..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی دوست‌داشتنین! گیارو های هوکایدویی
‫فرشته‌های بامزه ♥
‫دوست داشتنین
‫بوم!
‫گیارو های هوکایدویی
‫سایورین
‫بیا اینجا!
‫سمت هشتم: ‫یاکینیکو با دوستا خیلی خوشمزه‌س
‫قسمت هشتم: ‫یاکینیکو با دوستا خیلی خوشمزه‌س
‫چه خبره که؟ منم ‫کشوندی اینجا.
‫سیس! اونجا. نگاه کن.
‫چی شده که؟
‫اوه!
‫هـ-هی، اون...؟
‫اوهوم.
‫شیکی و ناتسوکاوا-
‫رنا-سنپای کیمونو پوشیده!
‫زیادی کم‌یابه! ‫خیلی خوشگل شده با کیمونو!
‫چیزی که بهش دقت کردی اینه واقعا؟
‫اینجور که اینا باهم ‫کیمونوهاشونو ست کردن، قطعا-
‫قراره دیگه؟
‫رنا-سنپای و سوباسا.
‫مامانم بهم یه پیام فرستاد که ‫سوباسا با یه دختری رفته بیرون.
‫پرسیدم کجا، و وقتی فهمیدم ‫که با رنا-سنپایه، اینجور بودم که وای خدای من!
‫باشه، ولی چرا منم صدا کردی؟
‫ها؟ هممم.
‫همینجوری؟
‫خودتم نمیدونی؟
‫ها؟ گفتم شاید تو هم بخوای ببینی!
‫خب، کنجکاو که هستم.
‫باشه بابا، همراهیت می‌کنم.
‫آجی خودمی!
‫یواش!
‫هی، بدو بریم!
‫خیلی خوشگله!
‫تاحالا همچین جایی با لباس ژاپنی نیومده بودم.
‫حس عجیبی میده.
‫اونجارو ببین، شیکی-کون!
‫سوران بوشی
‫شاه‌ماهی ‫عشق
‫بامزه‌ترین چیز دنیا نیست؟
‫چی هست؟ خرسه؟
‫اسمش ملون کوما-سان ـه! ‫نماد مخصوص شهر یوباری‌ـه.
‫عاشق این کوچولوام!
‫فکر نمیکردم سنپای از این ‫چیزا خوشش بیاد.
‫بامزه‌های دیگه‌ایم هست تازه.
‫دوست داشتنی نیستن؟
‫نمیدونم...
‫عجیبن، ولی یکمی دارم ‫بهشون علاقه‌مند میشم.
‫پس میخواین براتون ‫یکیشونو بگیرم؟
‫عه؟ مشکلی نداره؟
‫لطفا!
‫ای بابا.
‫نزدیک بود. بیا ‫یبار دیگه امتحان کنیم. فقط یبار دیگه!
‫حتما.
‫موفق باشی!
‫این‌بار دیگه میگیرم!
‫فقط از این زاویه نه احمق! باید ‫از کنار و عمق هم نگاه کنی بهش!
‫اینو دیگه همه میدونن!
‫عــــه، بازم نشد.
‫دیگه نمیکشم. الان میرم ‫بهش نشون میدم چطور باید انجامش بده!
‫سایورین، آرامشتو حفظ کن!
‫ولی نمیتونم اینجا وایسم و نگاهـ-
‫اوه! یکی گرفتم!
‫این چیه؟
‫عالیه!
‫این دوست کوچیکمون نماد ‫شهر کیتامی‌ـه. اسمش مینت-کون ـه!
‫خب، این هدیه‌ی من به شماست، سنپای.
‫ببخشید که نتونستم خرسو بگیرم.
‫جدی؟ ‫خیلی ممنونم! خیلی خوشحالم!
‫بهت قول میدم که...
‫تا ابد از مینت-کون محافظت میکنم.
‫ا- این...
‫خود خداست!
‫ا- اگه خوشحال شدین، ‫منم خوشحالم که گرفتمش.
‫سوباسا واقعا مهربونه، نه؟
‫مهم نیست طرفش کی باشه، ‫همیشه برای بقیه تمام تلاششو میکنه.
‫خیلی تحسینش میکنم، میدونی؟
‫حتی الانم که با رنا-سنپایه، ‫میشه گفت که حسش واقعیه.
