‫یکی...
‫...کمکم کنه.
‫یکی.
‫آتری...
‫من پاتون می‌شم، ناتسوکی-سان.
‫پام؟
‫بله.
‫تا بتونم آرزوتون رو برآورده کنم.
‫بسه. تمومش کن...
‫آتری!
‫چی شده؟
‫مگه بچه‌اید... ناتسوکی-سان...
‫تاوقتی که یه انسان‌نماست، اولویت اصلی‌اش اینه که به کار اربابش بیاد.
‫ولی...
‫مشکل دارم.
‫خیلی احساس تنهایی می‌کنم.
‫ولی اگه خواسته‌ی ناتسوکی-سان برآورده می‌شه...
‫ولی...
‫زیباست.
‫آتری یه انسان‌نمای عادی نیست.
‫هــــه... اون چیه دیگه؟
‫چی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داغه...
‫این چای واقعاً داغه.
‫اگه ناتسوکی-سان جلوم رو نگرفته بودن، ‫با تیپا پرتت می‌کردم بیرون.
‫باید بری خداتو شکر کنی.
‫خب، چه اتفاقی افتاده؟ کسی بهت حمله کرده؟
‫نه.
‫ناتسوکی-سان! بوی الکل رو حس می‌کنم!
‫اوه. پس چون مست کرده بودی، افتادی توی اقیانوس؟
‫دهنتو ببند بینم! توی این وضعیت چطور می‌تونم مست نکنم؟!
‫ببین! توی زندگی فقط دو گزینه هست!
‫زندگی با الکل! و زندگی بدون الکل!
‫اوه، و یه زندگی بدون هیچ‌یک از این گزینه‌ها!
‫پس سه‌تا گزینه هست...
‫حرف‌هات با عقل جور درنمیاد.
‫خفه! لازم نکرده بشینی با آرامش خاطر حرف‌هامو حلاجی کنی!
‫توی همچین مواقعی فقط کافیه بگی، «آره، آره! می‌فهمم چی می‌گی!»
‫آره، آره. می‌فهمم چی می‌گی.
‫این جواب بی‌روح دیگه چه کوفتی بود؟!
‫هیچی بارت نیست!
‫آتری، می‌تونم بسپارمش به تو؟
‫نه.
‫به‌هرحال هیچ‌کس بهم اهمیت نمی‌ده...
‫احتمالاً قصد فروختنش رو نداری.
‫نه، ندارم.
‫پس قراره همین‌طوری کشته شم.
‫با اینجور آدم‌های خطرناک سروکار داری؟
‫وقتی یه کارآگاه خصوصی باشی، بالأخره ‫کارت به دنیای تبهکارها می‌کشه.
‫و هیچ پولی ندارم. بقیه‌ش رو خودت می‌تونی حدس بزنی.
‫با اینکه دراصل معلم بودی؟
‫اینو از کجا فهمیدی؟
‫به‌لطف یه کارآگاه خصوصی گاگول‌ــه که می‌شناسم.
‫هـــی! پس دست تو بود!‌ پسره دزد!
‫انقدر بی‌ادب نباش. هرکسی جای من بود، ‫محتویاتش رو خالی می‌کرد و پرتش می‌کرد توی اقیانوس.
‫باید بری خداتو شکر‌ــــ
‫ناتسوکی-سان!
‫شرخرها؟
‫نــ ـــ نمی‌دونم!
‫ولی معمولاً انقدر خشن نیستن‌ــــ
‫گاومون زایید.
‫من خودمو طعمه می‌کنم.
‫شما هم از این فرصت برای فرار استفاده کنید.
‫آتری، تو با کاترین برو.
‫هــــــه؟
‫نه! نمی‌تونم تنهاتون بذارم، ناتسوکی-سان.
‫این یه دستوره.
‫تاوقتی که من کنارت باشم، نمی‌تونی از ‫قدرت مانورت حدأکثر استفاده رو بکنی.
‫با کاترین برو و کسایی رو که می‌خوان ‫بهمون صدمه بزنن رو شکست بده!
‫ناتسوکی-سان...
‫خیلی‌خب!
‫خب. بجنبید بریم گیرش بندازیم.
‫ما فقط انسان‌نما رو می‌خوایم.
‫گفتن، «اگه هیچی طبق برنامه پیش نرفت، نابودش کنید.»
‫گوش کن. اول باید خودمونو برسونیم به اون کانتینری که اونجاست.
‫لعنتی! خودشه! نذارید فرار کنه!
‫برگرد اینجا!
‫یه‌خرده چرت بزن!
‫کجا غیب شد؟!
‫بپر بالا!
