..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شرمنده... بچه‌ها...
یعنی چی شرمنده، بچه‌ها؟
‫تو که برنده شدی، احمق...
‫خیلی ممنون!
‫به خاطر ایچّی، کن-چان تونست لذت ببره!
‫خیلی گذشته بود از آخرین باری که ‫کن-چانو اینقدر خوشحال دیدم!
‫واقعاً خیلی ممنون!
‫خیله‌خب... اینم از این...
ایچّی... سعی کن نمیری، باشه؟
‫راستی، اگه بازم خواستی ‫بیا و با کن-چان بازی کن، باشه؟
‫لطف می‌کنی...
انگار سروصدا خوابید، نه؟
فکر می‌کنی، ایچیگو-سان حالش خوب باشه؟
‫تا اینجا پیش اومدیم...
‫چاره‌ای به جز باور به اون نداریم.
‫اینم درسته ولی...
‫الان وقت این نیست که حواسمون پرت شه... ‫دیگه نوبت خودمونه.
‫می‌خوایم رد شیم از اینجا... ‫آماده‌ای، هانا؟
‫بله!
‫برو که رفتیم!
‫روت حساب کردم.
‫خیلی خطرناک بود که!
‫شرمنده!
‫سروصدا خوابید...
‫ریاتسو هم محو شد...
‫یعنی جفتشون...
اونی که مرده کدومشونه؟
‫نمی‌شه گفت...
‫این دیوارای سکّیسکی ریاتسو رو دفع و خنثی می‌کنن.
‫همون یه‌ذره که داخل می‌شد هم محو شد.
چرا آخه؟
‫خونی نباید به خاطر من ریخته شه، من لیاقت ندارم.
‫لطفاً منو باخبر کن...
‫کایِن-دونو...
‫اینم از این...
‫این باید جواب بده! ‫دیگه مشکلی نیست.
‫می‌گم...
ها؟
‫دستای منو هم بستیا...
‫شرمنده، شرمنده...
‫ای خدا! خیلی مکافاته!
‫هانا... تو هم‌ می‌تونی باهاش پرواز کنی.
‫ت-تمومش کن توروخدا!
‫نکن این کارو! ‫الان دستام کنده می‌شن!
‫نمیشه که!
‫شرمنده، ایچیگو، دیر کردم.
‫انگار حسابی زده تو رو پکونده.
‫ولی، جلوی زاراکی کنپاچی، ‫همیشه داستان همینه.
‫همین که تونستی اونو از دور خارج کنی، شاهکار کردی.
‫ولی خودمونیم... ‫عجیب می‌جنگیا...
‫خیلی سگ‌جونی... ‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫نگران نباش.
‫نمی‌ذارم بمیری.
از کجا پیدات شد... فسقلی؟
این شمشیره... ازش نمی‌ترسی؟
‫برای کشتن مردمه.
فسقلی... اسمت چیه؟
نداری؟
‫منم همینطور...
‫عه؟!
‫یاچیرو...
‫ای‌ول، ای‌ول! کن-چان بیدار شد!
‫یوهو!
اون چی شد؟
ها؟
‫اونوهانا-سانو خبر کردم. ‫زود می‌رسه اونجا.
چطور بود؟
‫نمی‌دونم... ولی احتمالاً نمی‌میره...
‫اگه اینطوریه خوبه...
‫اینطوری می‌تونم محبتشو جبران کنم.
‫آخه چیزی نیست که جبران کنی.
‫هست... من باختم...
‫کن-چان، تو که نباختی!
ای شل‌مغز! اون چه نگاهیه رو صورتت؟
‫آخه نباختی واقعاً!
‫آخه، خودِ ایچّی هم گفت... ‫گفت که من و زانگتسو دوتایی می‌جنگیم.
‫دو به یک بود، اصلاً! ‫تو برنده شدی، کن-چان!
‫الکی نیشتو باز نکن!
