..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌دونستم. تو حتی اسم زانپاکتوتو نمی‌دونی...
‫همچین آدمی قراره پا به پای من بجنگه؟!
‫2000 سال برات زوده!
‫نعره بزن، زابیمارو! جلوتو ببین!
‫چیزی که جلوی تو وایساده...!
‫شکار جدیدته!
‫کارت تمومه، جغله!
‫قراره به آبارای رنجی ببازی و همینجا سقط شی!
‫شرمنده‌تم... بچه...
‫ولی فرق بین قدرتامون مشخصه...
‫هر زانپاکتو بسته به انرژی روحی (ری) صاحبش...
‫تغییر سایز و شکل می‌ده.
‫اینی هم که می‌بینی... تجسم انرژی روحی منه!
‫خدابیامرزدت، فسقل... فکر کنم وقت رفتن رسیده...
‫من از هوای اینجا خوشم نمیاد!
‫یه حمله بهش تفاوت قدرتا رو نشون می‌ده...
‫اینکه می‌خواد بهش بفهمونه که شانسی نداره...
‫و اینکه می‌خواد با ایجاد یه زخم کوچیک عقب بکشه...
‫... چیزی بود که بهش امید داشتم.
‫ولی ایچیگو هیچ‌وقت تسلیم این دلایل نمیشه.
‫اینو ازش مطمئنم.
آماده‌ای؟
‫هنوزم می‌تونی تکون بخوری، ایچیگو؟ فرار کن!
‫یالا، خواهش می‌کنم!
جوابی نداری، ها؟
‫فرار کن!
‫چیکار می‌کنی، روکیا؟!
‫عوضی، ولم کن ببینم!
‫می‌خوای به جرائمت اضافه کنی؟ ‫ولم کن اسکل خر!
‫فرار کن، ایچیگو!
‫وایسا! پاشو و فرار کن!
‫ایچیگو!
چته، عوضی؟ هنوزم قدرت داری که از جات پاشی؟
‫خیلی هم عالی! داشتم تو فکر خودم می‌گفتم ‫که اصلاً حال نمی‌ده جون یه درمونده رو بگیری.
‫خیله‌خـــب! بیا بجنگ و مثل مرد سقط شو ببینم...
‫ایچیگو، اگه می‌تونی راه بری دررو! یالا فرار کن، ایچیگو!
ایچیـ...؟
چت شده؟
‫اگه تو حمله نمی‌کنی، من شروع کنم...
‫چی شد... این ریاتسو از کجا اومد یهو؟!
‫چته عوضی؟!
‫چشه این بچه؟!
‫این که داشت ریق رحمتو سر می‌کشید! ‫این‌همه انرژی از کجا اومد یهو؟
‫چت شده؟!
‫عوضی، انگار گشاد کردی که اینقدر کند شدی یهو!
‫احمقو ببین! سرعت خودت یهویی زیاد شده!
‫من خیلی اینچیزا حالیم نی ولی عجب حالیه!
‫الان، اصلاً حسِ درد ندارم!
‫اصلاً هم رو مود مرگو میر و اینا نیستم.
‫تخم سگ...!
‫نعره بکش... زابیمارو!
رنجی رفته زیر فشار...؟ ایچیگو...؟
‫انگار تو جاخالی دادن اوستایی واسه خودت!
‫چه خبر شده؟!
‫آخه انرژی روحی این بچه مگه سر و ته نداره؟!
‫ولی... اینجا دیگه آخر خطه!
‫سنگینه...
‫به موقع نمی‌تونم...
‫چ-چی...؟!
‫زانپاکتوم...
‫نه... این یارو کاری باهاش نکرد...
کار اون بود؟
‫نه بابا...
‫از اون فاصله که کاری نمی‌تونه بکنه.
‫ها؟!
‫داره میاد؟!
چی شد الان...؟
زد دخلمو آورد؟
‫اصلاً نمی‌دونم پشتمو برید...
یا اینکه سینه و گردنمو بریده...؟
‫درد می‌کنه...!
‫خیلی کندی.
‫حتی تو سقوط.
برادر بزرگ
‫بیاکویا نی-ساما!
‫یه مدتی می‌شه که کارشو ندیدم... ولی خیلی خفنه.
‫برای دیدن یورش دومش باید حسابی تمرکز می‌کردم.
‫ولی اولی...
‫اصلاً متوجهش نشدم...
‫نه بیرون کشیدن کاتانا رو دیدم و نه غلاف‌کردنشو...
‫اگه من چیزی حالیم نشده...
‫اون بیچاره حتی نفهمیده که چه بلایی سرش اومده.
‫ولی با اینحال...
اون دیگه چه ریاتسوی خوفی بود که اون موقع نشون داد؟
چی شده، رنجی؟
‫چیزی نیست... نیازی نبود که برای بچه‌ای ‫در این سطح، بهم کمک کنی، کاپیتان.