‫کسی که دنبالشن، تویی! باید از اینجا بزنیم بیرون!
‫نه!
‫چی؟
‫ناتسوکی-سان بهم گفتن کسایی رو ‫که می‌خوان بهمون صدمه بزنن، شکست بدم!
‫تو روحش! گم‌شون کردیم!
‫بذار ببینیم اقلاً می‌تونیم قطعات یدکی پیدا کنیم...
‫روت حساب می‌کنم!
‫حله!
‫باز چی شد؟!
‫نمیذارم در بری!
‫مشت‌ِ‌ــــ
‫آه... ها؟
‫این دیگه چی بود...؟
‫آتری! حالت خوبه؟
‫آه... بله...
‫تو صاحب اون مغازه‌ی سمساری هستی...
‫من فقط به دستورات عمل می‌کردم!
‫بهم گفتن اگه اون انسان‌نما رو بهشون ‫تحویل بدم، یه جایزه‌ی تپل بهم می‌دن‌ــــ
‫این تغییری در این حقیقت که بهمون حمله کردی، ایجاد نمی‌کنه.
‫حتی با اینکه الان نیروی پلیس فعالیتی نداره، با این‌همه شواهد،
‫شک ندارم میفتی گوشه‌ی هلفدونی.
‫وایسا! یه‌لحظه صبر کن!
‫به روی چشم.
‫مشکلی با مذاکره‌کردن ندارم.
‫بای بای!
‫وای به حالت یه‌بار دیگه این‌ دور و برا آفتابی شی!
‫کی فکرشو می‌کرد بتونم همه‌ی قرض‌وقوله‌هام رو این‌طوری صاف کنم...
‫زندگی چقدر اسرارآمیزه.
‫مطمئنید هیچ نیازی به اون پول ندارید، ناتسوکی-سان؟
‫اون صاحب مغازه‌ی سمساری گفت ‫هر مبلغی بخواید، می‌پردازه.
‫زیادی حریص بودن آخر و عاقبت خوشی نداره.
‫به‌علاوه...
‫همه‌ی چیزهایی که نیاز داشتیم رو گرفتیم.
‫خب، من دیگه راه میفتم. ببخشید که بهتون ‫زحمت دادم و ممنون بابت همه‌چی.
‫می‌خوای کجا بری؟
‫نمی‌دونم والا، موتورم رو کاملاً داغون کردم، پس...
‫خب، گمونم درحین راه رفتن بهش فکر می‌کنم.
‫راستی، اینو بگیر.
‫زیاد نیست ولی دیه‌ی آزار و اذیت درنظر بگیرش.
‫نمی‌خوامش. تو خودت آه در بساط نداری، مگه نه؟
‫تو هم آه در بساط نداری.
‫نمی‌خواد حالا یه خانم محترم رو خجالت‌ بدی.
‫می‌بینمت.
‫صبر کن.
‫تاحالا به این فکر کردی که برگردی اینجا؟
‫چی؟ البته که نه!
‫من اینجا رو ول کردم و رفتم. اینجا دیگه جایی برای من نیست.
‫مدرسه هست.
‫شوخیت گرفته دیگه نه؟
‫دیدمش.
‫بیشتر از نصف مدرسه زیر آب فرو رفته.
‫و همه‌ی معلم‌ها رفتن.
‫ولی مدرسه کامل از بین نرفته.
‫منظورت چیه؟
‫کلاس قراره شروع بشه.
‫چرا نمیای با چشم‌های خودت ببینی؟
‫کلاس‌ها؟
‫آره. هنوز برگزار می‌شن.
‫چون هنوز دانش‌آموزهایی هستن که بهش نیاز دارن.
‫گرچه معلم‌شون آنچنان باتجربه نیست...
‫مدرسه، ها...
‫خیلی‌خب. ریریکا، می‌تونی از جایی که ‫دیروز موندیم، شروع به خوندن کنی؟
‫چشم!
‫«گون! پس کسی که همیشه بهم ‫بلوط می‌داد، تو بودی؟»
‫«گون با بدن نیمه‌جان و چشم‌های بسته، سر تکان داد.»
‫«هیوجو...»
‫هانا-چان سنسه؟
‫هانا-چان سنسه اومده!
‫چه اتفاقی براتون افتاد، هانا-چان سنسه؟
‫بچه‌ها...
‫هانا-چان سنسه...
‫مــ ــ می‌شه لطفاً منو به این اسم صدا نزنید؟
‫الان دیگه منو کاترین صدا می‌زنن.
‫کاترین؟
‫اصلاً بهش نمیاد، مگه نه؟
‫بــ ــ ببر صداتو! اتفاقاً خیلی خفن‌تره!
