..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫امروزم هوا عالیه!
‫سورا امروز بریم شکار؟
‫صبح‌بخیر آیوی، زود بیدار شدی.
‫صبح‌بخیر! گفتم برم شکار.
‫که این‌طور. مواظب باش.
‫باشه! ممنون.
‫صبح‌بخیر آیوی!
‫صـ ـ صبح‌بخیر.
‫بچه‌ها باید دقیقا مثل خودت پرانرژی باشن، آیوی.
‫مـ ـ ممنون.
‫هوا خیلی خوبه نه، آیوی؟
‫بـ ـ بله.
‫آیوی، می‌بینم همین اول صبحی هم ‫داری حساب تلاش می‌کنی.
‫ممنون
‫نوبری می‌خوری آیوی؟
‫با اجازه.
‫هـ ـ همه منو می‌شناسن.
‫ولی چرا؟
‫یه نونوشی دوباره تله رو خراب کرده.
‫این‌جور قرار نیست چیزی بگیریم.
‫چه کنیم؟
‫می‌خوام حین تابستون تا جای ممکن ‫بگیرم تا بتونم پول جمع کنم.
‫چه‌خبره؟ یه حضور عجیب حس می‌کنم.
‫این...
‫سیل!
‫عه؟ می‌دیشون به من؟
‫خیلی باهوشی! مرسی!
‫یک، دو، سه، چهار...
‫نه‌تان!
‫و کاملا سالمن. چطوری گرفتیشون؟
‫خب بهتره برم سراغ تیکه تیکه کردنشون.
‫وقتی گوشت می‌فروشی، مهم‌ترین ‫چیز تازگیشه!
‫تمام!
‫سورا بیدار شو.
‫باید تا گوشتا تاز‌ن ببریم بفروشیم‌شون.
‫عا؟ «سیل واقعا یه آداندالاست؟»
‫ظاهرش شبیه.
‫ولی اصلا وحشی نیست.
‫ممنون... که امروز کلی گوشت بهم دادی!
‫خب، ما هم باید برگردیم.
‫سورا خیلی قوی‌تر شدی.
‫قبلا یه‌جور بودی انگار هر لحظه ممکنه بود از بین بری.
‫البته هنوزم خیلی دست‌وپا چلفتی‌ای.
‫خیلی تازن، بوی بدی هم نمی‌دن.
‫بدون آسیب‌زدن به اجزاء داخلی‌شون ‫گرفتی‌شون نه؟
‫از تله استفاده کردی؟
‫چیز، بله!
‫واقعا؟ وقتی تو تله میوفتن معمولا خیلی ‫دست‌وپا می‌زنن، که باعث می‌شه مزه‌شون بد بشه،
‫ولی این‌جور نیست.
‫چطوری؟
‫خب...
‫اوه، راز تجاریه؟
‫به‌عنوان یه بچه خیلی عاقلی.
‫خوب هم قصابی شدن. مشکلی نیست!
‫هرکدوم ۹۵ دال‌ـه، برای همین ‫روی هم می‌شن ۸۵۵ دال.
‫ممنون!
‫با این کیفیت، قدمت رو چشممه!
‫اگه باز گرفتی بیار برام.
‫خوشحالم تونستم آبشون کنم.
‫امروزم به لطف سیل بود.
‫آیوی، خوب پولی به جیب زدی؟
‫بله.
‫هیچ نونوشی‌ای نیومد سراغت، آیوی؟
‫نه مشکلی نبود.
‫آیوی چیز خوشمزه‌ای گرفتی؟
‫بله، خیلی.
‫چـ ـ چرا همه می‌دونن من کی‌ام؟
‫سلام آیوی.
‫ولیورا-سان؟
‫چی شده؟ چرا قایم شدی؟
‫اوه، به این حد رسیده؟
‫کار فرمانده اوگوتو‌ـه.
‫«اگه یه ماجراجو به اسم آیوی تو دردسر ‫بود حتما بهش کمک کنید.»
‫به تمام نگهبانا اینو گفته.
‫چی؟
‫«خیلی کوچیکه، ولی خیلی سخت کار می‌کنه، ‫حواستون بهش باشه.»
‫عهه؟!
‫وقتی چیزی میاد تو ذهنش، دیگه ‫نمی‌شه جلوش رو گرفت.
