..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون دخترک این روستا رو بدبخت می‌کنه.
‫بی‌ستاره‌ها حق زندگی در این دنیا رو ندارن.
‫خب.
‫چیزی که پیدا کردن، یه مخفیگاه ‫نزدیک به روستا بود.
‫چی؟
‫داری می‌پرسی سخته؟
‫بعد این همه اتفاق، از شادی دست کشیدم.
‫من یه فرزند ناخواسته‌ام.
‫منو دور انداختن.
‫برای همین من...
‫منم روستا رو دور میندازم!
‫ایکاش منم مثل بقیه اسکیل داشتما.
‫مثلا دویدن، فرار کردن یا مخفی شدن!
‫ولی خب اگه اسکیل داشتم از اول ‫این اتفاقا برام نمیوفتادا.
‫چی؟ «اگه راجع به جوری که متولد شدم ‫غر بزنم، چیزی رو نمی‌تونم شروع کنم»؟
‫توی زندگی قبلیم هم همچین تجربه‌ای داشتم؟
‫اوه، یه آشغال‌دونیه!
‫چیز به‌درد بخوری نیست؟
‫یه‌چیز خوب...
‫اوه! لباس!
‫این...
‫یه نقشه‌ست! شاید سفرم رو راحت‌تر کنه.
‫این رنگ، احتمالا پوشن آبی‌ـه.
‫پوشن: معجون، دارو.
‫رنگش خیلی عوض شده، ولی ممکنه ‫هنوزم قابل‌استفاده باشه.
‫همه‌ی لباسا رو برمی‌دارم.
‫من یه فرزند ناخواسته‌ام.
‫بچه‌ای ناخواسته که با آشغال‌هایی ‫که دیگران نمی‌خوان، زندگی می‌کنه.
‫چقدر طعنه‌آمیز.
‫به‌موقعست. بهتره به اسلایم‌ها یه‌چی بدیم.
‫اون یارو یه تیمر‌ـه.
‫توی بازی/انیمه‌های فانتزی تیمر می‌شه کسی ‫که هیولاها رو رام می‌کنه.
‫ها؟ می‌پرسی به‌نظرم اسلایم‌ها نازن؟
‫چرا این زندگی قبلیم دلش می‌خواد ‫هیولاها رو به‌ چشم یه موجود ناز ببینه؟
‫پاهای یه بچه‌ستا، نباید زیاد دور شده باشه.
‫مشکل اینه بفهمیم از کدوم طرف رفته.
‫ولی احتمالا به نزدیک‌ترین روستا یعنی ‫لاتوف رفته.
‫پس باید همین اطراف باشه.
‫اون دختره، فمیشیا.
‫کدخدای روستای لاتومی هم الکی گنده‌ش کرده.
‫جایزه گذاشتن رو سر یه دختر بچه آخه؟
‫گفت مرده زنده بودنش مهم نیست.
‫کدخدا... می‌خواد منو بکشه.
‫اسلایم؟
‫نه!
‫ناز نیستن! نمی‌خوام!
‫«تو جنگل پر هیولاست و خطرناکه»؟ ‫خودم می‌دونم!
‫نجات پیدا کردم.
‫کهنه‌ست. برای همین یه‌دونه‌ش کافی نیست.
‫«نه تنها ناز نیستن، بلکه ترسناک هم هستن.» ‫خب هیولان دیگه.
‫نمی‌دونم واقعا. زندگی قبلیم داره راجع ‫به یه گونه‌ی اسلایم دیگه‌ای حرف می‌زنه؟
‫خوب شد.
‫احتمالا دیگه نیان دنبالم نه؟
‫اوه، چقدر قشنگه...
‫خیلی حس خوبی داره!
‫تاحالا همچین کاری نکردم.
‫چون تمام زندگیم درحال مخفی شدن بودم... همیشه...
‫تردید نمی‌کنم. پرجرئت و مصمم خواهم بود.
‫درسته. از اولش هم قصدم همین بود.
‫و فالگیر-سان هم بهم گفت.
‫اگه می‌خوام برم ماجراجویی، خودمو ‫شبیه یه پسر کنم، این‌جور خطرش هم کم‌تره.
‫«یه‌ دختر تنها درحال سفر یه لقمه‌ی چرب و نرمه.» ‫یعنی چی؟
‫باید اسمم رو هم عوض کنم.
‫اسمی که پدرم بهم داد، یعنی فمیشیا...
