..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مود سول‌ها...
‫ارواح مصنوعی که برای نبرد با هالوها ساخته شدن.
اگرچه، پروژه به خاطر غیرانسانی بودن ملغا شده بود
‫و دستور اومده بود که تمام مود سول‌ها نابود شن، اما...
فروشگاه اوراهارا
‫بسیار خب... فکر کنم آماده باشم.
م-می‌گم، کیسکه-سان؟
هممم؟
‫می‌گم، معذرت می‌خوام... تقصیر منه همه‌ش...
عصبانی‌این، مگه نه؟
ها؟
اصلاً عین خیالم نیست... حالا تو چرا اینقدر وحشت کردی؟
ماها با همدیگه‌ایم، مگه نه؟
‫غمت نباشه... ترتیب همه‌چی رو می‌دم.
‫کیسکه-سان!
‫آروم آروم آروم... نازی دختر خوب...
‫رئیس، همه‌چی آماده‌ست...
خوبه... پس بهتره بریم و جنسمونو مرجوع کنیم، چطوره؟
‫چشم!
‫باشه!
اوه... اون یارو... چیکار می‌کنه با خودش؟
‫اگه تمرکز کنم... می‌تونم حرکات توی عوضی رو بخونم!
‫لعنتی!
‫عوضی!
‫صبر کن ایچیگو!
‫دستور اومده!
‫چی؟! تو این موقعیت؟!
‫یه هالو داره پدیدار میشه.
‫نزدیکه!
‫اه، لعنتی!
‫راه بیفت!
‫سنسه!
‫هاشیگامی-کون! کاندا-کون! اینو-کون!
چرا دارین داد و هوار می‌کنین؟
‫ی-یه دبیرستانی وحشی بهمون حمله کرد!
‫موهاش نارنجی بود...
دبیرستانی؟
ها؟
‫اوه...
موندم این اینجا چیکار می‌کنه؟
شماها داشتین با این بازی می‌کردین، نه؟
‫لعنتی...
‫اون شینیگامیِ نخاله و اون فسقلیا ریدن تو روح و روانم...
‫لعنتیا!
‫آه! هالو؟ حضور یه هالو رو حس کردم.
‫همون حوالیه که الان بودم...
یعنی می‌خواد به اون فسقلیای رو مخ حمله کنه؟
‫بکشش، بره...
‫ها ها ها ها...
‫چه اشکالی داره، یه شخصیت بهتر می‌سازم...
‫زنیکه! یعنی چی باید تمیزکاری کنیم؟!
دلم نمی‌خواد! چرا حرف ما رو باور نکرد آخه؟
به نظرت به‌خاطر کار بدمون نبوده؟
‫همینه!
‫تازه کنسولامونو هم برداشت برد!
‫چی شده؟!
‫گوشی روحیم درست کار نمی‌کنه.
‫ها؟!
باطریش تموم شده؟
‫چی داری می‌گی؟!
‫چرا به جای اون آویز چپی‌خرگوشه...
‫یه باطری زاپاس برای گوشیت نیاوردی؟!
‫نمی‌تونم موقعیت هالو رو رهگیری کنم.
‫ای تف!
‫چ-چی می‌خوای؟!
‫ه-همون دبیرستانیه!
‫اون دیگه چیه؟!
‫خون؟!
اون چیه؟
‫اوناهاش!
‫خیله‌خب!
‫ها؟!
‫اون...
‫احمق خر!
‫ها؟ اوی، ایچیگو!
‫اولش مزاحم غذاخوردنم شدی، ‫حالام داری فرار می‌کنی؟
‫من نمی‌دونم تو کی هستی...
‫ولی اونقدر قوی نیستی که با من در بیفتی!
‫دقیقاً!
‫آه!
ت-تو... چرا...؟
چرا نجاتم دادی؟
عوضی، گوش کن! آسیب که ندیدی؟
‫فکر کردی اون بدن کیه توش ورجه‌وورجه می‌کنی، بچه؟!
‫اگه یه همچین هالوی پخمه‌ای بخواد اینقدر تحت فشارت بذاره...
‫اصلاً نباید تو فکر جنگیدن باشی!
‫چی داری می‌گی؟!
‫من مجبور شدم باهاش بجنگم، چون تو دیر رسیدی!
‫خفه شو! تو خیر سرت یه مود سولِ آماده‌ی جنگی!
‫خاک بر سرت!
‫چی می‌گین شماها؟!
‫خفه شو!
‫اوی، چی شده؟!
‫اسکل خر! آخه تو چقدر پخمه و مشنگی؟!
‫اگه تو سر هالو شکاف ایجاد کنی، خودش ناپدید میشه!
‫برای چی رفتی برگردون بزنی؟!
