‫از وقتی که قدرتای شینیگامی به من تحمیل شده،
‫کلِ دنیای من تغییر کرده.
‫شینیگامی جایگزین، کوروساکی ایچیگو.
من این شمشیرو با تمام روح و قدرتم حمل می‌کنم
‫تا از دوستای عزیزم محافظت کنم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟! فکر کردی من این غذای مسخره رو می‌خورم؟!
‫خب، هرکی که اینجاست از همین غذا می‌خوره...
‫دارم می‌گم که این یه مشکلی داره.
این همه سر و صدا برای چیه؟
اینه طرز رفتار با یه جانباز جنگی؟
‫جوخه‌ یازدهیَن دیگه...
‫یه غذای بهتر بمون بدین، ما خیلی افتخار آمیز بودیم!
‫دوباره شروع کردن!
‫شما جوخه‌چاریا گندشو درآوردین!
ما جوخه چهاریا چیکار کردیم؟
‫ک-کاپیتان اونوهانا؟!
‫ن-نمی‌دونستم اینجا تشریف دارین!
‫خیلی خوشحالم از اینکه بهتر شدین...
‫اما...
‫این‌جا تسکین‌خانه‌ی مرکزیه...
‫تا وقتی که اینجا تشریف دارین، جونِ شما در دست ماست.
‫اینو فراموش نکنین.
‫م-م-م-معذرت می‌خوایم!
‫کمک!
ها؟ چه خبر شده؟
چی شده؟ انگار روح دیدین؟
‫خیله‌خب... بعدی!
‫یالا یالا! چتونه عوضیا؟!
‫بعدی بیاد جلو! مفت‌خورای گشاد!
‫چیش... چاره‌ای نیست انگار...
‫اگه حریف می‌خوای... بیا پیش خودم!
‫اوه؟ خیلی جرأت داری ایچیگو...
از پسش برمیای؟
‫هنوز کامل خوب نشدیا... ‫می‌زنم می‌ترکونمتا...
‫من فکر می‌کردم تو هنوز خوب نشدی...
‫تازه خیلی مریض‌احوال به نظر میای.
‫من فقط خراش برداشتم.
‫خراشِ سگی! اونایی که من دیدم مرگبار بودن!
‫غلط کردی تو!
‫پس اسمشونو چی می‌خوای بذاری؟ بنال ببینم!
‫خب اونا که...
‫چه می‌دونم...
‫بفرما! دیدی هیچی حالیت نیست! ‫برو ژاپنی یاد بگیر، الاغ!
‫چی گفتی... تو یکی زر نزنا!
‫تو فقط بلدی کله‌تو بتراشی!
‫ها؟!
‫خیله‌خب! باشه!!! ‫هر کی ببره حق با اونه!
‫باشه، بیا بینم!
‫الان بهت نشون می‌دم که ادبیات درس مورد علاقمه!
‫اوس!
‫عه؟!
‫صبح شما متعال، کاپیتان!
ها؟
‫ای بابا، ایچیگو اینجاست که...
‫ایچّی! صبح بخیر!
زخمات خوب شدن دیگه؟
‫آ-آره!
‫به لطف شماها... دیگه خوبم...
چی؟ ها؟
‫که اینطور... خیلی عالی شد!
‫این یعنی بدون مزاحمت می‌تونم با توی عوضی بجنگم!
‫به خاک رفتم...
عه؟ اشتباه زدم؟
‫الفرار!
‫کن-چان!
‫اینجا اینجا!
‫ها؟ عوضی! ایچیگو!
‫وایسا، بچه! بیا اینجا ببینم!
‫اینجا رو باش... عین همیشه خشن...
‫خب، هرچی که هست بهتر از سکوت تو این وضعیته.
راستی، چی شده که مدام اینجا می‌بینمت؟
کاپیتان کومامورا چیزیش شده؟
‫آه، نه... فقط چیزه...
‫کاپیتان من دوست داره یه مدت تنها باشه.
‫دوست بی‌نام و نشون توسن...
اگه تو بودی چی به توسن می‌گفتی که جلوشو بگیری؟
‫آه...
‫کاپیتان کومامورا...
شما فکر می‌کنین که کاپیتان توسن دوباره برمی‌گرده پیش ما؟
‫شک نکن...