‫ببخشید ترسوندت.
‫نه مشکلی نیست.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫ولی، تلاشتو کن، آیوی.
‫بـ ـ بله!
‫بابتش ممنونم، ولی نمی‌خوام زیاد تو چشم باشم.
‫ولی...
‫اینجا شاید جای خوبی باشه!
‫اوه! زارو دارن!
‫خیلی گرونه!
‫زارو رو می‌گی؟
‫بالاخره پس از مدت‌ها گیرم اومد.
‫اینا زاروهایی‌ان که توی روستای ‫لاتومی چیده شدن؟
‫خب، زارو فقط همون اطراف پیدا می‌شه.
‫ولی امسال وضع محصولات بد بود، ‫وضعیت خیلی خرابه.
‫نکنه از روستای لاتومی اومدی؟
‫بله.
‫پدر مادرت کو؟
‫چیزه... تنهایی اومدم سفر.
‫صحیح. تقصیر اون کدخدای احمقه، نه؟
‫کدخدا؟
‫بدون دونستن چیزی از روستا رفتی؟
‫عا، بیرونت کردن نه؟
‫نه فرار کردم.
‫توی روستای لاتومی چه‌خبره؟
‫یه فالگیر به اسم لوبا-سان بود نه؟
‫فالگیر-سان.
‫لوبا-سان همیشه از محصولات زاروی ‫لاتومی محافظت می‌کرد.
‫زمان برداشت زارو خیلی دردسر داره.
‫اگه حتی یکم دیرتر بچینی‌شون، نمی‌تونی بفروشی.
‫برای همین فالگیر، زمان برداشت رو پیشبینی می‌کرده.
‫زارو منبع درآمده لاتومیه.
‫برای همین روستاییا لوبا-سان رو دوست ‫داشتن و بهش احترام می‌ذاشتن.
‫ولی اون کدخدای احمق خوشش نمیومد.
‫پس وقتی لوبا-سان مریض شد، ‫بهش هیچ دارویی نداد.
‫یکی که برامون عزیز بوده رو از دست دادیم.
‫کی فکرشو می‌کرد کسی این موقع سال ‫به‌خاطر سرماخوردگی ممکنه بمیره؟
‫امکان نداره!
‫و شنیدم قصد داره بندازه گردن یه بچه.
‫لوبای فالگیر به هشدار من بی‌توجهی ‫کرد، و از فمیشیای بی‌ستاره مراقبت می‌کرد.
‫و به‌همین دلیل، نفرین بی‌ستاره، کسی که ‫توسط خدایان دور انداخته شده، گریبان‌گیرش شد!
‫بعدِ از دست‌ دادن فالگیرشون،
‫برداشت زاروی لاتومی شکست خورد، ‫و وضعیت مالی‌شون خراب شد.
‫و بعدم کدخدا شروع کرد تعداد نون‌خورا رو کم کردن.
‫بعضی از روستایی‌ها شورش کردن، خانواده‌شون ‫رو برداشتن و از روستا رفتن.
‫و بقیه هم که از کدخدا سرپیچی کردن ‫از روستا پرت شدن بیرون.
‫وضع خیلی داغونه!
‫پسرک، گفتی فرار کردی نه؟
‫بله...
‫چرا؟
‫پدر مادرم سمت کدخدا رو گرفتن... ‫یه‌سری دردسر درست شد.
‫صحیح. حتما سخت بوده.
‫مشکلی نیست. ممنون که بهم گفتید.
‫اینو ببر.
‫مطمئنید؟
‫زیادی رسیده، نمی‌شه فروختش.
‫احتمالا مشکلات زیادی داری، ‫ولی تلاشتو کن.
‫ممنون.
‫نمی‌دونستم توی روستای لاتومی ‫این خبراست.
‫مامان، بابا، اونی-چان و اونه-چان... ‫موندم چی شدن.
‫روستا... خانواده‌م من رو دور انداختن.
‫الان تو جای ناآشنا، کنار ‫آدمایی‌ام که نمی‌شناسم.
‫ولی...
‫منو دور انداختن، ولی الان بهم خوش می‌گذره.
‫تو و سیل رو دارم.
‫اوگوتو-سان، ولیورا-سان...
‫و کلی آدم دیگه در کنارم هستن.
