..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایشیدا!
‫ایشیدا-کون!
‫ایشیدا!
‫ایشیدای بی‌شعور! ‫ادای آدمای سرسختو می‌خواد درآره!
‫امیدوارم فکر نکرده باشه که سربار ماست!
‫دوستاشو انداخته دور... نامردیه!
‫همچین اجازه‌ای بهش نمی‌دم!
‫راست می‌گه! امروز حتی روز آشغالا نیست!
‫عصبانی شدی؟ چقدر عجیب...
‫البته! می‌خوام پیداش کنم و زخماشو درمان کنم!
‫اون موقع...
‫اگه از تتمّه‌ی قدرتم استفاده می‌کردم، شاید...
‫شاید...
‫می‌تونستم کاری کنم که ردمو گم کنه.
‫ولی من این‌کارو نکردم.
‫چرا؟
‫منو می‌گی؟ می‌پرسی چرا نجاتت دادم؟
‫اینو می‌خوای بدونی؟
‫آخه چشمات خبر از تنهایی می‌دن...
‫این جواب راضیت کرد؟
‫تو مورد هدف باونتا قرار گرفتی.
‫اگه پیش رفقات می‌موندی اونا رو هم تو خطر مینداختی.
‫برای همین فرار کردی.
‫داستان غمناکیه... ‫هیچکس نمی‌تونه همیشه خوشحال باشه.
‫پس دلت به حالم می‌سوزه؟
‫بهت نمیاد از اون آدمای دلسوز و احساساتی باشی.
‫یه زمان بودم...
‫یه زمان بود که منم رویاهای احساسی سانتی‌مانتال می‌دیدم.
‫ولی اون احساسات سرد شدن...
‫هرچی زمان بگذره، ذهن آدم کور و کورتر میشه.
‫عجب صدای بلندی داره.
‫تا مغز استخونمو لرزوند.
‫برای اینه که بهش عادت نداری.
‫من به شنیدنش عادت کردم، دیگه چنین حسی ندارم.
‫نه به اون زنگِ ناقوس نه به گذر زمان...
‫پس از اینجا شهرو زیر نظر داری، آره؟
‫دور از همه‌ی مردم و تنهایی...؟
‫عجیبه ولی...
‫وقتی که مردمو در حال زندگی می‌بینم...
‫حس می‌کنم که همه‌چی از واقعیت به دوره.
‫حس تنهایی نمی‌کنم.
‫تو هم از باونتایی، درسته؟
‫اصلاً با اونا زندگی نکردی؟
‫یه زمانی بود که با اونا بودم.
‫داستانش مال خیلی خیلی وقت پیشه.
‫زمانای دور...
‫برای یه زمان طولانی... اینقدر طولانی که ذهن کرخت می‌شه، ‫ما تو سایه‌های تاریخ زندگی کردیم.
‫تو اون زمان...
‫تعداد بی‌شماری از ما تجربیات سختی داشتیم
‫و رفتارهای غیرقابل توصیفی رو متحمل شدیم.
‫حالا که اون روزگارو پشت سر گذاشتیم...
‫زمانش فرا رسیده که ما باونت‌ها...
‫بالاخره از میون تاریکی قد علم کنیم.
‫این زمان طولانی...
‫رویای آزادی و سرکشی و آرزوهای احمقانه ‫تو دل ما باونتا کاشته.
‫همه‌چیز... به خاطر زمان...
‫خیلی عجیبه...
‫اگه اینقدر از زمان بدت میاد...
‫خیلی عجیبه که هنوز کنار ساعت وایسادی.
‫نکنه که هنوز به چیزی امیدواری؟
‫می‌خوای زندگی رو بدون گذر زمان ببینی.
‫یه همچین‌چیزی تو ذهنته، آره؟
‫اگه ممکن باشه...
‫دوست دارم مرگ مناسبی داشته باشم.
‫مرگ مناسب؟
‫وقتی زندگی ابدی داری... ‫حس می‌کنی که می‌تونی هرکاری بکنی.
‫فکر می‌کنی که یه‌پا خدایی برای خودت.
