‫رفتم دخترت رو ببینم، تارن.
‫آدمکشِ آورتیائی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کارته حالش خوبه؟
‫می‌خواستم نجاتش بدم.
‫دیر کردم.
‫که اینطور.
‫بذار به‌خاطر دخترت ازت بپرسم،
‫تارنِ محفوظ.
‫چرا این‌کارو کردی؟
‫چرا یه جنگ راه انداختی؟
‫تا به‌جای آورتیا به دنیا حکمروایی کنم.
‫راضی شدی؟
‫کشوری که برای نیروی نظامی به مزدورها و وایورن‌ها وابسته‌ست،
‫هیچ‌وقت زیاد دووم نمیاره.
‫درطول تاریخ فرمانرواهای بی‌شماری بوده که...
‫جاه‌طلبی اون‌ها رو به جنون کشونده.
‫شاید این‌طور باشه، ولی...
‫تو از همون اولش برنامه‌ی همه‌ی این‌ها رو با رهبران آورتیا نریختی؟
‫مقصود از شروع این جنگ، گرد آوردنِ...
‫تمام هیولاهایی که بعد از مرگ پادشاه شیاطین حقیقی تهدیدی برای دنیا محسوب می‌شدن...
‫و به جون همدیگه انداختن‌شون، نبود؟
‫حتی اگه حق با تو باشه، عمراً بهت نمی‌گم.
‫پس،
‫گمونم حتی منم از روی ساده‌لوحی این سؤالو می‌پرسم...
‫این کشور، امکان همزیستی رو برای وایورن‌ها و نژادهای مینیان فراهم کرد.
‫محض خاطر دخترت بود؟
‫نه.
‫فقط و فقط محض خاطر قدرت نظامی بود.
‫برای مطیع کردن وایورن‌ها،
‫به کارته نیاز داشتم.
‫شاید اولش قضیه این بود،
‫اما الان ارزش کارته برات بیشتر از این‌ها نیست؟
‫وقتت داره به سر می‌رسه.
‫من یه شوالیه‌ی مقدسم.
‫این اعتراف توـه.
‫اگه حرف آخری داری، سراپا گوشم.
‫حرف آخر...
‫من یه قهرمان می‌خوام.
‫یکی که نشون بده حقیقتاً قدرتی قوی‌تر از ترس توی این دنیا وجود داره.
‫یکی که مردم رو امیدوار کنه.
‫یه قهرمان حقیقی.
‫جا خوردم.
‫فکرشم نمی‌کردم این حرف رو از دهن پادشاه شیاطین خودخوانده بشنوم.
‫منم تمام این مدت در ترس زندگی کردم،
‫شوالیه‌ی مقدس.
‫که اینطور.
‫پس خوشحالم.
‫می‌تونم آخرین خواسته‌ی دخترت رو به جا بیارم.
‫مامان...
‫مامانم...
‫«لطفاً مامانم رو نجات بده.» این خواسته‌ش بود.
‫امکان نداره،
‫این سنسه با انجام کاری بهت صدمه بزنه.
‫ببخشید. تقصیر منه که این دست و اون دست کردم.
‫برای همین این بلا سر شهرت اومد.
‫قول می‌دم دفعه‌ی بعدی...
‫نـ‌ ـ نزدیک نشو!
‫من...
‫لانا!
‫حالا...
‫حالا که پادشاه شیاطین حقیقی مرده، اوضاع قراره این‌شکلی باشه؟
‫پادشاه شیاطین حقیقی مرده.
‫با این‌حال...
‫اون هیولاها هنوزم اینجان.
‫کـ ـ کی می‌تونه شکست‌شون بده؟
‫هیچ کاری از دستمون برنمیاد...؟
‫الان انگار... ‫پادشاه شیاطین... همه‌جاست!
‫ترس و وحشت کی به پایان می‌رسه؟
‫نه...
