..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫گرفتمش! دهمی بود!
‫عجب موش صحرایی گنده‌ای!
‫به‌نظر خوشمزه‌ست!
‫موش صحرایی-سان، ببخشید.
‫بابت از خود گذشتگیت ممنون!
‫ترسیدم.
‫چرا هروقت دارم شکارام رو تیکه تیکه ‫می‌کنم، جیغ می‌زنی؟
‫اصلا تو زندگی قبلیم چطوری زندگی می‌کردم؟
‫سورا، امشب قراره دلی از عزا در بیاریم!
‫روسـتـای لـاتـوتـو
‫دارم سعی می‌کنم به یه شهر نزدیک پایتخت برم.
‫فالگیر-سان گفت باید برم.
‫من اینجا متولد شدم، روستای لاتومی.
‫روی نقشه نیست، ولی پایتخت تو ‫این جهته.
‫پس فک کنم اول برم این شهر، اولتوا.
‫خیالم راحت شد.
‫سورا واقعا خیلی حساسی نه؟
‫قرار نیست رشد کنی و قوی‌تر بشی؟
‫چون یه اسلایم کمیابی، خیلی مرموزی.
‫یه‌چیزی داره میاد.
‫سورا، برو این تو.
‫آخ!
‫فایده نداره، خیلی سریعه!
‫بهمون می‌رسه!
‫مورچه‌ی گنده‌ست!
‫نجات پیدا کردم.
‫توی جنگل، معلوم نیست کی ‫با هیولاها روبه‌رو می‌شی.
‫برای همین همیشه باید حواست ‫به اطرافت باشه.
‫ها؟
‫سورا یکم بزرگ‌تر نشدی؟
‫حس می‌کنم سنگین‌ترم شدی.
‫شاید توهم زدم.
‫خب مهمم نیست! آخ!
‫به‌خاطر اون شاخه زخمی شدم.
‫باید قبل‌ اینکه عفونت کنه، درمانش کنم.
‫مگه نه؟
‫ببینم. پوشن آبی، پوشن آبی..
‫یه‌دونه پوشن تغییر رنگ داده کافی نیست.
‫انگار یه‌جوری کافی بود!
‫ولی... الان، دیگه پوشن آبی‌ای ندارم.
‫حس می‌کردم کلی دارم.
‫سورا، پوشنا رو ندیدی؟
‫عجیبه.
‫جایی انداختم‌شون؟
‫روستا باید نزدیک باشه.
‫این مسیر رو دنبال می‌کنم و...
‫تحت تعقیب؟
‫«فمیشیا، هشت ساله، متولد ‫روستای لاتومی.»
‫«جایزه، ۵۰۰ دال»؟!
‫عجب جایزه‌ای!
‫چرا همچین پولی رو روی سر من گذاشتن؟
‫ها؟ چون یه فراری تحت تعقیبم؟
‫ای بابا، شبیه آدم بدا شدم خب.
‫بعدشم من که دیگه فمیشیا نیستم!
‫الان آیوی‌ام!
‫اونجا هم هست!
‫چقدر بد!
‫من که این‌شکلی نیستم!
‫عه؟
‫این یکی شبیه که.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫نمی‌فهمم.
‫سورا، ممکنه کسی ببینتت. ‫برو تو کیفم.
‫خوشحالم قبل تاریک شدن رسیدم!
‫جادوی روزمره.
‫ایکاش منم می‌تونستم استفاده کنم.
‫صبر کن!
‫دیدی؟ من بردم!
‫نامردیه!
‫اونی-چان خیلی سریعی! نباید بدویی!
‫اون پسره اسکیل دویدن داره.
‫خوبه خودتم اسکیل جست‌جو داری!
‫تو پیدا کردنم زیادی کندی.
‫ها؟
‫دعوا نکنید!
‫آدم باشید!
‫عزیزم، نکن.
‫اسکیل ترسوندن داری، باید ‫آروم‌تر بگی.
‫ولی خب، چیزیه که باهاش متولد شدم...