‫باید یه راهی پیدا کنیم که چشمای توسنو باز کنیم.
‫ای کاش یکم بیشتر می‌شد اسیرت بمونم.
‫شرمنده...
‫از همینت بیشتر از هرچیزی بدم میاد...
‫خیلی خری!
کی خره؟
‫زهره‌م ترکید!
‫نزدیک بود بیفته خب...
چی بیفته؟
‫سینه‌... این‌طوری...
‫توضیح نده!
‫انگار مهمون داری.
ها؟
‫کیرا...
‫می‌گم... ماتسوموتو-سان...
‫گرسنه نیستی؟ کلوچه‌ی سوبا دارم.
‫تازه... ساکه هم داریم!
ها؟
‫عه...؟ من دیگه کافیه...
‫چی داری می‌گی تو... ‫بخور بخور...
‫ماتسوموتو-سان...
بله؟
اون موقع بود... یادته...؟
‫ها؟ ولش کن دیگه...هرچی بود گذشت...
‫ولی...
‫درسته که اون موقع خیلی وحشی شده بودی...
‫ولی می‌دونی، یه خشم رو من ننداختی!
‫وای!
‫برای همین...
‫اشکالی نداره، واقعاً...
‫حتی اومدی منو ببینی...
حرف‌زدن تضمین نمی‌کنه
‫که همه‌چی رو از اون بدونی...
‫ولی وقتی که رفتن...
دیگه حتی نمی‌شه دیدشون، می‌دونی؟
‫درسته...
‫واقعاً... حق با شماست...
‫می‌تونی...
می‌تونی با این دختر صحبت کنی؟
‫اون واقعاً منتظر کسیه که بهش نیاز داشته باشه...
‫بی‌زحمت باهاش حرف بزن.
‫با این وضعیتی که دارم...
‫اصلاً نمی‌دونم چی باید بهش بگم...
چه وضعیتی؟
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫خیله‌خب... تموم شد!
‫با این شیهاکوشوها... نمی‌شه به ‫دنیای زنده‌ها برگشت، می‌دونین؟
چطوره؟ خوشگله، مگه نه؟
طرحش... فرق نکرده؟
‫فکر کنم اونطوری بود...
‫جدی می‌گی؟ ‫اینو هم برای اینوئه-سان دوختم.
‫اون طرحه خیلی به نظرم جالب در نمیومد...
‫برای همین یه سری گل‌ و منگل مدرن روش دوختم.
‫اون گلی که پایین دوختم هم از جنس همون پارچه‌ست.
‫خیلی نازه...
‫واقعاً؟! اینو هم دوختم...
‫این برای کوچیکی-سانه که موقع ‫برگشتن به دنیای زنده‌ها بپوشه.
‫یه لباس یه‌تیکه، از همون نوعی که معمولاً می‌پوشه.
‫اینم خیلی نازه!
‫ایشیدا... فکر کنم استعدادت تو دوخت ‫و دوز برای خانوما خیلی بیشتره.
عه؟
آه! من اینو سریع ببرم به کوچیکی-سان نشون بدم، باشه؟
‫آه...
‫چطوره، سادو-کون...؟ ‫می‌خوای اونو امتحانش کنی؟
هممم؟
‫چقدر نازه‌ها، این...
‫مطمئنم خیلی به کوچیکی-سان میاد!
‫اون این اواخر خیلی سرحال نیست...
‫ولی اگه اینو ببینه، مطمئنم حالش خوب میشه!
‫ولی خودمونیم، چرا ایشیدا-کون تونسته ‫اینقدر قشنگ لباس کوچیکی-سانو بدوزه؟
ک-که اینطور...! نکنه ایشیدا-کون از کوچیکی-سان...؟
‫وای چقدر محشرم من! چه خوب متوجه شدم!
‫اوریهیمه در سن 15 سالگی، اولین غریزه‌ی زنونه‌شو فعال کرد!
‫آه، اینجاست، اینجا!
‫کوچیکی-سان!
ها؟
‫وای پاهام درد گرفت!
‫کنپاچی عوضی... ‫افتاده دنبال من با اون هیکلش...!
