سال نو مبارک
‫اوه جدی؟ پس این جریان فعلی رو با هانانوی-کون ادامه می‌دی؟
‫خـ ـ خجالت‌آوره ولی آره.
‫اگه می‌دونستم، ازت نمی‌خواستم همگی با هم بریم بیرون.
‫اما هانانوی-کون هم گفت میاد.
‫و منم دوست دارم که همه‌تون باهاش دوست بشین!
‫هانانوی-کون، ببخشید.
‫هوتارو! هیبیکی.
‫سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک!
‫الان دیگه فقط باید منتظر پسرا بمونیم.
‫اوه، مطمنم هانانوی-کون همین الانش رسیده.
‫همیشه واسه اینطور چیزا زودتر پیداش می‌شه.
‫برای همین همیشه ازش می‌خوام یه جای گرم منتظر بمونه.
‫هانانوی-کون!
‫هوتارو-چان!
‫سال نو مبارک.
‫از کریسمس ندیدمت!
‫ها؟ چـ ـ چی شده؟
‫هانانوی-کون امروز نورانی‌تر از همیشه‌ست.
‫ممنون بابت کارت تبریک سال نو. ‫بیا سال خیلی خوبی بسازیم، باشه؟
‫هوتارو-چان؟
‫اوه! بذار دوستامو معرفی کنم.
‫اینا کیو-چان و شیبامو هستن. ‫همه‌مون توی یه کلاسیم.
‫سـ ـ سلام!
‫من آسامی هیبیکه‌ام.
‫من هم شیبامورا تسوکیها.
‫کیو-چان و من راهنمایی هم با هم همکلاسی بودیم.
‫یه‌طورایی شرمنده‌م که باعث شدم شماها هم همراهمون بیاین.
‫شرط می‌بندم می‌خواستین تنها باشین.
‫شاید توهمه ولی الان نخندید.
‫صبح بخیر!
‫شرمنده. ببخشید دیر کردم.
‫اوه، هانانوی!
‫خوشحالم که می‌بینمت پسر.
‫تو کی هستی؟
‫اوه!
‫رفیق، ما با هم توی یه کلاسیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
4
قسمــت
اولین دیدارمون از معبد
‫وای! می‌دونم هر سال همینطوری می‌شه ولی دیگه خیلی شلوغه.
‫بچه‌ها، از هم جدا نیفتین، باشه؟
‫هوتارو-چان.
‫اگه اشکالی نداره...
‫مـ ـ مشکلی نیست!
‫شیبامو رو می‌گیرم.
‫اوه، من مشکلی ندارم.
چطوره بازومو بگیری؟
‫اوه، خیلی محکمی!
‫امیدوارم دوستام هر روز خوشحال باشن...
‫و بتونم بفهمم عشق چیه.
‫آرزوم فقط یه ثانیه طول کشید.
‫تو آرزویی نداری؟
‫خدا تا حالا برای من کاری نکرده.
‫اوه... جدی؟
‫ایول. آرزوهامونم کردیم، بریم یه چیزی بخوریم.
‫چی؟ بیاید اول طالعمونو ببینیم.
‫ولی صفاش خیلی طولانیه.
طلسم
فال
‫نه؟ هیناسه‌-سان تو هم موافق نیستی؟
‫ها؟ راستش من...
‫باشه. شماها مسئول غذای اصلی و پیش‌غذایین.
‫ما هم می‌ریم سراغ نوشیدنی و دسر.
‫توی دروازه‌ی تُری همدیگه رو می‌بینیم.
‫باشه!
‫خیلی‌خب، الان کجا بریم؟
‫هی. تو چی می‌خوای بخوری، هانانوی؟
‫ای بابا پسر، قشنگ معلومه یه دل نه صد دل عاشق هیناسه-‌سان‌ـی.
‫توی مدرسه اصلاً اینطوری رفتار ‫نمی‌کنی. حسابی شوکه‌ شدم.
‫نظرت چیه یکم از این روی خوشت رو نثار همکلاسی‌هات بکنی؟
‫من قصد ندارم با کسی دوست بشم.
‫ها؟
‫چـ ـ چی؟
‫تو بودی، آره؟
‫اونی که ایده‌ی بوسیدن و این چیزا رو توی سر هوتارو-چان انداخت؟
‫واقعاً کل این جریان امروز یه‌طورایی روی اعصابه.
