! انگار منو فقط به چشم ‫یه وسیله واسه مردنش می‌بینه!
‫چه شکری بخورم؟ ‫باید یه‌جوری از این وضعیت خلاص شم.
‫این‌طوری باشه این کثافت اولین نفرم می‌شه!
‫باید قبل‌از اینکه یه حرکتی روم بزنه ‫یه فکری در مورد این قضیه بکنم!
‫تمام فکر و ذکرش اینه که ببینه بهترین ‫پیشنهادی که عزرائیل واسش داره چیه!
‫باید یه راهی باشه.
‫اوه فهمیدم! کلیدش توی دوست‌داشتنه!
‫هــا؟
‫به‌غیر از مامان، بابام و تو ‫پدربزرگمم بوسیده بودم،
‫که دندون مصنوعی‌هاش همیشه زهره‌ترکم می‌کرد.
‫عــــــــــــــا!
‫ولی اون‌موقع، چیزی که عایدش شد پیچ‌خوردن پاهاش بود.
‫سه سال بعدش فوت شد،
‫ولی تأخیر زمانیش بیش از چیزی بود که بخواد تقصیر من باشه.
‫منظورم اینه که؛ هرچی بیشتر طرفو دوست ‫داشته باشم بدشانسی بزرگ‌تری هم رخ می‌ده!
‫پس، اگه الان بخوای خودتو زورکی ‫بندازی روم و کار مسخره‌ای انجام بدی...
‫...تا ابــــــد ازت متنفر می‌شما!
‫مشکلی باهاش نداری؟
‫جدی می‌گما. تا ابـــدِ ابــد!
‫این‌طوری دیگه یه بدشانسی بنجل نصیبت می‌شه ‫و شانست واسه یه مرگ‌ درست‌حسابی از دست می‌ره!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیالت تخت... دیگه قشنگ ملتفت شدم برنامه چیه.
‫عــه؟
‫مخلص کلام... تا وقتی برنامه‌مون نشه بذارم بمیری.
‫عــه؟ چی‌چی نشه؟
‫دنبالم بیا.
‫۲ آگوست
‫اینجا... اسلحه‌خونه‌ست؟
‫دورتادور دنیا از این‌جور جاها ساختم که ‫اگه یه‌وقت اونا اومدن سراغم دست‌پر تو دلشون!
‫«اونا»؟
‫خب، بریم تو کارش.
‫همه‌چی رواله.
‫ضدگلوله، ضد ضربه‌ست... ‫و جلوی سلاحای شیمیایی هم مقاومه.
‫این زره سنگین دیگه واسه چیه؟
‫یه راهکار دفاعیه واسه سروکله‌زدن با اون بروبچه‌های دیروزی.
‫دیروز...
‫راستی، اون‌ها کی بودن؟
‫یه سازمانی که موجودات ناشناسی ‫مثل خودمونو تحت‌نظر می‌گیرن.
‫برای اونا، ما کسایی هستیم که دائم باید بپّان.
‫مطمئن باش امروزم سروکله‌ی یه گروه دوم پیدا می‌شه.
‫و ـ ولی دیروز که حسابی ترتیب‌شونو دادیم. ‫شرط می‌بندم این‌قدر ترسیدن که حتی نمی‌تونن-
‫جون عمت. اونایی که می‌گم واسه ‫خودشون بروبیایی دارن. عین خودمونن.
‫دختر پسرایی که قوانین این دنیا ‫به هیچ‌جاشون نیست. خنثی‌سازها.
‫دیروز، تا فیهاخالدون قدرتامونو دیدن.
‫ولی مال اونا نامشخصه. جلوشون شانسی نداریم.
‫تمام کاری که می‌تونیم بکنیم فراره.
‫محض اطلاع، ۵۰ سال پیش، اون خنثی‌سازها ‫گرفتنم و بد بلایی سرم آوردن.
‫پنجاه؟
‫ده سال بعدشو موش ‫آزمایشگاهی‌شون شدم،
‫و یه‌سر می‌رفتم تا ‫جهنم و برمی‌گشتم.
‫عــه؟ جدی چند سالته؟
‫موندم اگه تو رو بگیرن ‫چه بلاهایی سرت میارن.
