‫همونطور که دخترا دوست دارن عکسای پنکیک خوشگل
‫که تو یه کافه باکلاس یکی دیگه گرفته رو لایک کنن٬
‫یه پیرمرد تو اسنک بار برای هر خواننده‌ای که٬
‫آهنگ کلاسیک خونده باشه دست میزنه٬ حتی اگر اون آهنگ رو نشناسن.
‫و دیگه چی...
‫میدونی مثلا... اونموقع که مدرسه میرفتیم٬
‫بعدش میرفتیم خونه دوستمون؟
‫ولی بعدش بزرگ شدینو دیگه به راحتی این اتفاق نمیافتاد.
‫حتما یه بهونه ای چیزی نیاز داشتی که بری باهاشون وقت بگذرونی...
‫و حتی با وجود همه اینا٬‌تا روزی برسه که بری ببینیشون خیلی طول میکشه.
‫ولی خب٬ اسنک بار بهت همون احساسی رو میده که
‫موقع مدرسه داشتی٬ همون احساسی که بتونی راحت یکیو دعوت کنی که لش کنین.
‫درسته٬ اسنک بار مثل درختی میمونه که آدمای بالغ بتونن روش بشینن و بال‌هاشون رو استراحت بدن.
‫اینجا همچین باریه... پس...
‫ببخشید که اینطوری بهت میگم٬ ولی اینجا شبیه میخونه‌ای که دنبالشی نیست.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اسنک باسو
‫بذر های نجات
‫یه جنگجو میخوام.
‫یجوری نگو که انگار میخوای آبجو سفارش بدی!
‫ما همچین میخونه‌ای نیستیم!
‫هم...چین...؟
‫میگم نمیتونی اینجا برای ماجراجوئی هات مهمونی بگیری!
‫در بهترین حالت اینجا بتونی چنتا رفیق پیدا کنی مست کنین باهم!
‫ماموریت...
‫اژدها...؟
‫راجع‌به چیزی که اصلا حرف نمیزدم سوال نپرس!
‫خب٬ این خیلی عجیبه...
‫نمیتونم با دوستای ولگردم ارتباط برقرار کنم٬ حتی با اینکه اومدم به یه بار...
‫یعنی افسون تلپورت رو اشتباهی زدم؟
‫که اینطور...
‫تو این سناریو شما به زمان حال احضار شدین...
‫خب دقیقا میدونم این چه موقعیتیه٬ ولی...!
‫ماما٬ یه مغازه‌ای چیزی نیست بتونی به این بچه بگی بره که
‫به این نوع چیزا پاسخ بدن؟
‫اوه٬ فایده نداره٬ برفکی شده.
‫همونطور که میبینی٬‌نمیتونیم به کسی معرفیت کنیم که
‫حاضر باشه باهات بازی کنه.
‫تنها چیزی که باقی مونده اینه که٬ از مرکز اطلاعات سوسوکینو بری بپرسی.
‫نه...
‫انگاری که همین الان یه دوست پیدا کردم.
‫ها؟
‫هی٬ خانوم بار!
‫دوست داری با من به یک ماجراجوئی بیای و شاه شیطان رو شکست بدیم؟
‫اوه٬ نه نه نه٬ شکست دادن شاه شیطان...
‫غیرممکنه. غیراز اون الان سر کارم.
‫شاید بعد اینکه مغازه رو بستید پس؟
‫الان که داری میگی بریم سر قرار بعد کار داداچ!
‫حتی یه کوشولو موشولو هم نه؟
‫الان میخوای همچین چیزی ازم بپرسی؟
‫به یه شکل عجیبی٬ واقعا قهرمان شجاعی هستی.
‫اوه٬ ولی این احساس چیه...
‫کم کم دلم داره مسحور میشه...
‫چشماش!
‫چشمان بلندپرواز یک مرد...
‫مردی که تو گذشته عاشقش شدم
‫چشمای مردی که تو گذشته عاشقش شدم!
‫انتخاب شده!
‫انتخاب شده
‫ببند چشارو!
‫نزدیک بود!
