‫هان؟
‫می‌دونستی سال‌ها پیش،
‫«پادشاه شیاطین حقیقیِ» وحشتناک به اینجا اومد؟
‫آره.
‫اون زمان، همه‌ی اهالی «ایتارکی» مردن.
‫ولی ما جون سالم به در بردیم.
‫«طوفانِ ذره‌ای بزرگ» ازمون محافظت کرد.
اون نور مال ایتارکی‌ـه؟
‫پس طوفان ذره‌ای بزرگ یه خداست،
‫نه آب‌وهوا؟
‫هردوشون خدان.
‫قدرتِ یه خدا به‌صورت آب‌وهوا توی این دنیا ظاهر شد،
‫که همون طوفان ذره‌ای بزرگ ـه.
‫خدایی که فقط مختص ما صحرانشین‌ها در صحرای بزرگ یاماگاست.
‫طوفان ذره‌ای بزرگ واقعاً ازمون محافظت می‌کنه؟
‫حتی از کسی مثل من با یه پای مجروح که دیگه قادر نیست کار کنه؟
‫گویا خارج از دهکده،
‫مردم به خدای دیگه‌ای به اسم «خالق سخن» ایمان دارن،
‫ولی اون خدا از مردم در برابر پادشاه شیاطین حقیقی محافظت نکرد.
‫لابد نسبت به طوفان ذره‌ای بزرگ خدای ضعیف‌تری‌ـه.
‫مامان،
‫از اینکه طوفان ذره‌ای بزرگ‌ به پیشوازت بیاد، نمی‌ترسی؟
‫ترسی ندارم.
‫برادر و خواهر بزرگم و بقیه‌ی مردم،
‫به سرزمین ماوراء طوفان رفتن.
‫سرزمین ماوراء طوفان؟
‫از اونجایی که یاماگا خشک و نامساعده،
‫سرزمینی از سر لطف برای نجات جون ما خلق شده.
‫همه اونجا در صلح و صفا کنار هم زندگی می‌کنن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه تپه‌ی تدفین که به طوفان ذره‌ای بزرگ تقدیم شده...
‫این امکان نداره...
‫نه...
‫نه، خواهش می‌کنم...
‫ترسی ندارم.
‫برادر و خواهر بزرگم و بقیه‌ی مردم،
‫به سرزمین ماوراء طوفان رفتن.
‫کمک...
‫متأ... متأسفم.
‫متأسفم.
‫متأ... سفم...
‫«پادشاه شیاطین حقیقی»، دشمن دنیا،
‫که افق را لبریز از وحشت کرده بود، توسط شخصی شکست خورد.
‫اما کماکان موجودات سرکشی در دنیا وجود دارند ‫که قادر هستند عصر حاضر را دگرگون سازند،
‫و همین‌طور صد شیطان شبهِ شورا که به خود می‌پیچند.
‫چیزی که مردم در پی آن هستند، ‫قهرمان حقیقی‌ست که صلح و صفا را در دنیا برقرار می‌کند.
‫آن شخص اکنون باید برگزیده شود.
‫پاشو دیگه! لنگه‌ی ظهره!
‫خفه می‌شی یا خفه‌ات کنم؟
‫بازم که تویی، جغله.
‫تن لش تویی که کل روز رو چرت می‌زنی!
‫چه خبرته بابا؟
‫نکنه بازم با بابات دعوا کردی.
‫نه‌خیر! کمان!
‫هان؟
‫تو یه کمان داری، مگه نه؟
‫بچه‌های دهکده همه‌ش سر به سرم میذارن،
‫می‌گن عمراً بتونم زه این کمان رو بکشم.
‫می‌خوام یه‌بار برای همیشه مطمئن شم!
‫لعنتی!
‫ولش کن دیگه.
‫تو بچه‌تر از اون هستی که مشکل کمردرد پیدا کنی.
‫اصلاً کسی می‌تونه این زه رو بکشه؟
‫البته. من می‌تونم.
‫مِله، تو گنده‌ای ولی هیچ‌وقت نمی‌جنگی.
‫تاحالا اصلاً ازش استفاده نکردی، مگه نه؟
‫واقعاً که بچه‌ی زبون‌درازی هستی.
‫من فقط دلم برات شور می‌زنه.
‫مله، می‌خوای توی مسابقات سلطنتی توی آورتیا شرکت کنی، مگه نه؟
‫آره، همین‌طوره.
‫اون یارو «رزکلی» توی آورتیاست.
