‫چقدر بامزه شد!
‫استوریش میکنم.
‫به به، خوشکل افتادم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داری به چی نگاه میکنی؟
‫تو گوشم؟! ‫یهو ازین کارا نکن!
‫عه، یادش بخیر! جشنواره‌ی زمستونی!
‫چی شده سوباسا، علاقه‌مندی؟
‫این آخر هفته‌س، گفتم ‫شاید ارزش رفتن داشته باشه.
‫این آخر هفته...
‫ای بابا، سوباسا.
‫ها؟
‫دیگه اینقدر اصرار کردی، ‫میتونم باهات بیام.
‫همچین چیزی گفتم مگه؟
‫این یعنی...
‫یه قرار؟!
‫خیلی دوست‌داشتنین! گیارو های هوکایدویی
‫فرشته‌های بامزه ♥
‫دوست داشتنین
‫بوم!
‫گیارو های هوکایدویی
‫خوشمزه‌س!
‫قسمت دوم ‫داخل کلبه‌ی یخی خیلی گرمه
‫عاشق این موچیام!
‫موچی سیب زمینی شیرین؟ ‫اوینیکیام پنیر دارن توشون.
‫ایول! پنیری، پنیری!
‫کاتسوگن
‫اینم از کاتسوگن.
‫مچکر.
‫بابا دیر کرده.
‫خب، آخر هفته‌س دیگه.
‫ولی فردا تعطیله. جایی بریم باهم؟
‫میخوام برم اسکیت!
‫حله، حله! تو هم میای، می؟
‫اینبارو نه.
‫با دوستم فردا قراره ‫بریم جشنواره‌ی زمستونی.
‫عـــه، فردا باهامون نمیای، آبجی می؟
‫ببخشید، مومو.
‫جشنواره‌ی زمستونی، ها؟ ابتدایی ‫که بودی همیشه میرفتی، می.
‫میو-چان گفت اونا هم میرن.
‫برگشتم!
‫خوش برگشتی!
‫جشنواره‌ی زمستونی کیتامی
‫جشنواره ی زمستونی کیتامی امسال قراره تو فوریه برگزار شه و تم ‫امسال، «برف دوست ماست» هستش. تو این جشنواره، مجسمه‌های برفی، سازه‌های یخی، ‫یه سرسریه‌ی برفی بزرگ و ... خواهیم داشت، پس از زمستون لذت ببرید...
‫امروزم خیلی سرده.
‫مشتاقشم!
‫فردا ساعت 11 جلوی ایستگاه کیتامی ‫میبینمت. ‫خو شب بخیر
‫آره، شب توهم بخیر
‫فردا ساعت 11 جلوی ایستگاه کیتامی ‫میبینمت. خو شب بخیر!
‫باورم نمیشه داریم باهم میریم.
‫باهم به جشنواره رفتن... ‫رسما قرار نیست؟
‫آخه این ایموجیه رو هم ‫فرستاده! و بعدشم این؟
‫من دیگه نمت! اگه از الان ‫اینقدر جو گرفتتم، دیگه زنده برنمیگردم خونه!
‫باید فقط روی خوش گذروندن ‫توی اولین جشنواره‌ی هوکایدوم تمرکز کنم.
‫آخه فویوکی-سان هم،
‫لطفا فشار دهید
‫شاید صرفا برای اینکه دلم نشکنه ‫دعوتم کرد. ازونجایی که دوست دیگه‌ای ندارم.
‫لطفا منتظر بمانید
‫ایستگاه کیتامی
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم، سوباسا!
‫سیلام.
‫چه حمله‌ی قدرتمندی!
‫فویوکی-سان، لباسایی که ‫بیرون میپوشی، اینجورن پس؟
‫همیشه سبک میپوشه، ‫الان که کامل خودشو پوشونده، یجور دیگه‌ جذابتر شده!
‫اوه، درسته. این اولین باریه ‫که تو روز تعطیل باهم میریم بیرون.
‫خوشکله، مگه نه؟
‫آره. خیلی.
‫هی، یجوری گفتی انگار ‫مجبورت کردم! کارت خوب نبود آقای محترم.
‫ر- راستی، فویوکی-سان، از ابتدایی ‫به بعد به جشنواره‌ی زمستونی نرفتی، درسته؟
‫آره. خیلی وقت شده.
‫قراره مجسمه‌های برفی و ‫سازه‌های یخی داشته باشه، درسته؟
‫چیزایی که فقط میشه تو هوکایدو دید.