‫هیچکس اینجا نیست.
‫شماها دارین معلمتونو دست میندازین؟!
‫نخیرم! راست گفتیم! حرفمونو باور کن!
پس اون دبیرستانی که ازش خون می‌رفت کجاست؟
ولی راست می‌گیم، مگه نه؟
‫گرفتم... فردا هم زحمت می‌کشین بعد از زنگ ‫آخر می‌مونین و تمیزکاری می‌کنین، باشه؟
‫عه؟! وایسا تو رو خدا سنسه!
‫سنسه!
تو... مگه از اونا بدت نمیومد؟
‫که چی حالا؟ اگه نمی‌رفتم سراغشون که کشته ‌می‌شدن.
‫من... نمی‌ذارم کسی بمیره.
‫به محض اینکه تو جامعه‌ی ارواح ساخته شدم...
‫از همونجا دستور اومد که تمام مود سول‌ها رو بکشین.
‫به عبارت دیگه، این یعنی...
‫روز مرگم، یه روز بعد از روز تولدم تعیین شده بود.
‫من...
‫من اون روز از ترس به خودم می‌لرزیدم، داخل همون کپسول...
‫آخه هم‌نوعام داشتن یکی‌یکی نابود می‌شدن.
‫با اینکه تونستم خودمو قاطی بقیه‌ی داروها جا برنم ‫و از انبار بخش تحقیق و توسعه فرار کنم...
‫همیشه نگران بودم که یه روز منو پیدا کنن و از شرم خلاص شن.
‫میون این همه وحشت یه فکر تو سرم بود...
برای چی باید سرنوشتمو دیگران تعیین کنن؟
چرا آخه؟ چرا یه حق انتخاب ساده برای خودم ندارم؟
مگه این خودم نیستم که باید تصمیم بگیرم بمیرم یا زنده بمونم؟
‫برای همین...
‫برای همین... من کسی رو نمی‌کشم...
‫دوست هم ندارم که مرگ کسی رو ببینم.
به به، اینجا رو... این همه گشتم پیدات کنم و زدی خودتو داغون کردی؟
انگار هرچی تدارک دیدم، بیخود و الکی بوده، نه؟
ها؟
‫جنس خراب مرجوع شد!
‫می‌ریم خونه، بچه‌ها...
‫ها؟!
‫منو بگو که فکر می‌کردم اومدیم بجنگیم، بعد از این همه مدت!
‫و-وایسا...
‫وایسا...
می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
چیکارش کنم؟
‫نابودش می‌کنم دیگه.
منو... می‌بینی الان؟ تو دیگه چی هستی؟
‫خب، می‌تونم بگم که چی هستم...
‫یه تاجر حریصه.
‫عه، اونو نمیشه برداری که!
چی شده، اوراهارا؟
داری جنسی که فروختی رو بدون مرجوع‌کردن مبلغ پس می‌گیری؟
‫آه، خب... در این صورت پولتو پس می‌دم.
‫نیازی نیست. من از جنسی که خریدم رضایت دارم.
‫درضمن، شماها که کلاً خارج از حیطه‌ی ‫قانون جامعه‌ی ارواح زندگی می‌کنین.
‫فکر نکنم خودتو ملزم به نابودی این روح بیچاره بدونی.
‫اگه دردسر درست شد، تقصیر من نیستا...
‫چون اگه اوضاع خیط شه، ما می‌خزیم تو سوراخ موش...
‫نگران نباش... این اواخر به دردسر عادت کردم.
‫بیا...
‫می‌ریم خونه.
‫آه، باشه...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
هممم؟ چته، ایچیگو؟
‫لعنتی... بدون اجازه زد بدنمو داغون کرد!
‫عوضی، تو رو می‌گما، اوی!
‫گوش می‌دی یا نه، آشغال؟!
این رفتارت تو چشم غریبه‌ها عجیب میاد، می‌دونی؟
‫می‌خواد بیاد، می‌خواد نیاد!
روکیا، چیکار کنم که رودررو بتونم دهنشو سرویس کنم؟
‫هممم؟ خب، باید بذاریش تو یه بدن بی‌روح...
‫به عبارت دیگه، یه جسد پیدا کنی و اینو به خوردش بدی.
‫خیلی هم عالی! یه جسد پیدا می‌کنم!
‫بذار ببینم...
‫جسد از کدوم گوری پیدا کنم حالا؟!
‫ببند حلقتو...
ها؟
‫این...
‫اوی...
اونجور که فهمیدم، یه حامل نیاز دارم، نه؟
‫ها؟ درسته ولی اون...
‫نه... بدنی که من الان توش هستم هم، بدن واقعی نیست...
‫روکیا...