‫و همین‌طور «توروآی مخوف»،
‫طرف انگار صاف از توی یه داستان ترسناک دراومده!
‫عمراً برنده شی، مله!
‫چرا پرت‌وپلا می‌گی؟!
‫اوه...
‫من قوی‌ترین آدم روی زمینم!
‫تو کل روز رو علاف می‌گردی.
‫رزکلی قطعاً قوی‌تر از توـه!
‫تو باید بهم بگی برنده می‌شم، حتی اگه حرفت از ته دل نباشه.
‫اگه برنده شم، پول و پله‌ی حسابی به هم می‌زنم.
‫می‌تونیم خونه‌های توی دهکده رو که ‫در برخورد صاعقه سوختن، بازسازی کنیم،
‫و حتی یه آسیاب آبی جدید توی غرب بزنیم!
‫کسی که همچین حرف‌هایی می‌زنه، عمراً برنده شه.
‫هوی! لاأقل نذار کسی این کمان رو بشکنه!
‫چه زبون‌درازی‌ها!
‫ولی می‌دونی چیه، دیگه باید بری خونه‌تون.
‫قراره بارون بباره.
‫هان؟ آسمون که هنوز صافه.
‫با نگاه کردن به ابرها می‌فهمم.
‫امسال هم طوفان میاد.
‫هوم؟
‫اونجاست.
‫خیلی‌خب.
‫وقت خوابه!
‫هان؟
‫به «جنگل سوزنی» آوردیمت!
‫خوابت نبره ها!
‫ما همین‌جا کنارتیم!
‫درد که نداری، نه؟
‫مله!
‫ایلیه اومده! ایلیه می‌خواد ببینتت!
‫یعنی یه لحظه آرامش برام حرومه؟
‫تازه‌شم، من نمی‌تونم شما جغله‌ها رو از هم سوا کنم.
‫عوضی!
‫اون جداً داره نفس‌های آخرشو می‌کشه. ‫برای همین اومده اینجا که ببینتت!
‫تو دوستش نیستی؟
‫یعنی این واقعاً ته خطه؟
‫مینیان‌های لعنتی.
‫همه‌تون به‌طرز باورنکردنی ضعیفین.
‫مله...
‫خوش‌حالم که می‌بینم بیداری.
‫کاملاً اتفاقی بیدار بودم.
‫انقدر حوصله‌م سر رفته بود که داشتم تعداد موهای ریشم رو می‌شمردم.
‫مله...
‫ازت ممنونم. خیلی بهم خوش گذشت.
‫عجب؟
‫خب خوش به حالت.
‫خیلی‌خب!
‫از اونجایی که امروز می‌میری، هر خواسته‌ای داری برات برآورده می‌کنم.
دلت چی می‌خواد؟
‫پس... می‌خوام مثل اون‌دفعه، ستاره‌ها رو ببینم...
‫آهان. رفته بودی روی شونه‌ام تا ببینیشون، نه؟
‫من عاشق این دهکده‌ام.
‫ستاره‌ها... خیلی قشنگن.
‫چی؟ این ستاره‌ها؟
‫مزارت رو با هرچندتا ستاره که بخوای، تزئین می‌کنم.
‫کس دیگه‌ای هم می‌خواد با ایلیه ستاره‌ها رو ببینه؟
‫من!
‫منم همین‌طور!
‫منم می‌خوام!
‫همه‌تون رو می‌برم بالا!
‫سعی نکنید ستاره‌ها رو چون خیلی نزدیکن، بگیرین!
‫هان؟
‫خیلی‌خب.
‫می‌گم، بابا.
‫به‌نظرت مله برای چی می‌خواد به مسابقات سلطنتی بره؟
‫والا...
‫راستش رو بخوای، اهالی دهکده...
‫این تصمیم رو یه‌جورایی به‌خاطر مله گرفتن.
به‌خاطر مله؟
‫مله هیچ‌وقت «تخت رود ساین» رو ترک نکرده.
‫عـــه؟ شوخی می‌کنی.
‫اون تابه‌حال کاری جز خوابیدن روی اون تپه،
‫و شکار وایورن برای خوردن، انجام نداده.
‫غول‌هایی مثل مله،
‫معمولاً کل عمرشون رو توی سفر می‌گذرونن.
‫اون دلش نمی‌خواد جای دیگه‌ای بره؟
‫احتمالاً می‌خواد.
‫به‌خاطر همینه که می‌خوایم حتی برای مدت کوتاهی هم شده، به سفر بره.
