‫ببخشید!
‫رئیس؟
‫بابابزرگ؟
‫دیر کردین!
‫مدیران کل و اعضای هیئت مدیره قبل از شما به دیدنم اومدن.
‫زودتر از این نمی‌تونستیم بیایم!
‫شنیدیم از حال رفتین.
‫هان، چی می‌گی؟ یکم بی‌حال بودم و فقط سرم گیج رفت.
‫الان ملاحظه می‌کنین! سر و مر و گنده‌ام.
‫خداروشکر.
‫اگه خیال‌تون راحت شد، بجنبین برین سرکارتون.
‫آه. اولش بابت اینکه دیر کردیم سرمون داد و بیداد می‌کنی، ‫حالا ازمون می‌خوای بریم؟
‫نباید نگرانت می‌شدم.
‫چیزه، الان احیاناً «بابابزرگ» صداشون نزدی؟ ‫سنپای، پس یعنی تو...
‫نوه‌شم.
‫چــــــــی؟!
‫مگه بهت نگفته بودم؟
‫نه‌خیر، نگفته بودی!
‫آه، آروم باش. بیاین برگردیم.
‫با اجازه‌تون، رئیس!
‫بگذریم، سعی کن استراحت کنی، بابابزرگ.
‫باشه.
‫رئیس، به‌نظرتون ساساکورا ریو بهمون ملحق می‌شه؟
‫من هرکاری از دستم برمی‌اومد، کردم.
‫بقیه‌ش فقط بستگی به این داره که خودش چه فکری درموردش می‌کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه.
‫این آشغاله؟
‫هان؟
‫کوروساوا سنسه، تونستین به هتل عادت کنین؟
‫کتاب‌تون چطور پیش می‌ره؟
‫می‌دونین، مردم می‌گن اولین اثر جدید یه نویسنده بعد از بردن جایزه،
‫چیزیه که نامش رو واقعاً‌ جاودانه می‌کنه.
‫عذر می‌خوام. توی پایانش به مشکل خوردم.
‫کوروساوا سنسه، چیزی که برای یه نویسنده‌ی جوان حیاتی‌ـه، سرعته! سرعت!
‫باید تاوقتی که ملت هنوز تو کف‌تونن، اثر بعدی‌تون رو تموم کنین.
‫می‌دونم.
‫موضوعی مدنظر دارین دیگه، درسته؟
‫پایانش... کامل نشده.
‫ولی مطمئناً شروع به نوشتن کردین، درسته؟
‫بله.
‫پس می‌شه فعلاً اسمش رو بهم بگین؟
‫برای نوشتن یه خبر واسه تبلیغ اثرتون، اسمش رو می‌خوام.
‫اسمش «خواهد»ــه.
‫هان؟
‫یکم افسرده‌حال به‌نظر می‌رسه، ولی شاید ‫یه همچین چیز غیرقابل‌انتظاری بگیره.
‫خب پس، لطفاً تا هفته‌ی دیگه پیش‌نویس رو آماده کنین.
‫پیش‌نویس یه رمان به اسم «خواهد»، ها؟
‫بله. باعث شد یکم دلم شور بزنه.
‫اگه منظورتون کوروساوا-ساما از اتاق 1125ــه، اینجا زیاد می‌بینمشون.
‫می‌گن توی هتل حبس شدن و برای رسیدن به آرامش میان اینجا.
‫حبس شدن؟
‫مثل اینکه خودش رو توی یه اتاق هتل حبس کرده تا پیش‌نویس رو تموم کنه.
‫پس یعنی نویسنده‌ای چیزیه؟
‫اگه کوروساوا جونیچیرو باشه، پس همون ‫نویسنده‌ایه که بعد از برد جایزه‌ی رمان معمایی امسال،
‫به یک‌باره مرد سال شد.
‫اوه، که اینطور؟ ببخشید که زود قضاوت کردم.
‫نه، به‌نظرم تصمیم درستی گرفتی. ممنون که اطلاع دادی.
‫پس، کوروساوا سنسه چند وقت یه‌بار میاد به لانج بار؟
‫هر روز میاد.
‫هر روز؟
‫آره. اینجا نوشیدنی می‌خوره و بعدش ‫شب‌ها توی شهر از این بار به اون بار می‌ره.
‫عادت روزانشه.
‫ساساکورا-سان، شما به کتاب‌خوندن علاقه دارین؟
‫بله، تاحدودی.
‫البته، اغلب از کتاب‌خونه کتاب امانت می‌گیرم.
