..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
خیلی برام نمونده... نه؟
‫اینم همینطور... کم‌کم وقت شارژشه.
کلینیک کوروساکی
‫اوی... برات صبحونه آوردم... بیا بیرون، نفله!
‫اوی! نفله! مگه نمی‌گم صبحونه... ها؟!
‫نیست...
‫کجا گذاشته رفته، دختره‌ی نفهم!
به نظرت داداشی مشکوک نمی‌زنه؟
‫این روزا خیلی می‌خوره...
‫تازه خیلی زودم برمی‌گرده تو اتاقش.
‫ایچیگو الان 15 سالشه.
‫یه پسر نوجوون تأثیرپذیر در اوج دوران بلوغ...
‫فقط به یه دلیل می‌ره تو اتاق خودشو حبس می‌کنه، و اون هم...
‫فقط یه دلیل داره... و اونم...
‫ببند گه‌خورو!
‫الکی فاز استنتاج برندار، پیرمرد کثیف!
‫چی داری می‌گی آخه؟! ‫من پدرتم، صلاحتو بهتر می‌دونم!
‫تو چرا نمی‌فهمی پسر؟!
‫کی‌ دوست داره این چرت و پرتاتو بفهمه؟!
‫صبحونه سرد شدا...!
‫چه صلح و صفایی...
‫بتر پاکساز اومده تو باکس! هاناکاری جینتا! ‫پیچر وایندآپ می‌کنه و توپو پرت می‌کنه...!
‫و بتر با یه تاب بی‌نقص، توپ رو می‌کوبه!
‫هوم ران!
‫جینتا-کون... بهتره تمیزکاری رو تموم ‫کنی وگرنه تسّای-سان دعوات می‌کنه‌ها!
‫ببند دهنتو، اورورو.
فروشگاه اوراهارا
‫من که از ترس تسّای بیشعور جارو نمی‌کنم.
‫ها؟ فکر می‌کردم از ترس اون داری جارو می‌کنی ولی...
‫ترس کجا بود آخه؟! ‫بعدشم، تو خیلی فضول شدیا!
‫زیردست نادون من!
‫اشتباه می‌کنی! من سه سال بزرگتر از تو ام!
‫در مورد سن و سال حرف نزدم! ‫در مورد سطح گفتم، سطح!
‫کی اونجاست؟ آه...
‫اصلاً عوض نشدیا، فسقل... ‫رئیست کو؟
‫خوش اومدی...
‫هی، جینتا... هنوز زوده فروشگاهو باز کنی!
‫کوچیکی-دونو تشریف آوردن!
‫یه لحظه بنده رو عفو کنین. ‫الان رئیسو بیدار می‌کنم.
‫شرمنده‌تم... ولی امروز پا شدم دیگه...
‫صبحتون بخیر و شادی، تسّای... جینتا... اورورو...
‫درضمن، خوش‌آمد عرض می‌کنم...
‫کوچیکی-سان!
‫همین دیروز برامون بار اومده. ‫چی مد نظرتونه؟
‫یک عدد کپسول سوخت کیکانشینکی... ‫مدلِش چی باشه؟
‫هر چی ارزون‌تره.
‫پس D.... ‫60 عدد سومافیکسر هم می‌خواستین...
‫البته دوست ندارم دخالت کنم، ‫ولی این مقدار می‌تونه سمی باشه‌ها...
‫اگه زیادی تو گیگای بمونین...
‫ترک‌کردنش به شدت دردناکه میشه.
‫اینو خودم می‌دونم، ولی...
‫این اواخر اتصالم با گیگای تضعیف شده...
‫خیلی سخته برام که بدنمو تکون بدم.
می‌خواین معاینه‌تون کنم؟
‫بهتون تخفیفم می‌دما.
‫اصلا و ابدا!
‫چشم.
گذشته از اینا... چیزایی که سفارش دادم رسیدن؟
‫آه، بله رسیدن... اورورو، برو از انبار بیارشون.
‫آه، چشم!
‫روی جعبه نوشته، مورد جدید...
‫اممم... مورد جدید... مورد جدید...
مورد
‫آه!
‫همینه همینه...
این تنها نوعیه که گیرت اومد؟
‫لطفاً منو بازخواست نکنین.
‫اون مدل، دومین مدله از نظر محبوبیت و کمیابه!
‫گذشته از اینا...
‫تا ابد نمی‌تونی مخفیش کنیا.
‫خودم می‌دونم.
‫دوستان، صبح عالیتون بخیر!
