..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
لعنتی! این پله‌ها ته ندارن یعنی؟
‫تا کجا باید بالا بریم، لعنتی؟!
‫اینقدر نق نزن سرمونو بردی!
‫خیله‌خب... رسیدیم!
‫هیچ‌کس این اطراف نیست! ‫اینجا هم حفاظت تعطیله.
‫خیله‌خب، بهتره مستقیم بریم تو!
قرارگاه جوخه‌ی پنجم
سِیرِیتِی
سلول بازداشتگاه ویژه
داخل
‫کاپیتان...
‫خیلی داغون شدی...
‫رانگیکو-سان...
تونستی خودتو آروم کنی؟
‫اممم...
‫خیلی عذر می‌خوام...
‫به رانگیکو-سانم دردسر دادم...
‫ها؟ آها... منو بیخیال شو... ‫منم نتونستم کاری انجام بدم.
‫می‌گم...
اون بیرون اوضاع چطوره؟
‫اوضاع که بد خرابه...
‫این همه اتفاق داخل ایستگاه افتاده...
‫خیلی بی‌سابقه‌ست... مشکل اون ریوکاها هم هست...
‫همه دارن ساز خودشونو می‌زنن، ‫هیچکس تمرکز نداره روی کارش.
پس... دستگیری مجرم به کجا رسید؟
‫هنوز تحقیقات صحنه‌ی قتل تموم نشده.
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه منتظر تصمیم کاپیتان ارشد بمونیم.
‫ولی... ولی اونی که کاپیتانو کشته...
‫تمومش کن!
‫از راست شکمت حرف نزن!
‫درسته که الان گفتم وضعیت داغونه...
‫ولی از همه بدتر وضعیت جوخه‌ی پنجمه!
‫همزمان، کاپیتان و ستوانشونو از دست دادن...
اصلاً می‌دونی این یعنی چی؟
‫اینطوری نیست که احساساتتو درک نکنم...
ولی می‌دونی...؟
‫اون موقع...
‫اون موقع که تو کاپیتان آیزنو پیدا کردی، ‫اون کاری که بعدش انجام دادی...
‫به نظرت اون بهترین کارِ ممکن بود؟ ‫یعنی هیچ‌کار دیگه‌ای نبود که بشه کرد؟
نمی‌تونستی حداقل بهش بیشتر فکر کنی؟
‫جایگاه یه ستوانو نباید اینقدر سرسری بگیری.
‫عذر می‌خوام...
‫من... من...
‫بگیرش...
‫این تو اتاق کاپیتان آیزن بود.
‫برای تو نوشته.
کاپیتان آیزن... برای من نوشته؟
‫شانس آوردی که کاپیتان ما پیداش کرد...
‫اگه دست کس دیگه‌ای میفتاد...
‫احتمالاً به عنوان مدرک ضبطش می‌کردن...
‫احتمال داشت هیچ‌وقت به دستت نرسه.
‫نمی‌دونم داخلش چی نوشته، ولی...
‫اینکه کاپیتانت آخرین حرفاشو برای تو نوشته...
‫باید به عنوان یه ستوان خیلی خوشحالت کنه.
‫قدردان باش که می‌خونیشون.
‫می‌گم... خیلی ازتون ممنونم.
‫هیناموری-کون، اگه این نامه رو می‌خونی، ‫پس نتونستم به اونجا برگردم.
‫کاپیتان...
‫پس می‌دونستی که هدف قرارت دادن...
‫دیشب، بعد از اینکه خواب رفتم... ‫این یادداشتو برام نوشتی.
‫کاپیتان...
‫می‌دونم که خیلی نگرانی بهت دادم.
‫برای این اهمال، هیچ کلامی نیست که شرمندگیمو بهت برسونه.
‫تا امروز... از این برات نگفتم که...
‫چه هراس ناجوری به دلم افتاده.
‫اگرچه دوست دارم درک کنی که حرف‌نزدن من...
‫فقط و فقط برای درگیر نشدن تو توی این ماجرا بوده.
‫بنابراین اگه ممکنه، منو ببخش.
‫حتی با این تفاسیر... ‫باز هم تو رو درگیر کردم...
‫احتمالاً وقتی اینو می‌خونی دیگه زنده نیستم.
‫برای همین... برای تویی که بیشترین اعتماد رو نسبت بهش دارم...
‫این مدارک حقیقی از کشفیاتِ ناگوارم رو جا می‌ذارم.
‫اینکه...!
‫چی؟!
