‫ایـ... ایتسواُمی-سان.
‫«اگه من باشم اشکالی نداره»؟ ‫این چه چیزهایی رو شامل می‌شه؟
‫هرچیزی.
‫این بوسیدنِ دست برای چی بود؟
‫یوکی؟
‫حالت خوبه؟
‫آروم باش.
‫گوشیم... گوشیم کجاست؟
‫آه، توی جیبم بود!
‫آه، نه...
‫زیادی دستپاچه شدم.
‫ولی با کاری که الان کرد...
‫هیچ‌وقت هیچ درکی از حریم شخصی نداره!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوم؟
‫آه، هوم.
‫«هرچیزی.»
‫که این‌طور؟
‫حتماً این باعث شده که به احساساتم پی ببره.
‫ایتسواُمی-سان آدم ریزبینی‌ـه...
‫و بدجوری بهم خیره شده!
‫خب، احتمالاً می‌دونه.
‫دیدی؟
‫ولی...
‫مطمئنم نمی‌دونه احساسات من تا چه اندازه قوی‌ان.
‫یا پی بردن به این احساساتِ همرنگ عشق که درونم شکوفه زدن،
‫چطوری چشم‌هامو رو به تمام چیزهایی که باید یاد بگیرم، باز کرد.
‫می‌دونم.
‫هوم، هوم.
‫نگاه نمی‌کرد!
‫اوه، شرمنده.
‫بار امشب برای یه مهمونی خصوصی رزرو شده،
‫برای همین باید زودتر برم.
‫اِه؟
‫و ضمناً، دوشنبه بازم از کشور می‌رم.
‫تا پایان تعطیلات بهاره برمی‌گردم.
‫این یعنی...
‫یه ماه و خرده‌ای قرار نیست باشه؟
‫که این‌طور...
‫وقتی برگشتم،
‫حتماً،
‫برای خودمون،
‫وقت می‌ذارم.
‫هوم؟ چیه؟
‫«چرا...
‫الان...»
‫آه.
‫قبلاً بهش یاد دادم که توی زبان اشاره نوازش کردن سر چه معنی‌ای داره.
‫درسته.
‫فرو بردن هوای تازه و خنک آرومم می‌کنه.
‫هان؟
‫یوکی!
‫هـــــــــــــه؟
‫چیه، چی شده؟!
‫همدیگه رو برای مدت کوتاهی دیدیم،
‫ولی چون کاری که برام کرد، کاری‌ـه که من ترجیح می‌‌دم فقط ‫برای کسایی که واقعاً برام مهمن بکنم، خیلی خوشحالم کرد،
‫کم کم دارم از خود بیخود می‌شم.
‫آه، سرده.
‫ممکنه بازم برف بباره.
‫اوشی-کون؟
‫آه، مامانِ یوکی.
‫عصر بخیر.
‫مینت‌-چان رو برای پیاده‌روی آوردی؟
‫ایزومی و خانواده‌ش الان مسافرتن، برای همین من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫خوش‌به‌حالِ ایزومی-چان.
‫سفر کردن رو دوست دارید؟
‫این رو نمی‌گم. منظورم این بود که خوش‌به‌حالش که دوستی به خوبی تو داره.
‫آه...
‫مطمئنم یوکی از اینکه باهاش به یه دانشگاه می‌ری، خیالش خیلی راحته.
‫ولی متأسفانه فکر نکنم یوکی-سان با شما هم‌نظر باشه.
‫البته که هست! اوشی-کون، تو حتی زبان اشاره هم بلدی!
‫اگه یه‌وقت توی دانشگاه به مشکل خورد، من پیششم.
‫هـــــــــــــــه؟
‫می‌تونید همیشه اون رو به دست‌های من بسپرید.
‫ممنونم.
‫یوکی-سان این روزها حالش خوبه؟
‫آه، اتفاقاً بهم پیام داد که شب رو خونه‌ی یکی از دوست‌هاش می‌مونه.
‫هــــــــه؟
‫پشت‌بندش رین-چان هم بهم پیام داد.
‫آه...
‫گمونم از ابتدایی به این‌ور شب رو خونه‌ی دوستش نمونده بود.
‫چــــشـــــم. خدانگهدارتون.
‫حله، بهانه جور شد!
‫دمت گرم، رین.
‫ارواح شکمت.
‫هوم؟
‫آه، نه... چیزه...
‫جانم؟
‫می‌شه شماره‌ی یوکی-سان رو بهم بدید؟
‫آه. خسته نباشی.
‫نخسته.
‫خیلی خوشحالم که برای افترپارتی بعد از عروسی‌شون اینجا رو انتخاب کردن.