‫کِی؟ کِی صدمه دیدم؟
‫فنون حیات... یه سم تأخیری؟
‫الیا...
‫ترسیدم. خیلی ترسیدم.
‫داریم به‌سمت نابودی قدم برمی‌داریم.
‫ما همه،
‫چیکار باید بکنیم؟
‫چیکار باید...
‫اینجا تلفات زیاده بوده.
‫بررسی‌ها انجام شده.
‫الساعه. ‫اینجا!
‫اکثر شهروندان از شهر خارج شدن.
‫دنبال جنگجوهای بازمانده بگردید.
‫علی‌الخصوص وایورن‌های بازمانده.
‫چهره‌ات چه درهمه، پیرمرد.
‫وقتی مورد اصابت ستاره‌ی سرد قرار گرفتیم، ‫گفتم شاید گورمون کنده‌ست،
‫ولی کی فکرشو می‌کرد همه‌چی قبل از سپیده‌دم خاتمه پیدا کنه.
‫چند نفر غیرنظامی کشته شده؟
‫به‌جز اون‌هایی که گرفتار آتیش شدن،
‫به‌نظرم آمار بالایی برای یه جنگ نیست.
‫ما این جنگ‌های پی‌درپی رو...
‫درواقع وحشی‌گری تارن و ارتش وایورن‌ها توصیف می‌کنیم،
‫و واکنش افراطی برخی از سربازان شهر میج به این،
‫که با حمله مواجه شدن.
‫آورتیا در پوششِ تلاش برای بازیابی پس از جنگ مداخله می‌کنه،
‫بی‌معطلی لیثیا رو با قلمروی آورتیا ادغام و یکپارچه‌شون می‌کنه.
‫همه‌ی مشکلات سیاسی درنهایت حل می‌شن.
‫پایانِ شاهزاده‌نشین جدید.
‫آره.
‫لیثیا حالا که تارن رو از دست داده، از روی صحنه‌ی روزگار محو می‌شه.
‫ولی،
‫چرا شعله‌های آتیش یهو خاموش شدن؟
‫تو خوابم هم نمی‌دیدم همچین اتفاقی بیفته.
‫چی به سر لیثیا میاد؟
‫تارن-ساما چی؟
‫سنسه؟
‫کیا؟
‫چیزی شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫وقتی‌که تحصیلاتم رو توی آورتیا تموم کردم،
‫و به اِتا برگشتم، بعدش...
‫راستش مهم نیست.
‫واقعیتش...
‫من خیلی بیشتر از اینا می‌تونستم کمک کنم.
‫من شکست‌ناپذیرم، و از پس هرکاری برمیام.
‫حتی در مواجهه با چنین آتش‌ها و نبردهایی...
‫و مردمی که صدمه می‌بینن و می‌میرن...
‫با هر چیز ناراحت‌کننده و وحشتناکی هم که روبه‌رو بشم،
‫باید بتونم شکستش بدم.
‫هیچ‌کدوم از این‌ها تقصیر تو نیست، کیا.
‫می‌دونم.
‫حتی کلام هستی هم،
‫به گرد پای بعضی چیزها نمی‌رسه.
‫شاید دارای قدرت نامحدود باشه و ‫بتونه دشمنانش رو با به زبون‌ آوردن یه کلمه از پا دربیاره.
‫ولی کیا هنوز یه دختربچه‌ست،
‫نه صرفاً یه سلاح قدرتمند.
‫قبل از شروع رقابت،
‫نباید بذارم هیچ‌کسی از حقیقت درمورد کیا بو ببره.
‫یه‌نفر باید به محافظت ازش ادامه بده.
‫می‌دونم که من و کیا می‌تونیم پیروز شیم.
‫علی‌رغم هر مخمصمه‌ای که درش گرفتار شیم.
‫لازم بشه مرتکب هر گناهی می‌شم،
‫اما مطمئن می‌شم که کلام هستی به پیروزی ادامه بده.
