‫زمانی که دبستانی بودم
‫یادمه پسرایی که معروف تر بودن خیلی سریع تر میدویدن.
‫ولی انگاری که جدیدا هر کی باهوش تره معروف تره.
‫یه پیرمرد که یهویی خودآگاهش ازینکه
‫موقع دبستان چقدر معروف بوده یادش میاد، واقعا مشکل داره
‫اینو نمیگم چونکه میخوام معروف بشم یا هرچی باشه؟
‫میخوام راجع به این حرف بزنم که همه چی، همه جا یهو عوض میشه،
‫و اینکه چقدر سخته که یه آدم جذاب پیدا کنی باشه؟
‫خیلی بیچاره به نظر میای.
‫با اون چشمای قاتلانه و قضاوتگر منو نگاه نکن!
‫الان گفتی بچه هایی که درسخونن معروف ترن؟
‫یعنی... من تو دوره اشتباهی به دنیا اومدم!
‫موریتا، تو مگه اصلا باهوشی؟
‫داری چی میگی؟
‫اینو داشته باش!
‫اون کودک اعجوبه ای که برای اولین بار تو کلاس جدول ضرب یاد گرفت... من بودم!
‫مردهایی که هنوز پز چیزایی که به دست آوردن رو میدن...
‫اونم از دبستان... واقعا مشکل دارن.
‫برای همینه که نمیتونم دختر بلند کنم!
‫فراموشش کن.
‫فراموشش کنم؟!
‫تو دبستان تو از چجور پسر هایی خوشت میومد آکمی چان.
‫آره منم میخوام بدونم. تو ازون دونده ها خوشت میومد؟
‫من از...
‫تو از...؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ازونایی که از زنجیر هاشون بعنوان سلاح استفاده میکردن!
‫واو، خیلی واضح توضیحش دادی!
‫اسنک باسو
‫وقتی عاشق میشی
‫ولی موقع دبستان، همیشه یه پسر بوده که با همه فرق داشته نه؟
‫ولی هیچکدومشون زنجیر نداشتن، اینطور فکر نمیکنی؟
‫الان که بحثش شد، من یکی از اون دبستانی ها بودم...
‫که دستاشون رو با ماژیک قرمز میکردن بعد با یه دستکش میپوشوندنش.
‫حالا، برو اون گذشته رو چال کن!
‫ولی، آکمی چان، چرا تو یه پسر عجیب غریب، که از زنجیر بعنوان سلاح استفاده میکرده خوشت میومده؟
‫هممم.
‫الان که بهش فکر میکنم اصلا نمیدونم چرا.
‫ولی خب مهم نیست که تند میدون یا باهوشن...
‫فکر نکنم آدما برای همچین دلیل هایی عاشق بشن.
‫خوب داری سعی میکنی جمعش کنی.
‫ولی توهم یه تایپ خاصی رو دوست داری.
‫اینکه دبستانی بودی بماند،
‫ولی زنهای بزرگسال یکم تو انتخابشون بیشتر دقت میکنن.
‫تو یکی راجع به زنا حرف نزن موریتا!
‫من ازون زنا نیستم که سر یه "تایپ" خاص دیوونه بشن.
‫بخاطر اینکه من با...
‫یک سیستم کسر امتیاز!
‫همه آدما ازین عادت های خاص که باعث میشه همه چیزای بدشون فراموش بشه ندارن.
‫اوه مرد خوشتیپ من...
‫فکر کنم تعداد آدمایی که ایراد های خیلی بزرگ دارن، جوری که...
‫همه خوبیاشون فراموش میشه بیشتره.
‫مهن خیلی پولدارم.
‫الان به خودش گفت "من" یا "مهن"؟
‫بجای اینکه یه ایراد پیدا کنی و بعدا ناراحت بشی،
‫به نظرم بهتره که همون اول ایرادات رو پیدا کنی بعد شروع کنی با طرف قرار بذاری.
‫خب... مگه نمیگن عشق بی قید و شرط هستش؟
‫نمیشه سخت تلاش کنی که اون ایرادات رو قبول کنی؟
‫وای وای...