‫آخه حتی رزکلی هم توی مسابقات سلطنتی شرکت می‌کنه.
‫هیچ‌کسی نمی‌تونه شکستش بده.
‫خب...
‫شاید هنوز برات زوده که از این مسائل سر دربیاری، میرویا،
‫ولی مله قوی‌ـه، می‌دونی؟
‫واقعاً؟
‫به گمونم هشت سال پیش بود...
‫یادته ارتش پادشاه شیاطین کم مونده بود وارد دهکده شن؟
‫بگی نگی، ولی...
‫تو اون‌موقع هنوز بچه بودی و تمام مدت گریه می‌کردی.
‫منم خیلی ترسیده بودم.
‫ولی،
‫این «تخت رود ساین» امن و امان باقی موند.
‫مله هر روز بالای تپه می‌ایستاد و ارتش پادشاه شیاطین رو با چشمش دنبال می‌کرد.
‫ولی هیچ‌وقت حتی یه تیر هم پرتاب نکرد.
‫نگاه توی چشم‌هاش بی‌نهایت ترسناک بودن.
‫پس به لطف مله، هیچ‌وقت سروکله‌ی ارتش پادشاه شیاطین پیدا نشد؟
‫عالیه، نه؟
‫مله دراصل یه جنگجوـه.
‫اون حتی پادشاه شیاطین حقیقی رو هم شکست داده.
‫با این‌حال همیشه وقت میذاره تا با شما بچه‌ها بازی کنه.
‫برگزار کردن جشنواره‌ها... ‫بازی کردن با بچه‌ها...
‫تنها کمکی که اهالی دهکده می‌تونن به مله ‫توی جنگی که در پیش داره بکنن،
‫اینه که هرساله دوتا از اون تیرهای آهنی رو بهش تقدیم کنن.
‫بابا... به‌نظرت مله می‌تونه رزکلی رو شکست بده؟
‫البته که می‌تونه.
‫ولی آخه... تاحالا ندیدم مله یه تیر هم پرتاب کنه.
‫معلومه که دیدی.
‫هان؟
‫بیا.
‫امشب به‌وضوح می‌تونی ببینی.
‫اوه؟
‫ستاره‌ی دنباله‌دار‌ـــ
‫نه...
‫آره.
‫اون نور که می‌بینی به‌خاطر سوختنِ ‫تیرهای سفالی‌ـه که با فنون دست‌ورزی ساخته شدن.
‫اون این تیرها روی توی دل آسمون رها می‌کنه، ‫با سرعتی که سفال رو تبدیل به آتش می‌کنه.
‫بابا!
‫شاید مله بتونه رزکلی رو شکست بده!
‫آه، تف توش!
‫یه‌ذره مونده بود...
‫درست هدف نمی‌گیرم یا بردش کمه؟
‫هــه، خب به کتفم.
‫ببین کی بهت گفتم.
‫قراره مزارش رو تزئین کنی.
‫او کسی‌ست که جثه‌ی غول‌آسایش،
‫بی‌حدوحصر است، ‫و دید بی‌نهایت قوی‌ای دارد،
‫که لبه‌ی افق را می‌شکافد.
‫کسی که از دقت الهی‌ای برخوردار است که با یک تیر،
‫می‌تواند حتی امواج خروشان را دگرگون سازد.
‫کسی که قدرت مخربی آزاد می‌سازد،
‫که سراسر منطقه را از بین می‌برد و ‫گریختن یا دفاع از خود در مقابل آن ناممکن است.
‫از فواصلی ورای درک انسان،
‫این تیر ستاره‌ای پدیدار می‌شود.
‫او یک تیرانداز است. یک غول. ‫او ملۀ غرش افق است.
‫کسایی که در تعقیب‌مونن، حامیان پادشاهی کهن‌ان.
‫نقشه‌مون لو رفته؟
‫همون‌طور که حدس می‌زدم، مینیان‌های زیادی ‫توی این منطقه وجود دارن.
‫زیادی توی چشم‌ایم.
‫13 نفری که چند لحظه پیش از پل گذشتن، دارن میان.
‫نه.
‫14 نفرن.
‫اون‌هایی که از پل گذشتن، برای فریب دادن ما اَن.
‫پنج‌تای دیگه هستن که خودشون رو قاطی جمعیت کردن،
‫و سعی می‌کنن آروم قدم بردارن تا صدای پاشون شنیده نشه.
‫سوراخ کردن گلو. ‫ششمین مهره‌ی گردنی.
