‫منو همینطوری که هستم ببین
‫پی پی
‫مطمئنی میخوای اون کارت رو برداری؟
‫همم... چی؟
‫وایسا بینم منظورت چیه؟
‫دیگه دست به مهره حرکته، نمیتونی عوضش کنی.
‫چی؟!
‫واقعا دلم میخواد...
‫قرمز گربه
‫کمی منحرف ‫خیلی پز میده
‫شل کن!
‫آبی گربه
‫کمی منحرف ‫رهبر
‫حتی بهش فکر هم نکن قرمز.
‫توسط استاد ادب میشی!
‫بنفش گربه
‫کمی منحرف ‫گربه ترش
‫گربه زرد
‫به طرز غیر معمولی ‫منحرف
‫تو این حرفو میزنی آبی، ولی خودتم دلت میخواد شل کنی.
‫منم میخوام شل کنم!
‫بریم خیابون!
‫آره! کابانگا!
‫کابانگا!
‫اصلا نمیشه!
‫اسنک باسو
‫که اینطور...
‫وارگاس رو شکست دادن...
‫ها! جالبه!
‫من کسی که وارگاس رو شکست داده رو شکار میکنم!
‫نپر وسط صف پسر کوچولو.
‫چی؟!
‫در برابر شمشیر من، هیچ دشمنی پیروز نخواهد شد.
‫ها! تو هم که مثل همیشه عجیب غریبی!
‫عا...
‫اشکالی نداره نوشیدنیمو بخورم؟
‫تقدیم به دشمنان قوی...!
‫راحت باش.
‫خب پس، اگر اشکالی نداره!
‫ایتاداکیماس!
‫خیلی خب، مشتری ها، از چب به راست که دارم نگاه میکنم خیلی باهم دیگه فرق دارید همتون،
‫البته بیشتر اینارو از یه جایی میشناسم ولی...
‫چطوری همدیگه رو میشناسید؟ همکارید؟
‫ما دوستایی هستیم... باهدف مشترک...
‫ها! دوست!؟ من فقط با آدمای قوی میجنگم!
‫عجب، تو چرا انقدر خجالتی هستی؟
‫چی؟!
‫در برابر شمشیر من، هیچ دشمنی پیروز نخواهد شد.
‫اینو که همین چند ثانیه پیش گفتی.
‫ها! تو هم که مثل همیشه عجیب غریبی!
‫این تیکه کلامی چیزی قراره باشه؟!
‫خیلی سخته وقتی دارین جوک هایی که خودتون میفهمین میگین کار کنم.
‫آکمی چان، این آدما احتمالا همشون فرمانده یه ارگانی هستند که...
‫علیه کارکتر نقش اول میجنگن.
‫تو هم رفتی بقلشون نشستی شبیه خودشون شدی ماما.
‫هممم... فرمانده های یه ارگان...
‫باتوجه به حرفات، یکی از شما شکست خورده؟
‫باید سخت باشه...
‫آره...
‫ولی هیجان انگیزه!
‫چون جنگ با اولین فرمانده، همیشه هیجان انگیز ترینشه!
‫هیجان... انگیز ترین؟
‫درسته.
‫این یارو... از همه اونایی که باهاشون روبرو شدم سرسخت تره.
‫مثل یه همچین چیزی، به هیجان جنگ اضافه میکنه.
‫همه فرمانده هایی که بعد از اون میجنگن خیلی بهشون بیشتر سخت میگذره.
‫ها؟ حتما باید هیجان انگیز باشه؟
‫نمیدونم...؟
‫البته که باید باشه!
‫هرکسی که به یه افتخار خیلی بزرگی رسیده
‫باید یه صحنه درخشانی داشته باشه واگرنه بعد اون دیگه کسی دوستش نداره!
‫راستشو بگم، تماشاچی ها، چیزی که اون فرد کسب کرده رو درک نمیکنه،
‫برای همین یه داستان خنده دار براش سرهم میکنن!
‫حتی شاعر تاکوبوکو ایشیکاوا، که با هوکایدو در ارتباط بوده،
‫توکوبوکو ایشیکاوا
‫فقط به خاطر شایعه هایی که میگن اون یه احمقه معروف شده!
