‫سال ۱۹۷۰
‫مرکز ایزوله‌سازی یونیون
‫اتاق شماره‌ی ۱۸۵۹
‫H A D A D
‫D A W N
‫سال ۲۰۲۰
‫۴ آگوست
‫آخرهای شب
‫نظرت چیه؟ کشتیم رؤیایی می‌ره، مگه نه؟
‫این جیگر تقویت‌شده‌ست، ‫پس چشم‌به‌هم بزنی رسیدیم ولادیوستوکـ ـ
‫چه غلطی می‌کنی ضیفه؟
‫نشنیدی اون یارو چی گفت؟
‫منطقاً بین راه، شکارچی به پستتون می‌خوره.
‫بیاید امیدوار باشیم هردو سالم اونجا برسین.
‫در مورد اینکه تا خودِ اونجا میان شکارمون کنن...
‫خب که چی؟
‫این قایق منه ها! ‫بیا بیرون از سفر لذت ببر!
‫نـــه! مــی‌تــرســم!
‫هرلحظه امکان داره بریزن سرمون!
‫ نرین تو حالمون. حالا ریختنم سرمون، ‫یه‌ذره عشق‌و‌حال رو عرشه که کسیو نمی‌کشـ ـ
‫هــا؟
‫دیدی، گفتم که!
‫تـف! نذاشتن یه پیکم نوش کنیم، نه؟
‫ولی پسر، ریدن با نشونه‌گیریشون!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همین‌طوری ادامه بدن، صفاسیتی تا روسیه رفتیم!
‫مسخره‌مون کردی؟ ‫این‌طوری که کشتی رسماً تیکه‌تیکه می‌شه!
‫اگه هم تیکه‌تیکه شد، ‫با بدشانسیت از اینجا بترکون می‌زنیم بیرون!
‫بدشانسیم به همین راحتی کار نمی‌کنه ها!
‫بستگی داره چطوری بگیریش به کار!
‫نامیرایی من صرفاً برای جلوگیری از مردن نیست!
‫اگه تقریباً بزنم یه تیکه‌ی بدنمو بکَنم ‫و دوباره سرجاش بازسازیش کنم...
‫...خودش یه‌پا اسلحه می‌شه!
‫پــارتــس ‫بـــــالـــــت ‫فـیـسـت
‫ـــــــــــــــــــــــ
‫مــــشــــت ‫گلوله‌ی ‫عـــــضـــــو
‫مـ ـ موفق شدی!
‫یعنی حالا دیگه عضو یونیون شدیم؟
‫هـــا؟ انگار گوش نمی‌کردی اون خوشگل‌پسر چی می‌گفت، نه؟
‫باید بزنیم اون کسی که «نشون» داره رو سقط کنیم.
‫نشان؟
‫اون دوتا یالغوزی که اون‌روز اومدن سراغمون یه نشون طلایی داشتن.
‫گمونم همون نشونی باشه که ده‌تا عضو اصلی بر می‌کنن.
‫و منم یه سرنخایی دارم که کیا از اینا دارن.
‫اگه درست یادم باشه، در واقع سه‌تا بودن؛
‫اولیش سازنده‌ی این کاتانای نابودنشدنیه ‫ که همه‌ش دنبالمه.
‫شکست‌ناپذیر
‫بهش می‌گن آنبِریکِبل.
‫دومیش یه یاروی مهندس‌طوریه که ‫۵۰ سال پیش روم آزمایش انجام می‌داد.
‫و سومیشم همونیه که ۵۰ سال پیش دستگیرم کرد.
‫یه خانومی که می‌تونه حصارای نامرئی بسازه.
‫حصار نامرئی؟
‫اون قدیما، کله‌مو توی یه حصار نامرئی چفت‌و‌بست کرد.
‫منظورم از این دیوارای جون‌داره ها. ‫رسماً کرده بودم توی سوراخ موش.
‫شاید نامیرا باشم، ولی شکست‌ناپذیر نیستم.
‫اگه دوباره بیفتیم جلوی اون زنیکه، ‫اوضاع قاراشمیش می‌شه.
‫که این‌طور... پس حتی کسایی هم ‫هستن که زامبی جلوشون کم میاره.
‫اگه با اون خانمه روبه‌رو شدیم، بعدش...
‫ولی هیچ‌کدوم اینا به یه‌ورمم نیستن!
‫مهم نیست کدوم خری سر راه‌مون سبز شه، ‫ما خودمونو به اون دریاچه می‌رسونیم...
‫و می‌کشیمش!
