‫چجوری سر از اینجا درآوردیم؟
‫اون‌لحظه، می‌خواستم بغلش کنم.
‫انسان‌نمای ریزه‌میزه‌ای که جلوم بود... به‌نظر خیلی دوست‌داشتنی می‌اومد.
‫برام مثل یه‌چیزی بود که هرگز نمی‌خوام ازش دست بکشم...
‫آروم باش! آروم باش، من! این آتری‌ــه!
‫روبوکوی داغون آهن‌قراضه!
‫ناتسوکی-سان... چندتا از دندون‌هامو فراموش کردین...
‫حتماً درست‌حسابی مسواک‌ بزنیدشون...
‫می‌دونم... یه‌لحظه فقط عقلم رو از دست دادم.
‫هی.
‫هی، بیدار شو، آتری.
‫ناتسوکی-سان، دندون‌های عقبی رو بهتر مسواک بزنید...
‫چرا داری همچین خواب راحتی می‌بینی؟
‫ببینم... مگه اصلاً...
‫خواب می‌بینی...
‫ناتسوکی-سانِ منحرف...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سنسه، تموم کردم...
‫سنسه؟
‫هوا خیلی گرمه.
‫همینو بگو... نه بابا، قضیه این نیست.
‫نیست؟
‫آره، قطعاً یه‌اتفاقی افتاده.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫برخلاف دخترها، قیافه‌ی پسرها توی همچین ‫مواقعی قشنگ داد می‌زنه چه حالی دارن.
‫واقعاً؟
‫این حرفم رو به خاطر بسپار.
‫دروغ یه پسر هیچ‌وقت روی پسرها جواب نمی‌ده.
‫بچه‌ها!
‫حواس‌تون باشه زیاد دور نشید!
‫سنسه! آتری رفت زیر آب و هنوز برنگشته!
‫هــــــــــه؟!
‫یه خرچنگ پیدا کردم!
‫خرچنگ گوشه‌گیر...
‫آره، واقعاً وضعش خرابه...
‫ها؟! نه، نه، نه!
‫هی، بین تو و آتری... اتفاقی افتاده؟
‫نه بابا، چه اتفاقی...
‫آه، گوش‌هات سرخ شدن! چقدر بامزه!
‫خداوکیلی؟
‫پس یعنی اعتراف می‌کنی که آتری اولین عشقت بود؟
‫خب...
‫دیگه چی؟
‫یعنی چی، «دیگه چی»؟
‫خب رابطه‌تون تغییری هم کرده؟
‫وایسا بینم، ناتسو.
‫این ربطی به شماها نداره.
‫داره، مگه نه؟
‫هـــــــه؟
‫آره... بهتره احتمالاً شفاف‌سازی کنی.
‫گفتم که، اتفاقی نیفتاده.
‫انقدر سعی نکنین این قضیه رو ‫محض سرگرمی خودتون، بزرگ‌ترش کنین.
‫ولی‌ــــ
‫بیخیال، دست بردارین.
‫ناتسو-کون گفت اتفاقی نیفتاده.
‫شرمنده. موافقید بریم یکم شنا کنیم؟
‫یه اتفاقی افتاده.
‫هـــــــــه؟
‫و دارم تمام زورمو می‌زنم فراموشش کنم.
‫اول از همه بذارین اینو بگم؛ اشتباه برداشت نکنین.
‫همو بوسیدین؟!
‫همزمان باهم نگید!
‫آه، ولی آخه...
‫دست‌خوش، ناتسو! می‌دونستم این‌کاره‌ای!
‫بس کن.
‫انقدر خجالت نکش!
‫رسیدن به اولین عشقت آرزوی هر مردیه!
‫گفتم اشتباه برداشت نکنین!
‫ایرادش چیه؟
‫زل‌زدن...
‫ها؟
‫شما پسرها خیلی خل‌وچلین.
‫هـــــــه؟
‫آخه وجداناً، فکر کردی ناتسوکی چند سالشه؟
‫هیفده سالشه. هیفده!
‫و اگه عاشق آتری باشه، یعنی رسماً یه پدوفیـ ــــ
‫صدبار گفتم اشتباه برداشت نکنین!
‫ولی بوسیدیش، مگه نه؟
‫آره... ولی فقط یه تصادف بود...
‫یه‌لحظه فقط عقلم رو از دست دادم...