‫من شبیه قدیس ام؟
‫من؟ کسی که کلا مهارتش تو پیدا کردن ایرادات هستش و نه نقاط قوت؟
‫شیطانی
‫شیطانی!
‫بیا سعی کن بیشتر شبیه اون دختره که تو آهنگ تیتراژ سریال کلاسیک دراما بود باشی!
‫وای، چه زن بدی هستی تو!
‫ولی خب میفهمم.
‫آکمی چان، این شخصیه که تو هستی.
‫درسته.
‫ولی خب، این فرصت منه.
‫برای چی؟
‫اینکه تو مرد هارو با سیستم کسر امتیاز میسنجی.
‫آره.
‫اگر سیستم کسر امتیازه یعنی از 100 شروع میشه!
‫آره.
‫یعنی...!
‫یعنی هیچ چیزی درباره من نیست که بیشتر از 0 امتیاز باشه!
‫ولی اگر از 100 داری کم میکنی یعنی من یه فرصتی دارم!
‫وایسا بینم... فکر نمیکنی یکم زیادی خوشبینانه داری به این قضیه نگاه میکنی؟!
‫آکمی چان! اگر تو به من امتیاز بدی، من چند امتیاز میگیرم؟
‫تاحالا بهش فکر نکرده بودم!
‫یعنی اصلا به عنوان یه مرد هم بهش نگاه نکرده بودی ها؟!
‫موریتا چان، بیا بیخیال شو توروخدا!
‫جلومو نگیر تاتسونی!
‫اون میخواد منو به عنوان یه مرد ببینه!
‫تاحالا نقطه ای از زندگیت بوده که چیزی درست پیش بره؟!
‫موندم که اصن جوهر کافی هست یا نه.
‫میخواد یه سیستم کسر کامل بنویسه!
‫خب بیاین با...
‫یه کسر 30 امتیازی شروع کنیم.
‫داری با صورتش شروع میکنی. واو.
‫همه همیشه بهم میگن، آسیبی بهم وارد نشده هنوز. (روحی منظورشه)
‫ولی کلی امتیاز از دست دادیا.
‫هممم... و اینکه...
‫خیلی حشری هستی پس منفی سه.
‫نمیتونی گوجه بخوری منفی 2
‫لحجه الکی داری منفی 5
‫هنوز پیش بابا مامانت زندگی میکنی منفی 2
‫انگاری که خیلی جدی گرفته
‫خب، فکر کنم همین بود...
‫اوه، خیلی بهش آسون گرفتی...
‫خب چند امتیاز نیاز دارم که قبول شم؟
‫55 امتیاز
‫یعنی...
‫42 امتیاز ازم کم کردی.
‫100 - 42 = 59!
‫کارت عالی بود!
‫یعنی قبول شدم!
‫ترکیب حشری بودنت با اون قیافت یه 30 امتیاز دیگه هم کم میکنه،
‫که میشی کلا 28.
‫نیاز به تلاش بیشتر
‫رد شدی.
‫"دنیا، بهشت و جهنم، و قدرت من!"
‫آکمی چان! فکر کردی کی هستی! همینجوری به هرکی دلت میخواد امتیاز میدی!
‫میفهممت موریتا چان.
‫ولی میدونی، حق اینکه ازش ایراد بگیری رو، لحظه ای که ازش خواستی بهت امتیاز بده ‫از دست دادی
‫خدایی، یعنی چی، پسر...
‫موریتا چان...
‫آکمی چان...
‫چیه؟
‫امتحان جبرانی نیست بتونم انجام بدم؟
‫قلبت از شیشه ضد گلوله ساخته شده داداچ؟
‫خیلی خب پس...
‫بگو بینم...
‫10 تا چیزی که راجع به من دوست داری.
‫اون بیانیه...
‫قطعا یه تله برای کسر امتیاز بیشتره!
‫آکمی چان، خودت میگی که سیستم کسر امتیاز داری.
‫ولی خب، چرا گول اون آشغالا و عوضیا رو میخوری؟
‫هنوزم داری قسط های دوست پسر قبلیتو میدی نه؟
‫خب، در نهایت...