‫می‌دونی، افترپارتی برای دختر بلند کردن هم فرصت خوبیه.
‫ولی چشم دخترها دنبال تو بود. دلم برای پسرها سوخت.
‫یادته چند وقت پیش بهم گفتی دلت نمی‌خواد دوست‌دختر پیدا کنی؟
‫وقتی این حرف رو زدی، من بی‌چون‌وچرا باورش کردم. ‫به‌هرحال همیشه یه پات ژاپنه و یه پات خارج.
‫دوشنبه هم راهی سفر می‌شی، مگه نه؟
‫ایتسو، می‌خوای رابطه‌ت با یوکی-چان رو تا کجا پیش ببری؟
‫چرا انقدر نگران به‌نظر میای؟
‫چون بدجوری نگرانم می‌کنی!
‫تو یه تخته‌ات کمه، پسر!
‫هیچ‌وقت قبل از پرواز، جا رزرو نمی‌کنی.
‫و یه حسی بهم می‌گه یه روز قراره توی یه آتش‌فشان فعال سقوط کنی و نفله بشی.
‫همه‌ش به‌ اینجور جاها می‌ری!
‫آره، آخه جاهای دیگه برخلاف ژاپن حصاربندی نشدن.
‫بحث رو عوض نکن!
‫نسبت به یوکی-چان چه احساسی داری؟
‫مثل اینکه واقعاً از بحث سر عشق و عاشقی خوشت میاد.
‫زدی تو خال! من عاشق خوندن شایعات راجع‌به روابط سلبریتی‌ها و اینام!
‫از دست تو، مسئله این نیست.
‫این، صرفاً عقیده‌ی منه، ولی...
‫یوکی مثل آب شفافه.
‫احتمالاً اینکه هیچ‌وقت مجبور نبوده حرف‌های زشتی رو ‫که بهش می‌زدن بشنوه، تأثیر بسزایی داشته.
‫همه‌ی آدم‌ها اولش مثل شیشه‌های خالی‌ان.
‫و آدم‌های دیگه روشون خط و خش می‌ندازن، ‫خرابشون می‌کنن، یا به درخشیدن‌شون کمک می‌کنن.
‫خیال می‌کردم می‌خوام تا ابد تماشاش کنم.
‫چشم‌هاش، دست‌هاش و حالات چهره‌ش، همه‌شون زیبان.
‫الان دیگه صرفاً «تماشاش» نمی‌کنم.
‫مجذوبش شدم.
‫این بچه یک دل نه صد دل عاشق شده! خودش متوجه نیست؟
‫مغازه رو بستید؟
‫آه، رین-چان، یوکی-چان.
‫نه، مشکلی نیست.
‫بشینید لطفاً.
‫جانمی!
‫یوکی امشب خونه‌ی من می‌مونه.
‫هـــــــه؟ چه عالی. زندگی دانشگاهی‌ـه دیگه.
‫می‌تونم یه‌لحظه قرضش بگیرم؟
‫هـــــــه؟ هـــــــه؟!
‫هان؟
‫از کی داره برف میاد؟ هوا که طول روز خیلی‌خوب بود.
‫هوم؟
‫اوه، نه.
‫گرمه.
‫اولین‌باری که اومدی اینجا آسمون تقریباً همین‌شکلی بود، نه؟
‫وقتی اینو نشونش بدم،
‫به من نگاه می‌کنه.
‫می‌دونه داره با اون اشاره چی می‌گه؟
‫وایسا ببینم، من این رو یادش ندادم.
‫یوکی.
‫نظرت چیه که ما...
‫باهم قرار بذاریم؟
‫نظرت چیه که ما باهم قرار بذاریم؟
‫«چرا»؟
‫چون من دوست دارم باهات قرار بذارم.
‫برای منم غیرمنتظره‌اس.
‫احتمالاً همچنان به سفر کردن ادامه می‌دم،
‫و با همه‌جور آدمی توی سفرهام آشنا می‌شم.
‫ولی هرجایی هم که برم، فقط یه‌دونه یوکی هست.
‫دیدم داره تار می‌شه.
‫ حرف‌هاشو کم‌وبیش متوجه می‌شم...
‫می‌تونی لب‌خونی کنی؟
‫همه‌ش‌ رو نه.
‫من می‌خوامت، یوکی.
‫این بله بود؟
‫ایتسواُمی-سان...
‫جدی؟
‫حله.
‫جان؟
‫فقط همین؟
‫این چی بود؟ یه‌جورایی شبیه یارکشی کردن برای تیمش بود؟
‫زبان اشاره‌ رو... بیشتر... یاد می‌گیرم.
‫چرا دستتو انداختی دورش؟
‫عـــــــا... چون که، ما باهم قرار می‌ذاریم.
