..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فولف! بچه...
‫تبریک می‌گم. یه دختر بچه‌ی سالمه.
‫فولف کارت عالی بود!
‫عزیزم، اسمشو انتخاب می‌کنی؟
‫آره.
‫اسم این بچه رو فمیشیا می‌ذاریم.
‫فمیشیا؟ چه اسم قشنگی.
‫خوشبختم فمیشیا. من مامانتم.
‫به سوی روزهای ‫خاطره‌انگیز
‫بابا!
‫اونی-چان!
‫ناهارتون رو اوردم!
‫نخسته فمیشیا.
‫الان میام.
‫هوی، خوبی؟
‫بیا.
‫عجله نکن.
‫چون عجولی دیگه. واقعا که.
‫تو سن رشدم، باید زیاد بخورم!
‫درسته فمیشیا، کلی غذا بخور ‫و بزرگ و قوی بشو!
‫باشه!
‫بابا تو هم که همه‌ش فمیشیا رو لوس می‌کنی.
‫من برگشتم!
‫خوش برگشتی.
‫خوش برگشتی فمیشیا، کمک می‌کنی ‫میز رو بچینیم؟
‫باشه!
‫فمیشیا تو هم باید سریع‌تر یادبگیری ‫از جادوی روزانه استفاده کنیا.
‫خیلی زود می‌تونم استفاده کنم!
‫فمیشیا نیازی نیست عجله کنی.
‫سرعت رشد هرکسی فرق داره.
‫حتی الان هم داری به‌خوبی کمک ‫می‌کنی، آفرین.
‫من که چهار سالم بود از این حرفا نمی‌زدی!
‫هی می‌گفتی زودتر بزرگ بشم تا جادوی ‫روزمره گیرم بیاد.
‫رفتارت با اونی که کوچیک‌تره فرق داره ها.
‫راست می‌گی؟
‫بفرما. اینم از خورشت نونوشی که ‫همه دوست دارن.
‫به‌نظر خوشمزه‌ست!
‫و حالا که فشیلایی که اسکیل تسکین داره ‫هم کمک کرده،
‫خستگیم رو می‌شوره می‌بره!
‫همگی، بابت امروز نخسته!
‫خب، بخور!
‫وضع کار چطوره؟
‫یکم دیگه تمومه. درواقع کار خونه ‫تا آخر ماه تموم می‌شه.
‫وسایل خونه هم تا آخر هفته تمومن.
‫واقعا؟ الحق اسکیل سه ستاره‌ی نجاری داری.
‫مامان همه‌ش به‌خاطر اینه که کوسن‌های ‫مبلا رو سریع درست کردی.
‫آره، خب اسکیل خیاطی دو ستاره دارم.
‫چی شده؟
‫ببخشید ترسوندمت.
‫داشتم لباس عروس دختر کفاش رو درست می‌کردم،
‫یهو یادم افتاد یه‌روز
‫تو و فشیلا هم قراره عروس بشید.
‫لباس عروس من رو حسابی ‫پر زرق‌وبرق درست کنا!
‫هنوز برا این حرفا زوده.
‫نه، چشم بهم بزنی می‌رسه.
‫درسته. فمیشیا هم به‌زودی پنج سالش می‌شه.
‫آره، مشتاق هدیه‌ی تولدمم!
‫نباید باشی!
‫وقتی پنج سالت بشه، یه‌چیز مهم‌تر هم گیرت میادا.
‫ها؟ عا!
‫درسته. اسکیلت.
‫همه وقتی به پنج سالگی می‌رسن اسکیل گیرشون میاد.
‫تا وقتی اسکیل داشته باشی، جایی ‫گیرت میاد که توش کار کنی.
‫و می‌تونی پول خورد و خوراکت رو هم در بیاری.
‫و اینکه چه نوع اسکیلیه، یا چندتا ‫ستاره داره رو،
‫کسی تا وقتی که اسکیل گیرش نیاد نمی‌دونه.
‫فقط خدایان می‌دونن.
‫نوع اسکیل و تعداد ستاره‌هاش محل کارت رو مشخص می‌کنن،
‫برای همین خیلی مهمن.
‫درسته. اگه مثل من سه‌ ستاره باشی، ‫مشکلی برات پیش نمیاد،
‫ولی اگه مثل اسکیل تسکین فشیلا ‫فقط یه ستاره گیرت بیاد، کارت تمومه.
‫چی گفتی؟!
‫خب خب. با هم دوست باشید.
‫فمیشیا، چه نوع اسکیلی می‌خوای؟
‫من می‌خوام... یه تیمر باشم!
‫تیمر می‌شم، و با گریفین‌ها، یا اژدهایان دوست می‌شم!