‫معلوم نیست چند نفرو سقط می‌کنن ‫تا فقط بفهمن قوانین بدشانسیت چطوریاست.
‫ممکنه بزنن انگشتاتو قطع کنن ‫تا ببینن وقتی قطع بشه هم باز کار می‌ده، یا...
‫ایــــی! نمی‌خوام!
‫باید زود بزنیم به چاک! همین الان!
‫اوف عزیزم! تازه الان گرخیدی!
‫جــون بـــکـــن!
‫جاده مسدود است
‫خروجی از این سمت
‫جاده به علت تخریب ساختمان بسته شده است
‫وقتشه موتورسواری دونفره‌ی ‫ «اگه بگیرنمون بدبختیم»ـو بزنیم بر بدن!
H A D A D
D A W N
‫خب... داریم کجا می‌ریم؟ ‫جای خاصی مد نظرته؟
‫عـــا؟ نه جونم. ‫فقط به فرارکردن ادامه می‌دیم.
‫عــه؟ این‌طوری که انگار فقط ‫بحث زمانه که کی گیرمون بندازن.
‫و الان دیگه منم سربارتم. ‫اگه مثل دیروز باز بگیرنت، اون‌موقع...
‫غـمـت نباشه.
‫تا وقتی که عاشقم نشی و بزرگ‌ترین ‫بدشانسی‌ای که تو چنته داری رو نثارم نکنی...
‫...بهتره باورت شه که نمی‌ذارم رو دستم بمیری.
‫«عاشقت شم...»؟ هـ ـ هنوز بیخیال اون قضیه نشدی؟
‫ممنون که ازم محافظت می‌کنی، ‫ولی عمراً راه نداره عاشقت شم!
‫ می‌شی بالاخره. ‫هرچی نباشه آویزونی.
‫آ ـ آویزون نیستم!
‫این‌قدر با کله‌م ور نرو! ‫خدایا، اینم یکی دیگه از کارهاته که خوشم نمیاد!
‫دارن میان.
‫هـا؟ اون دیگه چیه؟
‫این‌طوری تله‌پورت می‌کنن.
‫اونایی که ۵۰ سال پیش اومدن سراغمم ‫از تو یه همچین چیزی اومدن بیرون.
‫سرتو بدزد!
‫یه‌چیزی داره میاد سمت‌مون!
‫آره.
‫يــونــیــون
‫یونیون ـه!
‫چی شد...
‫اندی!
‫حالت خـ... وبه؟
‫هــا؟
‫عجب چیزی هستی! ‫تو اون وضعیت بازم داشتی می‌رفتی!
‫نکنه دوستش داری؟
‫این یارو کیه؟ دشمنه؟
‫پاهام... تکون نمی‌خورن...
‫من این یکی رو گرفتم!
‫پس بکشش. آندد رو می‌گیریم و آنلاک رو می‌کشیم، یادته که؟
‫نامیرا
‫بدشانس
‫عــــه، ولی دلم می‌خواد یه گپی باهاش بزنم.
‫چند سالته؟ با کی حال می‌کنی؟ تایپ خاصی داری؟
‫این شیرین‌عقل کیه دیگه؟
‫احمق هیز.
‫اوه. چه تکنیک آنددی خفنی.
‫ترتیبشو بده، اندی!
‫دیگه مال...
‫...خودمی؟
‫چی، چرا؟ یهویی از حرکت ایستا-
‫شرمنده، این یکی کار من نبود دیگه.
‫نه جدی می‌گم! قسم می‌خورم کار من نبود!
‫بدنم جُم نمی‌خوره.
‫مخصوصاً دستام، پاهام و بالاتنه‌م.
‫اندی!
‫الان می‌تونم حرکت کنم. پس دلیل ‫ اینکه اون‌موقع بدنم قفل کرد...
‫...این نبود که اعصبامو بی‌حس کردم و عضلاتمو جر دادم.
‫این یارو-
‫اندی!
‫کار این یاروئه! اون جلو حرکاتت رو گرفته!
‫مجرم
‫الان به‌خاطر اون نمی‌تونم تکون بخورم!