‫من «روی خوش»ـی ندارم که جز هوتارو-چان بخوام نثار کس دیگه‌ای بکنم.
‫پس اگه متوجه‌ای، مزاحمم نشو.
‫یعنی پسرا با هم کنار میان.
‫همکلاسی‌ان. مطمئنم اوضاعشون خوبه.
یاکیسوبا
کیک اسفنجی کوچیک
سوخاری
هشت‌پا
‫اما هانانوی-کون به‌نظر نمیاد امروز حالش زیاد خوب باشه.
‫ها؟
‫تو حتی اینم نفهمیدی؟
‫جز تو با هیچکسی حرف نزد، هوتارو.
‫اصلاً نمی‌دونستم...
‫خب، اخیراً همدیگه رو ندیدین.
‫معلومه که می‌خواد با دختری که دوستش داره تنها باشه.
‫اما، خب آخه فقط یه هفته شده.
‫تو واقعاً نمی‌فهمی!
‫وقتی آدم عاشقه، یه روزم مثل ابدیت می‌گذره.
‫عشق باعث می‌شه هر روز با هم بودن بدرخشه.
‫تـ ـ تو هم موافقی شیبامو؟
‫آره، گمونم.
‫وقتی منتظر موندی تا کسی رو ببینی، ‫دوباره با هم بودن حس خوبی داره.
‫این حسو درک می‌کنم.
‫چی شده، هوتارو؟
‫حس می‌کنم یه‌طورایی داریم حرفای دخترونه می‌زنیم.
‫معلومه که این حرفا دخترونه‌ست.
‫تو واقعاً تو باغ نیستی، نه هوتارو؟
‫هی!
‫عه، هانانوی-کون کجاست؟
‫ها؟
‫اوم... وسط راه، خب، جدا شدیم.
‫ولی می‌دونه قراره کجا همدیگه رو ببینیم، ‫پس مطمئنم مشکلی براش پیش نمیاد.
‫من می‌رم یه نگاهی به اطراف بندازم.
‫شماها می‌تونین بدون من بخورین!
‫اوه!
‫هانانوی-کون!
‫هوتارو-چان!
‫خب، خیلی ممنون بابت کمکت.
‫نه اصلاً. مراقب باشین.
هشت‌پای سوخاری
‫آشنایی باهاشون؟
‫نه. فقط اتفاقی بهشون کمک کردم.
‫ببخشید. داشتم برمی‌گشتم.
‫هوتارو-چان؟
‫چـ ـ چیزی نیست. بیا بریم پیش بقیه.
‫صبر کن.
سیب‌زمینی کره‌ای
‫می‌شه یکم بیشتر فقط خودمون دوتا باشیم؟
‫خیلی وقته که اینطوری با هم حرف نزدیم.
‫آره، راست می‌گی.
‫ببخشید نتونستم سال نو رو با تو بگذرونم.
‫خواهر کوچکترم شب سال نو یکم لوس شده بود.
‫تو دوست‌پسر احمقتو بیشتر از من دوست داری!
‫با وجود خانواده‌ت و دوستات، سخت می‌شه ‫که همه‌ت رو برای خودم داشته باشم.
‫اما هانانوی-کون به‌نظر نمیاد امروز حالش زیاد خوب باشه.
‫چیزه، بهت خوش می‌گذره؟
‫تا وقتی تو پیشم باشی، هوتارو-چان، من هرجایی خوشحالم.
‫چـ ـ چیزه، کیو-چان و شیبامو هردو آدمای خوبین.
‫مطمئنم که هستن.
‫اگه تو دوستشون داری هوتارو-چان، ‫مطمئنم آدمای فوق‌العاده‌این.
‫آه، این جو...
‫نمی‌دونم بازم احساس هانانوی-کون رو درست متوجه نشدم...
‫واقعاً دوست داشتم با کیو-چان و بقیه دوست بشه،
‫ولی گمونم نباید فشار می‌آوردم.
‫اوه!
‫اوه، ببخشید. یه برگ توی موهات گیر کرده بود.
‫ا ـ اوه...
‫هوتارو-چان، امروز داری ازم دوری می‌کنی؟
‫ها؟ وای نه! همچین کاری نمی‌کنم.
