‫دوست‌پسر شیراکاوا-سان...
‫منم!
‫ها؟ چی داره می‌گه؟
‫راه نداره بابا، نه؟
‫شنیدی چی گفت؟
‫حقیقت داره.
‫هــه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اگه با خل‌وضعی مثل کاشیما قرار می‌ذاره،
‫شیراکاوا-سان باید دختر خیلی مهربونی باشه!
‫شیراکاوا-سان واقعاً یه فرشته‌ست!
‫لعنتی! دوباره بهش پیشنهاد می‌دم!
‫پس یعنی همه‌ی شایعاتی که می‌گفتن ‫دوست‌پسراشو تیغ می‌زنه، دروغ محضن؟
‫آره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هوی، کاشی!
‫کورُسه-سان!
‫نزدیک نشو.
‫تو کسی بودی که اون شایعات رو درمورد ‫شیراکاوا-سان پخش کرد،‌ مگه نه کورُسه-سان؟
‫اگه باشم چی؟
‫باهام راجع‌بهش حرف می‌زنی؟
‫چرا دست به همچین کاری زدی؟
‫می‌خوام نفر اول باشم.
‫نمی‌خوام بذارم اون سلیطه ‫چیز دیگه‌ای رو از چنگم دربیاره.
‫هــه؟
‫شیراکاوا رونا خواهر دوقلومه!
‫هـــه؟!
‫د ـ‌ دوقلو؟ شوخی می‌کنی.
‫می‌دونم بهمون نمی‌خوره. دوقلوهای ناهمسانیم.
‫ولی آخه اسم‌های فامیلی‌تون...؟
‫کلاس پنجم که بودیم،‌ والدین‌مون از هم طلاق گرفتن. ‫من فامیلی مامانم رو برداشتم.
،مامان بعدش دوباره ازدواج کرد ‫ولی ماه قبل بازم طلاق گرفت،
‫واسه همین به خونه پدربزرگ برگشتیم.
‫تو واقعاً خواهر کوچیک شیراکاوا-سانی؟
‫ای کاش که نبودم.
‫هــه؟
‫رونا همیشه عاشق جلب توجه بود. ‫کاری می‌کرد که همه‌ی اعضای خانواده لوسش کنن،
‫ولی من بیشتر سرم توی لاک خودم بود و ‫ابراز کردن احساساتم همیشه برام سخت بود.
‫من اونی بودم که باید به شهر دیگه می‌رفتم، ‫من اونی بودم که باید اسمم رو عوض می‌کردم.
‫من اونی بودم که باید انتقالی می‌گرفتم. ‫من اونی هم که همیشه در حقش بی‌انصافی می‌شه!
‫اون‌موقع متوجه شدم
‫که تاوقتی دختر تودل‌برویی مثل رونا ‫نشم نمی‌تونم خوشحال باشم،
‫پس روزوشب تلاش کردم تا خودم رو تغییر بدم.
‫بهش نشون می‌دادم که منم می‌تونم ‫دختری بشم که همه دوستش دارن!
‫ولی حتی اون‌موقع هم،
‫اون باز نفر اول بود.
‫همه توی کلاس...
‫همه توی کل مدرسه عاشقش بودن!
‫و تو برای همین اون شایعات رو ‫درمورد شیراکاوا-سان پخش کردی؟
‫حتماً فکر می‌کنی آدم حال‌بهم‌زنی‌ام.
‫کاری که انجام دادی اشتباهه، کورُسه-سان. ‫ولی گمونم درک می‌کنم چه احساسی داری.
‫تو اصلاً هم من رو درک نمی‌کنی!
‫حق با توئه. درست نمی‌دونم ‫چه احساسی درمورد پدرومادرت داری.
‫ولی یه‌جورایی شبیه منی... ‫لااقل، من که اینطور فکر می‌کنم.
‫برای منم باز کردن سفره‌ی دلم سخته،
‫ولی همچنان نگران عقاید دیگرانم.
‫همه ازم متنفرن؟ ‫همیشه به این فکر می‌کنم.
‫به‌نظرم از این جهت شبیه همیم.
‫وقتی به شیراکاوا-سان نگاه می‌کنم، فرد ‫خیلی متفاوتی می‌بینم... همیشه شگفت‌زده‌م می‌کنه.
‫با همه رک و راسته. ‫صادق و روراست.