‫جای جدیدی داره زندگی می‌کنه، بین ‫آدمایی که نمیشناسه. حتما فشار روشه.
‫ولی هیچوقت نشون نمیده.
‫عوضش، دو برابر بقیه تلاش میکنه.
‫میشه گفت خفن‌ترین آدمیه ‫که میشناسم.
‫کاش... منم میتونستم یکم مثلش باشم.
‫آ- آخه، فکر کنم همه همین نظرو دارن، نه؟
‫آم، تو چی فکر میکنی، سایورین؟
‫وایسا، جان؟
‫عه، ببخشید.
‫بعد اینکه دیدمشون، باید امتحان ‫میکردم. چیزی گفتی؟
‫ها؟!
‫زمان فیلمی که میخواستین ببینین الاناست ها.
‫راست میگی. انقدر داشت خوش ‫میگذشت که یادم رفت.
‫سینما طبقه‌ی چهارمه. ‫بریم؟
‫یالا، سایورین! ما هم باید بریم دنبالشون!
‫وایسا. باید برای چیزایی ‫که بردم پاکت بگیرم.
‫سایورین!
‫عه! سوباسا و سنپای رفتن!
‫نصف چیزایی که بردمو میدم بهت، ‫عصبانی نشو، باشه؟
‫واقعا؟
‫ایول! مرسی!
‫انقدر راحت قانع میشی که ‫نگران کننده‌س.
‫انگار داشتن میرفتن سینما.
‫راستی یه فیلم انیمه‌ایم هست ‫که میخواستم ببینمش.
‫عه؟ باش پس، بریم ببینیمش؟
‫جدی؟ مرسی!
‫خیلی مشتاق دیدن فیلمشم!
‫بله.
‫دارم از پاکیش کور میشم!
‫راجع به یه فردیه که ‫درگیر درست کردن شغلشه.
‫شبیه چیزیه که سنپای دوست داره.
‫متوجه شدم.
‫چیکار باید بکنم که خودمو ثابت کرده باشم؟ ‫که بالاخره ازم تحسین کنن؟
‫تا کی باید خودمو با انتظارات بقیه بسنجم؟
‫آه، باهاش احساس همدردی می‌کنم.
‫مطمئنم از اینجاش دیگه ‫همه‌چیزو درست میکنه.
‫سنپای... داره گریه می‌کنه؟
‫خیلی خوب بود، مگه نه؟
‫اون صحنه‌ی آخرش که خودشو بالا کشید ‫و همه بالاخره تحسینش کردن
‫خیلی حس خوبی بهم داد. ‫به نظرم خیلی قشنگ بود!
‫از وسطاش داشتم گریه می‌کردم!
‫راحت گریه میکنین، سنپای؟
‫آه، نه! برای کم پیش میاد گریه کنم.
‫ولی با شخصیت اصلی ‫واقعا حس همزادپنداری کردم.
‫منم همیشه خیلی درس میخونم، کلاس میرم، ‫ولی حتی وقتی که نتایجمم خوبه،
‫کم پیش میاد تشویقم کنن.
‫عه؟ برای شما هم همینطوریه؟
‫برای شما هم؟
‫آه، خب... فکر نمیکردم که ‫کسی مثل شما هم با اینجور چیزا درگیر باشه.
‫اوه؟
‫منم یه مدتی همچین تجربه‌ای رو داشتم.
‫که آخرش با دعوا کردنم با مامان و بابام ‫تموم شد و عملا فرار کردم هوکایدو.
‫دعوا کردی؟
‫شیکی-کون، نکنه... ‫از این آدمای خشنی؟
‫جان؟
‫نه، نه، اینطور نیست.
‫ولی شاید بعضا خیلی ‫یک دنده باشم.
‫آه. که اینطور.
‫من احتمال برعکسم.
‫برعکس؟
‫همیشه نگران اینم که بقیه ‫چجوری میبیننم.
‫مدرک ‫ تحسین و تشویق از ‫ ناتسوکاوا رنا ‫ برای مهارتش در خطاطی
‫احساس میکنم اگه ‫همیشه بهتر و بهتر نشم،
‫کسی تشویقم نمیکنه.