با زانپاکتوش... دوتایی جنگیدن، ها؟
‫یاچیرو...
هممم؟
اون روزو یادت هست که بهت اسم دادم؟
‫البته که یادمه!
‫حتی یادمه چند تا ابر تو آسمون بود!
‫آره... منم یادمه...
‫ک-کن-چان؟!
‫دهنتو ببند...
‫یه مدته که به این فکر افتادم...
‫چقدر ناجوره که اسم نداشته باشی.
‫مردم همدیگه رو به اسم صدا می‌زدن، ‫ولی من از اون نعمت بی‌بهره بودم.
‫واقعاً حس ناجوری بود...
‫‫یاچیرو خونده می‌شه...
‫این اسم تنها شخصیه که...
‫آرزو دارم شبیه اون باشم.
‫اسمشو می‌دم به تو.
‫یا...چیرو...
‫من کنپاچی‌ام.
‫عنوانیه که به قوی‌ترین شینیگامی...
‫تو نسل‌های مختلف می‌دادن.
‫این اسم قراره از الان مال من باشه.
انگار خیلی‌خیلی معطلت کردم، نه؟
‫هی... شاید الان داری پیش خودت می‌گی، ‫«چرا بعد از این‌همه‌سال؟»
ولی میشه الان بهم بگی...؟
که اسمت چیه؟
‫می‌دونستم... نمی‌گه...
‫می‌خوام قوی‌تر شم...
‫یالاخره یکی رو برای جنگیدن پیدا کردم.
‫می‌دونم که می‌تونم قوی‌تر شم... ‫می‌خوام بجنگم...!
‫می‌خوام قوی‌تر شم!
‫خیلی وقت گذشته از زمانی که این حسو داشتم.
‫می‌خوام قوی‌تر شم!
‫منم... نه اسم داشتم... نه بابا و مامان...
‫من از برزن 79 شمالی روکون بودم، یه جا به اسم کوساجیشی.
‫هیچ‌خاطره‌ای از چیزایی که اونجا دیدم ندارم...
‫البته به جز خون.
‫آدمایی که اطرافم بودن، بیشتر هیولا بودن تا روح...
‫یه بچه مثل من هرلحظه در آستانه‌ی مرگ بود.
‫بعد از اون، تو پیدات شد.
‫از برزن 80 شمالی اومدی، یعنی زاراکی...
‫از اعماق تاریکی اومده بودی...
‫دنیای پر از خونِ منو قطعه‌قطعه‌ کردی...
‫بعدشم که... بهم اسم دادی...
‫اگه تو پیدات نمی‌شد... ‫من الان اینجا نبودم.
‫از اون روز به بعد، تو تمام دار و ندار من شدی.
‫تو می‌تونی، کن-چان!
‫تو از همه‌ قوی‌تری، کن-چان!
‫پس بیا خیلی خیلی قوی‌تر از این بشیم!
چی شد...؟
کن-چان؟
کن-چان...؟
‫کن-چـــــــــــــــان!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالاخره اون ریاستو محو شد...
‫ولی خودمونیم، خیلی شدید بود...
چت شده بود، تو؟
‫مثل سگ داشتی می‌لرزیدی، خاک تو سرت!
‫چی می‌گی؟! تو که الانم داری می‌لرزی!
‫چی؟! کجام داره می‌لرزه؟!
این دیگه چیه؟ فضله‌ی کفتره؟
‫او-اوی... چت شد یهو؟!
‫ها؟!
‫دیدمت، کثافت...!
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫گانجو-سان، زیاده‌روی کردی! ‫این نامردیه!
‫خفه شو! خودت چی با اون داروی مخوف؟!
اینو می‌گی؟
‫این شینتن‌ـه... یه داروی بیهوشی.
یه قطره از این برای آدمایی که ریاتسوشون پایینه کافیه
‫تا گیج شن و یهویی از هوش برن.
‫چیزای ترسناکی داریا، بچه!