‫آکمی چان این نظر شخصی توئه.
‫بهم پول قرض بدید.
‫به هر حال، هر چیزی جز رویداد اصلی چیزیه که همه میخوان.
‫وقتشه که رو دخترا انجامش بدم...
‫همم! برام مهم نیست!
‫من فقط میخوام بجنگم!
‫من همیشه دلم میخواست اونی که مغزش با زورش کار میکنه اول شکست بخوره.
‫ولی آره...
‫میفهمم چی میگی.
‫نه؟ پس بیاین هیجان انگیزش کنیم!
‫همم... لطفا بگو، چطوری "هیجان انگیزش" میکنن؟
‫بذار ببینم. اگر یه ارتباطی با نقش اول داشته باشی،
‫فکر کنم این یکم همه چیزو جالب تر میکنه.
‫یه ارتباط؟
‫اگر میخوای راجع به ارتباط حرف بزنی،
‫من کسی هستم که والدین رضاعی شخصیت اول رو کشته.
‫نه بابا! این خیلی خوبه!
‫این خوبه! باید همه چیو جالب تر کنه!
‫همونطور که همه میگن، انتقام بهترین ادویه هستش!
‫اگر اینطوره...
‫منم طرف نقش اول داستان بودم و میخواستیم دنیا رو نجات بدیم و ازش محافظت کنیم،
‫تا وقتی که به انسانیت تو یه رویداد وحشتناک خیانت کردم.
‫اوه، اینم خیلی خوبه!
‫دشمنایی با گذشته غم انگیز خیلی کلاسیکه، همچین فکری نمیکنی؟
‫میدونم. همیشه باید یک نفر اینجوری باشه واگرنه انگار یه چیزی کمه!
‫و؟
‫تو چی؟
‫من راستش...
‫پدر نقش اول هستم!
‫چه پدر مزخرفی!
‫چرا همیشه پدر نقش اول دشمن از آب در میاد؟!
‫ولی خب این هم طرح بدی نیست!
‫و بعدی! توچی!؟ تویی که تو سکوت نشستی اونجا؟
‫ها تو یه چیز عجیب غری... چی؟!
‫اون یه چیزی گفت...
‫من توی فضای مجازی، بدون اجازه نقش اول تظاهر میکنم که نقش اول هستم...
‫عجب آدم عجیب غریبی!
‫وقتی اینکارو میکنی چه حسی داری؟
‫یه چیزی بگو دیگه
‫این گروه خیلی دارکی هستش، و فقط به یه دلیل نمیگم.
‫خب، آخرین نفر، تویی که به نظر میاد رهبری چیزی باشی؟
‫من...
‫من؟
‫من هیچی ندارم بگم...
‫چی؟
‫من تنها کسی هستم که هیج ارتباطی با نقش اول ندارم؟!
‫اگر ادامه پیدا کنه، اصلا به نقش اول بر نمیخورم کلا
‫و همینجوری از نا کجا آباد به عنوان دشمن آخرش ظاهر میشم!
‫اینی که فکر میکنی همه دوستات قراره شکست بخورن بد نیست؟
‫احمق، چی چی داری میگی واسه خودت؟
‫ها؟
‫هه! برای چی یهویی ازمون فاصله گرفتی؟
‫ما مطمئن میشیم که تو وقت کافی داشته باشی.
‫که بتونی یه ارتباطی با نقش اول داستان پیدا کنی...
‫و نقش خودت رو به عنوان دشمن آخرش به دست بیاری!
‫مثل دکمه.
‫بچه ها...!
‫چه دوستی قشنگی.
‫ولی چجوری قراره ارتباطی ایجاد کنه که...
‫با بقیه درگیر نشه؟
‫ها؟ خوش اومدید!
‫اه، این نقش اوله؟!
‫بفرمایید، هزینه سفارش ها.
‫اوه، دارید میرید؟
‫بله...
‫این تنها کاریه که نباید بکنی!
‫کودک درونت رو بپذیر
‫پسر، دلم میخواد برم شهر بازی.
‫خوش اومدی!
‫اینجا بیشتر شبیه باغ وحشه تا چیز دیگه.