‫چقدر مسخره!
‫چرا خب؟!
‫اسکیل‌ها چیزایی‌ان که برای کار ‫کردن بهشون نیازه.
‫توانایی‌هایی‌ان که خدایان اعطا می‌کنن ‫تا بتونیم تو این دنیا زندگی کنیم.
‫باهاشون دوست شدن کافی نیست.
‫ولی، به‌جاش...
‫بیا.
‫خوب شد فمیشیا!
‫اوهوم!
‫این موقع شب یعنی کیه؟
‫بله؟
‫اوه، لوبا-ساما!
‫ببخشید این موقع شب مزاحم شدم.
‫با خودم گفتم به‌زودی نوبت فمیشیا ‫می‌شه که اسکیل بگیره،
‫برای همین اومدم براش دعا کنم.
‫بابت زحماتتون ممنون.
‫لطفا بیاید تو.
‫اوه، پس این فمیشیاست؟
‫خیلی بزرگ شده.
‫بله، از وقتی دو ساله شده، خیلی بهتر هم صحبت می‌کنه.
‫فقط... بعضی اوقات حرفای عجیب می‌زنه.
‫برای همین از شما خواستم بیاید.
‫حرفای عجیب؟
‫شوهرم می‌گه زیادی نگرانم،
‫ولی می‌ترسم نتونه از جادو استفاده کنه...
‫جادو؟ تو این دنیا جادو هم هست؟
‫بله، و تو هم قراره بتونی ازش ‫استفاده کنی!
‫ایول!
‫ها؟ «تناسخ تو یه دنیای دیگه»؟
‫باز شروع کرد.
‫فولف-سان نگران نباشید.
‫مطمئنم فمیشیا دختر باهوشی می‌شه.
‫ولی حالا که اومدم، چطوره فالشو بگیرم؟
‫ممکنه شمع بیارید؟ ترجیحا جدید باشه.
‫ممنونم. صبر کنید.
‫تو خاطرات زندگی قبلیتو داری نه؟
‫زندگی قبلی؟
‫اگه مردم بفهمن خاطرات زندگی قبلیتو داری،
‫ممکنه اوضاع برات سخت بشه.
‫برای همین نباید به کسی بگی.
‫حتی از مامانت هم مخفیش کن. می‌تونی؟
‫قول می‌دی؟
‫باش! قول می‌دم!
‫دعا تموم شد.
‫مطمئنم فمیشیا اسکیل خوبی گیرش میاد.
‫ازتون ممنونم.
‫لوبا-ساما، نمی‌شه با فالگیری فهمید ‫چه نوع اسکیلی گیرش میاد؟
‫اسکیل من آینده‌نگری یه ستاره‌ست، برای ‫همین نمی‌تونم بفهمم.
‫با یه ستاره واقعا هم نمی‌شه کاریش کرد.
‫هوی! چقد پررویی!
‫به‌لطف لوبا-ساماست که روستامون ‫می‌تونه به جلو پیش بره!
‫بدون پیشگویی‌هاشون نمی‌تونیم ‫میوه‌ی زارو برداشت کنیم.
‫ببخشید. هنوز بچه‌ست.
‫امروز، این موجود کوچک، به‌لطف نعمت خدایان،
‫قدرتی به‌دست میاره که در طول زندگی ‫به کمکش میاد.
‫از طریق این قدرت مقدس،
‫شادی کار کردن، لذت زندگی کردن،
‫و حمایت الهی حقیقت بهت اعطا خواهد شد.
‫خب.
‫ای خدایان!
‫به همراه مهر و رحمتتون، به این ‫موجود پاک،
‫قدرت گذران زندگی رو ببخشید!
‫وحی الهی اومده.
‫این دخترک اسکیل تیمر داره، توانایی ‫رام کردن هیولاها.
‫تیمر!
‫و تعداد ستاره‌ها هم...
‫این...
‫بی‌ستاره؟!
‫این دخترک اسکیل تیمر بی‌ستاره داره!
‫امکان نداره!
‫حتما اشتباهی شده!
‫امکان نداره دختر من بی‌ستاره باشه!
‫این وحی الهیه! امکان نداره اشتباه باشه!
‫ولیـــ-
‫حرف دیگه‌ای بزنی، توهین به خدایان تلقی می‌شه!
‫اوه، چقدر ترسناک.
‫کی فکرشو می‌کرد یه بی‌ستاره متولد بشه...
‫کی فکرشو می‌کرد موجودی ظاهر بشه که ‫توسط خدایان کنار گذاشته شده...
‫ها؟ «یه بازی رو درجه‌ی نهایت سختی»؟
‫یعنی چی؟!
