‫از وقتی که قدرتای شینیگامی به من تحمیل شده،
‫کلِ دنیای من تغییر کرده.
‫شینیگامی جایگزین، کوروساکی ایچیگو.
من این شمشیرو با تمام روح و قدرتم حمل می‌کنم
‫تا از دوستای عزیزم محافظت کنم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خودمونیم... این عجب ریاتسوی خوفیه...
‫هرچقدر می‌ریم بالا و بهش نزدیکتر می‌شیم، ‫فشارش سنگین‌تر و مهیب‌تر میشه...
این واقعاً ریاتسوی ایچیگوـه؟
‫نمی‌تونم واقعاً نظر بدم...
‫رسیدیم به بالا، همینجاست!
درست پشت این، ها؟
‫نمی‌تونم اونا رو ببینم...
‫ولی حسش می‌کنم...
‫ها؟!
‫مهم نیست ریاتسوش چقدر شدید و بزرگ شده...
‫ولی بوش همون بوـه....
‫نمی‌تونه مال کسی غیر از کوروساکی-کون باشه!
‫عجیبه...
ها؟
‫ریاتسوی کوچیکی رو حس نمی‌کنم...
‫فکر می‌کردم همین‌جا قراره اعدامش کنن...
‫اون دختر دیگه فرار کرد.
عه؟
‫یاچیرو-چان!
‫ستوان!!
‫یوهو! ماکی‌ماکی!
‫انگار لقب اصلی برگشت به مدار تمسخر...
منظورت چیه؟
‫اگه ایچیگو کمک کرده که کوچیکی فرار کنه، ‫چرا هنوز داره می‌جنگه؟!
‫حتماً داره با آدم قوی‌ای می‌جنگه.
‫فقط آزادسازی کوچیکی-سان کافی نبوده...
‫اون می‌دونسته که دشمن دنبالش می‌ره.
‫برای نجات‌دادن کامل کوچیکی-سان...
‫باید کامل دشمنشو شکست بده...
‫و قانعشون کنه که اعدام کوچیکی-سان کار اشتباهیه!
‫تنها راهش همینه...
‫برای همینم کوروساکی داره می‌جنگه...
‫احتمالاً هرچی داره و نداره براشون رو کرده...
‫می‌دونستم... شماها یه مشکلی دارین...
‫کوچیکی روکیا مگه کیِ شماست؟!
یعنی به خاطر اینکه فقط دوستتونه می‌خواین بجنگین و بمیرین؟
‫البته که آره! اون دوستمونه...
‫فقط دوستمون نیست...
‫کوروساکی-کون، کوچیکی-سانو عزیز می‌دونه.
‫اینوئه-سان!
‫آخه، کوچیکی-سان... برای کوروساکی-کون...
‫کسیه که دنیاشو عوض کرده!
‫خوب نگاه کن، کوروساکی ایچیگو.
‫داستان از این قراره...
‫وقتی تمام حربه‌های دفاعیو کنار می‌ذارم...
‫و همه‌چی رو وقف کشتن حریف می‌کنم...
‫فرم واقعی سنبونزاکورا پدیدار میشه.
‫سنکه...
توالی
سنبونزاکورا کاگه‌یوشی
منظره ای پر جنب و جوش از هزار شکوفه گیلاس
‫نگران نباش.
‫این صفِ هزار شمشیر...
‫یکباره به تو حمله نمی‌کنن.
توالی
‫این سنکه...
‫فقط به افرادی نشون داده می‌شه...
‫که قسم خوردم با دستای خودم بکشمشون.
‫تو دومین نفری هستی که اینو دیدی.
‫دست شما درد نکنه...
‫اومدم، کوروساکی ایچیگو!
‫اوی!
‫ای تخس!
این ریاتسو چشه...؟
‫اینوئه-سان، فکر کنم بهتره بریم جلوتر...
‫از اینجا کاری از دستمون برنمیاد.
‫خیلی ممنون، ایشیدا-کون.
‫ولی شرمنده... ‫می‌خوام اینجا بمونم.
‫اون فهمیده...
‫با قدرتی که داره...
‫اگه بخواد بره کمک کوروساکی فقط جلوی دست و پاشو می‌گیره.
‫اینو هم می‌دونه که اگه چیزی بود که بتونه توش کمک کنه،
‫کوروساکی در این وضعیت اصلاً خواستارش نیست.
