‫مدرسه‌ی عمومی: مؤسسه‌ای که آداب‌ و رسوم و انضباط رو گرامی می‌داره.
‫سیستم بیگاری: یه رابطه‌ی «برادرانه» که فقط اینجا برقراره.
‫مدیر مدرسه: یه مسئول تام‌الاختیار که هرگز خودشو نشون نمی‌ده.
‫ارشدها: چهار پسری که حرف اول رو در چهار خوابگاه خصوصی ستیزه‌جو می‌زنن.
‫به تنگ آمده از مقررات منحصربه‌فرد وِستون، ‫تحقیقاتم هیچ پیشرفتی نداشته.
‫برای رسیدن به آزادی توی این باغ محصور، یه تصمیم بی‌رحمانه می‌گیرم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مدیر خوابگاه، مدرسی‌ـه که ساکن یه خوابگاه خصوصی‌ـه تا دانش‌آموزان رو راهنمایی کنه.
‫عصر بخیر، استاد میکائلیس.
‫بله، عصر بخیر.
‫هریک از چهار خوابگاه کالج وستون، کارکنان محدودی دارن.
‫بانویی که به امور داخلی رسیدگی می‌کنه.
‫آشپزی که غذا درست می‌کنه.
‫پیشخدمتی که غذا و نوشیدنی سرو می‌کنه.
‫اما میون اون‌ها مدیر خوابگاه تنها کسی‌ـه که تدریس هم می‌کنه.
‫هر روز صبح، با پسرها به ساختمان آموزشی می‌ره،
‫و دروسی که در اون‌ها تخصص داره رو آموزش می‌ده.
‫عصرهنگام، با پسرها به خوابگاه برمی‌گرده،
‫و طی ساعات خاموشی، اگر کسی از بچه‌ها ‫سؤالی داشت، توی درس‌هاش کمکش می‌کنه.
‫به عبارت دیگه، مدیر خوابگاه بیشتر روزش رو به دانش‌آموزان اختصاص می‌ده.
‫کار دشواری‌ـه.
‫با این‌حال...
‫...ارباب جوان ما رو باش.
‫قفسه‌ی کتاب‌های کلیتون رو مرتب کن!
‫یه دکمه‌ی کت کلیتون افتاده- بدوزش!
‫امروز یه پودینگ با شیره‌ی طلایی برای چایِ کلیتون بیار!
‫و همین‌طور برای من.
‫بی‌چون‌وچرا هر درخواستی رو قبول می‌کنه، ‫چون می‌دونه این منم که قراره انجام‌شون بدم.
‫محض اطلاع...
‫من همینجوری‌شم...
‫به‌اندازه‌ی کافی کار روی سرم ریخته.
‫باید کافی باشه.
‫خب... وقتِ کلاسم با سال‌اولی‌هاست.
‫آه، وقت سر خاروندن ندارم.
‫این‌همه پادویی کردن باید خیلی سخت باشه، فنتوم‌هایو.
‫من کل ساعات بیگاری صبگاهی رو صرف دوختن فقط یه دکمه می‌کنم.
‫کلیتون سنپای از این‌که تو هنوز یه ارباب نداری سوءاستفاده می‌کنه و...
‫کلی کار می‌ریزه روی سرت.
‫طوری نیست. من یه شگرد برای سه‌سوته راست‌وریس کردن کارها بلدم.
‫هــــه؟! کاش یه‌روز به منم یاد بدی!
‫اعجوبه‌ای هستیا برای خودت.
‫توی اون آزمون هم نمرات بالایی گرفتی، مگه نه؟
‫سؤالات صرفاً از جاهایی بود که خونده بودم.
‫ظاهراً، همه‌ی سال‌بالایی‌ها راجع‌به این حرف می‌زنن که نوچه‌ی کی می‌شی.
‫ممکنه همین زودی‌ها یه‌نفر بهت پیشنهاد بده!
‫شخصاً، فکر می‌کنم قراره کلیتون باشه.
‫اگه این‌طور باشه، مایه‌ی افتخاره.
‫بچه‌ها، وقتشه شروع کنیم.
‫بهتره که باشه. من هرطور شده، نوچه‌ی کلیتون می‌شم.
‫ردموند سنپای، یه فنجون چای دیگه میل می‌کنید؟
‫آره، روت رو زمین نمی‌ندازم.
‫چای‌های تو همیشه طعم بی‌نظیری دارن، موریس.
‫خیلی ممنونم.
‫شنیدم، دانش‌آموز جدید کارش خیلی درسته.
‫اوه، کیوتی‌پای کوچولوی لارنس رو می‌گی؟
‫درموردش کنجکاوم.