‫سنسه،
‫شما که از دست لانا عصبانی نیستین، مگه نه؟
‫البته که نه.
‫چرا باید باشم؟
‫آخرش، اون‌طوری فرار کرد.
‫برای همین گفتم اگه به‌این‌خاطر از دستش عصبانی هستین،
‫می‌تونیم در راه برگشت توقف کوتاهی توی لیثیا داشته باشیم،
‫و شما می‌تونید باهاش آشتی کنید.
‫خب...
‫البته، خوشحال می‌شم.
‫قول می‌دین؟
‫بله، قول می‌دم.
‫از الان به بعد، حواسم هست که،
‫هرطور شده سر قولی که بهت دادم بمونم.
‫پس راه درست استفاده از قدرتم رو بهم یاد بدین.
‫حتماً.
‫بیا هرجایی که می‌ریم کنار هم باشیم، کیا.
‫سلام عرض شد، جناب گورکن.
‫یه دستی برسونم؟
‫آره، ممنون می‌شم.
‫باعث‌وبانی این، آتش سهمگین دیروز،
‫و حمله‌ی وایورن‌هاست.
‫سربازهای زیادی مردن.
‫طفلکی‌ها.
‫اون‌ها به‌نظر میاد اجساد سربازان شهر میج باشن.
‫درسته.
‫وقتی مردی، دیگه فرقی نمی‌کنه برای میج جنگیده باشی یا لیثیا.
‫این درخصوص وایورن‌هایی که دارن ‫توی میدان شهر می‌سوزونن هم صدق می‌کنه.
‫تا همین دیروز، اون‌ها سربازهایی بودن که از این کشور محافظت می‌کردن.
‫منم همین فکرو می‌کنم.
‫درحقیقت، هیچ‌کس محکوم به مرگ نیست.
‫مرحبا.
‫کلام‌بخش بزرگ توی همچین مواقعی،
‫سر سوزنی کمک نمی‌کنه.
‫حق با اونه.
‫برای همینه که باید،
‫سعی کنم خودم مردم رو نجات بدم.
‫تاجایی که در توانم هست.
‫می‌خوای نجات پیدا کنی؟
‫در ازای چی؟ ‫هان؟
‫که همه نجات پیدا کنن.
‫بعد از سال‌ها کار کردن به‌عنوان یه گورکن،
‫منم اغلب اوقات ناخودآگاه این فکرو با خودم می‌کنم، مرد جوان.
‫ولی درنهایت،
‫آدم‌ها فقط می‌تونن،
‫چیزهایی رو قادر به نجات دادن‌شون هستن، نجات بدن.
‫درسته.
‫واقعاً که.
‫کاملاً درست می‌فرمایید.
‫من یه قهرمان می‌خوام.
‫قهرمان حقیقی،
‫می‌تونست همه رو بدون هیچ‌ خون‌ریزی یا مصیبتی نجات بده؟
‫دلم می‌خواد خودم ازش بپرسم.
‫نمی‌تونی این رو با فنون کلامت رفو کنی؟
‫آه، این بهترین لباسمه.
‫اگه به یه شهر بزرگ بریم، احتمالاً بشه رفوش کرد.
‫هی، کالسکه رو نمی‌رونی؟
‫گفتم که،
‫من از وسایل نقلیه بدم میاد.
‫سوجیرو، می‌دونم برای پرسیدن این یکم دیره،
‫ولی مطمئنی اون‌موقع انتخاب کردن من، کار عاقلانه‌ای بوده؟
‫از قرار معلوم نقشه‌ی آورتیا موفقیت‌آمیز بوده،
‫ولی دستورات هیدو-ساما مبنی بر ترور تارن بود.
‫پس، می‌گم نکنه...
‫نتونی توی رقابت سلطنتی شرکت کنی.
‫الان دیگه برای نگرانی بابت این واقعاً خیلی دیره.
‫می‌دونم.
‫واقعاً دیره.
