..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سوباکی!
‫کوتن‌زانشون! من پس می‌زنم!
‫سوباکی-کون!
‫زنیکه‌ی خر...
‫بد نشونه رفتی!
‫این اولین بار بود که همچین تکنیکی می‌دم ولی...
‫هیچ نیت مرگباری از اون حمله حس نکردم!
‫شاید بتونی با اون حرکت هالو بکشی،
‫ولی هیچ اثری روی شینیگامیا نداره.
اینجا رو با زمین بازی اشتباه گرفتی؟
‫اینجا میدون جنگه!
‫اگه قصد کشتن نداشته باشی، ‫نمی‌تونی کسی رو متوقف کنی!
‫ها...؟!
پس می‌خواستی شمشیرتو به قصد کشت پایین بیاری؟
‫در این صورت با من بجنگ.
‫آخه کمون من، پره از همون نیت مرگباری که عاشقشی.
‫اوه... به حقِ چیزای ندیده... ‫شما که احیاناً کوئینسی نیستی؟
‫دقیقاً همینطوره.
‫کمان ایشیدا-کون...
‫با اونی که قبلاً دیده بودیم، کاملاً فرق داره!
‫هم از نظر ظاهر، هم از نظر ریاتسو...
‫اون دستکش...
‫حتماً اون مدت داشته تنهایی تمرین ‫می‌کرده که ازشون استفاده کنه.
‫خیلی خیلی جالب شد.
‫یکیتون از یه مهارت ناشناخته بهره می‌بره، ‫اون یکی کوئینسیه...
‫هردو با فاصله می‌جنگین...
‫درضمن، هر دو هم به جنگ من اومدین.
‫چه حسن تصادفی! چه تقابل زیباییه از سوی سرنوشت...
‫در این صورت مجبورم که نشونتون بدم. ‫فرم حقیقی زانپاکتوی خودمو...
‫بال‌هاتو بگشا! سونزاکیگاراسو!
ها؟
چطوره؟
‫حالا سوگواری کنین.
‫من... افسر رتبه‌چهار جوخه‌ی هفتم... ‫ایکّانزاکا جیروبو!
‫منو به اسم جیروبوی دِروباد می‌شناسن!
‫این دروبادی که عرض کردم...
‫نشون می‌ده که در مبارزه از راه دور، ماهرترینم.
‫تیغ‌های برّان من در فضا می‌رقصن.
‫هنوز پیدا نشده کسی که سونزاکیگاراسوی ‫منو ببینه و نفس بکشه.
خب خب... چطوره؟
حتی نمی‌تونی حرکتشونو دنبال کنی، نه؟
‫به عنوان یه استاد همرسته با تو، ‫واقعاً باید سوگوار باشی که منو دیدی...
ها؟
‫خیلی نُطق جالبی بود... ‫فقط از تو فیلم‌فانتزی بکش بیرون...
‫شاید تو اون فیلم قوی‌ترین جنگجو باشی، ‫ولی دیالوگات تو دنیای واقعی، زر زیادی محسوب میشه.
‫مسخره‌ست! اینو شانسی زدی...
‫الکی فاز برت نداره...
هنوز متوجه نشدی؟
‫شرمنده‌تم...ولی اگه تو قوی‌ترینی و صاحب این عنوان...
‫امروز مجبورم که لقبتو ازت بگیرم.
‫تا جایی که به مبارزه‌ی از راه دور مربوطه، ‫انگار من دستِ بالا رو دارم.
‫اگرچه اوریویِ دِروباد، خیلی لقب باحالی نیست.
‫دستم... دستم...
‫دست چپ قشنگ من...
‫محشر بود، ایشیدا-کون!
‫در مقایسه با اون روز که با کوروساکی-کون ‫با هالوها می‌جنگیدین...
‫کاملاً یه آدم دیگه شدی!
به حد کافی سوگواری کردی؟
‫به عنوان یه هم‌رسته تو پرتاب‌گری...
‫خیلی بدشانسی آوردی که خوردی به پست من.
‫من.. سوگواری کنم؟! جغله‌ی پررو!
‫متوجه شدی مگه نه؟ ‫این هدفگیری از قصد بود...
