‫هوی! چی داری نشونش میدی؟!
‫پاکش کن! پاک کن!
‫ وقتی نبودم همچین اتفاق جنجالی‌ای افتاد؟!
‫چرا زنگ نزدی بهم؟
‫کاملاً یادم رفت.
‫شماها که منو بی‌خبر نمی‌ذارین، نه؟
‫نه، اصلاً اونطوری نیست.
‫درسته درسته!
‫واقعاً؟
‫هی، چرا با همدیگه یکم وقت نگذرونیم؟
‫اوه، آره!
‫چی فکر می‌کنی؟
‫باشه، بخشیده شدید!
‫آره، شخصاً شاهد یه چیز جنجالی از ساکورای-اوزاکی میشم،
‫خیلی ممنونم!
‫مطمئنم همچین چیزی تو سرشه.
‫خوب، بیاین ببینیم کجا می‌ریم.
‫خوب.
‫اوه، می‌خوام برم خرید!
‫-- تو چی؟ ‫--هعی. جوونی کجایی...
‫«اوزاکی-چان می‌خواد وقت بگذرونه!»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت 2
اوزاکی‌-چان می‌خواد
‫بعد از وقت گذروندن اودون درست کنه!
‫دیگه حتی مجبور نیستی بری کلاس، نه امی-سان؟
‫باید خوب باشه...
‫صبر کنید بچه‌ها.
‫آره، اوزاکی واقعاً با گزارش‌هاش مشکل داره.
‫وقتی خودم انجامشون میدم آسونه!
‫اینطوریه؟
‫بعلاوه، من کُلی دوست دارم.
‫خودتو با من مقایسه نکن تنها‌ترین پسر کل ژاپن!
‫پس حدس می‌زنم دیگه هیچوقت نمی‌خواد کمکت کنم.
‫هوی! اون بر خلاف قوانینه!
‫کدوم قوانین؟
‫وظیفه‌ی سنپایه که به سال‌پایینی‌هاش کمک کنه! وظیفه!
‫به نظر نمیاد ساکو تو زمینه تحصیلی پیشرفتی بکنه.
‫زیاد تو محوطه دانشگاه نمی‌بینمت ساکاکی.
‫اصلاً قراره فارغ‌التحصیل شی؟
اعتبار ایتسوهیتو بیشتر از منه
‫این یارو خوبه.
‫در کلاس‌هایی که باید حضور پیدا کنه یا گزارش بده ثبت نام می‌کنه.
‫که اعتبار کامل بگیره.
‫بعضیا استعداد دارن، می‌دونی؟
‫باید از زمانت عاقلانه استفاده کنی.
‫با وقت آزادت چی‌کار می‌کنی؟
‫اخیرا؟ کمپینگ انفرادی.
‫خوبه!
‫به نظر غیرمنصفانه‌ست.
‫اوزاکی امیدی به تقلید از این سبک زندگی نداشت.
‫اوه، می‌تونیم مایو‌ها رو ببینیم؟
‫البته.
‫قبلاً یکی نخریده بودی؟
‫خب...
‫اخیراً می‌رم استخر.
‫استخر؟
‫با، امم، با سنپای.
‫با ساکورای-کون؟!
‫ظاهراً بعد شنا داخل اقیانوس،
‫شروع به لذت‌بردن از فعالیت‌های بدنی کرده.
‫بفرما، سنپای.
‫ممنون.
ای دل غافل. زمانم بدتر شده.
‫منظورم اینه، با موقعی که باشگاه شنا می‌رفتم...
‫فقط چون خط شنا داره دلیل نمیشه زمانت رو چک کنی.
‫شرمنده. عادته.
‫خب، وقتشه یه شنای قدیمی معمولی بکنیم.
‫درسته!
‫اوه راستی اوزاکی؟
‫بله؟
‫مایوی امروزت؟ یه مایوی ناز دیگه‌ست.
‫نازِ دیگه… نازِ دیگه...
‫یجورایی… ازم تعریف کرد… یهویی.
‫برای همین خیال کردم یکی دیگه بخرم.
‫می‌تونی با تعریف از مایو شروع کنی.
‫مال من نه!
‫آها...
‫تقصیر من بوده.
‫چه خوب که اون درس یادته، ساکورای.
‫بذار ببینم…
‫شاید از اون جور آدماست که اون چیزا رو میگه.
‫—هانا خیلی خوشحال به نظر میاد… بهتره چیزی نگم. ‫—منظورم اینه که دقیقاً بدم نیومد. بدم نیومد…
‫ولی پسر، ایکاش دیده بودمش!