‫مطمئنید؟ گمونم تصور اشتباهی از خفن‌بودن دارید، سنسه.
‫می‌دونم فضولی‌ــه، ولی رفتم سوابق‌تون رو بررسی کردم.
‫گفتن شما یه معلم فوق‌العاده بودید که همه‌ی بچه‌های مدرسه دوستش داشتن.
‫خب، کاملاً اشتباه متوجه شدی...
‫من با اینکه هنوز اینجا شاگرد داشتم، ولی ولشون کردم و رفتم...
‫دیگه کشش نداشتم.
‫ولی برگشتید.
‫من واقعاً این شهر رو دوست دارم.
‫می‌خوام این شهر رو درست مثل قدیم‌ها، آباد و باصفا کنم.
‫الان، چیز زیادی نداریم، ولی...
‫هانا-چان سنسه.
‫امکانش هست دوباره معلم بچه‌ها بشید؟
‫توی این مدرسه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هانا-چان سنسه!
‫سنسه!
‫نزدیک نشید!
‫لدفاً...
‫حال‌تون خوبه، سنسه؟
‫لطفاً‌ گریه نکنید.
‫تو هم گریه‌ات گرفت؟
‫بــ ــ ببند گاله رو!
‫گوش‌هاتونو وا کنید! ما قطعاً قراره ‫اون مولد انرژی از جزرومد رو بسازیم!
‫چراغ‌های این مدرسه رو روشن می‌کنیم و ‫درست مثل قدیم‌ها، پرشور و نشاطش می‌کنیم!
‫آره.
‫و برای انجام این کار، به چندتا خازن نیاز داریم!
‫باید به هرطریقی شده چندتا پیدا کنیم.
‫حقیقتش من دارم.
‫هان؟!
‫به لطف هانا-چان سنسه و آتری.
‫پس...
‫آره. قراره این مدرسه رو درست مثل قدیم‌ها بکنیم.
‫پسر، پدرم دراومد.
‫احتمالاً سخت‌تر از چیزی باشه که انتظار داشتیم.
‫کم کمش یه ماه طول می‌کشه.
‫ای کاش می‌تونستیم از یه دریل برقی استفاده کنیم...
‫آتری.
‫بله؟ چه کمکی از دستم ساخته‌ست؟
‫می‌تونی یه دستی برسونی؟
‫پس فقط کافیه اینجا رو سوراخ کنم؟
‫آره، اگر که می‌تونی.
‫واقعاً از پسش برمیاد؟
‫می‌دونم انسان‌نماست، ولی بازوهای لاغر و استخونی‌اش رو نیگا‌ــــ
‫برگام!
‫و این است قدرت یک ربات جنگی!
‫چـــــی؟! تو یه ربات جنگی هستی؟
‫اون‌طور که ادعا داره.
‫هه هه.
‫ناتسوکی سنسه!
‫با همین فرمون پیش برو!
‫چشم!
‫اوه، کارتون تموم شد؟
‫وقتی استایروفوم رو تراشیدیم، خیلی خوشگل مثل برف شد!
‫واقعاً زیبا از آب دراومده.
‫آره. هانا-چان سنسه کمک‌مون کرد تمومش کنیم.
‫هی!
‫که اینطور.
‫ممنونم.
‫مــ ــ مهم نیست...
‫خطرناک بود بذارم بچه‌ها خودشون انجامش بدن.
‫از اون مهم‌تر، واقعاً قراره کار کنه؟
‫به لحاظ علمی، هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫اول از همه، اگه اونجا یه سوراخ ایجاد کنیم،
‫بعدش این کلاس رو با آب‌بند بپوشونیم ‫تا هیچ آبی از بیرون به داخل نفوذ نکنه،
‫موقع جزومد کامل چه اتفاقی میفته؟
‫آب ازطریق اون سوراخ وارد کلاس می‌شه.
‫و وقتی جزرومد فروکش کرد، آب از سوراخ برمی‌گرده.
‫این جریان قراره با چرخوندن پروانه‌ی توربین، باعث ‫ایجاد برق بشه. انرژی جزرومد این‌جوری کار می‌کنه.
‫سازوکارش خیلی راحته، برای همین به‌نظرم می‌تونیم از پسش بربیایم.
‫ولی شنیدم انرژی موج‌ها می‌تونه خیلی قوی باشه.
‫نشکنه یهو؟
‫مقدار آب و نیرویی که توربین رو به حرکت درمیاره، مداوم نیست.
