‫«راهنمای زبان اشاره»؟
‫این... دیگه چیه؟
‫ایتسو-کون بازم می‌خواد چیز جدیدی یاد بگیره؟
‫ولی...
‫چرا زبان اشاره؟
‫این اولین‌بار بود که انقدر نزدیک به ساعت خواب برگشتم خونه.
‫سکه‌ای از یه کشور دوردست...
‫حس می‌کنم چون از ایتسواُمی-سان گرفتمش ‫ می‌تونه من‌ رو به هرجایی ببره.
‫آه، رین-چان!
‫روز دوم تعطیلی راکین رابین، قراره ‫با رئیس برای خرید مایحتاج بریم.
‫عـــــه؟ ایول داری، رین-چان!
‫ولی...
‫بلافاصله جواب داد!
‫فکر کنم هنوز برام زوده که توی ماشین باهاش تنها بمونم...
‫پس چطوره تو و ایتسواُمی-سان هم بهمون ملحق بشید؟
‫هر چهارتامون؟
‫ایتسواُمی-سان و من برای ملاقات بعدیمون برنامه ریختیم.
‫شاید بتونیم به‌جاش این‌کارو انجام بدیم؟
‫شاید حس کنم که می‌تونم هرجایی برم، ‫ولی درواقع فقط یه‌جا هست که دلم می‌خواد برم.
‫خیلی‌خب، سعی می‌کنم ازش بپرسم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بذار شب رو بمونم.
‫خب... دلیلشو ازت نمی‌پرسم. کمابیش می‌دونم اوضاع از چه قراره.
‫ضمناً، گرسنمه.
‫اعتراض دارم! هیچ مدرکی مبنی‌بر صحت این ادعا نیست!
‫اعتراض وارده.
‫می‌شه نسخه‌ی زبان اصلی این فیلم رو بذارم؟
‫اشکالی نداره چندتا سؤال ازتون بپرسم، خانم؟
‫تو که همیشه همین‌کارو می‌کنی. هرجور میلته.
‫در شرایط فعلی، مطمئنید که اون‌ها رو ندیدید؟
در شرایط فعلی، مطمئنید که اون‌ها رو ندیدید؟
‫چی می‌گفتن بهش، شدوئینگ؟ ‫اینکه حرف طرف رو تکرار می‌کنی.
‫حقیقتش، یه زن شهادت داده که شما، اون جناب،
‫آره.
‫و اون مردِ توی مغازه رو دو ساعت قبل از حادثه دیده.
‫با اینکه زبانت فوله، بازم انجامش می‌دی؟
‫و شخص دیگه‌ای که اونجا بود،
‫زبان‌هایی که مرتباً استفاده‌شون نمی‌کنی، فراموشت می‌شه.
‫اطلاعاتی در اختیارمون گذاشت که شما ‫برای مدتی مشاجره می‌کردید.
‫هـــــــه...
‫لطفاً حقیقت رو بهمون بگو...
‫اون‌ها رو دیدید؟
‫حق می‌گن کار نیکو کردن از پر کردنه.
‫عالی‌جناب، می‌تونم شریک رو برای بازپرسی احضار کنم؟
‫صدای چندتا شلیک رو شنیدی؟
‫دو؟ سه؟
‫یا بیشتر؟
‫این اشاره‌ست؟
‫«بیشتر.»
‫یوکی-چان بهت یاد داده؟
‫می‌دونی، برخلاف انگلیسی و اینا،
‫اون الان تنها کسی‌ـه که می‌تونی باهاش به زبان اشاره صحبت کنی.
‫پس چرا سعی می‌کنی یاد بگیریش؟
‫این هم برای رویاته؟
‫یوکی-چان به‌نظر دلش گیر ایتسو بود.
‫دردسر اما-چان هم که هست.
‫واقعاً نمی‌خوام این دخترها رو گریون ببینم.
‫آبجو واسه تو.
‫هی، این از اولش هم واسه من بود.
‫هان؟ با رین برنامه داری؟
‫چطور مگه؟
‫یوکی ازم پرسیده می‌خوام بهتون ملحق شم یا نه.
‫آه، راستی. می‌خوای تو هم برای خرید همراهمون بیای؟
‫عــــــه؟
‫رین، ها؟
‫چیه؟ بین من و رین-چان هیچی نیست!
‫وای، اون دختره چقدر خوشگل بود!
‫دیدم، دیدم! به‌نظرت مدله؟
‫موهاش خیلــــی قشنگه!
‫هی، آبجی؟ کجا داری می‌ری؟
‫با کسی قرار داری؟
‫آه، دوستت؟ هوم؟
‫هوی؟ محل بده.