‫اون همه‌ی این‌چیزا رو خوب می‌فهمه...
‫پس اینجا می‌مونه... انتظار می‌کشه...
‫برای سلامتیت دعا می‌کنه...
‫و به پیروزیت ایمان داره!
‫نبازیا... کوروساکی!
‫اگه تو ببازی...
‫به هیچ‌عنوان نمی‌بخشمت!
‫ببر، کوروساکی!
‫سریعه...
‫از وقتی این سنکه رو رو کرده، سریع‌ترم شده.
‫ولی هنوز به سرعتی نرسیده که نتونم کاریش بکنم...
‫منم یکم دیگه سریع‌تر میشم...
‫چی شده؟!
‫انگار یکم کند شدی، کوروساکی ایچیگو.
جدی؟
‫منم فکر می‌کنم تو اینقدر کندی که شمشیرت راکد به نظر میاد...
‫فن شماره 4 هادو:
‫بیاکورای.
‫انگار به سرحد توانت رسیدی، کوروساکی ایچیگو.
‫چی گفتی؟!
‫بدنم...
‫تکون نمی‌خوره.
‫انگار فکر کردی که بعد از استفاده از سنکه قراره سریعتر بشم...
‫ولی این درست نیست.
‫سنکه تمام اون تیغه‌های ریزِ بی‌شمارو ‫در قالب این شمشیرا فشرده می‌کنه...
‫تا اینطوری به صورت انفجاری قابلیت کشتارشونو افزایش بده.
‫من سریع‌تر نشدم.
‫پس می‌خوای بگی...
سرعت منه که کم شده؟
‫تو خوب جنگیدی.
افسرای رده‌بالای زیادی رو شکست دادی
‫و از برش‌های سنبونزاکورا جون سالم به در بردی.
‫همین که تا اینجا جنگیدی، قابل تحسینه کارت.
ولی می‌تونی حسش کنی، نه؟
‫گوشت و استخونات دیگه مُردن...
‫تو فقط یه انسانی...
‫توانِ تو یه حد و مرزی داره.
‫الانم به سرحدِ توانت رسیدی.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تموم شد، کوروساگی ایچیگو!
‫تکون بخور...
‫تکون بخور... دِ یالا!
‫تکون بخور!
برای چی این‌همه راه اومدی اینجا؟
‫اگه نبری که... چیزی عوض نمیشه!
‫می‌خوام ببرم...
‫من...
‫می‌خوام ببرم!
‫گفته بودم که...
‫اگه خودتو به کشتن بدی، کاسه‌کوزه‌ی من بهم می‌ریزه...
‫امکان نداره!
‫تو چی هستی، عوضی؟!
من چیم؟
‫اسم و اینا... ندارم!
‫می‌دونستم که تو هیچی نیستی، ایچیگو!
‫زیر فشار ریاتسوی بانکای خودت له شدی نفله!
‫تمام استخونات به ترق و تروق افتادن!
‫خاک عالم بر سرت واقعاً!
‫بذار نشونت بدم خودم...
‫که از بانکای... چطوری استفاده می‌کنن!
نیشِ ماه یا برشِ ماه
‫یه گتسوگای مشکی؟!
‫این فرم از ریاتسو... اون نقاب...
‫عوضی تو هالویی؟!
چی بگم...؟
‫نیازی نیست بدونی... آخه دیگه باید اشهدتو بخونی...
‫برو گمشو!
‫لعنتی! ولم کن!
‫دخالت نکن! گمشو!
‫این تویی که داری دخالت می‌کنی! ‫یعنی حالیت نیست؟!
‫منو ول کنی تا برنده شی! ‫یعنی اینقدر نفهمی؟!
‫لعنتی! لعنتی!
‫ای احمق!
‫شرمنده... مزاحمو دک کردم.
مزاحم؟
‫که اینطور...
‫فکر کنم نابودیِ من توی اون فرم...
‫چیزی نبوده که این می‌خواسته...
‫بسیار خب...
‫نمی‌خوام بپرسم که الان چی بودی و چی شدی...
در هرصورت، فکر نکنم هیچکدوم از ما توان زیادی داشته باشیم
‫که بخوایم خیلی این مبارزه رو کش بدیم.
‫با حمله‌ی بعدی تمومش می‌کنیم...
‫آره...
‫فقط... می‌شه یه بار دیگه ازت بپرسم؟!
‫تو...