‫مثل خورشید می‌درخشه. ولی با این‌حال،
‫اگه من و تو خودمون رو مجبور می‌کردیم ‫که بیشتر مثل شیراکاوا-سان باشیم،
‫گمونم نتیجه‌ای جز درد کشیدن برامون نداشت.
‫خودم این رو خوب می‌دونم!
‫مطمئنم یکی رو پیدا می‌کنی، کورُسه-سان.
‫یه روز، وقتی با کسی که ‫واقعاً‌ دوستش داری روبه‌رو شدی،
‫چرا فقط سعی نمی‌کنی کسی بشی که اون عاشقش می‌شه؟
‫کورُسه-سان؟
‫چ‍ ـ چیه؟ مثلاً قراره با این حرفا روحیه بگیرم؟
‫ح‍ ـ حالت خوبه؟
‫تنهام بذار.
‫خیلی‌خب.
‫بدتر از این نمی‌شه.
‫ریوتو!
‫شیراکاوا-سان.
‫هی، تو.
‫بسی خفن بود.
‫هــه؟
‫من کار دارم، پس فعلاً.
‫خسته نباشی.
‫مطمئنی مشکلی نداره، ریوتو؟
‫می‌دونم که واقعاً نمی‌خواستی ‫کسی بفهمه ما باهم قرار می‌ذاریم.
‫آره، ولی از اینکه بچه‌ها درموردت ‫فکر اشتباه می‌کردن دیگه داشت حالم بهم می‌خورد.
‫این‌کارو... به‌خاطر من کردی؟
‫ه‍ ـ هان؟ چم شده؟
‫من فقط یه دختر احمقم. هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫شایعات و چیزهایی از این قبیل ناراحتم کنن.
‫شیراکاوا-سان...
‫آهان. حتماً تو و ماریا هم اون شایعات رو شنیدین.
‫موندم یعنی کی شروع‌شون کرده.
‫در اون مورد...
‫ماریا بهت گفت، مگه نه؟ درمورد خودم و خودش؟
‫آه،‌ آره. تازه فهمیدم.
‫شرمنده. می‌خواستم زودتر باهات درمیون بذارم،
‫ولی هیچوقت فرصت مناسبی نبود.
‫رابطه‌مون یه‌کم شکرآبه، ‫واسه همین یه‌جورایی کنار هم معذبیم،
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫اون واقعاً دختر خوبیه. واقعنی!
‫پس... تو اون شایعات رو باور نکردی؟
‫هــه؟ نه.
‫ولی از طرفی، تو که واقعاً خبر نداری، مگه نه؟ ‫اینکه من قبل از قرار گذاشتن با تو چه‌جور آدمی بودم.
‫حق با توئه.
‫ولی جوری که الان هستی رو دوست دارم، شیراکاوا-سان.
‫به‌علاوه، من می‌تونم الانشم با نگاه کردن بهت
‫بفهمم که حتی توی گذشته، ‫آدمی نبودی که اون‌جور کارها بکنی.
‫ریوتو.
‫پس گذشته... اهمیتی نداره.
‫گذشته مال گذشته‌ست.
‫آره! راست می‌گیا!
‫دیگه نگران شایعات عجیب و گذشته نمی‌شم.
‫ممنونم، ریوتو!
‫ولی هنوز برام سؤاله که چرا ‫ماریا به مدرسه ما انتقالی گرفت.
‫چیکار کنم؟ ‫باورم نمی‌شه همچین احساسی دارم.
‫نه. نمی‌شه. نباید ازش خوشم بیاد!
‫اگه عاشق کاشیما-کون شم، ‫بازم نفر دوم می‌شم!
‫فردای روزی که توی مدرسه اعلام کردم ‫باهم قرار می‌ذاریم. و راستش...
‫نمی‌‌خوام بـــــــرم!
‫همه‌شون قراره با دست نشونم بدن و بهم بخندن. ‫یا اینکه بهم تیکه بندازن و بگن،
‫«500 میلیون سال طول می‌کشه تا تو آماده‌ی ‫قرار گذاشتن با کسی مثل شیراکاوا-سان شی!»
‫صبح به‌خیر.
‫هــه؟ صبح... صبح به‌خیر.
‫همه‌چی انقدر عادیه که یه‌جورایی ناامید‌کننده‌ست.
‫ولی شاید طبیعیه.
‫اخبارِ اینکه کی با کی قرار می‌ذاره ‫فقط واسه یه ثانیه‌ست.
‫اونایی که محبوبن، بی‌نهایت موضوع بحث ‫دیگه دارن که درموردشون حرف بزنن.
