‫این کپسول بهم گفته...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫...آخرین دستور نونکو چیه!
‫اِدِن؟
‫بهت گفت بری اونجا؟
‫بله.
‫جوری تنظیم کرده بوده که وقتی باتری این کپسول خالی شد،
‫دستور روم نصب بشه.
‫تا بهم تلنگر بزنه که وارد عمل شم.
‫پس...
‫ولی قبل از اینکه این اتفاق بیفته، ما ‫بیدارت کردیم و از کپسولت بیرون آوردیمت.
‫پس برای همین بود که دستورهاتو یادت نمی‌اومد.
‫ولی آخه چرا انقدر خودشو به زحمت انداخته؟
‫احتمالاً نمی‌خواسته مو درز کنه بیرون.
‫تا حتی اگه کسی آتری رو از کپسول بیرون آورد ‫و اطلاعات رو ازش استخراج کرد،
‫از دستوراتش بو نبره.
‫به‌نظرم از اون مادربزرگ محتاط دقیقاً یه همچین کاری انتظار می‌رفت.
‫آره، که یعنی...
‫تقصیر من نبود که یادم نمی‌اومد!
‫خب، آره، گمونم...
‫هردفعه که بحث این پیش می‌اومد، ‫منو آهن‌قراضه یا بی‌عرضه صدا می‌زدین!
‫دیدین؟ ناسلامتی من کارآمدم!
‫من یه انسان‌نمای بی‌نقصم!
‫ببین چه بادی به غبغب انداخته...
‫گمونم بنده خدا خیلی دلش پر بوده.
‫آتری-چان...
‫خب، این اِدِنی که می‌گی کجاست؟
‫آره! راستش...
‫اون‌ سمته!
‫اون سمت؟
‫همین؟
‫بله. یه‌جایی اون سمت.
‫ببینم، اصلاً این اِدِنی که می‌گی چی هست؟
‫نمی‌دونم!
‫عرض و طول دقیقش چقدره؟
‫اطلاعی ندارم.
‫و وقتی رسیدی اونجا چیکار باید بکنی، آتری-چان؟
‫خدا می‌‌دونه.
‫می‌گما، ناتسو. راستش فکر می‌کنم واقعاً‌ ممکنه...
‫آهن‌قراضه باشه.
‫اَبَرمشت موشکی چرخشی!
‫هیچی نیست.
‫منم چیزی نمی‌بینم.
‫این چیزه واقعاً‌ وجود داره؟
‫فقط می‌دونم باید بریم اون سمت...
‫این دستور بیش‌ازاندازه ناقصه.
‫هیچ نمی‌دونه در رابطه با این دستور چیکار کنه.
‫نه. باتوجه به مادربزرگم، امکانش هست.
‫همیشه به‌شدت محتاط بود و به هیچکس اعتماد نمی‌کرد.
‫واقعاً؟
‫آره. آخرسر، فقط به خودش می‌تونست اعتماد کنه.
‫همیشه این حرفو می‌زد.
‫به‌خاطر این پائه!
‫اگه به‌خاطر این پا نبود، قطعاً سوار اون موشک بودم!
‫برو بابا! می‌خوای پات رو سرزنش کنی؟ ‫دست از نق زدن بردار!
‫پس چه خاکی باید تو سرم بریزم؟!
‫خودت یه فکری براش بکن!
‫اگرم نمی‌خوای، پس بقیه عمرت رو بشین ‫بابت بدبخت بودنت زانوی غم بغل بگیر...
‫و زار زار گریه کن و هیچ غلطی هم نکن!
‫وحشتناکه...
‫خب، احتمالاً دلیلش اینه که ‫انقدر قوی بوده که می‌تونسته تنهایی دووم بیاره.
‫پس اِدِن واقعاً‌ وجود داره؟
‫آره. فکر نکنم مادربزرگم چیزی رو نیمه‌کاره رها کنه.
‫مواظب باش!
‫اگه پیداش کردی بهمون خبر بده!
‫باشه! ما رفتیم!
‫خیلی‌خب. بیاین برگردیم و کلاس رو شروع کنیم.
‫اِدِن...
‫چی شده، ریریکا؟
‫جایی چیزی راجع‌به اِدِن ندیدیم؟
‫نمی‌دونم.
‫هوم...
‫پروژه‌ی آماتراسو.
‫به‌منظور اطلاع یافتن از علت بالا رفتن سطح آب،
‫یک هفته تا پرتاب ماهواره‌ی هواشناسی زمان باقی مانده.
‫دولت اعلام کرده که پرتاب ماهواره طبق برنامه پیش خواهد رفت.