‫اوه؟ کیه؟ کیه؟ به کی داری زنگ می‌زنی؟
‫دوستم.
‫خدایی؟ خوشگله؟
‫پسره!
‫خیلی ممنونم.
‫ممنون که منتظر موندید.
‫استیک اسکرت گاو خدمت شما.
‫خــیــلــی خــوشــمــزه مــی‌زنــه!
‫خوشمزه‌ست! شین-چان، تو هم امتحان کن!
‫حتماً.
‫هی، چطوره یه بطری شراب قرمز دیگه بگیریم؟
‫اوه، خیلی سرحالی.
‫چه خبره، اما؟
‫بازم جریان ایتسو-کون‌ــه؟
‫معلومه. من حرف دلم رو بهش گفتم، ولی اون عین خیالشم نبود!
‫و نمی‌دونم چرا، باز داره یه‌چیزی یاد می‌گیره.
‫یاد می‌گیره؟
‫اوم... زبان اشاره یا همچین چیزی؟
‫هــــــــــه.
‫ایــش. قلبم کم مونده بود منفجر شه.
‫برای همین باید بری بالا و فراموشش کنی.
‫ببخشید! می‌تونیم یه بطری شراب قرمز دیگه بگیریم!
‫دست‌خوش شین-چان، می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم!
‫امشب تا دلت بخواد باهات پیک می‌زنم.
‫آه! داره گریه‌م می‌گیره!
‫واقــعــاً خوشحالم که کنارمی، شین-چان!
‫خب دیگه، بیا بخوریم. به‌نظر خیلی لذیذ میاد.
‫بخوریم! ایتسو-کونِ احــمــق!
‫بالأخره امروز رسید.
‫هم از سر خوشحالی دل تو دلم نیست ‫هم از سر نگرانی دل‌شوره دارم.
‫امیدوارم همه بتونیم صحبت دلچسبی داشته باشیم.
‫رین-چان گفت با ماشین رئیس میان دنبال من،
‫ولی حس بدی داشتم این‌همه راه رو تا خونه‌م بکشونمشون.
‫و از طرفی، نمی‌خواستم مثل اون شب، اوشی-کون دوباره من رو ببینه.
‫تو...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫این دیگه چه واکنشی‌ـه؟ کجا داری می‌ری؟
‫آروم باش...
‫می‌رم کتابخونه.
‫کتابخونه؟
‫راستی، اون شب کی برگشتی خونه؟
‫هوی!
‫برخلاف ایتسواُمی-سان، رفتارش خیلی بچگونه‌ست.
‫سنگینی.
‫آه، ایتسواُمی-سان.
‫هوی، این ایستگاه کتابخونه نیست.
‫هوی،‌ یوکی.
‫امروز جمعیت چقدر زیاده!
‫یوکی! یه‌لحظه صبر کن!
‫ایتسواُمی-سان؟
‫یـ ــ یوکی!
‫هدف پیدا شد.
‫یوکی.
‫اوشی-کون...
‫اومدی اینجا تا اون رو ببینی؟
‫هوی!
‫چیه؟
‫اون نمی‌شنوه، پس سعی کن از پشت نگیریش.
‫نمی‌تونم حرف‌هاشو لب‌خونی کنم.
‫اوشی-کون، داره چیزی می‌گه؟
‫یوکی گفت...
‫اگه من باشم اشکالی نداره.
‫هـــــا؟
‫هان؟ چرا قیافه‌ش انقدر برزخی‌ـه؟!
‫داره به ایتسواُمی-سان چشم‌غره می‌ره.
‫ایتسواُمی-سان...
‫هیچی نشده.
‫بیا بریم.
‫«هیچی»؟
‫مسلماً «هیچی» به‌نظر نمی‌اومد.
‫«ای».
‫«احمق».
چرا احمق؟ از چه لحاظ احمق؟
‫ایتسواُمی-سان هنوز یه جورایی عصبانی به‌نظر میاد.
‫نگرانش نباش.
‫ما پسرا بگو‌مگو‌های خودمون رو داریم.
‫عاه.
‫حس می‌کنم بیشتر از این نباید کشش بدم.
‫عا...
‫انگار یکم دیگه می‌رسن این‌جا.
‫واقعاً؟ زود اومدن.
‫همینو بگو!
‫من تو این وضعیت دووم نمیارم! عجله کن یوکی!
‫امروز هوا خیلی خوبه.
‫آره والا!
‫من انقدر فجیعم که مجبور شد به حرف زدن ‫راجع‌به آب‌وهوا رو بیاره!