‫خب که چی؟
‫من از جنگیدن با داکای لذت بردم.
‫من صرفاً هرکاری رو می‌کنم که انتخابش کردم،
‫و هیچ‌وقت از انتخاب‌هام پشیمون نمی‌شم.
‫و قطعاً نیازی ندارم تو توی کارهام دخالت کنی.
‫داکای زاغی،
‫یه‌چیزی توی همین مایه‌ها گفت، مگه نه؟
‫که براش مهم نیست بقیه چه فکری می‌کنن.
‫هان؟
‫به‌هرحال من نمی‌تونم همچین چیزی رو ببخشم.
‫که اینطور، پس نمی‌تونی ببخشی؟
‫نمی‌تونم این حقیقت رو که آدم‌هایی که دنیای ما رو تغییر می‌دن...
‫حتی رغبت نمی‌کنن بهمون نگاه کنن رو تحمل کنم.
‫این‌که وجود ما و عمری که سپری کردیم،
‫طوری تلقی می‌شه که انگار اهمیتی ندارن، ‫مثل یه‌چیز بی‌ارزش تلقی می‌شن، برام غیرقابل‌تحمله.
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫و تو، سوجیرو،
‫تو فقط به خودت و کسی که باهاش می‌جنگی اهمیت می‌دی، مگه نه؟
‫این چیز بدیه؟
‫مسئله‌ی بد یا اشتباه بودنش نیست.
‫من نمی‌تونم ازش بگذرم،
‫چون دنیا چیزی نیست که...
‫اهمیتی نداشته باشه.
‫شاید حق با تو باشه.
‫ولی من از کجا بدونم؟
‫من رو از دنیای قبلی‌م با تیپا پرت کردن بیرون.
‫من تازه رسیدم اینجا و هر رو از بر تشخیص نمی‌دم.
‫تنها چیزی که سرم می‌شه،
‫طرز چرخوندن این شمشیر و طرز کشتنه.
‫اولین‌باری که همو دیدیم بهت گفتم، مگه نه؟
‫گفتم راهنمایی‌ت می‌کنم.
‫جای جایِ این دنیا و به‌سوی رقابت سلطنتی.
‫پس تو هم به من یاد بده.
‫چی رو دقیقاً؟
‫خب،
‫بذار ببینم...
‫می‌تونی درمورد جهان دوردستی که ازش اومدی، بهم بگی.
‫پس مرده.
‫حالا که به درک واصل شدی،
‫حتی منم نمی‌تونم خواسته‌ت رو برآورده کنم.
‫شرمنده، نیهیلو.
‫اگه در جنگ پیروز بشی، خواسته‌م رو برآورده می‌کنی، درسته؟
‫بار دیگه پیوستن به نژادهای مینیان، ها؟
‫نژادهای مینیان... تعریف چندانی ندارن.
‫می‌دونستم. هنوزم این اطرافی.
‫تو یه ژنرال آورتیائی هستی، درسته؟
‫یه کله‌گنده مثل هارگهنت.
‫من یه مقام کشوری‌ام، نه یه ژنرال.
‫گمونم سراغ این اومدی،
‫دوندۀ ستاره.
‫با توجه به اینکه از جنگ جون سالم به در بردی،
‫می‌دونستم میای دنبالش.
‫می‌تونی منو بکشی و بگیریش،
‫ولی چطوره یه قرار بذاریم؟
‫لازمش ندارم.
‫اون چیزی که دنبالشم، ستاره‌ی سرد نیست.
‫پس چرا تا اینجا دنبالم کردی؟
‫اگه از همون اولش قصدت کشتن من بود،
‫می‌تونستی از همون آسمون به سرم شلیک کنی، لازم نبود فرود بیای.
‫راجع‌بهش شنیدم.
‫آورتیا قصد برگزاری یه رقابت سلطنتی بزرگ داره، درسته؟
‫رقابتی برای تعیین یه قهرمان، قهرمان حقیقی.