‫نزدیک بود گول یه بازنده دیگه رو بخورم...
‫شبیه یه NPC روستایی هستی که فقط بلده یه جمله رو تکرار کنه ‫(NPC= Non Playable Character - شخصیت های توی بازی که توسط بازیکن کنترل نمیشن)
‫من روستایی نیستم!
‫من قهرمان داستانم!
‫خفه شو دیگه!
‫هیشکی نمیخواد راجع‌به قهرمان هایی که به زمان حال احضار شدن چیزی بدونه!
‫الان قضیه برعکسه!
‫آدمای الان میرن به یه دنیای دیگه
‫و با استفاده از دانش مدرنشون بی‌رقیب میشن!
‫نه٬ اینم خیلی قدیمی شده!
‫الان اونجوریه که قهرمان تبعید میشه؟
‫یا شاید قهرمان یک شروره؟
‫نمیدونم.
‫برو از کادوکاوا بپرس٬ باشه؟!
‫به هر حال٬ داری مشکل درست میکنی!
‫به آدمایی مثل تو هیشکی نمیاد تو بار ما٬
‫و هیچکس هم انیمه مارو نگاه نمیکنه!
‫منظورت چیه (همین الانم هیشکی نگاه نمیکنه؟!)
‫خب٬ بیا. اگر میفهمی٬ راه بیافت برو سمت سوسوکینو.
‫همونطور که متن آهنگ گودیگو میگه٬ برو به سمت قندهار به یوتوپیا.
‫سوسو...کینو...؟
‫برو ایستگاه ۵ سمت نامبوکو٬ رو خط مترو به سمت ساپورو
‫مترو...؟
‫داری راجع‌به چی حرف میزنی؟
‫بهم اعتماد کن٬ بهم اعتماد کن!
‫اوه... قهرمان نیومده پیش ما...
‫اسنک باسو انتقال داده شده به یه دنیای دیگه...
‫به سبک زندگی دنیای شگفت انگیز دیگر خوش آمدید
‫...اینطوری شد.
‫خب چطوری برگشتی پس؟
‫پس برای اینه؟
‫آره. ازون موقع تاحالا٬ ماما برفکی شده.
‫توش فوت کردی؟
‫بهتر شد.
‫وایسا بینم الان چی شد؟
‫اوه خوبه٬ گفتم با خودم چیکار کنم اگر دوباره اون باشه...
‫بچه این اطرافه؟
‫نه٬ تاحالا ندیدمش. شاید مشتری جدیده.
‫یکم خجالت آوره کسی رو تو همچین لباسی باشه
‫و ازین اطراف نباشه٬ نه؟
‫من واقعا...
‫تو یه دنیای دیگه احضار شدم؟!
‫برو خونه!
‫ها؟
‫چی باعث شده فکر کنی این اسنک بار از یه دنیای دیگه‌س؟
‫صبر کن آکمی چان.
‫برای ما که دائماً در برابر فشارهای واقعیت کار می کنیم،
‫یک اسنک بار به تعبیری یه دنیای دیگه‌س. نه؟
‫از صورتت «این خفن ترین چیزیه که تو کل عمرم گفتم» خاصی هست.
‫حالا که بهش فکر میکنم٬
‫نور کم فانتزی دنیای قرون وسطایی میده٬
‫با آدمایی ملاقات میکنی که معمولا نمیکنی٬
‫و معجون هایی دریافت میکنی که استقامتت رو ازن میگیره و فردا صبحش هم یه ضرری بهت میزنه.
‫وایسا بینم. امروز همه سعی میکنن یه جمله خفنی چیزی بگن؟
‫به اسنک باسو خوش اومدی.
‫من میزبان جوان آکمی هستم.
‫اسم شما چیه قربان؟
‫اسم من ناتسوکی س...
‫ناتسوکی سان هم خوبه!
‫عا... بله.
‫کسی مثل تو تاحالا ندیدم ناتسوکی سان٬ اهل این دوروبری؟
‫آره.
‫من نباید همچین حرفی بزنم٬ ولی با خودت چه فکر کردی اومدی به این بار؟
‫بی ادب!
