‫سلام اوزاکی! امروز مرخصی‌ام. اومدم ببینم چی‌کارا می‌کنی.
‫سخت کار می‌کنی یا به سختی کار می‌کنی؟
‫از دیروز اینطوریه.
‫ساکورای-کون، چی‌کار کردی؟
‫صادقانه بگم، انگار هردفه مشکل از توئه.
‫چی؟! یه لحظه وایسا ببینم!
‫روحمم خبر نداره!
‫آره ولی بازم... می‌دونی؟
‫هنوزم... درسته؟
‫یه جایی از کار، کل اعتبارمُ تو محل کار از دست دادم.
‫میگم... سلام به همگی.
‫اوزاکی‌چان می‌خواد وقت بگذرونه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هانا از دیروز حالش خوش نیست.
‫فکر کردم برای شماها مشکل درست می‌کنه.
‫اوه، اصلا. نگرانش نباش. خودِ شادابِ همیشگی‌شه.
‫بجز با ساکورای.
‫خوب نیست....
‫ولی به هر حال، قطعاً ساکورای پشت این قضیه‌ست.
‫من اینجا حسابی به کله‌ام فشار میارم ولی...
‫متاسفم. هیچی به ذهنم نمیاد.
‫بازم، یه تغییر اونطوری اتفاق بزرگیه.
‫وایسا...
‫تا حالا چیزی...
‫...اینطوری ندیده بودیم؟
‫گمونم از دیروز عصر شروع شد.
‫من و هانا و ساکورای داخل خونهٔ ما کلاس آشپزی داشتیم.
‫اولش مثل هر کلاس دیگه‌ای بود...
‫ولی وقتی که غذا تموم شد، اونم ترشرو شد.
‫وقتی ازش پرسیدم چرا، فقط گفت «دلیلی نداره.»
‫واقعاً متاسفم. اون طرز برخورد بدرد محل‌کار نمی‌خوره.
‫حرفشم نزن.
‫درسته. تقصیر شما نیست.
‫که اینطور. پس شما هم نمی‌دونی تسوکی-سان.
‫نه...
‫همینه! دقیقاً همینه!
‫اوهوع!
‫چی شده؟
‫بهمون بگو آمی-سان!
‫دقیقاً همینه!
‫که اینطور! به خاطر اینه که فقط اوزاکیُ با اسمش صدا نمی‌زنم؟
‫اوه-- ولی اون به خاطر اینه که...
‫همیشه مقاومت کردم تا دختر‌ها رو با اسم کوچک صدا نزنم.
‫می‌دونم! پس چطوری در این باره با مادرم مشکلی نداری؟!
‫نوبتی هم که باشه نوبت منه!
‫خب، امم...
‫نمی‌تونم اینُ تحمل کنم...
‫بازم، اینکه از خدا خواسته از اسم مادرش استفاده کنی...
‫زمانی که هانا هنوز تو بلاتکلیفیه...
‫معلومه با کدومشون رفتار ویژه‌ای می‌شه.
‫نمی‌تونم... نخندم...
‫با این حال، براش یکم احساس بدی دارم.
‫ساکورای منم با اسم کوچک صدا می‌زنه.
‫خیلی خوب. نوبت هاناست که بهش کمک بشه.
‫پس فقط باید از سد ذهنیت درباره صدا زدن هانا ‫با اسم کوچیک بگذری.
‫چـ- چی شد؟
‫پس باید بهش عادت کنی!
‫از حالا، استفاده از فامیلی‌ها ممنوعه!
‫ها!؟
‫فقط برای امروز و اینجا. ‫از پس اینقدر بر میاید، درسته؟
‫اون قیافه رو به خودت نگیر!
‫حتی اسم کوچیکِ مالک رو نمی‌دونم.
‫آکی‌هیکو صدام کن!
‫این ژست بانمکی که گرفتی دیگه چیه، آکی‌هیکو؟
‫چیز مهمی نیست شینیچی-کون...