‫من فقط، نمی‌دونم، یکم خجالت می‌کشم.
‫شاید به‌خاطر اینه که اخیراً همدیگه رو ندیدیم؟ نمی‌دونم چرا.
‫خودمم درست نمی‌فهمم.
‫باشه.
‫پس شاید داریم یه پیشرفتایی می‌کنیم.
‫ها؟
‫می‌گم، گوش کن... می‌شه بذاری یکم شارژ بشم؟
‫اوه.
‫باتری گوشیت داره تموم می‌شه؟
‫صـ ـ صبر کن، ها؟ منظورت چی بود؟
‫چیزی نیست.
‫فقط همینجا وایسا.
‫قول می‌دم بهت دست نزنم.
‫این چند وقت به اندازه‌ی کافی نداشتمت.
‫حس کردم دارم می‌میرم.
‫بـ ـ باید چیکار کنم؟
‫می‌تونم بوی هانانوی-کون رو حس کنم...
‫چند وقتی می‌شه که انقدر بهم نزدیک نبوده.
‫یه‌طورایی مضطرب می‌شم، ولی یه‌طورایی هم ‫حس می‌کنم دارم چیزی رو می‌گیرم که بهش نیاز داشتم.
‫یعنی منم می‌خواستم ببینمش؟
‫ممنونم.
‫حالا دیگه شارژ شدم.
‫می‌خوای برگردیم پیش بقیه؟
‫آره.
‫پس بگو.
‫منظورش از «شارژ شدن» اینه.
‫هر روز دارم چیزای جدید یاد می‌گیرم، ولی ‫هنوز خیلی چیزا هست که درک نمی‌کنم.
‫می‌خوام بیشتر بفهمم. مثلاً ‫اینکه هانانوی-کون چطور آدمیه؟
‫به چه چیزایی اهمیت می‌ده و چه چیزایی براش ارزشمندن.
‫و بعدش یه روز، می‌خوام بزرگترین لبخند رو روی لباش بیارم.
‫می‌خوام اون روز رو ببینم.
طلسم
فال
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجا خوبه؟
‫آرزوی شما شاید زمان‌بر باشد، اما در نهایت واقعی ‫می‌شود. ‫ فردی که منتظر او هستید، ممکن است دیر بیاید. ‫ ‫چیزهایی که گم کردین با خیالی راحت به دنبالشان ‫ بگردید.‫بهترین جا برای سفرتان، ‫جایی نزدیک به دریاست.
‫یه روز...
‫ها؟
‫هی یائو!
‫اوه، ببخشید.
‫چی شده؟
‫هیچی. فقط حس کردم یه چهره‌ی آشنا دیدم.
‫خوش اومدین!
‫الان دیگه ترم سوم شدیم.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫منم تصمیم گرفتم محض تنوع یه‌جایی شغل پاره‌وقت بگیرم.
‫هوتا-چان، به همین زودی توی بخش صندوق راه افتادی.
‫سـ ـ ساتومورا-سان...
‫بعد از اون روز...
‫یادم اومد که چقدر در مورد هانانوی-کون چیزی نمی‌دونم.
‫برای همین تصمیم گرفتم پا به دنیایی بذارم ‫که فکر می‌کنم اون بهش علاقه داره.
‫ببخشید.
‫اومدم!
‫این اولین شغلمه و همه‌چیز باعث می‌شه استرس بگیرم.
‫ببخشید.
‫بله! خوش اومدین...
‫می‌خوام اینا رو بخرم.
‫هانانوی-کون! واقعاً برای دیدنم اومدی.
‫آره!
‫این یونیفرم خیلی بهت میاد.
‫می شه بعداً یه عکس بگیرم.
‫ا ـ اذیتم نکن!
‫برای این دوتا، کلا می‌شه 1,100 ین.
‫از وقتی مدرسه‌ها دوباره باز شده ‫هر روز می‌بینمش،
‫برای همین مثل قبلاً بعد از هربار دیدنش دستپاچه نمی‌شم.
برنده‌ی جایزه‌ی رمان‌های علمی تخیلی کوهدانشا
‫نمی‌دونستم از این کتابا هم می‌خونی.
‫من همه‌چیز می‌خونم.