‫ای بابا... سر به سرم نذارین.
‫کوروساکی-کون؟!
‫چ-چی شده؟!
اینوئه، تویی؟
‫اون لباس از کجا اومده؟!
‫یه اتفاق بد!
‫کوچیکی-سان...
ها؟
‫رنجی...
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من... ستوانتونم...
داری با خودت می‌گی، این چرا هنوز زنده‌ست؟
یا همچین چیزایی... درسته؟
‫اصلاً...
اگه شما بمیری، کی رو انتخاب کنم که ازش قوی‌تر شم؟
‫کاپیتان... من...
‫رنجی!
‫خفه‌خون بگیر!
‫چی می‌خوای اینجا، عوضی!
‫مگه نمی‌بینی اینجا دارم احساسات ‫گهربارمو بروز می‌دم، عوضی؟!
‫آه، شرمنده...!
ولی... تو می‌دونی روکیا کجا رفته؟
ها؟ چی شده؟ روکیا مگه چیزیش شده؟
‫ن-نه... خودم درست نمی‌دونم، ولی...
چی شد، کوروساکی-کون؟
کوچیکی-سانو پیدا کردی؟
ها؟ تو چطوری اومدی بالا؟
‫حالا هرچی...
‫شرمنده، رنجی، بیاکویا! ما دیگه بریم!
‫شرمنده مزاحم شدیم، رنجی-کون، بیاکویا-سان!
چشونه اینا؟
چیزی شده، کاپیتان؟
‫نه...
‫فقط تو این فکرم که... اون یارو قراره ‫همیشه منو به اسم کوچیک صدا کنه؟
‫کجا داریم می‌ریم، کوروساکی-کون؟!
تو می‌دونی کوچیکی-سان کجا رفته؟
‫احتمالاً... اگه پیش رنجی نباشه، پس...
‫باید اونجا باشه...
‫دیگه نمی‌تونم، آبجی!
‫البته که می‌تونی! هزارتای دیگه، یالا!
ه-ه-هزار تا؟
‫اممم، ببخشید، آبجی! ‫زخمای افتخارآمیزم هنوز خوب نشدن.
مگه خیلی کارم درست نبوده تا الان؟
‫اینقدر چرت و پرت تحویلم نده!
‫همه‌چی رو می‌دونم. ‫تو اصلاً هیچ کمکی بهشون نکردی اونجا!
‫کی‌ همچین حقیقت زشتی رو گفته؟!
‫کاری می‌کنم که از زنده‌برگشتنت پشیمون بشی!
‫بمیر! الان بمیر! یالا بمیر!
چی می‌خوای اینجا؟
‫آه...
‫آه، صبر کن یه دقیقه، آبجی! ‫این روکیاست!
‫این همونه که ایچیگو می‌خواست نجاتش بده...
‫می‌دونم خودم.
عه؟
‫کوچیکی روکیا...
‫همون شینیگامی‌ای که آنیکی رو کشت!
برای همین پرسیدم... اینجا چی‌ می‌خوای؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
برای همین پرسیدم... اینجا چی‌ می‌خوای؟
‫متأسفم!
‫می‌دونم که باید زودتر میومدم... که عذرخواهی کنم.
‫ولی من خیلی بزدل بودم و فقط فرار کردم...
‫تا همین الان به خودم جرأت نمی‌دادم که با شما روبرو شم.
‫متأسفم... واقعاً من...
‫دیگه بسه...
‫کافیه دیگه! عذرخواهیو تمومش کن.
‫و-ولی...
‫مگه نگفتم ببند؟!
ها...؟
‫همه‌ی داستانو از اوکیتاکه شنیدم.
‫اون بهم گفت که تقصیر تو نبوده...
‫و تو بیشتر از همه تو این قضیه صدمه دیدی...
‫برای همین از مدت‌ها پیش تصمیم گرفتم ‫که اگه اومدی عذرخواهی کنی...
‫کامل ببخشمت و حلالت کنم.
‫برای همین...
‫دیگه کافیه.
‫درسته... این زن...
‫این زن اونو میشناخته، کایِن-دونو رو...
‫اون می‌دونسته که کایِن-دونو چی می‌خواسته...
‫من فقط تو فکر خودم بودم...
