‫در قسمت قبلی «اوزاکی-چان می‌خواد وقت بگذرونه!»،
‫ساکورای رفت خونه.
‫اگه تو کارا رو درست انجام ندی مردم برای اون دختر ‫حرف در میارن!
‫با در نظر گرفتن نصیحت پدرش، ساکورای ‫در مورد رابطه‌‌ش با هانا تجدید نظر کرد.
‫شب قبل از کریسمس به سرعت داره نزدیک می‌شه، ‫و اون به جواب حتی نزدیک هم نشده.
‫هانا مثل همیشه داشت رو مخ ساکورای راه می‌رفت ‫تا اینکه...
‫ها؟ نه: این واقعاً می‌ره تو مخم.
‫سنپای!
‫...اون اخراج شد.
‫--لطفاً بذار بیام تو! ‫--شب قبل از کریسمس این دو چجوری می‌شه؟
‫«اوزاکی-چان می‌خواد وقت بگذرونه!»
‫بلأخره یچی فهمیدم:
‫وقتی یکی از شما علاقه‌مند می‌شه اون یکی ‫گند می‌زنه بهش.
‫مثل شیر آب حموم و یه سر دوش.
‫همش با این مزخرفات ما رو امیدوار می‌کنی!
‫این یکی واقعاً در روابط رومانتیک بی‌چاره‌ست!
‫این چیه، یه محاکمه؟
‫اینو بیخیال،
‫تو چطوری می‌تونی راجع به روابط رومانتیک حرف بزنی دخترم؟
‫چـ- چیش اشتباهه؟
‫سنپای یه منزویه--این حقیقته. ‫مشکلی نداره!
‫ما فقط نگاه می‌کنیم و منتظر می‌مونیم تا ‫این وضعیت بگذره!
‫صبر می‌کنیم و نگاه می‌کنیم، با اینکه شب قبل از ‫کریسمس انقد نزدیکه؟
‫هممم منتظر بمونیم و ببینیم.
‫خب پس یه سری از دخترای کلاس‌مون من و ساکو ‫رو برای پارتی کریسمس دعوت کردن--
‫می‌تونیم بریم دیگه؟
‫اولش نمی‌خواستم برم،
‫ولی اقدامات افراطیُ رد نمی‌کنم.
‫نظرت چیه بذاریم ساکو رو ببرن، جدی؟
‫بذار خودش بگذره؟ نه: ‫روی آتیش بنزین می‌ریزیم.
‫ساکاکی-کون آروم باش.
‫اگه هانا-چان صادقانه معذرت‌خواهی کنه ساکورای-کون ‫می‌بخشتش.
‫درسته...
‫ها؟! جدی می‌گی هانا-چان؟
‫سنپایت رو عصبانی کردی و اونم اخراجت کرد--
‫کریسمس چی؟
‫اگه یسری ماست‌مالی انجام ندی یه کریسمس ‫تنها قراره داشته باشی.
‫مثل کیری-کون.
‫مـ- مـ- من که برنامه دارم!
‫آره، دوباره با دوستای پسر کلاب-شناتون دیگه.
‫لعنت بهش زد به خال...
‫ای بابا ساکت شو دیگه. ‫همین الانشم از سنپای معذرت‌خواهی کردم.
‫بعدش یاناگی به تو ربطی نداره.
‫به راستی.
‫«به راستی»؟
‫ولی چیزایی هم هستن که فقط می‌تونم ‫از بیرون ببینم.
‫هرچقدرم خواستم می‌تونم دردسر درست کنم ‫چون به من ربطی نداره.
‫یا خدا چقد بد ذات.
‫سرت تو کار خودت باشه دیگه.
‫ای بابا یاناگی، انقدر اذیتش نکن.
‫هانا راجع بهش جدیه.
‫ولی صبرم تموم شد-- خیلی دیر به نتیجه می‌رسه.
‫تازه سنپایش هم احمقه. ‫اصلاً‌ آسونش نمی‌کنه.
