‫از پسش برمیایم...
‫...ویکتور.
‫نبردی سهمگین میان ریپ؛ آنریپیرِ خنثی‌ساز ‫و گروه اندی در میان آب‌های آزاد شکل گرفت.
‫تیغه‌های بی‌شماری که از سمت شی باستانی ریپ؛ بلید رانر روانه می‌شدند،
‫مشکلات زیادی برای اندی و گروهش تراشیدند.
‫ولی با ترکیب توانایی‌های هر چهار خنثی‌ساز؛ ‫تحرک‌ناپذیر، غیرقابل‌ لمس، نامیرا و بدشانس-
‫آن‌ها موفق به شکست ریپ شدند.
‫با اشاره‌ی لاتلا یک یومای غول‌پیکر ظاهر شد.
‫لاتلا با گفتن جمله‌ی «امکان نداره ریپ امروز بمیره»، ‫به‌همراه او به داخل آن یوما فرار کردند.
‫آن‌دو به‌همراه دیگر شکارچیان خنثی‌ساز در میان اقیانوس ناپدید شدند.
‫با شکست ریپ، اثر قدرت آنریپیر نیز از بین رفت و زندگی فوکو نجات پیدا کرد.
‫حالا که نبرد به پایان رسیده است، ‫با از بین رفتن تنش‌ها، چیکارا مات و مبهوت مانده...
‫چرا که فوکو از او می‌خواهد به یونیون ملحق شود.
‫چیکارا هنوز از اینکه چگونه وضعیت ‫با چنین سرعت سرسام‌آوری تغییر کرد سردرگم است،
‫بنابراین اندی تصمیم می‌گیرد یک هفته ‫به او مهلت دهد تا تصمیمش را بگیرد.
‫زندگی عادی یا روزهای پر از نبرد؟
‫تصمیم چیکارا در دوراهی زندگی‌اش به‌عنوان یک خنثی‌ساز...
‫فکر می‌کنی چیکارا-کون میاد؟
‫چی بگم والا.
‫بهش گفتیم هروقت تصمیمشو گرفت ‫رأس ساعت پنج دم ورودی مدرسه باشه.
‫اوهوم.
‫هنوز ده دیقه مونده. پیداش نشد می‌ریم رد کارمون.
‫اوهوم.
‫اگه جربزه‌شو نداشته باشه، همون بهتر عضو نشه. ‫فقط سرشو به باد می‌ده.
‫درست می‌گی. ‫همه فقط یه فرصت برای زندگی دارن.
‫و اگه بمیری، برگشتی وجود نداره.
‫راستش، حرفت خیلی هم درست نیست.
‫هــــاه!
‫لاتلا گفت نیومدید اینجا، پس حدس زدم حتماً میاید.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آنـریـپـیـر؟
‫آب رفتی... ‫نه وایسا، زنده موندی؟ اما چطوری؟
‫اتفاقاً مردم. درست خورد وسط قلبم.
‫قشنگ ترتیبمو دادید.
‫خلاصه داستان اینه که، به همچین وضعی دچار شدم.
‫همچین خبری هم نیست. ‫مثل اینکه خیلی زود به شکل عادیم برمی‌گردم.
‫خـ ـ خب اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫نـ ـ نکنه می‌خوای دعوا کنی مرتیکه؟
‫نه بابا، امروز یه هدیـ ـ
‫آخـــــی!
‫هـــا؟
‫اوه! اینم از دندون شیری که می‌گن!
‫خوش‌موقع پیدات شد.
‫می‌دونی که، صرفاً به گذاشتن یه سوراخ وسط قلبت راضی نبودم.
‫هوم؟ چی... عــــاه!
‫واسه اینکه دختره رو زدم از دستم عصبانی شدی، ها؟
‫شرمنده، شرمنده!
‫ولی بازم، مگه خودش نبود که پرید وسط تا فداکاری کنه؟
‫تقصیر منه یعنی؟
‫اوضاع زخمت خوبه؟
‫عــــه؟ آره. نیـ ـ
‫عـه... چیزه، یه دکتر واسم بخیه‌ش کرد.
‫حله! خوشحال شدم! شرمنده!
‫خب، دیدی؟ حالا دیگه آشتی کردیم!
‫امروز اومدم اینجا که یه هدیه بهتون بدم!
‫هدیه؟
‫آره، این!