‫بخاطر همین بعضی وقتا ‫با خودم میگم، اینجا دارم چیکار میکنم؟
‫اگه کسی ازم تحسین نکنه، ‫کلا دیگه بیخیال میشم؟
‫اگه اینطوره، پس... اصلا هدف وجودم چیه؟
‫ولی اگه این انگیزه‌تون برای ‫موفق شدنه،
‫چیز مثبتی نیست؟
‫همیشه سخت تلاش میکنین تا ازتون تحسین بشه. ‫به نظرم همه میدونن این چطور حسیه.
‫ولی خیلی افراد این رو جدی نمیگیرن ‫و چیزی که شروع کردنو تا ته نمیبرن.
‫آخه من-
‫مطمئنم خیلیا شما رو میبینن و فکر میکنن، ‫دلم میخواد بهترین شکل ممکن از خودم باشم!
‫وقتی... منو میبینن؟
‫بله!
‫نمیخوام اینقدر من من کنم، ‫ولی میفهممتون وقتی میگین
‫که مطمئن نیستین هدف وجودتون چیه.
‫البته که مطمئنم برای ‫شما خیلی سخت‌تر بوده.
‫به‌هرحال، اون صحنه رو یادتون میاد ‫شخصیت اصلی داد زد، «من همینیم که هستم»؟
‫من همینیم که هستم
‫خود واقعمیو نمی‌بازم
‫متوجه شد که کسی جز خودش نمیتونه باشه. ‫ولی با یه دید مثبتی.
‫و نه منفی. اون بخشش عالی نبود؟
‫بله. صحنه‌ی مورد علاقه‌م بود.
‫منم همینطور.
‫به نظر میاد... ‫تفاهمایی داریم، نه؟
‫شرایطمون، مشکلاتمون و امثالش.
‫و همسایه‌ی دیوار به دیوارم هستیم.
‫دقیقا. و عجیب نیست که ‫هر دومون کیمونو‌های خودمونو داریم؟
‫میدونی،‌خیلیا فکر میکنن آدم عجیبی هستم
‫و خیلی کم پیش میاد که ‫حس کنم کسی درکم میکنه.
‫به خاطر همین خیلی خوشحالم که ‫باهات آشنا شدم، شیکی-کون!
‫آه، منم همچنین، ‫خیلی خوشحالم که باهاتون آشنا شدم، سنپای!
‫بعد اینکه کل روزو باهم بودیم ‫و حرف زدیم و اینجور چیزا،
‫حتی بیشتر هم میخوام راجع بهتون بدونم!
‫شیکی-کون، تو...
‫دوست دختری چیزی داری؟
‫جان؟!
‫میدونم آدم مسئولیت‌پذیری هستی، ‫شیکی-کون، اگه دوست دختر داشتی،
‫بعید میدونم باهام میومدی سر قرار.
‫عالی بود! کارگردانش خود خداست!
‫ها؟!
‫نه، ندارم.
‫احساس تنهایی نمی‌کنی؟
‫بله؟
‫آخه، تازه اومدی هوکایدو ‫و کسی رو هم نمیشناختی
‫و مجبور بودی دوستای جدید پیدا کنی. ‫برات سخت نبود؟
‫اگه من به جات بودم، ‫قطعا خیلی تنها میبودم.
‫راست میگین. اینجا خیلی ‫چیزا برام سختی داشتن.
‫ولی الان، و میدونم احتمالا عجیب به نظر بیاد،
‫ولی دوستای خیلی خاصی پیدا کردم
‫که منو به خاطر کسی که هستم ‫قبولم دارن. به خاطر همین احساس تنهایی نمیکنم!
‫و یه سنپایی هم دارم که همیشه سخت تلاش میکنه
‫و برای همه‌ی اطرافیاش ‫الگوی درخشانیه.
‫هر روزی که تو هوکایدو میگذرونم، ‫افراد دوروبرم
‫بهم انگیزه میدن که ادامه بدم!
‫خیلی خوشحالم که از زندگی ‫توی هوکایدو داری لذت میبری.
‫بله! دفعه‌ی بعدی میخواین ‫همگی باهم بریم بیرون؟
‫عه؟ مشکلی نداره؟
‫معلومه که نداره!
‫موافقم!
‫فویوکی-سان و آکینو-سان؟!
‫و- وایسا! همینجوری میخوای ‫خودتو نشون بدی؟
‫نشون دادن؟
‫جان؟ مگه قایم شده بودیم؟
‫قایم شده بودین؟
‫صبر کن! نگو که... داشتین به حرفامون گوش می‌کردین؟!