‫چرا روکیا رو نجات ندادی؟!
‫اگه شکستم بدی، جوابی که می‌خوایو بهت می‌دم.
‫شوکه...
شوکه یا شوکِی: آخرین جلوه | هاکوتِیکِن: شمشیر امپراطور سپید
هاکوتِیکِن
‫خیلی محشره...
‫گلاب به روت... من از این تکنیکای خفن بلد نیستم.
‫زانگتسو فقط به من گتسوگا تنشو رو یاد داده.
‫تنها کاری که ازم بر میادم...
‫اینه که تمام ریاتسومو تو این برش متمرکز کنم.
‫اومدم...
‫کوچیکی بیاکویا!
‫نمی‌افتم!
‫می‌خواستی بدونی....
‫که چرا روکیا رو نجات ندادم...
‫گناهکارا باید عقوبتِ زیرپاگذاشتن عدالتو بچشن.
‫وقتی مجازاتشون تعیین می‌شه، ‫باید حکم اجرا بشه...
‫این قانونه.
‫پس به خاطر قانون...
می‌خوای خواهر خودتو هم بکشی؟
‫ترحم به اقوام... مسخره‌ست.
‫چی گفتی...؟!
‫در قیاس با قانون، احساس معنایی نداره...
‫من از همون اولش هم همچین احساسات پوچی نداشتم...
‫خاندان کوچیکی یکی از چهار خاندانِ بزرگ اشرافه.
‫ما باید برای بقیه‌ی شینیگامیا الگو باشیم.
کی از قانون ما تبعیت می‌کنه، وقتی خودمون این‌کارو نکنیم؟
‫شرمنده... واقعاًانگار دوزاری من کجه...
‫اگه من... ‫اگه من تو جایگاه تو بودم...
‫شک نکن که با قانون می‌جنگیدم.
‫که اینطور...
‫پس من از اولشم دشمنش به حساب نمیومدم.
‫از همون اول کار داشت با قانون جامعه‌ی ارواح می‌جنگید.
‫کوروساکی ایچیگو...
‫کاتانای من با آزادی‌خواهیِ بی‌پروای تو شکست.
‫من دیگه دنبال روکیا نمی‌رم.
‫تو این مبارزه... تو برنده شدی.
‫ای وای...
‫دیگه نمی‌تونم... وایسم...
‫بنگ
‫ببخشید، کوروساکی-کون! ‫حالت خوبه؟!
‫کلّه‌ی من مثل آهن می‌مونه!
‫می‌خواستم بگیرمت فقط!
‫اینوئه؟!
‫ایشیدا، چاد، گانجو!!
‫همه حالشون خوبه... خدا رو شکر!
خیلی هم خوب نیستیم، می‌دونی؟
‫ولی وقتی تو این‌قدر پاره‌پوره شدی...
‫ما بدون خط و خش به نظر میایم.
اینوئه، تو چی؟ آسیب که ندیدی؟
‫ها؟ من؟! من که اصلاً!
‫من که خیلی به کار نیومدم اصلاً! ‫ولی ایشیدا-کون ازم مراقبت کرد!
‫زاراکی-سانم منو کول کرده بود!
‫برای همین خوبم!
‫اصلاً تو خطر نبودم...
‫فقط...
‫فقط... من خیلی نگران کوروساکی-کون بودم...
‫ببخشید، کوروساکی-کون... ‫نتونستم ازت محافظت کنم...
‫خیلی ممنون، کوروساکی-کون... ‫که زنده موندی...
‫از اینکه کوروساکی-کون حالش خوبه... خوشحالم...
‫خیلی ممنون، اینوئه...
‫چیکار کنیم؟!
‫چاره‌ای نیست...
‫عقب وایسا...
نکنه...؟
‫این در مرکز 46 ـه... همچین کاری که خیلی...
‫زنگ هشدار به صدا درنیومد.
ها؟
‫در اینجا رو شکستم، اما زنگ هشدار به صدا در نیومد.
‫یا نفر باید نگهبانا رو زده باشه و رفته باشه داخل...
بعدشم درو از بیرون قفل کرده و مطمئن شده که
‫اگه کسی بعد از اون اومد اینجا، با شکستن در ‫زنگ هشدار به صدا در نیاد.
‫برای ساکت‌نگه‌داشتن اوضاع...
‫این چیه؟! ‫این... اینجا چه خبره آخه؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.