‫درضمن، سری بعدی در کار نخواهد بود.
‫تبریک می‌گم!
‫حقیقتاً تبریک می‌گم! سرعت، قدرت و دقت تکنیکت محشره.
‫از تمام جهات نسبت به من برتری.
‫همین که همچین استاد بامهارتی رو ملاقات کردم، خوشحالم...
‫شکست خوردم.
‫لطفاً... منو بجوشون و بپز یا هرچی که میلته.
چرا به من شلیک نمی‌کنی؟
نکنه، می‌خوای به من اجازه بدی که برم؟
‫من کوئینسی‌ام... برای شینیگامیا محبت خرج نمی‌کنم.
‫ولی... دوست ندارم که برای ضعیف‌تر از خودم قلدری کنم.
‫زود باش از اینجا برو... ‫تا نظرم عوض نشده.
‫به نظر میاد که شما آدم مهربونی هستی.
‫اگرچه...
‫این... دلیل فلاکتِ توـه!
‫حالا که از پس من بر نمیای... گفتی برم سراغ اینوئه-سان؟
یا شایدم... نقشه داشتی اینوئه-سانو گروگان بگیری؟
چ-چرا... فهمیدی؟
‫دوست ندارم برای ضعیف‌تر از خودم قلدری کنم... ‫ولی بدمم نمیاد دنیا رو از شر حروم‌لقمه‌های بدبخت خلاص کنم.
‫از همون لحظه‌ای که سرو‌کله‌ت پیدا شد، ‫اینوئه-سانو هدف گرفته بودی، نه من.
‫بیشتر آدما کسرِ شأنشون می‌شه‫که به زن حمله‌کنن، تو از پشت بهش حمله می‌کنی؟
‫یه آدم باشرف که یه‌جو غیرت داشته باشه، همچین کاری نمی‌کنه.
‫فقط آدمای بدبخت و بزدلن که اینطوری می‌جنگن.
‫تبریک می‌گم.
‫درضمن، در پناه خدا.
‫تو حتی لایق زمان سوگواری نیستی.
‫مرسی... ایشیدا-کون!
‫عه؟ نه بابا...
‫من که...
«کار مهمی نکردی؟»
اون مرده؟
‫نه...
‫به زنجیر روح و نقطه‌ی خواب روحش زدم...
‫اون دو تا نقطه فقط برای تولید انرژی روحین.
‫مردن که نمی‌میره... ‫اگرچه قدرت روحیشو از دست می‌ده.
‫درضمن... وقتی بیدار شه، دیگه نمی‌تونه شینیگامی باشه.
‫به عنوان نتیجه‌ی این نبرد... ‫همین کافیه.
بریم؟
‫هوم.
‫از یوروئیچی-سان شنیدم...
ریشی: ذرات روحی
‫کوئینسیا ریشی اطرافشون رو برای جنگیدن جمع می‌کنن.
‫مطمئنم که از اون دستکش استفاده می‌کنه تا ‫قابلیتش برای جمع‌آوری ریشی رو افزایش بده.
‫اون روزم به خاطر قدرت منکوب‌کننده‌ش ‫ترسیده که به ما آسیب برسونه...
‫برای همینم ایشیدا-کون تنها تمرین می‌کرد.
‫و حالا هم که تا این حد بهش مسلط شده...
‫تک و تنها... فقط تو 10 روز.
‫خیلی محشری، ایشیدا-کون.
از اون‌طرف، من تو این ده روز چیکار کردم؟
‫آه!
‫م-مرسی!
‫قربانت.
‫این درست نیست...
‫اوریهیمه!
‫تو می‌تونی، اوریهیمه!
‫آره درسته... من قول دادم...
اینوئه-سان؟
هم؟
چیزی شده؟ نکنه اون موقع سرت خورده به جایی؟
‫آه، اشتباه می‌کنی، چیزی نیست! ببخشید!
‫فقط چون به خورشید نگاه کردم چشام پر اشک شد.
‫تو خودت اینطوری نمی‌شی؟ ‫که دماغت بخاره و عطسه کنی و اینا...
‫یا مثلاً وقتایی که تو کتابخونه‌ای بعد دستشوییت می‌گیره...
