..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫انگار از دروازه‌ی قرارگاه گذشته.
‫کاپیتان کیوراکو!
ها؟
ای بابا... به این زودی رسید؟
‫چاره‌ای نیست...
‫فکر کنم بهتره یه‌سر برم زیر آفتاب...
واقعاً خودت می‌خوای بری؟
‫یه ریوکا بیشتر نیست.
‫من ستوانتم... ‫فکر کنم بتونم از پسش بربیام.
‫نانائو-چان، گوش کن...
‫دستور یاما-جی‌ـه... چاره‌ای ندارم...
‫اون خوش نداره که کسی فکر کنه...
‫ما هنوزم با ریوکاها مشکل داریم.
‫خب، تو لازم نیست خودتو نگران کنی...
‫سه‌سوته برگشتم...
‫یکم پیاده‌روی لازمه...
‫وایسا!
‫اینجا دیگه آخر خطه، ای ریوکای نادون!
‫من ستوان‌دوم و افسر رده سوم جوخه‌ی هشتم،
‫اِنجوجــــــی تاتسوفوسای بزرگ، هستم!
‫گذرت به دباغ‌خونه افتاده...
‫از اون لحظه‌ای که بنده به اینجا رسیدم... ‫اینجا دیگه برای تو بن‌بست شد!
‫بیا بیا! چی شد؟!
‫نمی‌تونی تکون بخوری، بدبخت؟!
‫از چی خجالت می‌کشی فرزند؟! ‫این که کار شاقّی نیست!
‫این یه فن ساده از شمشیرزن بزرگ، ‫انجوجی تاتسوفوساست!
‫کسی که یه بارم شکست نخورده!
‫اول کار، دوتا انفجار در روز، نهایت توانم بود...
‫ولی الان حتی بعد از 5 ضربه‌هم خسته نمی‌شم...
‫باید از یوروئیچی-سان تشکر کنم که بهم تمرین داد.
‫هــــــــــو! باریکلا!
‫کاپیتان جوخه‌ی هشتم... ‫کیوراکو شونسوئی...
‫خوشوقت شدیم...
‫کاپیتان... جوخه‌ی هشت...
‫آها! قربانت...
‫اوی، نانائو-چان...
‫دیگه گلبرگ بسه!
‫چی شد؟ اصلاً گوش نمی‌ده این دختر...
‫نانائو-چان، با توام!
‫اوی، می‌گم گلبرگ بسه! ‫نازگلم، نازگلم، نانائو-چوان!
‫عشقولم، عشقولم، نانائو-چان!
‫شرمنده...
‫برای تماشای نمایشتون وقت ندارم.
‫اجازه بدین رد شم...
‫ای بابا، یکم ذوق و شوق هنری که ضرری نداره...
‫این روزا هیچکس به هنر اهمیت نمی‌ده.
‫من خیلی عجله دارم، ‫لطفاً اجازه بدین برم.
‫شما آدم بدی به نظر نمیاین.
‫اگه امکانش هست... ‫دوست ندارم با شما درگیر شم.
‫هه... گفتم گرفتار شدیما، بفرما.
‫هیچکدوم از ما دوست نداریم بجنگیم، ولی... ‫نمی‌شه اجازه بدم که ازم رد شی...
نمی‌شه زحمت بکشی از همین راه برگردی؟
‫متأسفانه، خیر...
‫که اینطور... در این صورت چاره‌ای نیست.
‫بیا... می‌نوشیم...!
‫ها...؟!
‫سوءتفاهم نشه... حالا که نمی‌خوای بری...
‫گفتم لااقل یکم اینجا پیشم بمونی...
‫نترس، اصلاً نمک نداره...
‫نمی‌شه!
‫طوری نیست که...
‫نقض قانونه.
‫زیر 20 ساله‌ها نباید ساکه بخورن.
‫آها، این که مشکل شد... ‫خیلی مکافات شد، نه؟
‫ولش کن...
‫بقیه‌ی کاپیتانا هم وارد عمل شدن. ‫خیلی زود این نبرد تموم میشه.
‫پس تا اون موقع بیا بشین پیش من...
‫بقیه‌ی کاپیتانا؟!
یعنی ایچیگو و بقیه هم تحت تعقیب کاپیتانا هستن؟
‫وضعیت تغییر کرده.
‫کیوراکو-سان، لطفاً همین الان از سر رام برین کنار.
اگه بگم نه، چی؟
‫اجازه نمی‌دم!
‫ای بابا...
‫گفته بودم مکافاته‌ها... بفرما.
‫دوباره خطا رفت...
چرا آخه...؟ چطوری...؟
‫حمله‌ی اولو با یه دست دفع کرد...
