..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر!
‫من الان... نمی‌دونم تو این مدرسه دارم چیکار می‌کنم...
‫اون یاروـا از جامعه‌ی ارواح اومدن و دمار ‫از روزگارم درآوردن و ولم کردن تا بمیرم.
‫الانم که نگاه می‌کنم... اون دیوونه اینجا نیست...
‫درضمن... هیچ‌کدوم از همکلاسیا هم روکیا رو یادشون نمیاد.
‫بوهاهاهاهاها!
هی، تو هنوزم تو اون فازی؟
‫مگه بده؟! به نظرم که الان وقت اون فازه!
اوریهیمه! برای تعطیلات تابستونی برنامه چیدی؟
‫هنوز که هیچی.
‫هیییمه! پس بیا خونه‌ی ما بمون!
‫بابا و مامانم قراره برن اون‌ور آب...
‫امکان نداره!
چرا آخه؟
‫من که می‌دونم چی تو سرته، کثافت!
‫اصلاً فکرشم نکرده بودم...
‫یعنی وقتی یکی به جامعه‌ی ارواح بر می‌گرده...
‫که قراره کنار هم بخوابیم و اینا!
همه اونو فراموش می‌کنن؟
‫چی گفتی کثافت؟!
‫ناپدید شدی... چه از این دنیا... چه از خاطرات بقیه...
‫تمام مدارک وجود و حضورت دود شده رفته هوا...
‫یه دود سفید.
‫بسیار خب... اینم برای یادآوری بود.
‫خیله‌خب... قبل از شروع سال جدید نمیرینا!
‫کلاس... مرخصین!!
‫هورا!
‫ایشیدای بیشعور... کلاسا رو پیچونده... ‫فکر کنم هنوز خاطرات روکیا رو یادش میاد.
‫ایچیگو!
‫قل قل قل قل!
خب... هندونه الان کجاست؟
‫وای! اینجا که نه!
‫پسرای نامبر وان ساحل
‫خب! تابستون یعنی دریا!
‫و دریا یعنی تابستون!
‫بدین‌وسیله، بنده، آسانو کیگو...
‫نقشه دارم که از فردا یه سفر 10 روزه به دریا داشته باشم!
‫آتیش بازی، گشت و گذار پرمخاطره و درضمن، حموم روباز مختلط!
‫این و اون و هر کار مهیج و شرم‌آوری که فکرشو بکنین!
‫شرمنده... من برنامه دارم، پاس!
‫می‌گم... منم خیلی دریا رو ندوست...
‫منم که مسابقات دبیرستانیم شروع میشه، نمیام.
‫اگه اوریهیمه و تاتسوکی نیان که منم...
‫منم این سری رو شرکت نمی‌کنم.
‫شرمنده، منم که فردا می‌رم هاوایی.
‫چی زر زدی؟! با همون دوست‌دختر بزرگه؟!
‫راستش، با اون و 9 تا از دوستاش...
‫پس با خودم می‌شیم 11 تا!
‫چــــــــــــــــی؟!
‫این دیگه یعنی چی؟!
‫تو 10 تا زن، بچه؟!
‫چرا حالا منو می‌خوای بزنی؟!
‫عجیبه... هیچی سر جاش نیست.
‫با اینکه روکیا رفته... ‫روزگار داره طبق معمول می‌چرخه...
‫خب، بایدم همینطور باشه... ‫روکیا که مال این دنیا نبود...
‫فکرشو که می‌کنم، برای اینجا نساخته بودنش...
خب، حالا که چی؟
‫اینوئه...
چی شده؟ مشکلی پیش اومده؟
کوچیکی-سان... کجا رفته؟
چرا همه یهویی کوچیکی-سانو فراموش کردن؟
‫فکر کردم کوروساکی-کون دلیلشو می‌دونه.
پس... کوچیکی-سان برگشته به دنیایی که ازش اومده بود؟
‫آره...
‫ولی جاخوردم قشنگ... ‫باورم نمی‌شد که ما رو بتونی ببینی، اینوئه.
از کی می‌بینی؟
‫از همون روزی که ماجرای داداشم اتفاق افتاد.
عه؟
‫که اینطور...
‫هوم...