‫اسلحه؟
‫با خودم گفتم بیام بهتون یه آوانس بدم... درباره‌ی کاری که قراره بکنیم.
‫تا حالا دستت نگرفتی نه؟ یه شیء باستانی رو.
‫عـــــــاه!
‫چی شد؟
‫فوکو!
‫اندی... این دیگه چیه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟ ‫قبلاً به اشیای باستانی دیگه دست زده بودم، ولی...
‫به اون شیء بستگی داره. ‫اشیا‌ء باستانی مختلف تصاویر مختلفی هم وارد ذهنت می‌کنن.
‫و تصویری هم که این‌یکی تولید می‌کنه خیلی نادره.
‫اون چی بود- اون سایه‌ی بزرگ سیاه؟
‫همونیه که دنبالش می‌گردید، نه؟ ‫همون خدایی که همه‌تون قصد کشتنشو دارید.
‫امکان نداره کسی شکستش بده، مگه نه؟
‫برای همین ما قراره به جهان حکومت کنیم، ‫تا روزی که اون‌ها بیان و نابودش کنن.
‫حتی با اینکه پایانش نزدیکه، ها؟ ‫حکومت‌تون خیلی عمر نمی‌کنه،‌ رفیق.
‫چی داری می‌گی؟
‫ما می‌تونیم بریم مرحله‌ی بعدی. برخلاف شماها.
‫چی؟
‫‫خطاب به تمام اعضای خارج از مأموریت!
‫‫‫اعضای میزگرد درحال‌حاضر مشغول به مبارزه ‫با شکارچیان خنثی‌ساز در مصر و چین هستند.
‫‫‫به هرکسی که در مجاورت قرار داره برای پشتیبانی نیاز داریم! ‫مصر
‫بیخیال! ما هیچ پشتیبانی‌ای لازم نداریم!
‫هنگ‌کنگ
‫این جهان می‌گرده چون ما توش به‌عنوان پوسته زندگی می‌کنیم.
‫پس چرا فقط ما تنها کسایی هستیم که می‌جنگن؟
‫چرا فقط ما کسایی هستیم که زجر می‌کشن؟
‫باید برعکس همین باشه، مگه نه؟ ‫وگرنه ناعادلانه‌ست.
‫اسم ما آندر‌ـه. توی سه ماه، ‫دنیا زیر و رو، و عادلانه می‌شه.
‫آندر
‫خب، حالا بعد از دیدن اون نظرتون چیه؟
‫دیگه شاخ نیستین، نه؟ ‫ فکر کردین حریفش می‌شین؟
‫عضو ما بشین، و منم شخصاً سفارشتونو می‌کنم.
‫هاه! خر خودتی، اسکل.
‫اگه وجود داره، یعنی می‌تونیم بکشیمش.
‫واقعاً آدم جالبی هستیا.
‫پس تمام تلاشتو بکن... یونیون.
‫تموم شد و رفت.
‫بیا همکاری کنیم و دخل خدا رو بیاریم!
‫اوه!
‫چیکارا-کون!
‫آمم، ببخشید.
‫این بخشش رو نگفته بودین.
‫پس می‌خوای بیای...
‫شـ‌ـ ـ شـ ـ شـ ـ شرمنده! فراموشش کنین!
‫چیکارا-کون؟
‫وایسا... اندی-سان کو؟
‫مهارتت رو از بَرم، جوجه. عمراً گولشو بخورم.
‫شرمنده! غلط کردم!
‫بیا دو کلوم حرف حساب بزنیم.
‫چشم... لطفاً رحم کن.
‫فوکو! یه‌جا دیگه اختلاط می‌کنیم!
‫همم؟
‫چیکارا، هنوز کسی تو کلاست مونده؟
‫نه، دیگه کسی اونجا نیست.
‫حله.
‫فوکو! چیکارا گفت یه‌چیزی ‫تو کلاسش جا گذاشته! بیا برگردیم!
‫واقعاً؟ اشکالی نداره؟
‫معلومه که نه. کُتت رو بپوش ‫ تا کسی نفهمه دانش‌آموز نیستیم.
‫کدوم طبقه؟ کلاس چندمی، چیکارا-کون؟
‫طبقه چهارم. اوه، من... کلاس سومم.
‫اوه؟ پس قراره بری دانشگاه! چه عالی!
‫عالیه، عالیه، عـــالیه!
‫عالیه، عالیه، عالیه! ‫عالیه...؟ خـ ـ خب، ممنون.