‫حرفایی که درباره باهم وقت گذروندن ‫زدی دیگه،‌ آره؟
‫ولی سوباسا، انصاف نیستا!
‫نمیشه پشت سر من رنا-سنپای رو ‫برداری با خودت ببری سر قرار که!
‫پـ-پشت سر تو؟
‫بابت مزاحمتمون عذر می‌خوام!
‫این خانم‌های دوست داشتنی کیا ان؟
‫امم، فویوکی-سان و آکینو-سان، همکلاسیامن.
‫این چی بود گفتی سوبا-چی؟!
‫فکرکنم منظورت این بود که «دوست‌های مهم»ـتیم دیگه، درسته؟
‫شوخی... می‌کنی دیگه؟
‫دلت می‌خواد به عنوان «فرد مهم» معرفیت کنم؟
‫اوه بی‌خیال سایورین! تو خودتم ‫جز دوستای مهم سوبا-چی هستی دیگه، مگه نیستی؟
‫ها؟! امم... آره خب.
‫خب آره، هردوتون برای من مهم هستین ‫ولی می‌دونی...
‫چیو می‌دونیم دقیقا؟
‫امم، خب، چطوری بگمش...
‫که این‌طور. فکرکنم فهمیدم قضیه از چه قراره.
‫رنا-سنپای! امم...
‫من سال اولیم از کلاس ۴. ‫اسمم فویوکی مینامی‌ـه!
‫اولین باره که داریم باهم حرف می‌زنیم،
‫ولی من مدت خیلی زیادیه که شما رو ‫تحسین می‌کنم.
‫و همچنین... چطور بگم...
‫طرفدارتونم! لطفا باهام دست بدین!
‫ها؟ مـ-منو میگی؟
‫آ-آره! خودم! یعنی، رنا-سنپای!
‫تاحالا هیشکدومشون رو ‫انقدر مضطرب ندیده بودم.
‫دستاتون خیلی نرم و خوش فرم و ظریف و
‫و پوستتون مثل ابریشم نرمه!
‫واقعا که الهه هستین! ‫خیلی ازتون متشکرم!
‫دیگه هیچ‌وقت دستامو نمی‌شورم!
‫خیلی از تعریف‌هات ممنونم ولی ‫احتمالا بهتر باشه که دستاتو بشوری.
‫هرچی شما بگین سنپای! ‫دستامو صدبار،‌ نه هزار بار می‌شورم!
‫هی، آروم باش. داری می‌ترسونیش.
‫ها؟ مگه چیز عجیبی گفتم؟ ها؟
‫امم، رنا-سنپای...؟
‫اممم، مـ-معذرت می‌خوام!
‫اوه نه، راستش داره بهم خوش می‌گذره.
‫حالا می‌فهمم چرا هردوتون برای ‫شیکی-کون مهمین.
‫هی، شما چهارتا!
‫یوو-هووو!
‫مامان؟
‫بعد از ظهرتون به‌خیر!
‫سوبا-چی، خوشتیپ شدیا! ‫همچنین شما خانم‌های گرامی.
‫سـ-سلام.
‫از آشنایی باهاتون خوش‌وقتم.
‫سلام،‌ سلام!
‫چه خبرا مامان؟ امروز کبکت خروس می‌خونه.
‫راستش...
‫یه سری لباس که توی دیوار گذاشته بودم ‫رو فروختم
‫برای همینم الان پول اضافه دارم!
‫بعد با خودم فکر کردم ‫الان که همه دور هم جمعن،
‫چرا باهم نریم یاکینیکو بخوریم؟
‫یاکینیکو؟!
‫امم، پس یعنی شما قراره مهمونمون کنی؟
‫کیتامی بیشترین تراکم رستوران‌های یاکینیکو ‫رو توی کل هوکایدو داره!
‫آره، مثل وقتیه که یکی تو توکیو ‫میگه «رامن می‌خوری؟» یا مثلا—
‫«کیک می‌خوری؟» و همچین چیزایی.
‫البته کیک و یاکینیکو خیلی قابل مقایسه نیستن.
‫به هرحال که مشکلی نیست! ‫نمی‌خواد تعارف کنی!
‫باشه؟
‫بـ-بله!
‫یاکینیکو ‫کیتامی
‫تو زمونه‌ای که همه‌ی غذاها خوشمزه و گرونه ‫توی ماروشو می‌تونید غذای خوشمزه ولی با ‫قیمت مناسب میل کنید. مشتاق ورود گرمتان هستیم!