‫راستش من... برای اون روز خیلی قدردانتم.
‫آخه داداشمو بدرقه کردی...
‫مطمئنم که داداشم اون سمت خوشحاله... ‫اینو یه‌جورایی حس می‌کنم.
‫که اینطور...
‫هوممم.
‫ولی موندم کوچیکی-سانم تو اون دنیا حالش خوب هست یا نه...
احتمالاً الان پیش دوستاش و خانواده‌شه، نه؟
‫هرجا که هست باید برش گردونم.
‫عه؟ ولی... اگه اونجا خوشحال باشه که...
‫اون الان تو وضعیتیه که هر لحظه ممکنه بکشنش.
‫فکر کنم الان بخوای اینو بگی...
‫مهم نی اگه خانواده و دوستاش اونجا باشن...
‫تا وقتی که اونا زنده‌ـن... می‌تونن بعداً ببیننش.
‫ولی اگه بمیره، داستان تمومه.
کوروساکی-کون، تو با احساساتت روراستی، مگه نه؟
‫چیزی که فهمیدم اینه که اینجا بوده.
‫اینجا جاییه که بهش تعلق داره.
‫خیلی ممنون، اینوئه!
‫سادو...
کلینیکـ کوروساکی
‫خاک عالم! تعطیلات تابستونی شروع شده ‫و داداشی بدون ما ول کرده رفته!
‫یوزو... دیگه وقتشه که تو هم...
خیله‌خب! چطوره دخترای بابایی به یاد قدیم بیان پیش من بخوابن؟
‫چرت و پرت نگو! ‫دیگه تو خواب ببینی که پیشت بخوابم!
‫آه، حتی فکرشم باعث می‌شه استرس بگیرم.
‫دارین احساساتمو جریحه‌دار می‌کنین...
‫صبح شما بخیر، ستوان آبارای.
‫چاکریم!
‫اوووو! وایسا وایسا!
‫اگه فرار کنی حسابی تو دردسر میفتم بابا!
‫چاره‌ی دیگه‌ای نیست!
‫سیلام! من جنیفر هستم! گروه خونیم A! برج تولد حوت! سایز سینه E...
‫این چه گهیه می‌خوری، عوضی؟!
رنجی-سان! امروز مگه مرخصی نیستین؟
‫اومدم ملاقات زندانی... ‫اون هنوز زانوی غم بغل گرفته؟
‫زانوی غم بغل نگرفتم، بز.
پس... چرا لب به هیچی نمی‌زنی؟
‫بنده اشتها ندارم، جناب ستوان عزیز.
‫چته عوضی؟! تو حسودیت می‌شه که من ستوان شدم؟!
‫نه راستش...
‫شما می‌توانی، جناب ستوان، فدای شما بشم!
‫چقدر رشیدین، ستوان-دونوی گرام!
‫چه اخمای زیبایی، ستوان-دونوی گلاب!
‫می‌کشمت! فقط بیا بیرون، عوضی!
‫می‌گم، رنجی...
ها؟
من واقعاً قراره بمیرم، نه؟
‫معلومه که آره! امثال تو رو درجا پخ‌پخ می‌کنن!
‫که اینطور...
‫بایدم همینطور باشه.
ها؟
‫شوخی کردم عوضی! شوخی بود!
آخر کدومش، نادون؟
الم‌شنگه
الان کی نادونه؟ کی ما رو با آنتیک‌بازیاش نگران کرده؟
‫احتمالاً الان کاپیتان کوچیکی داره برای توی بیشعور رضایت می‌گیره!
‫شک دارم والا...
‫اسکل نفهم! اون داداش بزرگته! امکان نداره بذاره خواهرشو بکشن.
‫نه...
‫اون خودش منو می‌کشه...
ها؟
‫من اینو خوب می‌دونم.
‫می‌دونم که چجور مردیه.
‫40 سال با کوچیکیا زندگی کردم...
‫اون یه بارم تو صورتم نگاه نکرده.
فروشگاه اوراهارا
بسته است
‫چه خبره؟!
‫این دیگه چیه؟!
‫پشمام ناموساً! زیر این مغازه همچین غار خوف و خفنی داشتین؟!
‫می‌شه خفه شی؟ نیازی نیست جای من حرف بزنی! ‫همینجوریش پشمام ریخته.