‫پسر، فکرشو نمی‌کردم مطلقاً هیچ سرنخی نباشه.
‫فقط باید حوصله به خرج بدیم و به گشتن ادامه بدیم.
‫محض اطلاع سوخت‌مون یه‌جا بالأخره قراره تموم بشه ها.
‫نمی‌تونیم همین‌طوری بدون هیچ سرنخی پیش بریم.
‫خب؟ به‌نظرت داریم به چیزی نزدیک می‌شیم؟
‫راستش نه، هیچی.
‫حتی نمی‌دونی این چیزه چه اندازه‌ایه؟
‫نمی‌دونم.
‫ممکنه زیر آب باشه؟
‫شاید.
‫حتی یه ردیاب صوتی درست‌حسابی هم نداریم که بفهمیم.
‫اگه سرنخی نداشته باشیم، عمراً پیداش کنیم.
‫من می‌رم یه نگاه بندازم!
‫هــــه؟ هوی!
‫آتری-چان؟
‫انقدر این موضوع رو پیش نکش. ‫اون به‌وضوح به‌خاطرش تحت فشاره.
‫نه، نمی‌خواستم بهش فشار بیارم...
‫احتمالش هست که مادربزرگت صرفاً قصد آزار و اذیت داشته باشه؟
‫نه. درسته شخصیت داغونی داشت،
‫ولی دانشمند بی‌نظیری بود.
‫هیچ‌ معمایی رو حل‌نشده باقی نمی‌ذاشت.
‫ناتسوکی-سان! اینجاست! پیداش کردم!
‫راست می‌گی؟
‫بله! خرچنگه!
‫هــــــــه؟! خوش‌حالتون نکرد؟ خرچنگه ها!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، گمونم یه خرچنگ از هیچی بهتره...
‫همین‌طوره! خرچنگ‌ها خوش‌مزه‌ان!
‫خوش‌مزه برابره با خوش‌حالی!
‫به‌نظر نمیاد اون‌قدرا تحت فشار باشه.
‫باید دوباره برگردیم پایین به آزمایشگاه؟
‫هــــــــی!
‫ناتسوکی سنسه!
‫فهمیدیم اِدِن چیه! ریریکا پیداش کرد!
‫هـــــه؟
‫احتمالاً باید این باشه. ببینید.
‫گفت وقتی همه‌مون داشتیم درمورد ‫آتری تحقیق می‌کردیم، پیداش کرده.
‫پرفسور یاچیگوسا مادربزرگ شماست، درسته ناتسوکی سنسه؟
‫یه مصاحبه راجع‌به این شخص توش هست.
‫«آماده‌سازی برای بالا رفتن احتمالی سطح آب...»
‫آه، هی، ناتسو؟
‫باد مطمئناً داشت اون روز در این جهت می‌وزید.
‫دراون‌صورت، قایق به این سمت رونده می‌شه...
‫ناتسو-کون؟
‫چت شد یهو؟
‫به گمونم شاید بدونم...
‫کجا اِدِن رو پیدا کنیم.
‫واقعاً؟!
‫اون‌موقع یه مه به‌وجود اومد.
‫اگه این‌طور باشه، اِدِن باید...
‫بیاین بریم اونجا.
‫همین الان؟
‫مطمئنی؟
‫آره. تاوقتی نرفتیم، هیچ‌وقت نمی‌فهمیم.
‫باهات میام.
‫ما هم میایم!
‫کلاس‌های امروزمون تموم شدن!
‫ولی...
‫هانا-چان سنسه گفت ما هم می‌تونیم بیایم.
‫خیلی‌خب.
‫تا چشم کار می‌کنه چیزی اینجا نیست.
‫آره.
‫اینجام نیست.
‫می‌خوای بریم به نقطه‌ی احتمالی بعدی؟
‫آره.
‫بازم نتونستیم پیداش کنیم.
‫شاید این چیزه واقعاً‌ وجود نداره.
‫آتری.
‫موندم چرا نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫فکر می‌کردم بالأخره می‌تونم به دستوراتش عمل کنم.
‫تو تقصیری نداری، آتری.
‫مه؟
‫آره انگار.
‫شاید باعث بشه ادامه‌ی جست‌وجو ‫صرفاً با چشم‌هامون برامون سخت بشه.
‫حالا که فکرشو می‌کنم... اون‌موقع هم مه بود.
‫همین الان می‌رین غواصی؟
‫آره. یه جای کار این مه می‌لنگه.
‫اطراف این قسمت از اقیانوس نباید به‌طور طبیعی به‌وجود بیاد.
‫چی؟
‫این مصنوعی‌ــه... تا مادربزرگم بتونه اِدِن رو قایم کنه.