‫آره.
‫من شرکت می‌کنم.
‫با هارگهنت می‌جنگم.
‫هوم، چه تصادفی،
‫اتفاقاً می‌خواستم همینو پیشنهاد بدم.
‫تو اون نمایش بزرگ رو اجرا کردی،
‫چون می‌دونستی هیچ‌کس میون گله‌ی وایورن‌های نظامی،
‫تشخصیت نمی‌ده.
‫تو حساب و کتاب همه‌چی رو کردی،
‫گذاشتی بیست‌ونه مقام عالی‌رتبه‌ی آورتیا
‫ازت پشتیبانی کنن، ‫و در تمام این مدت برگ برنده‌تو رو نکردی.
‫یه وایورن تیزهوش.
‫بیخود نیست که قوی‌ترین یاغی صدات می‌زنن.
‫جوابت چیه؟
‫ازت پشتیبانی می‌کنم.
‫اولین نامزد،
‫توئی.
‫گزارش از این قرار بود.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه صحتش رو تأیید کنه.
‫مجدداً عرض می‌کنم،
‫کسانی که داوطلب شدن، احتمالاً ‫قهرمان‌های خودخوانده‌ای هستن که به‌دنبال کسب شهرتن.
‫متوجه شدم. می‌تونی بری.
‫تحقیقات رو ادامه می‌دیم.
‫عصر پادشاه شیاطین خودخوانده به پایان رسیده.
‫بعدش سروکله‌ی یه قهرمان خودخوانده پیدا می‌شه؟
‫احتمالش هست که قهرمان بدون اطلاع کسی، مرده باشه؟
‫با توجه به پادشاه شیاطین حقیقی،
‫احتمالش قویه.
‫مثل همیشه اخم‌هات تو همه.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫یوکا.
‫چیز خاصی نیست. همین مسئله‌ی قهرمانه.
‫صورت من مثل همیشه‌ست.
‫پس تاجایی که فهمیدم، ‫طبق معمول، هنوز قهرمانی پیدا نشده.
‫دوباره بهت دستور داده شده،
‫آشوبگران رو سرکوب کنی؟
‫برای همین زره پوشیدی؟
‫هوم...
‫راستش، همین‌طوره.
‫باید دوتاشون رو می‌کشتم.
‫حس خوشایندی نیست.
‫جنگ با ارتش پادشاه شیاطین تموم شده،
‫ولی الان من دارم با مینیان‌های خودی می‌جنگم.
‫کسایی که در جبهه‌ی پادشاه شیاطین جنگیدن، از نژادهای مینیان بودن.
‫آه، خب راست می‌گی.
‫صرفاً‌ خواستم سخن‌وری کنم.
‫متوجه منظورم می‌شی.
‫یوکا، درخصوص مسئله‌ی قهرمان... آه؟
‫وزیر سوم.
‫می‌بینم هنوزم درگیر مسئله‌ی قهرمانید.
‫این مسئله به شما مربوط نمی‌شه،
‫وزیر هفدهم.
‫شایعه‌ای شنیدم مبنی بر اینکه نیروهای شما اخیراً یه سرباز لیثیایی رو شکنجه کرده.
‫چرا زنی مثل تو علیاحضرتش رو اغوا کرده و به اینجا کشونده؟
‫می‌خوای ایشون رو وادار به انجام چه کاری کنی؟
‫چه وقیح.
‫علیاحضرت خودشون چند لحظه پیش ازم خواستن برای قدم‌زنی همراهی‌شون کنم.
‫که اینطور.
‫حرفی که درمورد اغوا کردن و به اینجا کشوندن علیاحضرت گفتم رو پس می‌گیرم.
‫خب حالا.
‫نباید همچین جایی جروبحث کنیم.
‫مگه نه، علیاحضرت؟
‫بله.
‫جِلکی.
‫قهرمان یه‌جایی اون بیرونه، درسته؟
‫امیدوارم باشه.