‫و همه‌شون خیلی هم مهربونن.
‫درسته. زندگی قبلیم هم باهامه.
‫کوچیکه، ولی حتی یه خونه هم دارم.
‫شاید این همونه که بهش ‫می‌گن خوشبختی.
‫طبق معمولا نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫نمی‌فهمم، ولی می‌فهمم.
‫چون دوستیم!
‫آره، زاروـه.
‫همون مزه‌ای که وقتی بچه بودم چشیدم.
‫مزه‌ای که فالگیر-سان ازش محافظت می‌کرد.
‫و اون‌موقع، برو به شهری که ‫کنار پایتخت سلطنتیه.
‫ولی اگه حین سفر هم جایی رو پیدا ‫کردی که دلت می‌خواد همیشه اونجا بمونی،
‫ولی، باید کسایی رو پیدا کنی ‫که بهشون اعتماد داری.
‫و اون‌موقع، همه‌چی رو بهشون بگو.
‫این مزه... باید به‌خاطر بسپرمش.
‫امروزم هوا عالیه!
‫صبح‌بخیر آیوی.
‫صبح‌بخیر!
‫صبح‌بخیر آیوی!
‫صبح‌بخیر!
‫هوا خیلی خوبه، نه آیوی؟
‫بله! خورشید خیلی حس خوبی داره!
‫آیوی، می‌بینم همین اول صبحی هم ‫داری حساب تلاش می‌کنی.
‫بله! امروزم تلاشمو می‌کنم!
‫همین خوبه!
‫جایی گذاشتمشون که نونوشی روشون پا نذاره،
‫برای همین نباید مشکلی باشه.
‫خب بیا برگردیم.
‫باید بریم آشغالدونی تا غذات رو جمع کنیم.
‫آدم حس می‌کنم.
‫سورا!
‫چی شد؟ بچه‌ی اون موقعی که.
‫چه جالب که اینجا دیدیمت.
‫اون‌موقع در حق‌مون لطف کردی.
‫من کاری نکردم.
‫خفه! به‌خاطر تو رفیقم دستگیر شد!
‫راستی، تو یه اسلایم کمیاب داشتی نه؟
‫بده بیاد، منم می‌ذارم بری.
‫نه.
‫ها؟ چی گفتی؟!
‫نه. سورا دوست منه.
‫پس ترجیح می‌دی درد بکشی؟
‫باشه. پس می‌زنم لهت می‌کنم.
‫صبر کن!
‫نمی‌تونی در بری!
‫چه ضایع. چه غلطی می‌کنی؟
‫بچه‌ی دماغو! نمی‌ذارم قسر در بره!
‫به‌عنوان یه بچه، فک کردی می‌تونی در بری؟
‫اسلایم کمیابه تو کدوم کیفه؟ بده‌ش به من!
‫نه! بس کن!
‫دست‌وپا نزن!
‫زحمت‌مون رو زیاد نکن.
‫هوی چی شده؟
‫آ ـ آداندالا!
‫سیل...
‫چه قویه!
‫ممنون سیل! نجاتم دادی!
‫سورا خوبی؟
‫موندم... همین‌جوری خرگوشای وحشی هم گرفت؟
‫باز آدم حس می‌کنم.
‫سیل!
‫هوی!
‫اون صدا...
‫اینجام!
‫آیوی! تویی!
‫چیزیت نشده؟
‫نه.
‫در حین گشت‌زنی توی جنگل، صدای غرش ‫یه هیولا و فریاد چند نفر رو شنیدیم،
‫برای همین با عجله اومدیم.
‫پس اگه این‌طوره، اونجان.
‫راجع به اون چهارتا ماجراجویی که ‫اذیتت کردن...
‫تحقیق کردم، همه‌شون تحت بررسی‌ان.
‫تحت بررسی؟
‫با اتهام زدن، از ماجراجوهای جوون ‫پول و وسیله می‌دزدن.
‫جرائم‌شون به گیلد ماجراجویان گزارش شده،
‫ولی انگار نمی‌تونستن علیه‌شون مدرکی پیدا کنن.
‫صحیح.
‫ولی بابت یه‌چیز دیگه هم باید ‫معذرت‌خواهی کنم.
‫چی؟
‫اون دوتایی که امروز گرفتیم...