‫غذاهای مخصوص و اینجور ‫چیزاشم یه سرچی زدم.
‫قراره خوش بگذره!
‫بهتره انتظاراتتو انقدر نبری بالا.
‫همم؟ چیزی گفتی؟
‫هیچی! خو بریم.
‫اوه،‌حله!
‫جشنواره‌ی زمستونی کیتامی
‫واو.
‫سیب زمینی با کره
‫یاکیسوبا
‫یه همچین چیزیه، نظـ-
‫فوق‌العاده‌س، فویوکی-سان!
‫بریم ببینیم!
‫حله!
‫این مجسمه برفیا چه گنده‌ن!
‫فککنم قبلا بزرگترم بودن.
‫یا شایدم تو بزرگتر شدی.
‫عکس بگیرم.
‫ایده‌ی خوبیه! بهتر از اون...
‫اینجوری بگیریم!
‫ها؟! وایسا-!
‫واو. چه بوی خوبی میده!
‫عه. چشمات نصفه بازن، سوباسا. ‫چه خنده دار!
‫چی-؟! بد افتادم! پاکش کن!
‫این بوی چیه دیگه؟
‫اصلا گوش میکنی؟
‫سوباسا، گشنته؟
‫ها؟ آره گمونم.
‫کورن داگ
‫روش چی بریزم؟
‫شکر!
‫مال منم.
‫کورن داگ
‫کچاپ
‫فلفل
‫شکر
‫یـ- یه کورن داگ لطفا.
‫حله! روش چی میخوای؟
‫شکر.
‫یاکیتوری خیلی خوشمشه‌س!
‫دیگه چی بخورم؟
‫ببخشید که منتظرم موندی.
‫خوش برگشتی!
‫اوه.
‫میشه یه گاز از کورن داگت بزنم، سوباسا؟
‫ها؟ آره، حتما.
‫اووو، خومزه‌س!
‫خب خوبه.
‫چرا انقدر حس منحرف بودن بهم دست داد؟
‫و الانکه گاز زده باید ‫بقیه‌شو بخورم؟
‫این یه...
‫بوسه‌ی غیر مستقـ-!
‫نه، بهش فکر نکن! ‫دیگه داری دبیرستان میری!
‫مثل همیشه طبیعی بخور.
‫ایول، خوردم!
‫عا، چی شده؟
‫نه، هیچی.
‫کاش رفتار همه مثل تو ‫تابلو بیلبوردی بود.
‫داری تیکه میندازی بهم!
‫خو بزن بریم ادامه‌ش!
‫آه، وایسا، فویوکی-سان!
‫بفرما.
‫آمازاکه گرم داشتن میدادن.
‫مچکرم.
‫از جشنواره لذت میبری؟
‫همه این برف و یخ... واو!
‫زبونت قاصر شده! چه باحال!
‫تا الان فقط تو توکیو زندگی ‫کرده بودم، سر همون قشنگ حس میکنم.
‫اینجا هنوزم ژاپنه، ‫ولی منظره کامل فرق داره.
‫کیتامی
‫بابت امروز ممنونم! خیلی بهم خوش گذشت!
‫خیلی خوشحالم که باهات اومدم، فویوکی-سان!
‫راستش یکم برا امروز نگران بودم.
‫ها؟ چرا؟
‫خب، آخرین باری که به این ‫جشنواره اومده بودم، ابتدایی بودم.
‫اونموقع هم بهم خوش گذشت ولی ‫نمیدونستم الانم قراره خوش بگذره یا نه.
‫نگران بودم که شاید نا امید بشی، ‫و بگی «چی، همین بود؟».
‫ولی ظاهرا لازم نبود کلا نگران باشم!
‫وقتی با توام سوباسا، ‫باعث میشی از هوکایدو بیشتر هم خوشم بیاد!
‫یادم میاد چقدر این شهر خوبه!
‫و وقتی میبینم که به تو هم خوش میگذره، ‫منم خوشحال میشم!
‫منم خوشحالم باهات اومدم جشنواره!
‫تاحالا متوجه نشده بودم، ‫ولی انگار عاشق شهرمونم.
‫آه... ها؟
‫مواظب باش!
‫آه، آم... بـ- ببخشید!
‫من فقط، آره، آم...
‫حالم... حالم خوبه.
‫مچکر.
‫فویوکی-سان؟
‫همم؟
‫شاید، اگه مشکلی نداشته باشی، ‫میتونیم دوتایی باز جایی بریم؟
‫عـــه؟ چی شده؟ اینقدر ‫دلت میخواد باهام دو نفری بریم بیرون؟
‫فقط پیاده و دوچرخه
‫خـ- خب، حتما لازم نیست دوتایی بریم.