یا وقتایی که سیبِ سفت می‌خوری و از لثه‌ت خون بیاد؟
‫خب... بریم، ایشیدا-کون!
‫منم... می‌ترکونم!
‫اینوئه-سان...
چی شده؟
مطمئنی سرت به جایی نخورده؟
عه؟ چرا؟
‫هیچی...
‫آخه چرا هر ننه‌قمری از راه می‌رسه ‫می‌خواد بیفته دنبال کون من؟!
‫اوی، وایسا میمون یه‌وری!
اشاره به مژه‌هاش
‫اینقدر قر نیا، مُژگان-جون!
‫بیا، فدای اون قیافه‌ی زشتت!
‫شماها دیگه چی می‌گین؟!
‫اون پسره باز یکم قشنگ بود به چشم برادری...
‫ولی از هرزاویه به شماها نگاه می‌کنم، ‫مثل کونِ گربه می‌مونین!
‫چی گفتی، بچه؟!
‫می‌خوریمت، مژگان‌جون!
‫اینقدر زیادن که حتی نمی‌شه تو کل‌کل برنده شد!
‫اوه؟!
‫ایچیگو!
تجدید قوا؟ خیلی خوش‌موقـــــــــــ
‫گه خوردم!
‫اوی، گانجو...!
وا-وا-وا-وایسا! اینا رو چرا نداختی دنبال خودت؟
‫شاشیدم تو این تجدید قوا!
‫احمق! نیا سمت من، الاغ!
‫یه گله‌ گرگ انداختی دنبال خودت که چی بشه؟!
‫مگه نمی‌گم نیا از این‌طرف؟!
‫برو بریم گانجو! بخواب!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از ایه‌مورا به مرکز...
‫جوخه‌ی 4، خدمه‌ی درمان اونوهانا...
‫گروهای 1، 6 و 14 داریم به موقعیت دشمن نزدیک می‌شیم.
‫یالا تکون بخورین! اینکه مانور نیست!
‫چشم!
‫خودمو خیس کردم، مرتیکه گاو!
‫برای چی عین گاو یهویی شمشیر می‌کشی؟!
‫مگه خری، عوضی؟!
‫چی؟! مگه بهت نگفتم بخواب، گوساله؟!
‫مرتیکه، مسئله سر بازه‌ی زمانی بین هشدار و عمله!
‫خیلی کوتاه بود، کاری ازم برنمیومد!
‫عوضی، باید درجا بخوابی! از بس کندی!
‫گه مفت نخور، الاغ!
بسیار خب... حالا چیکار کنیم؟
‫الان با یه حمله‌ی غافل‌گیرکننده قسر دررفتیم...
‫درسته که یکم بَر و بازو به اینا نشون دادیم...
‫ولی فکر نکنم از اون قُماشی باشن ‫که عقب بکشن با این چیزا...
‫خیلی دیر کردم انگار...
‫چیکار کنم...؟ ‫بهتر نیست برگردم؟
ولی اگه ایه‌مورا-سان بگه «کدوم‌ کوری بودی» چی؟
‫تو جواب این سؤال می‌مونم.
‫آه، ولی اگه نرم که بیشتر قاطی می‌کنه...
گذشته از اینا، بقیه کجان؟
‫چه خبره...
‫خیله‌خب! ‫از اون آدمایی که اونجان می‌پرسم.
‫می‌گم، ببخشید... از جوخه‌ی چهارمــــــ
‫چته؟ نرینی... بچه‌فوفول!
‫معذرت می‌خوام!
‫یالا! گمشو!
‫تو چی می‌خوای اینجا؟!
‫معذرت می‌خوام!
چه‌خبره اون پشت؟
ها؟
‫آخ آخ آخ... چقدر نامردین...
‫ایچیگو... یه نقشه‌ی مشتی برای فرار زد به سرم.
‫چه تصادفی... منم همینطور...
آه، بله؟ دنبال نقشه برای فرار بودین؟
‫م-می‌گم... احیاناً که... شما دو عزیز... ‫همون ریوکاها... نیستین، نه؟!
‫یالا! لات و لوتا، راهو باز کنین!
‫لات و لوتا! اگه واسه جون رفیقتون ارزش قائلین بجمبین!