‫هیچ توضیح منطقی برای عشق وجود نداره.
‫یعنی چی؟ این دیگه چه وعضشه؟
‫خودتو کنترل کن موریتا چان...
‫اون...
‫اون یعنی...
‫من... من...
‫هنوز یه فرصتی دارم مگه نه؟!
‫که اینطور... واقعا هیچ توضیح منطقی برای عشق نیست...
‫برای امشب دیگه بسه
‫پسر، حسابی هنگ اوور دیشبم.
‫خوبی کاوا چان؟
‫خیلی وقت بود سیاه مست نشده بودم...
‫وقتی که تو این حالتی برای چی میای اسنک بار.
‫بیا. یکم آب بخور.
‫ممنون
‫و دقیقا کجا رفتی نوشیدنی زدی؟
‫خدایی اصلا یادمم نیست...
‫وقتی بیدار شدم انگاری تو یه سمیناری چیزی بودم.
‫خندم میگیره.
‫چطوری به این داری میخندی؟
‫انقدر نخور که نفهمی چجوری رسیدی اینجا!
‫آره.
‫راستی...
‫اون قلاده کلفت چیه بستی؟
‫چی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫وقتی مست بودم یهویی اینو خریدم؟
‫اگر همینجوری به الکل خوردن ادامه بدی آخر یکاری میکنی که پشیمون شیا.
‫حرف اون قلاده شد...
‫اون یه قلاده بازی مرگ نیست؟
‫امکان نداره...
‫صبر کن اگر به زور جداش کنی ممکنه منفجر شه!
‫یه بازی مرگ؟
‫خدایی، چه مزخرفاتی.
‫چرا کسی همچین کاری باید بکنه؟
‫و چرا باید من باشم که گیر این هچل بیافتم؟
‫یه لفظ معمولیه که بازیکنای بازی-مرگ میگن!
‫بیا اول همه چی رو بچینیم کنار هم.
‫چیز دیگه ای یادته؟ هر چیزی میتونه باشه.
‫خب... اولین چیزی که یادم میاد...
‫یسری آدم با ماسک های عجیب بودن
‫یه سمینار برگزار کردن که تحت تاثیرش قرار گرفتم...
‫دیدی! گفتم که! بازی مرگه!
‫و خیلی حال نکردم پس رفتم.
‫باید صبر کنی برای قربانی اول!
‫وقتی اولین شرکت کننده اولین باز منفجر میشه، بازی تازه شروع میشه.
‫ولی همونطور که میبینی من زنده ام.
‫خیلی عجیبه...
‫ولی معمولا یه کاری میکنن که مردم نتونن از بازی مرگ فرار کنن...
‫نه، اگر فرار کردن قسمتی از بازی باشه چی؟
‫منظورت چیه؟
‫تو بازی مرگ یه سری قانون هست که باید دنبال کنی.
‫قوانینش خیلی ساده و منصفانه هستش.
‫باید قوانین جالبی باشه که شامل نبردهای عقلانی میشه...
‫که نه تنها مهارتت بلکه شانست رو هم تست میکنه.
‫درخواست های زیادی دارن...
‫البته! مردم زندگیشون بستگی به این قوانین داره!
‫و چجوری جوابشون رو میده؟
‫میدونی...
‫حالا که گیر این بازی مرگ افتادم،
‫و با مرگ رو به رو شدم...
‫نه زن دارم نه بچه که نگرانش باشم، هیشکی هم دلش واسم تنگ نمیشه.
‫و خیلی از زندگی هم لذت نمیبرم، پس...
‫حالا که بهش فکر میکنم،
‫احساس میکنم یه زندگی خوب و بدون حسرت داشتم.
‫تو مرگ دنبال زندگی نگرد!
‫خیلی زوده که زندگیت رو بندازی بره!
‫اگر این بازی رو ببری ممکنه به آرزوت برسی!
‫حتی ممکنه کلی پول برنده شی!
‫اینارو از کجات داری در میاری؟
‫بازی های مرگ معمولا اینطوری به بازیکن ها انگیزه میدن!