‫ولی از اونجایی که با آب اقیانوس سروکار ‫داریم، خطر ساییدگی وجود داره،
‫که این متأسفانه تولید برق از انرژی جزرومد رو دشوار می‌کنه.
‫اینجاست که بحث پایداری و قابلیت ساخت مجدد میاد وسط.
‫پایداری؟
‫یعنی چی؟
‫به‌طور خلاصه، یعنی شدیداً‌ مقاوم بودن.
‫و یعنی اینکه اگه این بشکنه، می‌تونیم فوراً دوباره درستش کنیم.
‫می‌خوایم توی این کلاس با استفاده از ‫رزین و الیاف مقاوم، یه توربین بسازیم،
‫یا به عبارت دیگه، پلاستیک تقویت‌شده با الیاف.
‫پلاستیک تقویت‌شده با الیاف درمقابل ‫ساییدگی به خوبی مقاومت می‌کنه و خیلی پایدارـــه.
‫از همه مهم‌تر، حتی اگه بشکنه، تاوقتی که یه قالب داشته باشیم،
‫می‌تونیم فوراً دوباره درستش کنیم.
‫پس برای همین...
‫آره. شرمنده اگه درست‌کردنش خیلی سخت بود.
‫ولی به لطف شما دوستان، می‌تونیم یه توربین محشر درست کنیم.
‫غذا حاضره!
‫قبلش، باید شکم‌مون رو پر کنیم.
‫آتری.
‫وقتی سوراخ آماده شد، بهمون خبر بده.
‫می‌ریم طبقه‌ی بالا زودی یکم غذا بخوریم.
‫هــــــه؟! دارید می‌رید؟
‫آره! درسته جغله‌ست، ولی گناه داره اینجا تنها ولش کنیم.
‫من جغله نیستم، ولی حق با اونه!
‫آره، ولی اصلاً نیاز نیست غذا بخوری،‌ مگه نه؟
‫درسته، ولی من الان پای شمام، ناتسوکی-سان، پس باید کنارتون بمونم!
‫بقیه‌ی بچه‌ها اینجا هستن پس نگران نباش.
‫ولی...
‫دلم نمی‌خواد.
‫اون‌روز وقتی بهمون حمله کردن،
‫و شما بهم دستور دادین همراه کاترین برم، ‫یه‌لحظه به فکرم رسید...
‫اگه اون‌لحظه صدمه می‌دیدید، باید چیکار می‌کردم؟
‫اشکالی نداره. به‌هرحال باید یه‌مدت ‫صبر کنیم تا رزین خشک بشه.
‫آتری، بیا با بقیه‌ی بچه‌ها بریم.
‫بله! متوجه شدم!
‫این یعنی احساس تنهایی و اضطراب می‌کنه؟
‫پس،‌ این به این معنی نیست که قطعاً ‫احساساتی مشابه انسان‌ها داره؟
‫برای همین خطرناک درنظر گرفته شدن و جمع‌آوری‌شون کردن.
‫اگر این‌طور باشه، پس یعنی آتری...
‫...دقیقاً یه انسان‌نما نیست، بلکه...
‫ایتاداکیماس!
‫چقدر خوش‌مزه‌ست!
‫از آخرین‌باری که برنج پخته‌شده توی یغلاوی ‫خوردم، سال‌ها می‌گذره، ولی بدک نیست.
‫خداروشکر. خیلی زحمت کشیدیم، مگه نه، تورو-کون؟
‫آره!
‫راستی، سوپ میسو هم داریم!
‫وای! چقدر چیز میز هست!
‫واقعاً‌ خاصه.
‫بفرما، آتری-چان.
‫هــــــه؟
‫مطمئنی؟
‫خب، بقیه دارن می‌خورن.
‫نمی‌خوام به‌خاطر اینکه تنها کسی هستی ‫که چیزی نمی‌خوره، احساس تنهایی کنی.
‫خوش‌مزه‌ست؟
‫آره.
‫خیلی‌خب! بعد اینکه خوردیم، وقتشه برگردیم سر کار!
‫آره!
‫اگه بازم خواستید، کلی غذا داریم!
‫ای بابا... یاد بگیر خودت انجامش بدی!
‫من همین‌جوریش به‌خاطر کل روز کار کردن، خسته‌ام.
‫ولی شما خیلی بهتر از من این کارو می‌کنید، ناتسوکی-سان.
‫ولی هما هیلی بهدر از من این هارو می‌هنید، ناهسوکی-سان.
‫صدبار بهت نگفتم با دهن کاملاً باز حرف نزنی؟
‫نیشخند!
‫الان قشنگ و خوشگلم!
‫از اونجایی که خیلی کارآمدم، باید هم اینقدر خوشگل باشم!