‫هرچند دیدنش جالبه.
‫اگه از دختری خوشم اومد، باید مطمئن ‫بشم یاناگی نفهمه.
‫هرچند، تقریباً کریسمس شده. ‫نباید الان تسلیم بشه.
‫که یعنی...
‫... الان نوبت منه.
‫سلام!
‫اوه سلام یاناگی-چان.
‫می‌خوای یکاری کنی نه؟
‫درسته.
‫با توجه به چیزی که شنیدم هانا-چان ما ‫تو دردسره.
‫از وقتی ساکورای-کون اون سری سرزنشش کرد،
‫اوضاع یکم بد شده.
‫به بن بست رسیدن.
‫هانا-چان هم ذهنی قوی نیست که خودش ‫موضوع رو پیش بکشه.
‫می‌گی تو یه کاری می‌تونی بکنی؟
‫سنپای-سان.
‫اتفاقی اینو شنیدم...
‫با هانا-چان دعوات شد و الان نمی‌تونه بیاد ‫خونه‌ت؟
‫ها؟ آخه، اون...
‫ولی این به این معنی نیست کریسمس تنها می‌شی؟
‫پس،
‫چطوره کریسمس رو با من بگذرونی؟
‫هـ- هـ- ها؟!
‫دوتامون از بازی خوشمون میاد--فکر می‌کنم ‫خوش‌بگذره!
‫اووه: مشخصه می‌خواد دست رو چی بذاره!
‫معلومه! دلیل اینکه هانا-چان هیچوقت جدی نمی‌شه--
‫اینه که رقیبی نداره که دنبال همون طعمه باشه!
‫این حرکتیه که برای اعضای خانواده رزرو شده
‫که زیر و بم شخصیتش رو می‌دونه و می‌تونه در ‫مقابلش ازش استفاده کنه!
‫برای یه بچه ۱۴ ساله حقه خوبیه...
‫عجب خواهر کوچیک بدی!
‫ولی، تو هم می‌تونستی حسودیشُ در بیاری، نه آمی؟
‫هِم؟ چرا؟
‫خب--
‫هیچی بیخیال.
‫--اوه. ها، آره، نمی‌دونم... ‫--و اینم از ساکورای کون با ملایم ترین جواب‌ها!
‫ به طور شگفت انگیزی عجب موجود امنیه!
‫می‌شه تو خونه تو وقت بگذرونیم؟
‫می‌دونم هانا-چان نمی‌تونه بیاد ولی من که می‌تونم نه؟
‫خب، صبر کن...
‫سنپای نمی‌شه!
‫ها؟ مشکلی داره؟
‫آخه اگه تو دعوت نشدی چرا که نه؟
‫یا شایدم...
‫نکنه تو...؟
‫سنپای یه ایده بهتر دارم!
‫شب قبل از کریسمس بیا خونه ما!
‫بازی هم داریم! مامانم هم غذا درست می‌کنه!
‫تازه گربه‌ها رو هم می‌تونی ناز کنی!
‫نه، صبرکن هانا-چان!
‫چی می‌گی سنپای؟
‫اخراج شدن رو خونه من که تأثیر نمی‌ذاره دیگه؟
‫آره! موفق شدم!
‫خب، چیزه...
‫اصلاً‌ دیگه ازش ناراحت نیستم، ‫می‌خواستم اخراج شدنشم کنسل کنم...
‫باشه، بیا انجامش بدیم. ‫اگه تو مشکلی نداری.
‫سنپای...
‫هانا-چان مطمئنی؟
‫بابا چی؟
‫چرا همین الان به خونه سنپایت عوضش نکنی؟
‫و- ولی اگه این کارو کنم،
‫انگار من می‌خوام کریسمس رو تو خونه ‫سنپای باشم.
‫نمی‌خوای؟
‫نه!
‫بعدشم تویی که داری به عجیب ترین شکل ‫اذیت می‌کنی!