‫عـــالیه، عالیه، عالیه!
‫وای!
‫کلاس درس واقعی! چه بزرگه!
‫اوه! دقیقاً جایی که شخصیت اصلی ‫ ازش بیرونو نگاه می‌کنه!
‫m 84 496 l 408 496 408 554.625 84 554.625 ‫تصور ذهنی
‫ته کلاس، کنار پنجره!
‫آمم... اندی-سان؟
‫چیه؟
‫اوه! حرف جدی می‌زنین. ببخشید.
‫درمورد پایان دنیا حرف زدی. ‫ولی برای چه زمانیه؟
‫اگه کوئست‌ها همینطوری پیش برن، ‫و پشت‌هم باخت بدیم، می‌شه آپریل.
‫و اگه جریمه بعدی که گیرمون میاد ‫ به آخرالزمان ختم شه... تا ژانویه وقتش می‌رسه.
‫ها؟ جدی؟
‫من دوتا کار دارم که باید انجام‌شون بدم.
‫اولی اینه که زنده بمونم...
‫و اون‌یکی جبران گناهامه.
‫می‌شه یه داستان غم‌انگیز بگم؟
‫ها؟ آره.
‫من... والدینم رو کشتم.
‫برمی‌گرده به زمانی که اولین سال راهنمایی بودم.
‫داشتیم از خرید به خونه برمی‌گشتیم.
‫چون کیسه‌ها سنگین بودن، ‫می‌خواستم خودم بیارمشون...
‫و جلوتر از اونا از خط عابرپیاده رد شدم.
‫زود باشین دیگه!
‫آنموو ‫تحرک ناپذیر
‫همم؟ شما دوتا چتون شده؟
‫اون لحظه متوجه نشدم.
‫که تقصیر من بود که ‫مامان و بابام نمی‌تونستن تکون بخورن.
‫بعدش، قبل از اینکه بفهمم چه‌خبره، ‫کامیونی با سرعت از دور اومد که رانندش خواب بود.
‫درست زمانی که سعی کردم برم سمت‌شون...
‫بابام بلافاصله فوت شد.
‫مامانم آسیب جدی دید. تمام تلاششو کرد، ‫ولی یک هفته بیشتر دووم نیاورد.
‫حرفای آخر مادرم این بود: ‫«کسی باش که بتونه به دیگران کمک کنه.»
‫یه‌مدت بعد از اون بود که متوجه شدم ‫ قدرتم باعث اون حادثه بوده.
‫چندین‌بار به فکر خودکشی افتادم. ‫ولی هربار، صورت والدینم رو جلوی چشمام می‌دیدم.
‫باعث شد فکر کنم اگه الان بودن ‫ می‌خواستن چیکار کنم.
‫احتمالاً بهم می‌گفتن اگه اوضاع ‫برام خیلی سخته، خودکشی عیبی نداره.
‫ولی امکان نداره اینو بخوان! ‫ناسلامتی جون بچه‌ی خودشونه.
‫معلومه که دلشون می‌خواد زنده بمونم!
‫برای همین... باید به زندگی ادامه بدم.
‫لازم نیست کسی رو تحت‌تأثیر قرار بدم. ‫اگه فقط زنده بمونم...
‫این ممکنه راه کوچیکی باشه... ‫تا براشون پسر بهتری بشم.
‫همین‌طور اینو به خودم می‌گم. ‫و اینطوری تا الان زنده موندم.
‫ولی بعدش مافیا منو گرفت، ‫و توی قفس انداخت.
‫درست وقتی نزدیک بود کشته بشم....
‫با شما دوتا آشنا شدم.
‫نه تنها جونمو نجات دادین، بلکه بهم ‫یاد دادین که تواناییم می‌تونه به دیگران کمک کنه.
‫تمام این مدت دنبالش می‌گشتم.
‫دنبال راهی جز فقط زنده‌موندن، ‫تا بتونم گناهامو جبران کنم.
‫می‌دونم که یه‌کم پیش ترسیده بودم، ‫ولی دیگه فرار نمی‌کنم.
‫پس لطفاً اجازه بدین... ‫عضوی از تیم‌تون باشم!
‫همم؟
‫هی، چیکارا! ‫باشگاه تعطیله ها! بیا بریم خونه!
‫- ها؟ ‫- همم؟
‫همــــم؟
‫این پیرپاتال کیه که واسه بار دهم داره یه کلاسو می‌خونه؟
‫نه نه، ریو-چان!