‫و قبولشم نداره. عجب بی‌عرضه‌ای.
‫پس می‌خوای چیکار کنم؟
‫اولاً، همه‌تون باید منطقی به این قضیه نگاه کنین!
‫آتری یه انسان‌نماست. انسان نیست.
‫ولی گفتی شاید دل داشته باشه.
‫و اگر این‌طور باشه، باید باهاش مثل ‫یه انسان رفتار کنیم، وگرنه درحقش نامردی کردیم.
‫خب،‌ آره... این حرفو زدم.
‫از همه مهم‌تر، چیزی که باید الان شفاف‌سازی ‫کنی اینه که دراصل خودت چه احساسی داری.
‫واقعاً نسبت بهش عشق‌وعلاقه حس می‌کنی؟
‫از اونجایی که خفه‌خون گرفتی، گمونم جوابت مثبته.
‫راستشو بخواید... مطمئن نیستم.
‫مطمئن نیستی؟
‫توی ذهنم، آتری یه انسان‌نماست... ‫ولی درعین‌حال اولین عشقم هم هست...
‫ذهنم کاملاً به‌هم ریخته و واقعاً نمی‌دونم به چی فکر کنم.
‫عجب.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، تقصیری نداری.
‫تا دیروز، اون فقط یه دختر انسان‌نما بود ‫که سروکله‌ش یهو توی زندگی‌ات پیدا شده،
‫ولی بعدش شد دختری که ازش خوشت می‌اومد.
‫پس اینجایید!
‫ناتسوکی-سان!
‫چیه؟
‫کاترین بهم گفت پیچوندن کلاس کار زشتیه!
‫الان همه موظفن شنا کنن!
‫و منم بهت گفتم شنا بلد نیستم.
‫ولی کاترین گفت اگه تمرین کنین، ‫حتی با اندام مصنوعی هم می‌تونین شنا کنین.
‫بسپاریدش به من، ناسلامتی من کارآمدم!
‫اگه توی این مسئله روی یه ربات آهن‌قراضه حساب باز کنم،
‫حتی اگه مثل سگ هفت‌تا جون داشته باشم هم آخرسر جون کم میارم.
‫بازم اون جمله‌ی زشت رو گفتین!
‫سوتم!
‫دیدی؟ جا گذاشتیش، از یه آهن‌قراضه بیشتر از این انتظار نمی‌ره!
‫ایــــش! نمی‌بخشمتون!
‫مشت موشکی اَبرچرخشی!
‫اوه؟ این حرکت جدیده؟ یه امتحانی بکن.
‫مشت موشکی اَبر...
‫بای بای!
‫فردا می‌بینمتون!
‫امروز راجع‌به چی حرف زدین؟
‫اوه، امروز درمورد نظریه‌ی نسبیت یاد گرفتم.
‫از ریریکا؟
‫انگار ریریکا واقعاً دراین‌باره جدی‌ـــه.
‫گفت می‌خواد بره به آکادمی و دنیا رو به حالت عادی برگردونه.
‫تاحدودی مثل توـــه، ناتسو-کون.
‫راستی،‌ آتری-چان.
‫بله؟
‫اگه می‌خوای شام درست کنی، بهتره ‫یکم زودتر برای آماده‌کردنش برگردی خونه،
‫وگرنه دیرت می‌شه.
‫هــــــه؟ ولی...
‫به حرف مینامو گوش بده.
‫خیلی‌خب.
‫دراون‌صورت، ناتسوکی-سان، شام امروز مامان‌ـــه.
‫«مامان»...؟
‫دوباره داشتم به آتری-چان آشپزی ‫یاد می‌دادم برای همین پیشرفت کرده.
‫این‌طور به‌نظر میاد.
‫آتری-چان گفت می‌خواد خوش‌حالت کنه.
‫چون این‌طوری خودشم خوش‌حال می‌شه.
‫درست همون‌طور که گفتی، به‌نظر منم آتری دل داره.
‫فکر نکنم یه هوش‌مصنوعی بتونه انقدر طبیعی، ‫همچین حرف صمیمانه‌ و خالصانه‌ای بزنه.
‫پس باید با خودت صادق باشی...
‫و درست‌ با آتری مواجه شی.
‫می‌دونم از پسش برمیای، ناتسو-کون.
‫مینامو...
‫من هواتو دارم، ناتسو-کون.