‫میخوام یه روزی جشنواره‌ی ‫ساپورو هم برم.
‫آره.
‫اوه!
‫بیا ناهارو باهم بخوریم!
‫یچیزی آوردم که میخوام امتحان کنی.
‫من؟
‫فقط موجود در هوکایدو
‫خوشمزه!! همیشه
‫ها؟ چی هست، نودل لیوانی؟
‫هروقت توی مدرسه نودل لیوانی میخورم،
‫به این سمت باز کنید
‫خوشمزه تر از همیشه به نظر میان.
‫شرط میبندم توی توکیو ‫یاکیبن زیاد ندیدی، نه؟
‫ها؟ وایسا، فقط بخاطر من اینارو خریدی؟
‫وقتی دیرو عکس‌العمل‌هاتو دیدم،
‫گوش ماهی ‫گریل شده با نمک
‫دلم خواست بیشتر با غذاهای ‫محلی هوکایدو آشنات بکنم!
‫شدت خجالتم غیر قابل توصیفه!
‫عه، تو فلاسک آب جوش آوردی؟
‫اوهوم! الان فقط باید 3دقیقه منتظر بمونیم.
‫3 دقیقه بعد
‫خب، تامام شد!
‫واقعا سریع آماده شد.
‫بخش جالبش اینجاشه.
‫ها؟
‫یاکیبن با عصاره‌ی سوپ چینی فروخته میشه
‫فوریکاکه
‫سوپ چینی
‫میتونی با آبی که قرار بود بیرون ‫بریزی سوپ درست کنی!
‫چه ایده‌ی خوبی.
‫این‌که هله هوله‌اس!
‫ولی انقدر بو و ظاهرش خوبه که معدم داره سوراخ میشه!
‫بگو عاااا.
‫آی—!
‫از الان داره بهم میگه بگم عااا؟!
‫چطور بود؟
‫خیلی خوشمزه!
‫دیدی گفتم؟ خوشحالم.
‫نودل‌ها خوش طعم و سفت‌ان
‫و کلم و بقیه مواد هم که خوب توی سس خوابونده شدن.
‫خیلی خوشمزه‌اس!
‫خب، بالاخره کاری که تو جشنواره ‫زمستونی کردی رو جبران کردم.
‫اوه، اون دفعه رو میگه...
‫هی سوباسا، می‌دونی صورتت سرخ شده دیگه.
‫نکنه با فکر کردن بهش تحریک شدی؟
‫نخیر! فقط یاکیسوبا داغ بود!
‫خب بگو ببینم، چاشت تو چیه؟
‫می‌خوام ببینمش! نشونم بده!
‫چیز خاصی نیست.
‫اینه.
‫به این میگی... چیز خاصی نیست؟
‫محشره! میشه عکس بگیرم؟
‫آره، میشه.
‫چاشت من انقدر غیر عادیه؟
‫تو هم می‌خوای بخوری فویوکی-سان؟
‫ها؟ می‌تونم؟ می‌خوام، می‌خوام!
‫پس من گوشتو می‌خورم. ممنون!
‫چقدر خوشمزه‌اس!
‫عجب گوشتیه! ‫چقدر آبدار و نرمه!
‫کی درستش کرده؟ خدا؟ ‫گوشت الهیه؟
‫گوشت خوکیه که مادربزرگم درست کرده.
‫ها؟ ایول! ‫دلم خواست با مامان بزرگت ازدواج کنم!
‫چی میگی؟!
‫آخیش! خیلی شاه-و-کار بود. ممنون!
‫منم همین‌طور، بابت یاکیسوبا ممنونم. ‫خوشمزه بود.
‫تاحالا تو عمرم نودل لیوانی ‫نخورده بودم، خیلی خوشمزه بود!
‫هرکاری که باهات می‌کنم ‫برام یه تجربه جدیده فویوکی-سان.
‫همم؟
‫الان جدی گفتی تاحالا نودل لیوانی نخورده بودی؟
‫ها؟ آره.
‫ها؟ صبر کن ببینم. همه چیز برات جدیده؟
‫آره، امم...
‫مـ-مثلا اولین باری که رفتم خونه یه دختر ‫یا از سوپر مارکت خرید کردم.
‫تازه تاحالا با دوستم به هیچ جشنواره‌ای ‫هم نرفته بودم.
‫جدی؟
‫آره.