‫عزیزم، فک کنم کافـ-
‫منو تو ستاره داریم.
‫پسر و دختر ارشدمون هم ستاره دارن، پس چرا...
‫چرا فمیشیا نداره؟!
‫بابا؟
‫خفه!
‫بی‌ستاره‌ها توسط خدایان دور انداخت شدن.
‫چرا یه بی‌ستاره تو خانواده‌ی منه؟!
‫عه؟
‫عزیزم، نیازی نیست انقدر زیاده‌روی کنی.
‫عزیزم...
‫عمرا یه بی‌ستاره تو خانواده‌ی من به‌دنیا بیاد.
‫چطوری ممکنه؟
‫خب تیمری که چی؟!
‫بدون ستاره، به‌ هیچ دردی نمی‌خوری!
‫چرا؟
‫چرا یه بی‌ستاره به‌دنیا اومده؟
‫فمیشیا... واقعا دختر منه؟
‫مامان؟
‫بهش دست نزن!
‫آخ!
‫درد داره اونی-چان!
‫اونه-چان؟
‫آخ! اونی-چان! تروخدا بس کن!
‫گمشو بیرون!
‫می‌گن اون بچه بی‌ستاره‌ست.
‫پس همون بچه‌ایه که خدایان کنار گذاشتنش نه؟
‫یه بی‌ستاره تو روستای لاتومی ما ‫به‌دنیا اومده؟!
‫عجب مسئله‌ای! حتما نشانه‌ی فاجعه‌ست!
‫بیاید همه‌مون مقابل فاجعه آماده بشیم!
‫بیاید توانایی‌هامون رو به‌خاطر ‫روستا استفاده کنیم!
‫درسته! از لاتومی محافظت کنید!
‫بی‌ستاره!
‫بی‌ستاره، تو اینجا جایی نداری!
‫چرا؟ چرا؟
‫دیگه... نمی‌تونم برم خونه.
‫«شکار جادوگر»؟
‫ولی من که جادوگر نیستم.
‫گشنمه.
‫سرده.
‫موندم می‌تونم؟
‫یه‌بار دیگه.
‫خوبی؟
‫فالگیر-سان.
‫انگار جادوت از مردم عادی خیلی کم‌تره.
‫اگه جادوت ته بکشه، جونت ‫به خطر میوفته.
‫برای همین باید مواظب باشی.
‫آینده‌بینیم بهم نشون داد این‌جور می‌شه.
‫ولی نتونستم بفهمم چرا به این وضع میوفتی.
‫فکرشو نمی‌کردم بی‌ستاره باشی.
‫بیا.
‫آروم شدی؟
‫حتی اگه جادوت کم باشه هم،
‫اگه اطلاعاتت کافی باشه، اون‌قدری ‫که فکر می‌کنی هم به‌دردنخور نیست.
‫اینو بهت می‌دم.
‫یه کیف جادوییه.
‫یه نسخه‌ی قدیمیه، ولی هنوزم ‫کلی چیز توش جا می‌شه.
‫و هرچیزی هم که بذاری توش، سبک‌تر می‌شه.
‫و توی اون کتاب هم کلی چیز نوشته شده.
‫تا وقتی زنده باشی، مطمئنم به‌دردت می‌خوره.
‫حتی وقتی که به سفر می‌ری.
‫سفر؟
‫بله.
‫یه‌روز باید به سفری برای شناخت دنیا بری، ‫تا بتونی دیدت رو گسترش بدی.
‫و اون‌موقع، برو به شهری که ‫کنار پایتخت سلطنتیه.
‫شهری که کنار پایتخته؟
‫ولی اگه حین سفر هم جایی رو پیدا ‫کردی که دلت می‌خواد همیشه اونجا بمونی،
‫نیازی نیست به‌زور به سفرت ادامه بدی.
‫ولی، باید کسایی رو پیدا کنی ‫که بهشون اعتماد داری.
‫و اون‌موقع، همه‌چی رو بهشون بگو.
‫حتی اینکه بی‌ستاره‌م رو؟
‫هرچیزی که مخفی بشه، یه‌روز ‫برملا خواهد شد.
‫و اون‌موقع، نیاز به همراهایی داری که ‫در کنارت بجنگن.
‫می‌دونی، راز مخفی کردن بعضی اوقات می‌تونه ‫دلیل این هم باشه که اعتمادها از بین می‌رن.
‫چرا؟
‫فالگیر-سان چرا انقدر باهام مهربونی؟
‫ازم متنفر نیستی؟
‫متنفر باشم؟
‫همه هستن، چون بی‌ستاره‌م.