‫به نظرت احمقانه نیست؟
‫بسیار خب، کاریا-ساما... ‫وقتش نیست که داستانو برامون شرح بدین؟
‫چی شده که ما رو اینجا جمع کردین؟
‫یه کوئینسی پیدا شده.
‫عه... خیلی جالب شد که...
‫می‌خوام که بهم کمک کنین.
‫ما باونت‌های منتخب باید اون کوئینسی رو بگیریم.
‫برای به‌دست آوردن قدرت مطلق و بزرگ... ‫برای پروبال‌دادن به عصر باشکوهمون!
‫عه؟!
‫ریاتسوی ایچینوسه ماکی-چان؟!
‫بله... به قطع حضورش تو دنیای زنده‌ها تأیید شده!
‫مگه نه، آراماکی؟
‫عه؟ آه بله!
‫ما هیچ‌وقت نتونسته بودیم پیداش کنیم ‫با اینکه همه‌جا رو زیر و رو کرده بودیم.
‫ولی یهویی رد ریاتسوشو پیدا کردیم.
‫اون موقع هم دزدکی شنیدم که کاپیتان هیتسوگایا ‫و کاپیتان اوکیتاکه در موردش حرف می‌زدن.
‫پس پس، ماکی‌ماکی...
‫ماکی-چان الان تو دنیای زنده‌هاست، آره؟
‫به نظر اینطوری میاد، قربان...
‫راست می‌گی، ماکی‌ماکی؟
‫ماکی-چان زنده‌ست! ماکی‌ماکی!
‫عه... می‌گم...
‫خیلی گیج‌کننده شد... امکانش هست اینقدر نگین ماکی‌ماکی؟
‫عه؟ چرا؟ ماکی‌ماکی که ماکی‌ماکیه، ‫ماکی-چانم که ماکی-چانه!
‫کلاً فرق دارن!
‫برای همین دارم می‌گم که گیج‌کننده‌ست!
‫راستی... این لقب ماکی‌ماکی یکم عجیب و غریبه...
‫آره دیگه... موافقم، ‫اجازه ندین از شما درخواست کنم لااقل!
‫چی کار می‌کنه، اون یارو؟
‫چی بگم...
‫چیکار کنیم؟
‫ولش کنین...
‫ولی من یکم احساس مسئولیت می‌کنم...
‫کن-چان تو هم همچین حسی داری، مگه نه؟
‫چه‌ می‌دونم.
‫صبر کن!
‫زاراکی... عوضی! ‫چرا با کاپیتان این‌کارو کردی؟!
‫من اینو قبول نمی‌کنم!
‫ها؟
‫چی می‌گی تو؟
‫لطفاً صبر کن، ایچینوسه-دونو!
‫ولم کنین!
‫جلوی بیش از 200 نفر از افراد جوخه کاپیتانو شکست داد.
‫کاپیتان جدید جوخه‌ی 11...
‫از این به بعد زاراکی کنپاچی-دونوـه!
‫شما اجازه نداری که تو این موقعیت شمشیر بکشی!
‫هه... حوصله‌م سر رفت...
‫گوش کنین عوضیا! ‫من قراره اینجا رو با روش خودم مدیریت کنم!
‫هرکی می‌خواد بره بره! ‫من دنبال کسی نمی‌رم!
‫ماکی-چان!
‫واقعاً می‌خوای بری؟
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫آخرشم نمی‌تونی کارِ کن-چانو ببخشی... نه؟
‫نه... اون یه دوئل رسمی بود.
‫کاپیتان زاراکی کار اشتباهی نکرده بود.
‫پس... چرا؟
‫هرچی فکر می‌کنم، نمی‌تونم دلیلی برای اینجا بودن پیدا کنم.
‫درضمن...
‫کاپیتان من همیشه همون کاپیتان سابق خواهد بود.
‫هرکار دوست داری بکن.
‫ولی خدا رو شکر که هنوز زنده‌ست، مگه نه؟
‫ولی اون‌موقع، ماکی-چان به نظر میومد که می‌خواد بمیره.
‫احتمالاً مجبور شده که زنده بمونه.
‫ولی نمی‌دونم کی مجبورش کرده...