‫از اون موقع به بعد هم که فقط داره جاخالی می‌ده...
چرا یه‌دونه از حمله‌ها نمی‌شینه روش؟
‫حتی یه خراشم برنداشته...
‫اون قبلیه فکر کنم ستوان2 بود...
‫فقط باید دولول بین اینا فرق باشه...
فقط دو رتبه فرق دارن و تفاوتشون اینقدره؟
اینجوری که کاپیتانا کلاً تو یه سطحِ دیگه‌ن...؟
خب دیگه بسه... فهمیدی مگه نه؟
‫مهارتت واقعاً باحال و جالبه...
‫سرسختی، سریعی، به عنوان یه انسان ‫قدرت تخریبی خیلی خفنی داری.
‫ولی، تمام شلیکات خطا می‌رن...
فکر کنم فهمیده باشی که یه‌جای کار می‌لنگه... نه؟
چطوره تمومش کنی و منم بذارم که برگردی؟
‫‫ممنون برای پیشنهادتون...
‫ولی، اصلاً نمی‌تونم برگردم!
‫بابا می‌گم بس کن...
‫می‌دونم که می‌دونی...
‫یه سری از فنون با خستگی، کلاً از رده خارج می‌شن...
‫یه سری فنونم هستن که می‌تونن از اون آستانه عبور کنن، ‫منتها به قیمت خرج‌شدن انرژی حیاتِ کاربرشون.
‫پر واضحه که فنون تو از سریِ دومه...
‫نمی‌خوام اساعه‌ی ادب کنم ولی برو خونه.
‫اگه بخوای بیش‌ازحد پافشاری کنی، می‌میریا...
‫می‌گم گرفتار شدیما...
چرا داری این‌همه جون می‌کنی اصلاً؟
هدفت چیه که اومدی اینجا؟ می‌خواین چیکار کنین؟
‫هدف من... نجات‌دادن کوچیکی روکیاست!
نجات روکیا-چان؟
مگه تو همین بهار نبود که تو دنیای زنده‌ها غیبش زده بود؟
‫مسخره‌بازی در نیار، نهایت دو ماه دوست بودین...
‫فکر نکنم ارزش داشته باشه جونتو ‫فدای این دوستی کوتاه کنی.
‫درسته که خیلی از اون دختر چیزی نمی‌دونم...
‫اینم درسته که شاید لازم نباشه به خاطرش جونمو فدا کنم.
‫ولی... ایچیگو می‌خواد نجاتش بده...
‫و این دلیل برام کافیه!
‫بیشتر از این به دلیلی نیاز ندارم که جونمو فدا کنم!
‫گرفتار شدیم... بفرما.
‫در اینصورت اگه اینقدر عزمت جزمه...
‫فکر کنم واقعاً اساعه‌ی ادب کردم که گفتم بری...
‫چاره‌ای نیست...
پس فقط می‌مونه که جونتو همین‌جا بگیرم؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایچیگو...
‫من این آقا رو شکست می‌دم!
‫احتمالاً به قیمت جونم تموم بشه...
‫اگه زنده بمونم... این دفعه یه قولی می‌دم...
‫مثل همون قولی که اون‌روز دادم، ‫مثل همون کلماتی که اون‌روز گفتم...
‫لعنتی! بمیر دیگه!
‫بگیر!
این چطوره؟
‫لعنتی!
‫بتمرگ دیگه!
‫یالا بمیر بابا!
‫ع-عوضی، تو...
‫ای‌وای، فرار کن!
‫آه، گه توش!
‫یادمون می‌مونه!
چت شد، دوباره یه‌جا خشکت زده بود، چاد؟
‫سادو...
‫بابا تمومش کن دیگه!
‫این دفعه شانس آوردی من اینجا بودم...
‫وگرنه ممکن بود کار دست خودت بدی!
‫تو که قد سه تا خر زور داری!
برای چی یه مشت نمی‌زنی پرتشون کنی اون‌ور؟
چرا مثل اون روز که نجاتم دادی، نمی‌زنیشون؟
‫من قسم خوردم...
‫قسم خوردم که از قدرتم برای خودم استفاده نکنم.
‫این قولیه که به آبوئِلو دادم...
آبو... یعنی چی؟
‫آبوئِلو... می‌شه بابابزرگ...
‫اسمش، اوسکار خواکین دلاروسا بود.
کجاییه؟
‫مستیزو...
‫مکزیکیه.
‫قبل از اینکه بیام اینجا، مکزیک بودم.
‫یه ماه پیش که خودتو تو کلاس معرفی کردی،
‫گفتی اهل اوکیناوایی که...