‫اگه اون چیزی که فکر می‌کنم درست باشه...
‫باید اینجا باشه!
‫ناتسوکی-سان!
‫می‌دونستم.
‫ولی مگه یه‌عالمه کابل دیگه هم در اعماق اقیانوس پیدا نمی‌شه؟
‫چرا.
‫ولی دراصل کابلی وجود نداره که از اینجا به جزیره متصل باشه.
‫پس اگه اون کابل رو دنبال کنی...
‫آره.
‫موضوع چیه؟
‫نمی‌دونم. یهو یه جریان آب شدید اومد.
‫جریان آب اقیانوس...
‫لطفاً یه‌لحظه برگردین بالا. من می‌رم.
‫نه. شک ندارم اینم زیر سر مادربزرگمه.
‫صرفاً داره می‌گه تلاش‌تونو بکنین ‫و اگه می‌تونین، بازم نزدیک‌تر شین.
‫خودتو یه فکری براش بکن و انجامش بده.
‫اینجوری هیچ نگرانی یا حسرتی ‫باقی نمی‌مونه. از همه مؤثرتره.
‫سفت بچسب.
‫هـــــــه؟
‫متأسفم که دائم تو رو توی این وضعیت قرار می‌دم.
‫بزن بریم!
‫ناتسوکی-سان!
‫آتری؟
‫اینجا کجاست؟
‫آتری! آتری!
‫پام...
‫این چیه دیگه؟
‫نکنه اینجا...
‫اِدِنه؟
‫پس اینجا... اِدِنه.
‫داشته همچین چیز بزرگی درست می‌کرده؟
‫واقعی‌ـــه.
‫حشره‌ست؟ نه... یه رباته؟
‫این محیط رو به‌وسیله‌ی تصفیه‌ی آب ایجاد کرده،
‫و برای درست‌کردن مکانی که انواع جانداران بتونن توش زندگی کنن،
‫ربات‌ها رو گذاشته که به احتیاجات جزیره رسیدگی کنن.
‫کی فکرشو می‌کرد مادربزرگم همه‌ی این‌ها رو درست کرده باشه.
‫وقت ندارم!
‫پس بگو چرا وقت نداشت.
‫آتری.
‫ناتسوکی-سان؟
‫طوریت نشده؟
‫الان صبحه؟ یا عصر؟
‫مثل اینکه صبحه.
‫پس، صبح‌تون بخیر!
‫آره، صبحت بخیر.
‫اینجا اِدِنه؟
‫آره انگار.
‫با استفاده از انرژی آبی برای این جزیره‌ی مصنوعی ‫برق تولید می‌کنه که هدف ازش ایجاد زیستگاهی برای انسان‌هاست.
‫این چیه؟
‫احتمالاً‌ دارن به تو واکنش نشون می‌دن.
‫کل این جزیره منتظر تو بود.
‫اینو می‌خوری؟
‫نمی‌خورم!
‫هـــــــــه؟
‫این منم باید که بهتون غذا بدم!
‫اونجوری اخم نکن. عیب نداره. ‫تو که فقط یه ربات خدمتکار نیستی.
‫پس... چی‌ام؟
‫چقدر ترشه!
‫ترشه... ولی خوش‌مزه هم هست.
‫ترش و خوش‌مزه‌ست!
‫می‌خوام کسی که هستی باقی بمونی، آتری.
‫که بتونی مثل هر آدم دیگه‌ای ‫آزادانه هرجایی دلت خواست بری...
‫جایی‌که بتونی آزادانه راجع‌به هرچیزی حرف بزنی ‫و هرکاری دلت خواست بکنی.
‫کاری که دلم می‌خواد بکنم...
‫آره. چیزی به ذهنت می‌رسه؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه مجبور بودم یه‌چیزی رو انتخاب کنم...
‫چی رو انتخاب می‌کردی؟
‫می‌تونم فقط به مدت کوتاهی...
‫وارد حالت بچه بشم؟
‫حالت بچه؟
‫وقتی بغلم کرده بودین، ناتسوکی-سان... احساس ثبات می‌کردم.
‫منظورت اینه که احساس آرامش می‌کردی.
‫چون که دل داری، آتری.
‫درسته...
‫بدنت سرده.
‫خروجی انرژی‌ام کاهش یافته که باعث شده ‫دمای بدنم پایین بیاد.
‫می‌تونم دمای بدن‌تون رو حس کنم،‌ ناتسوکی-سان.
‫که اینطور.
‫احساس آرامش می‌کنین، ناتسوکی-سان؟
‫آره.
‫کافیه دیگه.
‫چرا؟ هنوز بدنت سرده.
