..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آخه کجا گذاشتن رفتن اینا؟!
‫ایچیگو!
‫کون! عوضی، کدوم‌گوری بودی؟!
‫چی داری می‌گی تو؟!
‫خودت بودی که عین گاو سرتو انداختی پایین و رفتی.
‫راستی... تو نمی‌دونی یوزو و کارین کجان؟!
‫نگران نباش، اونا خونه‌ن!
‫الان دارم از اونجا میام.
‫که اینطور...
خودت چی؟
کدوم قبرستونی رو داشتی می‌گشتی؟
‫خیله‌خب! حالا می‌تونم برم دنبال ایشیدا!
‫مراقب خواهرام باش!
‫ایشیدا!!
‫ای بابا! اگه می‌دونستم می‌خوان ازمون کار بکشن،
‫اصلاً نمیومدم تماشا.
‫به جای اینکه به ما کار بدن، بهتره مسئول این کارو پیدا کنن!
‫همه‌ش به خاطر سروصداییه که تو راه انداختیا.
خودت چی پس؟
چی؟
‫چی می‌گی؟!
‫ولی... اونا همه‌شون عجیب رفتار می‌کردنا.
چی شد؟
چیکار داره می‌کنه، این هیمه؟
‫هیمه! اگه بخوای اینقدر ناز و حواس‌پرت اینجا وایسی...
‫بوست می‌کنما!
‫این دیگه چه وضعیه که اینجا راه انداختی؟!
‫چی می‌گی؟!
‫چته تو؟!
‫آه، اممم... یه برنامه‌ هست که باید تماشا کنم،
‫برای همین بیاین کارو ول کنیم و بریم خونه.
ها؟
‫زود باشین، زودباشین! تاتسوکی-چان تو هم بیا!
‫عه، و-وایسا، اوریهیمه!
‫یالا دیگه! زود باشین! زود باشین!
‫اولین چیزی که به ذهنم رسید، ‫این بود که کاش متوجه نمی‌شدم.
‫دومین چیزی که به ذهنم رسید، ‫این بود که که از اینجا دور شیم.
‫سومین چیزی که به ذهنم رسید... این بود که اون چیزه خطرناکه.
‫تمام سلولای بدنم داشتن اینو فریاد می‌زدن...
‫باید فرار کنم!
‫نباید وحشت به پا کنم...
‫باید جوری رفتار کنم که انگار همه‌چی آرومه.
‫یالا دیگه، زود باشین! زود باشین!
عه؟
‫ناپدید شد.
‫شرمنده، اوریهیمه.
‫من باید لباس عوض کنم، شما جلوتر برین.
‫تاتسوکی-چان، وایسا!
‫سه سوته خودمو می‌رسونم!
‫نه، اون ناپدید نشده!
‫تاتسوکی-چان، می‌گم...!
تو منو می‌بینی، نه؟
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫لعنتی!
‫ایشیدا!
‫20 تا!
‫سنسه، اینا به خاطر توـه...
‫من...
‫برنده میشم!
‫چی شده، هیمه؟!
اون بالا چیزی هست؟
‫فرار کن...
ها؟
‫فرار کن، چیزورو-چان! زود باش!
‫نمی‌ذارم فرار کنین.
چی شد؟ دوباره شیشه‌ها ریختن؟
هیمه؟ تو خوبی؟
چیزورو-چان؟
‫چیزورو-چان!
‫وای!
‫چیکار کنم...؟ چیزورو-چان!
‫آخ آخ آخ آخ!
‫چی شده... نذار اون اشکای قشنگت هدر برن.
‫نازگل من...
ای بابا... نمی‌دونم چی شد... ولی انگار حالم خوبه، مگه نه؟
‫ولی...!
‫طوریم نیست گفتم... اگرچه وقتی گریه می‌کنی هم ناز میشی...
‫ولی بازم صورت خندونتو ترجیح می‌دم.
ها؟! چیزورو-چان؟
‫چ-چی شد...؟ دستم عجیب شده!
‫ای وای! چرا آخه؟!
‫چه خبره اینجا؟!
‫آخه اینجا چه خبر شده؟!
‫این دیگه چیه؟!
‫با چیزورو-چان چیکار کردی تو؟!
هیمه؟
‫فقط یکم از قدرتم استفاده کردم.
قدرتت؟
‫من از خشونت ورزیدن خوشم نمیاد...