‫هیچی نمی‌تونه از هدف دورمون کنه!
‫تازه، اگه اوضاع به‌هم ریخت با بدشانسیت یه کاریش می‌کنیم.
‫چـی-
‫بهت که گفتم نمی‌تونی روی بدشانسیم حساب کنی!
‫این‌طوری که بهترم می‌شه.
‫فکر کنم قبل اینکه اوضاع شخمی بشه ‫باید یه‌کم وقت بذارم قلق قوانینت دستم بیاد.
‫قلق؟ عمراً نمی‌شه! ‫باز می‌خوای یه حرکت خاک‌برسری روم بزنی!
‫پس چی.
‫چه صداقتی!
‫بهت که گفتم- ‫اون‌کارو بکن و میزان علاقم بهت هیچ تغییری نمی‌کنه!
‫اوه، شرط می‌بندم می‌کنه. ‫هرچی نباشه، آویزونی بیش نیستی.
‫نه‌خیرم نمی‌کنه!
‫هـه‌هـه!
‫دقیقاً. تو عوض‌بشو نیستی.
‫آخه آخرشم، تو...
‫...تنها مردِ این دنیا هستی... ‫که تونستم عاشقش بشم!
‫هـــا؟
‫از اونجایی که عوض‌بشو نیستی، مطمئنم چیزیت نمی‌شه.
‫آخرشم برمی‌گردی پیش خودم!
‫نحوهٔ استفاده
‫از بدشانسیم
‫۴ آگوست
‫خیلی خرکی بود. چه کوفتی خورد بهمون؟
‫جریان اون حبابا زیادی طول و درازه.
‫تف... این ضیفه هم بیهوش شده، ها؟
‫اگه درحال خفگی باشه یا ایست قلبی کنه، ‫هر دیقه که بگذره ده درصد از شانس زنده‌موندنش به چُخ می‌ره.
‫باید دست بجنبونم!
‫پاهاش زیر لاشه گیر کردن، ها؟ اگه این‌طوره که...
‫دستای نفله‌شده‌مو همینجا می‌ندازم و ‫جفتشونو همزمان بازسازی می‌کنم!
‫مشتی شد. حالا باید بریم بالا و... همم؟
‫ماشالا. هرچی آت‌وآشغاله تف کن بیرون.
‫امونش بده، نفس عمیق بکش.
‫هـا؟ مگه زیر قایق گیر نکرده بودم؟
‫توضیحش باشه واسه بعداً. ‫الاناست که بگیرنمون. پاشو دستاتو ببر بالا.
‫هــا؟
‫د ـ دشمنـ ـ
‫آندد! می‌خوای تسلیم بشی؟
‫نامیرا
‫هـــــا!
‫عــه؟ جدی؟
‫نه، خنگه. دارم زمان می‌خرم!
‫واسه آزمایش کوچولم.
‫یحتمل کمکمون می‌کنه بفهمیم... ‫آخرش می‌شه بدشانسیتو کنترل کرد یا نه!
‫معلومه که نمی‌شه کنترلش کرد!
‫از اولشم واسه همین باهاش مشکل داشتم!
‫به میل خودت که نمی‌شه. ولی یه فرضیه‌ای تو کله‌مه.
‫هـــه؟
‫تموم بدشانسیای قبلیت پدیده‌هایی بودن که ‫داشتن از اشیای اطرافت استفاده می‌کردن.
‫ولی قضیه‌ی صاعقه‌ای که به‌خاطر کوتاهی موهات زد ‫یا شهاب‌سنگی که به‌خاطر اون بوس خوشگلت اومد چی؟
‫از چیزهای خیلی دور استفاده کردن؟
‫آره!
‫به‌زور چیزمیزها رو از جاهای دور جذب کردی!
‫برات سؤاله چرا اون دوتا اتفاق افتاد؟
‫چون مدل‌مو و بوسه، ‫چیزایی‌ان که براشون ارزش زیادی قائلی...
‫و مواد لازمی که ارزش‌شون در حد اون ‫ بدشانسیِ خرکی بود، نزدیک نبودن!
‫خیلی خجالت‌آوره، انگار داره ‫ دیدگاهم به عشق رو تحلیل می‌کنه.
‫مخلص کلام اینه که...
‫برای این‌یکی، منبعی پیدا کردم که ‫ بدشانسی‌ای متناسب با ارزشش درست می‌کنه.
‫و اگه حدسم درست باشه، ‫قراره یه‌چیز پشم‌ریزون بشه...