‫نه من فقط داشتم اینجاها دور میزدم٬
‫اسنک باسو
‫سعی میکردم راه خودم رو تو یه دنیای دیگه پیدا کنم...
‫در شما بنظر از همشون فاز «مال این دنیا نیست» ترسی میداد.
‫مال این دنیا نیست...؟
‫درک میکنم...
‫چی؟
‫برای ما که دائماً در برابر فشارهای واقعیت کار می کنیم،
‫یه اسنک بار...
‫تو همینو گفتی! با همین نگاه رو صورتت دقیقا همینو گفتی!
‫با این حال٬ برای رفتن به یه دنیای دیگه٬
‫معیارهای خاصی وجود دارد که باید رعایت کنید.
‫اینطوریه...؟
‫اول از همه٬
‫باید یه آدم بازنده باشی یجورایی.
‫آره٬ این که هستی.
‫این خیلی چیز خشنیه به یه مشتری که اولین بارشه بگی.
‫خب کارت چیه؟
‫کار ندارم.
‫معیار دوم این بود که برای یه شرکت سوءاستفاده‌گر کار کنی
‫یا اینکه بیکار باشی... پس اینم که حله.
‫داره بدتر میشه.
‫یامادا و تاتسونی شما دوتا هم این شرایط هارو دارین٬
‫پس میتونین به یه دنیای دیگه برید.
‫کار من اونقدرم بد نیست.
‫تو میتونی یه مورد خاص باشی٬ ازونجایی که از دنیای واقعی خسته‌ای.
‫این مورد خاصی نیست که از بابتش خوشحال باشم.
‫خب٬ حالا که اومدی تو یه دنیای دیگه٬ نگرانی هات چیه ناتسوکی سان؟
‫خب چیزه...
‫دقیقا چطوری به یه دنیای دیگه میری؟
‫فکر کردم اومدی اینجا چون فکر کردی یه دنیای دیگه‌س.
‫نه٬ یه اسنک بار نه٬ یه دنیای موازی واقعی.
‫این مکالمه به جایی نمیرسه...
‫تو نقطه‌ای هستین که حرف هیچکدومتون با عقل جور نیست.
‫یه دنیای موازی واقعی...
‫یه تریلی بهت بخوره نمیری یه دنیای دیگه؟
‫اگر کار نکنه که فاجعه‌س.
‫به هر حال فاجعه‌س.
‫نه٬ چیزی که درد داشته باشه نباشه لطفا.
‫غیر اون٬‌مردن من باعث میشه بار بیافته رو دوش خانواده‌م... پس نمیشه...
‫جراتشو...
‫دوستی هم ندارم که بیا به مجلس ختم٬
‫و دلت برای خانواده‌ت نمیسوزه؟ باید گندکاریارو جمع کنن؟
‫چرا کسی که این همه به این قضیه فکر کرده میخواد بره یه دنیای دیگه...؟
‫آره٬ اصلا میخوای چیکار کنی وقتی بری اونجا؟
‫وقتی برم یه دنیای دیگه همه چی ریست میشه و میتونم ازاول شروع کنم!
‫هر چیز احمقانه‌ای که تو این دنیا انجام دادم اتفاق نمیافته دیگه.
‫درست میگی. خوب میشه اگه همه عادت های خوردن و نوشیدن
‫دوران جوونیم ناپدید میشد.
‫چرا خب ورزش نمیکنی یا رژیم بگیری که دوباره خوب شی؟!
‫فکر کردی کسایی که میتونن همچین کاری کنن٬‌دلشون میخواد برن یه دنیای دیگه؟!
‫شک ندارم شما ازون آدمایی هستین که تو دنیاهای دیگه هم نمیخوانشون.
‫که بتونی دوباره شروع کنی ها؟
‫واقعا همچین فکری میکنی؟
‫میری به یه دنیایی که زبان و طرز تفکر همه
‫کاملا با چیزی که تو بهش عادت داری فرق داره.
‫چقدر دردسر...
‫نمیتونی از ۱۰.۰۰۰ ین استفاده کنی!