‫باید به این حمله کنی!
‫الان می‌دونی داری دستاتو تکون می‌دی دیگه، نه؟
‫می‌دونم! پاهامن که خشک شدن!
‫پس به این دخلی نداره.
‫هردوی این خنثی‌سازها، ‫با هدف‌گیری خارجی و نوع سرکوب‌کننده‌ان.
‫به‌نظر شبیه همن، ‫ولی محدوده و توانایی‌شون نه.
‫این گنده‌بک بدنمو فلج کرد.
‫و انگار اون فسقلیِ اون پشت، ‫اراده‌ت رو ازت گرفته.
‫البته نمی‌دونم چی رو خنثی می‌کنن ‫ تا همچین کاری کنن.
‫ای وای من؛ گمونم الکی این‌همه سالو زندگی نکردی!
‫ولی فقط دونستن این، هیچ معنایی نداره.
‫به‌خاطر همینه که ما رو فرستادن.
‫اینجارو باش، هربار ضربه می‌خورم ‫ می‌شه تکون خورد.
‫حالا فقط باید کتک بخورم، خودمو ‫ راست‌وریست کنم، و دخلتو بیارم.
‫عجب احمقی.
‫با حساب اینکه درد رو حس می‌کنه، ‫خوب دووم آورده.
‫راه وحشتناکی واسه جنگیدنه.
‫هی...
‫قراره تا ابد توسط آدمایی مثل شما تعقیب بشیم؟
‫خب... بر فرض اینکه بتونین از دستمون در برین.
‫شهاب‌سنگِ دیروزی ‫براتون چیزی جز دردسر نداشت.
‫به‌خاطر اون، سطح اولویت دستگیری‌تون ‫ تو مقیاس ده، به هشت رسید.
‫وقتی پیداتون کردیم، تازه پنج بودین.
‫پس حالا، مهم نیست ‫ چقدر از شکارچی‌ها فرار کنین...
‫همیشه آدمای ترسناکِ دیگه میان دنبالتون.
‫آدمای ترسناک؟
‫آره؛ خنثی‌سازهایی مثل ما. ‫از حالا تسلیت می‌گم.
‫خنثی‌سازهایی مثل...
‫چی...؟
‫پس چرا شماها شکار نمی‌شین؟
‫آها، پس به کارمون علاقه‌مند شدی؟
‫هوی، شن.
‫بی‌خیال؛ اشکالش کجاس؟ ‫حق داره بدونه!
‫ده‌تا عضو.
‫ده؟
‫سازمان مبارزه با پدیده‌های ناشناس، ‫ ملقب به «یونیون».
‫در این سازمان، یه تیم ویژه‌ی ‫ تشکلیل‌شده از خنثی‌سازها وجود داره.
‫به محض ورود، به شرط تعهد به انجام مأموریت‌ها، ‫از تحت تعقیب‌بودن معاف می‌شی.
‫البته برای ورود باید چندتا تست بدی.
‫ا ـ امم... پس یعنی...
‫اگه ما هم عضو بشیم، ‫دیگه تعقیب‌مون نمی‌کنن-
‫شرمنده، بچه. همه صندلی‌ها پُره!
‫نـ ـ نمی‌تونم تکون بخورم...
‫تا وقتی ظرفیت نباشه، ‫تغییری تو اعضا انجام نمی‌شه.
‫هر خنثی‌سازی که عضو نباشه، فقط یه یوما‌ست ‫ که جهانو به آشوب می‌کشه... یه هیولا!
‫حالا گرفتم چی شد!
‫به‌جای شکار شدن، ‫عضو تیم شکارچی بشیم؟
‫ایول! بریم تو کارش!
‫دهن اون دوتا رو آسفالت می‌کنیم تا جا وا شه...
‫بعد می‌ریم قاطی اون ده‌تا!
‫خدا می‌دونه وقتی عضو شدیم چه کاری ‫ میندازن گردنمون، ولی غمت نباشه.
‫تا وقتی من اینجام، نه می‌ذارم بمیری؛
‫و نه می‌دمت دست کس دیگه.
‫بـ ـ باشه.
‫هوی، الان تماس مستقیم داشتن.