‫ها؟ «برای این‌یکی»؟
‫ولی تو هنوز... وایسا!
‫ها؟ چرا سوتینم اومده بالا؟
‫احیای قلبی.
‫اون گردالی‌ها تو دست‌وپا بودن. ‫دادمش بالا تا سر راه نباشه.
‫دیدشون و بهشون دست زد؟
‫خب... فقط همین کار بود دیگه، درسته؟
‫همم؟ معلومه که نه. ‫با اونم هنوز به‌هوش نیومدی...
‫رفتم تو کارش.
‫چی...؟
‫لب به لب.
‫نـ... نـ...
‫نـــــــه!
‫بینگو!
‫حالا نوبت حرکت ویژه‌ی خودمه!
‫ریپیر بوست
‫ــــــــــــــ
‫تقویت ترمیم
‫تقویت ترمیم!
‫هلال ‫ماه ‫سرخ
‫هلال ماه سرخ!
‫یه برش سریعه که توسط ‫ قدرت ترمیم دستم تقویت می‌شه.
‫سال‌ها پیش از یه استاد شمشیرزنی ژاپنی یاد گرفتم.
‫حواسم بود کابین خلبان رو شقه نکنم.
‫این جیگر واس ماست.
‫دستت... اون...
‫به‌عنوان غلاف استفاده‌ش می‌کنم. ‫انقدر ایراد الکی نگیر، وگرنه کل روز اینجاییم.
‫اوه؟
‫چطور بود؟
‫انگار فقط باید ریشه‌ی بدشانسی رو پیدا کنیم،
‫و سطح تماس مناسب رو برای ‫ فعالسازیش بفهمیم؛ بعدش...
‫بدشانسی‌ت اتفاقی نمی‌شه، ‫بلکه می‌شه بهترین برگ‌برنده برای تغییر اوضاع!
‫حالا وسیله سفر جدید گیرمون اومد. ایول!
‫نـ ـ نه، مطمئنم اینم اتفاقی بود! ‫می‌گم که، اتکا به من فکر خوبی-
‫زبون به دهن بگیر دیگه. ‫همه‌چی ردیف پیش رفت، پس حالشو ببر!
‫خیله‌خب، بزن بریم بایکال!
‫وایسا که اومدم، ودکا!
‫دلیلِ کل سفرو تغییر دادی که!
‫HADAD & DAWN
‫خودتخریبی در ده، نه، هشت...
‫هفت، شش...
‫اوضاع خیته!
‫پنج، چهار، سه...
‫چرا هواپیما اونطوری منفجر شد؟
‫فهمیدن سواری‌شونو کِش رفتیم.
‫وقت لبخند‌زدن نیست! ‫داریم میفتیم!
‫ردیفه! یه تکنیک دیگه ‫ از دوران مزدوریم تو چنته دارم!
‫می‌ریم واسه یه فرود پنج-نقطه؟
‫فرود پنج-نقطه؟
‫اول، سینه‌ی پاهات!
‫بعد، کناره‌ی ساق پا!
‫بعد باسن!
‫کمر!
‫کلی صدای ناجور!
‫بخورش!
‫به‌خیر گذشت.
‫ولی آخرش مطمئنم گفتی «بخورش».
‫نه گفتم «به‌خیر گذشت».
‫به‌هرحال، فرود اومدیم.
‫ها؟
‫شش دونگ حواستو جمع کن. ‫هدف‌مون ممکنه همین اطراف باشه.
‫وای!
‫به عمیق‌ترین، تمیزترین، و قدیمی‌ترین دریاچه ‫ آب‌شیرین دنیا، دریاچه بایکال خوش اومدی.
‫ظاهراً بر و بچِ سازمان قراره ‫ اینجا رو یه یوما تحقیق کنن.
‫خب، راستشو بگم، گمونم اینجا جای ‫ محتملی برای قایم‌شدن یه یوماست.
‫خـ ـ خیلی بزرگ و قشنگه!
‫گمونم دنیا خیلی بزرگ‌تر از فقط ژاپنه!
‫جونم؟
‫اولین‌باره اومدی خارج؟
‫اوهوم! همیشه یه‌مقدار منزوی بودم!
‫در این‌صورت، بهتره بری یه‌کم گشت‌وگذار کنی.
‫ها؟
‫خیالت تخت؛ با این‌همه توریستی که ریخته، ‫ یونیون حرکتی نمی‌زنه.
‫سبک اونا بیشتر عملیات مخفیانه‌ست.
‫می‌رم رفقای قدیمی دوران جنگم رو پیدا کنم.