‫اینجا کار کردن همین الانش هم داره جواب می‌ده.
‫می‌گم، هوتارو-چان، امروز تا کی کار می‌کنی؟
‫تا وقتی ببندن، ساعت 8.
‫باشه. می‌شه تا اونموقع اون‌جا منتظر بمونم؟
‫ها؟ مـ ـ مشکلی نیست، ولی الان تازه ساعت 6ـه.
‫حین انتظار کتاب می‌خونم.
‫پس بعداً می‌بینمت.
‫هی هی.
‫ا ـ اون پسره از دوستاته؟
‫اوه، خب، آره. یه مدرسه می‌ریم.
‫اوه وای! خیلی خوش‌قیافه‌ست.
‫چه سورپرایزی.
‫من همیشه فکر می‌کردم تو توی رستوران مشغول به کار می‌شی.
‫چرا یه کتاب‌فروشی رو انتخاب کردی؟
‫خب، چیزه...
‫د ـ دلیل خاصی نداشت!
‫اوه، آها.
‫اوه نه! شاید اشتباه برداشت شد.
‫چیکار کنم؟ حس می‌کنم نسبت به هر واکنشش حساس شدم.
‫کار پاره‌وقت؟
‫اگه به این معنی باشه که زمان کمتری ‫برای گذروندن با تو دارم، اذیتم می‌کنه.
‫نگران نباش! فقط سه روز در هفته‌ست.
‫آره خب.
‫چند روز بعد. . .
‫شب خوبی داشته باشی!
‫ها؟
‫هانانوی-کون؟
‫منتظر من بودی؟
‫آره. داشتم از کتابخونه بیرون میومدم که متوجه ساعت شدم.
‫دیر شده دیگه، تا خونه می‌رسونمت.
‫چندر روز بعد دیگر. . .
‫شب خوبی داشته باشین.
‫ها؟ بازم؟!
‫خطرناکه شب این موضع بیرون باشی.
‫شب؟ هنوز ساعت 6 هم نشده.
‫هانانوی-کون، خودم تنهایی مشکل‌ــ
‫یه لحظه، نه.
‫درسته.
‫هانانوی-کون بیشتر از چیزی که من بفهمم ‫به زمان با هم بودنمون ارزش می‌ذاره.
‫خب... ممنون می‌شم.
‫وای! خیلی خوشحال شد.
‫ما برخورد متفاوتی به چیزای مختلف داریم، ‫پس باید حواسم جمع باشه.
‫گمونم وقتی سر از این در بیارم، کم‌کم ‫می‌تونم درونِ هانانوی-کون رو هم درک کنم.
‫اوه.
‫ها؟ اونه-چان؟!
‫گفتی امروز کار داری!
‫آره، تازه تموم شد.
‫چون تاریکه منو تا خونه رسوند.
‫وای! خیلی ازت ممنونم هانانوی-کون.
‫من دیگه برم.
‫اوه، به این زودی؟
‫حالا که این‌همه راه اومدی چطوره شب برای شام بمونی؟
‫هانانوی-کون، ممنون که منتظر موندی.
‫شام تا یکم دیگه آماده می‌شه.
‫چیزه، می‌دونم قول دادم بهت دست نزدم.
‫ولی توی موقعیتای اینطوری، هوتارو-چان ‫نباید گاردت رو پایین بیاری.
‫اوه، خب، آره.
‫تنها فکر من این بود که بابت تنها بودنش باهمدیگه وقت بگذرونیم.
‫از وقتی که «شارژ» شده فاصله‌ش رو حفظ کرده، اما...
‫اوه، راستی، هوتارو-چان. ‫الان نوبت منه، نه؟
‫ممنون.
‫راستش همین چند دقیقه پیش نوشتم.
‫ها؟
‫می‌خوام ببینم هوتارو-چان کوچولو چه شکلی بوده.
‫وای.
‫خـ ـ خیلی نازه!
‫د ـ دفعه‌ی بعدی، تو هم باید آلبوم‌هات رو نشونم بدی.
‫ها؟
‫فکر نمی‌کنم زیاد جالب باشن.
‫ببین چی می‌گه!
‫من وقتی بچه‌بودم حوصله‌سربر و خرخون بودم.
‫واقعاً؟ حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫الان وقتشه ازش سوال بپرسم.