اینطوری گفتم؟
‫آره بابا...
‫ولمون کن بابا! ‫دهن ما رو سرویس کردی با این فلسفه‌ت.
‫حواستو جمع کن، شاید سری بعد دور و برت نباشما!
‫راستی، اون چیزی که همیشه میندازی دور گردنت چیه...
خیلی مهمه برات؟
‫آره، همینطوره.
‫باارزشه...
‫احتمالاً بیشتر از زندگیم...
‫شبیه این سکه‌های خارجکی می‌مونه اون...
مال کجاست؟
‫مال مکزیکه...
‫چِ... دوباره شروع شد...
‫ها؟!
اون مال کیه؟
‫فکر کنم مال همونا باشه.
‫چاره‌ای نیست...
‫مکافاته ولی باید برش گردونم.
‫بابا، بندازش تو آب بره...
‫هیچ‌کدوم از اون حرفا دروغ نبود.
‫تو اوکیناوا به دنیا اومدم ‫و رفتم مکزیک...
‫داستان همینه...
‫وقتی بچه بودم، والدینمو از دست دادم.
‫هیچ فامیل دیگه‌ای هم نداشتم...
‫پس آبوئِلوم تو مکزیک منو به سرپرستی گرفت.
‫اون موقع 8 سالم بود...
‫یاسوتورا!
‫ولی، من پسر خوبی نبودم، لوس بار اومده بودم.
‫اگه کسی اذیتم می‌کرد، سریع می‌رفتم تو دلش...
‫با مشتام پدرشونو در میاوردم.
‫کسی که منو سربه‌راه کرد، آبوئلو بود...
‫اون موقع‌ها واقعاً آدم نفهمی بودم...
‫بعد از اون... تو یه روز خاص، ‫خیلی بی‌حواسی کردم.
ها؟
‫این سیما خیلی ضخیمن... ‫فکر نکنم بتونم دربرم...
‫انگار اجل چادِ مدرسه‌ی ماشیبا سر رسیده...
چه حسی داری؟
‫اینقدر درد نداری که خودتو خیس کنی، ها؟!
اگه درد داشته باشیم، باید بشاشیم؟
‫اگه اینطوره یکم طول می‌کشه...
‫شرمنده.
جدی؟
پس، این چطوره، ها؟
‫همه‌چی رو می‌دونم... ‫این بیشتر از جونت برات ارزش داره، نه؟
پس، اگه اینو از دست بدی، احتمالاً می‌میری، نه؟
‫پس بمیر، اسکل!
‫صبر کنین!
‫اون مشتای بزرگ و قدرتمند تو...
فکر می‌کنی برای چی بهت اعطا شدن؟
‫برو جوابشو پیدا کن. ‫این آویز بهت کمک می‌کنه...
‫به لطف آبوئلو، من آدم خوبی بار اومدم.
‫اینقدر می‌تونم ازش تشکر کنم که صدام خش بیفته...
‫ولی بازم کافی نیست.
‫عه؟! ها؟!
‫فکر کردی باز میشه؟ بزنینیش!
‫تخم سگ!
‫ها؟! چی شد؟!
‫چاکریم!
‫عوضی، تو...
‫از مدرسه‌ی ماشیباست، کوروساکی ایچیگو!
‫هی، با تو ام، بچه!
برای چی داری جیبای یوکوچینو می‌گردی؟
‫آه، ایناهاش ایناهاش!
یوکوچین، حالت خوبه؟
‫یوکوچین!
‫لعنتیا! منو یوکوچین صدا نزنین!
چند بار باید بگم تا حالیتون شه؟
‫یوکوچین!
‫آه، ببخشید... ‫ آمبولانس می‌خواستم.
آ-آمبولانس؟
‫عوضی!
‫قبل از اینکه با ما بجنگی، ‫نگران سادو جونتی؟!
‫ما رو دست کم نگیر!
‫آه، آدرس... بلوک دوم، زیر پل...
‫ماشین که...
‫یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫5 تا بفرستین.
‫عوضی!
آها... نظرت چیه، چاد؟
‫تو سر قول خودت بمون و به خاطر خودت مشت نزن.
‫به جای اون، بیا برای من مشت بزن.
‫منم برای تو مشت و لگد می‌زنم...
‫اگه بخوای جونتو بدی که از چیزی حفاظت کنی،
‫منم جونمو می‌دم که ازش محافظت کنم...
قول دادیا، باشه؟
‫باشه.
‫درسته... این قوله...
‫برای همین نمی‌تونم ببازم...
‫اون مشتای بزرگ و قدرتمند تو...
فکر می‌کنی برای چی بهت اعطا شدن؟
‫شرمنده...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.