‫—اوزاکی‌ای که به خاطر تعریف از مایوش خجالت‌زده‌ست!
‫—مامانی؟ ‫—اوزاکی‌ای که به خاطر تعریف از مایوش خجالت‌زده‌ست!
استفاده از زمین فوتسال
‫بگیرش!
‫آخ!
‫ها!
‫آره!
‫هنوز داریم پیش می‌ریم سنپای!
‫حالا میشه باهام حرف نزنی؟!
‫ساکو می‌گفت تو تموم ورزش‌های توپی ناامید کننده‌ست،
‫ولی بذار یکم تمرین کنه، اونوقت خودشو جمع و جور می‌کنه.
‫حالا اگه یه اتفاق ناجور بیفته عالی میشه.
‫فوتسال همچین ورزشی نیست.
‫یه همچین چیزی...
‫به لخت بودن ختم میشه؟!
‫پایه یه بازی کوتاه هستین؟
‫اینطور بگم که، مطمئن نیستم...
‫بیخیال، فقط یه بازیه. آروم— سخت نگیر.
‫باشه.
‫همین اول ازت توقع بازی سطح بالا نداریم که.
‫دارن ما رو دست‌کم می‌گیرن سنپای.
‫نه، تو این یکی واقعا ریدم.
‫پس باید دوتا تیم شیم؟
شما فقط یه تیم از بچه راهنمایی‌ها هستین.
‫حتی وقتی پنج به سه‌ایم نمی‌تونین ما رو ببرید!
‫بی‌خیال، تمومش کن.
‫لـــ- لعنتی...
‫اصلاً می‌خوان با بچه‌راهنمایی‌ها چی بازی کنن
‫خجالت داره.
شما دانشجو‌ها کی می‌خواین دست از مسخره‌کردن راهنمایی‌ای ها بردارین
‫اندازه سنت رفتار کن برو یه مهمونی دانشجویی
‫اگرچه احتمالا بعضیا همه دخترا رو تور زدن
‫از شما بازنده‌ها!
‫—هوو! ‫—هووو!
‫اون بچه راهنمایی‌ها هم فوری بی‌ادبی کردن.
‫مثل یه طلسم کار کرد.
‫عصبانی‌شون کرد؟
‫فکر نکنم بتونم تماشا کنم.
‫وایسا ببینم — داره گریه می‌کنه؟
‫نمی‌کنم! و شما دیگه کدوم خر‌هایی هستین؟
‫وای، اومد سراغ ما!
‫فقط داره از کوره در میره.
‫گوش کن، ما هم مثل شما پول خوبی دادیم که بازی کنیم.
‫سعی کن یکم از محیط اطرافت اگاه باشی، حله؟
‫ها؟!
‫او— تویی که! ساکاکی!
‫همُ می‌شناسین؟
‫اینطوریه؟
‫«اینطوریه»، ارواح عمت!
‫هفته‌ی پیش تو مهمونی باشگاهی فوتبال بودی!
‫اووه، یادمه!
‫مهمونی!
‫ما رو یادت باشه!
‫ساساموتو!
‫کاواکامی!
‫هامادا!
‫اذیتشون نکن.
‫یه مهمونی؟
‫فقط چون التماس می‌کردن برم که تعداد زیاد شه رفتم.
‫و همه دخترا رو تور زدی.
‫نه نه. تو ایستگاه از همدیگه جدا شدیم.
‫این کارو کردی؟ پس تن لشت رو بیار اینجا!
‫بیا به افتر‌پارتی مصیبت‌بار و دلگرم‌کننده‌ی ما!
‫فکر نکنم بخوام به یه افترپارتی بیام، حتی اگه بهش «مصیبت‌بار» بگی.
‫با این حال، شکست تو مهمونی همش تقصیر خودتون بود.
‫سعی کردین دختر‌هایی که تو جمع حضور داشتن رو سرگرم کنین؟
‫نمی‌تونی همش تو حرف بزنی. باید بذاری اونا هم حرف بزنن.
‫دخترا گفتن با لاف زدن و صحبت از باشگاه حوصله‌شون رو سر بردین.
‫—بس کن— لطفا!
‫—کلماتش مثل چاقو می‌مونن. ‫—بس کن— لطفا!
‫اعتماد‌به نفس قدرتمند رو ببین.
‫لعنتی! یارو واقعاً فشاریم کرد.