‫بعداً می‌بینمت.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫هـــــــــه؟
‫ببخشید، ولی فالگوش وایساده بودیم.
‫با این وضع، ناتسوکی رو یه‌راست هل می‌دی بغل آتری.
‫آره... حق با توـــه.
‫منظورت چیه، «آره»؟
‫می‌دونی،‌ وقتی ناتسو-کون به آکادمی رفت... من گریه نکردم.
‫تمام تلاشت رو بکن.
‫باشه.
‫باید از اینکه نمی‌تونستم ببینمش، ناراحت می‌شدم...
‫ولی حتی اون‌موقع هم، از اینکه می‌دیدم ناتسو-کون ‫داره سمت رویاهاش قدم برمی‌داره، خیلی خوش‌حال بودم.
‫با نگاه کردن به پشتش به این فکر افتادم...
‫...که منم باید سعی کنم هرکاری رو که ‫از عهده‌ش برمیام، به نحو احسنت انجام بدم.
‫ناتسو-کون وقتی بچه بود، مادرش و پاش رو از دست داد...
‫ولی حتی اون‌موقع هم،‌ تنهایی با جدیت به درس‌خوندن ادامه داد...
‫گفت می‌خواد تمام تلاشش رو بکنه تا ‫زمان متوقف‌شده‌مون رو دوباره به حرکت دربیاره.
‫این‌طور نیست که بخوام با ناتسو-کون باشم...
‫می‌خوام درکنارش تمام تلاشم رو بکنم.
‫ولی‌ــــ
‫دهنتو ببند!
‫از وقتی آتری-چان کنارشه،
‫حس می‌کنم ناتسو-کون دوباره همون ناتسو-کون قبلی شده.
‫می‌خوای باهم بریم یه‌چیزی بزنیم به بدن؟
‫هــــــــه؟
‫کاترین سنسه گفت می‌خواد با ریریکا ‫شام بخوره، پس بیاین بریم پیش اون‌ها.
‫باشه. ممنونم.
‫آه، پس منم بیام.
‫نه‌خیر. امروز پسر مسر نداریم.
‫مگه نه؟
‫آره!
‫اینم مامان!
‫این گوشت و سیب‌زمینی‌ـــه.
‫مینامو گفت، این «غذای مامان‌»ـــه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش‌مزه‌ست!
‫معلومه که هست! ناسلامتی، کارآمدم.
‫کارهای خونه رو به بهترین نحو انجام می‌دم!
‫زیاد به خودت غره نشو.
‫غره نشدم! بالأخره موفق شدم همبرگر رو ‫بعداز 107 تلاش ناموفق،‌ درست کنم...
‫ولی این‌دفعه، بعداز فقط 74 تلاش موفق شدم!
‫الان فهمیدین واقعاً چقدر کارآمدم؟
‫یعنی اون‌همه تلاش کردی؟
‫آه، نگران نباشین!
‫هردفعه که خراب کردم، مینامو درست‌شون کرد...
‫و همه خوش‌مزه‌ش رو خوردن.
‫یعنی انقدر دلت می‌خواست... اینو درست کنی؟
‫بله! چون با دیدن لذت‌بردن‌تون از غذا خوش‌حال می‌شم.
‫چرا خوش‌حالی؟
‫چرا؟ هوم...
‫چون به کارتون میام؟ فکر کنم؟
‫و چرا به کارم اومدن خوش‌حالت می‌کنه؟
‫هوم... خب، به‌خاطر اینه که...
‫خب... خب...
‫آه، فهمیدم!
‫دارین می‌پرسین به‌خاطر اینه که دوست‌تون دارم یا نه!
‫آه، نه...
‫خیلی‌خب. به‌خاطر اینه که دوست‌تون دارم!
‫و نه هر دوست‌داشتنی!
‫دوست‌داشتنی که عاشق‌ها تجربه می‌کنن!
‫حالا این حس بهم دست داد که مجبورت کردم اینو بگی.
‫این بده؟
‫خب... اگه از ته دل گفته باشی، نه.
‫از ته دل گفتم.
‫دوست‌تون دارم، ناتسوکی-سان.
‫گرسنمه. بیا غذا بخوریم.
‫بد می‌شه اگه گوشت و سیب‌زمینی‌ها از دهن بیفتن.
‫چشم!
‫سخته.
‫واقعاً‌ احساسم نسبت به آتری، عشق‌وعلاقه‌ست؟
‫ولی آخه آتری، آتری‌ـــه!