‫باشه... امتحانش که ضرری نداره.
لطفاً سر و صدای ایجاد شده را به بزرگی خودتان ببخشید
در حال ساخت و ساز
عه؟ شوخی نکن! چیکار کنم حالا؟
‫معلومه... از تو حلقش بده بره پایین... دیگه...
خیله خب... اینطوری؟
‫ای بابا... اینکه جواب نداد...
‫آره انگار.
‫دردم اومد، الاغ!
‫عوضی، کوروساکی ایچیگو!
‫بیا دوئل کنیم!
‫عه، ها؟ وای، غول!
‫نه، وایسا! چرا کوچیکم؟ چه خبره، ها؟!
‫دستام چرا اینقدر گوگولیه؟!
‫وای! خیلی نرمالو ام!
‫اوی، کره‌خرِ مود سول!
‫باید با همدیگه یه گپ کوتاه داشته باشیم!
‫ولم کن!
‫قراره دمار از روزگارت در بیارم! خودتو آماده کن!
‫در این صورت منم سرویست می‌کنم، ایکبیری!
‫یالا! بیدار شو ایچیگو! صبح شده!
‫مورنینگه! مورنینگ!
‫یالا! بگو غلط کردم!
‫اگه غلط کردی، پاشو عذرخواهی کن!
‫اگه غلط نکردی، تو کیفت قایم می‌شم...
‫میام مدرسه‌تون عشق و حال!
‫اون وقت دخترای کلاستون می‌گن...
‫«وای، کوروساکی... عروسک داری؟ روانپریش منحرف!»
‫وای! آخ! ولم کن! آی!
‫کله‌ی سحر هی زر و زر و زر و زر!
مگه نگفتم خفه‌خون بگیری و یه عروسک عادی باشی، کون؟
این دیگه یعنی چی؟ کون از کجا اومد؟
‫خب، سخته بهت بگم کایزو کونپاکو.
‫کمون کون برات کافیه.
‫این دلیل نمیشه که به من بگی کون!
به نظرت یکم بی‌ادبی نیست؟
‫کُن تو ژاپنی بسته به نگارش کانجی چند تا معنی داره، ‫ولی کونی که اینا می‌گن همون ناپاک و ناخالصه
چطوره «کای» رو از کایزو بگیری به جاش؟
‫کای خوبه، کای صدام کن.
‫نمیشه.
‫چرا؟!
‫چون کای اسم بچه‌باحالاست... ‫به قیفت نمی‌خوره.
‫کونی...!
‫چرت و پرت نگو!
‫خفه شین، کله صبح سرمونو بردین!
‫نتونستم درست لباس عوض کنم.
ها؟
‫باریکلا زاویه... خدایا شکرت که عروسک شدم!
‫وای! بس کن! بس کن! پشمام زد بیرون! پشمام!
‫داداشی، دارم میام تو.
‫کوجیما-کون و آسانو-کون...
ها؟
چیکار می‌کنی؟
‫ه-هیچی بابا... کاری نمی‌کردم که...
تو چی می‌گی اینجا، کله صبح وقت پاییدی؟
‫کله صبح کجا بوده، ای بابا!
‫کوجیما-کون و اینا منتظرتن بابا!
‫چی؟!
‫اوه! دیر شده که! ‫دیرم میشه!
‫برات ساندویچ درست کردم، قبل رفتن بخور.
‫شرمنده! خواب موندم!
‫سه سوته اومدم! صبر کنین یکم.
‫چت شده، خیلی عجیب می‌زنیا...
‫عجله نکن، ما همینجاییم...
‫باشه!
‫هی...
چی شده؟
تو حافظه‌ی همکلاسیامو پاک کردی، مگه نه؟
‫معلومه!
خودتم دوست نداری که اونا اتفاق دیروزو یادشون بیاد، مگه نه؟
‫خب... اون که آره...
‫این اواخر بدبختی پشت بدبختی سرم اومده.
‫ولی یه حسی بهم می‌گه...
‫اینا طبیعیه...
‫ایچیگو... من جلوتر می‌رم.
ایچیگو؟
چی شده؟
‫هیچی...
‫ایچیگو...
هی هی، تاتسوکی... درس اختیاریت هنر بود، مگه نه؟
‫ها؟ آره...
‫تکالیفو انجام دادی؟ ‫موضوع «من در آینده».
انجام دادم، چطور؟
بذار ببینم چیکار کردی؟
‫من اصلاً اعتماد به نفس ندارم.
‫باشه...
‫بفرما!
‫وای! چه باحال!
‫من قراره در آینده قهرمان زن والی تودو بشم!
‫چه خوب...
‫من که خجالت می‌کشم نقاشیمو نشونت بدم.