‫برای همین از بذرایی که تو سرمه برای کنترل دیگران استفاده می‌کنم.
و کاری می‌کنم آدما به جون همدیگه بیفتن، می‌دونی؟
‫این که...!
خب، بچه‌ها... بهتر نیست شروع کنین؟
‫چی؟!
چه خبر شده؟
‫چی شده؟!
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫چیکار می‌کنین، عوضیا؟!
‫بگیر!
‫تاتسوکی-چان؟!
‫شرمنده، اوریهیمه!
‫اون موقع متوجه اون چیزه نشدم...
پس تاتسوکی-چانم اونو میبینه؟
‫نمی‌بینمش...
‫ولی می‌دونم که یه‌چیزی اون بالا هاست.
‫ولی می‌دونم اون چیزی که اشکتو درآورده کجاست.
‫اوی، ژله‌ی عمه‌ننه!
می‌دونی که با آدم اشتباهی درافتادی؟
‫خیلی گذشته از اون زمان که...
‫یکی بخواد اشک اوریهیمه رو در بیاره و از چنگم در بره!
‫گمشین کنار!
‫بگیر!
هه! همه‌تون یه مشت پخمه‌این، نه؟
‫دستتو بکش!
‫فرار کن، تاتسوکی...
‫چیزورو!
‫من... یه چیزیم شده!
‫تاتسوکی-چان!
‫چطور بود، عزیزم؟!
‫اون بذری که بهت پاشیدم، سریع ریشه می‌کنه و بدنتو کنترل می‌کنه.
‫به عبارت دیگه، بدنت تحت کنترل منه...
‫خب، گریه کن.
‫خفه‌شو!
‫چی؟!
‫گفتم خفه‌خون بگیر بابا!
‫اوریهیمه رو ولش کن!
ها؟ اصلاً حالیته تو چه هچلی افتادی؟
‫تو تقریباً هیچ کنترلی رو بدنت نداری...
‫ببین... چطوره؟ ببین، ببین...
‫چه‌غلطی داری می‌کنی، بچه‌ی تخس!
‫ولم کن! دختر کثیف!
‫گفتم ولم کن!
‫اصلاً به تو دیگه نیازی ندارم!
‫بمیر!
‫تاتسوکی-چان!
‫اوریهیمه... گریه نکن... اوریهیمه...
‫اوریهیمه... تو موهای خیلی قشنگی داری.
‫هم خوشرنگه، هم صاف و خوشگله...
عوضی، چرا موهات اینقدر قشنگه؟
‫خیلی خودنماییا!
‫نـــــــــــــــــه!
اوریهیمه... چرا موهاتو کوتاه کردی؟
‫چیزی نیست، می‌خواستم تنوع بدم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
چرا تو هپروت سیر می‌کنی؟
ها؟
‫بیا... با همدیگه می‌ریم خونه.
‫باشه.
‫به خاطر تاتسوکی-چان بود که دوباره تونستم موهامو بلند کنم.
‫دیگه هیچ‌وقت موهامو کوتاه نمی‌کنم.
‫برای اینکه موهای بلند من نشونه‌ی اعتمادم به تاتسوکی-چانه.
‫خیلی ممنون... که تا اینجا ازم مراقبت کردی...
‫برای همین...
‫گریه نکن!
‫اوری... هیمه...
‫تاتسوکی-چان، این‌دفعه من ازت مراقبت می‌کنم.
‫چی شد؟!
‫تاتسوکی-چان الان گفت، با آدم اشتباهی درافتادی.
‫ولی اون درست نبود...
‫تو به کسی که نباید آسیب رسوندی!
‫هرکی به تاتسوکی-چان آسیب برسونه رو من نمی‌بخشم!
‫تو دیگه چی هستی؟!
‫از قدرتای عجیب استفاده می‌کنی... ‫اون دیگه چیه؟
ها؟ چی شد؟
چی شد؟
متوجه ما نشدی، عوضی؟
‫نه، اون متوجه شده بود که ما وجود داریم.
عه؟
‫آخه، ما همیشه با تو بودیم.
ها؟
‫قربانت... اوریهیمه-سان!
عه؟ عه؟
‫ماها شون‌شون‌ریکاییم... ‫6 گل محافظ پرنسس...
‫ما برای محافظت از تو به دنیا اومدیم.
‫ما قدرت توییم.
‫آها...
‫وای، پری کوچولو! پری‌کوچولوهای پرنده دارن با من حرف می‌زنن!