‫منظورت چیه انگیزه؟
‫میدونی دیگه، وقتی پای زندگی وسطه؟
‫ولی خب تو مجبوری انجام بدی اینارو.
‫چون پای زندگیشون در میونه دلیل نمیشه انگیزه بگیرن!
‫مثلا خودتو نگاه کن.
‫حق گفتی...
‫شغل هم مگه اینجوری نیست؟
‫اگر کار نکنی، غذا هم نمیتونی بخوری.
‫که دقیقا زندگیت رو داری میذاری وسط.
‫حالا که اینطوری میگی...
‫وقتی که بدونی...
‫یه چیزی ازش در میاری دیگه به این معنی نیست که مجبوری انجامش بدی مگه نه؟
‫آره، مثل گرفتن کمیسیون میمونه.
‫آره درست میگی.
‫اگر اینجوری بهش فکر کنم که زندگیم ازین رو به اون رو میشه، ارزش امتحان کردن رو داره
‫حالا این شد روحیه
‫خیلی خب، بیا اول ببینیم چیز دیگه به جز قلاده بهت دادن یا نه.
‫چه چیزی؟
‫بازی های مرگ اینطورین!
‫واقعا بلدیا... قبلا ازینکارا کردی؟
‫ببخشید...
‫تلفن هوشمند...
‫کلید خونه...
‫کیف پول...
‫دنبال یه ابزار سری چیزی هستی؟
‫یه کنترل مرموز!
‫فکر کنم همینه!
‫و اینکه...
‫بازیکن های بازی مرگ...
‫باید یه تتو خاصی رو بدنشون داشته باشن.
‫من دیگه نمیدونم ولی...
‫با صرف نظر کردن ازینکه تو بازی مرگ هستم، احساس میکنم یکم از درون مردم.
‫فکر کنم چالش نسل های آینده حذف کردن تعصباتی مثل اینه!
‫باور اینکه این واکنش قابل توجه
‫از یه اسنک بار فرسوده باشه.
‫اسنک باسو
‫اسنک باسو.
‫مثل یک توهم بود
‫یه زلزله؟!
‫این اتفاق بزرگیه.
‫باید تو همچین مواقعی آرامش خودتو حفظ کنی!
‫چی؟!
‫ها؟
‫ببخشید. تقصیر منو وحشت هام بود.
‫چی؟!
‫سنپای میشه یه لحظه بس کنیم؟
‫وایسا یه ثانیه بهم فرصت بده!
‫این قطعا به خاطر کمخوابی نیست نه؟
‫شنیدم عادات بد باعث این چیزا میشه ولی برای بدنت خوبه.
‫انگاری که از عرف گذشتیم و به مشکلات قانونی رسیدیم الان....
‫وقتی زیادی میشینی خیلی برای جریان خونت خوب نیست.
‫پس لرزوندن پاهات به گردش خون کمک میکنه.
‫و جلوی سندرم کلاس-اقتصادی رو میگیره.
‫درسته. اگر زیادی بشینم،
‫گردش خونم خراب میشه و از پایین تنه کلا شل میشم.
‫مطمئنی گردش خون تنها چیزیه که مشکل داره؟
‫چی؟ مثل دنیا؟
‫آره، درست همین نقطه توی این دنیای بزرگ!
‫خدایا...
‫یکم لرزوندن چشه مگه؟
‫ما که رفیقیم، نیستیم؟
‫این خیلی بدترش میکنه...
‫غیر اون، کازاما سان، من خیلی از تو تصور خوبی ندارم...
‫اون صورت رو فقط به من نشون میده...
‫بامزه نیست؟
‫اون مهارت خاصی تو پیدا کردن چیزای خوب تو مردم داره،
‫ولی خب چیز خوبی تو اون نیست، هست؟
‫ها؟
‫هم؟
‫چیزی شده؟
‫اوه نه، احساس کردم یه موجود عجیب غریب دیدم الان...
‫اگر دنبال یه موجود عجیب غریبی، یامادا درست بغلت نشسته...
‫اگر انقدر ازم تعریف کنی خجالت میکشما....