‫اگه اینطوره که خوبه.
‫یالا شروع کن دیگه... این درس-مرسی که می‌خوای بگی رو...
‫بسیارخب... هرچی شاگرد اول کلاس بگه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لعنتی! این دیگه چه ادابازی‌ایه، عوضی؟!
وقتی تو حالت روحی... نفس کشیدن سخته، نه؟
‫در حال حاضر... خوابِ روحت (هاکوسویی) ‫که چشمه‌ی انرژی روحیت باشه...
‫و زنجیر روحت، که بوستر باشه، نابود شدن...
‫به عبارت دیگه...
‫روحت در وضعیتیه که روح یه آدم عادیِ بدون قدرت روحی، قرار داره.
‫قبل از هرچیز... باید انرژی روحی‌ای که از دست دادی رو برگردونیم.
خب، حالا باید چیکار کنم؟
سؤال خوبیه... ولی به جای توضیح، بهتر نیست بریم تو کارش؟
اوی! تو آماده‌ای؟
‫لطفاً هوامو داشته باشین.
درس اول
‫لسن وان! لطفاً با اون دختربچه مبارزه کن.
‫ها؟!
‫قوانین ساده و روشنه.
‫لسن وانِ ما در صورتی تمومه که یکی ‫از شماها نتونه از جاش جم بخوره.
‫لطفاً دختره رو بیهوش کن.
‫مسخره نشو! می‌خوای یه دختر بچه رو بزنم؟!
‫ولی فکر کنم به این راحتی از پسش برنمیایا...
‫اونا رو... لطفاً درست بپوش...
‫وگرنه می‌میری...
‫خیلی مسخره‌ست! اصلاً راه نداره!
‫بفرما... نگی نگفتیا...
‫اون پسره نیومد بیرونا...
یعنی مرد؟
چی بدونم؟
‫اوه، اوناهاشش...
‫اوه! داره می‌ره تو کارش!
‫عه، نه از کنارش رد شد!
‫تخم حروم! این چی بود؟! ‫اگه می‌خورد بهم که پرس شده بودم!
‫اوی! اینو چطوری بپوشم؟!
‫کوروساکی-سان! پیشونی! پیشونی!
‫همم؟ اینطوری؟!
‫خوبه! حالا اینو نعره بزن!
‫اینو بگیر! قدرت عدالت!
‫ذره عدالت! هدبند عدالت! جا بیفت!
‫که اینطور... گرفتم!
‫خیله‌خب... من گه بخورم اینو بگم!
‫عه؟! الان که وقت خجالت کشیدن نیست!
‫اینو بگیر! قدرت عدالت!
‫زره عدالت! هدبند عدالت! جا بیفت!
‫وای، عجب خریه... گفتا!
‫عوضی!
‫پشت سر پشت سر!
‫ل-لعنتی!
‫خب، بیا!
‫تخم سّگ! این که جواب نمی‌ده!
‫فقط باید فرار کنی تا نمیری!
‫وایسا!
‫اگه می‌تونم فرار کنم که...
یعنی از نظر سرعت باهاش هم‌ترازم، نه؟
‫پس!
‫بیا!
‫اوه!
همممم؟
‫می‌تونم...
‫نمی‌زنم تو صورتش... ‫کلاهشو نشونه می‌رم!
‫بعدشم که به خاطر تفاوت اندازه، حتماً...
لعنتی! زدم تو صورتش؟
سیف: امن: یه اصطلاح تو بیسبال
‫سیف!
‫دوباره! قربان محبتتون!
‫تبریک عرض می‌کنم!
ها؟
درس اول پاس شد
‫لسن وان کلیِر شد!
‫عه؟ چرا آخه؟ من که بهش باختم تا اینجا!
‫ای بابا، من که نگفتم با بیهوش‌کردن اورورو درس اول پاس میشه.
‫ولی...
‫هرچی نباشه، این دختر مهارت مقابله با شینیگامیا رو داره.
‫امکان نداره روح یه آدم ساده بتونه شکستش بده.
راستی... هنوزم تو تنفس مشکل داری؟
‫عه؟ ها؟ راستیا...