‫اشکال نداره. بالا رفتن یا پایین اومدنِ ‫دمای بدنم روی عملکردم تأثیری نداره.
‫چته؟ خودت بودی که ازم خواستی بغلت کنم.
‫خجالت‌آوره خب!
‫بــ ــ به چی می‌خندین؟
‫نه، بهت نمی‌خندم. فقط به‌نظرم خیلی نازی.
‫نا ــ نا ــ ا ــ ا‌ ــ ا ــ ا ــ ا...
‫آه، هوی.
‫شما رو از گفتن همچین حرف‌هایی منع می‌کنم!
‫چرا...
‫چون‌که عملکردم رو مختل می‌کنه.
‫خیلی‌خب، بیاین بریم!
‫ای بابا.
‫ببخشید.
‫خــ ــ خب،‌ من پاتونم، ناتسوکی-سان.
‫پشمام...
‫این‌ها همه‌شون گیاهن؟
‫آره.
‫به‌کمک ماشین خودکار پرورش پیدا می‌کنن ‫تا غذاشون هیچ‌وقت تموم نشه.
‫از وقتی‌که همه توی مرکز تحقیقاتی بهش خندیدن،
‫و گفتن سطح آب بالا نمی‌ره،
‫لابد داشته این رو تنها یواشکی بدون کمک کسی آماده می‌کرده.
‫برق اینجا تولید می‌شه و به سرتاسر جزیره‌ی مصنوعی منتقل می‌شه،
‫که باعث می‌شه خودکفا باشه.
‫این...
‫احتمالاً‌ هدف‌مون اینه.
‫مثل همون کپسولی‌ـــه که توش خواب بودم.
‫آره.
‫باید برم این تو؟
‫احتمالاً.
‫صبر کن.
‫سیستم... به کجا متصله؟
‫ناتسوکی-سان؟
‫بریم.
‫بله؟
‫کارمون اینجا تمومه! بیا بریم!
‫هـــــــه؟ ولی...
‫بازم داری فرار می‌کنی؟
‫نونکو! زنده بودی؟
‫نه.
‫مطمئنم این فقط یه هوش مصنوعی ‫و هولوگرام‌ــه که مادربزرگم ساخته.
‫واقعاً متوجه نیستی؟ چاره‌ای جز این نداری.
‫باید بره این تو.
‫اون تو؟
‫آره. ازت می‌خواد وارد اون کپسول بشی و اینجا رو کنترل کنی.
‫وارد سیستم مادر این جزیره می‌شی.
‫شوخیت گرفته؟! آتری بالأخره فهمیده دل داره!
‫و تو با این‌حال می‌خوای داخل این چیز حبس شه...
‫من شوخیم گرفته یا تو؟
‫من به این طفلکی یه هدف و جایی دادم که بهش تعلق داره.
‫باید ازم ممنون باشی!
‫یه هدف...
‫من یه جا براش می‌سازم!
‫تو؟ اوه، چقدر جالب.
‫بذار بررسی کنم ببینم وضعیت فعلی دنیا چطوره.
‫همه‌چیز دقیقاً همون‌طور که گفتم پیش رفته.
‫دنیا قراره به‌خاطر بالا رفتن سطح آب دریا، نابود بشه.
‫وقت اینو نداری خودتو نگران ساخت انسان‌نما بکنی.
‫درضمن، اصولاً باید پسش بگیرن.
‫سازنده‌ش دیگه حتی وجود خارجی هم نداره.
‫قصد داری چطوری بهش رسیدگی کنی؟
‫می‌خوام برم به آکادمی و در زمینه‌ی انسان‌نماها تحقیق کنم.
‫بعدش می‌تونم...
‫واقعاً فکر کردی وقت کافی داری؟
‫حتی نمی‌دونی چقدر زمان داره.
‫هان؟
‫چهل‌وپنج روز از وقتی‌که برای اولین‌بار بیدار می‌شه...
‫اگه تا اون‌موقع وارد کپسول نشه،
‫یه برنامه داخلش نصب کردم که حافظه‌ش رو از بین ببره.
‫که مطمئن شم همه‌چی مخفی باقی می‌مونه.
‫عجب. امروز، روز چهل‌ودوم‌ــه.
‫می‌بینم خیلی طولش دادی. فقط سه‌روز زمان داره.
‫یه‌بار دیگه بهت می‌گم.
‫این برای آینده‌ی اون و همچنین بشریت الزامی‌ــه.
‫دیگه خودت تا آخرشو برو.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ناتسوکی-سان.
‫بیا بریم.
‫بیا بریم، آتری! این یه دستوره!
‫ببخشید.
‫آتری؟
‫من نمیام.
یه بلیت به جای موعود