‫وقتی کمک‌لازم شدیم حتماً پشتمونو دارن.
‫یه‌مدت باید تنهایی چرخ بزنیم.
‫مـ ـ می‌گم، یه‌لحظه وایسا!
‫چی شده؟
‫درباره اینکه عضو اون ده‌تا بشیم...
‫به‌نظرت این‌بار با کی روبرو می‌شیم؟
‫آخه... اگه آدم معقولی باشه چی؟
‫فاتحه‌ش خونده‌س.
‫با دست خودم راهمو به اونجا باز می‌کنم. ‫نقشه تغییری نمی‌کنه.
‫راستی، غذایی هست که ازش خوشت نیاد؟
‫واسابی...
‫باشه، پس مشکلی نیست. حله دیگه!
‫یکی از رفقایی که قراره بیارم، ‫یه رستوران خوف‌وخفن داره!
‫باید آبگوشت چغندرشو امتحان کنی ‫ وگرنه از دستت می‌ره!
‫حالا که اینجاییم ‫بهتره چندتا پارتی هم رزرو کنم!
‫تا اون موقع خودتی‌وخودت، بچه.
‫این‌همه راه تا روسیه اومدی.
‫با ترسو موندن وقتتو تلف نکن.
‫برو خوش بگذرون!
‫فقط چهار روز می‌شه که زامبی رو دیدم، ‫و حالا تو روسیه‌م؟
‫آخه خوش‌گذرونی که انقدر راحت...
‫اینجا چی داریم؟
‫تنهایی؟
‫وقت داری همراه ما چای بخوری؟
‫دارم دیوونه می‌شم!
‫چرا انقدر بی‌ملاحظه‌ست؟
‫با همچین بدنی، ‫نمی‌تونم کنار بقیه خوش بگذرونم!
‫ولی بازم، اگه اونو ندیده بودم، ‫تا الان زنده نمی‌موندم.
‫آخیش...
‫همم؟
‫اوهو؟
‫آه، لو رفتم!
‫یاماتو نادشیکو: اصطلاحی برای تجسم یک زن ژاپنی ایده‌آل
‫اوه، یه دختر ژاپنی؟ یه یاماتو نادشیکوـی؟ ‫یا یه دختر مدرسه‌ای؟
‫مـ ـ من ژاپنی‌ام.
‫وای! از اون واقعی‌ها!
‫لباسامو نگاه کن! ‫شبیه دخترای مدرسه‌ ژاپنی شدم، مگه نه؟
‫عاشق یونیفرم مدرسه دخترای ژاپنی ام!
‫امم، شرمنده؛ تا حالا دبیرستان نرفتم، ‫پس خیلی نمی‌دونم.
‫عـــه! ولی خیلی انگار جای باحالیه که. ‫چقدر حیف!
‫هه، هه...
‫اوه، چه قشنگ! ‫اونا آبرنگن؟
‫اوه، از کجا فهمیدی؟ ‫تو هم نقاشی می‌کنی؟
‫خب،‌ می‌دونی، می‌شه گفت خیلی بیرون نمی‌رم. ‫واسه همین کم‌وبیش خودمو با هنر سرگرم می‌کنم.
‫البته نه که خیلی توش خوب باشم.
‫اوه! از کجا دراومد؟
‫پس بیا باهم نقاشی کنیم!
‫ها؟
‫امم، درواقع اینجا منتظر یکی‌ام.
‫هــه؟ کیه؟ ‫دوست‌پسرت؟
‫پس چه بهتر! چرا با یه نقاشی ‫ سوپرایزش نمی‌کنی؟ عالی می‌شه!
‫برو خوش بگذرون!
‫هی می‌گم، شانس کوچولو؟
‫ها؟
‫چیزایی که تغییر می‌کنن... یا چیزایی که مثل قبل می‌مونن؟ ‫کدومو بیشتر دوست داری؟
‫ها؟ الان بهم گفتی «شانس کوچولو»؟
‫هه‌هه!
‫روی کلاهت نوشته «خوش‌شانسی»، ‫پس می‌شی شانس کوچولو!
‫شخصاً، خیلی تغییر رو دوست ندارم.
‫به کسی یا چیزی وابسته نیست.
‫معرکه نیست که یه‌چیز درست مثل قبلش بمونه؟
‫برای همین عاشق نقاشی‌ام.
‫چون می‌تونی تجسم دنیای همیشه درحال‌تغییر رو....
‫به ترسیمی تغییرناپذیر تبدیل کنی، مثل الانِ ما.