‫به عبارت دیگه، بازیابی انرژی روحیت موفقیت آمیز بوده.
‫این لسن یه نبرد تک‌ضربه بود.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی جاخالی بدی یا نه.
‫انرژی روحی در معرض خطر نابودی ‫روح بیشترین افزایشو داره، می‌دونی؟
‫اگه بتونی انرژی روحیتو درست و درمون افزایش بدی...
‫پس می‌تونی جاخالی بدی یا مشت بزنی که خیلی هم عالیه!
و اگه نمی‌تونستم؟
‫می‌مردی خب...
‫عوضی، از اول بگو، از اول!
‫ایمان داشتم... که تو موفق میشی.
‫بسیارخب! حالا که انرژی روحیت برگشته...
‫چیکار کنیم؟ جشن بگیریم و دیگه...
‫ها؟!
درس دوم
درجا بریم سراغ لسن تو، چطوره؟
لسن؟
می‌خوای توش شرکت کنی؟
‫هممم، ولی خیلی یهویی بود...
‫گذشته از اینا... مشکل اینجاست که... این گربه...!
چی شده؟
هممم؟
‫ایچیگو داره آماده میشه که وارد جامعه‌ی ارواح بشه.
‫اگه شما هم می‌خواین از قدرتایی که ‫درونتون بیدار شده، استفاده کنین...
‫باید تو لسنای من شرکت کنین.
‫خب، البته تصمیم با خودتونه که برین اونجا یا نه.
‫من که می‌رم.
‫سادو-کون...
‫من که... چیزه...
‫اجباری در کار نیست.
‫آه! اومد اومد!
‫ایشیدا-کون! یوهو!
عه؟ اینوئه-سان؟ سادو-کون؟
شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫از یوروئیچی-سان خواستیم هاله‌ی روحیتو دنبال کنه.
یوروئیچی؟
چیکار می‌کردی؟ اومدی اردو؟
‫نه بابا...
تمرین می‌کردی، نه؟
‫کی بود؟!
‫کجا رو نگاه می‌کنی؟ من اینجام، اینجا.
‫یوروئیچی...
‫وای! وای! گربه! گربه!
‫چته تو؟ یه گربه‌ی سخنگو که ترس نداره.
‫اینقدر لوس نباش، جغله.
‫راست می‌گه ایشیدا-کون! این چیزا که طبیعیه!
‫نه... راستش من از این می‌ترسم که چنین چیزی عادی باشه.
‫این آدما هم تا بیان به یه چیزی عادت کنن، ‫دهن ملت سرویس میشه.
آه، عذر می‌خوام... بسیارخب... با بنده چیکار داشتین؟
‫راستش...
کوروساکی می‌خواد بره جامعه‌ی ارواح؟
‫انگار می‌خواد کوچیکی-سانو نجات بده.
‫برای همین گفتیم بیایم به تو هم بگیم، ایشیدا-کون...
‫متأسفانه به بنده ارتباطی پیدا نمی‌کنه...
‫زندگی کوچیکی-سان تو خطره‌ها!
‫من یه کوئینسی‌ام و نمی‌تونم سرمو بعد از ‫شکست ‌خوردن از اون شینیگامی بالا بیارم.
‫برای همین باید تمرین کنم.
‫کوچیکی-سان تو نگرانیای من جایی نداره.
‫که اینطور... پس ایشیدا-کون به ‫روش ایشیدا-کون تلاش می‌کنه، نه؟
‫منم دوباره خوب و دقیق بهش فکر می‌کنم.
‫الان مطمئنم که داره یه تغییراتی ایجاد می‌شه...
‫می‌ترسما... ولی می‌خوام بدونم که داره چی میشه...
‫خدافظ... ایشیدا-کون.
‫شرمنده، اینوئه-سان...
‫ولی نمی‌تونم بذارم کسی این تمرینو ببینه...
‫لطفاً هوامو داشته باش، سنسه...
‫خدافظ زندگی!
‫دقیقاً... وقتی زنجیر سرنوشت بریده شه...
‫دیگه نمی‌تونی برگردی به بدن فیزیکیت.
‫خدا خودت و رفتگانتو بیامرزه.
‫اینقدر بالا سرم مزخرف نگو!