‫شنیدن حقایق محکم از اون پسر نیمه‌جذاب قلبم رو شکست!
‫برای من وقتی بود که تا به دخترا گفتم
‫ساکاکی میاد سر و کله‌شون پیدا شد.
‫ولی بیشتر از همه،
‫آوردن دوست‌دختر‌هات غیرقابل قبوله!
‫و جفتشون بدجوری نازن!
‫خیــــــلی حسودیمون شد!
‫ببین، نمی‌تونی اون چیزا رو بلند بلند بگی.
‫مطمئناً دارین دارین حرف دلتون رو می‌زنین.
‫بیاید مبارزه کنیم!
‫یه مسابقه ۲۰ دقیقه‌ای بازی کنیم.
‫اگه بردی، صورت حسابت با ما ولی اگه ما بردیم...
‫خــ- خیلی خوب می‌شه ما رو با اون دوتا آشنا کنی…
‫توقع انقدر مظلوم بودن نمی‌رفت.
‫قبوله!
‫اون فسقلیه رو نمی‌تونم ردیف کنم، ولی اون عینکیه در دسترسه.
‫ایووول!
‫چی؟!
‫مزخرفه!
‫منظورت از «فسقلی» چیه؟
‫من احتمالا بدرد نخورم!
‫ببخشید خانم‌ها، ولی شما تماشاچی خواهید بود.
‫یه راهنمایی‌ای هم برای دروازه قرض می‌گیریم.
‫خوبه. من تو فوتبال خوبم.
‫وای!
‫کدوم قسمتش «خوب» بود؟
‫پس برای همین به سرعت شرط رو قبول کرد.
‫و برعکس…
‫سنپای چیکار داری می‌کنی؟ فقط می‌دوی؟!
لیز خوردن
‫خوبه! از اون بیشتر، لطفاً!
‫به هانای هوچی‌گر حسابی خوش می‌گذره…
‫اگه انقدر خوبه پس چرا عضو باشگاه نشده؟
‫نمی‌فهمم…
‫این یارو رو مخه، خیلی خوب!
‫ولی یه نقطه ضعف داره.
‫اول اون رو شکست بدین.
‫نمی‌تونیم بذاریم این بدون حتی یه گل تموم شه!
‫حتی اگه ببازیم، حداقل یه گل بهشون می‌زنیم!
‫رقت انگیزه...
‫ساکو.
‫با این فاصله‌ای که انداختیم می‌تونی استراحت کنی.
‫استراحت؟ ولی هنوز کاری نکردم که.
‫با پاهات نیازی به هیچ ترفندی نیست.
‫اگه توپ اومد سمتت آماده باش و شوت کن سمت دروازه.
‫فهمیدم.
‫درسته—
‫فکر نکن، فقط رو تنها کاری که باید بکنی تمرکز کن.
‫تمرکز. تمرکز!
‫به هیچی جز توپ نگاه نکن.
‫تمرکز کن روی…
‫توپ!
‫صورتِ سنپای…
‫مثل…
‫کاریه که تو دبیرستان کرد.
‫داره میاد ساکو!
‫مال منه!
‫هیچی جز...
‫…توپ!
‫برو!
‫*صرفاً جهت شفاف‌سازی رخداد.
‫هیچی بجز…
‫…توپ!
‫*صرفاً جهت شفاف‌سازی رخداد.
‫توپ!
‫*صرفاً جهت شفاف‌سازی رخداد.
‫انجامش دادم...
‫گـــــــــل!
‫خوب.
‫بدو!
‫چی؟!
‫شما راهنمایی‌ها هم الان می‌تونین برین خونه!
‫اه!
‫گوش میدی ایتسوهیتو؟
‫مطمئنم مطمئنم. بردیم دیگه نه؟
‫سنپای! ناک‌اوت کردن همه‌شون زیاده‌روی بود!
‫نه، من— اتفاقی بود!
‫فوق‌العاده بود…
‫نه؟
‫خداوندگارِ نابودی… ‫خدای مطلقِ نابودی…
‫و اینطوری ساکورای بدون اینکه بدونه به اسطوره کوچک فوتسال تبدیل شد.
‫خب، درسته که چیز جنجالی‌ای بین اون دوتا ندیدم...
‫…چشم و دلم سیر شد!
استفاده از زمین فوتسال
سنپای، کلی درست کردی.
‫آره، بعد از اینکه مادرت نشونم داد چطوری اودون درست کنم خیلی خوب شدم.
‫مامان هم بابتش حسابی هیجان‌زده بود.