اوریهیمه، تو چی؟ چی کشیدی؟
‫ممنون که پرسیدی!
‫راستش از ته قلب اعتقاد دارم که شاهکار کشیدم.
‫عه؟ باریکلا! باریکلا!
‫دادام!
من در آینده
‫سرعت نهایی: 380 کیلو!
‫آتش خروجی از دهان: 20 هزار درجه!
‫چشمامم مجهز به لیزر مخرب نهاییه!
‫این اشتباهه، اوریهیمه! این اصلاً اون چیزی نیست که قرار بوده بکشی!
‫ای بابا! می‌خوای دوباره معلم توبیخت کنه؟!
‫ولی آخه... من دوست دارم!
‫آه!
‫صبح بخیر، کوروساکی-کون!
‫ها؟ آه...
‫آه... صبحت بخیر، اینوئه!
چه خبر شد، سرش خورده به سنگ؟
‫کوروساکی-کون امروز خیلی شاد و شنگول می‌زنه.
مگه نه، اوریهیمه... ها؟ اوریهیمه؟
‫هممم... ولی...
میچیرو... امروز چندمه؟
‫ها؟ امروز 16 ژوئنه...
‫که اینطور...
‫نمیشه گفت که حالش خوبه...
‫اون هروقت که ذهنش بهم می‌ریزه اینطوری میشه.
‫آه...
تاتسوکی-چان؟
‫مشکلی نیست... دلیلشو می‌دونم.
‫اون دیوونه، فردا رو غیبت می‌کنه.
‫دام دادام! و حالا مشاهده فرمایید!
کلینیک کوروساکی
‫قرار است که وظایف فردای خانواده را گوشزد نمایم!
‫کلینیک کوروساکی، فردا، ‫17 ژوئن تعطیل است
‫و حالا، به عنوان پدر گل و گلابتون...
‫خودم رو رئیس اعلام کرده و تمام تصمیماتو خودم می‌گیرم!
‫عه؟ این دیگه یعنی چی؟ ‫تو حق نداری همه‌ی تصمیما رو بگیری!
‫پشمک! دستتو بیار بالا و صحبت کن، مدیر نیروی انسانی!
مدیر نیروی انسانی؟
بدش نیومده
‫یوزو هم که طبق معمول، مسئول امور ناهاری‌ـه.
‫اطاعت!
‫کارین هم حمالمونه!
ها؟ مدیر نیروی انسانی چی پس؟
راستی، باباتون رفته سلمونی، بهم میاد؟
‫بیخیال یه نگاه بنداز!
‫نیا نزدیک من بوگندو!
‫انگار خوشین برای خودتون.
چی می‌گی؟
‫یعنی چی؟ جلسه‌ی خانوادگیتونو می‌گم.
چه خبره؟ فردا قراره مدرسه رو بپیچونی و بری پیکنیک؟
‫پیکنیک؟ عجب حالی بشه فردا!
‫راستی، روکیا...
‫در مورد کارم به عنوان شینیگامی...
میشه فردا رو مرخصی بگیرم؟
ها؟ چی داری می‌گی تو؟
البته که نمی‌تونی! تو معلومه چه مرگت شده؟
‫از سر صبح داری مشکوک رفتار می‌کنی.
‫سالگردشه...
‫فردا سالگرد فوت مامانمه.
‫البته، دقیق نیست...
‫دقیقش اینه که سالگرد فوتش نیست...
‫سالگرد روزیه که اونو کشتن.
‫اوه! صبحت بخیر، اینوئه!
‫اون دیوونه فردا رو غایبه...
‫اگه... اگه من بارون بودم...
‫می‌تونستم با قلب کسی ارتباط بگیرم...
اونطوری که بارون زمین و آسمون موازی رو بهم وصل می‌کنه؟
‫ها؟!
‫من...
‫هورا! هورا! برو!
‫برو برو!
‫لعنتی!
‫ای‌ول! برنده شدیم!
‫خیله‌خب! یه بار دیگه!
‫این دفعه نمیبازما!
چی شده، عموجون؟
‫شرمنده، یه کاری برام پیش اومده.
‫ای بابا، ولمون کن!
‫بفرما!
‫هورا!
خب... امروز کیه؟
‫جوخه‌ی 13، کوچیکی روکیا.
کوچیکی؟
مگه چیکار کرده، شازده خانوم؟
‫بیش از حد تو دنیای آدما مونده.
فقط همین؟
‫اگه فقط همین بود که تو رو خبر نمی‌کردیم.
‫یه جای کارش می‌لنگه... ‫برو ببین چه خبره.
یکم خشن می‌شما... طوری که نیست؟
‫همین الان برو.
همون کوچیکی روکیا؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.