‫مااا!
‫داری تظاهر میکنی گاوی؟
‫نه، یه زرافه.
‫دیدی؟ یه باغ وحشه اینجا.
‫خب میدونی، هر چند سال یه بار،
‫یه لحظه ای از زندگیم هست که دلم میخواد سوار ترن هوایی شم،
‫و الان دقیقا همون لحظه هستش.
‫یه شهربازی...
‫من واقعا از ترن هوایی و اینا خوشم نمیاد.
‫ولی خب خیلی چرخ و فلک دوست دارم!
‫میگن سیگار و آدمای احمق از جاهای مرتفع خوششون میاد.
‫داری الان خودتو میگی؟
‫جهت اطلاعات، سیگار منم، فهمیدی...
‫اینی که به خودت بگی سیگار چیزیه که یه احمق میگه.
‫ولی خب آره، شهر بازی خوبه.
‫اگر مارو تا اونجا میبری، منم مشکلی با اومدن ندارم.
‫دقیقا چجور ماشینی میرونی تو؟
‫اوه، ولی...
‫از لحاظ جوری که ممکنه به نظر بیاد، به نظرت اشکالی نداره دوتایی بریم شهر بازی؟
‫ظاهری؟
‫اگر وسط روز دوتایی بریم شهر بازی،
‫رو بچه های کوچیکی که با خانواده هاشون اومدن تاثیر بدی نمیذاره؟
‫به نظرم مشکلی پیش نمیادا. مردم ممکنه فکر کنن ما هم خانواده هستیم.
‫اینطوره؟ حالا که اینطوری میگی،
‫سنمون به قدری اختلاف داره که اینطور به نظر بیاد، ولی...
‫مردم ممکنه فکر کنن دارم کار پاپا کاتسو رو انجام میدم! ‫(پاپاکاتسو: مینی سریال ژاپنی)
‫غیر اون اگر فقط دوتامون بریم،
‫انگاری رفتیم سر یه قرار تو شهر بازی...
‫عه...
‫من تو رو به عنوان یک زن میبینم پس نمیشه.
‫من یکم خوشحال شدم که من رو به چشم یک زن میبینی،
‫ولی اینکه بگی راه نداره اعصابمو خورد میکنه.
‫ممم.... ماما رو هم دعوت کنیم چی؟
‫ماما...
‫اگر دوتایی بریم انگاری دوتا جغد شبونه هستیم ولی...
‫خلافکار
‫خلافکار!
‫وقتی یه آدم پیر با خودمون بیاریم، انگاری که نیتمون پاکه.
‫فرد مسن! نیت خیر!
‫ولی اگر ماما باشه، توهم باشی، آکمی چان...
‫دوباره مثل اسنک بار میشه که.
‫باید اون ظاهر شهر بازی حفظ شه.
‫تاتسونی، شرط میبندم ازون آدمایی هستی که نور یه اتاق مستقیم نتابه هم تشخیصش میدی!
‫خب چرا پس تنهایی نمیری؟
‫خب، این یکم...
‫فکر نکنم اگر تنهایی بری رو ترن هوایی بشه لذتی برد ازش...
‫خب موریتا و یامادا رو دعوت کن بیان...
‫صبر کن نه، این دوتا اصلا بهشون نمیخوره برن شهر بازی...
‫خب، سه تا پسر پاشن برن شهر بازی خیلی...
‫خوش میگذره!
‫چی، حتی با اینکه شماها پیرمردین؟
‫چون میریم شهربازی و سوار ترن هوایی میشیم
‫و جفتشون عینکی هستن!
‫میدونی قبل اینکه سوار شی، مجبورت میکنن درشون بیاری دیگه،
‫و خیلی آدمای کمی اصلا همون شوق هم درک نمیکنن!
‫و مهم نیست چقدر پیر باشی، با پسرا وقت گذروندن همیشه خوش میگذره.
‫اونجوری که گفتی یکم رفت رو مخم.
‫اسنک باسو
‫اسنک باسو.
‫منم، با ورود سوپر کمیابم!
‫اون دختر صادق
‫خوش اومدید...