‫آخه تو یه بزدلی.
‫چرا دخالت می‌کنی؟!
‫مشکلی نیست باشه؟ با بابا حرف می‌زنم!
‫ای بابا. به من ربطی نداره.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که دعا کنم ‫همه‌چی به طور عادی تموم بشه.
‫هانا با روز بزرگ بدون داشتن هیچ رویکرد خاصی ‫تو ذهنش روبه‌رو شد.
‫می‌دونی، یه شانس خیلی کم هست که بابا ‫ازش خوشش بیاد.
‫هی، این ممکنه کار کنه!
‫سنپای به شدت جدیه...
‫آره! مطمئنم از هم به شدت خوششون میاد!
‫یه حس خوبی راجع بهش دارم!
‫امروز به شکل ترسناکی آرومی.
‫سرمایی چیزی خوردی؟
‫نه نه، من خوبم--خوبم!
‫فقط چیزه... ام...
‫من و تو خیلی وقته با هم وقت می‌گذرونیم،
‫ولی اولین کریسمسیه که با همیم.
‫کار می‌کنه. مشکلی نیست--می‌دونم.
‫به قضاوت درست شخصیت بابا ‫اعتماد دارم!
‫من برگشتم!
‫شما حتماً دوست هانا هستید!
‫بیرون سرده نه؟ ‫بیاید تو! کریسمس مبارک!
‫پس...
‫تو بودی!
‫خوب پیش نرفت!
‫*هربار هربار هربار انجامش می‌دیم*
‫*هیچ‌کس نمی‌دونه احساساتمون به کجا می‌ره*
‫دوست‌دختر می‌خوام...
‫سنپای نوشیدنی چی می‌خوای؟ ساکه هم داریم.
‫مـ- من مشکلی ندارم.
‫شمعا رو روشن کردم.
‫پس چراغا رو خواموش می‌کنم.
‫عجب جو سنگینی...
‫خب، چیزه...
‫چیزه، بابام... یکم...
‫نه، مشکلی نیست. جدی--نیست.
‫خب... چراغا رو روشن می‌کنم.
‫هعی، فکر می‌کردم فوجی-سان فامیلیتون بود.
‫فکر نمی‌کردم پدر اوزاکی اینا با--
‫به کی می‌گی پدر؟
‫م--چیز-- ببخشید.
‫باشه، «پدر» نه... اوزاکی-سان، پس--
‫به کی می‌گی «اوزاکی-سان»؟!
‫چیه نمی‌تونه فامیلیت رو صدا کنه؟
‫می‌گم، خب...
‫ای بابا، فوجیو-سان انقدر این جوون ‫رو اذیت نکن.
‫جدی. خیلی بچه‌گونه‌ست.
‫سنپای-سان آدم خوبیه--
‫نه هانا-چان؟
‫بابا...
‫راجع به اون نگران نباش. ‫راحت باش!
‫من و هانا یه عالمه غذا درست کردیم، ‫پس لطفاً--بخور.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫چی، پس اینجا من آدم بدم؟
‫از این خوشم نمیاد. دفعه بعد تو باشگاه ‫کلی ازش کار--
‫باشگاه؟
‫این بده!
‫ساکورای-کون...
‫خب، عه... بیا با نوشیدن شروع کنیم.
‫این قیافه چیه؟!
‫این خیلی خیلی خیلی بده!
‫فرد خاص هانا ساکورای-کونه؟
‫من که همه‌چی رو احتمالاً بهش گفتم!
‫نه! اگه کسی فهمه...
‫باور نمی‌شه راجع به زندگی عاشقانه دختر اینور اونور ‫حرف می‌زنه.
‫افتضاحی!
‫ازت نااُمید شدم. ‫دیگه به لهجه کانسای حرف نمی‌زنم.
‫...دخترای عزیزم بدون شک ازم ‫متنفر می‌شن!