‫این حرفو نزن... ‫اگه بخوام هر سری فقط وایسم و تماشا کنم...
‫کم‌کم زنگ می‌زنم.
‫این مرد... و من...
‫ایچیگو!
‫وایسا سر جات!
‫ولم کن، رنجی! ایچیگو...
‫چی داری می‌گی، عوضی؟ ‫خوب نگاه کن!
‫این بچه دیگه مرده!
‫نمی‌فهمی یعنی؟!
‫کافیه بهش دست بزنی تا 20 سال بکشی رو مجازاتت!
‫چه فایده داره که برای یه مرده جرمتو چندبرابر کنی؟!
‫این من بودم که ایچیگو رو درگیر ماجرا کردم.
‫تقصیر من بود که الان مرده!
‫کجاش عجیبه که بخوام برم بالای سرش؟!
‫پس حتی اگه مجازاتتو تشدید کنه....
نمی‌تونی خودتو دور نگه داری... از این بچه؟
‫نی-ساما...
‫متوجهم، روکیا.
‫این بچه... خیلی شبیه اونه...
‫متوجهم روکیا...
‫فهمیدم... این بچه خیلی شبیه اونه.
این دیگه مرده؟ این خیلی شبیه اونه؟
‫یه جوری حرف نزنین که انگار اینجا نیستم!
‫ایچی...!
‫ولم کن.
‫صدات نمیاد... وقتی حرف می‌زنی روتو کن سمت مخاطبت.
‫این بچه... هنوز جون داره؟! باورم نمیشه!
‫که اینطور... انگار به اون دست نیازی نداری.
‫ها؟!
‫چیکار می‌کنی، روکیا؟!
‫تو فقط یه آدمی...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط یه آدم!
‫با چه جرأتی اینجوری دست به لباس برادر بزرگ من می‌زنی؟!
‫حدتو بدون، جغله!
‫بهتره برگردیم، نی-ساما!
‫با این کاری که الان کرد... ‫کوچیکی روکیا همه‌چی رو فهمید.
‫لطفاً منو برگردونین به جامعه‌ی ارواح.
‫تاوان هر گناهی که مرتکب شدمو می‌دم.
‫وایسا! چی داری می‌گی تو؟!
‫روکیا، عوضی!
‫تو انگار حالیت نیست کی باید تسلیم شی؟!
‫اینقدر موس‌موس نکن و برو یه گوشه کپه مرگتو بذار!
‫نیازی نیست که ضربه‌ی نهایی بهش زده شه.
‫همینجوری ولش کنین تا کم‌کم بمیره.
بهتر نیست بریم، نی-ساما؟
‫وایسا، روکیا!
‫این دیگه چه جوکیه؟! ‫اینجا رو نگاه کن، اوی!
‫اوی!
‫تکون نخور!
‫کافیه از اونجا تکون بخوری...
‫کافیه دنبال من بیای...
‫تا خودم... تا خودم...
‫به هیچ عنوان نبخشمت!
‫به هرحال که می‌میری...
‫پس همینجا بمون و چند ثانیه هم که شده بیشتر نفس بکش.
‫بسیار خب... ‫ضربه‌ی نهایی رو نمی‌زنم.
‫با دو زخمی که الان زدم، ‫زنجیر روحشو از هم پاره کردم...
‫به هاکوسویی (نقطه‌ی خواب روح) که ‫نقطه‌ی حساس روحه هم ضربه زدم.
‫تا کمتر از یه ساعت دیگه مرگش حتمیه.
‫حتی اگه نجات پیدا کنه هم... ‫قدرتش رو از دست می‌ده...
‫هم قدرتای شینیگامیشو... ‫و هم انرژی روحیشو...
‫رنجی...
‫بله!
‫باز شو!
‫زبونم بند اومده...
‫جونی به تنم نمونده...
‫دوباره... ازم محافظت شد...
‫روکیا!
‫درد می‌کنه... بدنم سنگین شده.
‫سرده.
‫درد تموم شد... ‫ای وای... دارم می‌میرم؟
‫احتمالاً دمِ مرگم که دردو حس نمی‌کنم.
‫راستی... اون موقع داشتم یخ می‌زدم... ‫ولی الان گرم شد...
‫خوب گرمه...
‫اوه! عجب واکنشی! باریکلا پسرجون.
‫گمشو! گمشو! گمشو!
‫رئیس! کوروساکی-دونو به هوش تشریف آوردن!
‫رئیس!
‫تو رو من دیده بودم! ‫تو رفیق صندل‌کلاهی!
‫تو زیر پتو چیکار می‌کردی با من؟!
‫گمشو اکبیری!
‫چی شد؟!
‫من نمردم... چرا؟!