‫اوه... تو اونی هستی که تازگی استخدام شده آره؟
‫آکمی چان و ماما کجان؟
‫ببخشید... امروز فقط من هستم...
‫اوه که اینطور...
‫خب، من شوچو با آب میخوام لطفا...
‫باشه چشم.
‫دیدی مردم انیمه ای که نگاه کردن رو
‫با مانگایی که ازش انیمه رو ساختن مقایسه میکنن؟
‫آره دیدم.
‫میخوان بهمون بگن مانگا این شکلی بوده،
‫ولی انیمه فقط داره فقط داره یکم بهش اضافه میکنه؟
‫این چیزیه که الان باید مطرح کنی؟
‫گفتم اگر قراره مارو بکوبن چرا اول خودمون خودمون رو نکوبیم؟
‫آکمی چان، انیمه دلایل خودش رو برای این شکلی بودن داره.
‫مهم تر از اون...
‫ما داریم کوسامه چان رو از اتاق بقلی نگاه میکنیم
‫که ببینیم میتونه تنهایی از پس شیفت بر بیاد یا نه ولی...
‫اینکه بین همه آدما، موریتا چان اومده امروز...
‫داشتم یه جوری نگاه میکردم که مثلا داره کارای روز اولش رو انجام میده،
‫ولی الان شبیه سریال تلویزیونی شده.
‫اه بیخیال!
‫چرا انقدر خجالت میکشه؟!
‫مخصوصا موریتا! اصلا بهش نمیاد!
‫تو دست بالا رو به عنوان یک مشتری داری، پس نهایت تلاشتو بکن و حمله کن!
‫کسی که این وسط باید نهایت تلاششو بکنه کوسامه چانه میدونی دیگه؟
‫ولی این دوتا...
‫واقعا بستگی به مهارت مهمان نوازی کوسامه چان داره، ولی خب جالبه که ببینیم...
‫موریتا چان میتونه بدون اینکه خراب کنه برگرده بره خونه یا نه.
‫من فقط دارم یه رابطه شور رو حس میکنم...
‫وقتی ما داریم اینجا پچ پچ میکنیم،
‫بستگی داره که کوسامه چان میتونه رهبری رو به عهده بگیره...
‫عام...
‫میخوای آهنگ بخونی؟
‫به عهده گرفت! کارائوکه!
‫همونطور که تئوریش رو دادم، داره یه کاری میکنه که مشتری از طریق خوندن بیشتر بمونه.
‫ولی موریتا، تو همچین شرایطی آهنگ نمیخونه...
‫ازون آدماییه که اگه همه برن ایزاکایا
‫اون تنها کسیه که نمیدونه چی بخره.
‫یه همچین آدمی عمرا بتونه یه آهنگ انتخاب کنه که تو یه اسنک بار بخونه!
‫امکان نداره...
‫تو میتونی بخونی موریتا؟!
‫منفیه!
‫اون فقط داره تو تاریخچه آهنگا میچرخه!
‫مثل یه آدم خجالتی میمونه که بی دلیل به مشخصات یه بطری نگاه میکنه!
‫نمیتونم بشینم اینجا به صداهای غم انگیز اون کنترل گوش کنم!
‫و داره این سکوت معذب کننده رو با نوشیدنیش پر میکنه،
‫خیلی زود داره خالی میشه!
‫هر کسی که سعی کنه وقت خودش رو با نوشیدن بگذرونه
‫به نظر میاد خیلی سختشه که پاشه بره دسشویی،
‫ولی موندم که حالش خوب میشه یا نه...
‫ولی موندم کوسامه چان این حرکت شبیه به حمله یهویی رو...
‫که داره لیوانش رو خالی میکنه رو میفهمه یا نه.
‫اوه! فکر کنم فهمید!
‫خوبه ولی...
‫داره خیلی قوی درستش میکنه!
‫فکر کنم با روش، "بذار اول مستش کنم" داره پیش میره.
‫کوسامه چان واقعا داره...
‫تو خیلی آهنگ خون نیستی آره؟
‫اوه، ازون روش رفت!
‫داره از کارائوکه به عنوان نقطه شروع استفاده میکنه
‫که صحبت رو بکشه به سمت آهنگ ها و خواننده هایی که دوست داره!