‫این دیگه چه ریاتسوییه...؟ ‫مثل فشار قبر می‌مونه!
‫لعنتی!
‫باید بدوییم...
‫نمی‌دونم اینجا چه خبره، ولی...
‫مطمئنم این دور و بر یه آدم وحشتناک منتظرمونه!
‫قبل از اینکه اون ما رو پیدا کنه، ‫باید بدوییم و ازش بگذریم!
‫باشه!
‫چشم!
‫برو بریم!
‫پس بالاخره پیداش شد... ‫علف زیر پام سبز شده بود...
‫خیله‌خب...
عجیبه... چه خبره اینجا؟
‫از اون موقع داریم می‌دوییم و می‌دوییم...
‫ولی فکر نمی‌کنم هیچ فاصله‌ای بین ما و دشمن افتاده باشه...
‫پاهام سنگین شدن...
‫لعنتی... من دارم می‌دوئم... ‫می‌دونم که دارم می‌دوئم ولی...
‫این ریاتسو...
‫مثل این می‌مونه که انگار یکی رو ‫دوشمه و خنجر گذاشته رو گلوم...
‫ای بابا، اوی... تو داری چیکار می‌کنی، اسکل؟!
‫معذرت می‌خوام... دیگه نیرو تو وجودم نمونده.
‫ای بابا... عجب مکافاتی شدی برامونا!
حالتون خوبه؟
‫خفه! زر نزن فقط بدو!
سه نفرن...؟ کدومشونه...؟
‫نیست...
پَ تویی؟
چی شده؟
تا کی‌می‌خوای ترکای اون دیوارو بشماری؟
عه؟
‫چه خبره... اینجا...؟
چی شده؟
تا کی‌می‌خوای ترکای اون دیوارو بشماری؟
عه؟
چی شد الان؟
‫من... دیدم که شمشیر تو بدنمه...
‫کم‌خون شدم؟ ‫نکنه... یه کم‌خونی ساده می‌تونه...
کوروساکی ایچیگویی به گمونم...؟
از کجا... اسم منو... می‌دونی عوضی؟
ای بابا... مگه ایکّاکو داستانو برات تعریف نکرده؟
ایکّاکو... تعریف کنه...؟
‫یه لحظه وایسا...
می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
ها؟
میون شماها، کدومتون قوی‌ترین؟
‫احتمالاً... خودمم...
‫که اینطور...
‫پس حواست به کاپیتان ما باشه...
‫کاپیتان ما از دشمن ضعیف خوشش نمیاد.
‫اگه حرفی که زدی درست باشه، ‫شک نداشته باش که دنبال تو می‌گرده!
خیلی قویه؟
‫ببینیش می‌فهمی... ‫که چه هیولاییه.
البته اگه تویِ عوضی شانس بیاری و
‫فرصت داشته باشی که ببینی چقدر قدرتمنده.
اسمش چیه؟
‫کاپیتان جوخه‌ی 11، ‫زاراکی کنپاچی ‌ام.
‫برای کشتن تویِ عوضی اینجام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دوباره یه ریاتسو حس کردم...
‫وقتی بشه میون این‌دیوارای سکّیسکیِ این برج حسش کرد...
یعنی اون بیرون چه‌خبر شده؟
‫بذار یه گزارش تأییدنشده رو بهت بگم...
شنیدی که دیروز یه سری ریوکا وارد جامعه‌ی ارواح شدن؟
‫اونا 5 تان...
‫از قضا یکیشون... یه شینیگامیه با موهای نارنجی...
‫که یه شمشیر قدی با خودش حمل می‌کنه.
ایچیگو... واقعاً تو اومدی؟
‫اگه هنوز زنده باشی... ‫دیگه هیچی از خدا نمی‌خوام.
‫فرار کن... در رو... منو دیگه فراموش کن!
‫تو این دنیا، نیروهایی وجود دارن ‫که منطقِ دنیای تو جوابی برای وجودشون نداره.
‫در برو، فرار کن... ‫تا بتونی زنده بمونی...
پس اینه...؟
‫پس اینه زاراکی کنپاچی... ‫کاپیتان جوخه‌ی 11...
‫اگه به کاپیتانا برخورد کردین، ‫درنگ نکنین و در برین!
پس این ریاتسویی که تا الان داشتم حس می‌کردم، مال اینه؟
‫اگه اینطوره... راه فراری هست؟!
چی شده...؟
‫گِل لگد می‌کردم...؟ ‫گفتم اینجام تا تویِ عوضی رو بکشم...