‫باید آتیششو زیاد کنی دختر!
‫راستی کیویا-سان، این‌جا تازگیا همین نزدیکی افتتاح شده...
‫الان آه کشید؟ خدایا منو گاو کن!
‫می‌گم رین-چان... نمی‌دونم پرسیدن این درسته یا نه، ولی...
‫یوکی-چان ایتسو رو دوست داره؟
‫یا مثلاً، ازش خوشش میاد؟
‫اون جذاب و مشهوره.
‫ولی در حال حاضر، بیشتر دنبال رسیدن به رویاهاشه ‫تا عشق و عاشقی.
‫رویاهاش...؟
‫آره. و من کلی از مشتری‌های خانم‌مون رو بعد از این‌که ‫ردشون می‌کنه گریه‌کنان دیدم.
‫نگرانی یوکی هم مثل اونا بشه؟
‫هوم...
‫ولی فکر نمی‌کنی از یوکی خوشش اومده باشه؟
‫برای یاد گرفتن زبان اشاره‌ هم خیلی مشتاقه.
‫اگه به‌عنوان پارتنر احتمالی‌ش ازش خوشش اومده باشه، ‫منم از خوشحالی بال درمیارم...
‫ولی واقعاً نمی‌دونم منشاء علاقه‌ای که بهش نشون می‌ده چیه.
‫رین-چان، انگار رسیدن.
‫عـــــــــه؟!
‫ما اومدیم.
‫صبر کن، ایست! چرا دست همدیگه رو گرفتین؟!
‫همم؟ چون یکم قبل نزدیک بود ماشین یوکی رو زیر بگیره.
‫عا...که این‌طور...
‫خداروشکر که حالش خوبه.
‫خب دیگه، بپرید بالا.
‫باش.
‫کیویا، می‌تونیم راه بیفتیم.
‫خـ ــ خـ ــ خـیلی‌خب! راه بیفتیم؟
‫بــلــه!
‫بزن بـــــریم!
‫امروز چی می‌خوای بخری؟
‫جدا از لوازم بار، می‌خوام یه‌سری لوازم شخصی هم بگیرم.
‫پس با خیال راحت همه جا رو بگرد رین-چان.
‫کیویا-سان خیلی آقاس!
‫چه‌جور لوازم شخصی‌ای؟
‫خب، من عاشق چاشنی‌های برنجم، پس قراره بسته‌های ‫بزرگی از اونا بردارم.
‫کیویا-سان خیلی بامزه‌اس!
‫ایـــــــول!
‫این بسته‌های اسنک خیلی بزرگن!
‫خوشحالم که انقدر هیجان‌زده‌ای.
‫یـــوکی.
‫این دوتا چشون شده؟
‫وای، تیرامیسو! خیلی بزرگه!
‫باعث می‌شه تو کوچولو به‌نظر بیای یوکی.
‫اینو می‌خوای؟
‫عا، خب...
‫آه.
‫به ایتسو نگو.
‫ولی وقتی صدات کرد صداش لحن خیلی مهربونی داشت.
‫واقعاً؟
‫نمی‌دونستم صداها می‌تونن انقدر متفاوت باشن.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫معمولاً صداش چجوری‌ـه؟
‫این تنها باری بوده که باهام مهربون حرف زده؟
‫یا همیشه همین‌طوری بوده؟
‫آره، از خداته.
‫این شکلات حرف نداره.
‫بلژیکی‌ـه.
‫خوشمزه به‌نظر میاد!
‫یکم برمی‌داری، آره؟ نه؟
‫بازارگرمی زورکی!
‫چیکارش کنم...امروز خیلی داره بهم خوش‌ می‌گذره.
‫تا حالا هیچ‌وقت خارج از کشور رفتی یوکی؟
‫که این‌طور.
‫منطقی‌ـه. چیزی که واقعاً مهمه میل به برقرار کردن ارتباطه.
‫این احساس واقعاً حرف نداره.
‫درمورد تو هم همین‌طوره یوکی.
‫وقتی اولین‌بار همدیگه رو دیدیم، تو وقتی با اشاره بهم ‫گفتی «ممنونم» این نگاه رو تو چشمات داشتی.
‫مثل اینکه هنوز نمی‌تونم فراموشش کنم.
‫اون‌موقع که نمی‌تونستم انگلیسی حرف بزنم و یه پیامی بود که ‫خیلی دلم می‌خواست برسونمش،
‫احتمالاً منم همچین نگاهی رو تو چشم‌هام داشتم.