‫دروغ؟! می‌دونستم!
‫هنوز نرسیدیم که، یاچیرو!
‫واقعاً از این‌طرف بود؟!
‫واقعنیِ واقعنی!
‫شک نکن که از این‌طرفه... احتمالاً.
‫احتمالاً؟ گفتی احتمالاً؟!
‫اَه، چقدر حرف می‌زنی! ‫پس از این طرف...!
‫پس؟! الان گفتی پس؟!
‫چرا اینقدر نق می‌زنی تو؟!
‫اصلاً خودت تصمیم بگیر! ‫من نمی‌دونم!
عجب... پس از این‌ور، مگه نه؟
‫آره آره... از همین‌طرف!
‫حتمنه‌ها...!!! حتمنه‌ نه؟!
‫اوی، لات و لوتا! بکشین کنار!
‫لات و لوتا، اگه برای جون رفیقتون ارزش قائلین، بجمبین!
‫نه! ولم کن! ولم کنین.... ها؟ ولم...
ا-این دیگه چه اتمسفریه؟
‫شاید شمرده‌ نگفتیم، نفهمیدن... یه بار دیگه...
‫ب-باشه...
‫اوی! لات وَ لوت ها! بِکِشین کِنــــار...
‫اگه برای جون دوستتون ارزش قائل هستید، بکشین کنار!
‫یالا!
‫آ-آه... چشم...
‫وااااای...
‫این چه...
گهی بود خوردین، عوضیا؟
عه؟
‫خب دیگه... گروگان گرفتیم...
به نظرت اون شبیه بروبچِ ماست؟
نیستی؟
‫من تو جوخه‌ی چهارم... ‫ اونا لاتای جوخه‌ی 11 ان...
مگه این فرق داره؟
‫هه... انگار واقعاً این ریوکاها به اینجا آشنا نیستن.
‫چون خوش ندارم ما رو با اون فوفول یکی کنی، بهت می‌گم.
‫گوش‌پاک‌کن بردار گوشاتو تمیز کن و گوش بگیر...
‫سرجمع تو سِیرِیتی 13 تا جوخه‌ی گارد داریم.
‫جوخه‌ی ما، یعنی جوخه‌ی 11 خفن‌ترین کاپیتانو داره.
‫در نتیجه، ما قوی‌ترین جوخه‌ی جنگیِ عالمیم و خلاص!
‫آره!
‫راست می‌گه... ریخت و قیافه‌ی اینا کلاً تو آفسایده...
‫مال تو نرماله.
‫آه، مرسی...
خب... گفتی مال کجایی؟
‫م-من مال جوخه‌ی چهارمم.
‫در مورد سوسول‌خونه‌ی 4...
‫اونا تخصصشون بهداری و تسکین و درمانه.
‫یه مشت سوسول شاشو...
‫که حتی بلد نیستن درست شمشیر دست بگیرن!
‫تو 13 تا جوخه، تیتیش‌ترینشونن!
‫وای، سنگینه...
‫حقیقت، اصلاً نمی‌دونم چرا نفس می‌کشن...!
‫برای همین پشمم حساب نمی‌شن!
چهار
‫زنده باد!
‫اصلاً گه می‌خورن!
‫زنده باد!
‫حالمونو بد نکن!
‫زنده باد!
‫بنابراین، ما بروبچ جوخه‌ی یازده از اونا...
‫زنده باد!
‫متنفریم!
‫اگه دوست نداری هم بکشش! ‫مهمونتم می‌کنیم، داداش!
‫وای!
‫و-وا-وایسین بینم!
‫این نامردی نیست که از مرگش راضی باشین...
‫چون فقط از ریخت و قیافه‌ش خوشتون نمیاد، دوستان؟
‫اوه... دوباره زد تو کار منطق...
‫بریم! همه رو بکشین!
‫لعنتی! آخرشم باید با زور راه باز کنیم...
ها؟
چ-چی شد، این دیگه چی بود؟
‫والا خبر ندارم...
‫به هر‌حال!
‫دشمنامون نصف شدن، وقت فراره!
‫اوریا!
‫کنار کنار کنار!