‫راستی.
‫چیه؟
‫می‌تونید بعداً یه‌موقع پشتم هم بشورید، ناتسوکی-سان؟
‫به‌نظرم دستم کامل نمی‌‌ــــ
‫نه‌خیر.
‫عــــــه، آخه چرا؟!
‫چون که زیرا.
‫خیلی بدجنسید، ناتسوکی-سان.
‫پس خجالت سرش نمی‌شه.
‫شاید اون‌قدرها هم که فکر می‌کردم، کاملاً‌ انسانی نیست...
‫ناتسوکی-سان!‌ چراغ رو خاموش می‌کنم!
‫عجب گرفتاری شدیم. بیخیال فردا درباره‌ش فکر می‌کنم.
‫هـــــه، چرا باز اینو پوشیدی؟!
‫آخه، ریوجی گفت آقایون این رو ترجیح می‌دن...
‫اون حرومی...
‫درضمن، اگر اینو بپوشم،
‫درست مثل اون‌ شب، راحت‌تر می‌تونید بغلم کنید، ناتسوکی-سان.
‫متوجه شدی؟
‫البته! ناسلامتی، کارآمدم.
‫فراموشش کن دیگه.
‫نـــــه! حتی توی دفترم هم نوشتمش.
‫و... خوش‌حال شدم...
‫که بهم نیاز داشتید.
‫حــ ــ حرف مفت نزن.
‫تو فقط یه آهن‌قراضه‌ای.
‫باز این حرفو زدید!
‫اجازه ندارید!
‫گفتم اگه یه‌بار دیگه این حرفو بزنید، ‫از مشت موشکی‌ام استفاده می‌کنم، نگفتم؟
‫ناتسوکی-سان؟
‫شب بخیر.
‫بررسی مسیریابی رو تموم کردم.
‫خیلی‌خب. آتری، می‌شه مطمئن شی می‌چرخه؟
‫بله.
‫یه اتفاقی داره میفته.
‫یعنی برق داره تولید می‌شه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫خب حالا فقط باید منتظر تاریک شدن هوا بمونیم.
‫هی، اینجا رو!
‫داره می‌چرخه... می‌چرخه!
‫پشمام! هرلحظه داره سریع‌تر می‌شه!
‫این باعث می‌شه چراغ‌ها روشن بشن؟
‫آره. مینامو، می‌تونی چراغ‌ها رو روشن کنی؟
‫تو این‌کارو بکن، ناتسو-کون.
‫هــــــه؟
‫بجنب!‌ بجنب!
‫موفق شدیم!
‫ریوجی!
‫بــ ــ باشه!
‫ایولا!
‫موفق شدیم!
‫پشم‌وپیل‌هام... واقعاً‌ روشن شد!
‫وقتی به این شهر اومدم، هیچ انتظاراتی نداشتم...
‫نمی‌خواستم در این وهله از زندگی‌ام، به مادربزرگم اتکا کنم،
‫و فکر نمی‌کردم بعد بیرون اومدن از آکادمی، آینده‌ای داشته باشم.
‫می‌تونم چندتا کتاب برای خوندن بیارم؟
‫من می‌رم یه پنکه بیارم!
‫زمین نخورید ها!
‫باورم نمی‌شه واقعاً اینجا رو مثل قدیم‌ها کردی.
‫ناتسو-کون...
‫خیلی ممنونم... که برگشتی.
‫گریه نکن. شرم‌آوره.
‫دست خودم نیست...
‫از تو هم ممنونم،‌ آتری.
‫الان می‌تونم این برداشت رو داشته باشم که همه‌تون خوش‌حالید؟
‫آره. تو خوش‌حال نیستی، آتری؟
‫چرا.
‫ولی... نمی‌تونم گریه کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫این قابلیت رو ندارم.
‫این ربات خنگول که باهاش مواجه شدم...
‫این ربات خنگول که سال‌ها روی کف اقیانوس خوابیده بود...
‫این ربات که من رو به‌سوی روشنی...
‫...هدایت کرد.
‫پس فقط لبخند بزن.
‫لبخند؟
‫این‌شکلی!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چشم!
لبخند زدن زیر چراغ شب
توقف تولید
شیوه‌ی کارکرد مولد برق از انرژی جزرومد مولد | مَد چرخ‌دنده‌ی افزایش سرعت توربین | جزر
‫رزین + الیاف مقاوم = اف‌آر‌پی ‫(پلاستیک تقویت‌شده با الیاف) ‫شش پره با با اف‌آرپی درست کنید، ‫به‌هم وصل‌شون کنید و یه توربین درست کنید