‫عجب واکنش نازمنگولی بود. ‫ولی ما پری کوچولو نیستیم.
عه؟
‫گفتم که، ما قدرتای داخل روحت هستیم.
‫ما یه بخش از وجود خودتیم.
‫به علاوه، فقط تو می‌تونی ما رو ببینی.
‫آه، البته آدمایی مثل کوروساکی ایچیگو هم احتمالاً بتونن ما رو ببینن.
کوروساکی-کون؟ چرا؟
‫آخه... به خاطر اونه که ما به دنیا اومدیم.
عه؟
‫اینقدر لو نده!
‫اوی زنیکه...
‫نیازی نیست که تو بفهمی ما کی هستیم و از کجا اومدیم.
‫چه حجم بیشعوری عظیمی تو اون هیکل نحیفش جمع شده.
‫خفه شو! در هر صورت یالا یاد بگیر ‫که چطوری ما رو به کار بگیری، یالا!
چطوری به کار بگیرم؟
‫آره.
‫قدرت ما می‌تونه یه حفاظ برای پس‌زدن تشکیل بده.
‫برای فعال‌کردن اون...
‫باید از قلبت و وردای روحی استفاده کنی.
وردای روحی؟
‫استپ!
‫داره میاد!
اون موقع تا حالا چی داری پچ‌پچ می‌کنی؟
‫دختر کوچولو...
‫عه؟!
‫بریم تو کارش، اوریهیمه-سان! ‫اسم ما رو صدا بزن!
‫اوریهیمه یعنی پرنسس جوان، ‫اسم این شون‌شون‌ریکّاها هم از اسم گلا گرفته شده
‫من هستم، هیناگیکو!
‫من هستم، بایگون!
‫من هستم، لیلی!
‫ها؟ عه؟!
‫آروم بمون.
‫باید با وِردای روحی احضارشون کنی.
‫تکرار کن اینا رو!
‫هیناگیکو، بایگون، لیلی!
‫زود باش!
‫هیناگیکو، بایگون، لیلی!
‫سانتِن کِشّون!
‫من پس می‌زنم!
‫سانتن کشّون!
‫من پس می‌زنم!
‫چی شد؟!
‫آه!
‫قدرت اونا چیزی که پشت حفاظه رو پس می‌زنه.
‫اونا یه سپر بین تو و دشمنت ایجاد می‌کنن.
‫و هر حمله‌ای که تو رو نشونه گرفته باشه، رو پس می‌زنه.
‫درضمن...
‫قدرت ما هم چیزی که داخل حفاظه رو پس می‌زنه.
‫ما یه محدوده با حفاظمون ایجاد می‌کنیم...
‫و می‌تونیم هر آسیبی که به داخل این ‫محدوده تحمیل شده رو معکوس کنیم.
‫خب! ما رو صدا بزن! ‫من شونو ام!
‫من هستم آیامه!
‫شونو آیامه!
‫حالا وِردو قرائت کن...
‫سوتن کیشّون! من پس می‌زنم!
‫تاتسوکی-چان...
‫اوی زن! وقت آه و ناله نیست!
‫حالا نوبت منه!
عه؟
‫وظیفه‌ی من پس‌زدن چیزای هر دو سمت حفاظه.
‫یه حفاظ داخل دشمن برپا می‌کنم و ‫پیوندای جسمانیشو پس می‌زنم.
‫به عبارت دیگه، می‌تونم دشمنو نصف کنم!
‫حالا بخون! اسم من سوباکی‌ـه!
‫سوباکی!
‫کوتن زانشون!
‫من پس می‌زنم!
‫مسخره‌ست!
‫تونستم!
‫اوریهیمه-سان!
‫اوریهیمه!
‫اوریهیمه-سان!
‫اینجا رو باش... انگار به‌کارگیری همزمان ما ‫ به این زودی براش سنگین بود.
‫ولی، حسابی تلاش کردی، اوریهیمه-سان!
‫چی شد؟! عمو که اونجا نیست.
واقعاً همینجا بود؟ مطمئنی؟
‫مطمئنم بابا! اون عمو له و لورده اونجا افتاده بود!
‫هی کارین!
‫چوپان دروغگو!
‫دروغ نگفتم! اون واقعاً آسیب دیده بود و...
‫دیگه چیزی نگو، کارین! ‫بابات آدم فهیمیه...