‫اوه...
‫چـ ـ چیزه، هانانوی-کون، وقتی بچه بودی‌ـ
‫هوتارو-چان، موی بلند هم خیلی بهت میاد.
دیگه می‌ذاری بلند شن؟
‫آه...
‫موهام؟
‫نه... من، اوه... فکر نمی‌کنم دیگه بذارم بلند بشن.
‫لعنتی! بازم دارم فضا رو سنگین می‌کنم.
‫تو چی هانانوی-کون؟
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم، به‌نظرم موی بلند خیلی بهت میومد.
‫پس، شاید بازم بذارم بلند بشن.
‫بازم میذاری؟
‫یه لحظه...
‫اخیراً بازم دارم همون کارو می‌کنم.
‫اشکالی نداره بی‌خیالش بشم؟
‫می‌خوام بیشتر از هانانوی-کون بپرسم، ‫ولی در مورد خودم حرف نمی‌زنم.
‫اشکالی نداره؟
‫چـ ـ چیزه، می‌دونی چیه؟
‫هومم؟
‫دلیل اینکه می‌خواستم توی کتابخونه کار کنم برای ‫این بود که می‌خواستم بهتر تو رو بشناسم.
‫ها؟
‫و اینکه، خب، خیلی وقت پیش، ‫یه نفر محض شوخی موهامو کوتاه کرد.
‫اونموقع راهنمایی بودم.
‫یه دوستم که باهاش خیلی صمیمی بودم، از روی شوخی این کارو کرد.
‫خیلی شوکه شدم.
‫و از اونموقع، موهامو کوتاه نگه داشتم.
‫همون دوستته که دفعه‌ی قبلی گفتی رابطه‌تون به‌هم خورد؟
‫بله.
‫اول من بهش آسیب زدم، ‫و خودمم متوجه نشدم چقدر بد بوده.
‫پس یه‌طورایی برابر شدیم، گمونم.
‫من از وقتی بچه بودم توی درک ‫احساسات آدما داغون بودم.
‫گفتمش.
‫شاید خیلی سنگین بود.
‫منم،
‫دوران راهنمایی بچه‌ی غمگینی بودم.
‫خیلی می‌ترسیدم با کسایی حرف بزنم که نمی‌شناسمشون.
‫واقعاً، هانانوی-کون؟
‫وسط دوران راهنمایی منتقل شدم،
‫ولی توی مدرسه‌ی جدید هم نتونستم حتی با یه نفر دوست بشم.
‫اونموقع واقعاً داغون بودم.
‫پس جفتمون مثل همیم.
‫هانانوی-کون خیلی خوبه.
‫خوشحالم که بهش گفتم. اولین باره که در مورد گذشته‌ش حرف می‌زنه.
‫خیلی خوشحالم که بهم گفتی.
‫ممنونم.
‫حتماً گفتنش سخت بوده.
‫هوتارو-چان، هیچ چیز داغونی در مورد تو وجود نداره.
‫هیچ‌کسی نمی‌تونه حقیقت قلب بقیه رو کاملاً بفهمه،
‫ولی تو بازم سعی می‌کنی مال منو بفهمی.
‫تو به اینکه من چه حسی دارم فکر می‌کنی. سخت تلاش می‌کنی.
‫با تو، هوتارو-چان، من خیلی چیزا رو ‫دارم برای اولین‌بار تجربه می‌کنم.
‫ما مثل همیم.
‫فقط من نیستم که با چیزای جدید دست‌پاچه می‌شم.
‫و می‌خوام چیزای بیشتری یاد بگیرم.
‫فقط من نیستم.
‫بـ ـ ببخشید! خب...
‫مـ ـ مـ ـ مـ من واقعاً متأسفم! سرت جای خیلی خوبی بود، برای همین...
‫هوتاـ
‫هوتارو، هانانوی-کون! شام آماده‌ست!
‫چرا همچین کاری کردم؟ می‌دونم که هانانوی-کون سعی داره خودشو کنترل کنه.
‫بنا به دلایلی، یهویی دلم خواست لمسش کنم.
‫خب، ممنون بابت شام.
‫فردا می‌بینمت!
‫من چم شده؟
‫و... کی می‌تونم دوباره شارژ شم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.