‫حالا که جواب نمی‌دی... ‫خودم شروع کنم، طوریه؟
‫گانجو! هاناتارو!
هانا! اوی! خوبین؟
‫اسکل خر... ایچیگو...
‫گانجو!
هانا یعنی گل
‫من و هانا یکم ریاتسو-زده شدیم...
‫نگران ما نباش...
‫ما رو بیخیال شو، طوریمون نیست... ‫حواست به جلوت باشه.
‫وگرنه قبل از اینکه بفهمی کارتو تموم می‌کنه!
‫عه!!
‫این دیوونه‌ها رو ببین!
‫حتماً خیلی از کن-چان ترسیده، دلم سوخت!
‫وای وای وای...
‫اعصابش خورد شد!
‫گاگول... تقصیر خودته دیگه...
‫این فسقلی چی می‌گه؟ ‫اون از کجا پیداش شد؟
چه‌خبره؟
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
چرا این ریاتسو هیچ‌تأثیری روی اون نداره؟
‫ولمون کن...
‫اوی، فسقلی تُخس...
بله؟
عوضی... تو آخه چی هستی؟
‫من کوساجیشی یاچیرو ام. ‫ستوان جوخه‌ی یازدهم...
از دیدنت خوشحالم، باشه؟
‫گفت ستوانه؟ ‫یعنی با رنجی هم رتبه‌ست؟
‫ولی...
‫همین الان، وقتی اومد رو شونه‌م ‫اصلاً ندیدم چطوری اومد...
‫اینم معمولی نیست...
‫گانجو...
چی شده؟
‫هاناتارو رو بردار و از اینجا رد شو!
‫من اینجا رو یه‌کاریش می‌کنم. ‫روکیا رو به تو می‌سپرم.
عوضی، چی داری می‌گیـــ
‫گانجو!
‫لطفاً...
‫لعنتی...
‫عه... اونا رفتن...
‫شرمنده... ولی از اینجا نمی‌تونین رد شین...
انگار دوزاریِ تو هم کجه، نه؟
‫چی؟!
‫نذار حرفمو تکرار کنم...
‫من اینقدر برای جنگیدن با تو اینجا ‫وایسادم که علف زیر پام سبز شد.
‫اون دوستات یا کوچیکی نمی‌دونم‌چی‌چی، ‫چه زنده چه مرده‌شون... برای من مهم نیستن...
پس اینطوریه...؟
‫عه...؟ بدک نبود...
‫اگرچه این گاردت خیلی جای انتقاد داره...
‫ولی ریاتسوی ملسی داری...
‫راستش ستوانای ماهم حریف تو نمی‌شن،
‫بی‌خود نبوده که ایکّاکو باخته...
‫ولی... در برابر من... حسابی به مشکل می‌خوری...
‫نظرت چیه...؟ ‫یه ارفاقی بهت می‌کنم...
چی؟
‫اجازه می‌دم ضربه‌ی اولو تو بزنی...
‫هرجا رو که دوست داشته باشی می‌تونی ببُری.
‫چی...؟!
‫وای! کن-چان! چه دست و دل‌باز...
‫حال کردی؟ من سلف‌سرویس مهر و محبتم...
‫چرت و پرت نگو!
‫چی داری می‌گی، عوضی؟!
‫فکر کردی به آدمی که اسلحه نداره حمله می‌کنم؟!
منو دست انداختی؟
‫کی تو رو دست انداخت؟ ‫فقط ارفاق کردم...
‫خیلی کارت درسته که نمی‌خوای به آدم بی‌سلاح حمله کنی...
‫ولی این‌ قرتی‌بازیا رو بذار برای موقعیتایی غیر از این.
‫اینقدر یُبس نباش دیگه... ‫بذار یکم حال کنیم.
‫کشته بشی یا بکشی...
‫کشتار یه راهه برای وقت‌کشی.
‫پس بیا جلو...
‫بزن تو گردنم، تو روده‌هام، تو چشمام...
‫اگه توانشو داشته باشی، حتی می‌تونی ‫منو با همون ضربه بکشی...
‫اینقدر ترسو نباش!
‫بیا!
‫ایچیگو-سان...
‫این کارو نکن... ایچیگو-سان!
‫خطریه! فرار کن!
‫تکون نخور، الاغ!
مگه خری تو؟
‫چرا یهویی دیوونه می‌شی؟!
ا-اینجا کجاست؟ ایچیگو-سان کو؟
‫الان تو راه شیشینروییم...