‫انگار دیگه واقعاً از سن‌ت گذشته!
‫اون دختره کیه؟ اون کت مدرسه‌ی ما نیست. ‫دارن اذیتت می‌کنن؟
‫آه، نه، نه. ‫اشتباه فهمیدی.
‫یه‌جای کارشون می‌لنگه.
‫شاید اینطور به‌نظر بیاد، ولی...
‫- تازه، چشماشون رو ببین- ‫- اوه،‌ نه، یه‌لحظه وایسا...
‫تا کِی می‌خوای نیشتو وا نگه داری؟
‫نه، نه، نه، نه! ‫بس کن تورو خدا!
‫راستی، یه‌سری خبر گنده دارم.
‫ها؟ چی؟
‫دارم با بورسیه بسکتبال به دانشگاه آنتای می‌رم!
‫وای، خدایی؟ ‫عالیه که!
‫به جان تو! الان دیگه لازم نیست ‫غرغرای مامانمو بشنوم!
‫ریو-چان، خیلی محشری!
‫واقعاً حرف نداری،‌ ریو-چان.
‫آره دیگه. ‫گمونم لنگه ندارم.
‫چیکارا. ‫- ها؟ ‫- همم؟
‫وقتشه. جمع کن بریم.
‫اوه. چشم.
‫هی، چیکارا. می‌خوای چیکار کنـ ـ
‫ریو-چان. برای همه‌چیز ممنونم.
‫به‌لطف تو مدرسه خیلی خوش گذشت.
‫چی شده...؟ بدنم تکون نمی‌خوره.
‫اگه... اگه تونستیم خدا رو بکشیم... ‫بیا باهم فارغ‌التحصیل بشیم!
‫عا! می‌تونم حرکت کنم! ‫لعنتی...
‫چیکارا!
‫هی، چیکارا!
‫وایسا! چه‌خبر شده؟
‫می‌دونستم! ‫واقعاً مشکوک بودن!
‫لطفاً اون پاکسازی خاطرات رو انجام بدید.
‫مطمئنی؟
‫بله. اینطوری همه‌چی برای بقیه امن‌تر می‌شه،‌ درسته؟
‫آره.
‫پس ممنون می‌شم.
‫آتیشش کن، نیکو.
‫اطاعت می‌شه.
‫هی، عوضی‌ها! صبر کنین!
‫فکر کردین چیکارا رو کجا می‌برین؟
‫صبر کن، دارم میام نجاتت...
‫...بدم؟
‫ها؟ عه.
‫ای تف، کیفمو تو کلاس جا گذاشتم!
‫چه گیری کردیما!
‫همم... ولی یهو چرا انقدر از نفس افتادم؟
‫حرکت کن.
‫اندی.
‫جانم؟
‫من می‌خوام خدا رو شکست بدم.
‫تا چیکارا دوباره بتونه به مدرسه بره. ‫تا دنیا به آخر نرسه.
‫برای همین...
‫بهم یاد می‌دی که... چطوری بجنگم؟
‫باشه.
‫16 سپتامبر.
‫اندی و فوکو در متقاعد کردن یازدهمین خنثی‌ساز ‫برای پیوستن به یونیون موفق بودند.
‫در نتیجه، یک پاکسازی اطلاعات سطح هشت برای هر کسی که ‫خاطراتی از چیکارا شیگنو داشت انجام شد.
‫ضمیمه:
‫طبق درخواست فوکو ایزومو و شیگنو چیکارا، ‫ یک برنامه آموزشی ویژه در جریان قرار گرفت.
‫و به این ترتیب...
‫m 64 72 l 1241.33 73.33 1230.67 626.67 58.67 634.67
‫سال 2020 ‫1 دسامبر
‫ساختمان یونیون ‫اتاق میزگرد
‫همه اینجاییم، درسته؟
‫می‌تونی شروع کنی، آپوکالیپس.
‫کوئست،‌ باز می‌شه!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫پیش‌نمایش
‫گرمای غیرقابل‌لمس جهان چیزی جز تصوری باطل نیست؟
‫در میان تاریکی‌ای که عاری از ارتباط است، ‫بالأخره برخواهد خواست.
‫انقلاب ‫قسمت شانزدهم ‫قسمت بعد در آندد آنلاک، قسمت 16: «انقلاب»
‫در جستوجوی باشکوه‌ترین مرگ ممکن.