‫میندازمش دور.
‫چه اسمی انتخاب کنم؟
‫آیوی؟
‫چی هست؟
‫«اسم یه گیاه که حتی اگه لگد بشه هم باز شکوفه می‌ده.»؟
‫آیوی...
‫من از الان آیوی‌ام.
‫موندم چه بلایی سرم میاد.
‫«نگران آینده بودن هم دردی رو دوا نمی‌کنه.»
‫ولی همه، اهداف بیشتری نسبت به من دارن.
‫منِ الان هیچی نداره.
‫آره، هیچی نداشتن هم راحت‌تره.
‫چه ناز!
‫اینم نیست. شاید تو مجموعه‌ی هیولاها نیستش؟
‫یافتم!
‫یه اسلایم کمیاب که اسمی نداره.
‫پس اسم نداری، کوچولو؟
‫بهش می‌گن ضعیف‌ترین اسلایم، و یا ‫اسلایم درحال تجزیه.
‫که این‌طور.
‫پس تو هم مثل من، ضعیف‌ترینِ گونه‌ات هستی.
‫ولی نمی‌خوام بهت بگم ضعیف‌ترین.
‫شاید اسلایم درحال تجزیه صدات کنم؟
‫ای بابا، واقعا ضعیفی نه؟
‫نکنه نمی‌تونی بلند شی؟
‫«این اسلایم اون‌قدر ضعیفه که با ‫یه سیخونک هم از بین می‌ره.»
‫«اگه باد شدیدی بوزه هم از بین می‌ره.»
‫عه؟ انقدر ضعیفه؟
‫چی‌کار کنم؟ اشکالی نداره بهش دست بزنم؟
‫اگه بلندش کنم، مشکلی نداره؟
‫بلند شد!
‫خدا رو شکر!
‫خب ببینم. این اسلایم...
‫«به‌دلیل اینکه خیلی ضعیفن، اینکه ‫عمرشون کلا ۱ روزه، تایید شده.»
‫تو، بعد یه‌روز از بین می‌ری؟
‫«چون خیلی کمیابن، و چون زندگی‌شون ‫هم به‌شدت کوتاهه،
‫اصلا روشون تحقیق نشده، و چیزهای ‫زیادی راجع‌ بهشون معلوم نیست.»
‫ولی خب...
‫ای وای!
‫نجات پیدا کرد.
‫یکی باید ازت محافظت کنه.
‫موافق نیستی؟
‫یا نمی‌خوای؟
‫نمی‌فهمم.
‫نمی‌فهمم ولی فعلا برات جلوی باد رو می‌گیرم.
‫اگه سرنوشتت اینه که بعد یک روز از بین بری،
‫پس بیا تا اون‌موقع با هم بمونیم.
‫خدایان خیلی ناعادلن نه؟
‫کسایی که شادن رو به‌وجود میارن، ‫و کسایی هم مثل ما رو به‌وجود میارن.
‫می‌دونی، آدمایی که اینجا توی اوردوگُز هستن،
‫همه‌شون وقتی به پنج‌سالگی می‌رسن، ‫بدون شک یه اسکیل می‌گیرن.
‫بابام نجاری دو ستاره و اسکیل ‫تحلیل داره.
‫مادرم هم اسکیل دو ستاره‌ی گل‌دوزی ‫و یه ستاره‌ی بازسازی رو داره.
‫هیچکس نمی‌دونه چه اسکیلی قراره دریافت کنه،
‫و تعداد ستاره‌هایی که یه اسکیل داره ‫هم با خدایانه.
‫آینده‌ی همه براساس اون اسکیل‌ها و تعداد ‫ستاره‌هاشون مشخص می‌شه.
‫منم وقتی پنج سالم شد یه اسکیل دریافت کردم. ‫یه اسکیل برای رام کردن.
‫توانایی رام کردن هیولاها و دستور دادن بهشونه.
‫ولی یه اسکیل بی‌ستاره‌ست.
‫درسته. من یه تیمر بی‌ستاره‌ام.
‫هیولا که هیچ، حتی حیوونای ‫کوچیک هم نمی‌تونم رام کنم.
‫وقتی فهمیدن بی‌ستاره‌ام، رفتارشون باهام عوض شد.
‫پدر و مادر مهربونم هم...
‫دیگه حتی بهم نگاه هم نمی‌کردن.
‫غذام و جای خوابم هم از بین رفت.
‫جایی که بهش تعلق داشتم از بین رفت.