‫من تنها کسی نبودم که عذاب کشیدم.
‫خیلی ممنون.
‫واقعاً عذر می‌خوام.
مگه نگفتم معذرت‌خواهی نکن؟
‫چشم... بازم عذر می‌خوا... خیلی ممنون از لطفتون!
‫آه! پس آخرشم اینجایی!
‫ایچیگو... اینوئه...
‫انگار بالاخره اومدی اینجا...
‫بیا برگردیم.
‫گفتن که فردا درگاه دنیای زنده‌ها رو برامون باز می‌کنن.
‫تو هنوز کامل خوب نشدی...
‫امشب زود بخواب که صبح زود سرحال باشی.
‫آه، راست می‌گی...
‫فکر کنم باید اولین نفری باشی که اینو می‌دونه...
‫من، قراره...
‫تو جامعه‌ی ارواح بمونم.
‫که اینطور...
‫خدا رو شکر...
ها؟
‫نه... البته اگه تصمیم خودته به نظرم خوبه...
‫اگه می‌خوای بمونی...
‫چه اشکالی داره... پس بمون.
‫من تازه یادم اومده که چرا اینقدر برای نجات‌دادنت سرویس شدم.
‫هی، ایچیگو...! پس پیدات شد!
چیکارا می‌کردی؟
‫آه، خب... چیزه...
‫کوکاکو-سان، سلام علیکم!
فردا می‌ری خونه؟ چه زود...؟
‫بیا همینجا با ما شام بخور!
‫نه... خب... چیزه... زحمت میشه...
تو هم کرم داری؟ چندبار باید یه حرفو تکرار کنم؟
‫آه، خب... چیزه...
‫ممنون که از ما دعوت کردین.
‫اون ماهی مال منه!
‫وای، از دستم دررفت خوردمش!
‫اوی، روکیا!
‫لعنتی... واقعاً گم و گور شده...
آخه کجا رفت؟
اینوئه-سان؟ کجا تشریف داری؟
‫ایچیگو! کجا رفتی، الاغ؟!
‫چه بیکارن ملت...
ا-این دیگه چیه؟
‫دیگه نمی‌تونم بخورم!
‫نجاتم بدین!
‫وای! فکر کردم دیگه می‌میرم!
‫چی شده، ماتسوموتو!
‫تو می‌دونستی، کاپیتان؟ ‫وقتی سرم پایین باشه نمی‌تونم نفس بکشم!
از کجا بدونم؟
‫ولی وقتی به پشت می‌خوابم...
‫اینا کج و راست می‌شن خیلی سنگینن!
‫خفه شو!
‫این... سنکایمونِ رسمیه.
‫به خاطر شما یه ریشیهِنکانکی برپا کردم.
‫ایچیگو-کون...
بله؟
‫این مال توـه...
این دیگه چیه؟
‫یه نشون عبورِ رزمی برای شینیگامیِ جایگزین.
‫رسم بر اینه که اینو به شینیگامیای جایگزینی ‫که در خدمت جامعه‌ی ارواح هستن بدیم.
‫اگه از این استفاده کنی،
‫هروقت بخوای می‌تونی شینیگامی بشی.
‫البته، این پاداش درخوری نیست برای کمکایی که کردی، ولی...
‫مشکلی نیست، خیلی هم خوبه.
‫من کاری رو کردم که دلم می‌خواست.
‫ولی اینو با کمال میل قبول می‌کنم.
‫این پسر... واقعاً...
‫کوچیکی-سان... اینو ایشیدا-کون برات دوخته‌ها!
‫اوه، تبریک می‌گم به این سلیقه.
‫ولی... من که دیگه...
‫باید حتماً بپوشیشا!
‫عه، باشه...
‫وقتشه...!
‫می‌بینمت، روکیا!
‫باشه.
‫خیلی ممنون، ایچیگو.
‫اینو من باید بگم.
‫ممنون، روکیا...
‫به خاطر تو... بالاخره اون بارون بند اومد.
‫ریاتسوی ایچّی محو شدا...
‫که اینطور...
چرا نرفتی بدرقه‌شون؟
ها؟
‫شاید دیگه هیچ‌وقت نبینیشونا!
‫از این خبرا نیست.