‫ها! صبح به‌خیر، ریوتو.
‫ص‍ ـ‌ صبح به‌خیر، شیراکاوا-سان!
‫آره. درست همون‌طوره که قبلاً بهم گفتی.
‫گفتی می‌خوای یه چیزی رو که دوست دارم دوست داشته باشی، یادته؟
‫خیلی خوشحالم کرد!
‫پس منم می‌خوام یه‌چیز رو که تو ‫دوست داری دوست داشته باشم،‌ ریوتو.
‫شیراکاوا-سان! پروانه‌ها توی شکمم به پرواز دراومدن!
‫روزهایی که بیکاری چیکار می‌کنی؟
‫ر ـ راستش چیزی نیست که بشه درموردش حرف زد.
‫پس کاری انجام می‌دی که گفتنی نیست؟
‫م‍ ـ منظورم این نبود!
‫فهمیدم! کارهای خاک‌برسری می‌کنی!
‫اینطور نیســـت!
‫خب... من دوست دارم لایواستریم بازی‌ها و این‌ها رو تماشا کنم.
‫لایواستریم؟ این دیگه چیه؟
‫استریمر موردعلاقه‌م یه یارو به اسم کِن ـه.
‫کن حرف نداره چون توی هرجور ‫بازی‌ای که فکرشو کنی حرف اول رو می‌زنه!
‫شروع کارش به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای بازی‌های اف‌پی‌اس بود،
‫ولی توی بازی‌های ساخت‌وساز و ‫بازی‌های گرگینه هم کارش حرف نداره!
‫ولی به تئوری بازی متداول ‫و راهکارهای پیش‌پاافتاده اتکا نمی‌کنه.
‫البته، از قوانین مقرری تبعیت می‌کنه.
‫آخه من چه مرگــــــمه؟!
‫می‌خوام یکی از اون لایواستریم‌ها رو تماشا کنم.
‫عــه؟ ب‍ ـ باشه.
‫داخل. باید بریم داخل. داخل، داخل.
‫این شکلی‌ان.
‫نه بابا، اون‌ور نه. اینجا، ایناهاش. اینجا.
‫وای. پس این یارو کِن حین بازی کردن حرف می‌زنه؟
‫سمت راست رو نگاه کنین. من همیشه یه‌بار ‫سمت راست رو چک می‌کنم. سمت راست.
‫وای.
‫خوبه، خوبه. خیلی‌خب. سمت راست امنه.
‫خب، حالا عقب روی پشت‌بوم...
‫ن‍ ـ نزدیکه!
‫این بازی به‌نظر باحال میاد!
‫اگه شیراکاوا-سان واقعاً داره ‫بیشتر از قبل ازم خوشش میاد،
‫پس می‌خوام انجامش بدم!
‫که اینطور.
‫پس اساساً، تو می‌خوای شیراکاوا-سان رو ببوسی، ‫ولی نمی‌دونی چطوری.
‫درست فهمیدم؟
‫آ ـ‌ آره.
‫پس،‌ در این‌صورت،
‫واسه چی از ما می‌پرسی؟!
‫لعنتی! لعنتی! ‫چرا هرچی شانسه گیر کاشی میاد؟
‫چرا نمی‌ری فقط منفجر شی؟!
‫...چیزیه که می‌خوام بگم.
‫ولی محض رفاقت، بیا کاشی رو ‫توی مسیر منتهی به مردانگی هدایت کنیم.
‫بچه‌ها! ممنونم!
‫خب، وقتی مثل ما روزانه تمرین می‌کنی و ‫ذهنت رو با بازی کردن تقویت می‌کنی،
‫راهکار بوسیدن نباید مسئله‌ای باشه.
‫هــوی! ایچی! نیشی! طاقت بیارین، بچه‌ها!
‫تو هیچ شانسی نداری! شوخیت گرفته؟
‫کاری می‌کنی از استرس خون بشاشیم!
‫مثل اینه که بخوای فقط با یه آرمور سطح پایین قهرمان شی!
‫شرمنده. گمونم حق با توئه.
‫یه بوسه‌ی ناگهانی...
‫آهان.
‫اگه بوسه زیادی‌ـه، پس چطوره سعی کنم
‫دستشو بگیرم؟
‫پارک اوئِنو؟
‫اوه، آره.
‫اگه خوشت بیاد، می‌تونیم قرار بعدی‌مون رو بریم اون‌جا.