‫شاید فقط دارم خودمو وادار می‌کنم که ‫بهش به چشم دختری که اون‌موقع دیدم، نگاه کنم...
‫نه، ولی دختری که اون‌موقع دیدم واقعاً آتری‌ـــه.
‫اما این یعنی...
‫زیر لب چی دارین می‌گین؟
‫و ــ واسه چی... اینو پوشیدی؟
‫خودتون بهم گفتین که باید بیام، ‫چون حموم الاناست که آماده شه.
‫آ ــ آه،‌ آره...
‫چی شد؟
‫نه، یه‌لحظه وایسا.
‫نگاه دزدکی.
‫با دیدن این‌جوری داد زدن‌تون، رسماً‌ خرکیف می‌شم.
‫مــ‌ ــ مگه نمی‌گم تمومش کن!
‫نگاه دزدکی.
‫این‌دفعه، مثل لبو سرخ شدین.
‫خیلی قابل‌پیش‌بینی هستین،‌ ناتسوکی-سان.
‫انقدر دوست‌داشتنی هستین که ‫اذیت کردن‌تون می‌چسبه.
‫مگه نمی‌گم...
‫آزار و اذیت ربات‌ها!
‫با اینکه خوب می‌دونین نمی‌تونم ‫متقابلاً بزنمتون، منو زدین!
‫ببر صداتو! برای این بود که از ‫از آزار و اذیت جنسی کردنم دست برداری، آهن‌قراضه!
‫خب، خشونت بده!
‫هوم! اون لحظه واجب بود.
‫هان؟
‫این‌ها... دیگه چی‌ان؟
‫کاترین این‌ها رو بهم داد.
‫اصرار داشت که اون طرف «یس»» رو ‫رو به ‌بالا بذارم.
‫گفت دراین‌صورت باهام مهربون می‌شین.
‫باهات مهربون می‌شم...؟
‫بله. این‌طور نیست؟
‫این‌جوری باید باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫چی؟ صبر کنین!
‫وای! هــ ــ‌ هی!
‫ناتسوکی-سان...
‫باید با خودم صادق باشم.
‫هـــــــه؟
‫می‌شه یه‌لحظه بلند شی؟ یه فکری دارم.
‫خیلی‌خب.
‫همین باید کافی باشه.
‫این چیه؟
‫تخت...
‫از امروز، تو اون طرف می‌خوابی،‌ آتری.
‫هـــــه؟ آخه چرا؟
‫این‌جوری ازتون جدا می‌افتم.
‫و همین خوبه.
‫به‌هرحال، عادی‌ـــه.
‫نمی‌خواین بیام طرف‌تون، ناتسوکی-سان؟
‫حالا دیگه ازم خوش‌تون نمیاد؟
‫نه، دراصل ازت خوشم میاد.
‫آه، درواقع، احتمالاً درستش اینه که بگم برام عزیزی.
‫از امروز، تصمیم گرفتم بهت به چشم انسان‌نمایی که دل داره نگاه کنم.
‫یعنی، تو درست مثل یه انسان عادی هستی ‫و دلی داری که ممکنه بشکنه.
‫و این باعث شد این فکر به ذهن‌تون برسه؟
‫آره.
‫دل آدم پیچیده و حساس‌ـــه.
‫چیزی نیست که بتونی به این سادگی‌ها ازش سر دربیاری.
‫وقتی پای علایق و نفرت‌ها وسط باشه، ‫درکش حتی سخت‌ترم می‌شه.
‫هــــــا...
‫مطمئنم هنوز از چیزی سر درنمیاری.
‫برای همین می‌خوام شادی و غم رو آروم آروم به‌مرور زمان تجربه کنی...
‫و قلبت رو پرروش بدی.
‫ناتسوکی-سان...
‫و در آینده، اگر واقعاً بتونی عشق رو درک کنی...
‫و بتونیم باهم صادق باشیم...
‫می‌تونیم به اتفاقات آینده فکر کنیم.
‫چیزه... زیاد از حرف‌هاتون سر درنمیارم.
‫من دقیقاً باید چیکار کنم؟
‫خب، به بیان ساده‌تر...
‫به بیان ساده‌تر...؟
‫یعنی هیچ‌چیزی قرار نیست تغییر نکنه.