‫من رو با اسم کوچیکم صدا نزن.
‫برخلاف مقرراته.
‫عجب آدم عصاقورت‌داده‌ای هستی،‌ بلوور.
‫فقط ارشدها می‌تونن از آلاچیق قو استفاده کنن.
‫قرار نیست کسی صدامونو بشنوه و بازخواست‌مون کنه.
‫کلیتون، نظرت درمورد پسر تازه‌وارد چیه؟
‫خیلی بااستعداده.
‫کارهاشو همیشه فوری و بی‌کم‌وکاست انجام می‌ده.
‫مهم‌تر از همه، کسی ندونه فکر می‌کنه چای‌هاشو یه آشپز فرانسوی زبده درست می‌کنه.
‫عنوان اشرافی در انگلستان
‫مگه اون یه ارل نیست؟ چرا باید همچین کاری از دستش بربیاد؟
‫خودش که می‌گه سرگرمی‌شه.
‫بیشتر مثل یه خدمتکار می‌مونه تا یه ارل.
‫هوم. یه عجیب‌الخلقه.
‫احتمالاً برای همین بوده که اومده خوابگاه من.
‫چی؟
‫اون روز، ساعت بیگاری، اومد به خوابگاهم.
‫تک‌وتنها.
‫مطمئنی خودش بود؟ بعید می‌دونم کسی با اون حجم کاری، ‫وقت کنه این دور و برا ول بگرده.
‫یه چشم‌بند زده بود، برای همین به‌نظرم خودش بود.
‫چه دلیلی داره به خوابگاه گرگ بنفش سر بزنه؟
‫اگه انقدر بااستعداده، کاش می‌شد بیاد خوابگاه من.
‫مسلماً از موقعیت اجتماعی خوبی برخورداره!
‫به‌هرحال، هر پسری به سن‌وسال اون ارباب یه ملک ارل شناخته‌شده نیست.
‫هـــــه؟
‫چیه؟
‫اجازه دارم حرف بزنم، گرین‌هیل سنپای؟
‫صداتو نمی‌شنوم! بلندتر بگو!
‫چشم! لطفاً اجازه می‌دین حرف بزنم؟!
‫خیلی‌خب، ادوارد میدفورد! اجازه صادر شد!
‫خیلی ممنونم!
‫اون پسر تازه‌واردی که درموردش حرف می‌زدین... ‫احیاناً اسمش شیل فنتوم‌هایو نیست؟
‫چی، می‌شناسیش؟
‫بله. بچه‌ی فامیل‌مونه، ‫و نامزدِ لیزی‌ـــ یعنی، خواهرمه.
‫اصلاً فکرشو نمی‌کردم اینجا توی وستون باشه...
‫خب، همه‌ی پسربچه‌های مایه‌دار انگلستان ‫سر از اینجا درمیارن. جای تعجب نداره.
‫وقتی‌که کامپانیا غرق شد، اون همراه من بود.
‫هــــه. اون کشتی مسافربری مجلل؟
‫خیلی دلم می‌خواد صداش کنم بیاد اینجا و ماجرا رو برامون تعریف کنه!
‫هـــــه؟
‫افراد زیادی طی اون سانحه کشته شدن، ردموند. بی‌شعوری هم حدی داره.
‫من فقط می‌خوام صحبت‌های کیوتی رو درمورد سفرهاش بشنوم.
‫خسته شدم از بس هر روز این قیافه‌های بی‌ریخت رو دیدم.
‫تازه مگه شماها هم درمورد چای و کیک‌های معروفش کنجکاو نیستین؟
‫من راجع‌بهش نشنیده بودم. ولی به‌نظر آدم جالبی میاد.
‫آه، ولی شاید اگه از یه پسر تازه‌وارد دعوت کنیم ‫با یه گروه سال‌بالایی ملاقات کنه، دست‌وپاشو گم کنه.
‫به‌نظرم فکر خوبیه.
‫از اونجایی که بچه‌ی فامیل‌مونه، همیشه سعی دارم برخورد تندی باهاش داشته باشم. اما...
‫توی این سن‌وسال، به‌عنوان جانشین پدرش، عملکرد ‫خوبی از خودش نشون داده. من براش به‌عنوان یه مرد احترام قائلم.
‫توصیه‌ای از یه منبع معتبر. به‌نظرم درست می‌گه.
‫گرین‌هیل سنپای.
‫تو چی، وایولت؟
‫به‌نظر جالب میاد. منم موافقم.
‫پس، قطعی شد! مشکلی که نداری، نه، لارنس؟
‫به‌شرطی قبول می‌کنم که منو «بلوور» صدا بزنی.