‫بریــــم!
‫پارک اوئنو! آخرین‌بار وقتی مدرسه ابتدایی بودم رفتم! ‫ یادش به‌خیر!
‫و می‌تونم با تو برم! دل تو دلم نیست!
‫پ‍ ـ پس. هفته آینده.
‫آره!
‫ایول! اولین چک‌پوینت رو پشت سر گذاشتم!
‫درواقع، سه‌تامون باهم برنامه‌ش رو چیدیم. ‫من، ایشی و نیشی.
‫این «عملیاتِ می‌خوام دست شیراکاوا-سان رو بگیرم»ـه.
‫خیلی شیک،‌ به قایق‌سواری دعوتش می‌کنم، ‫و وقتی می‌خواد سوار شه...
‫نقشه‌ی بی‌نقص.
‫خب، کی به جواب رسیده؟
‫کاشیما-کون.
‫گندش بزنن! حواسم نبود!
‫سوال 2 تو صفحه‌ی 32.
‫آه. نام آوا.
‫بله، درسته.
‫آه، ممنونم.
‫کاشیما-کون، امیدوارم ازم متنفر نشی.
‫نگران نباش. ازت متنفر نیستم.
‫هان، حرف زشتی زدم؟
‫وای!
‫عه،‌ هــــه. مثل اینکه قایق واسه سوار شدن دارن.
‫شیراکاوا-سان، حالا که دیگه اینجائیم...
‫ام، چیزه، ریوتو...
‫هوم؟
‫هنوز مطمئن نیستم که نشونت بدم یا نه،
‫ولی واسه‌ت یه‌چیزی برای خوردن آوردم.
‫عــه؟
‫پس... ایناهاش! برات بنتو درست کردم!
‫هــه؟
‫هــــــــــه؟!
‫ای وای! کلاً خراب شده!
‫ن‍ ـ نه، خیلی هم عالیه!
‫ایتاداکیماس!
‫خیلـــی خوشمزه‌ست!
‫واقعاً؟ ایــــول!
‫ازطرف یامانا-سانه.
‫نیکولِ‌ همیشگی!
‫راستش، مجبورش کردم پشت‌سرهم بهم زنگ بزنه ‫و بیدارم کنه تا واسه درست کردنش وقت کنم.
‫قرار گذاشتن با شیراکاوا-سان خیلی خوش می‌گذره! ‫خیلی خیلی خوش می‌گذره!
‫ولی...
‫چی شده؟
‫هیچی. این واقعاً خیلی خوشمزه‌ست!
‫روندن اون قایق‌ها باید خیلی حال بده!
‫می‌خوای برونی؟
‫آره!
‫دستتون درد نکنه.
‫بفرمایید.
‫اول من سوار می‌شم.
‫جلوی پاتو نگاه‌-
‫الان وقتشه!
‫بجنب تو هم سوار شو، ریوتو!
‫کیف نمی‌ده، ریوتو؟
‫اوهوم.
‫آروم باش. موقع پیاده شدن یه شانس دیگه دارم.
‫قایق‌سواری خیلی حال داد.
‫آره.
‫بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌ری خونه؟
‫نه...
‫دوستش دارم، پس می‌خوام لمسش کنم،
‫ولی دوستش دارم،‌ پس نمی‌خوام اذیتش کنم.
‫مطمئنم اگه می‌دونست چی تو فکرم می‌گذره، ‫احساسات خودش رو نادیده می‌گرفت و
‫می‌ذاشت هرکاری که دوست دارم باهاش انجام بدم.
‫ولی نمی‌تونم این‌کارو کنم.
‫اینطوری درست مثل دوست‌پسرهای سابقش می‌شم!
‫هی،‌ ریوتو. اگه حرفی داری، بگو.
‫می‌دونم اون نگاه چه معنی‌ای داره.
‫ما سر یه قرار معمولی می‌ریم،‌ و اونا بعدش همیشه ‫قبل از اینکه حرفشو پیش بکشن این‌جوری رفتار می‌کنن.
‫هــه؟
‫ولی،‌ من جداً نمی‌خوام باهات بهم بزنم.
‫ی‍ ـ یه‌لحظه ترمز بگیر! راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫هــه؟ مگه نمی‌خواستی باهام بهم بزنی؟
‫هـــه؟! نه بابا!
‫ولی قیافه‌ی خیلی جدی به خودت گرفته بودی!