‫ایچیگو... پشت سر پیش اونا موند.
‫پشت سر موند...؟ تنهایی؟!
‫نه!! باید فرار کنه!
‫باید برگردم عقب کمکش کنم!
‫هانا، اوی! آروم بگیر، اوی!
‫نمیشه آخه! امکان نداره بتونه اونو بزنه!
‫حتی ایچیگو-سانم مرگش حتمیه!
هانا، تو... اون کله‌اسپُکیه رو میشناسی؟
‫اون...
‫اون... کاپیتان جوخه‌ی یازدهمه... ‫زاراکی کنپاچی!
‫کنپاچی یه لقبه که نسل به نسل ‫میون جوخه‌های 13 گانه منتقل میشه...
‫این لقبه به اونایی که بیشتر از همه ‫عشق جنگ و کشتار دارن می‌رسه.
‫اون لقب یعنی...
‫مهم نیست که چند بار بمیره، ‫همیشه دوباره برمی‌گرده!
‫این دیگه فراتر از تفسیر قوی‌تر و ضعیف‌تره.
‫اون یارو... مرگ نداره... نامیراست!
‫اگه باهاش بجنگه، کشته می‌شه!
‫گرفتم...
‫بعد از اینکه اینو فهمیدم، ‫مطمئن‌تر شدم که نمی‌شه برگشت.
‫گانجو-سان!
‫گوش کن!
‫اون دیوونه... ایچیگو... یه خواهشی ازمون داشت...
‫‫ازمون خواست که به کوچیکی روکیا برسیم...
‫همه‌ی ما اون ریاتسو رو حس کردیم.
‫هم من و هم ایچیگو فهمیدیم که ‫اون یارو کله‌اسپُکی عادی نیست.
‫ولی ایچیگو تصمیمشو گرفته...
‫تصمیم گرفته اونجا بمونه تا ما بتونیم رد شیم.
‫دلیلشم اینه که بیش از هرچیز...
‫حتی بالاتر از جونش، نجات کوچیکی روکیا براش اولویت داره.
متوجه هستی، هاناتارو؟
‫همچین عزم و تصمیمی رو به ما واگذار کرده!
‫گانجو-سان...
‫نباید اینجا یه‌قل‌دوقل بازی کنیم.
‫اگه فهمیدی راه بیفت!
‫چشم!
‫ایچیگو...
‫بعد از اینکه کوچیکی رو نجات دادیم، ‫شک نکن که برمی‌گردیم کمکت...
‫برای همین...
‫زنده بمون تا با هم برگردیم به روکون.
‫هنوز یه‌عالمه داستان خوف دارم که برات تعریف کنم.
‫برای همین ایچیگو... یه وقت به کله‌ت نزنه که بمیریا!
‫شوخیت گرفته...
‫من با تمام قدرتم تابوندم...
چرا... این هیچ خراشی برنداشته؟
‫چرا از دست خودم داره خون میاد؟!
‫این...
چت شد... اوی...؟
همه‌ش همین بود؟
‫حالمو گرفتی...
‫چی شد الان؟ ‫الان چیکار کرد؟!
‫تیغ زانگتسورو گرفت... ‫با دست خالی! مسخره‌ست!
‫فایده نداره، ایچی...
‫ایچی نمی‌تونه کن-چانو ببره.
‫آخه این شمشیر کنده...
‫بود و نبودش جلوی کن-چان فرقی نداره!
چی...؟
می‌خوای یه چیزی بهت بگم...؟ بگم که چرا کاتانای تو منو نبرید؟
‫البته چیز خاصی نیست...
‫وقتی دو تا ریاتسو باهم برخورد می‌کنن، ‫اونی که زورش کمتره آسیب می‌بینه.
‫داستان، همه‌ش همینه...
‫ساده‌ترش اینه...
‫در مقایسه با اون کاتانایی که با ریاتسوت صیقلش دادی...
‫تا بتونی باهاش دشمنتو از پا در بیاری...
‫ریاتسویی که نا‌خودآگاه از بدن من نشت می‌کنه، خیلی قوی‌تره.
‫داستان همه‌ش همینه.
‫گرفتار شدیم...
‫باورم نمیشه چند روزه علاف تو شدم...
‫حتی شوخیشم زشته این کارا...
‫حالا نوبت منه...
‫حداقل بذار زنگایی که این شمشیر زده رو بشورم...
‫روت حساب کردما، ریوکا...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.