‫راستی، یادم افتاد وقتی برای اولین‌بار ‫همو دیدیم، یه کتاب از کتاب‌خونه همراه‌تون داشتین.
‫آه، درسته. مجدداً ممنونم که اون‌موقع کمکم کردین.
‫خوندن انواع و اقسام کتاب‌ها، موضوعات جدیدی ‫دراختیارم میذاره که راجع‌بهشون با مشتری‌ها صحبت کنم.
‫من یه عادتی دارم که کتاب‌های محبوب ‫در زمان فعلی رو بررسی می‌کنم.
‫از کتاب‌هایی که این چند وقته دیدم، ‫کتاب کوروساوا جونیچیرو خیلی جالب بود.
‫ظاهراً قبل از اینکه نویسنده بشه، یه کارمند بوده.
‫موقع نوشتن رمان تقدیرشده‌اش، از این تجربه‌اش استفاده کرده.
‫آه، ببخشید. نمی‌خواستم پرحرفی کنم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫که اینطور. اسمش رو «خواهد» گذاشته؟
‫اون یه نویسنده‌ی حرفه‌ایه، پس احتمالاً ‫فقط بخشی از پیش‌نویسش بوده...
‫این موضوع گفت‌وگوی آنچنان خوشایندی نیست.
‫ولی بازم یه‌مقدار نگرانشم.
‫آه. هعی.
‫خوش اومدین. لطفاً هرجا راحتین بنشینین.
‫ممنونم.
‫داشتم این اطراف پرسه می‌زدم و توی افکارم غرق بودم که ‫دیدم یه نوری از این زیرزمین دیده می‌شه.
‫پس راسته که هرشب به بارهای مختلف سر می‌زنه.
‫ولی مست به‌نظر نمی‌رسه.
‫بد نیست با یه کوکتل ودکا شروع کنم.
‫واقعاً متأسفم، قربان،
‫اما امروز، این بار هیچ الکلی نداره که باهاش ازتون پذیرایی کنم.
‫اگه این حرفو بهتون می‌زدم، چیکار می‌کردین؟
‫یه‌چیزی رو بهم بگو.
‫یه مردی که از کار و زندگی دست شسته، ‫اگه نتونه الکل بخوره...
‫پس چی بخوره؟
‫می‌شه ازتون بپرسم به‌نظرتون مهم‌ترین کاری که ‫یه فرد می‌تونه انجام بده، چیه؟
‫سؤال خوبیه. یه آدم متظاهر احتمالاً درجواب می‌گه، ‫«سعی کنه فرد مفیدی برای جامعه باشه.»
‫اگر سعی داشته باشه خودشو آدم سرسختی نشون ‫بده، احتمالاً روی پول درآوردن پافشاری می‌کنه.
‫کسب شهرت و خوابیدن با تمام زن‌های دنیا هم جواب خوبی به‌نظر می‌رسه.
‫همه‌ی این جواب‌ها اشتباهن. ‫هیچ‌کدوم‌شون ذره‌ای اهمیت ندارن.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫بله.
‫مهم‌ترین کاری که یه فرد می‌تونه انجام بده...
‫صرفاً زندگی‌کردنه. ادامه‌دادن به زندگی.
‫بار فقط در راستای این هدف، نوشیدنی سرو می‌کنه.
‫هیچ‌کسی حق نداره بمیره.
‫چون‌که زندگی‌ات فقط به خود تو تعلق نداره.
‫پس منظورت اینه که به پدرومادر یا خانواده‌ات تعلق داره؟
‫در برخی مواقع، ممکنه حتی متعلق به یه بارتندر هم باشه.
‫هوم.
‫فکرشو می‌کردم.
‫ساساکورا-سان هم متوجه شده که یه‌جورایی عجیب می‌زنه.
‫وقتی یه انسان به خودکشی فکر می‌کنه،
‫آخرین کسی‌که ترجیح می‌ده باهاش ‫وقت بگذرونه، یکی از این دو مورده.
‫یا کشیش‌ــه.
‫و یا...
‫بارتندر.
‫به‌گفته‌ی برنارد شاو، از قرار معلوم دو مصیبت توی زندگی وجود داره.
‫یکی‌ش نرسیدن به خواسته‌ی قلبی‌ته. ‫و دیگری رسیدن بهش‌ـه.
‫ولی اگر به خواسته‌ی قلبی‌ات برسی، با مصیبت‌های دیگه مواجه می‌شی.