‫اینجا یکی هست که بیشتر از من به درمانِ ‫اسم کوچک نیاز داره.
‫از پسش بر میای شینیچی-کون!
‫موفق باشی شینیچی-کون!
‫ما پیشتیم. اصلاً عجله نکن شین-چان.
‫همه‌شون دارن حال می‌کنن. خیلی خوب.
‫اوه، ولی اول از همه...
‫یه معذرت‌خواهی بدهکارم.
‫همش یه کار ناجورُ انجام دادم و ناراحتت کردم.
‫پسر، ریدم.
‫واقعاً متاسفم!
‫سنپای...
‫زور می‌زنی بدون گفتن اسمم از پسش بر بیای.
‫نه؛ عدم موفقیت. دوباره امتحان کن.
‫متاسفم... هانا.
‫یه چند بار دیگه اسمم رو بگو تا ببخشمت.
‫ببخشید هانا.
‫--دوباره. ‫--گند زدم هانا.
‫یه بار دیگه.
‫معذرت می‌خوام، هانا-سان.
‫اوه، خوشم اومد!
‫از دفه اولت خیلی صمیمانه تره.
‫باشه. می‌بخشمت.
‫ولی...
‫لطفاً بهش عادت کن... حتی اگه شده کم کم.
‫باشه، شینیچی-کون؟
‫اوه-- از اونجایی که ازم بزرگتری، شاید باید شینیچی-سان باشه.
‫مشکلی پیش اومده سنپای؟ ‫وایسا ببینم، سرخ شدی؟
‫نـ- نه!
‫صورتت مثل لبو قرمز شده شینیچی-کون!
‫توهم زدی!
‫پس تو هم انقد ناز می‌شی شینیچی-کون!
‫خفه! و به صورتمم نگاه نکن!
‫شینیچی-سان!
‫بس کن!
‫اینم از این.
‫به نظر خیلی خوشحالن.
‫اون دوتا... شنیدم خیلی وقته با هم دوستن ـــــ
‫هنوزم این همه آشوب برای اسم...
‫همه کارُ بدون نظم انجام میدن.
‫چطوری همه چیزُ اشتباه متوجه می‌شه؟
‫جداً من و تو باید با هم یه گپ طولانی بزنیم.
‫هوی، کدومش بهتره؟ ‫شینیچی-کون یا شینیچی-سان؟
‫--بجنب شینیچی-سان! ‫--خفه شو!
‫حس می‌کنم پیشرفت خوبی حاصل شده!
‫حاجی، پاچیدم.
‫این چیزیه که بهش می‌گم خستگی روحی.
‫شینیچی-کون!
‫شینیچی-کون!‌ شینیچی-کون!
‫از اون موقع با اسم خودم سر به سرم می‌ذاره.
‫گمونم همه‌ش تقصیر خودمه...
‫باشگاه؟
‫چند وقتی از آخرین‌باری که عرق کردم می‌گذره.
‫اینکه بتونم تنهایی کاریُ انجام بدم به شخصیتم می‌خوره.
‫برای اینکه خودمُ خالی کنم بی‌نقصه.
‫خوب. بعدی...
‫همم؟ تویی که اونجوری نگاه می‌کنی. می‌خوای بری سمت پرس سینه؟
‫وایسا، به یه حریف تمرینی نیاز داری.
‫اوه، یکی برای بازدید آزمایشی اینجاست!
‫هی، فوجی-سان.
‫کارمند اینجام.
‫اینجا، چرا من حریف تمرینیت نشم؟
‫کار با وزنه مستعد حادثه‌ست، برای همین حریف تمرینی لازمه.
‫روند یه باشگاه: ورزشکارای فوضول به سمت جوون‌ها هجوم می‌برن.
‫هشت... نه...
‫ده!
‫اینکه یهو بری تو سراغ سه ستِ ده تایی از وزنه ۱۰۰ کیلویی... ‫چشمگیره!
‫اوکی! تا آخرش قوی بمون! یکی دیگه می‌خوای!
‫گرفتم!