‫فهمیدم به‌خاطر قتل تحت‌تعقیبن.
‫قتل؟
‫اون دوتا قاتل، تبدیل به برده می‌شن، ‫و دیگه هم آزاد نمی‌شن.
‫دوتای دیگه هم قراره برده‌ی طولانی‌مدت بشن.
‫برای همین دیگه قرار نیست ببینی‌شون.
‫خیالت راحت.
‫ممنونم.
‫یه دلیل دیگه هم داره که خواستم بیای.
‫چون کمک کردی دستگیر بشن، قراره ‫پاداش بگیری.
‫چی؟
‫پاداش به‌ازای هر فرد، پنج‌هزار دال‌ـه.
‫برای یه قاتل، دو گیدال‌ـه.
‫و برای هرکدوم‌شون، گیلد پاداش ‫یک لادال گذاشته.
‫برای همین روی هم دو لادال و سه گیدال می‌گیری.
‫یه موش صحرایی ۱۰۰ دال‌ـه،
‫و یه لادال می‌شه هزارتا موش صحرایی.
‫پس دو لادال و سه گیدال، می‌شه ۲،۳۰۰ ‫تا موش صحرایی!
‫پاداش اطلاعاتی که توی لاتوم گرفتم ‫به‌اندازه‌ی ۲،۸۰۰ موش صحرایی بود،
‫پس روی هم به‌اندازه‌ی ۵،۰۰۰ موش صحرایی‌ ‫ارزش‌شون می‌شه!
‫عجب دستاوردی.
‫آیوی، برای خودت حساب درست نکردی؟
‫حساب؟
‫حمل همچین مقدار پولی حتما ‫باعث می‌شه نگران باشی.
‫می‌تونی تو گیلد دادوستد یه ‫حساب بسازی.
‫من تضمینت می‌کنم، بیا بریم اینو واریز کنیم.
‫لطفا یه قطره خون اینجا بریزید.
‫توی گودی یه سوزن هست، انگشتتون ‫رو بذارید اونجا.
‫چشم.
‫ببینم چی می‌گه.
‫«اسم: آیوی.»
‫«سن: ۸ سال و ۱۱ ماه.» صبر کن ببینم!
‫آیوی یکم دیگه نُه سالت می‌شه؟! ‫فک کردم شش هفت سالت باشه!
‫ا ـ اون‌قدرم بچه نیستم!
‫نه خب هنوزم هشت‌سالته ها...
‫سپرده با موفقیت دریافت شد.
‫بابت استفاده از خدمات ما ممنونیم.
‫با اون پلاک می‌تونی تو گیلد دادوستد هر روستایی، ‫پول برداشت کنی.
‫چطوره؟
‫ها؟ یه «دفترچه‌ی بانکی»؟
‫چی شده؟
‫هیچی! ممنونم!
‫خیلی کمک کردید!
‫نگران نباش!
‫پس، اینجا بودی؟
‫دنبالت بودم فرمانده.
‫لطفا قبل از رفتن، بهم خبر بده.
‫عه، نگفتم؟
‫نخیر!
‫آیوی، غذای شاخص اینجا رو خوردی؟
‫غذای شاخص: خوراکی ویژه که موجب شهرت یک ‫رستوران یا مکان می‌شود.
‫غذای شاخص؟
‫سیخ‌کباب نونوشی! مهمون من؛ کلی بخور.
‫عه؟
‫چی شد که خوردنم قطعی شد؟
‫بذار مهمونت کنه.
‫نونوشی خیلی خوشمزه‌ست.
‫باشه! مشتاقشم!
‫مطمئنم هستی!
‫راستی، آخرین‌بار کِی سرم ناز شد؟
‫چیزی شده؟
‫نه! داشتم می‌گفتم گشنمه ها.
‫یه‌جای خوب می‌شناسم، بیا بریم.
‫سام‌علیک، صاب‌مغازه!
‫عا، فرمانده اوگوتو!
‫بچه‌ی مخفیته؟
‫خیلی نازه نه؟
‫عه؟ چی؟
‫دوتا آبجو و یه‌ آب‌نوبری.
‫باشه!
‫چقد گندست!
‫ده‌تا سیخ‌کباب نونوشی برای هرکدوم.
‫باشه!
‫چی؟! ده‌تا؟!