‫درسته، ولی نقطه‌ی کوچیکی بود، ‫پس قرار نیست بدشانسی زیاد باشه...
‫می‌گم گوش کن!
‫فکر کنم... یه بدشانسیِ گنده تو راه باشه!
‫ولی اینطوری نیست که ‫ عاشقت باشم یا همچین چیزی ها!
‫دوست‌داشتنم فقط به‌خاطر تشکر ازته...
‫هی، برو دنبالش.
‫باشه دارم می‌رم!
‫پس برو دیگه!
‫لشتو تکون بده!
‫چی؟ حسش نیست.
‫فقط برو.
‫ولی می‌دونی خب...
‫انقدر آه و ناله نکن!
‫باشه، باشه.
‫این باعث نمی‌شه عاشقت بشم!
‫پس اشتباه برداشت نکن!
‫خب، اینم از این، پسرا.
‫دوتا صندلی‌تونو رد کنین بیاد.
‫نه حتی یه خراش، ها؟
‫نزدیک بود!
‫خب دیگه...
‫خنثی‌سازها، یا قوانین خودشونو ‫ خنثی می‌کنن، یا واسه بقیه رو.
‫وقتی جلو خنثی‌سازهایی ‫ با هدف‌گیری خارجی می‌جنگی...
‫باید جلدی بفهمی دارن چی رو خنثی می‌کنن!
‫وقتی غول‌تشن تو حالت حمله می‌ره، ‫حرکاتم خنثی می‌شه.
‫پس شاید قدرتش...
‫«اجتناب ناپذیره».
‫ولی قد کافی از فسقلی اطلاعات ندارم.
‫تونست بچه‌ی بدشانس رو ‫ بدون هیچ تحرک خاصی، محدود کنه.
‫واقعاً این یارو چی رو خنثی می‌کنه؟
‫بهتره تا ته‌توشونو در بیارم، مخفی بمونم ‫ از چندتا تاکتیک بزن‌دررو استفاده کنم.
‫دینامیت؟
‫HADAD & DAWN
‫اینم تقصیر منه؟ یا فقط یه تصادفه؟
‫الحق که سطح هشته. ‫ببین چه بساطی برامون درست کرده.
‫اگه به‌خاطر لباسِ اون پیرخرفت نبود، کارم زار بود.
‫مگه اینکه پیش‌بینی کنی قراره چی بشه، ‫دیگه یه سلاح نیست و فقط مصیبته.
‫از شر اون دختر خلاص می‌شم.
‫ولی اول، به حساب تو می‌رسم... آندد.
‫شن، خوبی؟
‫آندد با من. فقط می‌مونه کشتن آنلاک.
‫اونو لازم داری؟
‫ها؟
‫مال خودت، به چپمم نیست.
‫آخه به‌هرحال هر عضوی که از دست بدم... ‫ تو 30 ثانیه ناپدید می‌شه.
‫یا می‌شه گفت 30 ثانیه دووم میاره.
‫خیر پیش، اجتناب‌ناپذیر.
‫بهش می‌گم گلوله‌ی عضو.
‫از قدرت ترمیمم استفاده می‌کنم تا ‫اعضای نیمه‌پاره‌ی بدنم رو مثل تیر شلیک کنم.
‫هربار که حالت حمله می‌گیری، ‫قابلیت «اجتناب» رو تو حریفت خنثی می‌کنی.
‫دقیق‌تر بگم، فقط حرکات عضلانی رو ‫وقتی درحال انجامن متوقف می‌کنی.
‫نمی‌تونی جلوی ترمیمم رو بگیری.
‫باید بیشتر به قوانین خودت توجه می‌کردی، دادا.
‫این از یکی‌شون.
‫الان اون صدای عجیب چی بود؟ هی، ووید؟
‫بعدی نوبت توئه.
‫ها؟ جدی می‌گی؟ ‫ولی الانم جات توی سازمان تضمین شده.
‫مگه نشنفتی چی گفتم؟
‫دوتا جای خالی لازمه؛ آخه منم باید عضو شم.
‫مثل اینکه واقعاً مهربونی.
‫این یارو چی رو خنثی می‌کنه؟ ‫گمونم باید مثل همیشه انقدر بمیرم تا بفهمم!
