‫تعطیلات تابستونی تموم شده و ما دومین سال دبیرستانمون رو شروع کردیم.
‫هوتارو-چان توی کلاس 4ای؛ آره؟ ‫گمونم دوباره جدا از همیم.
‫ولی تو توی کلاس 3ای، ورزش و این چیزا رو با هم داریم.
‫اوه، هانانوی!
‫بازم با هم توی یه کلاسیم.
‫بیا سال خوبی داشته باشیم!
‫منم توی کلاس 3ام.
‫یه عمر با هم توی یه کلاس بودیم، خیلی عصبانیم.
‫حتی شیبامو هم توی کلاس 4ـه.
‫ولی کیگو-کون پیشته، مطمئنم چیزیت نمی‌شه.
‫منو داری دیگه.
‫دنیای تو با دنیای دخترا زمین‌ تا آسمون فرق داره.
‫چـ ـ چیه؟
‫هوتارو-چان، تو همیشه اون پسره رو با اسم کوچیک صدا می‌کنی، درسته؟
‫«اون پسره»؟
‫اوه، منظورت کیگو-کون‌ـه؟
‫کم‌کم وقتش نرسیده منم با اسم کوچیک صدا کنی؟
‫عـ ـ عه، الان...
‫نه، هیچی.
‫خب دیگه، تو راه برگشت می‌بینمت.
‫اسم کوچیک، ها؟
‫آپریل ماه تغییره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
10
قسمـــت
اولیـن ســال دومــمون
‫چطوری، هانانوی.
‫کسی رو پیدا کردی که باهاش تولدتو جشن بگیری؟
‫وای.
‫اوه، کی-چان.
‫آسامی-سان.
‫بله؟!
‫کی اینو با اسم کوچیک صدا کردی؟
‫کی؟ گمونم از همون موقعی که با هم آشنا شدیم.
‫پس مهمه که همون اول انجام بشه...
‫شیبامو، صبح بخیر!
‫صبح بخیر!
‫بیا سال دوم خوبی داشته باشیم.
‫خیلی‌خب، لطفاً همگی بشینید سر جاتون.
‫یه کلاس جدید.
‫همکلاسی‌های جدید.
‫یه روتین جدید...
‫اون سنپای کیه؟ خیلی خفنه.
‫...داره شروع می‌شه.
‫یعنی سال چندمه؟
روز بعد
هیبیکی
ممنون
بیا با هم ناهار بخوریم
هیبیکی
‫ببخشید! ‫من می‌خوام با ‫همکلاسی‌هام ‫جور شم برای ‫ همین یه‌مدت ‫ با دخترای اینجا ‫ناهار می‌خورم
‫چی؟!!
‫اوه خب، انتظارش می‌ره.
‫اوهوم. ولی من باید چیکار کنم؟ امروز قراره با هانانوی-کون غذا بخورم.
‫سخت نگیر.
‫هوتارو-چان!
‫بیا با هم ناهار بخوریم.
‫وای!
‫هانانوی-کون، چه به موقع!
‫که اینطور.
‫لازم نیست نگران من باشید.
‫ولی من نمی‌خوام تنهات بذارم شیبامو.
‫وای!
‫دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫خیلی خفنه!
‫خب، در بدترین حالت، تنهایی غذامو می‌خورم. ‫اصلاً مشکلی با این موضوع ندارم.
دوست پسر
دوستا
‫توی همچین شرایطی باید کیو اولویت قرار بدم؟
‫خیلی خوب می‌شد اگه هر سه نفرمون می‌تونستیم با هم غذا بخوریم.
‫ولی شک دارم هانانوی-کون تا این حد پیش بره...
‫شیبامو-سان، چطوره با ما غذا بخوری؟
‫ها؟ جـ ـ جدی می‌گی؟
‫ولی، ولی فقط برای امروز نیست ها.
‫اشکالی نداره.
‫تصمیممو گرفتم که اینطور زندگی کنم.
‫اوه...
‫خیلی‌خب، پس بیا یه وقت دیگه رو برای خودمون دوتا پیدا کنیم.
‫حتماً.