‫ایچینوسه-سان، به نظرت هدف ‫واقعی کاریا-سان چی می‌تونه باشه؟
‫وقتی اون کوئینسی رو بگیره، می‌خواد چیکار کنه؟
‫چی بگم... من که نمی‌خوام ازش بپرسم.
‫فقط از کاریا-ساما اطاعت می‌کنم.
‫چون این کار برات راحت‌تره، اینو می‌گی؟
‫وقتی که همیشه یا موافق باشی یا مخالف...
‫دلیلی برای فکرکردن پیدا نمی‌کنی.
‫خودِ تو چه فکری تو سرته؟
‫چی بگم... من حالاحالاها باید در موردش فکر کنم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایشیدا!
‫ها؟
‫آه!
‫شرمنده...
‫لعنتی؟ آخه کدوم گوری گذاشتی رفتی؟
‫ایشیدا!
‫گذشته از این‌حرفا... اینجا خیلی کسالت‌باره... نه؟
‫باید تو این اتاق...
‫من عادت ندارم به جایی وابسته شم.
‫اینطوری برام راحت‌تره.
‫حس مالکیت یه بار سنگین رو دوش آدم می‌ذاره.
‫اینم ممکنه درست باشه.
‫زمانایی می‌رسن که به جای قدردانی از داشته‌هات...
‫اونا رو یه بار سنگین می‌دونی.
‫یه روز دیگه هم داره سرمیاد... نه؟
‫وقتی از این بالا به آدما نگاه می‌کنم...
‫به فکر خودمون میفتم که قرن‌ها زندگی کردیم.
‫آدما نسبت به ما خیلی کوته‌فکرتر به نظر میان...
‫ولی به خاطر همون کوته‌فکری...
‫و اون محدوده‌ی چند دهه زندگیشون...
‫حسابی تلاش می‌کنن...
‫برای همینم خوشحالن.
‫خیلی وقت پیش...
‫وقتی که من هنوز بچه بودم...
‫این حس بهم دست داده بود که شبیه مردم عادی نیستم...
‫از اون موقع شروع کردم به پنهان‌کردن این حس.
‫اون احساسو حتی از دوستای نزدیکم هم پنهان می‌کردم.
‫ولی بعدش فهمیدم که...
‫برای اونا غیرممکنه که نخوان متوجه بشن.
‫هرکسی که دور و برم بود دچار کهولت سن می‌شد.
‫هم مردم... هم تاریخ...
‫مثل این بود که فقط من باقی موندم...
‫بدون تغییر... ‫ناتوان از تغییر...
‫یه گمشده تو تاریخ...
‫زمان می‌گذشت.
‫انگار تک‌تک سالها منو پشت سر جا می‌ذاشتن.
‫پیداش کنین! اونو پیدا کنین!
‫اون جادوگره! اون باید جادوگر باشه!
‫بکشین! بکشینش!
‫دیگه از زندگی خسته شده بودم.
‫روز به روز، دنبال یه راه برای مرگ می‌گشتم.
‫بعدشم تصمیم گرفتم که خودکشی کنم.
‫اون موقع بود که اون پیداش شد.
‫نیازی نیست که نگران باشی... ‫منم مثل توام...
‫کاریا، آره؟
‫بهم گفت که با اون زندگی کنم.
‫اون گفت که زندگی ما باونتا هم یه هدفی داره.
‫من دلیلمو برای زندگی بهت می‌گم.
‫اون دلیل تویی.
‫اینو فراموش نکن.
‫عشق یه باونت، عمیقه... طولانیه... ‫بی‌حده و تا ابد ادامه داره.
‫خدا این زمانو به ما باونتا مرحمت کرده...
‫عشق ابدی...
‫یه زمان بود که به این اعتقاد داشتم.
‫ولی الان اینطوری نیست.
‫فهمیدم که واژه‌ی ابدی...
‫برای آدماست که زندگی کوتاهی دارن...
‫این واژه چیزی نیست که برای ما باونتا معنا داشته باشه.
‫به عبارت دیگه، پس...
‫عشق تو به اون... به اون کاریا...
‫به انتها رسیده، آره؟
‫شاید از اولش هم هیچ عشقی در کار نبوده باشه...