‫به سلامتی!
‫ایول! مهمونی بعد از امتحانات!
‫بذارین خوب بپزن!
‫خیلی خوشمزه به‌نظر میان!
‫اینا مال من.
‫ولی این‌طوری کیمونوهاتون بو می‌گیره.
‫مشکلی نیست. کیمونوی من ‫قابل شست و شو‌ـه.
‫حداقل بخش بیرونی لباستون رو ‫بذارین توی پلاستیک. تو هم همین‌طور سوبا-چی.
‫خیلی ممنونم.
‫خیلی ممنون.
‫اولیش مال من!
‫ها؟ مگه پخته هم شده؟
‫من نیم‌پز دوس دارم.
‫خیلی خوچمزه‌اس!
‫اصلا شاه-و-کار شده! انصافا!
‫گوشت دنده‌اش تو دهنم آب شد!
‫اولین گازی که زدم یکم سفت بود ‫و بافت گوشتی داشت ولی بعدش درجا تو دهنم آب شد!
‫فکرکنم گوشت زبون منم باید ‫حاضر شده باشه.
‫گوشت خوک منم همین‌طور.
‫اممم! چه خوشمزه‌اس!
‫بافت رویی تردی که با بافت خیلی نرم ‫و آبدار داخلی ترکیب شده!
‫و پیازچه‌ هم بهترین مخلفات ممکن براشونه!
‫مزه هیچی به قدرت مزه چربی خوک نیست!
‫مزه شورش جوری دهنم رو ‫پر کرده که دارم بی‌هوش میشم!
‫خیلی خوبن!
‫یه جوری حرف می‌زنن که ‫گشنم شد!
‫زود باش، زود باش. تو هم بخور دیگه سوبا-چی!
‫بـ-باشه!
‫استیک معلق خیلی خوب چیزیه!
‫استیک معلق؟ کجای گاو هست؟
‫ها؟ تاحالا نخوردی سوباسا؟
‫فکرکنم توی توکیو و بقیه جاها ‫بهش میگن استیک قصاب.
‫خب، حالا کجای گاو هست؟
‫بخش‌های مختلف گاو
‫زبان
‫دل
‫استیک معلق
‫سیرابی
‫کبد
‫روده بزرگ
‫سیرابی
‫استیک قصاب
‫روده کوچک
‫یه بخش از دیافراگمه. ‫یه نوع گوشت غیرعضلانی حساب میشه.
‫اوه جدی؟ ‫من همیشه فکرمی‌کردم گوشت عادیه.
‫خب پس با اجازه می‌خورم.
‫اصلا چرب نیست و خیلی هم ترد‌ـه!
‫و با این‌که خیلی تیکه‌اش کلفته ‫ولی خیلی هم آبداره
‫و همه تیکه‌های جوریه که انگار ‫خوشمزه‌ترین بخشش همینه!
‫تجربه واقعی یاکینیکو هوکایدو همینه!
‫زیادی خوبه! نه...
‫خیلی خوجمزه‌اس!
‫دیدی؟
‫هرچقدر می‌خوای بخور! راحت باش!
‫خب خب!
‫اگه کیفیت یه گوشت معمولی این‌جا اینه،
‫هوکایدو عجب جای شاهکاریه!
‫گوشتش خیلی خوشمزه‌اس!
‫وقتی حرفای مردمو درباره گوشت ‫هوکایدو می‌شنیدم،
‫همیشه فکر می‌کردم منظورشون گوشت گوسفند ‫یا جینگیسوکان‌ـه.
‫زیاد تو رستوران غذا می‌خورین؟
‫نه، اتفاقا اون‌قدری رستوران نمیایم.
‫ها؟
‫جینگیسوکان رو معمولا توی خونه می‌خوریم.
‫ما هم همین‌طور. تو خونه زیاد می‌خوریم.
‫پس این‌جا غذای رایجیه ها؟
‫من همیشه فکرمي‌‌کردم غذای گرونی حساب میشه.
‫نه بابا.
‫ما تو خونه‌مون گریل جینگیسوکان هم داریم.
‫واو، حتی گریل‌ـش هم دارین؟
‫مثل داشتن گریل تاکایوکی توی اوساکاست.
‫آره! همه تو خونه‌شون یه دونه دارن.
‫البته می‌تونی روشون غذاهای دیگه ‫هم درست کنی.