‫پس، بذار یه چیز درست بگم...
‫زنجیر از نقطه‌ی انقطاع، شروع می‌کنه به خوردگی...
‫و وقتی که برسه به سینه‌ت...
‫تبدیل به هالو می‌شی، می‌ری پی کارت.
چ-چی گفتی؟
‫اگه نمی‌خوای هالو شی، پس باید شینیگامی شی!
ها؟
‫وقتی لسن تو رو کلیِر کردی...
‫یعنی قدرتای شینیگامیتو به دست آوردی!
‫خب، ادب حکم می‌کنه که انتخاب با خودت باشه.
‫هه! تو که انتخابمو می‌دونی!
‫اوکی! پس بریم تو کارش...
‫گو!
پشمات سقوط کرد از این حرکت مشقی یا نه؟
‫اوی اوی...
‫این خیلی عمیقه‌ها...
‫همه‌ی تلاشمو کرده بودم!
‫آخ آخ...
‫ای... این دیگه چیه؟!
‫فن 99 باکودو... بخش اول...
‫غــُــل!
‫جسارت بنده رو می‌بخشین اما تا این لسن تموم شه...
‫دستاتون در غُل باقی خواهند موند.
گه توش! عوضی...؟
‫کوروساکی-سان!
‫هر موقع که راحت بودین، تشریف بیارین بالا.
‫shattered shaft: استوانه‌ی آش و لاش، دودکش شکسته، ستون خرد و خمیر
‫این لسن دوم هست... ‫که به نام درس شترد شفت، شناخته می‌شه!
‫مرتیکه خر! مگه می‌تونم بیام بالا؟!
‫بنده توصیه نمی‌کنم وقتتونو صرف فکر به امکان و عدم امکان کنین.
‫در اون عمق از شترد شفت که قرار دارین، ‫72 ساعت یا به عبارتی 3 روز وقت دارین،
‫قبل از اینکه اون زنجیر به صورت کامل خورده بشه.
‫قبل از اون زمان لطفاً در قواره‌ی یه شینیگامی ‫خوشتیپ، این بالاحضور بعمل برسانید.
‫لازم به ذکره که در غیر اون صورت، خودمون ‫دهن‌مهن شما را سرویس خواهیم نمود.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
رو به تمام آدمایی که تا اینجا ازم حمایت کردن
این رپسودی حماسی تقدیم شما باد
می‌خوام حس قدردانیمو تقدیم شما کنم
خیلی ممنونم، واقعاً ممنونم
فرقی نداره که کجا باشین
هرجا که هستین ازتون تشکر می‌کنم
وقتی که گرگ و میشِ غروب رنگ قرمز به شهر پاشید
دیدم که یهو سرگردون خیابونا شدم
غروب که می‌شه جمعیت می‌ره بالا
به خودم گفتم یه لحظه وایسا و تماشا کن
یهو موبایلم شروع کرده به زنگ‌خوردن و ویبره‌زدن
انگار می‌خواد شکاف توی قلبمو پر کنه
شما تنها نیستین، همه با همیم
ما همیشه هوای همدیگه رو داریم
رو به تمام آدمایی که تا اینجا ازم حمایت کردن
این رپسودی حماسی تقدیم شما باد
می‌خوام حس قدردانیمو تقدیم شما کنم
خیلی ممنونم، واقعاً ممنونم
فرقی نداره که کجا باشین
هرجا که هستین ازتون تشکر می‌کنم
‫جینتا! اورورو!
‫فکر می‌کنین قراره چقدر طول بکشه که ‫کوروساکی-سان برگرده به حالت شینیگامی؟
‫من که می‌گم 5 ساعت!
‫12 ساعت... نبود؟
‫پس من هزارتا شرط می‌بندم رو برنگشتنش...
‫وایسا بینم، کثافت!
هم اکنون، راهنمای تصویری کون
‫دایره‌المعارف جامع شینیگامی!
امروز نوبت کِنی جونه
‫کاپیتان جوخه یازده! زاراکی کنپاچی! ‫اینجوری به من نگاه نکنا!
کاپیتان جوخه‌ی یازدهم
زاراکی کنپاچی
کاپیتان جوخه‌ی یازدهم
زاراکی کنپاچی