‫‫از وقتی که قدرتای شینیگامی به من تحمیل شده،
‫‫کلِ دنیای من تغییر کرده.
‫‫شینیگامی جایگزین، کوروساکی ایچیگو.
‫‫من این شمشیرو با تمام روح و قدرتم حمل می‌کنم
‫‫تا از دوستای عزیزم محافظت کنم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عصرتون بخیر.
‫اسم من لیرینه، خوشبختم.
‫چرا این کارارو می‌کنین؟
‫بازیه بابا، بازی!
‫چقد رو مخه...!
‫بهت گفتم که بی‌فایده‌س.
‫خب، تا بعد!
‫لعنتی!
‫چخبره آخه؟
فروشگاه اوراهارا
‫یه دقیقه صبر‌کن جون عمت، هوی!
‫یهویی این کارا واسه چیه آخه؟
‫اوراهارا-سان!
‫می‌شه بدنمو یه مدت بسپرم بهت؟
‫عیبی که نداره ولی آخه چرا؟
‫چادو هم دزدیدن.
‫دشمن داره یکی یکی بهمون حمله می‌کنه.
‫خطرناکه اگه بخوام بدنمو بدون روح اینور اونور ول کنم.
‫پس اونوقت من چیکار بکنم؟
‫باهام میای!
‫اوه، پس بالاخره به توانایی اینجانب پی بردی!
‫باید زودتر بهم درباره‌ی این قضیه می‌گفتی!
‫خب من شرایطو درک می‌کنم...
‫من مسئولیت بدنتو به عهده می‌گیرم، کوروساکی-سان.
‫لعنتی، ولی خدایی اونا چه مرگشونه؟
‫جنگیدن باهاشون خیلی سخت بود.
‫این یعنی، جنگیدن فقط شامل ‫حمله‌کردن سرسری به دشمن نمی‌شه!
‫نکنه آیزن-سان و اینا دخلی به این ماجرا دارن؟
‫خدا می‌دونه...
‫اوراهارا-سان، شما چیزی دستگیرتون نشد؟
‫اون مکالمه‌ای که باهاشون داشتینو آنالیز کردم...
‫ریمون: ماهیت روحی معادل صدای انسان
‫ولی ریمونی وجود نداشت که...
‫معادل صداش شبیه روح انسان باشه...
‫یعنی چی این؟
‫نمی‌دونم والا!
‫ولی در هر صورت، چیزی که برداشت می‌شه کرد...
‫اینه که نه آدمن نه شینیگامی...
‫آره، در واقع ریاتسوی اون سه تاهم یکم عجیب بود!
‫از کجا می‌دونی؟
‫هنوزم که مثل همیشه تو تشخیص ‫ریاتسو استعدادت گندیده...!
‫ببند بابا!
‫اگه قدرت دشمن از کیدو نشأت گرفته باشه...
‫حمله‌کردن با استفاده از زانپاکتو اونم ‫به صورت مستقیم کار دشواریه!
‫پس یعنی...
‫من می‌تونم با گتسوگا تنشوی زانگتسو بهشون آسیب بزنم؟
‫از لحاظ تئوری می‌شه، ولی...
‫کوروساکی-سان، می‌تونی که قدرت اون تکنیکو کنترل کنی؟
‫قدرتش دقیقاً به اندازه‌ی قدرت سنبونزاکورای کاپیتان کوچیکیه...
‫حتی اگه بتونیم شکستشون بدیم...
‫به‌شدت خسارت وارد می‌کنیم.
‫خب خود خرت چی؟
‫اگه از بانکای استفاده کنی...
‫می‌تونی از حملات کیدوییت استفاده کنی، نمی‌تونی؟
‫منم، فکر نکنم بتونم قدرت زابیمارو ‫رو تو حالت بانکای کنترل کنم.
‫کسایی که درجه ستوانی یا بالاتر از اونو دارن...
‫اجازه دارن تو دنیای زنده‌ها فقط ‫یه حد خاصی از قدرتشونو آزاد کنن.
‫در این صورت...
‫ایشیدا، خودتی و خودت!
‫با کوئینسیت بزن دخلشونو بیار!
‫ل-لازم نکرده تو اینو بهم بگی!
‫دشمن اول از همه اینوئه-دونو ‫و سادو-دونو رو هدف قرار داده!
‫چون کنار زدنشون راحت‌تر بوده!
‫همه چیز دقیقاً داره جوری پیش می‌ره که اونا نقشه‌شو کشیدن...