‫ا ــ ا ــ از کی تا حالا؟!
‫چی؟ جانِ من؟!
‫قرار می‌ذارید؟!
‫ناموساً؟!
‫لب‌هاشون سریع‌تر از اون‌که بتونم بخونم حرکت می‌کنه.
‫ها؟
‫ایول، قیافه هر سه‌تاتون کپی همه.
‫معلومه خیر ندیده!
‫عـــا... این‌جوری شد پس.
‫برگ‌ریزونه، یوکی.
‫رین، جلوی لب‌هاتو نگیر.
‫هعی، ایتسوــه دیگه.
‫کیویا، یه آبجو بهم بده.
‫به روی چشم.
‫خب، قرار گذاشتن چه حسی داره ایتسواُمی-سان؟
‫حس عادی؟
‫ موندم این «عادی» برای تو چه معنی‌ای داره!
‫می‌دونستم! بهت می‌خورد از یوکی خوشت اومده باشه!
‫خیلی برات خوشحالم، یوکی!
‫خوشحالی کردنِ رین-چان باعث می‌شه ‫قرار گذاشتن‌مون واقعی‌تر به‌نظر بیاد.
‫الحق که آدم مرموزی‌‌ـه.
‫بیا بریم دیگه.
‫عه؟ هنوز کلی باهاتون حرف دارم.
‫یوکی تا ساعت ۱۰ باید خونه باشه، نه؟ ‫از ده گذشته.
‫گفتیم که،‌ امشب خونه‌ی من می‌مونه.
‫آره ولی خانواده‌اش که نمی‌دونن الان بیرونید، می‌دونن؟
‫عا، راست می‌گی.
‫من می‌برمش خونه‌ت.
‫منم میام پس.
‫تو چرا یکم نمی‌مونی یه نوشیدنی بزنی؟
‫کیویا، بعداً برسونش.
‫حله. رین-چان، یکم دیگه بمون.
‫حتماً!
‫این کلید خونه‌اس.
‫الان یادم افتاد.
‫یوکی یه دختری رو دیده بود که ‫بهت کلید می‌داد و نگران شده بود.
‫عا... اون قضیه.
‫فهمیدم.
‫بریم.
‫عه‌وا؟ رین-چان باهامون نمیاد؟
‫خوشحال نشدی که باهم می‌رید خونه؟ ‫من یکم دیگه خودم برمی‌گردم.
‫که اینطور. اونم داره با رئیس دو نفری وقت می‌گذرونه.
‫عه؟ ایتسواُمی-سان؟
‫دقیقاً نمی‌دونم «قرض گرفتن آپارتمان» یعنی چی.
‫نمی‌دونم روابط دوستانه‌اش تا کجا بهم مربوط می‌شه.
‫نمی‌خوام مشکلی درست کنم.
‫و قطعاً نمی‌خوام دنیاش رو براش کوچیک کنم.
‫عه؟
‫یه پیام دیگه‌ام دارم.
‫اوشی-کون؟
‫چی؟ چرا الان؟
‫راستی، چرا اون و ایتسواُمی-سان اون روز ‫اخماشون تو هم بود؟
‫بعداً شماره‌شو سیو می‌کنم.
‫دستمو نگه داشته.
‫قبلاً هم همیشه نگه‌ش می‌داشت.
‫عا، پس...
‫دست‌ تو دست هم قدم زدن این‌طوریه.
‫اون‌موقع خیلی بی‌محابا دست‌هاش رو حرکت می‌داد.
‫الان حتی حس نمی‌کنم که دارم می‌رم خونه.
‫هــــــی، نزدیک بود سکته رو بزنم.
‫فکرشم نمی‌کردم امشب باهم قرار بذارن.
‫همینو بگو.
‫ولی ایتسواُمی-سان با همیشه‌ فرقی نکرده بود، نه؟
‫دلم شور می‌زنه...
‫می‌دونی، به‌نظر من امشب آسمون هفتمو رد کرده بود.
‫چی؟ منظورت اینه داشت ظاهرو حفظ می‌کرد؟
‫فکر نکنم می‌خواست قایمش کنه.
‫شاید تو متوجه‌ش نشدی، ولی برای من عین روز روشن بود.
‫خوش به حالش.
‫درسته. امیدوارم همه‌چیز براشون خوب پیش‌ بره.
‫عا، شین.
‫ایتسو-کون کجاست؟
‫امشب کارش تموم شد. رفت.
‫عجب...
‫می‌ری؟
‫چیزی نمی‌خوری؟
‫نه، نمی‌خوام مزاحمتون بشم.
‫می‌تونم باهاش برم؟
‫فعلاً.