‫یـ-... یازده!
‫ماشالا! ادامه بده! آخریشه!
‫آررره! تونستی!‌چه تلاشی!
‫خب-- حالا برو تو کار آخریش!
‫بجنب! یکی دیگه بزن تموم شه!
‫عالیه! خوب حالا دیگه واقعاً آخریشه!‌ برو!
‫چند تا «آخری» هست مگه؟!
‫امکان نداره!
‫نه! اینجا توافق بی‌فایده‌ست!
‫یکی دیگه! از پسش بر میای! یکی دیگه!
‫فوجی-سان بیخیال شو! فقط حواست به بچه باشه!
‫برای همین نمی‌خوام حریف تمرینی من باشه.
‫برووووو!
‫شرمنده!
‫حسابی داشتی تلاش می‌کردی منم جوگیر شدم.
‫و برای همینه همش اعضای جدید و جوانمون رو از دست می‌دیم.
‫هیــــــــس!
‫با این حال، مدت زیادیه خودمُ تحت فشار نذاشتم.
‫اوه!
‫داشتن حریف تمرینی واقعاً بازدهی آدمُ افزایش میده.
‫وای، یکی که می‌تونه پا به پای شور و اشتیاق فوجی-سان ‫پیش بره. هیولایی!
‫به دلایلی، تعداد زیادی از اعضای قدیمی باشگاه اینجا نداریم.
‫ساکورای-کون! هدفی هست که بخوای با عضو شدن بهش برسی؟
‫فقط به عنوان مثال... امم... می‌تونم مربیت بشم!
‫می‌تونم حریف تمرینیت بشم... و بهت تمرینات بازده بالای ‫بیشتری بهت بدم!
‫آروم باش فوجی-سان.
‫حسابی با فنون اقنای فروش پیش‌ میره.
‫دوست دارم ورزش کنم ولی هدف خاصی ندارم.
‫دکتر‌هامون گفتن نیاز به ورزش بیشتر داشتیم.
‫بعلاوه دخترم ازم خوشش نمیاد. گفت لنگ‌ام.
‫پسر منم اخیراً صداشُ بلند می کنه.
‫نظرت چیه؟ یه رژیم حجمی برای عزت پدرانه‌ات!
‫هیچی باحال‌تر از پدر مبارز نیست!
‫نه ممنون.
‫حس می‌کنم تمریناتت افراطی‌ان.
‫خیلی بدجنسی!
‫با این وضعیت، عضو می‌شی ساکورای-کون؟
‫هرچی بیشتر آدم‌ها رو بشناسی تمرینت آسون‌تر میشه.
‫درسته.
‫اگه دوست داری رفیقاتم دعوت کن. ‫دور هم حال می‌کنیم.
‫احتمالاً خوب بشه.
‫آرررره!
‫لطفاً انجامش بده!
‫حتی اگر دعوتش هم بکنم نمیاد.
‫چی؟ چرا پول خوب بدم تا خسته شم؟
‫همین الانشم می‌تونم بشنوم.
‫برای اوقات تنهایی جای خوبیه.
‫ساکورای-کون! هدف خاصی داری؟
‫هدف ها؟ واقعاً چیزی ندارم.
‫فقط همه چیزُ تمرین می‌دم.
‫حالا که حرف از تمرین شد... ‫باید به امتحان چیز‌های جدید ادامه بدم.
‫او-- سنپای.
‫خونه‌ام!
‫سلام بابا.
‫به خونه خوش اومدی، فوجیو-سان.
‫شام به زودی اماده می‌شه.
‫عالیه! دارم از گشنگی می‌میرم.
‫پس تو بودی.
‫هانا، امروز یه بچه حول و حوش سن خودت عضو باشگاه شد.
‫ها! خوش به حالت.
‫اونجا جوون‌های زیادی ندارین، نه؟
‫البته که نداریم-- ‫و بدون اونا به اندازه کافی سرزنده نیست.
‫امیدوارم این بچه دوست‌هاشم با خودش بیاره...