‫سنپای!‌ وایسا!
‫نمی‌تونم — داره دیرمون میشه!
‫بجنب!
‫اوهو…
‫به، ساکورایی!
‫کارت رو زودتر با صورت ضد‌حالت شروع کردی نه؟
‫امروز به طور خاصی بدذات به نظر میای!
‫درسته؟ درسته؟
‫صبحت بخیر، اوزاکی-سنپای...
‫اذیت‌هات مثل همیشه آزاردهنده‌ست، که اینطور.
‫اوه؟ به من چی گفتی ساکورای؟
‫من اینجا برای مراقبت و توجه به
‫سال‌پایینی داغونم و زندگی غمگین و تنهاییشم!
‫اینطوری با سال‌بالاییِ دوست‌داشتنیت حرف می‌زنی؟!
‫ازت کمک نخواستم.
‫پس حتی بیشتر از قبل باید ممنون باشی!
‫محبت سنپایت رایگان داده شده!
‫اگه رایگانه چرا انقد سخت سپاسگزاری می‌خوای؟
‫جزئیات، جزئیات! همیشه انقدر گیر میدی!
‫تو و اون بدن گنده‌ات همش می‌خواید منو به اشتباه بندازین!
نمی‌دونم چرا بعضیا مثل تو همش حرف‌های ایراد‌دار می‌زنن
همیشه بدون فکر کردن فک می‌زنن
‫خفـــه!
‫آره آره می‌‌دونم.
‫شاید سنپای کوچولو باشه ولی قلبش خیلی بزرگه.
‫وای عالیه. کاملاً بهش احترام می‌ذارم.
‫انقدر مسخره‌ام نکن عوضی! برام مهم نیست!
‫چند بار بهت گفتم درباره‌ی قدم حرف نزنی؟
‫وا— سنپای—
‫فقط چونکه یکمی قد بلندی...
‫عصبانیم کردی!
‫وایسا، سنپای — وایسا!
‫برای گفتن اینکه متاسفی خیلی دیره!
‫نه— نه اونجوری نیست!
‫اوه؟ پس چیه ساکورای؟
‫خب، دارم می‌خورم به یه چیزایی…
مالش مالش مالش
‫من دارم می‌زنمشون بهت!
‫از قصد!
‫که به سال پایینی نازم یه چیز کوچیک داده باشم!
‫نمی‌فهمم!
‫نازم یا اعصاب خورد کن؟ یکیشو انتخاب کن!
‫خفه شو!
‫تفاوت چندانی نداره.
‫چه خبر؟ صورتت کاملاً قرمزه.
‫هیچ‌کدوم!
‫نـ- نه؟
‫ببین، مامانم منتظره پس بیا راه بیفتیم!
‫اوه… باشه.
‫آره! عالی شدن!
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫احتمالاً تو آشپزی واقعاً استعداد داری.
‫نه. ماه پیش رو فقط اودون درست کردم.
‫اینم یه مقدار برای شما.
‫اون خیلیه!
‫الان برام درست کردنش باحال تره تا خوردنش.
‫وقتی بخوای راهش هم پیدا می‌کنی، نه؟
‫پس فقط با تمرکز روی درست کردن اودون انقدر ‫سریع توش خوب شدی.
‫چون اودونه.
‫یجور قیافه نگیر انگار چیز هوشمندانه‌ای گفتی!
‫ولی دارم از زندگی «فقط اودون»ــی خسته می‌شم.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی یه چیز جدید بهم یاد بدی.
‫البته!
‫اوه نه! این هنوز خوب نیست، سنپای!
‫چی؟ چشه؟
‫اوه؟ یعنی نمی‌دونی؟ می‌خوای بهت بگم سنپای؟
‫زود باش بنال!
‫ببین، اینجاست.
‫شاید خمیر رو درست ورز بدی، ولی اینطوری ببریش خراب میشه.
‫باید یک اندازه باشن که موقع پختن همزمان بپزن.
‫این نودل‌ها ناقص‌اند! بدرد خوردن نمی‌خورن!
‫ولی تو داری می‌خوریشون.
‫فهمیدی سنپای؟
‫وقتی همچین چیزی می‌دی بیرون نمی‌تونی اسم ‫خودت رو بذاری استادِ اودون.
‫یه تازه‌کاری!
‫چرا با سال‌بالاییش طوری رفتار می‌کنه انگار خودش سَر تره؟
‫درسته. تا وقتی بی‌نقص نشده نمی‌تونم ازش رد شم.