‫پس چرا هنوز پیداش نکردیم؟
‫هنوز جاهایی موندن که جست‌وجو نشدن.
‫احتمالش می‌ره،
‫قهرمان حتی یه مینیا نباشه.
‫سرتاسر دنیا رو می‌گردیم.
‫نظرت چیه، الیا؟
‫حتی اگه قهرمانی نباشه، ‫ما شما رو داریم، ملکه سفته.
‫اگرچه هنوز نقشی در امور دولتی ندارید،
‫به‌موقعش می‌تونید به مردم حکومت کنید.
‫بنده، الیا نشان قرمز، بهتون در‌این‌باره اطمینان می‌دم.
‫زمان زیادی تا اون‌موقع باقیه.
‫علیاحضرت هنوز خیلی جوونن.
‫در این حالت، ممکن بود کشور تجزیه شه.
‫یوکا، می‌خوام نظر تو رو هم بدونم.
‫هوم...
‫مسلماً پیدا شدن سروکله‌ی قهرمان، چیز بدی نیست.
‫هرچی نباشه، اون تک‌تک ما رو نجات داده.
‫پس بیاید پیداش کنیم.
‫فقط کافیه افتخار و یه جایزه پیشنهاد کنیم، درسته؟
‫تابه‌حال کلی پیشنهادش دادیم.
‫با این‌حال،‌ قهرمان حقیقی هنوز پیداش نشده.
‫به حقیقی‌ش نیاز داریم؟
‫منظورتون چیه؟
‫حتماً باید قهرمان حقیقی باشه؟
‫چطوره حکمی برای تعیین یه قهرمان...
‫صادر کنیم؟
‫منظورتون اینه به ملت اطلاع بدیم ‫که درحال جست‌وجوی یه قهرمان هستیم؟
‫بله.
‫اگه قهرمان بازم خودش رو معرفی نکرد،
‫احتمالاً‌ حتی بعد از تعیین یه قهرمان جدید هم پیداش نمی‌شه.
‫در این صورت،
‫چطوره قهرمان‌های خودخوانده‌ای رو که ‫به جلکی مراجعه کردن جمع کنیم،
‫و ازشون بخوایم توی بازی‌های سلطنتی شرکت کنن؟
‫مثلاً‌ می‌تونیم اعلام کنیم که، ‫«قوی‌ترین، قهرمان حقیقی‌ـه.»
‫یوکا.
‫زیادی وحشیانه به‌نظر می‌رسه؟
‫ببخشید، شرمنده.
‫جلکی؟
‫عذر می‌خوام، فکرم درگیر چیزی بود.
‫علیاحضرت، از حضورتون مرخص می‌شم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫مراقب باش، جلکی.
‫یه‌نفر...
‫یه‌نفر باید این رو محقق کنه.
‫فقط به یه قهرمان نیاز داریم.
‫برای شروع یه عصر جدید،
‫هیولاهایی که به احتمال قوی ‫می‌تونن دنیا رو نابود کنن،
‫باید قلع و قمع بشن.
‫من تنها کسی‌ام که از پسش برمیام.
‫الان فقط به یه روش برای عملی کردنش نیاز داریم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دشمنِ دنیا که افق را لبریز از وحشت کرد،
‫پادشاه شیاطین حقیقی،
‫توسط شخصی شکست خورد.
‫تا به امروز،
‫نام و وجود آن یگانه قهرمان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.
‫اکنون که روزگار وحشت به پایان رسیده است، ‫آن شخص بایستی انتخاب شود.
‫شورا؛ به افراد بسیار قدرتمندی گفته می‌شود که ‫در دوران پس از شکست پادشاه شیاطین حقیقی، ظاهر شدند.
‫اینک شورا چهار نام دارد.
‫آلوس ستارۀ دونده.
‫کیا کلام هستی.
‫ناستیک خواننده خاموش.
‫سوجیرو شمشیر بید.