‫خیلی خیلی تشکر از تماستون... ‫فروشگاه اوراهارا بفرمایید.
‫اون داداشی کجاست؟
‫خودمم.
‫بیا از الان بازیمونو تو موزه‌ی کاراکورا ادامه بدیم.
‫همتون باهم بیایینا!
‫هوی، صبر کن ببینم، فسقلی!
‫چه بلایی سر چاد و اینوئه آوردین؟
‫اونا سالــــــــــ...
‫هوی!
‫انگار توی موزه‌ی کاراکوران.
‫دوباره...!
‫خـــــب!
‫این دفعه، بنده همراه شما هستم...
‫خیاتون تخت باشه، دنبالم بیایین.
‫عه...
‫عوضیا این کارا یعنی چی دیگه؟
‫ببند اون دهنتو بابا!
‫گفتم که...
‫ما نمی‌دونیم دشمن قراره از کجا بیاد...
‫پس خوب چشماتو واکن و پشت سرمونو بپا!
‫ولی آخه مگه مجبور بودی که منو کوله‌پشتی کنی؟
‫هی خودتو نکِش، درد داره!
‫اگه پشت اینوئه-سان بود خیلیم خوشحال می‌شدم...
‫ولی چرا آخه باید پشت این یارو باشم؟
‫اگه می‌دونستم که قراره تورو با خودم اینور اونور ببرم...
‫اصلاً تورو عوض نمی‌کردم.
‫چاره‌ای نداریم...
‫من و رنجی تو حالت شینیگامی‌مونیم...
‫به خاطر همین مردم نمی‌تونن مارو ببینن!
‫ترجیح می‌دادم برم پشت اینوئه-سان‌جونم...
‫ایشیدا اگه اتفاقی افتاد خود‌مختاری که پرتش کنی و فرار کنی!
‫چی زر زدی؟
‫نمی‌تونم این‌کارو بکنم...
‫توش وسیله‌های مهممو گذاشتم...
‫وسیله...؟
‫اوه...
‫چ-چی...!؟
‫اینا چه کوفتیه دیگه...!؟
‫یکم پنبه‌رو از تو شیکمت کشیدم بیرون...
‫یکمم تغییرات روت انجام دادم تا بتونم چیز میزامو بذارم توت!
‫عــــــه، دمت گرم!
‫فکر کنم، اگه به تعداد انبوه از اینا ‫درست کنی خوب فروش بره‌ها!
‫شما کثافتا...
‫من به خاطر نقض حقوق حیوانات ‫عروسکی ازتون شکایت می‌کنم.
‫محض احتیاط، نمی‌خواد یکیمون بیرون کشیک بده؟
‫نه اونا گروگان دارن.
‫چنین کاری فایده نداره!
‫‫نمایش ویژه برای...
‫‫ایچیگو کوروساکی و دوستان
‫خوش‌ اومدین!
‫من دعوتتو قبول کردم، حالا بیا بیرون!
‫گرگم به هوا!
‫‫شما داداشیا گرگین!
‫چی؟
‫معنی این کارا چیه؟
‫اگه شماها مارو بتونین پیدا کنین دوستاتونو پس می‌دیم.
‫گرفتم، پیداتون می‌کنیم.
‫و اینکه، صلاحاتونو همینجا بذارین!
‫چی؟
‫نمی‌دونین چه اتفاقی ممکنه واسه دوستاتون بیفته...
‫تهدیدمون می‌کنه، هان!؟
‫بذارینشون تو اون جایگاه!
زابی سوراخ
مارو معنی دایره و سوراخ هم میده
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫اتفاقاً فکر کنم خیلیم بهش میاد!
‫خفه‌خون، بگیر!
زان کتسو
گتسو رو کرده کتسو یعنی سوراخ کون
‫ نفله‌شون می‌کنم!
‫جفتتون به اعصابتون مسلط باشین و گیر ‫این تله‌های مسخره‌شون نیفتین!
‫ببند دهنتو بابا!
‫فایده نداره!
‫همه‌چیز دقیقاً همونطوری پیش می‌ره که اون می‌خواد!
‫این چی بود دیگه!؟
‫چیشده؟
‫تو چیزی حس نکردی؟
‫ها، نه والا!
‫ولی از وقتی که وارد اینجا شدیم...
‫یه ریاتسوی عجیبیو حس می‌کنم.
‫که اینطور...
‫کون، اگه اتفاق عجیبی پشت‌سرمون افتاد بهم بگو!
‫خیالت تشک!