‫خب، شانس کوچولو، ‫کدومو دوست داری؟
‫آه... سؤال سختیه. ‫گمونم من...
‫اشکال نداره اگه یه‌کم بهش فکر کنم؟
‫حتماً! حوصله به‌خرج بده و لذت ببر!
‫تموم کردم!
‫جدی؟ ببینم، ببینم!
‫عا؟ چـ ـ چیزه...
‫قول می‌دی نخندی؟
‫آخرشم کلی چیزمیز اضافه کردم.
‫اوه، اشکال نداره که! ‫هنر یعنی آزادی!
‫ا ـ امم، اگه جای شما بودم زیاد نزدیک نمی‌شدم.
‫هنر جواب درست یا غلطی-
‫عه، خب...
‫اون جرقه‌های دور ماه چی ان؟
‫اوه... اونا، خب، امم...
‫توی فضا چیزی جز ‫خورشید و ماه وجود نداره، درسته؟
‫توی مدرسه اینو یاد گرفتم!
‫راست می‌گی. ‫اصلاً هیچی نیست.
‫فکر کردم ماه اونجا خیلی تنها به‌نظر میاد، ‫پس یه‌سری دوست بهش دادم.
‫خیلی مهربونی، شانس کوچولو.
‫درست می‌گی، آسمونِ شب هم ‫ می‌تونه خیلی تنها بشه.
‫آره واقعاً.
‫اوه، راستی... درباره سؤالت ‫که گفتی تغییر رو دوست دارم یا نه...
‫تصمیم گرفتم.
‫اووه!
‫برای مدت زیادی، نمی‌تونستم تغییر کنم، ‫به‌قدری سخت بود که می‌خواستم بمیرم.
‫ولی چهار روز پیش، ‫یه آدم خیلی عجیب رو ملاقات کردم.
‫از اون‌موقع دیوونه‌خونه‌ست! ‫همه‌جامو دستمالی کرده و تا همو دیدیم منو به قل‌وزنجیر بسته!
‫چپ و راست همه‌جا می‌ترکه، ‫پشت‌بندش می‌بینم تو روسیه ام!
‫یه‌لحظه هم اون ده‌سالی که ‫ منزوی بودمو به یه‌ورش نگرفت!
‫ولی... با وجود تمام اینا، ‫کمکم کرد تغییر کنم.
‫فکر ‌کنم برای همینه که ‫ امروز تونستم باهات نقاشی بکشم.
‫خیلی بهم خوش گذشت.
‫از اینکه یکی رو دارم که تغییرم بده... ‫و درحال تغییر باشه خوشحال می‌شم.
‫حرفای قشنگی بود.
‫جوون...
‫خام...
‫و ساده‌لوح.
‫باوجود تمام این‌ها...
‫باوجود تمام این‌ها، ‫هنوز می‌تونم حرفت رو درک می‌کنم.
‫احتمالاً سنم زیادی بالا رفته.
‫دریاچه... رو هواست؟
‫اوه، اندی! ‫اون دیگه چیه؟
‫دریاچه یهو اومد بالا!
‫هلال ماه سرخ!
‫انگار عوض نشدی، ‫مرده‌ی نازنین.
‫یُخده سرخاب‌سفیداب ‫زیادی مالیدی به خودت، جینا.
‫مخصوصاً اون دور چشت!
‫هی، اینجارو باش! ‫یه فرود پنج-نقطه‌ی بی‌نقص!
‫تادا
‫الان وقت پز دادن نیست! ‫نکنه اون سرسخت‌ترین-
‫آره، همون زنیکه‌ست که ‫ پنجاه‌سال پیش دخلمو آورد.
‫کلاه هنریم رو بفرست. ‫تا تموم‌شدن اسکن باهاشون بازی می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫رئیس در جریانم گذاشت.
‫می‌خواین منو بکشین تا ‫عضو سازمان بشین، مگه نه؟
‫پس، مثل اینکه اول باید تغییرم بدین.
‫مرده‌ی نازنین...
‫و شانس کوچولو!
‫ادامه دارد
‫پیش‌نمایش
‫تغییرناپذیری باعث رستگاریه؟ ‫یا تغییر یک گناهه؟
‫سردرگمیِ دختر زیر آب دریاچه غرق می‌شه.
‫تغییرم رو
‫دوست داری؟
‫قسمت چهارم
‫دفعه بعد در آندد آنلاک، قسمت 4: ‫«تغییرم رو دوست داری؟»
‫در جستوجوی باشکوه‌ترین مرگ ممکن.