‫خب، کِی باید ازش بخوایم بیاد اینجا؟
‫فردا چطوره؟
‫پس شد فردا ساعت دو.
‫در اون صورت، من می‌رم بلافاصله بهش خبر می‌دم! ‫تا تنور داغه باید نون رو چسبوند و این حرفا.
‫فردا ساعت دو.
‫فـ‌ ـ فـ ـ فـ ـ فنتوم‌هایو!
‫کول سنپای صدات می‌کنه!
‫این اولین‌بار بود که باهام حرف زد!
‫ها؟ اون دیگه کیه؟
‫نوچه‌ی ارشد خوابگاه روباه سرخ، موریس کول سنپای!
‫نمی‌دونستی؟!
‫اون خوشگل‌ترین پسر وستونه!
‫نه، تاحالا ندیدمش...
‫تو فنتوم‌هایوی؟
‫از آشناییت خوش‌وقتم. من موریس کول، نوچه‌ی ارشد ردموندم.
‫شیل فنتوم‌هایو هستم.
‫چیزه، باهام کاری داشتین؟
‫آه، راستی!
‫ارشدها و نوچه‌هاشون اغلب به‌طور خصوصی توی آلاچیق قو دور هم جمع می‌شن.
‫امروز، همه داشتن درمورد دانش‌آموز تازه‌وارد بااستعداد حرف می‌زدن.
‫که اینطور.
‫سال‌بالایی‌ها تصمیم گرفتن که می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫پس، فردا میای آلاچیق قو، فنتوم‌هایو؟
‫این فرصتی برای آناً نزدیک شدن به P4ـه!
‫البته! خوشحال می‌شم!
‫جدی؟ خداروشکر!
‫پس، ساعت چهار...
‫توی آلاچیق قو منتظرتیم.
‫بعداً می‌بینمت!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایول بابا، فنتوم‌هایو!
‫فقط P4 می‌تونن از آلاچیق قو استفاده کنن!
‫کاش منم می‌تونستم همراهت بیام!
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم!
‫سیر تا پیازشو بعداً برامون تعریف کن!
‫بیا دوست بشیم!
‫این باید «از ابتدا» ترجمه بشه، نه «از شروع.»
‫اشتباه رایجی‌ـه، پس حواست باشه.
‫برای بقیه‌ش مشکلی نداری؟
‫خیر! شما مطالب رو خیلی‌خوب توضیح می‌دین، استاد میکائلیس.
‫خیلی ممنونم.
‫شب بخیر، استاد.
‫بله، شب بخیر.
‫استاد میکائلیس، من توی یه درس ‫به مشکل خوردم. می‌شه کمکم کنین؟
‫بیا داخل.
‫مثل اینکه کشته‌مرده‌هات فراوونه، استاد میکائلیس.
‫بله. همه از من به‌عنوان مدرس مهربونی که ‫توضیحاتش شفافن، تعریف می‌کنن.
‫هاه!
‫دلم می‌خواد بهشون بگم روش‌های تدریس تو واقعاً چه‌ شکلی‌ان.
‫فردا ساعت چهار به یکی از دورهمی‌های ‌P4 دعوت شدم.
‫اطلاع دارم.
‫این فرصت نادری‌ـه.
‫باید کاری کنیم که هرطور شده P4 و ‫پاچه‌خوارهاشون ازم خوششون بیاد.
‫گمونم اولین دستور کار اینه که با چای ازشون پذیرایی کنم.
‫درست می‌فرمائید.
‫چرا باید به بچه جماعت چای تعارف کنم؟
‫بهای ناچیزی‌ـه، این‌طور فکر نمی‌کنید؟
‫لازم نیست حتی بهشون رشوه درقالب چای و شیرینی تعارف کنین.
‫می‌تونین با شیرینی‌های واقعی نظرشونو جلب کنید.
‫هرچند، من فردا ساعت چهار باید بازیکنان کریکت رو نظاره کنم.
‫برای کتک‌کاری که دعوتم نکردن. تنهایی از پسش برمیام.
‫ولی درعوض...
‫این یه دستوره، سباستین:
‫برام شیرینی‌هایی که با چای می‌چسبه درست کن که ارشدها رو انگشت به دهن بذاره.
‫الساعه، سرورم.
‫استاد میکائلیس، می‌شه برای یه درس ازتون کمک بگیرم؟
‫بیا داخل.
‫ممنون از آموزش‌هاتون.
‫وظیفه بود.
‫خب پس، استاد میکائلیس...
‫فنتوم‌هایو...
‫شب بخیر.