‫یکیشون همین الان سرش رو به سمتت برگردوند.
‫سمت شمال غربی‌ـه، نه؟
‫تنفسش سریع شده.
‫من رو دیده.
‫کورو،
‫به‌نظر میاد سربازهای روی پل متوجه‌مون شدن.
‫باید عجله کنیم.
‫پس هیچ حرکت مشکوکی نکن، کونه.
‫اگه حامیان پادشاهی کهن از وجود تو باخبر شن،
‫توی دردسر می‌افتیم.
‫کورو. هی، کورو!
‫نگران منی؟
‫نگران همه‌چی‌ام.
‫هرچیزی که مربوط به زندگی‌ام می‌شه.
‫گم‌شون کردیم؟
‫شاید؟
‫می‌دونن اون کسی که دارن تعقیبش می‌کنن، منم.
‫«بصیرت» تو خیلی بیشتر از اون‌چه که من می‌تونم، می‌بینه.
‫فکر نمی‌کنی کسی قوی‌تر از من رو بفرستن؟
‫کسی قوی‌تر از تو نیست، کورو.
‫هرجایی باشن، می‌تونی پیداشون کنی.
‫ظاهراً همه قصد دارن من رو بکشن.
‫قبلاً به اون نیاز نداشتم که مراقبم باشه.
‫بصیرتی که هرچیزی رو می‌بینه؟ ‫الان دیگه مال گذشته‌هاست.
‫دیگه دارم توانایی دیدنم رو از دست می‌دم.
‫یه روز، منم می‌شم یکی مثل بقیه.
‫کوروی محتاط.
‫حتماً از آورتیا اومدی.
‫بله. من هفدهمین وزیر آورتیام.
‫الیای نشان سرخ.
‫ممنون که به درخواستم پاسخ دادی.
‫این دیگه چه حسی‌ـه؟
‫فکر نمی‌کردم،
‫یکی از بیست‌ونه مقام عالی‌رتبه‌ی آورتیا شخصاً بیاد سراغم.
‫این‌جوری رخنه کردن به محدوده‌ی دشمن،
‫جزئی از کار من توی جوخه‌ی عملیاتی‌ـه.
‫درضمن، آورتیا باور داره،
‫تو ارزش این رو داری که یکی از بیست‌ونه مقام عالی‌رتبه‌اش رو...
‫به پیشوازت بفرسته.
‫تیزبین‌ترین چشم توی انجمن جاسوسان، «چشمان اُبسیدین»...
‫کوروی محتاط.
‫من الان دیگه فقط یه کارآگاهم.
‫به بهترین نحوی که می‌تونستم، از دست تعقیب‌کننده‌هام در رفتم.
‫ولی می‌خوام فوراً از این شهر خارج شم. آماده‌ای؟
‫همه‌چی آماده‌ست.
‫از اونجایی که احتمالاً نمی‌تونیم محل‌های بازرسی بزرگراه‌ها رو بپیچونیم،
‫انگار مجبوریم از زمین‌های باتلاقی عبور کنیم.
‫همین دو روز پیش بارون بارید.
‫چرخ‌هامون ممکنه توی گل گیر کنه.
‫کالسکه‌ای که سوارش شدیم، برای زمین‌های ناهموار مناسبه.
‫می‌تونه از باتلاق‌های کم‌عمق عبور کنه.
‫پس از همون نوعیه که چشمان اُبسیدین استفاده می‌کنه؟
‫می‌تونیم دختر بندانگشتی رو همین‌جا توی شهر ول کنیم؟
‫شنیدم همیشه همراهته.
‫پس راجع‌بهش می‌دونی؟
‫می‌تونی بیای بیرون، کونه.
‫کونۀ آواره.
‫درسته که آورتیا منطقه‌ی مینیان‌هاست، ‫ولی می‌خوام درصورت امکان با خودم بیارمش.
‫سـ ـ سلام.
‫چه عجیب.
‫یه بندانگشتی که بال داره!
‫برای چی دست‌کاری شده؟
‫چه می‌دونم.
‫خطری نداره.
‫البته اینکه حرفم رو باور می‌کنی یا نه، یه بحث جداست.
‫ایرادی نداره.
‫موضوع مهمی نیست. اجازه می‌دم با خودت بیاریش.
‫واقعاً؟
‫شرمنده.
‫شاید تو فکرشو نکرده باشی،
‫اما من بهش نیاز دارم تا کارم رو انجام بده.