‫و نمی‌تونم بذارم این اتفاق بی‌افته!
‫چطوره یه لحظه دوتایی حرف بزنیم؟
‫بابا!
‫مشکلی نیست. باهاش کاری نمی‌‌کنم.
‫آتش‌بس اعلام می‌کنیم.
‫پس الان...
‫حالتون خوبه، فوجی، فوجیو-سان؟
‫صورتت حسابی خیس عرقه.
‫فقط می‌خوام درباره یه چیز مطمئن شم...
‫اگه یادت نیست اشکالی نداره.
‫چیه؟
‫اون... صحبتی که داشتیم، توی باشگاه.
‫صحبت؟ باشگاه؟
‫دختر بزرگترم...
‫انگاری یه پسرُ دوست داره.
‫سنپای مدرسه‌شه--
‫انگاری مرتب تو خونه‌ش وقت می‌گذرونه.
‫هوی! وایسا وایسا وایسا وایسا وایسا!
‫چرا داری یواشکی فرار می‌کنی؟
‫شـ- شرمنده! دیگه نمی‌شد خودمُ نگه دارم!
‫من در جایگاهی نیستم که اینُ بگم ولی آروم باش!
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی!
‫درباره اون چیز چون فکر می‌کردم غریبه‌ایم باهات حرف زدم.
‫پسر، نادیده گرفته شدن خیلی ترسناکه، خیلی.
‫اوه.
‫--همینطوره. ‫--اساساً یه حادثه بود. اتفاقی بود.
‫--ببخشید؟ ‫--ببین، می‌خوام بگم که...
‫بله؟
‫راهی هست همه اون چیزا رو فراموش کنی؟
‫لطفاً! اگه هانا بفهمه سر کار دهن لقی کردم ازم متنفر می‌شه!
‫می‌فهمم، آره...
‫فقط برای امروز! لطفاً؟
‫هانا خیلی مشتاق این بوده!
‫دیشب شروع به آماده کردن شام کرد...
‫جفتشون انقدر دستپاچه شده بودن که هیچ کدومشون متوجه نمی شدن
‫فوجیو داره راز‌های بیشتری از دخترشُ لو میده.
‫ببین، درباره باشگاه حرفی نزن، منم امروز چیزی نمی‌گم.
‫فقط بذار دخترم لذت ببره!
‫فهمیدم.
‫بعلاوه، هیچ جوره می‌خواستمم نمی‌تونستم درباره‌اش حرفی بزنم.
‫که اوزاکی... و من...
‫خداروشکر.
‫خب، پس می‌تونیم برگردیم؟
‫منظورم اینه...
‫فرصت‌های دیگه‌ای برای صحبت درباره هانا داریم.
‫خوب پیش رفت سنپای؟
‫آره. اصلاً ازم عصبانی یا چیزی نبود.
‫جفتمون حسابی سوپرایز شده بودیم، ‫همدیگه رو از قبل می‌شناختیم.
‫اوه، باشه. خوبه!
‫گفت «فراموشش کن» ولی چطور تو همچین شرایطی می‌تونم؟
‫بجنب سنپای-- تو هم یه چیز بزن تو رگ.
‫خیلی رو این کار کردیم!
‫ممنون. بعدا می خورم.
‫--وای وای. ‫--تا وقتی داغه بخور! واقعا خیلی خوش مزه‌ست.
‫بـــ- باشه.
‫اوه، نمی‌تونی غذای داغ بخوری؟ بفرما، فوتش می‌کنم خنک شه.
‫نه، خوبه!
‫گفتم که، خوبه!
‫فقط دهنتو باز کن، باشه؟
‫--بگو «آآآآآآآآ»! ‫--خــ- خــ خودم می‌تونم به خودم غذا بدم!
‫هیچوقت نگفتم می‌تونین لاس بزنین!
‫--لاس؟ ‫--مــ- مــ- ما چنین کاری نمی‌کنیم! همیشه همینطوری‌ایم!