‫این حرکت قطعا برگ برنده هستش!
‫این دختر... داره تو جنگ سطح خودشو میبره بالا!
‫خوندن رو دوست دارم ولی... تو اسنک بار معمولا جیزی نمیخونم.
‫چجور آهنگایی رو خارج از اسنک بار دوست داری؟
‫خب...
‫آهنگای خودمو دوست دارم!
‫ای وای!
‫همین چیزا رو میگم موریتا!
‫خدایی، اصلا نمیتونم بفهمم شوخی میکنه یا جدیه!
‫حتی قیافش هم داره میگه "این چی بود من گفتم؟"
‫بیشتر شبیه اون قیافه ایه که مسئولای فروشگاه وقتی ازشون میپرسی
‫"گرم شده دوست داری؟" بهت میکنن، بعد حواست نیست و خیلی بلند جوابشون رو میدی.
‫آهنگای خودت... خواننده ای؟
‫نه.. اینطوری نیست ولی...
‫میدونی... تفریحی انجامش میدم و...
‫کسیو ندارم که بهش گوش بده یا چیز...
‫خب... چطور بگم...
‫من فی البداهه موقع ساختنش میخونم...
‫باید بحث رو عوض میکرد به همون خوننده مورد علاقه...
‫الان که کلا یادش رفت همچین چیزی مطرح شده...
‫ماجرای یک مرد حواس پرت و صمیمی،
‫که سعی میکنه همیشه با بقیه یه جنتلمن باشه.
‫کوسامه چان در جواب این وقت داره که فکر کنه...
‫واو... خیلی فوق العادس!
‫چی؟
‫خیلی باحاله که آهنگای خودت رو میسازی!
‫پس میتونی برگ نت موسیقی هم بخونی؟
‫خب، آره، خوبم توش.
‫خیلی باحاله!
‫رسما یه زبان دیگه هستش این برگه نت، درسته؟
‫زبان دیگه؟
‫یعنی شما عملا دو زبانه هستید!
‫حماقت توی حرفاش رو صداقتش تاکید میکنه!
‫واقعا!
‫چطوری... اون خیلی دختر خوبیه...
‫اگر همچین دختر خوبی تو اسنک بار بود منم میرفتم.
‫آکمی چان! تو باید دختر خوبی باشی!
‫من به شدت تحت تاثیر ترند آکاپلا هستم!
‫چی هست؟
‫به بیان ساده، آکاپلا زمانی است که شما بدون همراهی آهنگ میخونی.
‫و یه برنامه تلویزیونی بود که افراد آماتور میرفتن آهنگ میخوندن.
‫خیلی جالبه.
‫هرچند ظاهرا آهنگ هایی که تو کلیسا هم میخونن آکاپلا شناخته میشه.
‫کلیسا، به نظر فوق العاده میاد.
‫هر چند باوجود اینکه هیچ ابزاری موسیقی استفاده نمیشه،
‫من خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم و خودم شروع به انجامش کردم.
‫منم اولش نگران شروعش بودم ولی...
‫واو خیلی فوق العاده به نظر میرسه.
‫انگاری که همه چی خوب پیش میره و داره بهشون خوش میگذره...
‫اوه، دیگه صبرم بند اومد!
‫باید دخالت کنم! مثل یه مستند تاثیر گذار جوانان!
‫وقتی که آهنگ نجاری داره پشتش پخش میشه!
‫خیلی خب! بریم تو کارش!
‫آهنگ نجاری پشتش پخش نشد!
‫یه دلیلی هم برای این هست!
‫اوه دارن اسلو موشن میدون سمتمون چرا؟!
‫هی! هنوز هم کلی چیز بعد از تبلیغات مونده!
‫بعد تبلیغات میریم سراغ برنامه بعدی،
‫پس سریعا تیتراژ رو رد میکنیم و کار امروز رو زود تر تموم میکنیم!
‫داری چی میگی واسه خودت؟!
‫پسر، بهمون یه چیز خیلی خوب نشون دادی.
‫الان چه حسی داری موریتا چان؟
‫عام...
‫رسید رو میخوام که برم، لطفا...
‫ها...؟
‫اون الان...