‫فکر کنم چند لحظه پیش... ‫ریاتسوی ایچیگو رو حس کردم...
حتماً باز گمش کردم...؟
‫اوی، عوضی... نخاله...!
‫این الان کار تو بود؟! انگار تنت می‌خاره، مرتیکه؟!
‫چته با اون فیس عجیب و غریبت؟!
‫اونایی که الان دررفتن، رفیقات بودن؟!
الان... دررفتن؟
‫احتمالاً آره...
‫چشمم روشن! ولی کور خوندی اگه فکر کردی می‌تونی سربه‌سر ‫جوخه یازده بذاری و در بری؟
‫تو 5 دقیقه، دل و روده‌ت کف زمینه!
‫شرمنده... اما نمی‌تونم شما رو همراهی کنم...
ها؟
چی گفت الان؟
‫5 دقیقه وقت ندارم...
‫ 2 مین کافیه...
جوخه‌ چهار
تسکین‌خانه مرکزی سیریتی
پس هرچی هم که بشه، نمی‌خوای حرف بزنی؟
مادارامه ایکّاکو-کون؟
چرا حرف نمی‌زنی، عزیزم؟
‫خیلی عذر می‌خوام! جناب فرمانده‌ی جوخه‌ی 12!
‫بازجویی اونم در این مکان، اکیداً ممنوعه!
‫خفه‌خون بگیر!
‫مایوری-ساما...
‫تو لطفاً ببند، نمو!
یکم خفه‌خون بگیر، باشه؟
دوباره دوست داری توبیخت کنم؟
‫خیر، خیلی عذر می‌خوام.
‫اینطوری نی که نخوام حرف بزنم...
‫چیزی ندارم که بگم.
‫نه از هدف اون ریوکا، نه از مبدأ و مقصدش، نه هیچی...
پس، چیکار کردی؟
‫یعنی رفتی اونجا با اون ریوکا کاتاناکِشی کردی و جنگیدی...
‫بعد همونجا شکستو به جون خریدی...
و حالام دست از پا درازتر برگشتی، بدون اطلاعات؟
درست عرض کردم؟
‫دقیقاً قربان.
‫به غیر از اینا...
‫بنده نه قیافه‌شو دیدم... و نه صداشو شنیدم.
‫برای همین، اطلاعاتی که مدنظر شماستو ندارم.
‫بسیار عالی...
‫در این صورت یعنی مجازاتتو به جون خریدی ‫و می‌خوای که همینجا تنبیهت کنمـــــــــــــــ!
کفم برید، می‌دونی؟
عوضی، تو از کی تا حالا اینقدر شاخ شدی که سرباز یه جوخه‌ی دیگه رو تنبیه می‌کنی؟
ها، کوروتسوچی؟
‫زاراکی!
‫هه... حالا که فرمانده‌ی نامحترمش اینجاست، چاره‌ای نیست.
‫دیگه نیازی نیست که من بازجوییش کنم.
‫فعلاً از حضورتون مرخص می‌شم...
‫راه بیفت، نمو! اینقدر عین اسکلا نباش، مشنگ!
‫چشم.
‫کاپیتان...
‫چطوری... خوب خودتو لت و پار کردیا...
یه‌کاره اومدین دیدن من؟
‫نه نه، فقط راهو گم کردیم.
پس جناب ستوانم اینجا تشریف داشتن؟
‫درسته که همینجوری تصادفی گذرمون به اینجا خورد... ‫ولی نگرانتم بودیما!
کچلی چطوره حالت؟
‫مگه نگفتم اینجوری صدام نزن، پدرسوخته؟!
عه؟ کلّه‌طاس خوبه؟
انگار گوشت بدهکار نیست، نه؟
‫کچل کچل کلاچه!
شنیدم... انگار باختی... ها؟
‫واقعاً عذر می‌خوام...
‫با اینکه شرمِ باخت باهامه، به خودم اجازه دادم برگردم.
قوی بود یارو؟
‫قوی بود.
‫ریخت و قیافه عین شینیگامیا...
‫شیهاکوشو پوشیده بود، موهای کوتاه نارنجی...
‫با یه شمشیر قدی بدون دسته و حفاظ دست.