‫اوه! من یادم رفت نوشیدنی بگیرم! ‫ببخشید زودی برمی‌گردم!
‫گوش کن، واقعاً متأسفم که اینطوری مزاحم شدم.
‫مشکلی نیست.
‫چیزه، هانانوی-کون، وقتایی که با هوتارو-چان ناهار نمی‌خوری چیکار می‌کنی؟
‫یه جایی رو پیدا می‌کنم تنهایی غذا بخورم.
‫آه. تنهایی غذا خوردن راحت‌تره، نه؟
‫ولی گمونم همه از این کار بدشون میاد.
‫واقعاً لازم نبود به‌خاطر من تا این حد پیش بری هوتارو.
‫آره، گمونم اینطوری راحت‌تره.
‫هرچند غذا خوردن با هوتارو-چان رو بیشتر دوست دارم.
‫تو چی شیبامورا-سان؟
‫خب، گمونم برای منم همینه.
‫پس لازم نیست حس بدی بگیری.
‫از جفتتون ممنونم که منتظر موندین!
‫ممنون بابت غذا!
‫همبرگره.
‫ولی واقعاً باید غذای اصلی رو بذارم برای آخر کار.
‫خوشمزه‌ست!
‫آه، خیلی خوبه.
‫واقعاً خیلی خوبه، نه؟
‫در مورد یه چیزی با هم موافقن.
‫خب دیگه. کم‌کم باید برگردیم.
‫ببخشید، من یه چیزی باید بهش بگم.
‫شیبامورا-سان می‌شه شما زودتر بری؟
‫حتماً. راحت باش.
‫چی شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫تا یه مدت دیگه وقت نمی‌شه اینطوری بغلت کنم.
‫دارم خودمو شارژ می‌کنم.
‫ آ ـ آها.
‫اوه راستی! چیزه، با ناهار امروز مشکلی نداشتی؟
‫اگه واقعاً دوست نداری بهم بگو.
‫لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫مطمئنم منِ گذشته از همچین شرایطی متنفر می‌بود.
‫ولی من می‌فهمم که تو واقعاً بهم اهمیت می‌دی. معلومه.
‫برای همین دارم سهممو ازت می‌گیرم ‫تا تا یه مدت پیش برم.
‫خب دیگه باید برگردیم.
‫ها؟
‫ببخشید. یه ده ثانیه‌ی دیگه هم می‌خوام.
‫خـ ـ خب، ناهار امروز چطور بود؟
‫به‌نظر من که خیلی خوب بود.
‫هیچوقت انقدر با هانانوی-کون حرف نزده بودم.
‫اون گفت بیشتر از تنهایی غذا خوردن ‫دوست داره با تو غذا بخوره.
‫واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫مثل اینکه شما دوتا واقعاً دارین خوب پیش می‌رین. خوشحالم.
‫مطمئنم منِ گذشته از همچین شرایطی متنفر می‌بود.
‫یعنی الان می‌تونم در موردش باهاش حرف بزنم؟
‫چیزیه که مدتیه درگیرشم ولی جرئت مطرح کردنش رو نداشتم.
‫دوست، ها؟ من به دوستی نیاز ندارم.
‫مثل اینکه هانانوی-کون به زمان تنها بودنش اهمیت زیادی می‌ده.
‫برای همین هیچوقت این حسو بهم نداده که باید هلش بدم.
‫ولی اوضاع شاید همیشه اینطور نباشه.
‫انگار یه چیزی، ذره ذره...
‫داره توی وجودش تغییر می‌کنه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫دو هفته همه‌ی تلاشمو کردم، ولی دیگه بسه.
‫تا وقتی با هم کنار بیایم، آخرش با هم دوست می‌شیم.
‫خیلی خوشحالم که دوباره با هم داریم غذا می‌خوریم.
‫اوضاع با هیبیکه خیلی هیجان‌انگیزتره.
‫آره، اما می‌دونین، حالا که باهانانوی-کون همکلاسی‌ام،
‫اینکه چقدر تلاش داره تا تنها باشه، خیلی به چشم میاد.