‫این اواخر سرم شلوغ بوده حسابی و برای شما وقت نداشتم، ولی...
‫فکرشم نمی‌کردم که بخوای دروغ ‫بگی که محبت پدرتو تحریک کنی...
‫خب کارین! بیا بپر تو بغل بابایی!
‫و مرا در آغوش بگیر!
بله؟
‫خفه شو، گاگول!
‫به‌هرحال باید برگردیم خونه.
‫اینجا احساس عجیبی بهم می‌ده.
‫دردم اومد!
‫چاره‌ای نیست انگار...
‫پس همگی خوبن...
‫خوبه...
فروشگاه اوراهارا
عه؟ سادو-کون؟
‫انگار بیدار شدی. صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
می‌گم، اینجا کجاست؟
‫چی بگم...
بالاخره بیدار شدین، درسته؟
کیه؟
‫نمی‌دونم... ولی، به نظر میاد که ایشون نجاتمون داده.
‫دقیقاً همین‌طوره اگه ریا نباشه... ‫خب، از کجا شروع کنیم؟
‫لعنتی... ایشیدای آشغال!
‫شک نکن که اشکتو در میارم!
دیگه نمی‌تونم با تک‌تیر دخلشونو بیارم؟
ولی، چرا اینطوری شد؟
‫برای طعمه‌ی به اون کوچیکی، این حجم از هالو خیلی زیاده!
‫اونجور که بوش میاد، انگار یه نیروی بزرگتر اونا رو کشونده اینجا.
‫ولی، این اهمیتی نداره.
‫سنسه، قسم می‌خورم انتقام مرگتو بگیرم.
‫فن شماره 4 هادو: بیاکورای!
‫لعنتی!
‫این هالو‌ها خیلی ضعیفن!
‫اگه این هالوها رو هم نتونم شکست بدم...
یعنی هیچی از قدرتم هنوز برنگشته، آره؟
ایچیگوـه؟
‫دلم برات تنگ شده بود، آبجی!
عوضی، تو کونی؟
‫تا باشه آدم از این لگدا نوش جون کنه.
‫اینقدر احمق نباش، مرتیکه!
‫ولی، اگه تو توی بدن ایچیگو باشی،
این یعنی اون به شینیگامی تبدیل شده، نه؟
‫راستیا، آبجی... پشت سرتو ببین...
‫ها؟!
‫خدا رو شکر، انگار تو هم خوبی.
‫کوچیکی روکیا. این اولین باره که ‫تک و تنها باهات حرف می‌زنم.
پشم خالی
فهمیدم، پس اینا کار تو بوده؟
‫دقیقاً... این یه دوئله بین من و اون شینیگامی.
چی گفتی؟
‫ولی من اجازه نمی‌دم کسی تو این شهر بمیره.
‫حتی اگه کوروساکی ایچیگو تا الان سقط شده باشه،
‫من از تمام قدرتم استفاده می‌کنم تا از مردم این شهر حفاظت کنم.
در هرصورت، اون شینیگامی باید تماشا کنه که من
‫از همه چیز و همه‌کسِ این شهر در برابر هالوها حفاظت می‌کنم.
‫اگه این کارو نتونم بکنم...
‫این نبرد بی‌معنی خواهد بود.
عوضی چی تو سرته؟
‫صبر کنین یه لحظه...
‫راست می‌گه... این چیزایی که در مورد ‫شینیگامیا و هالوها گفتین، باورپذیر نیست خیلی...
‫پس می‌خواین انکار کنین که چند دقیقه ‫پیش مورد حمله قرار گرفتین؟
‫خب اونکه...
‫همین الان که ما داریم حرف می زنیم ‫کوروساکی ایچیگو به عنوان یه شینیگامی داره با هالوها می‌جنگه.
‫و اون انرژی روحی‌ عظیمی که آزاد کرده روی شما تأثیر گذاشته.
‫داستان همینه.
‫اگرچه، به خودتون بستگی داره
‫که بخواین دری که پیش روتون پیدا شده رو باز کنین یا نه.
‫رئیس...
‫ستیغ آسمون شروع کرده به همگرایی.
تدارک دیدی؟
‫همه‌چی رو.
‫پس بهتره بریم.
شما تشریف نمیارین؟
‫بذارین نشونتون بدم... ‫که چی پشت اون دره.
‫پیدات کردم.
‫ایشیدا!
‫کوروساکی!
‫ایچیگو!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.