‫آه، صبح بخیر، کوچیکی-سان!
‫کوچیکی-سان، دوباره خیلی ماه شدی!
‫عجیبه ولی... زنگ سومم تموم شده‌ها...
‫یه کاری داشتم باید انجام می‌شد.
‫راستی، کوروساکی-کون... ‫می‌شه چند لحظه وقتتو بگیرم؟
ها؟ چت شده؟
‫اگه حرفی داری، همینجا بنال...
‫حالت خوبه؟! کوروساکی-کون؟!
‫وای خدای من... بهتره منتقلت کنم به بهداری!
الان زدش... مگه نه؟
‫من که چیزی ندیدم.
‫بگیر!
ها؟ این چه کوفتیه؟
‫گیکونگان، قرص روح جایگزین.
‫یه کپسوله که روحو از بدنت می‌کشه بیرون.
‫وقتی یکیشو بخوری...
‫یه روح جایگزین میاد تو بدنت، ‫تا روح خودت بتونه خارج شه.
‫یک عدد، وقتی من نبودم و هالو دیدی...
‫از اون استفاده کنی، به شینیگامی تبدیل میشی.
آبنبات‌روحی
‫روش که نوشته، «سول کندی»
‫خ-خب اونکه... چون انجمن زنان شینیگامی شکایت کرده بودن ‫که گیکونگان خیلی ناز نیست، برای همین عوض کردن اسمشو.
حالا چرا اردک؟
‫خفه شو! به شخصه چپی‌خرگوشه رو ترجیح می‌دادم!
که اینطور... پس تو خرگوش دوست داری؟
‫چته اینجوری نگاه می‌کنی؟!
‫منو تحقیر می‌کنی، کرچک!!
‫نه، فقط توضیحتو خیلی متوجه نشدم، همین!
‫یکی بخور تا حالیت شه قشنگ.
‫اوه! واقعاً بدنمو ترک کردم!
شوکه شدی، ها؟
‫حالا تو اون بدن کوفتی و به‌دردنخورت، یه روح جایگزین حضور داره.
‫تا کسی نفهمه که توی عوضی چیزیت شده!
‫اوه!
‫خیلی خوشبختم. اسم بنده‌ی حقیر کوروساکی ایچیگوـه.
عه؟
‫شعار من اینه، «سحرخیز باش تا کامروا شوی».
سحرخیز باش تا کامروا شوی؟
چطوره، کفت بریده؟
‫کفِ چی ببره؟!
‫این چه کوفتیه؟!
‫کجای این شبیه منه، اوی!
ها؟
‫مأموریت... چه خوش‌موقع! اونو ولش کن بیا بریم!
‫ما می‌ریم سمت محل جرم!
‫مگه خری، عوضی؟!
‫راه بیفت!
‫امکان نداره! می‌فهمن اون قلابیه!
‫اوی! سوسول!
‫برو سر کلاس دهنتم ببند!
‫بسپارینش به خودم، قربان!
‫راحت باش...
ها؟
‫عه‌وا...
مورد معیوب
‫خوب دقت کن، عزیزم.... اینجا چی نوشته؟ بخونش گلم.
مورد معیوب
مورد ناجور؟
‫مورد معیوب بابا! مورد معیوب!
‫برداشتی جنس خراب به مشتری قالب کردی، عوضی!
‫خودتو جمع‌ و جور کن، عوضی! ‫آخه تو چقدر می‌تونی خر باشی؟!
‫دردم میاد!
‫هی هی... دعوا نکنین.
‫ولی... این گیکونگان دردسرساز می‌شه.
‫راست می‌گی... بهتره همین الان بریم سراغش.
‫وگرنه، خدا می‌دونه که چیکار می‌کنه...
‫به به... عجب حالیه.
‫بالاخره یه بدن متحرک پیدا کردم... دیگه آزادم.
‫اوی!! اونجا چه غلطی داری می‌کنی؟!
‫عه؟ تو که کوروساکی از کلاس نهم جیمی.
پ داری چیکار می‌کنی؟ چرا اون فنس داغون شده؟
‫چرا اونطوری نگاه می‌کنی؟!
‫ها؟ پرواز کرد...
‫هه هه... کفش برید، کفش برید...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یوهو! وقت ناهاره!
‫دوباره شروع کردی؟!
‫آدم که به خاطر ناهار اینقدر ذوق نمی‌کنه.
‫چی داری می‌گی، تاتسوکی-چان؟!