‫اون‌موقع این رو نمی‌دونستم.
‫وقتی هر روز آزگار جلوی رئیس‌های کم‌عقلم دولا راست می‌شدم،
‫تنها فرصتم برای ازیادبردن همه‌چیز و غرق‌کردن خودم،
‫زمانی بود که توی خونه‌ روی پیش‌نویس‌هام کار می‌کردم.
‫اون‌روزها زندگی بهتری داشتم.
‫قربان، می‌دونین فرق بین یه حرفه‌ای و مبتدی چیه؟
‫هوم؟ نه.
‫سال‌ها پیش، وقتی از اشتباهات مکررم دمغ شده بودم،
‫استادم بهم این حرف رو زد.
‫ریو. حرفه‌ای شدن راحته.
‫حفظ اون حرفه‌ای‌گراییه که واقعاً سخته.
‫حفظ حرفه‌ای‌گرایی؟
‫آره. باید این نوشیدنی رو بخوری. به‌خاطر همین درستش کردم.
‫وقتی اون کوکتل رو خوردم،
‫بالأخره فهمیدم حفظ حرفه‌ای‌گرایی به چه معناست.
‫هــــــــه. کنجکاوم کردی.
‫خب، حفظ حرفه‌ای‌گرایی به چه معناییه؟
‫اگه این رو بخورین، مطمئنم متوجه می‌شین.
‫چه خوب.
‫دوست دارم بدونم اون‌موقع استادت ‫چه کوکتلی بهت داده. یه‌دونه برام درست کن.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بفرمائید. اسلج‌همر.
‫اسمش یکم اغراق‌آمیزه.
‫راحت از گلو پایین می‌ره ولی بازم ضربه‌ی ‫محکمی بهت می‌زنه. واقعاً هم که یه پتک ــه.
‫اسلج‌همر مثل یه پتک بزرگه که باید با هردو دستت بچرخونیش.
‫بهم کمک می‌کنه دیوارها رو بشکنی. منظور از حفظ حرفه‌ای‌گرایی اینه.
‫گمونم این‌چیزیه که استادم می‌خواست بهم بگه.
‫پس یعنی این یخ، تکه‌ای از اون دیوار ریخته‌شده‌ست؟
‫ولی آخه، اون اولش چی باعث شد که ‫فکر کنی به یه دیوار خوردم؟
‫طرز راه‌رفتن‌تون.
‫یه بارتندر می‌تونه از چند قدمی که مشتری از دم در ‫تا پیشخوان برمی‌داره، خیلی چیزها بفهمه.
‫اینکه مست باشه مسئله‌ش جداست،
‫ولی وقتی یه مشتری هنوز لب به مشروب نزده ‫و با این‌حال نمی‌تونه صاف راه بره،
‫پس یعنی درخطره.
‫«درخطر»، ها؟ به‌نظر میاد امثال من رو بارها به چشم دیدی.
‫حرف‌هات از روی تجربه‌ی شخصی‌ــه؟
‫آناتول فرانس به این جمله‌ش معروفه،
‫«مردن زحمت زیادی می‌طلبه.»
‫پس اگه اینم انقدر زحمت می‌بره، چرا فقط به زندگی ادامه نمی‌دیم؟
‫شما بارتندرها هم به‌موقعش حسابی اهل پند و اندرز دادنید ها.
‫خب، این زندگی‌ــه که انتخاب کردم.
‫گمونم کار مهمی‌ـــه.
‫حس می‌کنم حالا می‌تونم رمانم رو بنویسم.
‫فعلاً، یه داستان درمورد یه بارتندر موعظه‌گر و پررو و فضول درنظر دارم که...
‫«بنگ!» به قتل می‌رسه.
‫وقتی تموم شد، اولین‌نفر می‌دم به تو که بخونیش.
‫بله. بی‌صبرانه منتظرم.
‫اسلج‌همرت خوش‌مزه بود.
‫حس می‌کنم تلنگر خوبی بهم زد.
‫خودمو گم کرده بودم، توی تاریکی پرسه می‌زدم ‫چون‌که حتی یه کلمه هم نمی‌تونستم بنویسم.
‫ولی ادن‌هال...
‫وقتی روح تنهام حس می‌کرد در یک‌قدمی مرگه،
‫توی این بهشت زیر زمین نجات پیدا کرد.
‫برمی‌گردم.
‫خیلی ممنونم.
‫خداروشکر.
‫جام خدا روح یه مشتری رو نجات داد.