‫می‌رم سراغ اون فضای خالیِ دفاعش!
‫سمت راستِ کمرش!
‫با یه لگد راست!
‫چی؟
‫پای چپ؟
‫احسنت!
‫خیلی معرکه‌ای، اندی-سان!
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم کسی بتونه پابه‌پام بیاد!
‫خیلی دوست دارم هر چندوقت یه‌بار ‫ همچین مبارزه‌ای داشته باشیم.
‫بـ... باهاش دوست شدی؟
‫معلومه داره سربه‌سرم می‌ذاره، اسکل!
‫کاتانا رو آوردی! بندازش اینور!
‫بندازم؟ مطمئنی می‌تونی بگیریش؟
‫تو فقط بندا!
‫شاید هنو حالیم نباشه چیو خنثی می‌کنی...
‫ولی قدرتت به وارونگی مربوطه.
‫از قصد دفاعتو وا می‌ذاری و ‫ سمت مخالف، موضع دفاعی می‌گیری.
‫راست چپه! ‫بالا پایینه!
‫رو مخی که هست، ‫ولی کل قضیه‌ش همینه و بس، نه؟
‫باشه بابا!
‫ولی...
‫اگه یه حمله رو نتونی جاخالی بدی، چی می‌کنی؟
‫مال خودمی!
‫آه... فقط یه نیم‌ثانیه بود، ولی...
‫تردید کردی که می‌خوای منو ببُری یا نه.
‫حتی با اینکه نزدیک 200 ساله زنده‌ای، ‫هنوزم تو کشتن بقیه دودل می‌شی، ها؟
‫یا شایدم نمی‌خواستی ‫جلوی این دختر بدشانسمون کسی رو بکشی؟
‫اما شک دارم انقدر دلرحم باشی.
‫خب، تنها چیزی که مونده...
‫قانونشو برات فاش نمی‌کنم، ‫ولی بدون: نه می‌تونی فرار کنی، نه نزدیکم شی.
‫قدرتم روی اعماق ذهنت تأثیر می‌ذاره، ‫پس تقلا فایده‌ای نداره.
‫هوی...
‫مغز خر خوردی با پای خودت اومدی اینجا؟
‫لرز
‫بـ ـ ببخشید!
‫لرز
‫فکر کردم جواب می‌ده!
‫لرز
‫حالا جفتمون افتادیم جلو چشمش!
‫فقط می‌خواستم کمک کنم! ‫به‌خدا راست می‌گم!
‫خب؟ کدومتون می‌خواد عضو بشه؟
‫خب معلومه، این خانومی.
‫- منو می‌تونی هر آزمایشگاه و کوفت و زهرماری ببری. ‫- و ـ وایسا، نباید انقدر یهویی تصمیم بگیری!
‫مگه برای ده سال رُستو نکشیدن؟ ‫پس چرا داوطلب می‌شی که برگردی؟
‫تو یه‌روز اونجا بمونی محاله روانی نشی.
‫ولی بازم...
‫ولی نداریم. لاس‌زدن با دختری که ‫ مخش تاب داره، آدمو رسوا می‌کنه.
‫همینم ردیفه.
‫هنوز به اون فکر می‌کنی؟ ‫اگه هیچ‌وقت فرار نکنی چی؟
‫خیالت نباشه.
‫حتی اگه بمیرم هم قبل سقط‌شدنت می‌زنم بیرون.
‫حتی یه پیرزن فکستنی هم بشی، دلتو واس خودم می‌کنم ‫و برات شبی می‌سازم که یادت نره.
‫اگه برات افتاد،‌ برو. عزت زیاد.
‫فهمیدم.
‫در این‌صورت، ‫دختر بدشانسمونو با خودم-
‫وایسا!
‫ده دقیقه روتو اونور کن!
‫ها؟ نه نمی‌شه که؛ ‫دیگه نمی‌تونم محدود کنم.
‫برام مهم نیست! ‫فقط چشاتو درویش کن!
‫من الان می‌خوام باهاش...
‫کارای صحنه‌دار کنم!