‫یه دختر دبیرستانی صحیح و سالم فقط برای ناهار میاد مدرسه!
‫باشه باشه... بی‌زحمت اگه میشه بشین.
تاتسوکی-چان! برای ناهار چی آوردی؟
‫من نون سفید دارم و مربای لوبیا شیرین.
‫آفرین دختر خوب... ولی حیف شد، چون من غذای معمولی آوردم.
‫اینجا رو نگاه کن... اینجوری باید ساندویچ مربا بخوری!
‫آفرین دختر خوب!
‫هیمه! بیا ناهارو با هم بخوریم!
‫هوم، باشه...
‫چقدر نازی تو!
‫کل نونو گرفتی تو دهنت، خرده‌نونا چسبیدن دور دهنت!
اینجا... کلاس نهم جیمه، درسته؟
‫خیلی حس ناجوری دارم.
‫او-اوی تو! چطوری اومدی این بالا؟!
‫چطوری؟ الان که دیدین... پریدم بالا!
‫هی، حال کردین؟ کفتون برید؟!
‫شاید از پنجره‌ی کلاس بغلی خودشو رسونده باشه اینجا...
‫بابا میگه از رو زمین پریده بالا!
‫تو مگه دیدیش؟!
‫نه والا، چیزی که ندیدم، ولی...
‫وای! تمام نگاها به من معطوف شده!
‫الان تو دلشون می‌گن این دیگه کیه بابا! عجب حالیه!
‫ولی عجب دخترای جیگری داره این کلاسه!
‫یک به یکشون از لول عادی بالاترن!
چند ساله که تو اون زندان بودم؟
‫اوه! عجب سایزی!
‫خیلی نوکریم... بانوی زیبا... ‫می‌شه اسمتونو بدونم؟
‫ایچیگو! تو اصلاً حالیته داری چیکار می‌کنی؟!
‫شانس بیاری اینا شوخی باشه!
‫تو هم از نزدیک خوشگلیا...
‫عه؟!
‫برای چی داری با عجله برمی‌گردی سمت مدرسه؟!
‫نگرانم بابا! می‌خوام ببینم اون سوسول چیکار می‌کنه!
‫نگران نکن خودتو، اون حالش خوبه.
‫ولمون کن! دلم داره عین سیر و سرکه می‌جوشه!
‫انگار حق با توـه و باید باعجله خودمونو در محل حاضر کنیم.
‫گفتم که...
‫عوضی!
‫بمیر!
چته تو؟
‫یه ماچ از لپت گرفتم فقط...
‫حالا مگه چی میشه؟ تو که بچه کوچولو نیستی...
‫خفه شو!
‫جلوشو بگیر، چیزورو!
چرت و پرت نگو! چطوری جلوی اون هیولا رو بگیرم؟
‫همونجا وایسا!
‫تو...
‫اومد سمتت، ایچیگو!
‫دارمش!
‫خب... راه فرار نداری...
‫اوی تو... نه من! ‫چرا آخه؟!
کوروساکی-کون؟
چیکار داره می‌کنه با خودش؟
‫چه می‌دونم!
‫چی شد؟ اینجا چه خبره؟!
‫اون یه روح خبیثه!
‫بدرود!
آخه چه مرگشه این یارو؟
‫نکنه اون یارو...
‫نه، شکی توش نیست... اون یارو...
روح دستکاری شده
‫کایزو کونپاکو بود!
‫ایچیگو!
اون کوچیکی-سان بود، مگه نه؟
‫چیزی ندیدم... من اصلاً چیزی ندیدم!
‫هر چی می‌خواد بشه... ایچیگوی عوضی!
‫نمی‌بخشمت!
‫ابلیس‌ـه.
تاتسوکی-چان؟
‫اوریهیمه...
‫ترسیده بودی، نه؟ اوریهیمه‌ی طفلکی من!
‫طوری نیست... فکر کن یه سگ وحشی بهت حمله کرده فقط.
‫اشتباه می‌کنین.
‫اون... کوروساکی-کون نبود.
عه؟
‫لعنتی!
‫اون یارو «خودمو» دیگه گم کردیم!
یه ضرب‌الاجل تو کاره، می‌دونی؟
‫چی؟!
الان به نظرت وقت حرفای قلمبه سلمبه‌ست؟
‫به جای این حرفا... باید منو، نه اونو بگیریم!
‫تو هم دیدیش که! دیدی تو کلاس چیکار کرد!
‫من... نه اون عوضی از بدن استفاده کرده و...