‫اینجا چرا اینجوریه!؟
‫انگار یه اتاق تا بینهایت ادامه داره!
‫این ساختمونه همیشه اینقدر بزرگ بوده؟
‫ماها اینجاییم...
‫اینجا... اینجا...
‫اینجا... اینجا... اینجا...
‫کدوم ور؟
‫راه خروج از این هزار تو...
‫اینه دستو بذاری روی دیوار و پیش بری.
‫بیایین از سمت راست بریم.
‫به نظر نمیاد که چیز به خصوص یا عجیبی داشته باشه اصلاً!
‫عجیبه!
‫ما همینجور پشت هم رفتیم راست...
‫پس این اتاق باید اتاق کناری همون جایی باشه...
‫که ازش وارد شدیم.
‫ولی به جاش یه ورودی دیگه سمت راستش هست...
‫همون اتاقه...
‫چخبره اینجا؟
‫به هر حال بیایین برگردیم.
‫چیشده؟
‫ورودی غیب شده!
‫چی گفتی؟
‫کون عوضی بهت گفتم خوب حواستو جمع کنی!
‫خفه شو!
‫داشتم خوب نگاه میکردم...
‫ولی اتفاق عجیبی اصلاً نیفتاد!
‫فایده نداره!
‫اینجوری پیش بره تا ابدم نمی‌تونین از پسش بربیایین.
‫لعنتی!
‫حالا که اینطوره من دیوارو می‌شکنم!
‫بیخیال شو!
‫اون کار فایده‌ای نداره!
‫با توجه به چیزی که گفتن، این یه نوع بازیه...
‫که توش باید یه پازلی چیزی رو حل کنیم.
‫پازل؟
‫آره، یه هینتی چیزی باید این دور و ور باشه...
‫دقیقاً همون‌طوریه که اون داداش عینکیه گفت!
‫داره مسخره‌مون می‌کنه!
‫باید بیخیالشون شیم!
‫با این کار فقط جلوی مارو می‌گیرن!
‫چه دردسریه!
‫اونا از این سبک استفاده می‌کنن...
‫تا قدرتمونو محدود کنن!
‫درحالی که از قدرت خودشون به بهترین شکل ممکن استفاده می‌کنن!
‫اگه آرامشمونو حفظ نکنیم، می‌بازیم!
‫گرفتم بابا!
‫یه دقیقه صبر کنین!
‫ها!؟
‫عای، داره قلقلکم میادا...
‫بیایین از این اتاق به عنوان مرکز کند و کاومون استفاده کنیم.
‫دوباره کارم اینه...؟
‫نه، این یه کار مهمه که فقط تو از پسش برمیای!
‫حسابی روت حساب کردیما!
‫انگار چاره‌ای نیست.
‫حالا که اینطوری می‌گی، انگار چاره‌ای نیست...!
‫هوی شماها، ازم قدردان باشین!
‫چه آدم خامی!
‫در هر صورت بیایین همینجور مستقیم بریم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون اتاقه چی می‌گه دیگه؟
‫بیایین بریم ببینیم.
‫یه چیزی انگار اینجاست!
‫این، ویترینی چیزیه؟
کوروساکی ایچیگو
‫چی؟!
آبارای رنجی
‫اینجاهم همینطوره!
‫یدونه واسه ایشیداهم هست!
‫چیشده؟
‫اینوئه!
‫هوی!
‫چاد!
‫کوروساکی، آبارای-کون!
‫این چیه دیگه؟
‫هوی، اوضاع خرابه!
‫بازومو، نمی‌تونم بالا بیارم!
‫ب-بدنم...
‫اوضاع خیطه...!
‫لع... نتی...
‫هوی!
‫بیدار شو!
‫ایچیگو!
‫بیدار شو! بیدار شو! بیدار شو!
‫دردم اومد، عوضی!
‫چیز میزام داره در میادا... در اومدا...!
‫راستی...!
‫ایشیدا!
‫هوی، رنجی!
‫اینجا خطریه!
‫زودباشین، بیایین برگردیم همون اتاق قبلیه!
‫از اینور، دنبالم بیایین!
‫لعنت بهش!
‫تعجب کردم از اینکه یهو از حال رفتی و بیهوش شدی!
‫هوی شماها باید ازم ممنون باشینا!
‫اون دوده توهم‌زایی چیزی بود؟
‫مراقب باشینا!
‫لعنت بهشون!
‫اینجا به نظر امن میاد!
‫رنجی!