‫اگر نمیتونی کروک بدی برو بیرون!
‫خیلی کثیفه!
‫دوش؟ چی هست؟
‫این شهر اوله.
‫میخواستم یه چیز دیگه بهت بگم.
‫این شهر اوله.
‫تو که انگاری قشنگ تجربه‌ش کردی.
‫هیچ چیز جالبی راجع‌به دنیای موازی نیست.
‫اول از همه٬ فکر کردی واقعا میتونی از اول شروع کنی اگه بری اونجا؟
‫دوباره همون اشتباهات رو فقط ایندفعه تو یه دنیای جدید انجام میدی٬
‫و دوباره یه شرمساری به دنیاهای موازی اضافه میکنی.
‫ولی هر کسی میره یه دنیای موازی همه چی خوب پیش میره!
‫اونا درصد خیلی کمی‌ان!
‫درصد کم؟
‫درسته.
‫چیزی که همه راجع‌بهش میخونن٬ برن به یه دنیای دیگه و تقلب کنن٬
‫و کلی دختر دور خودشون جمع کنن و... همین چرت و پرتا...
‫اونا درصد کمی‌ان که اتفاقاتی که واسشون میافته
‫به نفعشون پیش میره.
‫اونا تنها کسایی هستن که بدیع‌ان.
‫تو واقعیت اکثر آدما اینجا رقت انگیزن!
‫با این حال٬ اگر بتونی یه قابلیت با تقلب داشته باشی٬ قطعا انجامش میدی نه؟
‫اگر من قدرت مخصوص داشتم٬ من...
‫داری خیلی ساده میگیری قضیه رو.
‫حتی اگر یه قابلیت خاص داشتی٬
‫عذاب وجدانت نمیذاشت ازش استفاده کنی.
‫از الان میتونم ببینم که داری با خودت زمزمه میکنی٬ درست وقتی که
‫یه برونگرا با قدرت های بدردنخور هم توجه همه رو به خودش جلب میکنه٬ هم دختره گیرش میاد
‫باورم نمیشه...
‫پس سعی نکن٬‌و تو دنیای واقعی تلاشت رو بکن.
‫درسته. شاید بتونی اشتیاق خودتو تو یه چیزی پیدا کنی.
‫آره همین که این گفت.
‫داشتم فکر میکردم که. من واقعا اشتیاقی به چیزی ندارم...
‫ولی به کسی نمیگم.
‫خب چرا سعی نمیکنی برای یکی سخت کار کنی؟
‫هنوز برفکیه یکم.
‫برای یکی؟
‫درسته. برای یکی غیر خودت کار کن.
‫درسته. وقتی برای خانواده یاکسی که دوستش داری کار میکنی٬ انگیزه بیشتری داری.
‫ولی همچین کسی رو ندارم...
‫پس٬ حالا که اینجایی٬ نظرت چیه برای آکمی چان سخت تلاش کنی؟
‫من؟
‫گفتم٬ چونکه تا الان هیکیکوموری بودی٬
‫حتما یه نوع پیوند خاصی بین شما و زنی که ملاقات کردی وجود داشته باشه.
‫منم زنما...
‫اون یکی یکم...
‫به عزت نفس من لطمه زدی!
‫خب٬گمونم بد نیست یکی برای من سخت تلاش کنه.
‫راستش حس خیلی خوبی داره.
‫خیلی خب٬ ناتسوکی سان٬ برای من سخت تلاش کن و حامی این فروشگاه شو!
‫برای میزبان جوان...
‫میتونی آکمی تان صدام کنی.
‫آکمی تان.
‫عا٬ نه نمیشه. الان بهش فکر کردم٬ قطعا غیر ممکنه!
‫همونطور که گفتم٬ گمشو خونه!
‫خب٬ تو نه الهه‌ای نه ملکه٬ نه نصفه اِلف!
‫شوعیشا با این بخش مشکلی نداره؟
‫میتونم تضمین کنم که کادوکاوا داره.
‫ببخشید٬ ولی روحمم خبر نداره داری چی چی میگی!