‫تصمیم گرفت که الان وقت عقب کشیدنه؟!
‫اگر یکی معذبت بکنه، خیلی عادیه همچین حسی پیدا کنی...
‫مهمان نوازی کوسامه چان...
‫آره، مطمئنم چندین روز دیگه اینطوری خواهد بود.
‫با این وجود، کوسامه چان امروز کارت خیلی خوب بود.
‫واقعا؟
‫تونستی که مکالمه رو با موریتا خجالتی پیش ببری.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫منم راضی هستم، چون فهمیدم که یه کمکی کردم.
‫اوه ولی کوسامه چان، مراقب باش.
‫هرچی با موریتا بیشتر وقت بگذرونی بیشتر میره رو مخت.
‫من مگه اون دشمنی هستم که وسط سریال میاد؟
‫چرا همیشه میخوای اون شخصیتی باشی که ممکنه یه روزی مشهور شه؟
‫اولش ممکنه فکر کنی، "من این شخصیت رو دوست ندارم."
‫ولی ازوناییه که بعد یه مدت یهویی خوشت میاد ازشون.
‫ماما.
‫چی شده؟
‫دوست دارم بدونم...
‫آکمی سان و موریتا سان خیلی به هم نمیان؟
‫تو اصلا چطوری به فکرت میرسه همچین شخصیتی داشته باشی؟
‫کوسامه چان، تو میفهمی!
‫کوسامه چان، داری چی میگی واسه خودت؟!
‫یه چیزی مثل این گفتن تو اسنک بار حرامه!
‫و اگرم تو اسنک بار نبودیم، اگر هم یه آیدل بی نقص معرکه بودی،
‫هیچوقت بهت اجازه نمیدم همچین چیزی راجع به منو موریتا بگی!
‫با آیدل ها چیکار داری دیگه؟!
‫آی...
‫بیا! به عنوان مجازات باید بخونی!
‫عه... من اصلا آهنگ قدیمی نمیشناسم. من جوونم.
‫داری پز جوون بودنتم که میدی...
‫میتونه هرچی باشه.
‫معمولا تو اسنک بار قانونی راجع به اینکه چه آهنگی مجبوری بخونی نیست.
‫حتی اگه یه آهنگ رپ انگلیسی باشه؟
‫مخصوصا اون.
‫اوه که اینطور...
‫رزرو شده
‫دوستان
‫عه یه آهنگم بلدی پس.
‫مامانم این آهنگو دوست داره.
‫مامانت...
‫آره، ازونجایی که جوونم.
‫خیلی نامحسوس داری میگی که چقدر جوونی.
‫منم هنوز جوونما میدونی دیگه؟!
‫منم این آهنگارو سر کار یاد گرفتم!
‫هیس! کسی نگفت تو جوون نیستی.
‫روزی که اون رو بوسیدم، نمیتونستم تو صورت مادرم نگاه کنم.
‫دونه دونه سکه جمع میکردیم، رویاهامون رو میشماردیم.
‫میبینی؟ اون مخفیگاه ما بود.
‫یه خاطره محرمانه. اوه!
‫کی همه چی به هم ریخت؟ اوه دوستان!
‫روزایی که سرمون رو کج کردیم، و به هم دیگه خیره شدیم.
‫وقتی انگشتامون رو قفل کردیم، اوه دوستان!
‫احساس کردم زمان متوقف شده.
‫درست خوندم؟
‫کارت خوب بود!
‫آره، خوب بود!
‫واقعا؟
‫خوشحالم که از یه حرفه ای اینو میشنوم.
‫ها؟
‫چون گفتی خودت آهنگ مینویسی.
‫این دختر واقعا احمقه؟
‫کوسمه چان، تو مدرسه چی یاد گرفتی؟
‫همه چیزای مهم رو از بازیا یاد گرفتم نه از مدرسه.
‫چی؟
‫خوب نیست...
‫خب البته، اخیرا فقط مشتری های عجیب غریب داشتیم میگرفتیم.
‫البته که درکت از جهان از هم میپاشه.
‫البته که حس میکنی زمان متوقف شده.
‫مجبور نیستین با متن آهنگ یکیش کنید میدونید دیگه؟