‫اون نور امیدی که دیده بودم، سرابی بیش نبود.
‫سراب؟
‫اون چشمای منو با پرده‌ای از نور فریب داد...
‫تا فقط آرزوهاشو تو تاریکی مخفی کنه.
‫آرزو؟
‫پاور هولد...
‫کاریا الان تعدادی از باونتای باقیمونده رو دور خودش جمع کرده.
‫احتمالاً می‌خواد به هوئکو موندو برسه.
‫بعدشم اونجا می‌خواد به قدرت بی‌حد و حصر دست پیدا کنه.
‫می‌خواد باونتا رو... نه فقط خودشو ‫به یه خدای متعال تبدیل کنه.
‫مسخره‌ست...
‫اگه این‌کارو بکنه،
‫از قانونی که باید رعایت بشه سرپیچی کرده!
‫خداها که قانونی برای رعایت‌کردن ندارن.
‫خودشونن که قانون می‌ذارن.
‫ولی با اینجال!
‫برای همین تو رو آوردم اینجا! ‫تا جلوی کاریا رو از خداشدن بگیرم!
‫اممم... شما هنوز... دوستش داری؟
‫تمومش کن.
‫من نمی‌تونم اونو ببخشم.
‫برای اینکه یه انسانیتمو حفظ کنم، ‫حالا هرچقدر که ناچیز...
‫نمی‌تونم به خاطر دورانداختن قلب انسانیش اونو ببخشم.
‫منظورت چیه؟
‫با همون دهنی که جون یه انسانو می‌گیره...
‫با من از عشق حرف می‌زد و از محبت می‌گفت.
‫نمی‌تونم کاریا رو ببخشم...
‫ولی بیشتر از اون خودمو نمی‌تونم ببخشم که جلوشو نگرفتم!
‫خیلی کنایه‌آمیزه، نه؟
‫اون به زنگی من نور امید پاشید، ‫ولی با خیانتش، من بیدار شدم...
‫می‌خوام اون‌ یه‌ذره انسانیتی که تو وجودم مونده رو حفظ کنم.
‫شما از الان می‌خوای چیکار کنی؟
‫کاریا رو شکست می‌دم.
‫چطوری آخه؟!
‫اگه می‌تونستم کمکت می‌کردم، ولی...
‫من که دیگه...
‫تو خیلی مهربونی که می‌خوای به من کمک کنی...
‫ولی من دیگه نمی‌خوام به تو تکیه کنم.
‫خودم یه‌کاریش می‌کنم.
‫تو فقط باید تو این اتاق بمونی تا زخمات بهبود پیدا کنن.
‫به بردن امیدی داری؟
‫البته.
‫اگه ممکن باشه، می‌خوام یه مرگ مناسب داشته باشم.
‫دروغه!
‫دروغ؟
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫خ-خب...
‫لطفاً.
‫لطفاً نذار که افراد کاریا تو رو بگیرن.
‫دلیلشو خودمم نمی‌دونم...
‫ولی تو یه فرد کلیدی برای نقشه‌ی کاریا هستی.
‫ولی من که دیگه قدرتی ندارم.
‫تو نمی‌تونی لزوماً از اون مطمئن باشی.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫من حس می‌کنم که قدرت کوئینسی هنوز تو وجودت هست.
‫زنده بمون.
‫صبر کن!
‫می‌گم...
‫یه چیزی فهمیدم...
‫اون موقع... اگه می‌خواستم می‌تونستم ازت فرار کنم...
‫ولی این کارو نکردم...
‫الان دلیلشو فهمیدم.
‫چرا؟
‫به خاطر چشمات.
‫شاید منم یه کورسوی امید تو اون چشمای تنهات دیده باشم...
‫تو کاملاً دچار یأس نشدی...
‫یه نور خاص تو چشمات داری که دنبال امیده...
‫چیزه... اگه ممکن باشه... ‫می‌خوام بهت کمک کنم.
‫نمی‌دونم تو این وضعیت چه کمکی ازم برمیاد، ولی...
‫با این حال...
‫با این حال... منم همراهت میام!
‫واقعاً مهربونی... اونم با این وضعیتت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.