‫احساس خوشبختی می‌کنم...
‫که دارم درباره غذاهای گوشتی ‫با دهن پر از گوشت حرف می‌زنم!
‫ولی آدم خوش شانسی هستیا، مگه نه؟
‫منظورتون چیه؟
‫بی‌خیال سوبا-چی، یعنی نمی‌دونی؟
‫این همه دختر خوشکل موشکل ‫دور و برتن. انگار توی بهشتی!
‫آخه سایورین و رنا-چیما رو ببین تو. ‫جفتشون خیلی خوشکل نیستن؟
‫صبر کن ببینم مامان. ‫چرا منو نگفتی؟
‫خب چون تو خانوادمی.
‫اوه. و رنا-سنپای که تو یه دنیای دیگه‌ایه.
‫همیشه توی امتحانات رتبه اول ‫رو میارین، درسته؟
‫رتبه اول؟ جدی؟
‫بـ-بله، میشه گفت.
‫محشره!
‫محشر... صبر کن ببینم، تو از کجا می‌دونی؟
‫چون طرفدارم!
‫واو سنپای. هم خوشکلی هم باهوش؟ ‫ماشالا هرچی ژن خوب هست بهتون رسیده.
‫اوه...
‫نه، راستش من—
‫اشتباه می‌کنی سایورین.
‫کلی برای همه چیز زحمت می‌کشه! ‫فقط تو نمی‌تونی ببینیشون.
‫مثلا به آرایشش و ناخناش نگاه کن. ‫اینجور چیزا کلی زمان می‌برن!
‫و دلیل این‌که رتبه اول میشه هم اینه ‫که همیشه کلی درس می‌خونه!
‫هروقت می‌بینمتون رنا-سنپای با خودم میگم ‫«منم دلم می‌خواد بهترین شکل ممکن از خودم باشم!»
‫راست میگی فویوکی.
‫ببخشید سنپای. بهتون بی‌احترامی کردم.
‫اوه نه. مشکلی نیست!
‫هرچند اگه خودتم درست درستو می‌خوندی ‫خیلی بهتر میشد می.
‫ای بابا.
‫زیاد بهش فکر نکن فویوکی.
‫سنپای.
‫دیدی؟ بقیه هم تلاش‌هاتون رو می‌بینن.
‫ممنون!
‫زود باشین، زود باشین!
‫بابت غذا ممنونم!
‫خواهش می‌کنم!
‫هی، هی سوباسا. میشه ازت یه چیزی بپرسم؟
‫ها؟
‫سوباسا، تو و رنا-سنپای ‫باهم رابطه دارین؟
‫ها؟ نه، نه، نه! امکان نداره!
‫با این‌که با هم اومدین سر قرار؟
‫خب آره،‌ ولی این قضیه‌اش فرق می‌کنه.
‫هممم؟
‫خب پس باشه، باهم مساوی شدیم.
‫ولی به جاش، قرار بعدیت...
‫نوبت منه، فهمیدی؟
‫ها؟
‫حتی مي‌تونیم شب هم باهم بگذرونیم.
‫چـ-چـ-چی داری میگی فویوکی-سان؟ ‫امکان نداره!
‫شوخی کردم بابا! شوخی بود!
‫خیلی شدید عکس‌العمل نشون میدی! ‫خیلی خنده داره!
‫عجب شوخی شیطانی‌ای بود!
‫ولی بخش اول حرفم جدی بودا.
‫باید باهم یه قرار بریم. ‫نزدیک تعطیلات بهاری هم هستیم.
‫هی بچه‌ها گوش کنین! ‫وقتی هوا گرم‌تر شد پایه باربیکیو هستین؟
‫می‌تونیم باهم جینگیسوکان هم درست کنیم!
‫شما هم میای رنا-سنپای؟
‫مشکلی نداره منم باشم؟
‫معلومه که نه!
‫پس آره، منم میام!
‫تو هم میای دیگه سایورین، مگه نه؟
‫خب، جینگیسوکان که دوست دارم.
‫خیلی خب! اوه پسر! چقدر عالی بشه!
‫مگه نه سوبا-چی؟
‫اوهوم!
‫راست میگه.
‫نزدیک بهاریم.
‫بهار هوکایدو...
‫خیلی هیجان‌زده‌ام. ‫نمی‌تونم صبر کنم!
‫آره دیگه!