‫وایسا... اینکه خونه‌ی ما نیست.
اینجا دیگه کجاست؟
‫ای بابا ای بابا! نکن این‌کارا رو، کوروساکی-سان!
‫هنوز که زخمات بهبود پیدا نکردن.
‫اگه زیاد جم بخوری به رحمت خدا می‌ریا...
‫صندل‌کلاه؟!
‫فهمیدم... خونه‌ی توـه.
‫باریکلا!
پس تو نجاتم دادی؟
‫عه؟! توقع نداشتم این لحنو به کار ببری...
انگار دوست نداشتی که نجاتت بدم، آره؟
‫راستیا... ایشیدا هم اونجا نفله شده بود...
اون چی شد؟ اونم الان اینجاست؟
‫نه، اون برگشت خونه.
‫خیلی خون ازش رفته بود. ‫ولی زخماش جدی نبودن خیلی...
‫حتی اگه چند روزم اونجا ولو می‌موند...
‫تا چند روز بدون غذا زنده می‌موند.
‫برای همین درصحنه بیشتر زخماشو وصله زدم.
‫ولی اونم نگران بود... نگران کوروساکی-سان...
‫ایشیدا نگران من بود؟ شوخی نکن!
‫ازش خواستم یه مدت بیاد پیش ما...
‫خیلی از لطفتون ممنون... ‫ولی من حالم خوبه.
‫درضمن... تمرکزتونو بذارین روی کوروساکی لطفاً.
‫اگه کسی باشه که الان توان شکست ‫دادن اونا رو داشته باشه... من نیستم.
‫اونی که می‌تونه کوچیکی-سانو نجات بده...
‫گفت که تویی.
منم؟
چه کاری از دست من برمیاد؟
‫روکیا برگشته به جامعه‌ی ارواح!
‫چطوری برم اونجا دنبالش؟ چطوری باید نجاتش بدم؟!
‫اتوبوس که نداره...
‫هیچ راهی نداره!
واقعاً اینطوری فکر می‌کنی؟
‫راهِ رسیدن به جامعه‌ی ارواح، در واقع...
راهی هست؟
‫چطوری آخه؟ چطوری برم! لطفاً بهم بگو!
‫باشه حتماً بهت می‌گم... ‫ولی به شرطها و شروطها...
شرط؟
‫بله... باید تو 10 روز آینده... ‫از من یاد بگیری که چطوری بجنگی.
‫یاد بگیرم؟ یعنی چی؟ ‫می‌خوای بهم تمرین بدی؟
‫من که وقت این کارا رو ندارم!
‫معلوم نیست اونا کی بخوان روکیا رو اعدام کنن!
‫باید همین الان بریم جامعه‌ای ارواح وگرنه...
از اون نفهمایی... مگه نه؟
‫ها؟!
‫حرف من اینه... ‫با این وضعیت اگه بری، مرگت حتمیه.
‫می‌تونی بزنیشون؟ ‫اگه بخوای الان باهاشون دعوا کنی؟
‫این بار گذاشتم باهاشون بجنگی...
‫چون متوجه شدم که تو عمل بیشتر چیز یاد می‌گیری تا با حرف.
‫ولی با قدرت و مهارتی که الان داری...
‫تو جامعه‌ی ارواح هیچ فرقی با یه راسته گوشت گاو نداری.
‫تو خیلی پخمه‌ای...
‫وقتی یه پخمه می‌ره تو لونه‌ی دشمن... ‫فقط عمل خودکشی صرف میشه.
‫می‌خوای کوچیکی-سانو نجات بدی؟ ‫بابا، دست بردار از این شوخیا...
‫اگه می‌خوای بمیری که بقیه رو نباید بهونه کنی.
‫تو جامعه‌ی ارواح، معمولاً...
‫یه ماه فرجه مشخص می‌کنن ‫قبل از اینکه یکی رو اعدام کنن.
‫این باید برای کوچیکی-سان هم رعایت شه.
اعدام؟
البته یه مقدار با اعدام آدما فرق داره، می‌دونی؟
‫من 10 روز وقت دارم که رستو بکشم.
‫7 روز وقت می‌خوام که دروازه‌ی جامعه‌ی ارواحو باز کنم.
‫بعدشم که 13 روز بعد از رسیدن به جامعه‌ی ارواح وقت داریم.
‫از سرمونم زیاده...
یعنی میشه تو 10 روز قوی‌تر بشم؟
‫البته...! به شرطی که از ته دل بخوای که کوچیکی-سانو نجات بدی.
‫استحکام احساساتت از فولاد بیشتره.
‫اگه شک و تردید داری بریز دور.
‫10 روز... میتونی تو بازی بقای من دووم بیاری؟
‫البته که می‌تونم!
‫حس کردم که بارون...
‫بند اومده.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.