‫دو ساعت دیر کردی! معنیِ این‌کار چیه، فنتوم‌هایو؟!
‫هــــه؟ و ـ ولی به من که گفت ساعت چهاره...
‫هــــه؟ ولی من دقیقاً گفتم ساعت دو.
‫پس اون بازیم داده.
‫بهونه آوردن توی همچین موقعیتی کار به‌شدت زشتیه، شیل!
‫ادوارد؟
‫می‌دونستم توی وستون درس می‌خونه، ‫ولی نه اینکه نوچه‌ی یه ارشده.
‫حماقت از من بود که بهت اعتماد داشتم.
‫تو نه تنها به انتظارات من، بلکه به انتظارات سال‌بالایی‌ها هم خیانت کردی.
‫گم‌شو!
‫لعنتی! ازش رودست خوردم!
‫برای همینه که از حساب کردن روی حرف آدم‌ها بدم میاد!
‫ای داد بیداد، ارباب جوان.
‫گویا رقیب‌تون رو چون‌که یه دانش‌آموزه، دست کم گرفتین.
‫آدم‌ها همیشه به کسایی که ازشون سرترن، حسودی می‌کنن.
‫این‌طور نیست که تابه‌حال با همچین موردی مواجه نشده باشین.
‫قضیه رو برای جناب ادوارد تعریف می‌کنین؟
‫حرف زدن با آدم‌هایی مثل اون وقت تلف کردنه.
‫چه از قصد بوده باشه چه نه، قرار رو لغو کردم.
‫پس، از این موضوع صرف نظر می‌کنین؟
‫معلومه که نه.
‫خودم رو توی دل ارشدها جا می‌کنم.
‫و کار کول رو هم تلافی می‌کنم.
‫تو رو از هدر دادن زحماتم پشیمون می‌کنم، موریس کول.
‫شرط می‌بندم، دروغ گفتن از عادات همیشگی موریس کول ـه.
‫چرا همچین فکری می‌کنید؟
‫دست‌هاشو دیدی؟
‫دست‌هاش؟
‫دست‌های نوچه‌ها معمولاً به‌خاطر تمام کارهایی ‫که برای سال‌بالایی‌ها می‌کنن، زبره.
‫ولی دست‌های اون مثل گل لطیفن.
‫که یعنی...
‫...مثل شما، از روش‌های مخفیانه استفاده می‌کنه؟
‫کسی نگفت براش مثال بیاری.
‫اما، با توجه به تردید نکردنش و باورپذیر بودن دروغش،
‫مطمئناً‌ همین‌طوره.
‫که اینطور، افرادی که از یه قماشن، به‌صورت غریزی همدیگه رو تشخیص می‌دن.
‫اثبات اشتباه‌بودن حرفش برامون آب خوردنه،
‫ولی به همین راحتی ولش نمی‌کنم.
‫سباستین، برو کسای دیگه‌ای رو که درست مثل من گولشون زده، پیدا کن.
‫و الگوی کارهاش رو به‌دقت بررسی کن.
‫به روی چشم.
‫شنیدی؟ قرارش با P4 رو لغو کرده!
‫نه بابا!
‫در عجبم که چرا هیچ عواقبی براش نداشته.
‫مشخصاً ارشدها از اون‌چه که فکر می‌کردم، نفوذ بیشتری دارن.
‫پیدا کردن شاهدی که به‌نفع من شهادت بده، کار سختیه.
‫کول سنپای!
‫ما آماده‌ش کردیم.
‫ممنون! کمک بزرگی کردین.
‫نوچه‌های ارشدها سرشون واقعاً شلوغه.
‫ولی این بین خودمون بمونه.
‫می‌دونیم!
‫خوشحالیم که می‌تونیم کمکتون کنیم!
‫منم باید یه نوچه برای خودم انتخاب کنم.
‫یه پسر باکفایت، مثل یکی از شما دوتا.
‫فعلاً!
‫من می‌شم!
‫نه، من!
‫مدل موی تو وحشتناکه!
‫برای تو زیادی لطیفه!
‫ببخشید مزاحم می‌شم.
‫ردموند سنپای، اطلاعاتی که خواسته بودین رو جمع کردم.
‫چه زود.
‫کارت مثل همیشه منظم و مرتبه. ممنون از زحماتت.
‫نفرمائید.
‫آه، راستی! برای چای امروزتون درخواستی دارین؟
‫بذار ببینم...
‫از آخرین‌باری که سوفله گلاسه مارتل لیموت رو خوردم، خیلی‌ وقته می‌گذره.
‫دلم می‌خواد از اون بخورم.
‫متوجه شدم!
‫مثل همیشه، خسته نباشین.