‫یوکی.
‫این دست‌هایی که منو در آغوش گرفته، ‫اون چشم‌هایی که بهم خیره می‌شه...
‫بازم یه دنیای جدید و ناشناخته رو می‌بینه.
‫نمی‌خوام فکر کنی که من فقط چیزایی که اطرافم هستن ‫رو می‌بینم، برای همین اینو بهت نمی‌گم،
‫ولی من حتی این‌جوری نگاه کردن به صورتت رو هم دوست دارم.
‫هر حالتی از چهره‌ت رو که بهم نشون می‌دی، ‫توی ‫بارونی از نور غرقم می‌کنه.
‫امروز، بیست و یکم فوریه،
‫دنیاهای ما باهم یکی شدن.
‫خب، حالا چرا الان رو انتخاب کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫دوشنبه داری می‌ری سفر.
‫بلافاصله بعد از قرار گذاشتن می‌ری؟ این‌جوری ‫حالش گرفته می‌شه.
‫نمی‌خواستم از چیزایی مثل «کاش زودتر ازش خواسته بودم» ‫پشیمون بشم.
‫هــــــه...
‫می‌دونی، ما تازه شروع کردیم به قرار گذاشتن...
‫خب؟
‫ولی نمی‌تونم بهم زدن با یوکی رو تصور کنم.
‫سکوتت واسه چیه؟
‫خیلی پاک و معصوم به‌نظر رسیدی.
‫البته نه اینکه ایرادی داشته باشه. من براتون خوشحالم.
‫قربونت.
‫فعلاً.
‫لعنت،
‫جدی جدی آسمون هفتمو رد کرده.
‫خیال می‌کردم می‌خوام تا ابد تماشاش کنم
‫چرا می‌خوای زبان اشاره رو یاد بگیری؟
سرگیجه داری؟
‫من خوبم، ببخشید
‫اگه خوبی،
‫روتو این‌وری کن
‫متوجهِ اشاره‌ام شدی؟
‫چیه؟
‫درمورد رین...
‫مثل اینکه داشت می‌اومد به بارمون ‫تا کیویا رو ببینه
‫تو چی؟
‫می‌اومدی منو ببینی؟
‫این فقط...
‫احساسی‌ـه که دارم.
‫دوستت دارم
‫برام ویدئوهای ‫زبان اشاره بفرست
‫اونجا یاد می‌گیرم
‫می‌فرستم
‫یوکی...
‫می‌شه عاشقت شم؟
‫یه‌وقت دیرت نشه؟
‫نباید قبل از ساعت خواب بری خونه؟
‫امشب خونه‌ی رین-چان می‌مونم. ‫ما که با اومدن‌مون مزاحم‌تون نشدیم، شدیم؟
‫فکر نمی‌کردم بتونم قبل از رفتن به سفر ‫یه‌بار دیگه ببینمت
‫می‌خواستم این رو بعد از اینکه برگشتم و همدیگه ‫رو دیدیم، بهت بگم. ولی بیخیالش
‫برای گفتنش از اشاره
‫استفاده می‌کنم
‫یوکی
‫می‌خوام که تو
‫چرا؟
‫می‌خوامش
‫اون کیه؟
‫می‌خوامش
‫اون کیه؟
‫می‌خوامش
اشکالی نداره
‫خوشحال نشدی که باهم ‫❤می‌رید خونه؟
‫❤من یکم دیگه خودم برمی‌گردم
‫نگران اما که داشت کلید خونه...
اونجا یاد می‌گیرم
‫نگران اِما که داشت کلید ‫خونه رو بهم می‌داد نباش
نگران اِما که داشت کلید ‫خونه رو بهم می‌داد نباش
‫فقط آپارتمانم رو بهش ‫قرض داده بودم
‫دیگه این‌کارو نمی‌کنم
‫امروز
‫آی‌دیت رو از ‫مامانت گرفتم
‫سیوم کن
‫اوشی
‫ممنون که رسوندیم
‫فدات
‫ممنون که رسوندیم
‫فدات
‫سفر خوبی داشته باشی
ممنون که رسوندیم
فدات
‫سفر خوبی داشته باشی
‫ممنون
‫تو پاسپورت داری؟
سفر خوبی داشته باشی
ممنون
‫تو پاسپورت داری؟
‫ندارم، ولی دوست دارم یه‌بار برم خارج
‫بگیر، بعد با خودم ‫می‌برمت
‫همین‌کارو می‌کنم. ‫و پول پس‌انداز می‌کنم
‫این می‌شه اولویت اهدافم
‫می‌بینمت
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
خیال می‌کردم می‌خوام تا ابد تماشاش کنم