‫با توجه به حرفایی که الان داری می‌زنی ‫و غذات... سوباسا، نکنه...
‫از این بچه پولدارای لوسی؟
‫ها؟
‫می‌دونستم که با ما فرق داری.
‫قشنگ مشخصه بچه توکیو‌ای!
‫احساس می‌کنم تفکراتت درباره توکیو ‫خیلی هم درست نیست فویوکی-سان.
‫و بعید می‌دونم خونواده من اون‌قدرم پولدار حساب شن.
‫ها؟ مطمئنم پولدارین! ‫آخه هیچ توضیح دیگه‌ای براش نیست.
‫توضیح...؟
‫پس بگو ببینم این چطوره؟ ‫میشه امروز بیام خونه‌تون؟
‫جانم؟
‫تهشم کار خودشو کرد.
‫هرچند مشخص بود کار خودشو می‌کنه...
‫میشه امروز بیام خونه‌تون؟
‫وقتی با اون زاویه کشنده ازم درخواست کرد معلوم بود!
‫حالا چه غلطی کنم؟ ‫مامان بزرگم خونه‌اس.
‫هی، سوباسا! بیا این‌جا!
‫ببین کلبه یخی پیدا کردم!
‫مطمئنم یه مشت بچه ساختنش.
‫فویوکی-سان، امم...
‫بیا تو ببینم.
‫اولین بارته؟
‫ها؟ آره، اولین بارمه...
‫صبر کن!
‫خیلی توش گرمه، مگه نه؟
‫خیلی تنگه فویوکی-سان.
‫بیا نزدیک‌تر. زود باش.
‫زیادی تنگه... باید بکشم بیرون!
‫نه صبر کن! همین الان اومدی توش!
‫تو رو خدا همچین صداهایی درنیار فویوکی-سان!
‫داره چی میشه؟
‫من قصد نداشتم همچین صحنه خیطی درست کنم!
‫سوباسا-چان؟
‫این وسط توهمم زدم؟!
‫فویوکی-سان، من دیگه میرم بیرون.
‫سوباسا-چان؟!
‫عه؟
‫میشه بپرسم داشتی اون تو چی‌کار می‌کردی؟
‫مامان بزرگ؟!
‫ممکنه اشتباه شنیده باشم،
‫از کی این‌جاست؟
‫ولی فکرکنم یک سری حرف‌های مستهجن شنیدم
‫یه بارم تو عمرم نمی‌خواستم کسی ‫صدامو بشنوه اونم مامان بزرگم همه‌شو شنید!
‫باید یه بهونه بیارم، سریع!
‫مامان بزرگ، اون‌طوری که—
‫ای بابا! سوباسا، چقدر زود اومدی!
‫باید از بار اولت بیشتر لذت می‌بردی.
‫عااا!
‫عــــی!
‫اوه، این خانم رو می‌شناسی؟
‫امم...
‫چی؟ مامان بزرگ سوباسا؟!
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم! ‫اسم من فویوکی‌ـه.
‫مترجم:‌ انکا (Enka) یک ژانر موسیقی ژاپنی است.
‫فکر می‌کردم خواننده‌ای «انکا»ای چیزی باشین!
‫انکا؟
‫انکا
‫آها راستی، یه ذره از چاشتی که برای ‫سوباسا درست کرده بودین هم خوردم.
‫ها؟ غذای منو هم خوردی؟
‫دیگه به‌نظرم بسه فویوکی-سان!
‫خیلی خیلی خوشمزه بود!
‫ینی خیلی ها! اصلا محشر بود!
‫خیلی حسودیم شد که سوباسا هرروز ‫همچین غذاهایی می‌تونه بخوره!
‫دلم می‌خواد بازم بخورم!
‫ای بابا.
‫بابت تعریف قشنگت ممنونم.
‫راستی فویوکی-سان، ‫رابطه‌ات با سوباسا چیه؟
‫باهم دوست—
‫فقط همکلاسی‌ایم!
‫مگه نه فویوکی-سان؟
‫آها، آره.
‫فکر کنم.
‫مثل این‌که قراره برف بباره.
‫معذرت می‌خوام فویوکی-سان، ‫ولی از اون‌جایی که داره برف میاد،
‫و همچنین راستش من و سوباسا ‫یه قرار خیلی مهم هم داریم،
‫با اجازه باید رفع زحمت کنیم.
‫خب، بریم سوباسا.
‫صـ-صبر کنین!
‫ببخشید فویوکی-سان.
‫خدانگهدار.