‫دیگه بدتر!
‫فوجیو-سان!
‫این چیزِ «فقط پسر» فلاکت بار دیگه چیه؟
‫سال بعد! حتما سال بعد!
‫یه دوست دختر، ها؟
‫هی، خواهر بزرگت نازه، درسته؟
‫دوباره بگو خواهر بزرگترت چند سالشه؟
‫کیری، درباره مامانت...
‫بچه ها اصلا باحال نیست!
‫تو از همه‌شون نازتری کیری.
‫دوست دارم بدونم درباره هانا چه حسی داری...
‫ولی فعلاً بهش اهمیت نده.
‫می‌تونی فقط برای این عصر باهام همکاری کنی؟
‫فهمیدم.
‫ماموریت ما: بذار هانا زمان فوق‌العاده‌ای داشته باشه. ‫ناراحتش نکن یا بندُ آب نده.
‫مطمئن می‌شه به دخترش خوش بگذره:
‫آره، این کار لو دادن رازشُ جبران می‌کنه،
‫ولی این یه خواسته واقعی پدرانه‌ست.
‫اشتراک گذاشتن رازش با ساکورای آرامششو بهش برگردوند
‫و رفت که مهمونیُ گرم کنه.
‫بفرما سنپای!
‫غذای خونگی خورد...
‫یکمی بخور سنپای.
‫...از ساکه لذت برد...
‫بجنب سنپای!
‫...و بازی کرد.
‫به هر حال...
‫فوجیو-سان...
‫به محض اینکه شروع به لذت بردن کردن...
‫و- وقت استراحت!
‫زود تسلیم می‌شی!
‫...یکیشون تسلیم شد.
‫شرمنده. این راز برای اینکه خفه شم و لذت ببرم زیادی بزرگه.
‫فکر کردم بهتره قبل از اینکه ندونسته از دهنت در بره بهت بگم،
‫ولی گمونم فشار زیادی بهت میاره.
‫منظورم اینه، من اولش که دیدمت خیلی سوپرایز شدم.
‫خودمم وقتی آروم می‌شدم اون صحبتُ یادم می‌اومد.
‫که اینطور.
‫با این حال، مطمئناً‌ ایکاش می‌تونستم فراموشش کنم.
‫آره...
‫چقدر یه ضربه محکم باشه
‫فکر می‌کنی بتونه حافظه‌ات رو پاک کنه؟
‫می‌خوام خشونت آخرین راه حل باشه.
‫وایسا-- همینه!
‫چی، خشونت؟!
‫اون نه!
‫به اندازه کافی شرم‌آوره، من خاطرات اینجا و اونجا رو فراموش کردم
‫وقتی که کاملا مست کرده بودم.
‫نمی‌دونم چقدر خوب روش کار کنه،
‫ولی اگه مست باشم، می‌تونه دلیلی برای رفتن به خونه باشه-- ‫و دهنمم بسته خواهد موند!
‫که اینطور...
‫درحالی که هانا رو سرگرم می‌کنیم و عصر به طور معمول تموم می‌شه ‫جای راز هم امنه.
‫و اگه همه چیز خوب پیش بره، امشب هم فراموش می‌کنی.
‫اون که با یه تیر سه نشونه-- اونم حداقل.
‫ادامه بده، همه الکل‌های خونه رو بخور!
‫اگه کافی نیست، گوله می‌رم بیرون بیشتر می‌خرم!
‫بیا همه‌شونو بزن به رگ رفیق!
‫چشم!
‫وایسا-- این واقعاً ارزششُ داره انقدر ناامیدانه تلاش کنی ‫تا فراموشش کنی؟
‫ساکورای واقعا هانا رو فقط به چشم یه دوست می‌بینه؟
‫سنپای! برگرد با من وقت بگذرون!
‫آره، اون باعث عصبانیت منم می‌شه.
‫پس، یه ساعت بعد...