‫کلمه "کنایه" تو دایره المعارف خوندی چیه؟
‫خب، تاتسونی دیروز یکم شومای آورده بود،
‫یکم بزنید آروم شید باشه؟
‫اوه.
‫دوباره نه...
‫این معمولا وقتی اتفاق میافته که، یه محصول تقلبی میگه "از اینجا باز کنید".
‫ازون بسته بندی هاست که یا باز شه، یا اینکه بزنه همه رگ های منو باز کنه.
‫رو کل بسته نوشته از اینجا باز کنید.
‫ازینجا باز کنید. ازینجا باز کنید. ازینجا باز کنید.
‫باید یه توضیحی به مشتری بدن نه؟
‫یا بسته بندی داره به خودش توصیه میکنه؟
‫ولی بازم با اینکه باز نیست یه کوچولو بازش کردی.
‫انقدر چرت و پرت الکی نگو!
‫خب، بالاخره که از یه جایی قراره باز شه.
‫به چای اینکه از همه جا باز شه.
‫اوه خدا!!!!!
‫چرا تسلیم نمیشی از یه قیچی استفاده کنی؟
‫اوه نه، دیگه از اون مرحله گذشته!
‫اگر میگه پاره کن، و من نمیتونم پاره کنم!
‫این مثل همون حسیه که...
‫امروز چی دوست داری بخوری؟
‫هر چی باشه خوبه.
‫پس بریم غذا چینی بخوریم.
‫نه حس چینی ندارم.
‫این احساس!
‫خیلی احساس ناراحت کننده ایه!
‫اگر دلش غذای چینی نمیخواست باید همون اول میگفت!
‫و اینکه، تو دیگه چه کوفتی هستی؟!
‫من اسب تکشاخ صورتی ام!
‫منو فقط کسایی که خیلی استرس دارن میبینن!
‫مثل آدمایی که ایمانشون خدا رو شکل میده،
‫استرس های جامعه مدرن من رو شکل دادن!
‫چی... چیچی گفتی...
‫خودگویی آکمی سان مطمئناً خیلی شدیده.
‫یعنی این همه استرسی که داشته...
‫به نظرت موادی چیزی زده؟
‫امکان نداره... قبلا هم...
‫چه فکری در موردش کردی؟
‫ولی انگاری قراره که...
‫تحت فشار استرس خیلی زیادیه...
‫فکر کنم به خاطر اون پاکتیه که روش نوشته از هر جایی بازی کنید.
‫به خاطر اون؟
‫اوه، این چیزای کوچیکو دست کم نگیر.
‫هر استرسی ممکنه زیاد نباشه ولی...
‫یه ذره یه ذره که جمع میشه انسان میتونه یهو در هم بشکنه.
‫واو... اون چشم ها... دیگه همه چی رو دیدم...
‫خیلی خب...
‫برم واسش قیچی بیارم...
‫قیچی. قیچی.
‫ای خدا... ای خدا...
‫ها؟ ماما؟
‫ماما؟!
‫یه روح... قیچی رو... قایم کرده...
‫چون قیچی سر جاش نیست نا امید شدی کلا؟
‫من تکشاخ صورتی هستم.
‫تو چی هستی؟!
‫منو فقط کسایی که خیلی استرس دارن میبینن.
‫منو میتونی ببینی نه؟
‫استرس مسریه!
‫توسعه فناوری بشر، درگیری تاریخی هستش...
‫که میتونه بین انسان ها باشه.
‫یا یه درگیری با طبیعت...
‫و تو سال های اخیر، دنبال کردن راحتی با استرس درگیر شده!
‫و به جای استرس های همه جا حرف میزنم، ‫ من به کسایی که میخوان از شر ما (استرس) خلاص بشن، اعلام جنگ میکنم!
‫امکان نداره.
‫واقعا نیازی به اعلام جنگ نیست، استرس هیچوقت نمیره.
‫چرا داری منو نگاه میکنی؟ چی شده؟
‫دقیقا دارین راجع به چی حرف میزنین؟
‫این اصلا منصفانه نیست... دلیل همه این استرس ها خودش استرس نداره...
‫هی، بدون من خوش میگذره؟
‫تاتسونی... استرس... استرس...