‫میتونیم یه معذرت خواهی کنیم.
‫خب این یکم جذاب به‌نظر اومد...
‫بله.
‫بیا اونجا همو ببینیم
‫زندگی روزانه واقعا بهترینه...
‫دقیقا.
‫چیشده؟
‫راستی...
‫دلت نمیخواد بری ماهی‌گیری؟
‫آره بنظر خوب میاد... ماهی‌گیری...
‫اوه٬ ماهی‌گیری که من میگم منظورم تویی٬
‫ازونایی که یه چوب با یه نخ میبری که ماهی بگیری.
‫منم منظورم همین بود دیگه.
‫تو چی کوسامه چان؟
‫Are you interested?
‫آره. خوبه بعضی وقتا بریم.
‫نه؟ منم میخوام برم ماهی‌گیری...
‫خوبه ها نه؟
‫خیلی خب! پس...
‫من میخوام برم... ماهی گیری...
‫آره٬ میخوام برم... ماهی‌گیری...
‫این دوتا فقط دارن آرزو میکنن اصلا برنامه نمیچینن!
‫تاتسونی٬ لطفا منو ببر!
‫اگر وسیله ماهی‌گیری اضافه داری بهم قرضشون بده!
‫ولی اون چوب کثیف رو نه!
‫الان داری تظاهر میکنی که من گفتم «من یه چوب دیگه دارم بیای بگیری؟»
‫چجور ماهی کوچولویی میخوای با اون چوب بگیری ها؟
‫بیشتر شبیه کرم‌ه تا چوب!
‫صبر کن یه ثانیه آکمی چان.
‫بیا به ترتیب پیش بریم.
‫اولا که شوشول من کرم نیست. و غیر اون٬ اصلا راجع‌به این صحبت نمیکردم!
‫منظورت چیه «نمیکردی»... ها؟
‫هیچکس راجع به اون حرف نمیزن!
‫غیر از تو آکمی سان!
‫اسنک باسو
‫برای گذشته‌س
‫این «چ.ز.م.ن» چیه؟
‫چیه؟ یجور گروه کشتی حرفه‌ای؟
‫چ.ز.م.ن یعنی... «چرا من بین زن ها مشهور نیستم؟»
‫لازم نبود دیگه کوتاهش کنی٬ غیر از اون٬‌دیگه کاری به اون قضیه ندارم.
‫اوه؟ چرا؟
‫بالاخره فهمیدم.
‫که چرا بین زنها مشهور نیستم...
‫پایان.
‫تازه شروع کردم!
‫سلام همگی!
‫دری که ازش اومدی تو خروجی بود.
‫هیچی نشده داری بهم خروجی رو نشون میدی؟!
‫بگذریم٬‌ یه شوچو با آب داغ لطف میکنی؟
‫عه موریتائه! موریتا؟!
‫اوه پسر. نوستالژی رو برم!
‫خیلی هیجان انگیزه!
‫چی؟ دفعه آخری که دیدمت کی بود؟
‫موقع فارق‌التحصیلی از راهنمایی بود؟!
‫خداییا! عجب خاطراتی زنده شد!
‫هی...
‫واقعا داری ازش فاصله میگیری...
‫ها؟ چرا؟ این چه استقبال سردیه؟
‫منو یادت رفته یا چی؟
‫یادمه کی هستی...
‫کازاما کون درسته؟
‫موریتا...
‫یه ترامایی چیزی داری؟ قلدری میکرده برات؟
‫نه همچین چیزی نیست... فقط...
‫ده سال شده از موقعی که راهنمایی بودم!
‫الان تقریبا قریبه‌ایم!
‫میفهمم
‫چی؟ نمیفهمم
‫خب٬ ما دیگه دانش‌اموز نیستیم. آدم بالغیم پس...
‫یه چیزایی هست که باید بهش احترام گذاشته شه میدونی؟
‫چرا داری رسمی حرف میزنی باهام؟!
‫عه بیخیال بابا.
‫قبلا باهم از مدرسه میومدیم خونه یادته؟!
‫میدونستی خونه منو موریتا خیلی نزدیک همه؟!