ها؟
مگه نشنیدی پیری چی گفت؟
‫این نبرد هنوز تموم نشده!
‫حتماً اونو دوباره می‌بینیم.
‫چون من و اون یارو... خیلی شبیه همیم.
‫کن-چان... یاد گرفتی صبر کنیا!
‫یه‌جوری حرف نزن انگار من سگم.
‫زهر مار و آمارِ رسمی! ‫این که درست عین قبل، هاره!
‫یوروئیچی-سان! چه خبره اینجا؟!
پروانه جهنمی
‫فقط شینیگامیا می‌تونن از جیگوکوچو استفاده کنن.
‫اینقدر نق نزن و بدو!
‫ببین، خروجی اونجاست!
‫اصلاً وای نسین! همین‌جوریش به زحمت می‌رسیم!
‫روی هدف قفل شد!
‫آتش!
‫ای‌ول! بگیر که اومدم!
‫‫جینتا... هوم‌ران!
توپگیری مرگبار تسای
‫تسّای دث کَچ!
‫خیلی خوش اومدین، دوستان!
‫اوراهارا... سان...
‫خوش اومدی... کوروساکی-سان.
انگار یه چیزایی فهمیدی... در مورد من...؟
‫آره.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫تمومش کن...
‫دیگه مشکلی نیست.
‫من عصبانی نیستم.
‫تازه تو که کار بدی نکردی.
‫حالا اختراعات بماند...
‫تو ما رو نجات دادی و قوی‌ترمون کردی...
‫دستتم درد نکنه.
‫برای همین...
‫نیازی به عذرخواهی نیست!
‫بله...
فقط... میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫تو اون موقع حقیقتو بهم نگفتی...
چون فکر می‌کردی رم می‌کنم و درمی‌رم؟
‫آه، زدی تو خال!
‫حالا اعصابم خورد شد!
کی فکرشو می‌کرد که این مشت حواله بشه؟
‫درضمن...
‫از روکیا باید قشنگ عذرخواهی کنی.
احتمالاً اونم همچین حرفی می‌زنه، می‌دونی؟
‫بله...
‫بسیارخب...
اوراهارا-سان می‌شه منو همین اطراف پیاده کنین؟
‫بله بله... اطاعت!
‫فعلاً ایشیدا...
‫اگه دوباره داستان شد... ‫هوامونو داشته باش.
چی داری می‌گی؟
‫اینو فراموش نکن... کوروساکی...
‫من و تو، شینیگامی و کوئینسی هستیم.
‫سری بعد که همو ببینیم، دشمنیم.
‫عوضی...
‫فعلاً.
آدم کله‌شقیه، نه؟
‫آی گل گفتی.
ولی این از خصوصیات خوب ایشیدا-کونه، می‌دونی؟
جدی؟
‫درسته...
‫شوخی نکن...
‫شماها چقدر باملاحظه‌این ناموساً...
‫خیله‌خب... منم اینجا پیاده می‌شم.
کوروساکی-سان شمام که تشریف می‌بری خونه، آره؟
‫آره، لطف می‌کنی...
‫شرمنده، اوراهارا-سان، همینجا هم خوبه...
‫ها؟ ولی...
‫خب، فعلاً!
کوروساکی-سان؟
چی شده، یوروئیچی-سان؟
‫هممم؟ هیچی...
داستان بلندی داشتیم نه، تا اینجا؟
‫درسته...
‫می‌گم، کیسکه...
بله؟
از الان چی میشه؟
‫بذار ببینیم...
‫باید بعد از این شکست ناجور، خودمونو جمع‌وجور کنیم.
‫پس فعلاً تنها کارمون، باید برگشتن به زندگی عادی باشه.
‫کوروساکی-سان و بقیه هم کارای خودشونو دارن...
‫بقیه‌ش دیگه به اختیار خودشونه.
انگار قرار نیست یه مرگ آروم داشته باشیم، نه؟
خب... این یکی رو هم نمیشه کاریش کرد، مگه نه؟
‫من یه‌چیزایی بین رئیس و یوروئیچی-سان حس می‌کنم.
مثلاً چی حس می‌کنی؟
‫خب اونکه...
‫آخ!
‫من برگشتم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.