‫وایستا!
‫نزدیک بودا!
‫یهویی کف زمین ناپدید شد...
‫حیف شدا...!
‫لعنتی!
‫واقعاً خیلی عجیبه!
‫امکان نداره که این حلقه تا بی‌نهایت ادامه داشته باشه!
‫حتی با در نظر گرفتن ابعاد این ساختمونم امکان نداره!
‫ولی بازم...
‫هوی، بیایین اینجا!
‫این همون میله‌ست که نخو بهش گره زدیم...
‫امکان نداره!
‫ایشیدا، کونو بذار پایین!
‫باشه.
‫کون، ولش نکنیا!
‫ها، چیو!؟
‫در ریاضیات، نوار موبیوس یا حلقه موبیوس سطحی است ‫که می‌توان آن را با چسباندن انتهای یک نوار کاغذ به هم و با ایجاد یک نیم‌پیچ تشکیل داد
‫تله موبیوسه!!
‫اونا برای اینکه بتونن این هزارتو رو درست کنن و اینجارو به ‫هم وصل کنن به اینجا پیچ دادن!
‫پس به خاطر همین بود که دوباره برگشتیم سر جای اولمون.
‫اصلاً چنین کاری واسه اونا ممکنه؟
‫این تنها نتیجه‌ایه که می‌تونم بگیرم.
‫در هر صورت، برای الان باید این پازلو حل کنیم!
‫تا الان اگه بخوام مسیری که رفتیمو ترسیم کنم...
‫اینجوری می‌شه!؟
‫توی این اتاق و این اتاق تله بود...
‫اگه همینجور اتاقا رو بریم جلو...
‫قطعاً دوباره تله هست...
‫ولی اگه L مانند حرکت کنیم به تله نمی‌خوریم!
‫خودشه، راز این هزارتو همینه!
‫خب!
‫حالا می‌تونیم از این مرحله رد بشیم.
‫آره!
‫اونجوری که خیلیم خوب می‌شه، ولی...
‫لعنتی!
‫حتماً یه چیزی از دستمون در رفته!
‫فقط بگو چند تا چیز توی من جا دادی آخه؟
‫چخبره آخه؟
‫خیلی وقته صداشون در نیومده اصلاً!
‫ببند بابا، به جاش یکم از اون آکبندت استفاده کن.
‫خیلی عجیبه که توی...
‫ جوخه‌های 13 گانه، تونستی ستوان بشیا!
‫چه زری زدی الان؟
‫بس کنین، با هردوتاتونم.
‫بعدشم، مثلاً جنابعالی مسئول این شهری...
‫اگه کارتو عین آدم انجام داده بودی...
‫هیچ کدوم از این اتفاقا اصلاً نمیفتاد.
‫برو خداتو شکر کن که یه ستوان وقت گران‌بهاشو گذاشته و اومده.
‫دارن دعوا می‌کنن.
‫هوی بزغاله، این کارارو بس کن و خودتو نشون بده!
‫بفهم که این کارا بی‌فایده‌ست مگر اینکه بتونیم پازلو حلش کنیم.
‫خود توی نفله‌هم نمی‌دونی چجوری باید حلش کنی!
‫چه زری زدی!؟
‫بس کنین دیگه، هممون هم خسته‌ایم هم اعصابمون خورده!
‫آروم باشین!
‫خفه خون بگیر!
‫ایچیگو، من خودم از این به بعد دیگه تنهایی می‌رم سراغش!
‫آره، حتماً همین کارو بکن!
‫منم دیگه خوش ندارم با تو کاری انجام بدم.
‫ای بابا...
‫بین دوستا تفرقه افتاد...!
‫از اولشم اصلاً رفیق مفیق نبودیم!
‫ای بابا!
‫این چیه؟ ‫این پیچ و تاب تو فضا...
‫چیشده!؟
‫اگه همینجوری بریم اونجا یه تله هست، نیست؟
‫اگه به همون مسیر L شکلمون ادامه بدیم...
‫یه سری حلقه‌ها و تله‌ها مارو محدود می‌کنن...
‫وقتی اون دروازه به شکل مرموزی یهو پدیدار شد...
‫وقتی که اینوئه-سان و سادو-کون ناپدید شدن...
‫و از همون لحظه‌ای که وارد این ساختمون شدیم...
‫این ریاتسویی که حس می‌کنم...
‫که اینطور.
‫کوروساکی!
‫آبارای-کون!
‫رازشو فهمیدم.