‫نمی‌دونستم همچین اسکیلی هم هست.
‫اولین باریه که دیدمش.
‫یه شیرینی‌پزی!
‫چند وقته نون نخوردم؟
‫قصابیه.
‫فهمیدم!
‫شاید بتونم گوشتی که گرفتم رو بفروشم!
‫هوی پسرک!
‫کاری داری؟
‫چیز، من... نه...
‫یه‌چیزی برای فروش دارم.
‫چی شده؟
‫نشون بده.
‫بله!
‫موش صحرایی نه؟
‫عه؟
‫مهارت دو ستاره‌ی رایحه دارم. ‫از روی بوش فهمیدم.
‫خب.
‫خیلی تازه‌ست.
‫خودت گرفتیش؟
‫بله، بعد از تیکه تیکه کردنش، ‫توی برگ موز پیچیدمش.
‫تجربه داری، خوب هم تیکه تیکه شده.
‫چندتا داری؟
‫با این تعداد، بهت ۱۰۰ دال می‌دم.
‫راضی‌ای؟
‫بله!
‫پس...
‫بفرما، یه میلیون دال.
‫یه میلیون؟!
‫شوخی بود!
‫اگه بازم گرفتی، بیا پیشم.
‫همه اخیرا دارن می‌رن سراغ ‫چیزای کله گنده.
‫کسایی که موش صحرایی برام میارن ‫خیلی کم شدن.
‫بله!
‫کدومو بدم؟
‫تاحالا ندیدمت.
‫اهل کجایی؟
‫ام...
‫یکی از روستاهای همسایه؟
‫بله. اینجا فامیل دارم.
‫که این‌طور. کدومو می‌خوای؟
‫با ۱۰۰ دال، چقدر می‌تونم بخرم؟
‫چی شد؟ بار اولته اومدی خرید؟
‫با ۱۰۰ دال، می‌تونی هرچی که توی‌ سبده رو ببری.
‫بذار ببینم.
‫می‌شه یکی از این و این بدید؟
‫دوتاش می‌شه ۲۰ دال.
‫بفرمایید! ۲۰... میلیون دال.
‫بچه‌ی بامزه‌ای هستی.
‫بفرما. بازم بیا.
‫نونه! نونه! نونه!
‫سورا! نونه!
‫بیا. این سهم توـه.
‫ایتاداکیماس!
‫خیلی خوبه!
‫آخرین بار کی از اینا خوردم؟
‫سورا، تو هم بخور!
‫ها؟ چی شده؟
‫خیلی خوبه ها.
‫نکنه وقتی این‌جوری خودتو کش میاری، یعنی نه؟
‫انگار همینه.
‫خب پس اسلایم‌های درحال تجزیه چی می‌خورن؟
‫واقعا هنوزم نمی‌فهمم.
‫کلی موش صحرایی گرفتم!
‫این‌جور کلی پول گیرمون میاد!
‫بعد دوباره می‌تونم نون بخرم.
‫اوه! آشغال‌دونی!
‫چیز خوبی اینجا هست؟
‫پوشنه!
‫چقدرم زیادن!
‫ولی خیلی بد تغییر رنگ دادن.
‫موندم بین‌شون چیز به‌درد بخوری هم هست؟
‫این پوشن قرمزه.
‫این یکی پوشن سبز.
‫این یکی... آبیه؟
‫اینم قرمزه. و این آبی.
‫اینم آبیه.
‫سبز.
‫آبی.
‫قرمز.
‫ها؟
‫سورا می‌تونی آشغال رو تجزیه کنی؟
‫حتی بطریش هم تجزیه شده!
‫فقط اسلایمای رده بالا می‌تونن مواد ‫غیرآلی رو تجزیه کنن نه؟
‫پس این چی؟
‫نه؟ پس فقط پوشن؟
‫پس این خوبه دیگه.
‫بیا.
‫عه؟ اینم نه؟
‫این چی؟ فقط پوشن آبی می‌خوای؟
‫نـ- نکن سورا! همه‌شون رو نخور!