‫ولی یه‌چیزی دارم که بقیه ندارن.
‫خاطرات زندگی گذشته‌م.
‫انگار یه آدمم که از یه دنیای دیگه ‫به اینجا تناسخ پیدا کرده.
‫یکم مبهمن، ولی خاطرات زندگی ‫قبلیم رو دارم.
‫البته بیشتر اوقات به‌درد نمی‌خورن.
‫یهویی چیزی که نمی‌فهمم رو برام زمزمه می‌کنن.
‫ها؟ «بعضی وقتا هم چیزای به‌درد بخور ‫هم می‌گم.» ؟
‫و یکی هم باهام مهربون بود.
‫فالگیر-سان.
‫کلی کتاب متفاوت بهم داد، و ‫کلی چیز بهم گفت.
‫این کیف جادویی هم خودش بهم داد!
‫یه نسخه‌ی قدیمیه، برای همین خوب کار نمی‌کنه،
‫ولی کلی چیز توش جا می‌شه، و هرچیزی هم ‫که توشه، سبک‌تر می‌شه. خیلی به‌درد بخوره.
‫باعث شد بتونم توی جنگل زنده بمونم.
‫و اون فالگیر-سان هم اخیرا فوت کرد.
‫واقعا همه رو از دست دادم.
‫دیگه هیچکس حتی نگاهمم نمی‌کنه.
‫مردم روستا می‌خوان منو بکشن.
‫کدخدا، پدرم... همه.
‫حتی با اینکه من کاری نکردم.
‫با اینکه نمی‌تونم کاری کنم.
‫همه‌ش به‌خاطر اینه که بی‌ستاره متولد شدم.
‫چون نمی‌تونم کاری کنم.
‫بی‌ستاره بودن انقدر بده؟
‫چیزیه که بابتش این همه ازم ‫متنفر باشن؟
‫دنیا داره می‌گه به من نیازی نیست؟
‫و تو هم با سرنوشت ناپدید شدن بعد ‫از یک روز متولد شدی، کوچولو.
‫این دنیا خیلی ناعادلانه‌ست نه؟
‫مگه نه؟
‫نه؟
‫خب من که نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم ولی خوشحالم دیدمت.
‫نمی‌دونم، ولی مشکلی نداره این‌جوری فکر کنم؟
‫آره. تو اولین دوستمی!
‫پس بیا تا آخرش با هم بمونیم!
‫کجا... کجا رفتی؟!
‫کوچولو...
‫کجا رفتی؟
‫نگو که...
‫اگه این دنیا می‌گه نیازی بهت نداره...
‫واقعا نمی‌تونی کاریش کنی؟
‫«تنهام»؟
‫آره. شاید. فکر می‌کردم بهش عادت کردم.
‫درسته. بهش عادت دارم.
‫من که تنها نیستم.
‫از اولش هم همین بود.
‫کاری که فالگیر-سان گفت رو می‌کنم ‫و می‌رم سمت پایتخت.
‫تازه حتی نقشه هم گیرم اومد.
‫عه تو!
‫زنده‌ای! ناپدید نشدی!
‫پس ناپدید شدن بعد از یک روز دروغ بود نه؟
‫اگه دروغه...
‫یافتم.
‫«هنگام رام کردن یه هیولا،
‫«اول کمی جادو به هیولا بدید.
‫اگه هیولا قبولش کنه، شروع به درخشش می‌کنه.
‫هنگامی که در اون حالته، بهش اسم بدید.»
‫«اگه موفق باشه، علامتی که نشانه‌ی رام‌شدگی‌ـه، ‫روی هیولا پدیدار خواهد شد.»
‫من یه تیمر بی‌ستاره‌ام.
‫می‌تونم؟
‫می‌تونم انجامش بدم؟
‫تونستم؟
‫باید بهش اسم بدم.
‫رنگش آبیه، پس آئو؟ یا بلو؟
‫بلو اسکای...
‫فهمیدم!
‫اسم تو سوراـست! یعنی آسمان!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫کار کرد!
‫تو سورایی.
‫و منم...
‫درسته، دیگه فمیشیا نیستم.
‫اون اسم رو همراه روستا دور انداختم.
‫اسم گیاهی که حتی وقتی لگد می‌شه ‫هم باز شکوفه می‌ده.
‫اسم من آیویه!
‫سورا، از الان به بعد هم مشتاق ‫کار کردن باهاتم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.