‫وای، ساکورای-کون، چشمم روشن! پاچیدی!
‫می‌دونم زوده، ولی بیا اسمشو بذاریم شب.
‫باشه؟
‫خیلی اصرار داره. حتما نقشه‌ای داره.
‫وایسا بابا.
‫وقتی سنپای مسته کاملاً آسیب‌پذیر می‌شه.
‫معمولاً از این متنفره و سریع فرار می‌کنه ولی الان...
‫--نکن... ‫--چطوره سنپای؟
‫اوی اوی اوی!
‫خودتم باید خیلی مست باشی که انقدر دست به کار شی!
‫وقتی مست نبودی هم یه بار دیگه بهت میگم هانا:
‫از اون مهمونی‌های دانشگاهی عرق‌خوری دور باش!
‫لطفاً اون قیافه رو به خودت نگیر.
‫امروز شام چطور بود؟
‫خوب. واقعا خوب دوباره امروز.
‫معرکه‌ست.
‫خدای من، چه دوست داشتنی.
‫هانا هم مسته.
‫واقعا وقتی مستی باحالی سنپای-سان.
‫نه، خوبه... واقعا... خوبم.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫ساکورای خودشُ کاملا بلااستفاده کرده.
‫عالیه-- دقیقاً طبق نقشه!
‫ببین، سنپای رفته رو حالت پاسخگوی خودکار.
‫می‌خوای تستی یه چیزی بهش بگی مامان؟
‫البته، آره. پس... ساکورای-کون؟
‫ممنون بابت اینکه هیمشه با هانا وقت می‌گذرونی.
‫مراقبش باش، باشه؟
‫منم همینطور...
‫با نخود هر آش شدنش رو مخه.
‫ولی هانا واقعا آدم خوبیه.
‫آشپزیش هم خوشمزه‌ست.
‫ولی اینکه خودشُ نخود هر آش می‌کنه رو مخه...
‫دوبار گفتش.
‫چطور می‌تونم اینو بگم...
‫بابت همه چیز ممنونم.
‫خیلی خوشحال به نظر میاد!
‫فقط می‌خواست خودش بشنوه.
‫وای، فقط وقتی مستی اونو می‌گی!
‫چطوری می‌تونیم مجبورت کنیم همیشه انقدر رُک باشی؟
‫این خاطراتُ فراموش می‌کنه نه؟ ‫اینُ فراموش می‌کنه، درسته؟!
‫فقط چون خجالت می‌کشم این حرفُ نمی‌زنم.
‫بلکه سپاسگزارم.
‫واقعاً.
‫این داره به جاهای خارق‌العاده‌ای می‌رسه!
‫آمم، والدینم...
‫مخصوصاً بابام...
‫جلوی من تمومِ وقت تو همن.
‫همیشه از اونطور چیزا متنفر بودم...
‫انقدر بابام منُ دورم کرد که... با زن‌ها بد شدم...
‫گمونم منطقیه که فقط منُ مسخره کنی.
‫اخیرا، یه جورایی از اینکه درگیر زندگی شخصیم می‌شی خوشحالم.
‫سنپای...
‫ولی بابای نفرت‌انگیزم اخیراً یه چیزی بهم گفته...
‫که اگه کارها رو درست انجام ندم، ممکنه تو رو تو دردسر بندازه.
‫برای همین اخیرا درباره‌اش فکر می‌کنم.
‫باید بهت توجه واقعی و درستی داشته باشم...
‫سنپای...
‫پسره عاشقشه!
‫فوجیو اوزاکی تموم تلاششُ کرد تا دندون‌‌هاشُ ‫به هم فشار بده و اینو فریاد نزنه.
‫پسره عاشقشه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
قسمت بعد: قسمت ۱۳: می‌خوام سال دیگه هم وقت بگذرونم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بازی کنم!
‫می‌خوام تو شب کریسمس هم
‫قسمت ۱۲
کافه آسیا
مراپ و معرفت