‫برای منم بذار! سورا!
‫سلام!
‫اوه! چقدر زیاد گرفتی.
‫ببینم. ۲۵۰ دالی چطوره؟
‫بله! ممنون!
‫این نون، و... یکی از اون شیرینا بدید.
‫بابت خرید ممنون.
‫پس این یکی رو اشانتیون می‌دم.
‫بفرما.
‫ممنونم!
‫سورا تو هم میای آب بازی؟
‫فکرشو می‌کردم.
‫به‌نظر سریع آب می‌برتت.
‫خیلی خوبه!
‫اینکه هرروز بتونم نون بخورم، ته شادیه!
‫اینکه تا ابد همین‌جا بمونم هم بد نیست.
‫سورا نظرته؟
‫و روستایی‌ها هم...
‫همه مهربونن.
‫خیلی خوبه که نیازی نیست ‫از مردم بترسی نه؟
‫ایکاش تا ابد می‌شد همین‌جا بمونم.
‫ماجراجوـن.
‫چی شده بچه؟
‫کلی کیف جادویی داری نه؟
‫چی توشونه؟
‫هوی چطوره نشون‌مون بدی؟
‫زودباش دیگه!
‫ترسید.
‫حتما چون خیلی قیافه‌ت شرورانه‌ست.
‫چی گفتی عوضی؟
‫چیزی نیست.
‫نفهمیدن فمیشیام!
‫پسرک!
‫موش صحرایی گرفتی؟
‫اوه. نه امروز نه...
‫که این‌طور، می‌دونی، امروز یه‌سری ‫ماجراجو اومدن روستا.
‫کل گوشتای خشکم رو خریدن و گفتن ‫برای سفر نیازش دارن.
‫کل موجودیم تموم شد، پس اگه ‫چیزی گرفتی برام بیار.
‫بله.
‫این‌بار بیشتر پول می‌دم.
‫روت حساب کردما.
‫بـ- بله.
‫پسر جون!
‫امروز نون نمی‌خری؟
‫نه.
‫چی شده؟ منو بگو امروز چیزی که دوست داری رو پختم.
‫اشکال نداره.
‫اینو ببر.
‫چی؟ ولی...
‫مشکلی نیست. اگه بمونن صرفا کهنه می‌شن.
‫نیازی نیست پول بدی، تا تازه‌ن بخورشون!
‫بفرما!
‫مـ- ممنون.
‫بچه جون؟
‫چی شده؟
‫ولی روستای خیلی خوبیه!
‫و همه‌شون آدمای خوبی‌ان!
‫ولی...
‫نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫به‌نظرت... برای من جایی هم هست؟
‫سورا.
‫فعلا باید از روستا دور بشم.
‫با وجود اون پوسترای تحت تعقیب، ‫نمی‌تونم بمونم.
‫موندم اونا از کدوم طرف رفتن.
‫باید حواسم باشه از همون مسیر نرم.
‫چی شده سورا؟
‫چی شده یعنی؟
‫نکنه گشنته؟
‫هعی. منم.
‫شاید باید اون نونا رو قبول می‌کردم.
‫انقدر عجله‌ای رفتم، حتی ‫آب هم نکشیدم.
‫پوشن‌هام رو هم جا گذاشتم.
‫ببخشید سورا.
‫سورا، پوشن آبی تنها چیزیه که می‌خوری؟
‫چیز دیگه‌ای که بتونی بخوری نیست؟
‫اسلایمای کمیاب خیلی مرموزنا.
‫صدای آبه! بریم!
‫یه روده!
‫اوه! میوه!
‫به‌نظر از اون خوشمزه‌هاست!
‫سورا تو هم می‌خوای؟
‫واقعا بد غذایی ها.
‫اگه یاد نگیری هرچیزی رو بخوری، ‫بزرگ نمی‌شیا!
‫چی شده سورا؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫پوشن...
‫راستی، هیچی ندارم.
‫سورا؟
‫سورا...
‫راستی... اسلایما هم، هیولان.
‫آدما رو می‌خورن.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.