‫وقتی می‌بینم چقدر وقتشو تنهایی می‌گذرونه، ‫می‌فهمم کاری از من برنمیاد.
‫چیزه، راستش، می‌خواستم در اون مورد ازتون مشورت بگیرم.
‫جدی؟
‫اوضاع دوباره عادی شده، آره؟ به نظر خوشحال میای.
‫آره.
‫خـ ـ خب بعد از این، یعنی از الان به بعد،
‫اگه مشکلی نداری، می‌شه با ما ناهار بخوری هانانوی-کون؟
‫خـ ـ خب، اون...
‫اوه! اون روزایی که قراره دوتایی غذا بخوریم هنوز سر جاشه.
‫منظورم بقیه‌ی هفته‌ست.
‫اگه ترجیح می‌دی تنهایی غذا بخوری، ‫می‌تونیم همینطور که هست ادامه بدیم.
‫ولی این دو هفته‌ی گذشته، خیلی عادی با شیبامو حرف می‌زدی،
‫تا وقتی تو مشکلی نداشته باشی...
‫بیشتر برای من سواله تو مشکلی نداری؟
‫بالأخره یه تایم دخترونه گیرتون اومده.
‫من اصلاً مشکلی ندارم.
‫اما ببخشید. درست نمی‌دونم تهش چطور می‌شه.
‫به‌نظرم اگه با هم وقت بگذرونیم خوش می‌گذره،
‫ولی احتمالش هم هست که اصلاً خوب پیش نره.
‫ولی بازم...
‫می‌خوام امتحانش کنم، و بعدش می‌تونیم ‫تصمیم بگیریم چی بیشتر برامون جالبه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باشه. بهش فکر می‌کنم.
‫باشه!
‫تجربه کردن یه چیز جدید گاهی اوقات می‌تونه ترسناک و گیج‌کننده باشه،
‫اما اگه باعث خوشحال شدن آدمای عزیز زندگیم می‌شه،
‫دوست دارم تلاشمو بکنم.
‫آره. تغییر همیشه چیز بدی نیست.
‫هانانوی-کون کسیه که اینو بهم یاد داد.
‫امروز هوا گرمه! ‫بیرون غذا خوردن بهترین تصمیم بود.
شیر توت فرنگی
‫ولی پسر، هانانوی، فقط همینو آوردی؟
‫دیگه چاره‌ای نداریم. از مال من می‌خوای؟
‫نه نمی‌خوام.
‫مال من چی؟ امروز بیشتر آوردم.
‫وای، چه خوشمزه.
‫شما هم اگه دوست داشتین بخورین.
‫هــه. کم پیش میاد آشپزی کنی هوتارو.
‫هب، راستش رو بگم، با ساکی-کون آشپزی تمرین می‌کنم،
‫اما چون فقط تمرینه مامانم بیشتر کارا رو می‌کنه.
‫هوممم؟ ساکی کیه؟
‫نکنه... چی؟
‫راستی، اسم کوچیک هانانوی چیه؟
‫می‌شه یه لحظه خفه شی؟
‫ولی می‌دونستم خجالت می‌کشه! ببخشید.
‫روزی بود که هوتارو باید برای عمل می‌رفت پیش روان‌پزشک...
‫بـ ـ ببخشید، تویی که اینجایی یائو-کون‌ـی؟
‫چـ ـ چی شده؟ حالت خوبه؟ کسی رو صدا کنم؟
‫به کسی چیزی نگو.
‫بـ ـ باشه.
‫سوهی-کون! کجایی؟
‫نون-چان!
‫هوتارو-چان.
‫هوتارو؟
‫سوهی-کون رو دیدی؟
‫فـ ـ فکر نکنم اونجا باشه.
‫باشه. سوهی-کون.
‫همه دارم دنبالت می‌گردن یائو-کون.
‫شاید بهتر باشه یه جای دورتر قایم شی.
‫خب، من دیگه برم.
‫صبر کن، هوتارو.
‫من اینطوری با هوتارو دوست شدم.
‫دختری که با یکی از اعضای خانواده‌م اسمش یکی بود.