‫می‌دونستم قرار نیست خوب پیش بره.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫مامان بزرگم خیلی بدش میاد ‫وقتی آدما زیادی باهاش خودمونی میشن.
‫تمومه. همه چی تمومه...
‫زندگی جدیدم تو هوکایدو تموم شد.
‫نه، گفتم که صبر کنین!
‫چی؟ چرا؟
‫چون مامان بزرگ داره از چتر استفاده می‌کنه!
‫داره برف می‌باره، معلومه که از چتر استفاده می‌کنم.
‫نباید این‌کارو بکنین!
‫اگه وقتی دستاتون پره بخورین زمین ممکنه ‫آسیب جدی بهتون وارد بشه!
‫مامان بزرگ من یه بار همین‌طوری ‫یکی از استخوناش شکست.
‫فویوکی-سان...
‫برف رو هم که می‌تونین ‫از روی خودتون با دست تمیز کنین.
‫اوه.
‫از کدوم راه میرین خونه سوباسا؟
‫اون.
‫اون‌جا یه گذرگاه هست.
‫امروز کامل یخ زده بود. ‫خیلی سره، بهتره از اون‌جا نرین.
‫این طرف امن‌تر و سریع‌تره.
‫دنبالم بیاین، راهو نشونتون میدم.
‫کیفتونو بدین به من.
‫هی، صبر کن!
‫شما که همچین غذاهای خوشمزه‌ای ‫درست می‌‌کنی باید مواظب دستات باشی.
‫صبر کن،‌ فویوکی-سان!
‫کیف رو من میارم.
‫باشه، بیا.
‫ازم ناراحتی؟
‫نخیر. چرا باید از یکی که ‫فقط درحد «همکلاسیمه» ناراحت شم؟
‫صبر کن، نه،‌ منظورم اون...!
‫فقط جلوی مامان بزرگم سختمه بخوام بگم. ‫چطور بیانش کنم..
‫برام یه دوست خیلی مهمی.
‫ها؟ چی؟ ‫پس خیلی برات مهمم، آره سوباسا؟
‫فویوکی-سان، یواش!
‫پس که این‌طور.
‫بی‌خیال. از خجالت آب شدم!
‫شیکی
‫عجب...
‫فویوکی-سان؟
‫ها؟ نه هیچی نیست!
‫قرار مهم داشتی، آره؟
‫خب پس من دیگه میرم خونه.
‫لطفا یک لحظه صبر کن.
‫به‌خاطر کمکی که بهمون کردی ‫زودتر رسیدیم خونه و وقت اضافه داریم.
‫علاقه داری یه چای مهمونت کنیم؟
‫مشکلی نداره؟ معلومه که می‌خوام!
‫انگار زیادی دل نازک شدم.
‫فکر کنم نشون دهنده اینه که دارم پیر میشم.
‫هرچند،‌ سوباسا-چان انتخابش کرده. ‫مطمئنم فویوکی-سان دختر دوست داشتنی‌ایه.
‫عجب وضعیه ها! ‫هر عکسی میگیرم خودش یه پست اینستاست!
‫انقدر عکس نگیر فویوکی-سان!
‫ولی آخه همون‌طوره که گفتم! ‫بچه پولداری!
‫شایدم بهتره که حواسم بهش باشه.
‫اینم همین‌طور!
‫مامان بزرگ!
‫اوه عزیزم. چی‌شده سوباسا-چان؟
‫می‌دونی چیه؟ من می‌خوام درس بخونم ‫و کلی چیز یاد بگیرم
‫بعدشم وقتی بزرگ شدم یه آدم مهم بشم ‫که بتونم مراقب همه‌تون باشم!
‫سوباسا-چان، عزیز دلم. چه مرد جوون ‫و خوش قلبی هستی تو.
‫خیلی وقت بود ندیده بودم ‫سوباسا-چان این‌طوری لبخند بزنه.
‫شایدم باید به این لبخند اعتماد کنم.
‫چای آماده شده!
‫باشه! ممنون مامان بزرگ!
‫آره! خیلی ممنون!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کتاب آموزش اسکی
‫کتاب‌های آموزشی رو پخش می‌کنم ‫که هفته آینده کلاس اسکی داریم.
‫حتما حواستون به جای نشستنتون باشه.
‫جای نشستن دانش‌‌آموزان
‫فویوکی
‫شیکی
‫من پشت سر فویوکی-سانم. کنارمم که...
‫فویوکی
‫شیکی
‫آکینو
‫آکینو-سان؟
‫و تمام!