اینطوری فکر می‌کنی؟
‫در هرصورت، بهتره بریم!
‫آه...
ورودیش از این کرکره‌ایاست، آره؟
حالا فقط می‌مونه که یه‌جوری بازش کنیم، نه؟
‫مشکلی نیست.
ها؟ این‌دفعه می‌خوای چی رو کنی؟
‫دیشب که تو فاضلاب بودیم...
‫از انباری اونجا این‌ کلید زاپاسو برداشتم.
او-اوی... مشکلی نداره که تو این‌کارو بکنی؟
‫احتمالاً مشکل که داره، ولی...
‫دیشب حسابی فکر کردم.
‫ایچیگو-سان با جنگیدن اون‌همه بلا سرش اومده...
‫ولی من فقط و فقط فرار کردم.
‫به نظرم نامردیه، این‌طوری...
‫خودمم که می‌خوام روکیا-سانو نجات بدم...
‫برای همین تصمیم گرفتم که تا آخرش برم.
‫حتی اگه قرار باشه بعداً مجازات شم.
‫البته فقط دزدیدن یه کلید از دستم براومد...
‫برای همین خیلی فایده ندارم من...
‫نه، اصلنم بی‌فایده نیستی...
ها؟
‫خیلی کارا کردی...
‫گرفتار شدیما...
‫همه خودشونو به آب و آتیش زدن تا اینو نجات بدن...
‫این روکیا باید خیلی خوشگل‌مشگل باشه، نه؟ اوی...
‫خب، مسئله این نیست...
‫خجالت نکش بابا...
‫خب... بذار ببینیم چه‌شکلی هست اصلاً... اوی، روکیا-چان!
‫ها؟!
کی هستی؟ همراه ایچیگو اومدی؟
‫منم، روکیا-سان!
خدا رو شکر! انگار حالتون خوبه، نه؟
‫تویی؟ هاناتارو؟!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫این حرفا باشه برای بعد!
‫خب، گانجو-سان، بهتره از اینجا بریم.
ها؟! گانجو-سان، چیزی شده؟
‫اون طرح لباس...
‫جریان غلتان آسمان‌های فروافتاده...
‫تو...
از خاندانِ شیبایی، درسته؟
ها؟ چی شد؟ همدیگه رو میشناسین؟
‫آره...
‫میشناسمش...
چطوری فراموشش کنم؟
‫اون صورت...
‫اون...
‫همون شینیگامی‌ایه که آنیکی منو کشته!
‫چی داری می‌گی، گانجو-سان؟ ‫روکیا-سان که اینطوری نیست...
‫زخمایی که رو بدن آنیکیِ من بود، مال یه کاتانا بودن...
‫گلوش بریده شده بود...
‫سینه‌ش دریده شده بود...
‫اگه با هالو جنگیده بود... ‫چرا باید زخم کاتانا روش می‌بود؟!
‫تازه، اون موقع همین عوضی بهم گفت...
‫که خودش اونو کشته!
‫گانجو-سان!
‫ا-این اصلاً درست نیست!
‫حق با اونه، هاناتارو!
‫حرفی که می‌زنه درسته...
‫ر-روکیا-سان؟!
‫از خاندان شیبا بود...
‫درسته... برادر تو رو...
‫شیبا کایِن رو... من کشتم...
‫در اختیارتم...
‫اگه به دست تو بمیرم... ‫هیچ شکایتی ندارم.
‫چی؟!
‫لطفاً تمومش کن، گانجو-سان!
‫ما که برای اون‌کار نیومدیم اینجا!
‫مگه نباید نجاتش بدیم؟!
‫هی، گانجو-سان!
‫مگه ایچیگو-سان، خواسته‌شو به ما نسپرده بود؟!
‫خفه شو!
چی شد...؟ این ریاتسو چیه؟
‫چی؟! آیزن کشته شده؟!
‫کِی؟! کار کیه؟! چرا آخه؟!