‫عه اینطوره؟!
‫پس نباید به هم نزدیک تر باشین پس؟
‫آکمی چان...
‫با اینکه همسایه‌ایم درک کن که خیلی باهم جور نیستیم دیگه!
‫درسته٬ قبلا باهم میومدیم خونه ولی
‫هیچوقت نرفتیم خونه همدیگه که!
‫اوه٬‌فکر کنم فهمیدم قضیه چیه...
‫نه این یه سوءتفاهمه
‫چون من٬ تو و پوکچین٬
‫بعد مدرسه باهم وقت میگذروندیم یادته؟
‫پوکچین؟
‫پوکچین لقب دوست ماست٬‌چون همیشه دستش
‫تو جیبش بود و همه فکر میکردن داره با خودش ور میره.
‫با مطرح کردن دوست مشترکمون نمیتونه سعی کنی بهم نزدیک شی!
‫اینکه ته اسم همدیگه میگیم «کون»
‫بجای اینکه از فامیلی یا لقب استفاده کنیم هم میشه اثبات اینکه
‫چقدر بهم نزدیک نیستیم!
‫نزن ازین حرفا!
‫راستی٬ هنوز با پوکچین در ارتباطی؟
‫نظرت چیه سه تایی باهم بیایم نوشیدنی بزنیم؟
‫پسر چه سمجیه!
‫در ارتباط بودم با اون!
‫ولی از تو بعد فارق‌التحصیلی هیچی نشنیدم...
‫اصلا قصد وقت گذروندن باهات هم ندارم!
‫در واقع٬
‫هیچوقت ازینکه هر موقع داشتم با پوکچین وقت میگذروندم میپریدی وسط خوشم نمیومد!
‫کازاما کون گفت میخواد اونم بازی کنه.
‫...باشه.
‫نمیشه بگم نمیخوام که...
‫چقدر داره زنانه رفتار میکنه.
‫اوه بالاخره فهمید قضیه رو؟
‫بگذریم٬ من ازدواج کردم!
‫بگذریم!؟ پوستش مثل ماشین رئیس جمهور میمونه! هیچی ازش رد نمیشه!
‫ماشین رئیس جمهور
‫هیولا
‫هیولا!
‫و کسی که باهاش ازدواج کردم هم...
‫کسی نیست جز میاکاوا٬ همکلاسی که موریتا هم میشناستش!
‫چند سال پیش بهش برخوردم بعد باهم قرار گذاشتیم!
‫دنیا خیلی کوچیکه ها!
‫میشه بسه؟!
‫آخرین چیزی که یه مرد سینگل نیاز داره اینه که بشنوه همکلاسی قدیمیش ازدواج کرده!
‫و اونم با کی؟! میاکاوا تو راهنمایی!
‫انگار ۲ تا سیلی زدی بهم با این داستان ازدواجی که
‫از همکلاسی قدیمیم و یه دختری که ازن خوشم میومد تعریف کردی!
‫راستش٬ میدونستی که من ازش خوشم میاد!
‫خب٬‌اینکه خیلی کار بدی بوده از طرف تو.
‫خب٬ اره٬ میدونستم٬ ولی...
‫ها؟ خدایی انقدر شوکه شدی؟
‫یه همکلاسی قدیمی که ازش خوشت میومده٬ غریبه به حساب نمیاد؟
‫میدونم! میدونم٬ ولی!
‫یه فرقی هست دیگه٬ میدونی...
‫مثل این میمونه که سلبریتی که طرفدارشی بمیره! شوکه نمیشی؟
‫نه؟ چون غریبه‌ان٬ نیستن؟
‫اگر بشنوی یه صداپیشه عاشق شده اهمیتی نمیدی٬
‫ولی اگر ازدواج کنه شوکه میشی٬ نمیشی؟
‫وقتی بحث ازدواج میشه به هر حال شوکه میشی٬ هر کسی که باشه٬ نمیشی؟!
‫نه٬ نمیفهمم! بازهم غریبه به حساب میاد نه؟
‫لطفا حداقل رای تاکاهاشی رو برام نگه دار...