‫نوشیدنی‌تون این‌دفعه موفق شد، ساساکورا-سان.
‫ممنونم.
‫توی روزهای تعطیلت می‌شینی کتاب‌های کتاب‌خونه رو می‌خونی؟
‫عجب بارتندر تحسین‌برانگیزی هستی.
‫درآمد بارتندرها اونقدر کمه که نمی‌تونم ‫به سرگرمی‌های گرون‌تری مشغول بشم.
‫اوضاع‌واحوال‌تون چطوره؟
‫مثل یه پیرمرد مریض باهام رفتار نکن.
‫چشم. عذر می‌خوام.
‫حالا که فکرشو می‌کنم،
‫این اولین‌باره که بغل هم نشستیم تا کمی باهم اختلاط کنیم.
‫توی اِدِن‌هال، همیشه روبه‌روی هم بودیم.
‫حق با شماست.
‫خب، نظرت چیه؟ می‌خوای الان باهام یه نوشیدنی بزنی؟
‫پس می‌خواید به یه بار بریم؟
‫اوه، لازم نکرده.
‫خودم اینجا برات یه نوشیدنی درست می‌کنم.
‫الحق که خانواده سلطنتی بریتانیا، یه‌مشت آدم سرخوش و شنگول بودن.
‫وقتی می‌رفتن بیرون شکار، عادت داشتن ‫بالاسر حیوونی که تازه شکار کردن، بزنن به سلامتی.
‫ببین؟ با برندی پرش کردم.
‫ممنونم.
‫به سلامتی.
‫توی بار...
‫هوم؟
‫دوتا چیز هست که بارتندر هرچقدرم ‫بامهارت باشه، نمی‌تونه درست‌شون کنه.
‫می‌دونین اون دوچیز چیا هستن؟
‫یه‌جور چیستانه؟
‫بله.
‫اولی‌اش این کوکتل‌ــه.
‫خدمت شما. نیکولاشکا.
‫اسمش رو از روی لقب آخرین امپراتور روسی، نیکولای دوم برداشتن.
‫چون‌که شکلش شبیه کلاه امپراتور بوده،
‫و امپراتور از قرار معلوم هرجایی می‌رفته، ‫با خودش برندی می‌بره، این اسم رو براش انتخاب کردن.
‫چطوری باید نوشیدش؟
‫لیمو رو به شکر آغشته کنین و از وسط ‫تاش بزنین و بذارینش توی دهن‌تون،
‫و بعدش برندی رو بخورین. مثل این می‌مونه ‫که داخل دهن‌تون یه سایدکار درست کنین.
‫که اینطور. اگه توی دهنت مخلوطش کنی، ‫دیگه به یه بارتندر احتیاج پیدا نمی‌کنی.
‫طعمش زمین تا آسمون با کوکتل‌هایی که ‫شب‌ها توی بارها می‌خوری، فرق داره.
‫خب دیگه چی؟ دومین چیزی که بارتندر نمی‌تونه درست کنه، چیه؟
‫نشانی که هرمشتری اونجا به جا میذاره.
‫بعد از سرو یه‌عالمه نوشیدنی متنوع،
‫تلاش برای درست‌کردن مشروب ایده‌آل برای هر مشتری،
‫خاطراتی که اون مشتری‌ها دارن، ‫و نشان‌هایی که از خودشون به جا میذارن،
‫تبدیل به تاریخچه‌ی خود بار می‌شه.
‫و هروقت به اون بار می‌ری، می‌تونی دوباره خودِ قبلی‌ات رو ببینی.
‫آره.
‫این شرطت برای کارکردن توی بارمه؟
‫خیر. صرفاً یه درخواست بود.
‫هوم.
‫همراهم بیا.
‫هان؟
‫شرمنده منتظرت گذاشتم.
‫چرا گرم‌کن پوشیدین؟
‫باعث می‌شه جوون و شاداب به‌نظر برسم، مگه نه؟
‫با شرطت موافقت می‌کنم.
‫واقعاً؟ خیلی ممنونم.
‫ولی عوضش...
‫دست‌کش؟
‫یکم باهام وقت بگذرون.
‫کاملاً نوــه.
‫قراره حریف تمرینی‌تون بشم؟
‫هیچ‌وقت فرصت نکردم با پسرم کچ‌ بال بازی کنم.
‫تنها حسرتم توی زندگی‌امه.
‫منم هیچ‌وقت با پدرم بازی نکردم. مرد خیلی پرمشغله‌ای بود.