‫برای چی این‌جوری بهم زل زدین؟
‫من یه زن بالغم، پس می‌تونم مشروب بخورم!
‫پس کاترین سنسه‌ی مست این‌جوریه؟
‫یادم رفته بود...
‫راستی، یه چند وقته برام سؤاله،
‫کاترین سنسه، شما اهل کدوم کشوری؟
‫اوه، اون اهل ژاپنه.
‫درحقیقت، هانا-چان سنسه...
‫هانا-چان صدام نکن!
‫خیلی به خودت سخت نگیر، ریریکا-چان.
‫هان؟ به خودم سخت نگیرم؟
‫ولی نمی‌گیرما. این مسئله رو فقط ‫چون کیف می‌ده، حل کردم.
‫کیف می‌ده؟
‫آره. همه مدام بابت سخت‌کوش بودن تشویقم می‌کنن،
‫ولی من فقط چون کیف می‌ده، این‌کارو می‌کنم.
‫خیلی جالبه. گمونم فقط بستگی به این ‫داره که با چه دیدی به قضایا نگاه کنی.
‫آره.
‫برای همینه که دل آدم پیچیده‌ست.
‫گمونم...
‫قراره مجبور شیم این مسئله رو جدی بگیریم.
‫احساس عجیبی دارم.
‫واقعاً همه این‌جوری می‌خوابن؟
‫چه می‌دونم؟
‫مطمئنم بعضی‌ها این‌جوری می‌خوابن، و بعضی‌ها نه.
‫هرکسی یه‌جوریه.
‫هرکسی یه‌جوریه؟
‫آره. دل هرکس یه‌جوریه.
‫صرفاً خوب یا بد، درست یا اشتباه نیست.
‫آدم‌ها اشتباهم می‌کنن.
‫اشتباه...
‫واقعاً فکر می‌کنین من دل دارم؟
‫به‌نظرم داری.
‫بگیر بخواب.
‫خیلی ممنونم.
‫که فکر می‌کنین ارزشمندم.
‫من... خیلی خوش‌حالم.
‫خب، منم از تو ممنونم.
‫به‌خاطر تو بود که نمردم.
‫اون‌موقع، چرا می‌تونستی اونجور حرف‌های بامحبت بهم بزنی؟
‫نازی، نازی. طوری نیست.
‫چون‌... چون‌که...
‫چون این‌جوری بهم یاد داده بودن...
‫نازی، نازی. طوری نیست.
‫درد داره... درد داره...
‫طوری نیست.
‫چیزی نمی‌شه.
‫دیگه تنها نیستی.
‫آخ...
‫آتری؟
‫«بوسه...»؟
‫هــــــــه؟
‫نمی‌دونستم چجوری متقابلاً ببوسمش.
‫ولی با تقلید از چیزی که توی چندتا ‫منبع مرتبط دیده بودم، از پسش براومدم.
‫گمونم به‌ نظر ناتسوکی-سان غیرطبیعی نیومد.
‫گفت دوستم داره، برای همین منم گفتم دوستش دارم.
‫ولی منظور ناتسوکی-سان از دوست‌داشتن ‫اون دوست‌داشتنی نبود که انتظار داشتم.
‫حالا راجع‌به «دوست‌داشتنِ» مربوط به عاشق‌ها فهمیدم.
‫بررسی منابع مرتبط.
‫نه.
‫حالا راجع‌به «بوسه» فهمیدم.
‫حالا راجع‌به «آمیزش جنسی»‌ فهمیدم.
‫روند و مراحلی که بهش ختم می‌شه رو هم یاد گرفتم.
‫به‌نظر نمیاد ناتسوکی-سان بهم شک داشته باشه.
‫بهش گفتم دل دارم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ناتسوکی-سان؟
‫جلو نیا.
‫هــــــه؟
‫بهم نزدیک نشو!
شب موج‌دار فرا رسیده
چند سال پیش
بندرگاه
‫ناتسوکی-سان رو بوسیدم. ‫ولی هدف از این‌کار رو متوجه نمی‌شم.
‫فرض رو بر این گذاشتم که ‫این جوابی بود که می‌خواست ازم بشنوه.
‫بعدش دلیلش رو ازم پرسید. ‫گفتم از نوع دوست‌داشتنِ عاشق‌هاست. ‫گفتم از ته دلم دوستش دارم. ‫به‌نظر نمیاد ناتسوکی-سان بهم شک داشته باشه.