‫شرط میبندم آلارم رای تاکاهاشی الان صداش در اومده...
‫نمیشه من آخرین مرد روی زمین باشم؟
‫اینکه تو یه بند موسیقی باشی خیلی معذب کننده‌ و تحملش سخته.
‫موریتا کون٬ یادته چقدر معذب بودی؟ بعد از یه هفته از بند اومدی بیرون.
‫اوه٬ بعد اینکه انسانیت نبود شده بود!
‫موریتا کان، نگاه های محتاطانه ای از دخترها می گرفتی
‫چون سازهای بادی چوبی مینواختی.
‫بسه دیگه!
‫لطفا بذار خودم کسی باشم که این داستان های خجالت آور گذشته‌ام رو میگه
‫هر موقع دلم بخواد میگمشون!
‫چه فرقی داره؟
‫پسر خیلی حال میده با دوستای قدیمی نوشیدنی بزنی!
‫اصلا به من خوش نمیگذره!
‫همونطور که گفتم٬
‫هر کسی که بیشتر از ۱۰ سال ندیده باشمش برام غریبه‌س!
‫آدمای بیشعوری مثل تو هیچ فرقی با یه مزاحم ندارن!
‫تو که بدتری٬ ازونجایی که همه خاطرات شرم‌آور منو میدونی.
‫خیلی خب. یجورایی میفهمم.
‫بالاخره میفهمی؟
‫برای همین اصلا نیومدی به تجدید دیدار هاه...
‫چی؟
‫خب٬ ازونجایی که ۱۰ سال همو ندیدیم فکر کنم غریبه‌ییم دیگه.
‫برای تو٬ موریتا کون٬ یه تجدید دیدار چیزی نیست جز جمع شدن یه مشت غریبه ها؟
‫یه تجدید دیدار بوده؟
‫کازاما٬ اگر قرار نیست بخونی آهنگ نذار.
‫ولی موریتا خیلی ساکت شده.
‫میزبان جوان٬ لطفا آهنگ بخون.
‫رزرو شده
‫آه٬ بی‌دلی
‫خب٬ فکر کنم درست میگی باشه.
‫نگران نباش منم میام.
‫این آهنگ مگه میشه دونفره؟
‫آیا من وقتی بال می زنم زیبا نیستم؟ آیا من زن خوبی نیستم؟
‫با وجود ظاهرتان، شما از آن دسته ای هستید که بی قید و شرط عشق می ورزن
‫مردان بی انصاف هستند زیرا برای رسیدن به مسیر خود از مهربانی استفاده می کنن
‫وقتی سحر نزدیک می شود فرار می کنن
‫اشکام خیلی شوره و...
‫حسادت زشته فقط اجازه بده هر کاری دلم میخواد انجام بدم.
‫وقتی عینک آفتابی‌ات را برمی‌داری، از خنده منفجر می‌شوم.
‫من نسبت به اون چشمای معصوم ضعیفم
‫خیانت او هرگز متوقف نمی شود، حتی اگر اون تو دستبند باشه.
‫اون با کلمات شیرینش کار منو تموم میکنه
‫هنگامی که مه بر روی شهر میریزه.
‫وسط آهنگ چی میگفتین شما دوتا؟
‫نمیدونم؟
‫چجوری میخوای وسط آهنگ بیای وقتی نمیدونی آهنگ چی میگه اصن؟
‫میشه هرچیزی باشه.
‫بدبختی کمتره...
‫«آه بی‌دلی» از یه قطعه ژاپنی «بدبختی کمتر» هستش.
‫آهنگش ازینجا میاد.
‫اوه که اینطور
‫و غیر اون٬ معنی این آهنگ بدبختی‌ هستش٬
‫بلکه یک معنای اضافی نیز دارد که پایه چیزی بودن هستش.
‫انقدر راجع‌به خودت بدحرف نزن.
‫من دارم میگم آهنگ معنیش چیه.
‫اوه پسر با تو بودن خوش میگذره ها موریتا کون!
‫به من خوش نمیگذره!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.