‫لطفاً— بهم یاد بده چطور درست ببرمشون!
‫بنازمت سنپای!
‫البته، ولی...
‫اینطوری مجبور نمیشی برای مدت بیشتری اودون بخوری؟
‫اودون از چیزی که فکرشو کنی بدتره!
‫صداتو ببر!
‫نشونم بده معمولا چطور می‌بُریشون.
‫خب، فهمیدم.
‫به این زودی؟
‫سمت غالب بدنت رو یه قدم عقب ببر.
‫اینطوری؟
‫بذار ببینم… یکم بیشتر اینطوری…
‫مــ- من خیلی متاسفم! خیلی نزدیک شدم!
‫اوه، نه… فراموش کرده بودم…
‫ساکورای شاید دوست‌پسرِ هانا باشه،
‫ولی اون پسر خطرناکیه که دنبال مادر طرفه، من.
‫اوزاکی تسوکی، ۴۳، درباره‌ی ساکورای دچار سوءتفاهم بزرگی شده بود.
‫آرا؟
‫آره— تمرکز می‌کنه.
‫سنپای درباره‌ی همه چیز خیلی جدیه، برای همین سریع میره تو فازش.
‫به چیزی واکنش نشون نمیده وقتی اینطوریه.
‫خوراک شوخی کردنه.
‫به هیچی؟
پسر، دقیقاً اینجا کنارش؟
عجب فرصتی می‌تونست باشه این؟
‫یه فرصت؟!
زود باش، بیا بریم اونور
‫درسته— یه شانس!
‫باید رابطه‌ی داغونی که با هانا دارن رو درست کنم.
‫اوزاکی تسوکی روحش هم خبر نداره کسی که گند زده خودشه.
‫هــ- هانا؟
شروع می‌کنم به با احتیاط سوال پرسیدن.
‫امم، اخیراً چیز‌ها با ساکورای-کون چطور پیش می‌ره؟
‫«چطور»؟
‫آ- ا، می‌دونی!
‫اخیرا… چیز غیرمعمول...؟
‫هی، اوزاکی اول بیدار شد.
‫بعدا عکسش رو برات می فرستم هانا-چان، باشه؟
‫اوه، ویدیوش رو ترجیح میدی؟
‫بـــ- بسه… فقط بسه!
‫بذار برم سنپای!
‫این وقتیه که دو تصادف با هم تلاقی دارن:
دختر که مونده مادرش از کجا درباره اون اتفاق می‌دونه
‫و مادری که خوشبختانه یا بدبختانه سوالاتش مربوط به چیزی شد.
‫چطوری؟ کی بهش گفت؟
‫هی، رئیس اینو ببین.
‫راستش، یه روز دیگه…
‫خانم خانم!
‫اونطوری به اونجا رسیده؟
‫چه زنجیره‌ی سوءتفاهم‌ها غم‌انگیزه.
‫چیکار می‌تونستم بکنم؟ یکی از عادت‌هاشه.
‫عادت؟ یه عادت جنسی؟!
‫فکر کردم نباید بذاریم تو مدرسه کسی ما رو ببینه...
‫ببینه؟ تو مدرسه؟!
‫از همه‌ش ویدیو داریم.
‫ضبطش کردن؟!
‫سنپای نمی‌ذاشت برم.
‫راند دوم نه!
‫گند‌کاری بزرگی بود...
‫گندکاری بزرگ… گندکاری بزرگ…
‫وقتی فکر می‌کرد انقدر با هم پیش رفتن...
‫اگر باهاش یکم سختگیرانه‌تر رفتار می‌کردم-- هرگز اینطوری...
‫هانا… میرم یکم دراز بکشم. خسته‌ام.
‫ها؟ باشه… شب بخیر.
‫فقط خودش رو با سوءتفاهم‌ها اذیت کرد،
‫و روز‌های رنج اوزاکی تسوکی یکم بیشتر ادامه پیدا می‌کنه.
‫انجامش دادم.
‫اودون به خوبی بریده شده بود.
‫اه، دوباره اودون نه!
‫سنپای خیلی درست کرده.
‫سنپایِ تو؟
‫ایتاداکیماس!
‫و سوءتفاهم جدیدی پدید اومد.
‫اودونِ دانشجوی دختر ۱۷ برابر بهتره!
‫پسر، گشنه‌ست.
‫خونه‌ام!
‫سلام یاناگی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت بعد
قسمت ۳: اوزاکی-چان می‌خواد بره جشنواره‌ی مدرسه؟