‫یه دانش‌آموز خوابگاهی که نگهبان استخدام کرده؟
‫مگه اینجا کجاست، کاخ باکینگهام؟
‫یه سوفله گلاسه مارتل لیمو، همون‌طور که درخواست کردید.
‫درکنارشم چای اووا آماده کردم.
‫با شیر می‌چسبه.
‫باورم نمی‌شه هر روز خدا همچین چیزهای پرزحمتی درست می‌کنی.
‫ردموند سنپای لایق لذیذترین خوراکی‌هاست.
‫گرگوری سنپای، شما هم میل دارید؟
‫ضربه‌ی خوبی بود، سنپای!
‫می‌بینم کتاب‌های خیلی تخصصی‌ای می‌خونی.
‫سال چندمی هستی؟
‫سـ ـ سال‌دومی. اسمم هارکورت ـه.
‫سال‌دومی؟ تحسین‌برانگیزه.
‫میون همسالانت، افراد انگشت‌شماری می‌تونن ‫«هِگِل» رو به زبان اصلی‌ش یعنی آلمانی بخونن.
‫باید میون هم‌کلاسی‌هات حسابی محبوب باشی.
‫ا‌ ـ این‌طور نیست...
‫من جز مطالعه‌کردن کار دیگه‌ای نمی‌کنم...
‫به‌نظر ناراحت میای، پسر جان.
‫اگه می‌خوا درموردش حرف بزنی، من سراپا گوشم.
‫کول سنپای گفت بهم دعوت‌نامه‌ای برای حضور یافتن در آلاچیق قو ‫داده، ولی من هیچ‌وقت چنین چیزی به دستم نرسید.
‫ولی بعداً، به هر طریقی بوده، ‫یه دعوت‌نامه روی میزم دیدم...
‫باور کنید، من دروغ نگفتم!
‫ولی، همه من رو دروغگو صدا می‌زنن.
‫حتماً برات خیلی ناراحت‌کننده و دردناک بوده که کسی باورت نکرده.
‫اما، به‌نظر من تو دروغگو نیستی.
‫استاد!
‫دعا کن، فرزندم.
‫این سوءتفاهم یه‌روز برطرف می‌شه.
‫چهار دانش‌آموز دیگه پیدا کردم که تو تله‌ی موریس کول افتادن.
‫حق با من بود.
‫علاوه‌بر این، به احتمال بالا از دانش‌آموزهای ‫دیگه می‌خواد که بیشتر وظایف بیگاری‌ش رو انجام بدن.
‫برای مثال، یه سوفله گلاس باید چندین ساعت توی یخچال بمونه تا سفت بشه.
‫امکان نداره طی ساعات بیگاریِ یه روز بشه درستش کرد.
‫می‌خوام بدونم توی خوابگاه سرخ چه کارهایی می‌کنه،
‫اما همینجوریشم تو ساعات بیگاری کارهامو به تو می‌سپارم...
‫یه مهره‌ی دیگه می‌خوام تا توی اون خوابگاه باشه.
‫هرچی‌ نباشه، اونجا خوابگاه اولیه‌ی دریک بود...
‫با این‌حال، مطمئن نیستم خالی کردن یه‌جای دیگه ‫برای یه دانش‌آموز تازه‌وارد عاقلانه باشه.
‫اگه به این زودی یکی دیگه پیداش شه، شک‌برانگیز می‌شه.
‫و حتی اگه تونستیم یه‌نفرو اینجا ثبت‌نام کنیم، خودش نمی‌تونه خوابگاهشو تعیین کنه.
‫موقعیت اجتماعی و شخصیت فرد، ‫هردو نقش مهمی در تعیین خوابگاه ایفا می‌کنن.
‫می‌دونم.
‫روباه سرخ برای اشراف‌زاده‌های عالی‌رتبه‌ست.
‫ما برای تضمین یه‌ جا توی خوابگاه روباه سرخ، ‫به کسی با موقعیت بالا و ثروت زیاد نیاز داریم.
‫احیاناً کسی واجد این شرایط هست که بدون ‫نیاز به خالی کردن جا، پذیرش ویژه بگیره؟
‫یه‌نفر به ذهنم رسید، ‫ولی اون عملاً آخرین کسیه که دلم می‌خواد نگاهم به ریختش بیفته.
‫اما کاملاً واجد شرایطه و آدم نسبتاً خاصی هم هست.
‫لعنتی! وقتی مجبور باشی،‌ به هرکس و ناکسی رو میندازی.
‫اوه، پس این «مدرسه»ست! چه بزرگه!
‫تقریباً به بزرگی ملک خودمه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.