‫نمیتونم پارش کنم... نمیتونم پارش کنم...
‫استرس؟
‫خب، چرا همگی یه نوشیدنی نزنیم؟
‫منم یکم استرس دارم پس...
‫بیاید بخوریم بره پایین، مگه اینجا اسنک بار نیست.
‫توکو، توکو، توکو، توکو، توکوگاوا شگوناته...
‫چی؟
‫بیا.
‫بسه... بس کن!
‫پسر چه خوبه!
‫تو تمام ارگان ای بدنم پخش شد.
‫دیگه نگران چیزای بی اهمیت نیستم!
‫چون که حس خوبی داری دلیل نمیشه استرس رفته باشه.
‫درسته تکشاخ صورتی.
‫برای همین تصمیم گرفتم...
‫برای کنار آمدن با استرس
‫م س ت
‫مست!
‫سوپر میزبان جوان آکمی!
‫صورت آکمی چان معمولا وقتی مست میشه رنگش عوض نمیشه، الان...
‫تبدیل شده!
‫تقریبا شبیه یه تکشاخ!
‫بعد از مست شدن با مشروب، بد نیست با قدرت هم مست بشیم!
‫اوه، کازاما سان، خوبی.
‫میخوای چیزی بخونی؟
‫مطمئنی میفهمی اینجا چخبره؟
‫البته که میدونم. آکمی چان تبدیل به یه تکشاخ شده نه؟
‫وقتی مشروب میخوری و مست میشه اینجوری میشه.
‫این همین الان داشت میخورد،
‫میفهمی که کلا صورتش هم عوض شد دیگه نه؟
‫آره.
‫و؟ چی میخوای بخونی؟
‫همونطور که ازت انتظار میرفت، کازاما چان.
‫خب، یکم حس مسئولیت دارم چون ساقی شدم،
‫نظرتون چیه یه اهنگی بخونیم که استرس رو دور کنه،
‫و به آکمی کمک کنه به حالت عادیش برگرده؟
‫اصلا جواب میده؟
‫رزرو شده
‫بقا
‫اوه، قهرمان هوکایدو
‫این آهنگ باید برای زندگی تو این جامعه پراسترس باشه.
‫درست میگی.
‫ولی، آهنگ سختی نیست؟
‫میتونی بخونی اینو کازاما سان؟
‫ها؟
‫جاهاییش که نمیتونم بخونم رو کمکم کن.
‫باشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫روت حساب میکنم، کازاما سان.
‫بلند میگم.
‫مفسر فریاد میزنه! این دوران بقاست!
‫من... آره!
‫یک پیشبینی شوم و آن رو در تاریکی رها کرد.
‫تو آیینه... آره!
‫یه صورتی هست که اشتباهات گذشته رو مسخره میکنه.
‫ما در طول روز، اینجا و اونجا سرگردان بودیم.
‫حتی اگر گرفتار امواج جامعه شید
‫و زبون کنایه آمیزتون رو ذره ای بیرون بیارید.
‫تقدیم به شما، که در حال گذراندن دوره هیسی هستید
‫با نشاط فراوان شما!
‫نوری وجود دارد که در سراسر آسمان پهناور می درخشد. برو!
‫وقتی آرزوهایمان را رها کنیم، در آخرین روز زمین،
‫ما می توانیم آدم و حوا شویم.
‫چیزهایی هست که برای زندگی به آن نیاز داریم، برو!
‫حتی اندکی ناامیدی، در دراز مدت،
‫را می توان به عنوان بهترین ادویه ای که می توانید بچشید دیده شود.
‫اوه آره!
‫کازاما سان، تو نصفشو نخوندی که اصن!
‫که چی؟ بازم خوب خوندیم باهم!
‫اوه آره، قطعا آدمایی هستن که بلد نیستن با آهنگ همخونی کنن
‫و بازم یه آهنگ انتخاب میکنن.
‫میدونم منظورت چیه.
‫ولی، اون قسمتی که جیغ زدی،
‫اصلا آدم دلش میخواد باهاش جیغ بزنه میدونی؟
‫اوه، آکمی سان برگشتی.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.