‫می‌خوای عضو شی؟
‫که پیر پاتال‌ها محاصره‌ام کنن؟ نه ممنون.
‫از تنها بودن متنفرم.
‫اینطوری نباش...
‫در واقع، اگه دختر بامزه‌ای مثل تو به اکیپ پیر‌پاتال‌ها ‫نزدیک بشه چی می‌شه؟
‫هرچی گفتمُ فراموش کن!
‫آره باشه.
‫اوه، مامان؟ سنپای داره درباره یه درس آشپزی دیگه حرف می‌زنه.
‫عالیه!‌ کِی؟
‫همون پنج‌شنبه همیشگی خوبه؟
‫شاید این دفه بتونید ماهی آب‌پز درست کنین.
‫خوبه. براش آماده می‌شم.
‫ممنون! سنپایُ در جریان می‌ذارم.
‫سنپایِ هانا همونیه که چند وقت پیش اون همه ‫اودون پخته بود؟
‫درسته. تنها زندگی می‌کنه و می‌خواد آشپز بهتری بشه.
‫چه تازه‌کارِ سخت‌کوشیه.
‫عالیه! اراده قوی! خوشم اومد!
‫حتماً یه روز همسر خوبی می‌شه.
‫سنپای پسره.
‫و «ارسال».
‫هااا! اینطوریاس؟!
‫دوست دارم ملاقاتش کنم...
‫می‌دونم، اون روزُ مرخصی می‌گیرم.
‫نمی‌تونی فوجیو-سان! باید کارتُ انجام بدی!
‫خونه‌ام!
‫وییییی! واقعا سریع سرد شد.
‫مامان، امشب شام چی داریم؟
‫بشین یاناگی.
‫این... عادیه؟
‫آره: معمولیه.
‫باید دهن گنده‌ام رو بسته نگه می‌داشتم...
‫بدین وسیله دستور جلسه خانوادگی اوزاکی رو اعلام می‌کنم.
‫دستور کار ما:
‫هانا... دوست پسر داره.
‫ناموساً؟ خنده داره!
‫واقعا؟ خوش به حالت هانا-چان!
‫هه!
‫خوب نیست!
‫بالاخره زمانش برای دخترم رسیده...
‫از اونجایی که از دانشگاهه حتما آدم علافیه.
‫شانس بیاره آدم شرافتمندی باشه وگرنه اجازه‌ش رو نمی‌دم!
‫یه جلسه بی‌پایانِ دیگه، با پدری که تنها آدم مضطربه.
‫مامان، می‌تونی زودتر شام رو اماده کنی؟
‫هانا آدم بالغیه. بذار هرکاری می‌خواد بکنه.
‫اون روت خیلی ناجوره بابا.
‫انقدر نق بزن تا بچه‌هات ازت متنفر شن.
‫چرا این همه نسبت بهم سرد هستین؟
‫قبلاً کیری و هانا هم با گویش کانسای باهام حرف می‌زدن، ‫نه فقط یاناگی...
‫تو دبستان به خاطر اینکه مثل مجرم‌ها حرف می‌زدم مسخره شدم. ‫دوباره نه!
‫فقط کپی‌کردن از توئه.
‫وای، گویش کانسایی بانمکه!
‫هرچقدر می‌خواید بدتون بیاد، ولی نمی‌تونین از روح کانسای‌تون ‫فرار کنین!
‫اینا رو بدون ریتم بخونین.
‫♪ ایـ- ـمنی الکتریکی کانـ- سای-- ♪
‫وای! خیلی سخته که باهاش نخونی! ترسناکه.
‫دیدی؟ این ثمره تربیت شماست!
‫اونایی که داخل کانسای زندگی نمی‌کنین، نگران نباشین.
‫خوبه، از بحث اصلی خارج شدیم. همش به خاطر پرانرژی بودن باباست...
‫حواسشو باید پرت کنم.
‫میگم، این دوست پسرت چطور پسریه؟
‫باحاله؟ عکسشو داری؟ نشونم بده!