‫من اصلا و ابدا قصد ندارم باهات بهم بزنم، شیراکاوا-سان!
‫واقعاً؟
‫فقط داشتم به این فکر می‌کردم که، خب،
‫می‌خوام یه‌بار دیگه سوار قایق شیم.
‫هــه؟ انقدر از قایق خوشت میاد؟
‫پس، کاریش نمی‌شه کرد. بیا یه‌بار دیگه بریم!
‫ایول! ولی این‌بار بیا سوار یکی دیگه شیم!
‫آه...
‫نقشه عوض شد. تصمیمم رو گرفتم.
‫انتظار دیگه بسه.
‫فقط باید شجاع باشم و دست به کار شم.
‫هــه.
‫کمک... می‌خوای؟
‫ممنونم.
‫شاید اول باید این قایق رو می‌گرفتیم.
‫چون تونستم دستت رو بگیرم.
‫هــه؟
‫راستش اخیراً خیلی بهش فکر می‌کردم.
‫اینکه چطور می‌خوام دستتو بگیرم.
‫واسه همین سعی داشتم یه‌خرده بهت نزدیک‌تر شم. ‫متوجه نشدی؟
‫م‍ ـ منم همینطور. می‌خواستم دستت رو بگیرم.
‫جدی؟
‫جدی.
‫ها. که اینطور.
‫آه، شیراکاوا-سان؟
‫گیرت انداختم.
‫شیراکاوا-سان...
‫ما هردومون به‌ یه‌چیز فکر می‌کردیم.
‫می‌دونی، من می‌خوام بهت نزدیک‌تر شم. ‫می‌خوام بیشتر دوستت داشته باشم. می‌خوام...
‫جدی و واقعنی به همدیگه اهمیت بدیم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫شیراکاوا-سان؟
‫بیا کمی بیشتر اینطوری بمونیم. باشه؟
‫اوهوم.
‫راستی، این «شیراکاوا-سان» که هست؟ ‫می‌شه دیگه بیخیالش شی؟
‫هــه؟
‫می‌دونی که، اسمم روناست.
‫با اسم کوچیک صدا زدن یه دختر؟ ‫و انقدر خودمونی؟
‫همه‌ش داره خیلی سریع اتفاق میفته! ‫قلبم طاقتش رو نداره!
‫پس. رو... رو ـ رو ـ رو ـ رو...
‫رو ـ رو ـ رو ـ رو...
‫ببخشید.
‫فدا سرت. می‌تونم تاوقتی که بهش عادت کنی صبر کنم.
‫دستت سرده، ریوتو.
‫ب‍ ـ ببخشید! واسه اینه که خیلی مضطربم.
‫اشکال نداره. من برات گرمش می‌کنم.
‫البته، یه‌جورایی معذب‌کننده‌ست.
‫ولی اگه قبلش سکس داشتیم انقدر خجالت نمی‌کشیدیم.
‫گرفتن دست‌، بوسیدن... ‫همه‌شون الان خیلی معذب‌کننده‌ان.
‫ولی هردفعه که احساس می‌کنم خیلی بهم نزدیکی، ‫حس می‌کنم کمی بیشتر عاشقت می‌شم.
‫شیراکاوا-سان اینجا با منه.
‫دستش رو هرگز رها نمی‌کنم!
‫ازت متنفر نیستم.
باید با این احساسات چیکار کنم؟
‫یه روز، وقتی با کسی که ‫واقعاً‌ دوستش داری روبه‌رو شدی،
‫چرا فقط سعی نمی‌کنی کسی بشی که اون عاشقش می‌شه؟
‫دختری که کاشیما-کون عاشقش می‌شه؟ ‫کسی که کاشیما-کون عاشقش می‌شه؟
‫خودشه. کافیه فقط رونا شم.
‫ازش می‌دزدمش.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط صبر کن و ببین،
‫رونا.
‫،در قسمت بعدی داستان قرار گذاشتن ما
‫منِ بی‌تجربه شب رو با توِ باتجربه می‌گذرونه.
‫شب رو می‌گذرونه؟!
‫عـــه؟! پس واویلا که!
،ما حسادت داستان
به بی‌تجربه توِ
.با‌تجربه حسودیش می‌شه توِ
حسود پلاستیکی
امروز
بنتو رو تموم کردی؟ اگه بذاری چیزی بمونه نفله‌ات می‌کنم
،ما قرارِ داستان
شب رو با بی‌تجربه منِ
‫می‌گذرونه. باتجربه توِ