‫خیلی وقت پیش، هیچکس اسکیل یا ستاره‌ای نداشت.
‫چی؟
‫حتی بدون اسکیل هم، همه درکنار هم ‫در شادی زندگی می‌کردن، و کار می‌کردن.
‫حتی بدون اسکیل؟
‫درسته. اینکه اسکیل نداشته باشی چیز بدی نیست.
‫پس چرا الان این‌جوریه؟
‫نمی‌دونم. سوال خوبیه.
‫سه سال بعد
‫امروز هم کلی آشغال اینجاست.
‫موندم اینا اضافه‌های وقتی‌ان که ‫فِتون داشت وسایل خونه رو درست می‌کرد؟
‫خوب خشک شدن، برای همین ‫هیزم خوبی می‌شن.
‫یه پوشن آبی!
‫انگار یه‌جورایی می‌شه ازشون استفاده کرد.
‫امروز خوب چیزایی گیرم اومده!
‫گرفتمش!
‫وقتی که بهش عادت کردم، شاید تله‌ی دامی بهتر ‫از چاله باشه؟
‫تازه از کندن چاله هم راحت‌تره.
‫فالگیر-سان اخیرا پیداش نشده ها.
‫آخرین‌بار کی دیدمش؟
‫یه حضور حس می‌کنم.
‫مال هیولا نیست.
‫آدمه؟
‫و تنها هم نیستن!
‫چرا اینجان؟
‫توی روستا چیزی شده؟
‫حس خوبی ندارم.
‫قراره تنها بشیم.
‫آره.
‫یکی که برامون عزیز بوده رو از دست دادیم.
‫کی فکرشو می‌کرد کسی این موقع سال ‫به‌خاطر سرماخوردگی ممکنه بمیره؟
‫و لوبا-سان هم آدم خوبی بود.
‫هنوزم باورم نمی‌شه.
‫فالگیر-سان... مرده؟
‫کدخدا!
‫دخترم... فمیشیا نبود.
‫باید توی مخفیگاه می‌بود، ولی...
‫متوجه‌مون شد نه؟
‫اون دختر، این روستا رو بدبخت می‌کنه.
‫تابلو، منظورمو می‌فهمی؟
‫بله.
‫بی‌ستاره‌ها نباید توی این دنیا ‫اجازه‌ی زندگی داشته باشن.
‫و اون دختر هم نزد خدایان برمی‌گرده،
‫پس حتما خوشحال خواهد شد.
‫فمیشیا! فمیشیا!
‫ایکاش هیچ‌وقت به‌دنیا نمیومدی.
‫ساکنین روستا! گوش بدید!
‫لوبای فالگیر، برای ما مردم لاتومی فرد مهمی بود.
‫و دلیل مرگش هم...
‫یه نفرین بود!
‫لوبای فالگیر به هشدار من بی‌توجهی ‫کرد، و از فمیشیای بی‌ستاره مراقبت می‌کرد.
‫و به‌همین دلیل، نفرین بی‌ستاره، کسی که ‫توسط خدایان دور انداخته شده، گریبان‌گیرش شد!
‫اون دختر، چیزی جز فلاکت نیست.
‫به حال خودش بذاریمش، روستا ‫نابود خواهد شد!
‫فمیشیا رو پیدا کنید، و بگیریدش!
‫اون دخترک رو می‌کشیم!
‫قبل اینکه روستای لاتومی رو بدبخت کنه، می‌کشیمش!
‫آره!
‫چرا چرا چرا؟
‫من که کار غلطی نکردم!
‫فالگیر-سان هم کار اشتباهی نکرد!
‫پس چرا؟
‫خواب دیدم؟
‫درسته.
‫سورا قرار بود منو بخوره.
‫من اینجا می‌میرم؟
‫ولی خب بازم مشکلی نیست.
‫درهرصورت، فرزند ناخواسته‌م.
‫سورا؟
‫زخمم خوب شده.
‫ولی خیلی وضعش بد بود.
‫نکنه سورا، تو خوبش کردی؟
‫نمی‌خواستی منو بخوری؟
‫نجاتم دادی.
‫پو پو.
‫ها؟
‫پو پو.
‫سورا حرف زد!
‫پو پو!
‫سورا حرف زد! می‌تونم با سورا حرف بزنم!
‫پو پو...
‫سورا به‌جز «پو پو» چیزی نمی‌گی؟
‫پو پو.
‫سورا، ممنون.
‫به‌خاطر تو زنده موندم.
‫شاید یه فرزند ناخواسته باشم،
‫ولی اگه با تو باشم، برام مهم نیست!
‫پو پو!
‫فقط یکم...
‫یکم دیگه سعی می‌کنم زنده بمونم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.