‫داشت می‌رفت سمت سنزایکیو شیشینرو.
زندان فوق محفوظمون؟
‫مشخصات شما رو بهش دادم و گفتم ‫که گوش‌به‌زنگٍ روبرویی با شما باشه.
‫اگه به حرفام اعتنا کرده باشه...
‫شما مطمئناً از یه نبرد عالی لذت می‌برین، ‫حالا هرجا که باهاش روبرو بشین.
‫یارو قوی بود... نکته‌ش اینجاست که داره قوی‌ترم میشه.
‫فکر کنم وقتی به پست شما بخوره، ‫احتمالاً قوی‌ترم شده باشه...
‫که اینطور...
اسم یارو چی بود؟
‫یامادا هاناتارو هستم.
‫از اون اسما که آدما یادش می‌ره!
‫ع-عه؟ همه که می‌گن اسمم راحت تو ذهن می‌مونه.
‫جدی؟ اگه یامادا تارو یا یامادا هاناکو بود باز یه چیزی...
‫ولی هاناتارو که... خیلی سخته، سخته بابا.
‫ای بابا...
بعدشم... مگه تو دشمن ما نیستی؟
ها؟
‫برای چی دوزانو نشستی و داری مثل ‫بچه‌ی آدم خودتو معرفی می‌کنی؟
‫راست می‌گیا... حالا که گفتی فهمیدم...
برای چی اینو کشوندی دنبال ما؟
‫چیکار می‌کردم؟!
‫دمِ دست بود، منم با خودم آوردمش!
چون دمِ دست بود برش داشتی آوردیش؟
‫تو هرچی رو زمین باشه برمی‌داری می‌بری خونه؟!
‫خفه‌شو دیگه! تو خودت تا الان متوجه نشدی که این باهامونه!
‫بس کنین دیگه شما دوتا! ‫به خاطر من دعوا نکنین!
‫کی به خاطر تو دعوا کرد؟!
‫بابا! اگه صداتونو بلند کنین، پیدامون می‌کنن!
چیزیمون نشه؟
‫فعلاً که اوکیه...
‫ولی خودمونیم... اگه حرف اون کچله درست باشه...
‫حتی اگه روکیا تو اون برج سفیده باشه هم...
‫مشکل اینجاست که چطوری خودمونو برسونیم اونجا.
‫آها، راستی! من یه نقشه دارم.
‫اوضاع خیط می‌شه اگه زرت و زرت ‫بخوریم به پست کاپیتانا، نه؟
‫کاش موقعیت دشمنو می‌دونستیم.
‫اونو ول کن...
‫این نقشه که کوچه‌موچه توش نیست...
چی شد؟ ها؟
این دیگه چیه؟
‫صلح!
‫این نقشه رو که خودِ خرت کشیدی!
‫چته بابا؟! از هیچی که بهتره، لااقل!
‫ببخشید...
‫خفه می‌شی یا نه؟ داریم استراتژی می‌چینیم، ‫هروقت گفتم خاک‌انداز بیا...
‫راستی... تو دیگه برو خونه‌تون...
‫خیلی برامون استفاده‌ای نداری آخه.
‫گرفتار شدیم...
منظورت از روکیا... کوچیکی روکیا-سانه؟
می‌دونستم... درست گفتم، نه؟
‫خواهر کوچیک فرمانده جوخه‌ی 6، کاپیتان کوچیکی...
‫الان تو بازداشته...
‫پس... اون برج سفید هم... باید سنزایکیو باشه...
‫من...
‫بلدم... راه مخفی ورود به اون برجو...
‫کن-چان... خیلی خرکیفیا...
ها؟ منو می‌گی؟
‫آره! خیلی وقت بود که کن-چانو اینطوری ندیده بودم.
‫جدی؟ شایدم درست بگی...
‫جلوی ایچیمارو دووم آورده... ‫ایکّاکو رو زده پکونده...
‫ایکّاکو گفت یارو قویه...
‫ایکّاکو گفت داره قوی‌ترم میشه!
‫کجایی؟ دقیقاً کجایی؟!
‫من، زاراکی کنپاچی، منتظرتم، عوضی!
‫بیا بیرون! ‫کوروساکی ایچیگو!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.