‫فکرشو نمی‌کردم که این‌‌جوری احساس کرده باشه.
‫خب.
‫دفعه بعدی که می‌رم خارج، تو رو توی چمدونم با خودم می‌برم.
‫میای؟
‫این...
‫یه دعوته واسه این‌که باهم بریم؟
‫شوخی کردم.
‫نیستی.
‫هرچیزی که می‌گه مستقیم به قلبم راه پیدا می‌کنه.
‫الان اینو با چه‌جور صدایی گفت؟
‫کیویا-سان رو‌به‌راهه؟
‫شاید بهتر باشه برم کمکش.
‫رین.
‫بله، ایتسواُمی-سان؟
‫نظرته تو و کیویا رو تو راه برگشت باهم تنها بذاریم؟
‫عه؟!
‫پس واسه اینه که اخیراً زیاد میای بار.
‫منظورت چیه؟
‫صادق باش. اون‌وقت منم کمکت می‌کنم.
‫روت حساب می‌کنم!
‫باشه.
‫بهش بگو تو راه برگشت ببرتت دور دور.
‫عه؟ مگه قرار نبود کمک کنی؟
‫الان راهنماییت کردم دیگه.
‫اگه بگه نه چی؟!
‫بالأخره آماده شد. شرمنده صف خیلی طولانی بود.
‫کیویا-سان.
‫برو تو کارش.
‫بجنب.
‫انگار اون‌دوتا می‌خوان تو راه برگشت برن دور دور.
‫عه؟
‫واو، رین-چان امروز وارد عمل شد.
‫خیلی نازه. برات خوشحالم رین-چان.
‫خب، ما وسایل‌مونو بذاریم پیش اونا و با مترو برگردیم؟
‫عا درسته. ما هم تو راه برگشت تنها می‌مونیم.
‫فعلاً. تو هم بترکون یوکی.
‫بریم؟
‫همم؟
‫چیه؟
‫«تو و من.»
‫«باهم شام بخوریم؟»
‫اووه، اشاره‌ها داره دستم میاد.
‫من دارم می‌رم خونه.
‫رومو انداخت زمین!
‫غم و فغان!
‫تو خونهٔ من شام بخوریم؟
‫خونه؟
‫کیویا؟
‫یعنی، جایی که توش می‌مونه؟
‫حالا که فکر می‌کنم، گمونم ما پیتزا و اینا رو ‫با خودمون ببریم.
‫هنوز نزدیکی؟
‫یه‌ لحظه وایسا.
‫این یعنی...
‫آره، گرفتم. مرسی.
‫بریم.
‫داره دعوتم می‌کنه خونه‌ش؟!
‫چه‌جور صدایی؟
‫کتاب راهنمای زبان اشاره
رین-چان
‫خیلی‌وقته که ایتسواُمی-سان رو توی دانشگاه ندیدم
‫اون عادتشه، ‫پس خیالت راحت.‫غمت نباشه!
‫باشه
‫ممنون! ‫جا نمی‌زنم!
‫امروز
‫روز دوم تعطیلی راکین رابین، ‫ قراره با رئیس ‫برای خرید ❤‫مایحتاج بریم.
‫❤چی؟ ❤ایول داری، رین-چان‫!
‫ولی...
‫فکر کنم هنوز برام زوده که ‫ توی ماشین باهاش تنها ‫ بمونم...
‫پس چطوره تو و ایتسواُمی-سان هم 😝بهمون ملحق بشید؟
‫شنبه
‫رین-چان چند لحظه پیش ازم پرسید ‫که اگه دوست داشتیم بهشون ملحق بشیم
‫چطوره دوتایی بریم؟
‫حتماً
‫شب
‫امروز
‫شین-چااان
‫امروز کِی از سرکار میای؟
‫دلم هوس یه شراب خوب کرده!
‫پایه‌م
‫امروز
چطوره دوتایی بریم؟
‫من درست بیرون گیتم
حتماً
‫هوم...
‫اتفاقی افتاد؟
😮‫فشار عصبی!
‫بجنب یوکی!!
‫من تازه رسیدم ایستگاه و ‫ ایتسواُمی-سان رو دیدم.
‫الان داریم میایم.😊
‫یادداشت‌ها
‫تمام
‫چند لحظه پیش چی شد؟
‫ولی شنیدم خیلی از افراد ناشنوا ‫به سفرهای خارجه وابسته می‌شن، ‫چون راحت‌تر می‌تونن با ایما و اشاره، ‫ارتباط برقرار کنن.
‫نمی‌خوام بار اضافه باشم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پاسخ
‫چه‌جور صدایی