‫بجنب هانا! لطفا؟
‫نـ- نه. عکسی ندارم.
‫دروغه.
‫فکر کنم یاناگی پشت این قضایاست.
‫و فکر کردم خوبیم و حواس‌ها پرت شده...
‫پس پسری اون بیرون هست که دنبال دختر فسقلی ‫مثل هانا بگرده.
‫براش به دلایل مختلفی نگرانم، می‌‌دونی؟
‫چی؟!
‫نمی‌تونی منو فسقلی صدا کنی.
‫این خودشیفتگی‌هات رو بذار برای وقتی که ۱۶۰ سانتُ رد کردی.
‫عجیب نیست دخترا ازت خوششون نمیاد.
‫ها؟! من ازش گذشتم! کوچولو نیستم!
‫فقط یه ذره زیر میانگینم، همین!
‫حالا حالا، شما دوتا...
‫امیدوارم همیشه ازم کوتاه‌تر باشی کیری.
‫چی؟ کاملاً ازت می‌گذرم!
‫فقط بلند‌تر و بلندتر می‌شم!
‫قد دوست‌پسرت چقدره هانا-چان؟
‫اممم...
‫گمونم گفت قدش ۱۸۰ سانته.
‫بزرگه!
‫چه تفاوت اندازه‌ای!
‫هـ- همه چیز که قد نیست! درسته بابا؟
‫درسته کیری!
‫مرد‌های کوتاه با هم هم‌دست شدن...
‫خـ- خب، به هر حال...
‫همونطور که می‌گفتم، واقعاً آدم حسابیه؟
‫چند تا چیز هست که می‌خوام بدونم.
‫روحیه مهربونی داره؟
‫خوش‌برخورده؟
‫زندگی شخصیش مرتبه؟
‫چند کیلو پرس سینه می‌زنه؟
‫قایمکی سوال شخصی خودشو مطرح کرد.
‫به هر حال، می‌تونی قرار گذاشتن با آدم ناپخته رو فراموش کنی...
‫سـ- سنپای... آدم قابل احترامیه
‫هانا-چان؟
‫خیلی جدیه... شاید خیلی جدی باشه.
‫تکالیفم رو نگاه می‌کنه، سیگار نمی‌کشه،
‫به ندرت نوشیدنی می‌خوره و به تمرین با وزنه و بازی ویدیویی ‫علاقه داره.
‫اوه! کلی اطلاعات داره گیرمون میاد!
‫حتی مکان زندگیش هم تمیز نگه می‌داره!
‫تا حالا... رفتی؟
‫آممم... هانا-سان؟
‫نه!‌ اونطوری نیست! افتاقی نیفتاده!
‫من فقط رفتم اونجا که کاملاً معمولی با هم وقت بگذرونیم ‫همین!
‫جفتمونم بازی ویدیویی دوست داریم، با هم بازی می‌کنیم!
‫آشپزیش ریده، برای همین بعضی وقتا براش آشپزی هم می‌کنم!
‫و فقط همین واقعا!
‫هیچوقت متوجه نشدم رابطه‌تون انقدر معصومانه‌ست.
‫فکر می‌کردم...
‫همه چیز به سطح دیگه‌ای رسیده.
‫هیچ کاری نمی‌کنیم! ‫
‫اوه، و... یادم رفت زودتر تصحیحت کنم ولی...
‫سنپای، امم...
‫دوست پسرم نیست.
‫چی؟!
‫با این حال رفتی خونه‌اش؟!
‫و باهاش بازی ویدیویی کردی و براش آشپزی کردی؟
‫و قرار نمی‌ذارین؟!
‫هانا-چان...
‫چیکار داری می کنی؟
‫پس حتما پسره رو دوست داری هانا!
‫ا- این طوری نیست!
‫اون از دبیرستان آدم غمگین و تنهایی بوده.
‫تو دانشگاه هم همیشه تنهای تنها بود.
‫ببین چه رقت انگیزه، من دارم با توجه بهش لطف می‌کنم!