‫انقدر خوبن که راحت می‌تونی ده‌تا بخوری.
‫نمی‌شه! نمی‌تونم بابا!
‫خیلی خوبن بابا، بخور!
‫مشکل مزه‌ش نیست، فرمانده‌ی عزیز ‫لطفا به فکر ساختار بدنی آیوی هم باش.
‫تعارف نکن، بخور! بخور تا از دهن نیوفتادن!
‫تا جا داری بخور!
‫بله!
‫خوشمزه‌ست!
‫معلومه خوشمزه‌ست.
‫انقدر مهارتش خوبه که اگه از ‫پایتخت بیان براش هم عجیب نیست.
‫آره، خب اسکیل آشپزیِ من چهار ستاره‌ست.
‫افراد چهار ستاره کم پیدا می‌شن.
‫راستی اون دوتایی که امروز گرفتیم، اسکیل ‫سه‌ ستاره‌ی دویدن داشتن.
‫برای همین نمی‌شد گیرشون انداخت.
‫نیاز به افراد بیشتری با اسکیل دویدن توی نگهبانا داریم نه؟
‫همه‌شون اسکیل مناسب مبارزه دارن.
‫راستی، آیوی اسکیل تو چیه؟
‫عا آره.
‫اگه اسکیلت خوب باشه، شاید بتونی ‫در آینده بهمون ملحق بشی.
‫آیوی، اسکیلت چیه؟
‫چیز، من...
‫یه تیمرم.
‫یه تیمر؟ چه خوب!
‫با همچین اسکیلی می‌تونی به کلی آدم کمک کنی.
‫خب، چند ستاره‌ست؟
‫چیزه، خب...
‫مشکلی نیست.
‫عه؟
‫بعضی وقتا می‌بینی نه؟ آدمای به‌دردنخوری ‫که کلی ستاره دارن!
‫مثل همون ارازل امروزی.
‫نه؟
‫دقیقا!
‫حتی با وجود ستاره‌های زیاد، خیلیا ‫بازم نمی‌تونن از اسکیل‌شون استفاده کنن،
‫و در آخر تو مسیر اشتباه قرار می‌گیرن.
‫و وظیفه‌ی ما هم تحت‌کنترل ‫قرار دادن اوناست.
‫از اون طرف، کلی آدم قابل‌ستایش ‫یه ستاره هم هست.
‫آره، خیلیا با یه‌دونه ستاره هم کارشون ‫رو عالی انجام می‌دن.
‫پس آیوی، نگران نباش.
‫آیوی، باید به‌خودت افتخار کنی.
‫بله.
‫من...
‫همون یه ستاره هم ندارم.
‫که این‌طور. پس می‌ری.
‫بله. به فالگیر-سان قول دادم،
‫برای همین باید به ‫شهرِ کنار پایتخت برم.
‫حیف شد داری می‌ری.
‫اگه چیزی شد، اسم منو بیار.
‫اگه بگی دوست اوگوتویی، هرجا ‫خواستی می‌تونی بری!
‫باشه!
‫واقعا، خیلی ازتون ممنونم!
‫یه‌روز باز برگرد! منتظر می‌مونیم!
‫بله! یه‌روزی برمی‌گردم٬
‫فرمانده، هم گیلد ماجراجویان و ‫هم گیلد دادوستد،
‫به روستای لاتومی، جایی که ‫اون بچه متولد شده،
‫رتبه‌ی ۱، یعنی بدترین امتیاز رو دادن.
‫لیست کسایی که از روستا رفتن چی؟
‫همه‌شون رو بررسی کردم،
‫ولی اسمش توشون نبود.
‫بیشتر افراد با خانواده‌شون از روستا رفتن،
‫به‌جز یکی... یه دختر هشت‌ساله ‫که تنهایی فرار کرده.
‫که این‌طور.
‫پس، اون بچه راز داره.
‫رازی فراتر از مخفی کردن جنسیتش.
‫حتما دلیلیه که نتونسته ‫توی روستاش بمونه.
‫انگار بهم اعتماد نکرد.
‫نشونه‌ی اینه که اتفاقات لاتومی ‫تا چه حد روی قلبش تاثیر گذاشتن.
‫ولی یه‌روز بهت می‌گه.
‫بله، مطمئنم یه‌روزی...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
به سوی سفری فراتر از تصورات