‫آخ جون!
‫این عالی نیست، کورو؟
‫بازم پیش هم می‌مونیم، نه؟
‫احیاناً‌ اون‌ها تعقیب‌کننده‌هات نیستن؟
‫چرا.
‫تقریباً از یه سال پیش، مردم پادشاهی کهن،
‫شروع کردن به نفوذ توی درجات عالیِ شهر توگی.
‫با توجه به افزایش سریع تعدادشون،
‫احتمالاً قصد دارن حرکتی علیه آورتیا بکنن.
‫درموردش می‌دونیم.
‫وجود اون‌ها،
‫از لیثیا هم مشکل ریشه‌دارتری‌ـه...
‫وایسا.
‫مال کجایید؟
‫فکر می‌کردم قضیه رو حلش کردیم؟
‫می‌تونین برین.
‫جای نگرانی نیست.
‫فقط کسی مثل تو که قدرت «بصیرت»‌ داره،
‫می‌تونه صحبت آدم‌ها رو از پشت دیوار بشنوه.
‫شرمنده. از بچگی حواس‌جمع‌ اَم.
‫با توجه به میزان قدرت فعلی پادشاهی کهن،
‫غیرممکنه بتونن معابر رو مسدود کنن.
‫احتمالاً هنوز کنترل کافی‌ای...
‫روی شورای شهر و شهروندان ندارن.
‫هنوز خیلی مونده تا به سطح لیثیا شاهزاده‌نشین جدید...
‫که تحت حاکمیت تارنِ‌ محفوظ بود، برسه.
‫هفدهمین وزیر...
‫گیریم دستگیرمون می‌کردن، اون‌وقت چیکار می‌کردی؟
‫توانایی‌های من اون‌جوری نیستن ‫که بتونم 100 یا 200 دشمن رو شکست بدم.
‫اقدامات لازم برای پرهیز از چنین موقعیتی رو انجام دادم.
‫می‌دونی،
‫چرا توی این زمین‌های باتلاقی هیچ بزرگراه یا محل بازرسی نیست، مگه نه؟
‫اینجا منطقه‌ی وارم ـه.
‫اگه شانس باهامون یار نباشه،
‫ممکنه به‌کل همراه کالسکه فرو بریم.
‫اون شخص بالای کالسکه به‌خاطر همینه؟
‫احسنت به بصیرت افسانه‌ای.
‫تنفس منظم... خوابیده؟
‫حرکت کن!
‫کورو!
‫می‌دونم.
‫ترس‌هام به واقعیت تبدیل شدن، وزیر هفدهم.
‫یه وارم داره میاد.
‫می‌تونی از پشت کالسکه حرکتش رو دنبال کنی، کونه؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫وقتی دهنش رو باز ‌کنه،
‫به خوشه‌ی عصبی پشت گلوش شلیک می‌کنم.
‫این حرکتش رو کند می‌کنه.
‫نه، کوروی محتاط...
‫نیازی به این کار نیست.
‫توی مشتمی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قلب...
‫درست لحظه‌ای که بدن‌هاشون به هم برخورد کرد،
‫دهلیز راست نسبتاً‌ نازک قلبش رو سوراخ کرد.
‫حوصله‌سربره.
‫فقط گنده‌ای، همین و بس.
‫از ثانیه‌ی اول،
‫محل قرارگیری قلبش رو می‌دید.
‫سوجیروی شمشیر بید. اسمش اینه.
‫آورتیا به قدرت نظامی نیاز داره.
‫به کسایی مثل تو و اون.
‫با این اوصاف، قصد دارن همه‌ی ‫نیروهای مخالف رو نابود کنن؟
‫تا بتونن، به نام ملکه، و بدون هیچ مزاحمتی،
‫مسابقات سلطنتی رو که تنها قهرمان رو تعیین می‌کنه، برگزار کنن.
‫هی، کورو.
‫از الان داری می‌ری سراغ کاری ‫که خانم الیا گفت؟ بهتر نیست...
‫اول یه‌خرده توی آورتیا استراحت کنیم؟
‫آره.
صحرای بزرگ یاماگا
ایشورا
قسمت سیزدهم
افق غرش ملۀ
تخت رود ساین
ایشورا
‫غول‌ها
‫عمر درازشان را صرف سفر به نقاط مختلف دنیا می‌کنند.
شهر توگی
‫سی‌وهشت روز دیگر تا وقوع مصیبت
بعدی
قسمت چهاردهم
اُبسیدین لیناریسِ