‫مهربون بود.
‫و همیشه درست کار بود.
‫هروقت با اون بودم، احساس راحتی می‌کردم.
‫از اون آدمایه که می‌خوای شادیش رو ببینی.
‫یه‌روز، یه جایی...
‫امیدوارم کسی رو پیدا کنی که...
‫خوشحالت می‌کنه.
‫دبستان اتوای جنوبی
‫هانانوی (کلاس ششم، کلاس 5)
‫الان قرار می ذارن
‫هوتاکو (کلاس شش، کلاس 1)
‫من
‫همکلاسی
‫خبر داره هانانوی باهامون هم‌مدرسه‌ای بوده؟
‫دبستان اتوای جنوبی
‫هانانوی (کلاس ششم، کلاس 5)
‫الان قرار می ذارن
‫هوتاکو (کلاس شش، کلاس 1)
‫من
‫همکلاسی
‫خبر داره هانانوی باهامون هم‌مدرسه‌ای بوده؟
‫هوممم...
‫یائو!
‫میای همگی با هم بریم کارائوکه؟
‫ببخشید من امروز باید برم سر کار.
‫بـ ـ ببخشید از اون روزی که برام اون کتاب رو ‫پیدا کردین، همه‌ش دارم بهتون فکر می‌کنم.
‫نه ممنون.
‫من به شما علاقه‌ای ندارم.
‫پسر جدی زبونش تنده.
‫اوه...
‫ببخشید. قصدم فضولی کردن نبود.
‫دخترا زیاد بهت پیشنهاد می‌دن؟
‫ها؟
‫به تو ربطی داره؟
‫خب نه. فقط داشتم فکر می‌کردم واسه هیناسه چقدر می‌تونه سخت باشه.
‫دوران ابتدایی خیلی راحت بود.
‫فکر کنم صرفاً نگرانشم.
‫راستی، شماها هم از قبل هم نمی‌شناسین؟
‫اون روز، وقتی داشتم تو سال‌نامه‌م می‌گشتم،
‫یه نفرو با اسم تو توی کلاس 5 دیدم.
‫بعد یادم اومد کلاس ششم که بودیم یه دانش‌آموز انتقالی داشتیم.
‫چرا چیزی نگفتی؟ ‫هیناسه هم نفهمید، نه؟
‫وقتی یادش نمیاد دلیلی نمی‌بینم بخوام بهش بگم.
‫زیاد برام مهم نیست اونموقع کی بودم.
‫اوه... باشه.
‫ولی بازم، به نظرت این موضوع چیزی نیست که...
‫اگه می‌خوای بهش بگی، راه بازه.
‫آره، جداً نمی‌فهممش.
‫انگار بین خودش و بقیه دیوار می‌کشه، اما...
‫اوه؟ اون چیه؟
‫یه هدیه‌ی تولد از طرف هیناسه-سانه.
‫شاید اونقدرا هم آدم بدی نباشه.
‫باید بی‌خیال بشم و کاری نکنم؟
‫هانانوی؟
‫اوه، آره! همون بچه‌‌ی عینکی که انتقالی گرفته بود؟
‫چیزی یادت میاد که با هیناسه که توی کلاس من بود دوست باشه؟
‫منظورت هوتاکو-چانه؟ همون دختر خرخونه که باش قرار می‌ذاشتی؟
‫ها؟!
‫اونموقع همه داشتن اینو می‌گفتن پسر. ‫یه نفر گفت شما دوتا رو تنها دیده.
‫فقط داشتیم در مورد سگم حرف می‌زدیم.
‫آره، خب، حداقل با هم دوست بودین، درسته؟
‫چی بگم.
‫بهم گفت از نظرش ما اونقدر با هم صمیمی نبودیم.
‫الانم همیشه داریم با هم حرف می‌زنیم، ‫ولی وقتی بهش نزدیک می‌شم فاصله می‌گیره.
‫یه‌طورایی سرد رفتار می‌کنه، می‌دونی؟ ‫شاید از من متنفره، نمی‌فهمم.
‫وای، تا حالا ندیده بودم اینطوری غر بزنی، سوهی.