‫که اینطور. پس هیچ‌کدوم‌مون فرصت نکردیم.
‫کم نمیذارما!
‫لطفاً‌ زیاد به خودتون فشار نیارین.
‫بگیر که اومد!
‫اوه.
‫لطفاً سعی کنین توپ رو بهتر بندازین!
‫نه، تو باید بهتر بگیریش!
‫ای وای من. پرتش می‌کنم.
‫بگیرین!
‫گرفتم!
‫چه زود بهار رسید.
‫چی بود اون، «در آن روز بهاری، به دیدنت می‌آیم» ؟
‫نباید این باشه، «گلی می‌چینم و به دیدنت‌ می‌آیم»؟
‫اوه، پس می‌دونی؟
‫«در آن روز بهاری، به دیدنت می‌آیم.
‫توئی که دیگر ندارمت.
‫توئی که دیگر اینجا نیستی. ‫به دیدن توئی می‌آیم که دیگر اینجا نیستی.
‫با یک جام آب زلال و گلی زیبا در دستانم.
‫«دیگر اینجا نیستم؟ این‌طور نیست»، ‫فرد ازدست‌رفته می‌گوید.
‫«من هیچ‌جایی نیستم. درواقع، من هیچ‌جایی نمی‌روم.
‫تا ابد اینجا خواهم بود.»
‫همان‌طور که شاخه‌های درختان بهاری می‌کوشند ‫در شکوفه‌دادن از یکدیگر پیشی بگیرند،
‫و اوج می‌گیرند تا به آسمان مه‌آلود چنگ بیندازند.
‫در آن روز بهاری، به دیدنت می‌آیم.
‫با یک جام آب زلال و گلی زیبا در دستانم.»
‫این توپ گرفتن نشد ها، دنبالش افتادن شد!
‫ولی، نرمش خوبی هم برای تو شد!
‫عه، انقدر بدجنس‌بازی درنیارین!
‫خیلی‌خب، این رو بگیر!
‫پرتاب خوبی بود!
‫ایــــــول!
‫توپ رو پرت می‌کنم!
‫آدم‌هایی که از دنیا می‌رن، چی از خودشون پیش بازمانده‌ها به جا میذارن؟
‫فقط افکار و خاطرات زمانی که زنده بودن.
‫این خاطره رو از من به یاد می‌سپاری؟
‫خاطره‌ی روزی که باهم کچ بال بازی کردیم؟
‫بالأخره اون روز رسید.
‫وقتشه در مهروموم‌شده رو باز کنیم.
‫ولی واقعاً راه درازی رو برای رسیدن به این‌لحظه پشت‌سر گذاشتیم.
‫واقعاً ببخشید که به زحمت انداختمتون.
‫همون‌طور که خواسته بودین، رفتم و همون تابلویی که ‫روی درش توی گینزا نصب شده بود رو قرض گرفتم.
‫این‌چیزیه که قولشو بهش داده بودم.
‫این نشون‌دهنده‌ی شروع دوران جدیدی برای اِدِن‌هال ــه.
‫راستی، «اِدِن‌هال» اصلاً معنی‌اش چیه؟
‫از یه افسانه‌ی انگلیسی قدیمی گرفته شده.
‫سال‌ها پیش، پری‌ها توی عمارتی به‌نام اِدِن‌هال ‫هر شب دور هم جمع می‌شدن،
‫تا مست کنن و خوش بگذرونن.
‫ولی بعداً یه‌روز، چندتا آدم می‌بیننشون.
‫پری‌ها عمارت رو ترک می‌کنن و فقط یه جام از خودشون به‌ جا میذارن،
‫و می‌گن، «اگه این جام رو بندازین زمین یا بشکنین،
‫با اقبال نیک اِدِن‌هال وداع می‌کنین.»
‫پس اگه ما هم دنباله‌ی اسم «اِدِن‌هال» رو نمی‌گرفتیم،
‫احتمالاً به اقبال نیکش هم بدرود می‌گفتیم.
‫هوم، کاملاً درسته.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش اومدین.
اوسادا هیروشی
دو شعر
گلی می‌چینم و به دیدنت‌ می‌آیم
زندگی در جنگل یک‌روزه است
جام خدا
خواهد
مرکز خرید گینزا
‫ساختمان گینزا M
مجموعه‌ی ویژه: روح ژاپن چهار فصل
ادبیات معاصر فرانسه
ادبیات پیشنهادی فرانسه
‫امروز ‫وی‌اسکی‌‌ـه!!