‫چی گفتی؟
‫واقعاً!؟
‫گوش کنین...
‫واقعاً، به همین سادگی؟
‫واقعاً چنین کاری درسته!؟
‫آره، بسپرینش به خودم.
‫و اینکه کوروساکی، نشون عبور رزمیتو بهم بده!
‫واسه چی می‌خواییش؟
‫فقط محض احتیاط.
‫بزنین بریم.
‫ایشیدا!
‫می‌دونستم!
‫درسته!
‫این...!؟
‫چجوری از رازش سر در آوردی؟
‫واسه یه لحظه یه سرنخ داشتیم...
‫همون اولین باری که کشیدمش فهمیدم
‫که این یه بازی بچه‌گونه‌ست!
‫اینجا در قالب 9 تا اتاق سه در سه‌ست!
‫فقط اونارو به صورت بی‌نهایت به شکل حلقه حلقه به هم چسبوندین!
‫و اینکه اگه سه تا اتاق افقی یا به سمت جلویی می‌رفتیم...
‫ماها می‌بردیم.
‫به خاطر همین هروقت که به اون اتاقا نزدیک می‌شدیم...
‫جلوی راهمونو می‌گرفتین!
‫و اینکه همه‌ی تله‌هاتونم توهمی بیش نبود!
‫و اینکه اصلاً هیچ راهی نداشت تا بتونین تله‌های واقعا درست کنین!
‫اونم مطابق تک‌تک حرکات ما
‫با توهم...
‫شماها می‌تونستین هرجور که عشقتون می‌کشه مارو کنترل کنین.
‫ما تونستیم روشی که باهاش تله گذاشتینو کشف کنیم...
‫و ازش اجتناب کردیم.
‫ولی این ترفند یه ترفند روانی بود...
‫دوستامون دزدیده شده بودن، بنابراین محتاط‌تر شدیم...
‫به خاطر همین گروهی حرکت کردیم!
‫تو اصلاً انتظارشو نداشتی که...
‫که یهو از هم جدا بشیم
‫و به صورت اتفاقی سه تا مکان جدارو اشغال کنیم.
‫احتمالاً موقعی که کوروساکی و آبارای بیش‌تر از...
‫9 تا خونه از هم فاصله گرفتن، کم کم نگران شدی!
‫همون موقع بود که اون پیچ و تاب تو فضا ایجاد شد!
‫ولی خب فهمیدنش تصادفی بود!
‫به هر حال فقط باید از تله‌ی اتاقا رد می‌شدیم...
‫و اون سه فضارو به هم وصل می‌کردیم.
‫درسته...
‫ولی...
‫ایشیدا!
‫حتی اگه پازلو حل کرده باشی...
‫تا وقتی که مارو نگیری بازی تموم نمی‌شه!
‫تمومه دیگه!
مود سول
‫می‌دونستم که... کایزو کونپاکویین.
‫عا، چجوری!؟
‫موقعی که وارد موزه شدم...
‫یه‌سری ریاتسو ازت حس کردم.
‫که شبیه حیوون عروسکی کوروساکی بود!
‫دوش انداختن این کوله پشتی خجالت‌آور...
‫بهم کمک کرد تا درباره‌ی ریاتسوی یه کایزو کونپاکتو یاد بگیرم.
‫بهم نگو خجالت‌آور!
‫رنجی، تو متوجه شده بودی؟
‫نه...
‫کسی که از ناکجاآباد یهو ظاهر شد...
‫از قدرتش برای کنترل فضا استفاده می‌کرد!
‫و اینکه تو بودی که اون تله‌هارو بهمون نشون می‌دادی؟
‫نقشه‌ی واقعیت چیه؟
‫صبر کن!
‫اینوئه، چاد!
‫کوروساکی-کون!
‫چرا...؟
‫نمی‌دونم یهو پرت شدیم اینجا!
‫چی!؟
‫دوباره می‌خواین از اون دروازه استفاده کنین؟
‫نه، اینطور نیست.
‫شما داداشیا تونستین تو قایم باشک برنده بشین...
‫به خاطر همینم دوستاتونو برگردوندیم.
‫اینارو هم پس می‌دم.
‫کجا می‌خواین برین؟
‫خب بریم که... ‫بازی جدیدو شروع کنیم.
‫مدرسه دیگه داره شروع می‌شه!
‫دانش‌آموزا هم باید برن مدرسه!
‫مدرسه!؟
‫اگه عجله نکنین، دوستاتون همینجور ناپدید می‌شن!
‫چی!؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.