‫عاشقشی!
‫غلطه! من دوستش ندارم! اون دوستم داره!
‫منظورم اینه، حالا هرچی!
‫نه! فرقش خیلی زیاده!
‫همش یکیه!
‫اصلاً هم مثل هم نیست!
‫دوست پسر هانا‌-چان رو می‌شناسی مامان؟
‫آره. بهش بعضی وقتا درس آشپزی میدم. ‫واقعا بچه خوبیه.
‫با این حال یکمی هم ترسناکه.
‫هام. درس آشپزی؟
‫اون کراکت‌هایی که اون روز خوردیم رو یادته؟
‫اوه اونا! سنپایِ هانا درستشون کرده بود؟
‫خیلی خوشمزه بودن!
‫چی شده کیری؟
‫پس اون اودونی که سنپایِ هانا آورد... نگو که...
‫اون درستش کرده بود.
‫امکان نداره! یه مرد؟!
‫فکر کردم یه دانشجوی دختر اون خمیرُ ورز داده...
‫با خوردنش تو آسمونا بودم!
‫مسخره‌مون کردی؟!
‫کیری تو سنیه که همش چیزای ناامید کننده می‌گه...
‫اگه کیری یکم رفتارش رو درست کنه شاید ‫دخترا ازش خوششون بیاد.
‫فراموشش کن! میرم دوش بگیرم!
‫هـ- هوی، هانا...
‫وای، دیوونه‌ست.
‫خب آره. زیاده روی کردیم.
‫گمونم برای امروز کافیه.
‫ولی اون مرد...
‫دختر عزیزم براش به اندازه کافی خوب نیست؟
‫بعد از تموم کارایی که هانای فوق‌نازِ من انجام داده ‫هیچ کاری نکرده؟
‫واقعاً شگفت انگیزه! و رو مخه!
‫و یه جورایی تحسین برانگیزه!
‫کدومه؟
‫برش گردون!
‫--می‌خوام معصومیت بهم برگرده!
‫--پس ساکورای-کون دوست‌پسرش نبود...
‫هنوز هیچ کاری درباره هانا نکرده، ولی اگه درست باشه...
‫یه روزی... دوست دارم بهش بگم.
‫پس اونا درباره چی بود؟
‫نگو تموم این مدت دنبال...
‫من-- و فقط من بوده!
‫در نهایت، این جلسه خانوادگی برای اعضا فقط ‫گیج شدن به ارمغان آورد.
‫در همین حین، مردی که دستور جلسه ملاقات خانوادگی بود...
‫97... 98...
‫...99... 100... اینم از این!
‫اره، همیشه خوبه آدم عرق کنه.
‫ذهنمُ از افکار قدیمی حسابی آزاد می‌کنه.
‫فقط یه ست دیگه.
‫...تبدیل به خورهِ تناسب اندام شده بود.
‫بابا اصلاً نمی‌فهمه. اندازه سر سوزن هم.
‫سنپای دوستم داره!
‫من کسی نیستم که...
‫عاشقشی!
‫من نه!
‫حالا، داره کم کم جذاب می‌شه.
‫
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد ‫قسمت ۶: اوزاکی‌-چان می‌خواد جشن بگیره!
کافه آسیا
قسمت ۵
‫کُل خانواده اوزاکی می‌خوان دور هم جمع شن!
پودر سوخاری
بسته
آکی‌هیکو، ۵۱ ساله
سفر تک‌نفره تو کنسای
بلیت رایگان یک روزه آزمایشی
به طور منظم ۲۰۰۰ ین
سنپای درونگرا
‫درحال فکر کردن به یه کلاس آشپزی دیگه‌ام ‫(برای بیشتر لمس کنید...)
‫فوجیو اوزاکی ‫۴۶ ساله
یاناگی اوزاکی، ۱۴ ساله سال دوم راهنمایی
انجمن بازرسی ایمنی الکتریکی کانسای
نیشیزاوا گاکوئن، خانه اونیکس