‫صبح، قبل سپیده...
‫انگیزه‌های قاتل هنوز...
‫نامشخص هستن!
‫پس چرا... زودتر بیدارم نکردین؟!
‫قربان... نگران سلامتیتون بودم... ‫پس تأخیرو جایز دونستم.
‫منو مجازات کنین!
‫نامردی نکن، کوتسوباکی!
‫کاپیتان، منو مجازات کن لطفاً!
‫ادای منو درنیار، کیونه!
‫کسی اداتو درنیاورد!
‫دیگه کافیه...
‫در هر صورت... ‫نباید اینجا باشم...
‫اون... کاپیتان جوخه‌ی ششمه!
‫کوچیکی بیاکویا-دونو!
‫کوچیکی بیاکویا...؟ اون که...
میشناسیش؟
‫البته که میشناسم...
‫خاندان کوچیکی یکی از چهار خاندان اشرافی...
‫با بالاترین رتبه میون شینیگامیاست.
‫اون یارو هم بزرگ‌خاندان فعلیشونه.
‫از میون 13 کاپیتان فعلی، ‫اون احتمالاً معروف‌ترینشونه.
‫این بدترین اتفاقیه که می‌تونست بیفته...
همچین آدمی تو این موقعیت...؟
‫فایده نداره... امکان نداره برنده شیم...
‫شاید بهتر باشه برای جونامون التماس کنیم.
‫چی داری می‌گی، گانجو-سان؟ ‫باید فرار کنیم، با روکیا-سان!
‫ای احمق! اگه راه فرار می‌بینی به منم نشون بده!
‫این پل تنها راه فرارمونه...
‫تازه داری می‌گی جونمو فدای این کنم؟!
‫این عوضی، آنیکیِ منو کشته!
‫برا این عوضی...
‫برای همچین آدمی؟!
‫متوجه شدم...
پس چاره‌ای نیست، نه؟
‫پس از اولشم دلیل نداشتی که روکیا-سانو نجات بدی...
فکر کنم زیاده‌خواهیه اگه بخوام که اینجا بمونی، نه؟
‫برای همین، حداقل وقتی که از اینجا رفتی...
‫خواهشاً روکیا-سانو با خودت ببر.
‫من... اینجا می‌مونم و یه‌جوری نگهش می‌دارم...
چ-چی داری می‌گی تو؟
‫فکر کنم بفهمم که گانجو-سان چه حسی داره!
‫هیچکس حاضر نیست جونشو برای نجات دشمنش فدا کنه.
‫ربطی نداره!
‫تو الان اون ریاتسو رو حس نکردی؟!
‫امکان نداره بتونیم از پسش بربیایم!
‫اینو خودم می‌دونم!
‫ولی بازم، من می‌خوام روکیا-سانو نجات بدم که الان اینجام.
‫وقتی اینجام، نمی‌تونم دست رو دست بذارم!
‫ممنون به خاطر تمام کارایی که تا الان کردین!
‫من دیگه برم...
‫این کارو نکن، هاناتارو! تو نباید...
‫چیکار می‌کنی آخه؟ ‫بذار برم!
‫ای احمق...
آخه اون بدون زانپاکتو چیکار می‌تونه بکنه؟
‫دستاش داره می‌ارزه...
‫تو که زور نداری، ادای آدمای نترسو در نیار!
‫لعنتی!
‫اوی!
‫تو برگرد عقب!
‫گانجو-سان!
‫دوباره؟!
‫شرمنده، آنیکی...
‫انتقامتو باید به زمان دیگه‌ای موکول کرد...
‫اگه می‌خوای کسی رو مذمت کنی...
‫آبجی بزرگه رو مذمت کن که منو یه بزدل ‫بار نیاورده که پشت رفیقامو خالی کنم!
‫بگیر که اومدم... ارباب جوون!
‫کسی که باهاش می‌جنگی... منم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.