‫چی‌، چرا؟
‫هوی، اول باید تو رو یه دل نه صد عاشق خودم-
‫تو خفه!
‫به‌خاطر این بدن، ‫یه‌ذره هم مزه‌ی عاشقی رو نچشیدم!
‫پس نمی‌دونم که عاشقت شدم یا نه!
‫ولی... مهم نیست دلیلش چی باشه، ‫اگه یکی به‌خاطر من...
‫بخواد خودشو به آب و آتیش بزنه...
‫پس نمی‌تونم ‫بدون اینکه چیزی ‫ در قبالش بدم، بی‌خیال شم!
‫حالا و همین‌جا انجامش می‌دیم!
‫تا حالا انجام ندارم، ‫پس نمی‌دونم چیکار کنم...
‫ولی بدشانسی‌ای که برای مردن نیاز داری رو بهت می‌دم!
‫متأسفم که کار بیشتری برای جبران نمی‌تونم بکنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عجب رابطه‌ای باهم دارین! ‫مگه همین دیروز همو ندیدین؟
‫نـ ـ نخند!
‫خیلی‌خب شرمنده؛ ‫آدم از دیدنتون خسته نمی‌شه.
‫جدا کردنتون کِیفشو کم می‌کنه.
‫گرفتم! پس یه‌کار دیگه می‌کنیم!
‫شما باید یکی دیگه از اعضامون رو بکشین.
‫اینطوری خودم سفارشتونو می‌کنم.
‫سه روز دیگه، پنجم آگوست، تو دریاچه بایکال...
‫یکی از اعضا، روی یه یوما تحقیق می‌کنه.
‫عضوی که اونجاست رو کله‌پا کنین، و رواله.
‫باید دنبال کراوات قرمز و یه نشان بگردین.
‫ولی خب...
‫منطقاً بین راه، شکارچی به پستتون می‌خوره.
‫بیاید امیدوار باشیم هردو سالم اونجا برسین.
‫خب دیگه... این نهایت کمکمه.
‫دور میزگرد می‌بینمتون.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟
‫و ـ و ـ ولمون کرد؟
‫آره، به لطف حرکات منشوریِ سرکارخانم.
‫منشوری؟ من اصلاً هم...
‫مسخره‌بازی نمی‌کردم...
‫اونقدری آشغال نیستم که ‫برم تو کار یه زن، فقط چون ناامیده.
‫دیگه همچین کاری ازت سر نزنه.
‫چشم. دیگه تکرار نمی‌شه.
‫وقت واسه تلف‌کردن نداریم! بجنب بریم!
‫ها؟ به روسیه؟ ولی من پاسپورت و این‌چیزا ندارما.
‫لازم نداریم! حمل‌ونقل عمومی ‫زیادی خطریه! از راه خودم می‌ریم!
‫اول، با تمام سرعت می‌ریم نیگاتا!
‫بعد، سوار قایق تفریحی‌م می‌شیم و ‫مستقیم می‌ریم بندر ولادی‌وستوکِ روسیه!
‫بعد می‌شینیم تو یه هواپیمای جت به‌سمت ایرکوتسک!
‫اونجا، یه‌سری از رفقای دوران جنگم رو ‫ اجیر می‌کنیم تا تو مبارزه کمک کنن!
‫بعد دم دریاچه برای هدف کمین می‌کنیم... ‫و دخلشو میاریم!
‫روسیه... ودکا!
‫الان چند سالته؟
‫18 سالمه.
‫اونجا به سن قانونی می‌رسی! ‫وقتی کارمون تموم شد، تا نفس هست می‌ریم بالا!
‫ادامه دارد
‫به‌نظر خیلی مشتاقه.
‫پیش‌نمایش
‫دختر به‌همراه مرد نامیرا راهیِ شمال می‌شه.
‫با غلبه بر معضل‌ها، ‫به ساحل دریاچه می‌رسند که با اون زن روبه‌رو می‌شن.
‫نحوه استفاده
‫از بدشانسیم
‫قسمت سوم
‫دفعه بعد در آندد آنلاک، قسمت 3: ‫نحوه استفاده از بدشانسیم.
‫در جستجوی باشکوه‌ترین مرگ ممکن.