‫اوه.
‫داشتم غر می‌زدم؟
‫من دارم چیکار می‌کنم؟
‫هوتاکو. هوتاکو!
‫یائو-کون، چرا همیشه منو هوتاکو صدا می‌زنی؟
‫تو نمی‌خوای دوستات رو با اسمشون یا یه لقب صدا کنی؟
‫د ـ دوست؟
‫آره خب ما دوستیم.
‫ممنون که زنگ زدین.
‫بله. یه کتاب مصور با حیوون؟
‫هوممم... حیوون، حیوون.
‫یائو-کون؟ خوبی؟ چیزی شده؟
‫چی؟ چی شده؟
‫ببخشید ناسلامتی سر کارم.
‫چـ ـ چطوره یکم بریم اون پشت؟
‫نه نه! مشکلی نیست.
‫آه! اینجایی یائو!
‫همین اطراف بودم، گفتم یه سری بهت بزنم.
‫ببخشید. اون یائو-کون نیست.
‫ها؟ خود یائوـه.
‫خیلی خیلی ببخشید! میشه یه وقت دیگه برای دیدنش بیاید؟
‫جریان چیه؟ تو اصلاً چه نسبتی باهاش داری؟
‫مـ ـ من دوستشم!
‫خب، منم دوستشم!
‫من الان سر کارم.
‫ببخشید.
‫خب؟ حالان خوبی؟
‫اوه، اوهوم.
‫هوتاکو، واقعاً بابت اونموقع متأسفم.
‫نه، نباید اون کارو می‌کردم.
‫اون اسم...
‫ها؟
‫دوباره داری هوتاکو صدام می‌زنی.
‫ببخشید!
‫نه، مشکلی نیست! گمونم تونستم حست رو درک کنم.
‫سخته مدلی که یه نفرو صدا کردی رو عوض کنی.
‫حس عجیبی داره و باعث می‌شه هی مضطرب بشی.
‫وقتی گفت عجله نکنم یه نفس راحت کشیدم.
‫خب... منظورت اینه هنوز می‌تونم هوتاکو صدات کنم؟
‫منظورم اینه هروقت راحت بودی تغییر شده.
‫باشه. خدا رو شکر.
‫تو واقعاً عوض نمی‌شی، یائو-کون.
‫ها؟
‫تو همیشه در مورد سگا احساساتی بودی.
‫خب، تو هم تغییر نکردی هوتاکو.
‫همیشه دروغگوی بدی بودی.
‫ها؟
‫اوه... این حس.
‫خیلی وقت گذشته. حس میکنم معلقم.
‫وقتی با همدیگه می‌خندیم، انگار یه بار از روی شونه‌هام برداشته می‌شه.
‫من عاشق اون لحظه‌ها بودم.
‫چیزه، گوش کن. از این حرفم منظور بدی ندارم، اما...
‫هوتاکو، تو از من خوشت میاد؟ یا بدت میاد؟
‫اوه...
‫من...
‫بهت احترام میذارم!
‫احـ ـ احترام؟
‫آره! از قبلاًها همیشه.
‫واقعاً؟ بهم احترام می‌ذاری؟
‫یه‌طورایی مثل تعریف کردنه.
‫این چه حسیه؟
‫هی، اون روز بعد از اینکه اومدین خونه‌مون ‫گفتی می‌خوای یه‌طوری ازم تشکر کنی.
‫آره، درسته.
‫گوش کن، هوتاکو...
‫من می‌خوام خیلی بیشتر باهات حرف بزنم.
‫برای همین داشتم فکر می‌کردم، ‫چطوره باز همگی با هم بریم یه جایی.
‫ها؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دورهمی؟
‫آره.
‫نمی‌خوام وادارت کنم ازم خوشت بیاد یا چیزی.
‫ولی نمی‌شه مثل آدمای عادی با هم حرف بزنیم؟
‫آخه، اون هم احتمالاً نگران مسائل بین ماست.
‫واقعاً می‌خوای باعث بشی دوست‌دختر همچین چیزی رو از سر بگذرونه؟