‫اینوئه و تاتسوکی رو بو... بو... بو...
منظورت بوسیدنه، نه؟
‫وای! زبونتو گاز بگیر، الاغ! ‫خیلی خجالت‌آوره!
‫هه... حالا یه بوسی هم کرده باشه... بوس یه‌جور حال و احواله.
‫همین اواخر تو یه کتاب خودنم، ‫بوس وقتی عجیبه که، چیز بشه...
‫اینقدر توضیح نده!
‫همکلاسیای منو گرفته و ماچ کرده! این خیلی مسئله‌ی ناجوریه!
‫تو اصلاً چه کتابی رفتی خوندی؟!
‫چقدر تلاش کردم که یه وجهه‌ی موقر داشته باشم!
اون داشته وجهه‌ی موقر می‌ساخته؟
تو... الان به اون گفتی کایزو کونپاکو، درسته؟
اینی که گفتی یعنی چی؟
اسپیرهد: سرنیزه
‫در روزگاران دور... در جامعه‌ی ارواح... ‫یه پروژه به اسم اسپیرهد شروع شد.
اسپیرهد؟
‫آره... روحی که به منظور جنگیدن ارتقایافته بود رو می‌ذاشتن ‫تو بدن کسی که روحش به رحمت خدا رفته بود.
‫از اون اجساد متحرک برای جنگ با ‫هالوها استفاده میشد، یه نقشه‌ی کثیف.
کایزو کونپاکو
‫اون ارواحی که برای این پروژه تغییرپیدا کرده بودن...
‫وقتی در بدن قرار می‌گرفتن، می‌تونستن بخشی از وجود رو سوپرمن کنن...
‫یه روح صنعتی که برای نبرد ساخته شده بود...
کایزو کونپاکو
‫Mod Soul یا کایزو کونپاکو
‫این چیزیه که بهش می‌گیم مود سول.
تا اینجاشو متوجه شدی؟
‫آره... البته نقاشیت توضیحتو از مزه انداخت.
‫ولی پروژه‌ی اسپیرهد متوقف شد، ‫چون اجساد رو مجبور به نبرد می‌کرد...
‫درضمن، تمام مود سول‌ها که هنوز در مرحله‌ی توسعه بودن...
‫باید طبق دستور نابود می‌شدن...
‫ولی انگار همه‌شون نابود نشدن.
‫با این اوصاف، پس...
‫اون یارو رو جامعه‌ی ارواح ساخته...
‫و چون جامعه‌ی ارواح هوس کرده، دورانداخته شده؟!
‫دقیقاً همینطوره.
‫بعدش تو با این مسئله مشکلی نداری؟!
‫اینجا که بحث پذیرش و مخالفت مطرح نیست!
‫مود سول‌ها باید نابود بشن.
‫این یه دستور مستقیم از جامعه‌ی ارواحه، فراموش نکن!
‫قوانین جامعه‌ی ارواح...
‫به منظور حفاظت از روحِ شما عوضیایِ نسل بشر وضع شدن!
خب، راه بیفت! مگه نمی‌خوای بدنتو پس بگیری؟
اون یارو... الان تو بدن من چه احساسی داره؟
‫بدون فکر ساختنش... بدون فکرم خواستن از شرش خلاص شن...
‫ولی هرطوری بوده جون سالم به در برده و یه بدن پیدا کرده...
‫اگه منم بودم فرار می‌کردم.
موندم... اون چه احساسی داره الان...؟
‫هورا! عجب حالیه، اوی!
‫همه با دهن باز و کفِ بریده منو دارن تماشا می‌کنن!
‫اینو حال کنین! اوی!
‫اوه اوه...
‫شنیده بودم، مود سول‌ـا همه‌جور قدرتی دارن، ولی...
‫خیلی خوشحالم که قدرتام منو برجسته کردن!
‫برو که رفتیم!
ها؟ چه خبر شده؟
‫زنگ ورزش خیلی مسخره‌ست به خدا!
‫باید بپیچونیش به بازی که حال بده!
‫ای بابا! اینم که به چس بنده!
بابا یکم بجنگ! فکر کردی برای چی ساختنت؟
‫پس بهتره بمیری.
‫بعله! اونایی که از دستور خالقشون اطاعت نمی‌کنن، باید بمیرن!
‫واقعاً حذفش کردیا...!
‫چه اشکالی داره؟ یه شخصیت بهتر می‌سازم.
‫چته، عامو؟!
‫تمومش کن!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.